NaNoWriMo week 2, Waterloper en redactie

17 november 2019

De tweede week van de National Novel Writing Month staat bekend als ‘Hell Week’. Dat komt doordat de vermoeidheid toeslaat bij veel schrijvers die in de eerste week fris van start gegaan zijn. Ook begint de inspiratie van het begin op te raken en komen sommigen niet zo veel verder op een dag. Dat geldt denk ik dan het meest voor schrijvers die niet plotten en op dag een van november gewoon ergens beginnen en wel zien waar het verhaal hen heen leidt. Ik heb daar niet zoveel last van, al heb ik het zelfs met een schematische planning nog wel eens dat dingen tocht uitgebreider moeten worden en anders lopen dan gepland. Gelukkig had ik een paar goede invallen en kon ik weer verder als ik het even niet goed wist.

Ik had meer een ‘Hell Week’ doordat ik steeds werd onderbroken in mijn schrijfwerk. Om ruim tweeduizend woorden per dag vol te kunnen houden is het nodig om vier tot vijf uur per dag te schrijven, anders gaat het niet. Nu moest ik maandag de deur uit om bloed te prikken voor een controle bij de huisarts. Afijn, dat duurde niet zo lang dus de rest van de dag kon ik wel schrijven. Dinsdag had ik een afspraak bij de kapper en was ik een groot deel van de morgen kwijt. Donderdag was het helemaal druk en die hele dag kwam ik niet aan schrijven toe. Naar de huisarts voor de uitslag van het bloedonderzoek, tanken en auto wassen, boodschappen halen, met mijn vader naar de oogarts in het ziekenhuis in Zwijndrecht en ook nog eens zelf naar de fysiotherapeut. Tussendoor opletten dat ik mijn koolhydraatarme dieet goed opvolgde en mijn oefeningen deed voor mijn heup en knieën. Ik haat het echt als mijn dagen grotendeels opgaan aan allerlei verplichtingen die me de deur uit sturen. Het heeft er, denk ik, mee te maken dat ik dan dingen doen moet waar ik zelf niet voor gekozen heb. Ik heb er geen leiding over en word gedreven door omstandigheden.

Vrijdag mantelzorg voor mijn vader en ’s middags naar een begrafenisdienst voor de vader van mijn schoonzus. Zondagmiddag was dan weer leuk, de prijsuitreiking van Waterloper. Maar toch, de meeste tijd van week 2 van NaNoWriMo moest ik me in allerlei bochten wringen om mijn woordenaantallen te halen. Ik geef het toe, ik heb gesmokkeld. De ene dag schreef ik wat meer woorden, de andere wat minder. Ik heb er zo mee geschoven dat ik het kon regelen dat ik elke dag 1667 of meer woorden bij kon schrijven.

Ik ben er erg gelukkig mee dat het verhaal me nog steeds boeit en dat ik vandaag hoofdstuk 11 af kon ronden. Het eerste deel van de nieuwe trilogie, Interplanetair, belooft een goed verhaal te worden. Ik ben bijna op de helft en de rest wordt alleen maar spannender. Daarom hoop ik de komende week weer wat meer woorden te kunnen maken op een dag.

Uiteindelijk gaat het mij erom dat ik de eerste versie van deel 1 geschreven krijg, voor mezelf, zodat ik er later aan kan gaan sleutelen om er een manuscript van te maken dat naar de uitgever kan worden opgestuurd. Wat een boek kan worden.

Tot nu toe heb ik 40.489 woorden geschreven en het is nog lang geen 30 november, dus het gaat geweldig goed. Die 50.000 woorden moeten weer te halen zijn (en ook de rest, want voor het hele manuscript is 50.000 te weinig – maar die rest hoeft dus niet meer in de maand november af te komen, want voor NaNoWriMo ben je al winnaar als je de 50.000 haalt)

Ik houd u op de hoogte van de verdere ontwikkelingen.

Prijsuitreiking van Waterloper

Nu is het 17 november en ben ik teruggekomen van de prijsuitreiking van de schrijfwedstrijd Waterloper. Dat is een nieuwe themawedstrijd van de maand mei 2019. Ik had er drie korte verhalen voor ingestuurd. Van de 36 verhalen zijn er zeven gediskwalificeerd.

Voor de wedstrijd heb ik erg veel na moeten denken over verhalen die bij de drie thema’s zouden passen. Uiteindelijk heb ik twee nieuwe verhalen geschreven en een verhaal dat al eens eerder aan een wedstrijd meegedaan had als zogenaamd ‘veteranenverhaal’ herschreven en ingestuurd.

Mijn veteranenverhaal gaf ik de titel: ‘Hoe een oger uit Glelogurk de aardmannen hielp.’

