Het eureka gevoel

10 juni 2021

En dan komt de plot er ineens in een vloeiende beweging uit! Eureka!

Vorig jaar gaf uitgeverij Zilverbron mij drie contracten voor de boeken van mijn volgende trilogie. Een nieuw verhaal na “Schimmenschuw” en trilogie “De vergeten vloek”, in een steeds groter wordende verbeeldingswereld. Ik wist de overkoepelende titel al: Interplanetair. Dat er steeds meer planeten en volkeren bij zouden komen in mijn wereldbouw was de enige zekerheid die ik had. Verder was alles nog vaag, heel vaag. Ik had nog maar een summiere beschrijving van waar het verhaal over zou gaan. Ik kon ook niet beloven dat ik me daar aan houden zou. Tijdens het schrijfproces kan het zomaar gebeuren dat er nog heel veel verandert. Zoals de personages.

Mijn eerste plan was steeds twee andere hoofdpersonages per boek, maar daarvan ben ik afgestapt. Nu spelen Daniël en Irene in alle drie de boeken van de trilogie de hoofdrol. Dat moest het een stuk duidelijker maken voor mezelf maar vooral ook voor de lezers. Het eerste plot is tijdens het schrijven van boek 1 veel sterker geworden dan het vage idee dat ik er in eerste instantie over had. Intussen zijn de verhalen voor boek 2 en 3 in mijn hoofd ook alweer sterk gewijzigd. Zelfs de subtitels lijken niet meer op het eerste concept.

Achteraf gezien realiseer ik me dat mijn uitgever wel erg veel vertrouwen in mij had, toen ze direct met drie contracten aankwam voor mijn nieuwe trilogie. Het eerste boek van de drie contracten, Ruimtestad, is uitgebracht op 5 februari 2021. De meeste recensies zijn erg lovend en daar ben ik erg blij mee.

Op het moment ben ik aan versie 4 bezig van het tweede deel. Hoofdstuk 15 is herschreven, nog 10 hoofdstukken te gaan! Er gebeuren mooie dingen tijdens het herschrijven. Het verhaal wordt zienderogen beter. Ik zie woorden op hun plaats springen en zinnen beter leesbaar worden. Wat is het toch een magisch proces om zo met taal bezig te zijn! Ik voel de liefde voor mijn volgende boekenkind groeien. De puzzelstukken vallen langzamerhand precies op de plek waar ze bedoeld zijn in de verhaalstructuur.

Vorige week kwam tijdens het herschrijven van deel 2 ineens de hele synopsis van anderhalve pagina en ook de flaptekst in mijn gedachten naar boven en kon ik die uittypen. Voor het derde deel was dat nog wat te veel gevraagd. Daar waren de dingen nog wat te vaag.

De afgelopen week voelde ik steeds meer de drang om voor boek 3 toch het hele verhaal maar eens heel goed uit te plotten. Want ja, CampNaNoWriMo in juli.

Wat is het toch zalig om te merken dat mijn onderbewuste het op die kritieke momenten helemaal van me overneemt. Gisterenavond kreeg ik echt een “Eureka!” gevoel. Ik pakte het beginnetje van de synopsis erbij waar ik vorige week was blijven steken. En ineens kwam achter elkaar de flaptekst van het derde boek naar buiten. En daarna volgde zes pagina’s plot!

Vanmorgen heb ik daar een samenvatting van gemaakt, zodat die synopsis ook anderhalve pagina werd. De langere uitwerking van de plot moet nog wel wat gedetailleerder worden uitgewerkt in scènes voor het plotschema en de hoofdstukindeling die ik altijd in Excel maak. Maar ik weet nu het begin, het midden en het eind van het verhaal. Ik weet wie de protagonisten zijn, wie de bijpersonages zijn en ook weet ik wie de antagonisten zijn. Ik heb een idee van hoe te twee planeten eruit moeten gaan zien en welke belangrijke plaatsen en landstreken er te vinden moeten zijn. Ik moet alleen nog brainstormen over technische snufjes en magisch dieren- en plantenleven. Ik moet nog namen verzinnen voor bepaalde mensen, elfen, planten en dieren. Nog beter uitdenken hoe het nieuwe magiesysteem dan werkt en het plausibel maken waarom er op dieren door bossen gereden moet worden. Maar dan ben ik eruit. Het hele overkoepelende verhaal van Interplanetair valt helemaal op zijn plek. Wat een openbaring! Ik krijg er zo’n zin in om gauw door te schrijven, zo’n zin om dit uit te werken.

Hoera! Wat is het leven toch mooi als een plan tot leven komt.

Stel je voor dat ik deze maand nu al het herschrijven van deel 2 afkrijg. Dat zou best een reële optie kunnen zijn want zeg nou zelf. Op 10 juni heb ik 3/5 deel van het hele manuscript al af. Nog 10 dagen van iedere dag een hoofdstuk herschrijven, dan kan het 20 juni klaar zijn. Dus dan heb ik nog 10 dagen om CampNaNoWriMo voor te bereiden.

Wat zal ik dan tijdens CampNaNoWriMo schrijven? Ik had het herschrijven van deel 2 er eigenlijk voor gepland. Zal ik dan toch nog een vijfde versie van dit verhaal maken? Of zal ik alvast aan een volgend manuscript beginnen? Bijvoorbeeld aan het manuscript dat mee kan doen aan de wedstrijd die Zilverspoor heeft uitgeschreven voor 1 mei 2022? Of zal ik alvast aan deel 3 gaan beginnen van de trilogie?

