10 – Het aftellen begint

Geplaatst 07 november 2014

10

We tellen af: Nog 10 maanden geduld, dan wordt Schimmenschuw uitgegeven bij Zilverbron.

 

Voordat het verhaal van het boek Schimmenschuw begint, is er al veel gebeurd.

Mensen met een hele hoge psi gevoeligheid, voelden grote rampen aankomen op de Aarde.

Zij wilden iedereen waarschuwen, maar hun verhalen werden niet geloofd.

Ze kregen zelfs de schuld van allerlei onverklaarbare fenomenen en werden opgesloten.

Dat hielp natuurlijk niet, want de natuurrampen bleven komen.

Uiteindelijk kwam het zover, dat de groep mensen werd gezien als een soort magiërs met vreemde krachten, die de wereld wilden vernietigen.

Andere mensen, zoals familieleden en journalisten, kwamen erachter dat de onheilsprofeten vastgehouden en zelfs gemarteld werden, dat ging tegen alle regels in.

Er kwamen processen van en daaruit kwam naar voren dat deze mensen moesten worden verbannen van de planeet. Degenen die hen de schuld gaven van alle rampen wonnen, want de angst voor magie regeerde.

De psi gevoelige mensen werden met een ruimteschip weggestuurd en dat bleek niet zo’n goed schip te zijn. Ze crashten op een planeet en moesten daarop zien te overleven.

De planeet waarop ze geland waren, bleek de planeet te zijn van Avatars, van goden en godinnen. EIBOR RISOKLANY.

 

Kijk, dit is een stukje van onze brainstorms over het ontstaan van onze werelden.

Misschien vind je het wel wat al te fantastisch en het is ook helemaal niet uitgewerkt.

We moesten een paar verklaringen zien te vinden op vragen.

Hoe kwamen er mensen op Laskoro en Chyndyro?

Waar kwamen die vandaan?

Hoe komen ze aan hun magie?

Waarom zijn sommige families daar beter in dan andere?

Hoe zijn die planeten bij de ster Atlas ontstaan?

 

Nog niet zo lang geleden zag je natuurramp na natuurramp op de televisie.

Vulkaanuitbarstingen, aardbevingen, de tsunami, overstroomde rivieren, orkanen.

Denk aan wat er gebeurde in Iran, Florida, de Filippijnen, Japan, de overstromingen in Limburg, de Bommelerwaard, de aardbevingen in Groningen.

Wat als er mensen zouden zijn die dat allemaal konden voelen aankomen, die ervoor gewaarschuwd hadden. Zouden we er dan eerder iets tegen hebben kunnen doen? Zouden er minder slachtoffers zijn geweest, minder schade?

Zouden die mensen geloofd zijn als ze alarm geslagen hadden?

Hoe zit dat bij ons? Luistert de overheid naar ons als wij aangeven dat er gevaar is?

Helaas niet is onze ervaring. Als wij de politie bellen omdat er in de straat een lantaarnpaal is afgebroken waarbij alle elektriciteitsdraden bloot zijn komen te liggen en we melden dat, omdat we het gevaarlijk vinden: wat gebeurt er dan?

‘Wat is uw achternaam?’

‘Lime’ (Het was natuurlijk een andere naam maar we nemen deze even als voorbeeld).

‘O, dat is geen naam die in deze plaats (onze woonplaats) veel voorkomt, hè?’

‘Wat heeft dat met de lantaarnpaal te maken?’

‘Waar bent u geboren?’

‘Eh, wij komen (daar en daar = geboorteplaats) vandaan. Maar we wonen hier al dertig jaar.’

‘En u weet niet hoe die paal is gebroken?’

‘Nee, we zagen het pas toen we vanmorgen uit bed kwamen.’

‘Weet u zeker dat u het zelf niet hebt gedaan?’

‘Nee, we willen alleen maar waarschuwen omdat we het gevaarlijk vinden dat die kabels bloot liggen. Kunt u er iets aan doen, zodat er geen ongelukken gebeuren?’