Het jurylid, Steven Wekdam, kwam erachter dat ik het thema wel twee keer benoemd had, maar dat het niet een geïntegreerd onderdeel vormde van het verhaal zelf. Daardoor moest het worden gediskwalificeerd voor deze themawedstrijd. Maar hij vond het een heel leuk en grappig verhaal. Ook Gerard van de Akker vond het een leuk verhaal. Dus zo erg vind ik het eigenlijk niet eens. Dat er door twee juryleden wordt gezegd dat ze het leuk vonden, bewijst voor mij dat ik het gewoon nog eens door kan nemen en dan net als de rest uit kan gaan geven als e-book. Dat ben ik er dan ook mee van plan.

Met ‘De Piet Hein en de pratende hond’ kwam ik op plaats 27 terecht. Het was een beetje langdradig. Ik begin me af te vragen of ik wel korte verhalen moet blijven schrijven, want romans gaan mij denk ik veel beter af. Maar ik heb toch maar weer beloofd de volgende editie van Waterloper weer mee te doen. Dan komen er zes thema’s om uit te kiezen, wat het misschien wat makkelijker maakt om een verhaal bij een thema te zoeken.

Met ‘Die duivelse koeien’ kwam ik op plaats 21. Het was een leuk en luchtig verhaal over een inquisiteur op heksenjacht en koeien waar vlekjes aan zaten.

Ik heb net het volledige juryrapport binnen gekregen en ga het met veel belangstelling doorlezen. Eens kijken wat er beter kan worden door mijn verhalen nog eens te herschrijven.

Het was heel fijn om weer bij andere schrijvers samen bij de prijsuitreiking te zijn. De organisator en de juryleden hadden weer heel erg hun best gedaan. Lieve collega’s wonnen mooie certificaten. Ik heb zelfs ook een certificaat gewonnen: De ‘Eerste druppel senior prijs’, als oudste debutant van de Waterloper Verhalenwedstrijd. Maar het beste verhaal was van Debby Willems. Zij won met ‘Paardenbloemen” de eerste prijs en de trofee.

Gefeliciteerd, Debby!

 

Redactie van De vergeten vloek deel 3 Schamel verbond

Wat kan ik hierover zeggen? Natascha ven Limpt en ik zijn al druk bezig met ronde 1 van deze redactie en er zijn al negen hoofdstukken doorgenomen. Dat het in november al begonnen is, in de NaNoWriMo maand, maakt het voor mij extra druk. Maar we hebben wel ontdekt dat ik door de vorige redacties van boeken al heel wat geleerd heb. Tot nu toe vallen de te wijzigen scènes reuze mee. Ik heb het verhaal een poosje niet meer aangekeken en geniet er weer van als ik het tijdens de redactie teruglees. Dus ik heb er een goed gevoel over. Dat boek, het derde deel van de trilogie, wordt weer een boek waar ik volkomen achter kan staan. Alle draadjes uit de twee vorige boeken worden aan elkaar geknoopt.

 

Groeten van Johanna Lime

CampNaNoWriMo 2019

1 juli 2019

Mijn CampNaNoWriMo project voor juli 2019

Het is 1 juli, tijd voor CampNaNoWriMo!

De hele maand juli van 2019 heb ik gereserveerd voor het herschrijven van mijn manuscript voor ‘De vergeten vloek deel 3 Schamel verbond’.

Het verhaal voor dit deel is helemaal geschreven in Versie 3, maar in juli gebruik ik CampNaNoWriMo voor Versie 4. Dat doe ik omdat ik alles nog eens goed wil controleren. Is er niet teveel spanning weggehaald doordat ik op de dingen vooruit gelopen ben? Moet ik niet hier en daar een beetje forshadowing ertussen voegen om dat wat aan het einde gebeurt langzaam op te bouwen? Zijn echt alle draadjes vastgeknoopt in het laatste deel van de trilogie? Ik ga dus aan het controleren en herschrijven. Dan kan ik in augustus de laatste puntjes nog op de i zetten en ben ik op tijd om het manuscript in te leveren bij uitgeverij Zilverbron.

Dit is het plaatje van mijn bij CampNaNoWriMo aangekondigde project voor juli 2019:

Ik heb me aangemeld voor 50.000 woorden, het maximum, maar het manuscript is meer dan twee keer zoveel, dus ik ga er hard tegenaan en probeer per dag een hoofdstuk onder handen te nemen.

Een fijne stimulans

CampNaNoWriMo is altijd weer een goed stimulans voor het schrijven. In de maand april heb ik er ook aan meegedaan. In eerste instantie had ik me aangemeld voor 30.000 woorden, maar in de loop van april heb ik dat aantal bij moeten stellen en werd het 20.000. Daardoor kon ik op 21 april als winnaar uit CampNaNoWriMo komen. Uiteindelijk heb ik meer dan 23.000 woorden gehaald.

Bij Camp is die mogelijkheid er om bij te stellen, in november bij de meer serieuze NaNoWriMo moeten er echt 50.000 woorden in een maand geschreven worden om te kunnen winnen.

En wat win je dan voor een prijs?

Ach, je krijgt een pdf bestand waar je naam op staat als winnaar, het gaat dus maar om de keizer zijn baard. Ik zie het als een spelletje: ‘Lukt het mij om de schrijfroutine weer op te pakken en lekker door te kunnen schrijven in deze maand?’