Mensenlief. Wat voel ik me vrij! Ik heb de keuze uit drie mogelijkheden. Is dat niet geweldig?

Eureka!

Waar worden jullie vrolijk van?

Groeten van Johanna Lime

(Her)schrijven en tekenen in mei 2021

27 mei 2021

Herschrijven met de hulp van proeflezers

Vorige week begon ik met het herschrijven van Interplanetair deel 2 Geestenpoort. Ik had toen de proloog opnieuw geschreven. Nu werk ik verder aan versie 4 van het manuscript. Ik heb het verhaal de afgelopen week tot en met hoofdstuk 5 herschreven, aan de hand van de opmerkingen van de proeflezers, Robin en Sebastiaan. Wat is het fijn dat ik nu proeflezers heb! Dat werkt echt heel goed. Het verhaal is weer iets duidelijker geworden.

Behalve dat ik natuurlijk serieus nadenk over wat de proeflezers aangeven als punten om bij stil te staan, heb ik zelf ook goed in de gaten gehouden of het verhaal nog steeds klopt bij mijn (nieuwe) ideeën voor de hele trilogie. Wat ik in boek 1 en 2 aangeef als verwachtingen aan lezers moet ik in boek 3 inlossen. Dus moet ik wel precies bijhouden welke verwachtingen ik wek. Ik zal daar in de loop van deze trilogie oplossingen voor moeten hebben. Er is bij de trilogie een (abstract) overkoepelend conflict en voor elk afzonderlijk boek heb ik ook nog een of meer andere, meer directe conflicten.

Ik ga proberen om steeds een hoofdstuk per dag verder te komen, zodat ik versie 4 van deel 2 Geestenpoort in juni afgerond kan hebben.

Tekenen

Vorige week schreef ik ook al dat ik tekeningen heb gemaakt. Behalve schrijven is tekenen wat ik mijn hele leven al het liefste doe. Ik heb de hoofdsteden van Laskoro en Berinyi getekend.

Bovendien ben ik, behalve aan de plattegronden van Biarrastad en Bengalostad, begonnen aan nieuwe kaarten voor volgende boeken die ik van plan ben te gaan schrijven. Daarvoor ben ik nu bezig met de kleine landschapsdetails zoals bergen en bossen waarvoor ik mallen wil hebben die ik in de tekeningen kan knippen en plakken. Andere dan de stempels die ik als penselen heb gedownload van het internet, want mijn kaarten zijn geen typische Tolkien-achtige-wereldbouw, natuurlijk.

Ik teken in lagen met Paint Shop Pro. Voor de kaarten van Biarrastad en Bengalostad heb ik een detail uit de grote landkaarten gehaald. Dat detail moest flink worden uitvergroot om er de plattegrond van te kunnen maken.

Vier fases bij het tekenen van Biarrastad

Op de een of andere manier is tijdens het hele schrijfproces de hoofdstad van Laskoro, Biarrastad, een kwart slag gedraaid. Dinie en ik hadden al veel eerder een grote plattegrond getekend op hokjespapier. Maar bij het tekenen van de wereldkaart van Laskoro is er iets veranderd. Het bleek dat de districten Biarra-West en Biarra-Oost zo kwamen te liggen dat de stad moest draaien. Dat had geen grote gevolgen voor het verhaal, alleen moesten we goed opletten als we windrichtingen gebruikten. De plattegrond werd wel wat anders.

Ik wilde hem al een hele tijd opnieuw gaan tekenen en nu, in mei 2021 is dat gelukt.

Zoals je op de onderstaande afbeelding kunt zien, is het tekenen van kaarten ook een proces waarbij er tussendoor nog van alles en nog wat wijzigt. Wat dat betreft heeft het overeenkomsten met het schrijfproces. De tekening had vele lagen en is uiteindelijk zo geworden als in de rechterhoek onderaan te zien is.

In plaats van vier fases heb ik er twintig nodig gehad voordat hij helemaal klaar was.

Bij Biarrastad is wel duidelijk dat de Hogesnelheidsweg de stad nogal typeert.

Vier fases bij het tekenen van Bengalostad

Voor Bengalostad kwam ik na het uitvergroten van het detail uit de wereldkaart ook voor een verrassing te staan. In mijn hoofd, en eerder op tekeningentjes van de wijk waar de priesteressen wonen, had ik geen rekeningen gehouden met het water dat door de stad stroomt. De rivier is nogal breed en heeft ook grote meren. Dat moest ik dus aanpassen op de plattegrond. Bij Bengalostad is de trein belangrijk, dus in plaats van een Hogesnelheidsweg is er daar sprake van spoorbanen en stations.

Hier zie je de vier fases van het tekenproces om deze hoofdstad te tekenen. In totaal heb ik hier ook weer twintig tekeningen nodig gehad voordat het klaar was. Ik ben er bijna een hele week mee bezig geweest, maar ik heb er wel van genoten. Als ik voortaan mijn verhalen aan het schrijven ben, kan ik de kaarten erbij pakken om alles precies zo te verwoorden als het op de kaart te zien is.