Ze beloofden langs te komen om te kijken. Gelukkig zijn we niet opgepakt omdat we als oplettende burgers anticipeerden op mogelijke ongelukken in de straat. Twee dagen later waren de draden pas weer bedekt, zodat niemand per ongeluk geëlektrocuteerd kon worden.

 

Nu hoeft het helemaal niet zo te lopen, maar we schrijven fantasy en dan ga je van alles bedenken. Als het nou eens zus en zo? Wat als dat gebeurde? Wat als koeien konden vliegen? Wat als de klimaatverandering voor steeds meer natuurrampen op Aarde zorgt? Als dat doorzet? Kunnen we dan wel op de Aarde blijven leven? Waar moeten we dan heen?

 

Nu gaat ons boek Schimmenschuw hier niet over, want we geven natuurlijk niet het verhaal van ons boek weg. Dat moet u zelf maar lezen. Over een maand of tien, als het er echt is.

Het is maar een voorbeeld van ons “Wat als…” gefantaseer.

Groeten van Johanna Lime.

 

Multiverhalentasken

18 oktober 2014

Multiverhalentasken

 

Wie kent het niet? In een impasse zitten omdat het ene klaar is, het andere onderweg en nog niet terug en nog iets anders komt over een poosje weer. Zo zaten wij deze week.

Versie 3 van het eerste deel van onze trilogie is geschreven. Het ligt nu bij een proeflezer. We wachten af wat hij er van vindt en gaan dan “Successie” waarschijnlijk weer helemaal herschrijven. Versie 4 dus. Ook omdat we het zelf nog denken te kunnen verbeteren.

Een gedeelte van ons manuscript voor ons debuut “Schimmenschuw” bij uitgeverij Zilverbron is weer teruggestuurd naar de redactrice, Cocky van Dijk. We hebben de proloog en hoofdstuk 1 aangepast en wachten op het vervolg van het redactiewerk. We moeten overigens zeggen dat deze manier van werken, om steeds een gedeelte aan te pakken, ons heel goed bevalt. We leren er weer veel van, het boek wordt er nog beter door.

In de tussentijd ligt Versie 1 voor het tweede deel van onze trilogie alweer naar ons te lonken. De synopsis met de grove verhaalindeling is al eerder door ons gemaakt. De indeling voor de hoofdstukken was nog niet helemaal in orde. Daarom zijn we vandaag aan de slag gegaan met het maken van briefjes voor de verschillende scènes die in dit verhaal moeten komen. Die hebben we op de vloer op volgorde gelegd.

Scenes voor Strjd

Op Facebook zagen we dat andere schrijvers ook met briefjes voor scènes werken. Dat wilden we weleens proberen. In plaats van ze op te hangen, hebben we ze toch weer in een document geplaatst, in een tabel. Bij “Successie” stonden de hoofdstukken en wat daarin moest komen al in een document uitgewerkt. Daar is nogal veel keer geknipt en geplakt. Terwijl de hoofdstructuur toch wel in het verhaal bleef zitten, werden de hoofdstukken waarin geen keerpunten zaten nogal eens verschoven. We hopen dit met de briefjesmethode te kunnen voorkomen. Misschien is het beter om eerst alle scènes te schrijven en dan pas de hoofdstukindeling te maken. Dat willen we ook uitproberen als we deel 1 weer gaan herschrijven.

We wachten ook nog steeds op de proefdrukken van de verhalen voor de drie Gentasia Awards Bundels. Die zouden in oktober komen. Als dat zo is, zijn we ineens met zes verhalen tegelijk bezig. We hopen toch wel dat die bundels in november 2014 gereed zullen zijn.

In elk geval is er nog genoeg te doen op schrijfgebied. Zoals ook het uploaden van de drie door ons geschreven verhalen voor de Fantastels Verhalenwedstrijd. Die moeten eind oktober bij de organisatie aangekomen zijn, daar werken we ook stap voor stap aan.

 

Metaredactie Schimmenschuw gestart

03 oktober 2014

 

Op 30 september kregen we de metaredactie van de proloog binnen, voor Schimmenschuw. We zijn er samen direct mee aan de slag gegaan en hebben er veel van kunnen leren.