De beloning is dan dat je een project ook echt hebt afgerond.

Het CampNaNoWriMo project van april 2019

In april schreef ik voor de Waterloper Verhalenwedstrijd. Ik wilde drie verhalen schrijven voordat de maand mei begon, want in mei konden er verhalen worden ingestuurd voor de eerste editie van deze nieuwe wedstrijd. Het zijn weliswaar twee nieuwe verhalen geworden en een herschreven verhaal dat al eerder eens had meegedaan aan een andere schrijfwedstrijd, maar het is me dus toch gelukt. Ik heb aan Waterloper meegedaan met drie ingezonden wedstrijdverhalen. Ze liggen nu bij de jury en dat is reuze spannend, want zal eruit komen dat ik als schrijver gegroeid ben? En hoe zwaar is de competitie? Ik weet dat er een paar schrijvers aan mee doen die al veel prijzen hebben gewonnen, dus ik beeld me niet in dat ik de top kan bereiken en als een van de winnaars uit de bus kom. Het zou al fijn zijn als ik ergens net boven het midden sta. We zullen het zien. Het meest kijk ik uit naar het juryrapport, want aan de hand van de commentaren die daarin zullen staan kan ik mijn verhalen weer herschrijven en misschien zelfs ook weer publiceren.

Als u het overzicht van korte verhalen ziet bij Publicaties NL, dan zult u begrijpen dat ik reuze trots ben op de lijst die inmiddels op Smashwords te vinden is. Daar staan de meeste korte verhalen van Johanna Lime tot nu toe, ze zijn uitgegeven als e-books.

Het was een goede beslissing om ze niet te laten verstoffen in de computer, ze door een redactrice te helpen verbeteren en ze als e-book uit te geven, vindt u ook niet?

Voor u als lezer is het misschien interessant om te weten dat er in juli een paar e-books afgeprijsd zijn, maar dan moeten ze wel via Smashwords worden gekocht, want het is de Summer Sale op Smashwords. Hij duurt de hele maand juli 2019.

 

Zo, en nu ga ik weer verder met het herschrijven van mijn manuscript, het is CampNaNoWriMo.

Groeten van Johanna Lime

Tijd voor een nieuw schrijfplan

10 juni 2019

Wie mijn blogs volgt, weet dat ik alleen verder ga als Johanna Lime, maar eerlijk gezegd had ik er in de periode dat er redactie op onze korte verhalen plaatsvond moeite mee om nieuwe dingen te doen.

Tussen augustus 2018 en juni 2019 zijn we/ben ik druk bezig geweest om in samenwerking met Tamara Geraeds de redactie op 26 korte verhalen te doen. Ze zijn of worden (op)nieuw als e-book uitgegeven op Smashwords.

19 verschillende verhalen met NL (Nederlandstalig) op de kaft en zes vertaalde met EN (Engels) staan hier: https://www.smashwords.com/profile/view/JohannaLime2

Een serie van 7 sciencefiction verhalen wordt vanaf 1 juni (1 verhaal per week) geplaatst en komt hier: https://www.smashwords.com/books/byseries/39033

Het heeft me moeite gekost om in de eerste maanden van 2019, na Dinie’s overlijden, met het schrijven aan Versie 3 van De vergeten vloek deel 3 door te gaan. De routine werd verbroken en wekenlang kwam ik geen woord vooruit. Toch ben ik langzamerhand wel aanbeland bij hoofdstuk 26 en is het plot gewijzigd zodat ik weer vooruit kan komen met de rest. Ook heb ik in de tussentijd een paar verhalen geschreven voor de Waterloper verhalenwedstrijd.

Het idee dat ik in de eerste vijf maanden van 2019 te weinig aan schrijven heb gedaan, speelt door mijn gedachten. Natuurlijk is het zo dat ik het na Dinie’s overlijden nogal druk had met allerlei zaken die geregeld moesten worden. Voordat alle administratieve rompslomp afgehandeld werd, was ik vijf maanden verder. Toch was het regelen van die dingen niet het ergste. Het grootste probleem was dat ik moest accepteren dat ik voortaan alleen zou zijn. Ik voelde me verdrietig en eenzaam. Zo zachtjesaan begint dat gevoel een plekje te krijgen. Ik heb mezelf een spiegel voorgehouden en goedbedoelde adviezen van anderen afgewogen. Daarna heb ik een paar knopen doorgehakt. En nu komt er wat meer ruimte voor het leven dat ik voor mijn toekomst voor me zie. Ik kan weer nieuwe plannen maken. Plannen met betrekking tot ons huis en plannen voor bezigheden waar ik blij van word. Die laatste zijn de plannen die er steeds al waren en die betrekking hebben op mijn schrijfwerk. Ik heb nu besloten om daar daadwerkelijk de tijd voor vast te zetten in mijn agenda. Om dus echt iedere dag te schrijven.