In mijn verhaal dat ik nu aan het herschrijven ben, stond bijvoorbeeld dat er op de Avenue Celesta aan weerskanten standbeelden stonden. Dat gegeven is door deze kaart veranderd, want ik heb ze maar aan een kant van de weg getekend. Bij het herschrijven ben ik nu dus ook bezig om de beschrijvingen van de stad aan te passen aan de kaart. Hoe langer ik in deze werelden schrijf, hoe meer de details voor mij tot leven komen. Afbeeldingen zijn voor mij een belangrijk hulpmiddel bij het verwoorden van mijn verhaalelementen.

Voorlopig kan ik weer lekker verder werken. Behalve voor deze steden ben ik met het tekenen namelijk ook alweer bezig met kaarten van de planeten van bevriende volkeren. Ik droom van het afronden van trilogie Interplanetair en wil voor boek 3 een spannend avontuur bedenken. Het wordt langzamerhand steeds duidelijker waar ik daarmee heen wil. Ik droom ook alweer over andere verhalen, geschreven vanuit verschillende nieuwe personages, voor als Interplanetair klaar zal zijn. Wie weet wat de toekomst mij brengt. Voorlopig kan ik nog wel even vooruit met tekenen en schrijven. Een heerlijk gevoel!

Groeten van Johanna Lime

Schrijven versie 4 van Geestenpoort

20 mei 2021

Na een periode van even wat anders bruisen de ideeën weer

Op 12 maart 2021 liet ik jullie weten dat ik het manuscript voor Interplanetair deel 2 Geestenpoort helemaal uitgeschreven had. Ik besloot het even te laten rusten en stuurde het manuscript op naar mijn proeflezers, Robin en Sebastiaan. Ze kregen er een aantal weken voor om het door te nemen. Voor Sebastiaan is dit proeflezen onderdeel van een wederzijdse dienst, omdat ik voor hem ook een nieuw manuscript heb proefgelezen. Robin bood het op Facebook aan en dat vind ik echt heel tof van haar!

Ik vertelde mijn proeflezers dat ik van plan was om mijn manuscript ergens in mei weer op te pakken voor een volgende versie. In april had ik iets anders te doen, want in die maand was ik druk bezig met korte verhalen voor de Waterloper verhalenwedstrijd. Begin mei wilde ik eigenlijk nog twee korte verhalen schrijven voor de Harland Awards, maar die lukten nog niet zo goed. Misschien later in dit jaar.

In About Books werd pasgeleden aangekondigd dat Zilverspoor een manuscriptenwedstrijd organiseerde, met de bedoeling dat er nieuwe op zichzelf staande verhalen ingestuurd zouden worden. Een verhaal dat om een geheel nieuwe wereldbouw vroeg, dus. Mijn gedachten sloegen direct op hol. Ik had veel zin om over een andere wereld te brainstormen. Nadat ik een verhaalidee in het klad had opgeschreven om deze hele nieuwe roman te kunnen gaan schrijven, kwam van het een het ander.

Natuurlijk vond ik het nog veel belangrijker om voor mijn trilogie Interplanetair te weten hoe het daarmee verder moest. Ik begon dus ook weer gerichter na te denken over het plot voor deel 3, Schakelmagie. Er kwamen nieuwe ideeën in me op die consequenties hebben voor het herschrijven van deel 2. Want daar wordt de basis voor de gebeurtenissen van deel 3 gevormd. Ik wilde gaan herschrijven en die zaken aan gaan passen.

Het is me gelukt om weer groot te dromen, ik zag het al helemaal gebeuren dat er na Interplanetair nog een trilogie kon volgen. Daarvoor zou ik dan een wereldbouw nodig hebben met vier nieuwe planeten. En de wereld van de manuscriptenwedstrijd… Hoe gaaf zou het zijn om die allemaal uit te tekenen? Maar voorin het boek van Geestenpoort moest ik ook nog tekeningen hebben…

Kaarten voor het volgende boek en voor vijf nieuwe werelden

Ik ging een week logeren bij mijn broer en nam mijn laptop met tekenprogramma mee. Ik tekende iedere dag terwijl mijn broer met zijn hobby bezig was en prachtige diorama’s maakte. We hadden het heel gezellig. We aten samen, dronken koffie en thee, en keken ’s avonds naar spannende films. Ik was niet alleen, we konden over onze hobby’s praten. Het leek wel een week vakantie.

Voor het boek Geestenpoort heb ik Biarrastad, de hoofdstad van Laskoro, en Bengalostad, de hoofdstad van Berinyi 5, getekend. Het idee daarachter is, dat de lezers die mijn boeken kennen op die kaarten de weg kunnen zoeken door die steden en zien waar de belangrijkste gebouwen staan.

Voor de nieuwe planeten heb ik een begin gemaakt met de landkaarten. Het grondgebied met de klimaatzones staan er alvast. Gisteren heb ik de bergen en de heuvels getekend. Het is nog lang niet af, maar ik ga rustig aan steeds een beetje verder. De werelden groeien langzaamaan, en tegelijk met de werelden komen de ideeën voor de verhalen steeds duidelijker naar boven. Dan kan ik de steden en belangrijke gebieden voor de verhaalbouw er ook in gaan zetten. Het wordt heel mooi en goed voor nieuwe verhalen. Daar ben ik van overtuigd.