Aangezien het maar een beperkt aantal pagina’s beslaat, is de gewijzigde versie ook alweer naar de redactrice teruggestuurd. We kijken uit naar hoofdstuk 1, want we hebben afgesproken dit per hoofdstuk te gaan doen. We zitten dus in onze vrije tijd weer te schrijven aan ons debuut Schimmenschuw. Heerlijk! Erg leuk om te doen en om samen aan te werken.

We verwachten heftige discussies tussen de twee Johanna’s. En ook het e-mail verkeer met Cocky van Dijk zal waarschijnlijk drukker worden.

Er wordt dus aan gewerkt, lezers.

We tellen af: Nog 11 maanden geduld, dan wordt Schimmenschuw uitgegeven bij Zilverbron.

 

LINK naar de online boekenwinkel van Zilverbron en Zilverspoor

3 augustus 2014

Wij volgen de websites van Zilverbron en Zilverspoor natuurlijk nauwgezet omdat ons debuut in 2015 gepubliceerd zal worden bij Zilverbron.

Onze uitgever is hard aan de weg aan het timmeren en verkoopt boeken die zeer de moeite waard zijn om te lezen.

Indien u, net als wij, nieuwsgierig bent naar de nieuwste uitgaven, kunt u de publicaties het beste volgen door naar deze online boekenwinkel te gaan.

Voor een beschrijving van het boek klikt u op de foto van de kaft.

De LINK voor deze online winkel is: http://www.artbooksshop.com/

In deze Artbooksshop kunt u online de (nieuwste) boeken van Zilverspoor en Zilverbron bestellen.

Klik hiervoor de categorieën: Thrillers en Mysterie; Young Adults en Kids; Fantasy en Sci-Fi; Romans en Non-fictie of Art, prints en strips aan.

Voor het online kopen van deze boeken betaalt u geen portokosten.

 

Fantastels Verhalenwedstrijd 2013 Prijsuitreiking

7 april 2014

10 april bijgewerkt na het ontvangen van een nieuwe rangorde van de einduitslag.

Gisteren vierde Fantastels haar eerste lustrum: de vijfde prijsuitreiking van de Verhalenwedstrijd. Het werd een geweldig feest!

Deze keer werd het gehouden in “het Koetshuis” in Krimpen aan de Lek, in de wijk waar Marjo heeft gewoond totdat ze op haar zevende jaar verhuisde naar Sliedrecht. Voor ons was het dus een beetje een thuiskomen, aangezien Dinie in het naburige dorp Krimpen aan den IJssel opgroeide en we de omgeving wel kenden. In Krimpen aan den IJssel speelden we vroeger jarenlang “op de rol”: het talud van de stoep (helling voor wie het woord stoep niet kent) naar de dijk. We speelden onze fantasieverhalen uit tussen de rozenstruiken, die al dan niet vol stonden met bloesems of rozenbottels, afhankelijk van het seizoen. We verscholen ons achter de struiken of rolden over het gras bij het uitspelen van onze fantasiespellen. Langs de dijk stonden hokken met konijnen en we liepen vaak een rondje langs de waal (ook wel wiel genoemd) waar het extra spannend werd omdat we daar een hard blaffende herdershond moesten ontwijken. De fantasie die we samen uitspeelden heeft ons leuke herinneringen opgeleverd.