Ik heb een nieuwe planning gemaakt voor de rest van 2019 en die staat nu in Excel. Het houdt in dat ik elke dag minstens twee en een half uur schrijftijd neem. Met de kookwekker erbij, zodat ik elk kwartier af kan vinken. Dat is een manier die voor mij werkt.

In juni ga ik de resterende hoofdstukken van Versie 3 van De vergeten vloek afschrijven.

In juli gebruik ik CampNaNoWriMo om Versie 4 te schrijven.

In augustus zet ik de laatste puntjes op de i en stuur ik het manuscript naar Zilverbron.

Dan ga ik verder schrijven aan Saturnus Maan, maar als het me lukt wil ik ook beginnen aan verhalen voor Godijn Publishing, en zeker meedoen met een scifi/fantasy wedstrijd genaamd Zonderlingen (die naam ken ik nog goed van 2012 toen we op Magic Tales bezig waren met een groep enthousiastelingen).

Elke dag schrijven en een routine opbouwen, dat is wat ik opnieuw voor elkaar wil krijgen. Nu de redactie van korte verhalen voorbij is, krijg ik weer zin in iets nieuws. Nieuwe korte verhalen verzinnen om erbij te zetten op Smashwords, of misschien zelfs op te sturen voor een bundel. En natuurlijk wil ik ook verder in de wereld van Eibor Risoklany. Een nieuwe trilogie meldt zich onderbewust alweer aan.

Voor de inspiratie heb ik twee leuke boeken met schrijfoefeningen en ik heb pas 6 doosjes met story cubes gekocht, een spel met dobbelstenen waarmee verhalen bedacht kunnen worden. Laat de steentjes maar rollen.

Ik ben blij met de vrijheid die ik heb om dit te kunnen doen.

  • * spreuken van INgSPIRE.nl en uit mijn bujo, gevondenop Pinterest

 

De projecten van Johanna Lime

5 mei 2019

Schrijfprojecten

Het schrijfwerk van de afgelopen maanden heeft me aan het denken gezet en daarom volgen er hier een paar gedachten over de projecten van Johanna Lime.

Ik had een project in april 2019 voor CampNaNoWriMo en moest weliswaar het aantal woorden bijstellen, maar dat mocht. Ik schreef ruim 20.000 woorden aan korte verhalen en aan twee hoofdstukken van mijn volgende boek.

Ik ken mezelf en weet dat ik in projecten werk, net als Sylviana Attholred uit De vergeten vloek deel 2, Smeulend venijn. Zij moet ook altijd iets te doen hebben, want anders piekert ze te veel. Zo ben ik ook. Het liefst ben ik nogal fanatiek bezig met een project dat tot een goed einde gebracht kan worden, zoals het schrijven van een verhaal. Ik vergeet dan koffie te drinken en ben zo geconcentreerd aan het werk, dat ik niet meer stoppen kan. Eergisteren kwam ik er bijvoorbeeld achter dat ik om 00.35 uur nog steeds achter mijn laptop zat. Ik moest hoognodig naar bed. Op zulke dagen ben ik vaak een uur te laat met het koken van mijn eten.

Wanneer ik zo bezig ben, vergeet ik letterlijk de tijd. En dat is eigenlijk heel fijn, want van nature ben ik ‘through-time’ zoals ze dat noemen bij NLP. (NLP staat voor Neuro linguïstisch programmeren, daar heb ik mijn ‘master practioner’ diploma van gehaald). Ik ben een planner en planners zijn geen levensgenieters. Ze komen bijvoorbeeld veel te vroeg op afspraken uit angst om te laat te zijn.

Maar als ik met projecten bezig ben, met een verhaal, een boek of een tekening, dan kan ik ‘in-time’ leven. Dan geniet ik echt en zou ik al mijn afspraken vergeten. De keerzijde is natuurlijk dat ik in die periodes ook vergeet om goed voor mezelf te zorgen. Ik leef in die andere wereld, ben creatief bezig en mijn interne criticus houdt zijn mond. Het is heerlijk rustig in mijn hoofd.

Het liefst werk ik aan een project waar ik nog jarenlang met plezier op terug kan kijken. Zoals ‘Schimmenschuw’ en de ‘De vergeten vloek trilogie’, waar Dinie en ik contracten voor kregen bij Zilverbron en waarbij er dus een vaste deadline bekend is om naartoe te werken.

Maar vanaf 2012 waren er ook de korte verhalen. We deden mee aan allerlei wedstrijden in het genre. Goede projecten om eveneens lekker creatief mee bezig te zijn.

De laatste tijd kwamen die vooral op herschrijven aan en met al het redactiewerk dat vanaf augustus 2018 stond gepland, was ik weer helemaal ‘through-time’. Herschrijven en redactiewerk zijn ideaal voor mijn logicadeel en voor de interne criticus, allebei onderdelen van mijn denken. Helaas heeft mijn creatieve deel dan minder in te brengen. Alles moet voldoen aan taalregels en stijlvormen.