Proloog aangepakt

Het is nu 20 mei en ik kon niet langer wachten. Vandaag besloot ik te beginnen met het herschrijven van mijn manuscript. Ik begon aan Versie 4 en heb veel gehad aan de commentaren van de proeflezers. De Proloog is een heel stuk beter geworden, ik ben trots op wat er nu te lezen valt. Vanaf nu hoop ik elke dag ongeveer een half hoofdstuk verder te komen met het herschrijven van mijn verhaal. Ik weet waar ik op moet letten, zodat ook de foreshadowing goed door de hoofdstukken heen gevlochten kan worden. Ik heb er zin in en naast het schrijven ga ik aan de gang met het voorbereiden van plot, personages en thema’s voor mijn volgende boeken. Voorlopig ben ik weer heerlijk bezig!

Alleen het genre staat wel vast, dat is de fantastiek. Het genre waarin ik het liefst schrijf. Ik hoop het stukje horror ook nog wat beter uit te kunnen werken in Geestenpoort. Het zal vast goed helpen dat ik nu proeflezers heb. Heerlijk, die feedback!

Hebben jullie al ideeën voor de manuscriptenwedstrijd? Je vindt hem hier https://wp.zilverspoor.com/schrijfwedstrijd/

Groeten van Johanna Lime

De kaarten van Johanna’s verbeeldingswerelden op een rij

13 FEBRUARI 2021

De kaart van Chyndyro die bij ons debuut SCHIMMENSCHUW hoort

De kaart van Laskoro die bij Deel 1 van trilogie DE VERGETEN VLOEK

SLUIMEREND VUUR hoort

De kaart van Berinyi5 die bij Deel 2 van trilogie DE VERGETEN VLOEK

SMEULEND VENIJN hoort

De sterrenkaart van Taurus, Orion en Monoceros die bij Deel 3 van trilogie DE VERGETEN VLOEK, SCHAMEL VERBOND hoort

De sterrenkaart van Boek 1 van trilogie INTERPLANETAIR

RUIMTESTAD

Getekend door Marjo Heijkoop

Limeschrift 19 – Johanna Lime over schrijven

22 oktober 2020

Het negentiende blog voor ‘Limeschrift’, in een serie van twintig blogs over schrijven.

Deze keer over wereldbouw, wat, waar wanneer, hoe, en de wereld van het boek.

Vandaag gaat het over het onderwerp van dit plaatje.

Wereldbouw

Wanneer je fantasy- en sciencefictionromans schrijft, kom je er niet onderuit om een verbeeldingswereld te bouwen, een goed uitgedachte setting waarin de verhalen zich afspelen. ‘Hé, dat schreef je de vorige keer ook al!’

‘Sorry, ik ben een beetje gefixeerd op wereldbouw. Daar hangt ook wel veel van af, want een lezer zal gedurende het hele verhaal bereid moeten zijn om mee te reizen door jouw verzonnen wereld. Die moet geloofwaardig overkomen.’

Wat, waar, wanneer en hoe (van de wereldbouw).

In Limeschrift 1 schreef ik over de vijf W’s het volgende:

De vijf W’s

Wie, wat, waar, wanneer, waarom. Deze vijf woorden vormen samen de zogenaamde topische vragen. Deze vragen zijn in de Griekse oudheid geformuleerd om inzicht te krijgen in bestaande teksten.

Als schrijver kun je deze vragen heel goed gebruiken voordat je start met schrijven. De antwoorden op deze vragen vormen de pijlers van je verhaal.

Wat, waar, wanneer en hoe zijn bovendien belangrijke vragen om te stellen wanneer je een wereldbouw bedenkt.

Wat gebeurt er precies in je verhaal en wat hebben de personages daarvoor nodig?

Schrijf je over iemand die op een schip over de zee reist? Of over een ruimteschip dat met zijn bemanning door het heelal trekt? Dan heb je heel andere informatie nodig dan wanneer je over een groep reizigers schrijft die door landstreken met bijvoorbeeld dichte bossen trekt.

Is het een fantasyverhaal met magie of schrijf je over robots?

Waar speelt het verhaal zich af?

Dit maakt een groot verschil bij wat er kan gebeuren. Heb je bijvoorbeeld een uitgebreide wereld met verschillende landschappen nodig, omdat er veel gereisd wordt? Dan zul je steden, dorpen, rivieren, bergen, bossen en allerlei andere elementen nodig hebben voor je verhaal. Hoe wordt er gereisd, met welk vervoermiddel? Wat zijn de regels die daarbij gelden? Welke afstand kun je afleggen op een dag? Hoe verloopt de tijd in jouw wereld? Welke regels bestaan er in de landen waar je door komt? Hoe is de bevolking samengesteld? Welke fantasyfiguren gebruik je? Wie hebben de macht in handen en hoe leven degenen die van de machthebbers afhankelijk zijn? Welke conflicten zijn er? Hoe is de positie van de hoofdpersoon daarin? Al dat soort vragen zijn belangrijk voor je verhaal.

Je kunt jouw wereld misschien het beste schetsmatig uittekenen of een kaart maken voor je boek, dan heb je daar steun aan tijdens het schrijven.

Als een verhaal zich voornamelijk afspeelt in een gebouw of in een paar straten van een stad, dan is een kaart misschien niet nodig. Maar maak je gebruik van portalen naar andere werelden, dan wil je misschien weten waar die staan en wat erachter ligt. Het kan ook bij kleine ruimtes handig zijn om schetsen te maken. Dus: Wat gebeurt er precies en waar, en wat heb je daarvoor nodig? Hoe zie je het voor je?