Nu hebben we er weer een mooie herinnering bij en een voor ons groot succes geboekt. Vorig jaar, toen we voor het eerst meededen met Fantastels, kwamen we uit op de 80e plaats van 87 gekwalificeerde verhalen. Bij het jurycommentaar van Kim ten Tusscher en Adinda Volkers moesten we erg slikken, maar na de ergste schrikreactie van onze kant, heeft het ons geholpen om beter te gaan schrijven. In 2013 hebben we besloten om het maximale eruit te halen en drie verhalen in te sturen. Aangezien we nog niet zo lang schrijven, konden er geen “veteranenverhalen” opgestuurd worden en daarom hebben we drie nieuwe verhalen geschreven. De uitslag van afgelopen zondag heeft ons blij verrast. We eindigden nu bij 138 gekwalificeerde verhalen op de plaatsen: 106, 54 en 41! We zijn dus ook bij deze wedstrijd, evenals bij de Paul Harland Prijs, ten opzichte van onszelf een eind verder gekomen. Dit is een beloning omdat we er hard aan gewerkt hebben om de schrijftechnieken te verbeteren en met het juryrapport in handen kunnen we hierna waarschijnlijk ook weer verder komen. Dat is het belang van meedoen aan Fantastels: jezelf als schrijver constant verbeteren en genreverhalen maken die interessant genoeg zijn voor publicatie.

Het was erg gezellig in het Koetshuis. We zagen veel van “de Zonderlingen”, collega-schrijvers van het forum van “Magic Tales”: een groep mensen die elkaar helpen met onder andere proeflezen, vragen stellen en ervaringen uitwisselen. Sommigen van hen zagen we voor het eerst in levenden lijve: toch even wat anders dan virtueel. Nu hebben we een duidelijker beeld van hen. Als we weer eens via internet of e-mail communiceren, weten we beter met wie we te maken hebben. Erg leuk! Ook Facebook schrijvers-vrienden en schrijfcursus-vrienden waren aanwezig. We beginnen steeds meer genreschrijvers te kennen. Zilverbron, onze uitgever, werd vertegenwoordigd door Cocky van Dijk en we zijn de eerste geweest die het nieuwe boek van Anaïd Haen konden kopen. Een dikke bundel met veel korte verhalen van de organisator van Fantastels: “Wraak op het spoor”.

De uitslag was erg spannend. Het duurde vrij lang voordat ons verhaal op het scherm kwam. Nummer 106: Goed opletten! Dit was het derde verhaal, dat we als laatste van de drie ingezonden verhalen geschreven hadden. Het gaat over een prins wiens magie steeds de mist in gaat, hij wordt bevriend met een boself. Zijn vader heeft een conflict met de elfen over de weg door het bos. Het was voor ons een experiment in het werken met een conflict, dat volgens informatie uit een artikel van Schrijvenonline moest bestaan uit een tegenstelling. We herinneren ons dat we daarmee aan het brainstormen zijn gegaan en dat we het idee in klad hadden opgeschreven. Toen gingen we het verhaal schrijven, maar gaandeweg werd er van alles veranderd en dachten we dat het niet meer voldeed aan de eisen van het artikel van Schrijvenonline. Dat bleek voor ons een methode te zijn die niet zo goed werkte. We hebben het toch opgestuurd met het idee dat we wel wilden weten hoe we dit zouden kunnen verbeteren. Daarop hebben we een geweldig goed antwoord gekregen van Gerard van den Akker en Marije Kok. We gaan het zeker met deze goede aanwijzingen herschrijven. De positieve reactie in het juryrapport van Gerard is: “Je hebt een leuk verhaal geschreven met alle ingrediënten voor een goed verhaal: een interessant conflict (nee, zelfs twee!), botsende culturen en belangen, een hoofdpersoon die een ontwikkeling doormaakt, een onwaarschijnlijke vriendschap”. Wat we eraan kunnen verbeteren: Het perspectief verleggen en de tegenstrijdige belangen verder uitdiepen, waarbij de personages minder lief moeten zijn voor elkaar en de dialogen nog beter kunnen. Goed, we gaan er weer mee aan de slag en hebben al een idee wat we gaan doen om het wellicht te kunnen publiceren als het goed herschreven is.