Bij redactiewerk pieker ik en vaak twijfel ik eraan of ik het eigenlijk wel kan. Ik voel me er alleen prettig bij als ik zie dat het resultaat de moeite waard was. Wanneer aan het einde van het proces de verhalen mooi zijn opgeknapt. Als wat ik vertellen wilde precies zo in het verhaal is komen te staan zoals ik het me had voorgesteld of soms zelfs nog beter verwoord.

Daarom ben ik ook heel blij dat Dinie en ik in 2018 Tamara Geraeds hebben gevraagd om al onze korte verhalen, die we al als e-book hadden uitgebracht op Smashwords, een gedegen hoofdredactie mee te geven. Ze zijn echt veel mooier geworden.

Ga ze eens lezen.

 

Waterloper

In april 2019, met Camp NaNoWriMo, moest ik eigenlijk opnieuw het korte verhalen schrijven uit zien te vinden. Het was alweer een tijdje geleden dat er echt een nieuw verhaal bedacht was. Ik ging aan de slag, zonder Dinie die meehelpt en met de kennis die ik tot nu toe van het schrijven heb opgedaan. Dan merk je dat de lat met eisen zo langzamerhand ook steeds hoger is komen te liggen.

De Fantastels Verhalenwedstrijd waar Dinie en ik elk jaar aan meededen sinds 2012, is gestopt na onze inzending van 2017. Trek Sagae stopte ook en de Harland Awards, daar deden we al wat langer niet meer aan mee. Verhalenwedstrijden in het genre zijn tegenwoordig haast niet meer te vinden. Ook al omdat ik niet zo’n horrorschrijfster ben. Maar Roos Poppelaars organiseert een nieuwe wedstrijd in het genre. In de maand mei 2019 staat de eerste editie open voor inzending. Website: Waterloper Verhalenwedstrijd

Ik wilde dus graag in mei mee gaan doen aan de nieuwe Waterloper Verhalenwedstrijd. De opzet hiervan is iets anders dan bij Fantastels. Waterloper is namelijk een themawedstrijd. Er zijn drie vaste thema’s die op een of andere manier in de verhalen verwerkt moeten worden. Dat viel nog niet mee. Ik heb echt maanden van tevoren lopen piekeren en nadenken over hoe ik een verhaal kon schrijven waarbij een van deze thema’s een belangrijke rol zou spelen.

Gelukkig kreeg ik inspiratie en kon ik in elk geval twee verhalen schrijven in april. En in mei kan ik ze herschrijven en opsturen voor de wedstrijd.

Het grappige van bezig zijn met de opgegeven thema’s is, dat het wel lijkt of mijn perceptie van de omgeving mee verandert. Ik kan geen ringtone meer horen of ik denk aan rinkelende belletjes en kletsende luikjes. Gisteren reed ik langs een weiland waar koeien stonden te grazen. Ik zag hun vlekken en kreeg spontaan een grote glimlach om mijn mond. Steeds als ik mensen hoor praten, verwacht ik dat ze geheimen hebben die ze niet zo snel met mij willen delen. Ik fantaseer erover wat ze te verbergen hebben. Het is dus even wennen, maar een themawedstrijd heeft ook een humoristische kant en als hij maar lang genoeg blijft kan het hilarische bijwerkingen hebben voor een schrijfster zoals ik. Het zal alleen zaak blijven om inspiratie op te gaan doen vanaf het moment dat de thema’s bekend worden gemaakt.

Opletten dus!

Zodra ik mijn verhalen opgestuurd zal hebben, begint er weer een spannende tijd van afwachten tot aan de prijsuitreiking. Ik ben heel benieuwd naar deze wedstrijd en hoop dat het net als Fantastels een succes zal zijn. Want dat helpt mij bij het korte verhalen schrijven.

Zal de jury kunnen zien hoe ik sinds we in 2012 begonnen vooruit gegaan ben? Of moet ik daar niet van uitgaan en elk commentaar uit de juryrapporten ter harte nemen om het verhaal daar later weer mee te verbeteren door het te herschrijven. De tijd zal het leren.

Hopelijk zijn de verhalen weer publiceerbaar en kunnen ze later worden uitgegeven, zodat de lezers er ook iets aan hebben.

 

In mei ga ik weer verder schrijven aan deel 3 van De vergeten vloek, Schamel verbond.

Groeten van Marjo (Johanna Lime)

Schrijven in de lente

16 april 2019

Het is lente en het schrijven gaat weliswaar met vlagen, maar toch maak ik goede vorderingen.

 

Redactiewerk

Vanaf november 2015 tot september 2018 waren er zo langzamerhand twintig korte verhalen van Johanna Lime als e-book gepubliceerd op Smashwords. Dinie en Marjo besloten in 2018 om bij Tamara Geraeds over deze verhalen een hoofdredactie aan te vragen. En dat gebeurde. We zijn er hard mee aan het werk gegaan. Elk verhaal kreeg twee redactierondes en ik ben verheugd te kunnen melden dat het werk voor bijna al deze korte verhalen is voltooid. Negentien ervan staan inmiddels in een vernieuwde uitgave wederom op Smashwords. Ze hebben NL op de kaft, er is een leeftijdcategorie in het colofon gezet en doordat er een redactie overheen gegaan is, zijn ze beter te lezen.