Wanneer speelt het verhaal zich af?

Schrijf je over een historische periode, dan zul je over die bepaalde tijd uit de geschiedenis informatie willen zoeken. Je kunt bijvoorbeeld naar een museum gaan, een boek over de betreffende periode lezen of andere informatiebronnen raadplegen. Je wilt het verhaal geloofwaardig over laten komen. Als het zich op een bestaande plaats afspeelt, kun je het beste ter plekke de omgeving onderzoeken, anders bestaat de kans dat je over iets schrijft dat niet meer klopt. Zelfs bij fantasy moeten de details kloppen, als je iets gebruikt dat uit de echte wereld komt. Je wilt je lezer niet verliezen, omdat hij op die plek bekend is en merkt dat het niet overeen komt met hoe het er werkelijk uitziet (of hoe het er vroeger was).

Als je over de toekomst schrijft, zul je die ook vorm moeten geven. Consequent zijn is belangrijk.

Hoe gebruik je wereldbouw?

De wereldbouw is belangrijk voor de setting van je verhaal. Je kunt het zo uitgebreid maken als je wilt. Er zijn heel uitgebreide vragenlijsten voor. Maar op een gegeven moment is het toch wel handig om te gaan schrijven. Als je alles over je wereld tot in de puntjes uit wil werken, kom je misschien niet meer aan schrijven toe. Dat zou zonde zijn. Bedenk je bij elke scène wie het personage is, wat er gebeurt, waar het precies gebeurt, wanneer iets plaatsvindt en waarom het uitmaakt voor je hoofdpersoon. Dan moet het lukken om een goed verhaal te maken.

De wereld van je boek is belangrijk in het genre fantasy, sciencefiction en horror. Kijk maar naar de voorbeelden die er zijn, zoek verschillende bestaande kaarten op van bijvoorbeeld Lord of the Rings, Narnia, Harry Potter, en dergelijke werelden. Zelfs bij Dune en Star Wars heb je een visuele voorstelling van de wereld, door de verschillende planeten die er zijn. Je kunt daar je inspiratie vandaan halen, net als van kaarten uit boeken die al uitgegeven zijn.

Aan de zijkant van mijn blogpagina heb ik vier kaarten van mijn werelden geplaatst, wil je die groter zien? Kijk danLime hier en klik erop om ze op volledig scherm te zien.

Vandaag tot zover. Volgende keer een nieuwe blog over schrijven.

Het is leuk om reacties op dit blog te krijgen, dus als je tot zover gekomen bent, laat dan weten wat je hiervan vond. Dat kan ook goed in de opmerkingen op Facebook.

Alvast bedankt daarvoor,

Groeten van Johanna Lime

Limeschrift 18 – Johanna Lime over schrijven

15 oktober 2020

Het achttiende blog voor ‘Limeschrift’, in een serie van twintig blogs over schrijven.

Deze keer over wereldbouw, sfeerbeelden, stemmingen en emoties.

Vandaag gaat het over het onderwerp van dit plaatje.

Wereldbouw

Wanneer je fantasy- en sciencefictionromans schrijft, kom je er niet onderuit om een verbeeldingswereld te bouwen, een goed uitgedachte setting waarin de verhalen zich afspelen. Bij een fantasywereld hoort traditioneel al gauw een middeleeuwse setting. Bij sciencefiction gaat het eerder om technieken van de toekomst.

Ik ben misschien wel een rebel, omdat ik voor mijn verbeeldingswereld van beide gebruik gemaakt heb. Sommige critici hoor ik al ‘foei, foei!’ roepen, maar ik heb het toch gedaan. Ik vond die middeleeuwse settings waarover ik vroeger las namelijk tamelijk deprimerend voor de ontwikkeling van verhalen die de moderne man of vrouw uit onze tijd zou lezen. Tegenwoordig merk ik dat steeds meer schrijvers in staat zijn om er dan toch een hedendaags verhaal van te maken en bijvoorbeeld een vrouw als hoofdpersoon te nemen. In moderne boeken valt het met de ontwikkeling van de personages nog wel mee.

Maar zoals gezegd, ik heb een combinatie gemaakt. Ik zocht een ruimer perspectief. Mede daarom heb ik voor de wereld van Eibor Risoklany twee grote koninkrijken verzonnen die elk bestaan uit vijf planeten. Het ene koninkrijk. Laskoro, is in de Plejaden gelegen, in het sterrenbeeld Taurus. Het andere, Berinyi, zit in de Rosettenevel van Monoceros. Daar kwam natuurlijk ook mijn interesse in sterrenbeelden bij om de hoek kijken. Ik heb ervoor gekozen om fantasy-elementen zoals magie te combineren met technieken van de ruimtevaart. De families die in deze koninkrijken wonen, komen oorspronkelijk van de Aarde. Daarom hebben de goden, de Avatars van de godenplaneet Eibor Risoklany, de draken de opdracht gegeven om werelden te scheppen die nog wel veel op onze Aarde lijken. Mijn boeken komen dus vaak bekend over bij lezers, want het referentiekader hebben ze alvast. Toch zijn er best ook veel verschillen met onze Aarde.