Ons tweede verhaal kwam nadat we weer een tijd op het scherm zaten te turen: De 54ste plaats voor “Ruilen met korrigans” Het leuke van de uitslag is dat wij zelf ook vonden dat dit verhaal beter was dan het derde en minder goed dan het eerste verhaal. We zijn het met de uitslag van de jury dus helemaal eens. Zelf vonden we dit een hilarisch verhaal en we hebben ervan genoten toen we het schreven. Wat dat betreft was het al geslaagd voordat het zelfs maar werd opgestuurd. De jury: Marije Kok en Hay van den Munckhof hebben ons weer op ideeën gebracht om de uitwerking beter te maken. Het is waar: die personages kunnen nog beter worden uitgewerkt en de korrigans moeten eenduidig worden neergezet. Toch leuk om van Marije te lezen: “Al met al heb je een heel interessant en origineel verhaal geschreven, dat ik leuk vond om te lezen”. En: “Je schrijfstijl en interpunctie zien er netjes en verzorgd uit. Je verhaal leest lekker weg en ik ben maar een paar taal- en slordigheidsfoutjes tegengekomen”. Hay schreef: “Dit verhaal is door de humor, speelsheid en afwisseling zeer leesbaar en bovendien goed geschreven, maar het hinkt voor mij te zeer op twee gedachten om uiteindelijk helemaal te overtuigen. Desondanks vond ik dit een van de betere verhalen uit de eerste ronde.” Ook dit verhaal gaan we zeker nog herschrijven want we vinden het een te leuk verhaal om de lezer te onthouden.

Helemaal verrast werden we door de plaats op de ranglijst van ons eerste verhaal: Plaats 41 voor “Liefde en aandacht doen wonderen”. In dit verhaal hebben we een actueel probleem in de gezondheidszorg gekoppeld aan een mythisch verhaal van Aboriginals in Australië en bovendien hebben we daar ook weer onze fantasie op losgelaten door er magie bij te verwerken. Van verschillende kanten kregen we te horen dat mensen zich in dit verhaal heel goed konden inleven omdat ze zelf ouders hebben in een verzorgingshuis. Wat betreft de aansluiting bij de actualiteit is dit gedeelte voor ons dus goed geslaagd. Dat het jurylid Dirk Bontes schrijft dat hij het “in principe een publiceerbaar verhaal” vindt, sluit aan bij onze wens om dit verhaal in een tijdschrift gepubliceerd te krijgen. Wel gaan we dan ook eerst weer flink aan de slag om de aanwijzingen van Dirk en van Kim ten Tusscher te verwerken en er een nieuwe versie van te maken waarbij de hoofdpersoon meer praat met de mensen om haar heen en er bepaalde stukken uit het verhaal spannender en realistischer uit de verf moeten komen. We werden er blij door verrast dat Dirk bij het volgende fragment [Ze had weleens gelezen dat je moest oppassen met waar je aandacht aan schonk. Datgene dat steeds in je gedachten speelde werd op een magische wijze werkelijkheid.] schreef: “Ik constateer spiritueel bewustzijn”. Onze proeflezer had al aangegeven dat hij het een mystiek verhaal vond. Dat vonden we toen ook al zo’n compliment. We zijn erg blij met het juryrapport, want nu kunnen we het nog iets beter gaan schrijven.

Deze keer was er na de prijsuitreiking een heerlijk buffet en we hebben fijn bij een groep mensen aan tafel gezeten waarmee we nog gezellig na konden praten. Er bleef een flink aantal mensen om te smullen van het heerlijke menu. Erg sfeervol en lekker gegeten.

Anaïd Haen, heel erg bedankt voor de fijne middag en avond en voor de organisatie en al het werk dat je weer hebt verzet voor deze wedstrijd. We zijn zeker van plan de volgende keer weer mee te doen. Wij willen ook de juryleden allemaal hartelijk bedanken voor hun inzet en Dirk, Kim, Marije, Hay en Gerard voor de goede tips en commentaren op ons juryrapport.