Nog één verhaal dat al eerder gepubliceerd was, staat nog in zijn originele vorm op Smashwords. Het is daar achtergebleven omdat ik, voordat het opnieuw wordt uitgebracht, er eerst nog aan moet gaan sleutelen. De Knuffelsteen zal in de toekomst De Avonturensteen worden. Het wordt een langer detectiveverhaal waarin ook fantasy verwerkt is, dat zich afspeelt in Brugge, België. Om het verder te schrijven moet ik eerst op studiereis naar Brugge. Ik heb er zin in!

In april 2019 zijn Tamara Geraeds en ik samen begonnen aan de redactie van zeven science fiction verhalen die in een serie op Smashwords gepubliceerd worden. Ze waren nog niet eerder uitgebracht. Zodra ze door de redactie zijn zullen ze als e-book verschijnen. In het menu Publicaties NL houd ik u hiervan op de hoogte.

Deze serie gaat de Randsteden serie heten en hij zal gevormd worden door zeven korte verhalen die zich op andere planeten afspelen en die eerder door Johanna Lime zijn ingestuurd voor wedstrijden in het genre.

 

Deel 3 van De vergeten vloek

Tot nu toe zijn er 23 hoofdstukken geschreven en op de Elfia in Haarzuilens, waar ik even op een rustig moment zat te mijmeren over mijn plot, kwam het idee voor het einde boven borrelen. Ik weet nu hoe ik het verhaal af kan schrijven, op zo’n manier dat de toekomstplannen die ik nog heb er bij aan kunnen sluiten. Bovendien zal het een goede afronding van de trilogie zijn.

Dus ik ga binnenkort zeker weer verder om het laatste stuk van deel 3 af te maken.

En dan nog een keer alles controleren voordat het manuscript naar de uitgever kan.

 

Waterloper

CampNaNoWriMo is aan de gang, want het is april. Ik heb me aangemeld met een nieuw schrijfproject voor 30.000 woorden in april. Dit houdt in dat ik van plan ben om drie verhalen te schrijven voor de nieuwe themawedstrijd Waterloper. Daarbij kan ik in de maand mei drie verhalen van maximaal 10.000 woorden insturen die moeten voldoen aan de criteria van de thema’s.

Op de een of andere manier is mijn ervaring dat CampNaNoWriMo in april minder goed loopt dan in juli. Vraag me niet waaraan dat ligt.

Deze keer ligt het eraan dat de voorbereiding voor de verhalen niet echt soepel verloopt. Ik verzin me al maanden suf over verhalen die binnen de aangegeven thema’s moeten passen, ik kreeg maar geen inspiratie.

Maar ik ben op weg. Een verhaal is inmiddels geschreven en vandaag kreeg ik het begin van het tweede verhaal eruit geperst. Het begin is altijd een hachelijke zaak, als dat eenmaal goed verwoord is, komt de rest wel goed. Dus nu moet ik het tweede verhaal af gaan schrijven en dan nog werken aan een derde.

Met Fantastels deden Dinie en ik de laatste jaren altijd mee met drie verhalen en daar wil ik toch weer een routine van maken, al zal het wel een beetje lastig zijn in het begin. Er zit wat tijd tussen het einde van Fantastels en het begin van Waterloper. Toch hoop ik vurig dat de nieuwe wedstrijd net zo’n succes wordt als de eerdere. De toekomst zal het leren.

 

Elfia

Op 13 en 14 april stond ik met mijn boeken op de Elfia in Haarzuilens en ik heb heel wat flyers uitgedeeld aan belangstellenden die iets wilden horen over de boeken Schimmenschuw en De vergeten vloek Sluimerend vuur en Smeulend venijn. Ik heb er gelukkig ook niet voor niets gestaan want ik kon er een aantal van gesigneerd verkopen. En iemand die niet op de Elfia had kunnen wachten en daarom het boek al ergens anders had besteld, kwam langs voor een handtekening. Hoe leuk is dat?

Het derde boek van de trilogie staat in de planning voor volgend jaar april op de Elfia in Haarzuilens. Ik hoop echt dat degenen die liever de hele trilogie tegelijk kopen dat dan komen doen. En ik ben erg nieuwsgierig naar jullie leeservaringen. Bij Arjan zat dat gelukkig goed, hij vindt mijn boeken tof. Daar krijg ik een warm gevoel van en het steuntje in de rug om verder te gaan met schrijven.

 

Plannen

Plannen heb ik nog genoeg maar of ze ook echt werkelijkheid worden? ‘Hard to see the future is’, zoals Yoda zegt, niet waar? Maar als mijn dromen mogen uitkomen voorzie ik al twee op zichzelf staande romans in twee verschillende werelden en twee nieuwe trilogieën die na De vergeten vloek kunnen komen. Bovendien wil ik doorgaan met korte verhalen schrijven, ze mee laten doen aan wedstrijden en ze daarna herschrijven, er een betere versie van maken. We zullen het wel zien.