Om de oorspronkelijke aardbewoners, die crashten op Eibor Risoklany, te laten overleven, moesten de goden hen genetisch manipuleren. Dat is een thema wat in mijn boeken nogal eens naar voren komt. Bepaalde HSP families kregen een magie-gen. Er ontstonden zeven magische dynastieën. Alleen hadden de mensen iets negatiefs meegebracht van de Aarde, namelijk hun machtshonger. De godenplaneet werd opgeblazen door magie. Wat er daarna is gebeurd, is te lezen als kortverhaal in het e-book ‘De wording van Chyndyro’.

Daarvandaan is de wereld verder uitgebreid. Door alle machtshonger waaruit oorlogen ontstonden, kwam de vloek. De magie werd lange tijd vergeten, mensen hadden wel iets ander te doen, ze moesten zien te overleven. Er ontstond een disharmonie in de bevolking, de ontwikkelingen verliepen anders dan in een wereld met alleen magie. Technieken werden uitgevonden en zo ontstonden koninkrijken met magie en ruimtevaart. In iedere koninkrijk is er een ander politiek systeem. Het vervoer over de planeten gaat overal net weer wat anders, maar wel met gebruikmaking van de energie uit ritovysche kristallen. Afijn, je kunt het allemaal lezen in mijn boeken.

Als een van de moderatoren van de Facebookgroep ‘Zilverboekenclub’, ben ik degene die achter de vragen over wereldbouw zit die elke maand beantwoord worden door schrijvers van Zilverspoor en Zilverbron. Ik stelde ze de volgende vragen, die uit een uitgebreide vragenlijst over wereldbouw gekomen zijn. Uit deze vragen mochten ze er een paar kiezen om te beantwoorden voor hun boeken:

  1. Bestaat je wereld uit een planetenstelsel, een aantal landen, een bepaald land, een streek, een stad of nog iets anders? Hoe ziet het er daar uit? Kun je iets vertellen over landschappen / gebieden die anders zijn dan bij ons / hoe speciale gebouwen eruit zien?
  2. Als er magie is. Hoe wordt de wereld dan beïnvloed door de aanwezigheid van magie?
  3. Zijn er ook niet-menselijke rassen, verzonnen dieren (draken, eenhoorns) en hoe hebben die de wereld beïnvloed? Zijn er speciale gebieden waar zij voorkomen?
  4. Zijn er speciale planten of kruiden in jouw wereld en hoe heten die? Zijn er speciale voorwerpen? Wat is hun functie in het verhaal? Wat doen ze?
  5. Hoe is het bestuur van de wereld geregeld? Is er een koningshuis, hoe zit de regering in elkaar, wie hebben de macht in handen? Is er een hiërarchie en wie komen er dan slecht vanaf?
  6. In welke tijd leven de wezens in deze wereld ongeveer? Passen ze in een verleden, een heden of een toekomst wanneer je het met onze wereld vergelijkt? Of is er eigenlijk moeilijk een vergelijking te maken?
  7. Wat zijn de snelste manieren om te reizen? Zijn er goede wegen? Wat wordt er gebruikt voor het transport?
  8. Wat wordt er normaal gegeten in jouw wereld? Zijn er ook feestelijke gerechten of speciale lekkernijen? Zijn er gerechten die betoverd kunnen zijn? Heb je misschien een recept voor een gerecht?
  9. Wat is de staat van de verschillende kunstuitingen (dans, muziek, theater, enz.) in deze samenleving? Worden artiesten vereerd of gewantrouwd?
  10. Welke gebeurtenissen gebruiken mensen voor de jaartelling? Hoe weten de mensen hoe laat het is? Zijn er klokken, horloges, zonnewijzers, enz. of moeten de mensen naar de klokken luisteren van het kasteel, de kerk, of kijken ze naar de stand van de zon?
  11. Wat voor kleding dragen de mensen? Hoe duur is kleding? Kunnen de materialen ter plaatse geproduceerd worden of moet alles of een deel ervan geïmporteerd worden? Zijn er beperkende wetten die bepalen wie welke kleding mag dragen? Wat zijn de straffen? Wie bepaalt wanneer het nodig is om de wetten te veranderen? Hoe vaak worden ze aangepast?
  12. Hoe groot is de rol van de verschillende religies en filosofieën in het openbare leven en in het privé leven? Worden filosofen en theologen beschouwd als academici of staan ze te debatteren op de markt zoals bij Socrates? Hoeveel invloed hebben hun theorieën op de manier waarop mensen zich werkelijk gedragen?
  13. Zijn er verschillende talen voor de verschillende rassen (dwergen, elven, enz.) of is de taal meer gebaseerd op geografische invloeden dan op ras of soort? Is ere en special taal die je moet leren om met draken te kunnen praten of met andere magische dieren?
  14. Heb je een kaart van je wereld gemaakt en mogen we die plaatsen?
  15. Bij welk boek of bij welke boeken hoort deze wereld?

In het menu ‘Trilogie De vergeten vloek’ op mijn website  https://boekenvanjohannalime.com staan een paar blogs waar ik zelf op deze vragen inga voor mijn boeken.

Sfeerbeelden

Voor de setting van een verhaal kun je behalve voor een uitgebreide wereldbouw ook gebruik maken van sfeerbeelden. Op Berinyi overheersen de kleuren rood en paars bijvoorbeeld vanwege de rode ster Bara. Op Laskoro is het licht van de ster Atlas juist nogal scherp en wit. De kleuren in de natuur lijken daar meer op die van de Aarde, wanneer de zon fel schijnt.