Aan iedereen die meegedaan heeft met de wedstrijd: Fijn jullie te hebben ontmoet of in elk geval op het scherm met namen te zien dat jullie hebben meegedaan. We hopen jullie op den duur allemaal beter te leren kennen. Gefeliciteerd met jullie plaats op de ranglijst. Zelfs als het ergens onderaan de lijst staat, is het geen reden om ooit op te geven. Neem van ons aan dat je er heel veel van kunt leren als je de juryrapporten serieus neemt en eruit haalt wat voor jou werkt om boven jezelf uit te stijgen met je verhaal. Wij waren bijna gestopt na de vernietigende kritieken na een andere verhalenwedstrijd, maar zijn blij dat we dat na welgemeende adviezen niet hebben gedaan. Ons boek komt eraan, bij Zilverbron en we hopen stiekem over een aantal jaren ook zo’n mooie bundel met korte verhalen te hebben verzameld als Anaïd nu heeft. We hoorden nog dat we maar net een haarbreedte van de Feniskprijs af zaten. Ons doel voor deze wedstrijd, hoger op de ranglijst eindigen dan vorig jaar, is voor alle drie de verhalen zeker bereikt.

Kelly van der Laan, gefeliciteerd met je eerste plaats, van Johanna Lime!

 

Imagicon 2014 een succes!

 29 maart 2014

Op 29 maart 2014 was de eerste Imagicon. Wij zijn er heen gegaan en het was geweldig leuk! Plotseling sta je tussen de stormtroopers en zie je allerlei fanatsyfiguren in het echt rondlopen. Honderden liefhebbers van fantasy, science fiction, horror en comics waren aanwezig, waaronder dus wij als schrijversduo Johanna Lime. We zijn bij onze familie langs gegaan: de uitgever Zilverbron waar ons boek zal worden uitgegeven in 2015. Zilverspoor was daar vanzelf dan natuurlijk ook. We hebben gesproken met Cocky van Dijk en Jos Weijmer. We kochten boeken van Femke Dekker, J. Sharpe en van Latoya Moirae. Samen met Joris van Leeuwen staan we op de foto, die te zien is op onze Facebookpagina (het adres hiervan staat bij Links).

 

We kochten boeken van Perry Rhodan bij uitgeverij Macc en hebben die vanwege de tekeningen laten signeren bij Tais Teng. Direct ook zijn boek Werelden van Vuur en IIs gekocht. We hebben er een leuke dag van gemaakt, heerlijke vegetarische soep gegeten tijdens een lunchpauze, lekkere versgeperste sinaasappelsap gedronken in het hotel bij conferentiecentrum De ReeHorst in Ede. Het was fantastisch weer en we zijn afgeladen met boeken weer naar huis gegaan. Ook werd er een nieuw huisdraakje gekocht ter aanvulling van de verzameling draken in onze woonkamer. We hebben er heel wat boeken bij om te lezen en hopen dat deze gezellige conferentiedag er voor de fantasyliefhebber blijft in Nederland. Hij was geweldig goed georganiseerd op een prachtige locatie. Hulde aan de organisatoren!

 

Over ons debuut: Schimmenschuw

Schimmenschuw

16 maart 2014

Over ons debuut: Schimmenschuw.

(verwacht bij uitgeverij Zilverbron in augustus 2015).

De zestienjarige Kamilia woont in een achteraf dorp op Laskoro, aan de rand van het moeras van Tulle. Ze heeft als peuter haar moeder verloren en woont sindsdien bij haar oma. Bij de moestuin, aan de rand van het moeras, ziet en hoort ze steeds een schim. Iedere keer weer wordt ze bang en vlucht ze weg.

Ze heeft tarotkaarten waarmee ze gaat waarzeggen voor het zomercircus, haar enige verzetje in de vakantie. Als ze voor zichzelf de toekomst wil zien, gebeurt er iets vreemds. Plotseling komt ze op de zusterplaneet van Laskoro in een ver verleden terecht. Om weer thuis te komen moet ze door zeven landen van Chyndyro reizen om zeven fragmenten van een magische sleutel te bemachtigen. Steeds weer krijgt ze nog een moeilijke opdracht te vervullen voordat ze een van de zeven fragmenten in ontvangst mag nemen.

Gelukkig wordt Kamilia geholpen door een groep trouwe vrienden. Sommige zonen of dochters uit verschillende magische dynastieën helpen haar eveneens. Geleidelijk komt ze erachter dat ze zelf ook een magische gave bezit. Ze neemt het op tegen verraderlijke geesten. De avatars willen dat ze zo snel mogelijk weer naar huis gaat vanwege een probleem met het tijdcontinuüm. Uiteindelijk, na veel omzwervingen en avonturen, lukt het Kamilia om thuis te komen en dan kan ze de schim wel verstaan.