In elk geval heb ik gemerkt dat na een periode van veel redactiewerk ik het nodig heb om weer eens lekker creatief wat doldwaze ideeën neer te zetten. Korte verhalen verzinnen en opschrijven heeft het verder schrijven aan een ingewikkeld plot waar veel rode draadjes vastgebonden moeten worden een nieuwe stimulans gegeven. Dus de combinatie van korte verhalen en romans bevalt me wel.

Hopelijk krijgen we nu een beetje lekker weer en kan ik op andere plaatsen gaan zitten om iets op te schrijven. In Brugge bijvoorbeeld. Dat lijkt me een leuke stad om eens goed te gaan bezichtigen.

Wat gaan jullie doen?

 

Groetjes,

Marjo Heijkoop (Johanna Lime)

Terugblik op 2018 en wat zal 2019 brengen

Geplaatst 31 december 2018

Hoogtepunt van 2018

Het hoogtepunt uit 2018 was dat ons derde boek, Smeulend venijn, uitkwam bij Zilverbron. Schimmenschuw was ons debuut van september 2015, van alweer drie jaar geleden. Daarna schreven we aan trilogie De vergeten vloek. Deel 1, Sluimerend vuur, kwam uit in april 2017. Deel 2, Smeulend venijn volgde in september 2018. We hadden een hotelkamer geboekt in het Van der Valk hotel in Venlo en gingen samen naar de Elfia in Arcen. Wij, Dinie Boudestein en Marjo Heijkoop, die samen het schrijversduo Johanna Lime vormden.

In november kwam er een interview van ons in de Hebban sciencefiction en fantasy genreclub en bovendien kwam er een mooie dubbele duorecensie van Sluimerend vuur en Smeulend venijn.

Redactiewerk

Van april tot en met juli van 2018 waren we druk bezig met twee hoofdredactierondes voor Smeulend venijn, samen met onze redactrice Tamara Geraeds. Achter de laptop lazen we het manuscript twee keer nauwkeurig door en brachten we er de verbeteringen in aan die Tamara voorstelde. Het was wel even wennen aan de werkwijze van Tamara want we schoten steeds door het hele manuscript heen, bijvoorbeeld om alle glimlachjes een beetje binnen de perken te houden. Maar het is gelukt! Wat waren we trots op het eindresultaat! En de prachtige omslag die de uitgever verzorgde, maakte het boek helemaal compleet. De zeven magische families uit onze verbeeldingswereld die we in Schimmenschuw al hadden geïntroduceerd, kwamen in deel 1 en 2 van de trilogie weer allemaal aan bod, alleen nu in een modernere tijd. We hadden twee boeken geschreven die naast elkaar in twee verschillende koninkrijken spelen en we konden daarna alle draadjes gaan samenknopen voor deel 3 waar de strijd tussen die rijken los zou barsten.

Dit zijn onze romans. Prachtig toch?

De Fantastels Verhalenwedstrijd en korte verhalen

Voor de Fantastels Verhalenwedstrijd hadden we een nieuw verhaaltje ingestuurd, dat was Breinsoep, dat deels geïnspireerd was op alle belevenissen met een dementerende moeder. Verder hadden we in 2018 eindelijk de kans om een paar veteranenverhalen in te sturen. Nadat we die herschreven hadden, stuurden we Durgandam op (voorheen was de titel nog Gordurand) en De mensplanten van Mars (voorheen De thylakonen van Mars).

Bij de prijsuitreiking kregen we het nieuws te horen dat Fantastels zou stoppen. Maar er zou een themawedstrijd volgen, onder de naam Waterloper. Die nieuwe verhalenwedstrijd komt in mei 2019, dus daar hoopt Marjo wel weer aan mee te doen. Het is er in 2018 niet meer van gekomen om nog aan andere kortverhalenwedstrijden mee te doen.

Saturnus Maan

In 2018 schreven we tijdens CampNaNoWriMo van april wel samen verder aan het project van de cursus Schrijf Je Verhaal die Marjo volgde bij Marjon Sarneel. Saturnus Maan, het autobiografische verhaal over twee eigenwijze vrouwen en twee aliens is al een eindje op weg maar nog niet klaar, daar moet Marjo in 2019 ook weer aan verder schrijven.

Zeven korte verhalen herschreven

Bij de CampNaNoWriMo van juli 2018 herschreven we zeven korte verhalen zodat ze in een serie over Randsteden uitgegeven kunnen worden op Smashwords als e-books.

Redactie van korte verhalen voor Smashwords

Na de redactie van Smeulend venijn hadden we aan Tamara Geraeds gevraagd of ze al onze al uitgegeven korte verhalen ook aan twee redactierondes kon onderwerpen en we zijn dus druk in de weer gegaan met de redactie van onze e-books op Smashwords. Dit gaat in 2019 nog verder.