Op Laskoro komen velden met zonnebloemen voor die ze op Berinyi niet hebben. Er zijn ook sinaasappels, die later van Chyndyro naar Berinyi worden meegenomen. Eerder kenden de Berinezen deze vruchten nog niet. Op Berinyi heb je grote olifanten die de Laskorianen niet kennen.

Op Laskoro zijn er hogesnelheidswegen waar auto’s door de weg voortgetrokken worden. Groepjes auto’s zitten vast met energielinten en gaan zo snel dat ze in een dag de halve planeet over kunnen komen. Op Berinyi heb je een trein die op een monorail over ritovysche energie zweeft en ook heel hoge snelheden maakt. Maar wil je naar de Vuurberg, dan zul je te paard de berg op moeten klimmen.

Op Laskoro heb je enorme bruggen, zoals de Grote Driesprongbrug, terwijl je op Berinyi veerponten hebt die over de zeeën tussen de districten de passagiers overzetten die uit de trein gekomen zijn. Met deze elementen worden de sfeerbeelden van mijn verbeeldingswereld bijvoorbeeld gevormd.

Stemmingen

Bij stemmingen kun je denken aan een griezelige sfeer. Wanneer in mijn boek ‘Schimmenschuw’ de hoofdpersoon Kamilia in een donkere grot zit opgesloten bij de schim van de rode draak die vroeger hele legers met zijn adem heeft verbrand, is dat best een griezelige situatie.

Het wordt juist vrolijk als opa Nikos, de vuurmagiër, een grapje vertelt over een ijsbloem die van een bergrichel wordt gehaald en dan gesmolten is bij terugkomst in het dal.

Spannend is het juist weer als Kamilia, vanwege een tijdslot op de deur van de toren, binnen tien minuten weg moet zijn bij de geest van de blauwe draak. In die tijd moet het haar lukken om een artefact mee te nemen, omdat ze anders niet naar huis kan.

Je kunt dus een grote wereldbouw hebben, maar de details van de wereld en de stemmingen van de personages zijn voor je verhaal net zo belangrijk.

Emoties

Door emoties mee te nemen in je verhalen, maak je het voor de lezer mogelijk om zich in te leven in de personages. Daarom is ‘show don’t tell’ zo belangrijk voor verhalen. Vooral tegenwoordig waar we zoveel films kunnen kijken en alles voor ons zien zoals de regisseur dat heeft gemaakt. Alleen bij boeken maak je er eigen beelden bij, die zijn dus authentieker, eigener dan bij een film en meestal zijn boeken ook veel uitgebreider.

Bij ‘Lord of the rings’ kijk ik liever naar de films. Dat heeft te maken met dat er sinds Tolkien dit schreef best veel veranderd is aan de schrijfstijl van boeken. Ik heb vaak geprobeerd om de ‘Lord of the rings’ boeken te lezen, maar kom er moeilijk doorheen. Dat komt denk ik door het vele ‘tell’ en de bladzijden vol met informatie. Toch las ik als tiener ook wel boeken met veel ‘tell’. Maar nu geef ik toch de voorkeur aan ‘show don’t tell’ en emotionele gebondenheid met personages. Niet dat ik mezelf zo’n ster acht om dit ook even gemakkelijk te kunnen schrijven, want daar moet ik als schrijver nog wel meer in groeien, denk ik zo. Ik val regelmatig weer in de valkuilen die elke schrijver tegenkomt, merkte ik pas nog toen de redactie van mijn nieuwe boek begon. Maar ik doe mijn best om het beter te krijgen.

Vandaag tot zover. Volgende keer een nieuwe blog over schrijven.

Het is leuk om reacties op dit blog te krijgen, dus als je tot zover gekomen bent, laat dan weten wat je hiervan vond. Dat kan ook goed in de opmerkingen op Facebook.

Alvast bedankt daarvoor,

Groeten van Johanna Lime

NaNo Prepping

26 september 2019

Bezig met ‘De twaalfde Saturnusmaan’

Op 16 september had ik het over het verhaal dat er moet komen. Over ‘De twaalfde Saturnusmaan.’ Ik ga het verhaal eerst helemaal opschrijven. Daarna ga ik op zoek naar proeflezers, een redacteur en een uitgever.

Ik kan u vertellen dat ik er een paar nieuwe hoofdstukken bij geschreven heb. Dat was niet zo gemakkelijk, want bij een autobiografisch verhaal sta ik steeds voor keuzes. Moeten deze voorvallen uit mijn leven erin worden verwerkt of kan ik dat beter niet doen? Wat zijn de consequenties van de keuzes die ik maak? Is wat ik ermee wil zeggen belangrijk voor het verhaal of niet?

Inmiddels ben ik bij hoofdstuk 15 aanbeland van de 24 hoofdstukken die ik heb geplot. Dus dat is alweer over de helft.

De laatste dagen ben ik echter met wat anders bezig. Soms zitten er dagen tussen dat ik niet aan hetzelfde manuscript werk, maar iets nieuws oppak. Dat geeft niet, het is een manier om het onderbewuste te laten zoeken naar manieren om verder te komen als ik even niet precies weet welke kant ik op wil gaan. Het blijkt dat als ik het even aan de kant leg en er daarna weer naar kijk, er nieuwe deuren open gaan. Dan kan ik net even een andere weg in slaan dan het pad dat ik eerst wilde nemen.