Over Johanna Lime (Biografie)

Johanna Lime zw 302

16 maart 2014

Over Johanna Lime (Biografie)

Johanna Lime werd geboren op 1 november 2011 in Sliedrecht. Zij is het pseudoniem van Marjo Heijkoop en Dinie Boudestein. De naam Lime komt voort uit de gezamenlijke familienaam van moeders zijde: Kalkman. Johanna is de naam van onze oma, van Dinie’s zus Joke en het is de tweede doopnaam van Marjo.

Johanna Lime begon met het schrijven van een eerste deel voor een trilogie, maar toen dat klaar was, ontdekte ze in 2012 de manuscriptwedstrijd. Voor die wedstrijd besloot zij ene heel nieuw manuscript te schrijven: Schimmenschuw. Dit kan als alleenstaand verhaal gelezen worden of worden gezien als voorloper op de trilogie die ze weer opnieuw aan het schrijven is. Ze kwam op het forum van Magic Tales in contact met andere schrijvers. Daar ontdekte ze schrijfwedstrijden voor korte verhalen. Inmiddels neemt ze daar elk jaar aan deel en ze heeft ook enkele schrijfcursussen gevolgd.

Johanna heeft de ambitie om zo goed te worden met het schrijven over haar fantastywerelden dat er veel lezers van haar boeken zullen genieten.

Over Marjo (Biografie)

Marjo zw 202

16 maart 2014

Over Marjo (Biografie)

Marjo Heijkoop is geboren op 29 september 1956 in Krimpen aan den IJssel. Zij is de oudste telg uit een gezin met drie kinderen. Als kind was ze altijd al bezig met tekenen en schrijven.

Marjo studeerde aan de MAVO en de HAVO, ging naar de Pedagogische Academie en werkte vijfentwintig jaar als groepsleerkracht in het basisonderwijs. Ze werd intern begeleider en remedial teacher, studeerde voor NLP Practitioner, Master Practitioner en Coach. Ze had vijf jaar een eigen praktijk aan huis en werd daarna weer omgeschoold voor werkvoorbereider in de bouw. Ze kwam als intern projectleider te werken bij een schildersbedrijf. Nu volgt ze haar passie voor schrijven.

Het schrijven begon in 1966 met het winnen van de derde prijs voor een opstellenwedstrijd. Ze vond science fiction en fantasy altijd al geweldig. Op 19 november 1982 ging ze met Dinie samenwonen en schreef ze verschillende dagboeken van personages in de werelden waar het grootste deel van de verhalen van Johanna Lime over gaan. Haar hobby’s zijn: tekenen, schilderen en schrijven, lezen, films kijken en met de computer werken.

Over Dinie (Biografie)

Dinie zw 202

16 maart 2014

Over Dinie (Biografie)

Dinie Boudestein is geboren op 21 januari 1953 in Krimpen aan den IJssel. Zij is de jongste telg uit een gezin met vier kinderen. Samen met haar broers en zus speelde ze vaak taalspellen. Ze ontdekte de bibliotheek al snel en raakte gefascineerd door boeken over astrologie, astronomie, populaire wetenschap, science fiction en fantasy.

Dinie studeerde aan de huishoudschool, ging daarna naar de opleiding voor lerares nijverheidsonderwijs en maakte een zijsprong naar de opleiding voor apothekersassistente. Ten slotte ging ze werken bij de rijksoverheid.

Dinie maakte voor school geweldig goede werkstukken die als voorbeeld werden gebruikt voor anderen. Op 19 november 1982 ging ze met Marjo samenwonen in Sliedrecht en schreef ze verschillende dagboeken van personages in de werelden waar de het grootste deel van de verhalen van Johanna Lime over gaan. Haar hobby’s zijn: rollenspellen op de computer, puzzelen, breinbrekers, lezen, films kijken en schrijven.