Deze verhalen hebben nu de ISO-code NL (Nederlandstalig) op de kaft en zijn door de redactie heen:

Paddy en Padda

De nevelkinderen van Hary Rud

Pacifistenbloed

De schouderdraak

Het Feifarietalent (uit de Gentasia Awards bundels)

De antibuilenbruildrank (uit de Gentasia Awards bundels)

Het frisbeeschip dat crashte in Loppersum

Liefde en aandacht doen wonderen

Het D. D. D. syndroom

Idool

De niksmeer en de zeefemin

Echt, een wereld van ringen

De andere verhalen volgen in 2019.

Dinie vertaalde de volgende e-books naar het Engels, zij staan nu ook op onze Smashwords pagina.

Toado and Toada

The Nebula Children of Hary Rud

Pacifist Blood

The Shoulder Dragon

The Anti Bumpbrump Potion

The Fayfairy Talent

Voorlopig worden vertalingen nog even in de wacht gezet, in de hoop dat er nieuwe reviewers gevonden kunnen worden.

Festivals, winacties en De Zilverboekenclub

Met uitgeverij Zilverbron stonden we in 2018 op verschillende beurzen, zoals Keltfest, Castlefest, Elfia Arcen en Fantasy Fest, om onze boeken gesigneerd te verkopen. Bovendien organiseerden we via Facebook allerlei winacties zoals die van Pasen, Mei en November, maar ook bij Qreative Minds en de Adventskalender actie van de Zilverboekenclub.

Marjo gaat in 2019 voor de Zilverboekenclub twee rubrieken verzorgen, over personages uit de boeken van Zilverauteurs en over hun Verbeeldingswerelden. Het is een goed idee om de Zilverboekenclub te volgen op Facebook, wanneer je van het genre houdt.

Marjo hoopt in 2019 met onze boeken weer aan verschillende beurzen en festivals mee te kunnen doen.

De vergeten vloek deel 3

In oktober 2018 en tijdens de NaNoWriMo van november 2018 schreven we versie 2 van Deel 3 van De vergeten vloek, met werktitel Vuur en Zwaard. We hadden op het eind twintig van de dertig hoofdstukken af, maar besloten aan versie 3 te beginnen omdat de chronologie niet helemaal lekker zat. Van versie 3 zijn we tot en met hoofdstuk 5 gekomen.

Marjo gaat hier in 2019 aan verder schrijven.

Het verlies van twee lieve familieleden

2018 was een jaar van verlies. Marjo’s moeder die in juni 2017 naar een verpleeghuis moest vanwege de ziekte Alzheimer, stierf op 3 maart 2018. De mantelzorg voor haar moeder nam de tien maanden ervoor veel tijd in beslag. De mantelzorg voor haar 92 jarige vader gaat onverminderd door. En op 23 december 2018 kwam haar levensgezel Dinie plotseling te overlijden, zodat Marjo er nu alleen voor staat om als Johanna Lime te schrijven. Lees voor meer informatie hierover in het  In Memoriam – Dinie Boudestein

Boeken lezen en recensies schrijven

Voor de Leeschallenge van 2018 las Marjo 22 boeken en ze schreef de recensies van al gelezen boeken in haar blog,  hier

Daar komen er in 2019 nog meer te staan.

Wat zal 2019 gaan brengen?

Geen idee, maar plannen genoeg. Ik hoop dat ik in 2019 meer ruimte krijg om mezelf te zijn. Maar dat er eerst enorm veel geregeld moet worden na 36 jaar samen gewoond te hebben, zal zeker waar zijn. Ik hoop daar voldoende kracht voor te vinden.

Plannen

Johanna Lime (nu werkt Marjo Heijkoop verder onder dit pseudoniem) is van plan om Deel 3 van onze trilogie De vergeten vloek, Vuur en Zwaard (een betere titel moet nog gevonden worden) af te schrijven, waarna er weer een redactie zal volgen in 2019.

Verder gaat zij door met de redactie van de korte verhalen die vervangen zullen worden op Smashwords en dan een NL code op de kaft krijgen.

Daarna komt er een serie van zeven verhalen op Smashwords te staan, wedstrijdverhalen die nog niet gepubliceerd zijn.

Marjo gaat verder schrijven aan Saturnus Maan.

Ze wil ook weer meedoen aan de Leeschallenge van 2019 en het doel is om daarvoor 25 boeken te lezen, waarvan de recensies op Goodreads, Hebban en haar eigen website zullen verschijnen.

Zoals in 2018 ook gedaan is, wil Marjo wekelijks bloggen op deze website van Johanna Lime.

Maar zij wil zeker ook contact houden met boekenfans en af en toe moet ze er even tussenuit voor onderzoek, bijvoorbeeld naar Brugge om het korte verhaal over De Knuffelsteen om te kunnen zetten naar De Avonturensteen.

 

Johanna Lime wenst u een goede jaarwisseling en veel voorspoed in 2019.