Een autobiografisch verhaal valt niet mee om te schrijven. Constant moet ik wikken en wegen hoe ik iets dat in mijn leven voor weerstand heeft gezorgd het beste kan verwoorden zonder dat het aanstootgevend wordt. Wat past in dit verhaal en wat kan ik er beter uit laten. Ik werk met een plot maar nog niet alles staat echt helemaal vast. Ik ben nog vrij om de inbreng van de personages te volgen. Soms sturen ze me een andere kant op of geven hun mening. Ik heb dat nooit geloofd als andere schrijvers dit zeiden, maar nu weet ik dat het zo kan werken.

Ik heb al 580.652 woorden geschreven tijdens alle NaNo-maanden die ik meedeed

NaNoWriMo heeft een nieuwe website

Zoals u misschien wel weet doe ik sinds november 2014 steeds mee aan NaNoWriMo en CampNaNoWriMo. Er waren twee aparte websites van. Nu heeft de organisatie ze allebei ondergebracht op een nieuwe website. Alles staat nu netjes bij elkaar, alle projecten op een rijtje. Ik kon er vast een kijkje gaan nemen. Natuurlijk kwam ik direct in de verleiding om voor november een nieuw project aan te kondigen.

Eerst had ik nog het plan om ‘De twaalfde Saturnusmaan’ in november 2019 te schrijven, maar dat manuscript komt als ik zo doorga voor november nog wel af.

Dus moest ik iets anders bedenken. Niet zo moeilijk, want na ‘De vergeten vloek’ heb ik alweer een idee voor een nieuwe trilogie. Die speelt zich in dezelfde verbeeldingswereld (Eibor Risoklany) af, maar in plaats van Jima en Sylviana zijn nu hun kinderen de hoofdpersonages.

Ik had als titel voor de volgende trilogie ‘Evolutie’ in gedachten. Maar die titel wordt al gebruikt door een andere schrijfster en dat kan verwarrend werken. De naam die ik nu heb gekozen past eigenlijk ook nog beter bij mijn plannen. Het wordt: ‘Interplanetair’, ook al omdat er meer volkeren van andere planeten in verwerkt worden.

NaNo Prepping

Behalve dat ik schrijf aan ‘De twaalfde Saturnusmaan’ ben ik nu ook volop bezig om de volgende trilogie, of in elk geval deel 1 ervan voor te bereiden. Ik wil goed beslagen ten ijs komen voor de NaNoWriMo in november, want ik wil die 50.000 woorden gemakkelijk kunnen halen. En daarvoor is het nodig dat ik een idee heb van de verhalen, of in ieder geval van het verhaal waar ik tijdens deze NaNoWriMo mee begin. Ook moet ik alle personages en bijpersonen hebben uitgewerkt, weten welke karaktertrekken ze hebben, wie het zijn en waar ze vandaan komen, hoe ze zich gedurende het verhaal zullen ontwikkelen en dergelijke. Bovendien moet ik de werelden waarop het verhaal zich afspeelt goed in kaart brengen en weten hoe de omgeving eruit ziet waar de personages zich bevinden. Verder moet ik een schema voor de hoofdstukindeling en de scènes uitwerken.

Ik kon daarvoor een bestand downloaden met een workshop van Voorbereidingen op de NaNoWriMo. En die heb ik voor mezelf eerst maar even opgedeeld in verschillende lessen en vertaald naar het Nederlands. Want dat werkt toch wel het beste voor mij.

Het is toch vreemd hoe het werkt, maar aangezien we hier in Nederland niet echt scholing krijgen in het schrijven van boeken, leer ik steeds weer nieuwe dingen die ik van het internet kan downloaden of uit boeken over schrijven haal. Zo kwam ik er nu dus weer achter dat er bij de NaNoWriMo wel vijf verschillende vormen van plotten zijn van alleen de grote lijnen uitzetten tot heel gedetailleerd.

Ik gebruikte meestal de sneeuwvlokmethode en daarna het schema van Terry Brooks, dat ook wordt uitgewerkt in ‘Een bestseller schrijven voor Dummies.’  Tijdens de cursus Schrijf Je Verhaal heb ik kennis gemaakt met een derde manier van plotten, maar die werkt beter bij een kort verhaal.

Nu heb ik er weer vijf hele nieuwe schema’s bij! Sommige dingen komen bekend voor, andere moet ik eens goed gaan bestuderen.

Toch handig als ze een nieuwe website bouwen en je nog eens wat handvaten geven ter voorbereiding op de schrijfmaand van november.

 

Jullie zijn gewaarschuwd. In november duik ik onder, dan zal ik niet zo veel op sociale media te vinden zijn, ik wil namelijk die 50.000 woorden zeker weer gaan halen!

En ik heb me een spannend nieuw verhaal bedacht!

De volgende trilogie wordt echt gaaf. Heel spannend, met fantasy en science fiction elementen, iemand die wraak wil nemen en om de vijand uit te lokken een bevriend volk aanvalt, een verhaal met elfen en andere wezens én ook nog eens romantisch. Bovendien speelt het zich af in de verbeeldingswereld van Eibor Risoklany die (je begrijpt het al vanwege de titel Interplanetair) zich steeds verder uitbreidt naar bevriende, maar ook vijandige volkeren. Deel 1 wordt alvast heel spannend. Ik kijk ernaar uit om het te gaan schrijven.

 

Groeten van Johanna Lime