Twee petten

8 april 2022

Jullie weten dat ik schrijf onder een pseudoniem. Ik ben Johanna Lime.

Ik ben onder deze naam schrijver van fantasy en science fiction.

Dat is de ene pet die ik met veel plezier draag.

Sinds kort heb ik een tweede pet.

De pet die ik op kan zetten als ik in een andere hoedanigheid bezig ben met teksten.

Ik ben nu ook toegetreden tot de jury van de Waterloper Verhalenwedstrijd.

Onder die tweede pet ben ik Marjo Heijkoop, het jurylid.

Lees hier mijn introductie in de wereld van Waterloper Verhalenwedstrijd.

https://www.waterloper.nl/juryleden/marjo-heijkoop/

Een andere pet.

Hallo, deelnemers aan de themaschrijfwedstrijd Waterloper. Een verrassing, zeg je, om mij hier aan de ander kant van de tafel te zien? Nou, dat was het voor mij ook toen ik werd gevraagd als jurylid. Wat een eer! Zoals je bovenaan ziet, heb ik besloten om voor Waterloper mijn eigen naam te gebruiken, naar goed voorbeeld van Roos.

Jullie zullen mij als schrijver vanaf 2011 intussen ook kennen onder een andere pet, die van mijn pseudoniem Johanna Lime. Sinds die tijd schrijf ik fantasyromans, veelal met een wereldbouw uit de toekomst. Eerst samen met mijn nicht Dinie, en na haar overlijden ben ik alleen doorgegaan. Johanna’s boeken Schimmenschuw, trilogie De vergeten vloek en trilogie Interplanetair zijn te vinden bij uitgeverij Zilverbron. Van Interplanetair komt boek 2 in 2022 uit en boek 3 staat gepland voor 2023. Ik heb na het volgen van een cursus De twaalfde Saturnusmaan geschreven, een autobiografische fictie, die uitkwam bij uitgeverij AquaZZ. Verder heb ik plannen voor nog minstens acht nieuwe boeken in de toekomst. Ik hoop dat allemaal nog mee te maken. Als 65-jarige gepensioneerde vrouw voel ik me gezegend met mijn passie voor schrijven. Daardoor heb ik altijd iets te doen. Alleen is het fijn om af en toe ook gelijkgestemden te ontmoeten, bijvoorbeeld bij schrijfwedstrijden als Waterloper.

Vanaf 2012 deed Johanna Lime ook bijna ieder jaar mee aan schrijfwedstrijden voor korte verhalen en daarbij heb ik jullie vast weleens ontmoet. Ik heb hele goede herinneringen aan de Fantastels Verhalenwedstrijd, vanwege de uitgebreide juryrapporten, zoals die nu ook weer bij Waterloper worden verstrekt. Ik nam ze altijd na afloop van de wedstrijd ter hand om mijn verhalen te redigeren en heb mijn korte verhalen als e-books op Smashwords gepubliceerd. Daar staan er intussen vierenveertig en ik vind dat beter dan dat ze op mijn computer achterblijven en nooit een lezer onder ogen kunnen komen. Ik was blij dat Roos besloot om na Fantastels het stokje over te nemen en organisator te worden van Waterloper. Natuurlijk zou het Roos niet zijn als er geen nieuw element bijkwam. Waterloper werd een themawedstrijd. Ik vond dat als schrijver best lastig, het vraagt een goede voorbereiding en een flinke brainstorm, maar de verhalen worden er vaak heel bijzonder door. Ongewoon en origineel, zoals we dat graag zien in de fantastiek.

Waar zal ik op gaan letten als jurylid?

Ik kan me voorstellen dat jullie daar graag iets over willen horen.

Om te beginnen is deze vierde editie van Waterloper natuurlijk mijn eerste keer aan de andere kant van de tafel. Dus zal ik uitleggen waar ik bij verhalen meestal op let.

Waterloper is een wedstrijd in de fantastiek, dus moeten de verhalen elementen bevatten uit de fantasy, sciencefiction en horror. Ik let dus op gebeurtenissen die in het leven van alledag niet voor zullen komen. Die moeten geïntegreerd in het verhaal voorkomen, zodat ik ze geloof of zodat ik in iedere geval zie dat de personages het geloven en ik met hen mee kan gaan.

Daarnaast is dit een themawedstrijd, dus ga ik ervan uit dat het thema letterlijk dan wel figuurlijk in het verhaal is verwerkt. Zelf heb ik al eens een veteranenverhaal ingestuurd dat werd gediskwalificeerd omdat het thema er eerder als een postzegel opgeplakt was. Dat werkt dus niet. Mijn tip is dan ook: schrijf een nieuw verhaal aan de hand van een of meer thema’s die dit jaar zijn opgegeven. Ik presteerde het in 2020 om vijf thema’s te verwerken in Nederland emigreert, dat haalde de vijfde plaats en was mijn beste verhaal bij Waterloper ooit. Toch schrijf ik al zolang ik me kan herinneren. Op mijn negende kreeg ik de derde prijs voor een wedstrijdverhaal van school. Die plaats heb ik tot nu toe nog niet geëvenaard. Ik wil alle deelnemers van tevoren alvast een hart onder riem steken, want meedoen alleen al is geweldig! Het is een hele kunst om geen te hoge verwachtingen te hebben en direct voor de eerste plek te willen gaan. Wanneer je jezelf kunt aanleren om je werk altijd vooral te vergelijken met je eerder geschreven eigen werk, om dan te zien dat je steeds een beetje groeit, zul je een beter gevoel overhouden. En wie weet behaal je toch een geweldige plek. Korte verhalen schrijven is moeilijk. Maar bij en een competitie zoals deze wedstrijd met gelijkgezinden leer je er ieder jaar een beetje bij, daar wil ik je als jury bij helpen.

Ik daag je uit om te experimenteren met personages, perspectieven, tijden, en werelden. Ons genre kan een duwtje naar andersoortige verhalen dan wat al veel gedaan is wel gebruiken. Ga de uitdaging aan en vind inspiratie in de actuele onderwerpen die spelen in de maatschappij, geef er een draai aan en til het naar een hoger plan met de vraag die altijd op onze lippen ligt: ‘Wat als?’

Voor zover ik het nu kan schatten, ga ik letten op personages. Wie zijn het en hoe staan ze in het leven? Waarom doen ze wat ze doen, wat drijft ze, waarom is dat belangrijk en wat willen ze het liefst?

Ik ga letten op wereldbouw. Hoe ziet de wereld er in het verhaal uit? Is het zoals het leven bij ons en wat maakt het dan fantastiek? Is het heel anders dan bij ons en hoe ziet het er daar dan uit? Is het geloofwaardig, proef ik een sfeer, wat zijn de regels die er gelden?

Ik ga letten op verhaalopbouw. Is er een begin, midden en einde in het verhaal, volgen de gebeurtenissen elkaar op of is er een ander verband? Een causaal verband: doordat het ene gebeurt, volgt het andere. Is er een verassende wending te bespeuren? Had ik kunnen weten hoe het afliep of niet?

Het conflict is de motor van een verhaal. Wat is het conflict. Is het episch of juist heel klein en subtiel? Hoe reageren de personages op wat ze meemaken? Waar zit de spanning in?

Ik ga letten op de spelling van de Nederlandse taal. Niets haalt me zo uit het verhaal als fouten in de werkwoordvervoegingen. Ik lees langzaam en secuur en zie geen beelden voor me. Dus moet ik het hebben van logisch nadenken, mijn herinneringen en mijn inlevingsvermogen.

Zelf lees ik ook en schrijf ik van alle boeken die ik lees een recensie. Ik hoop dan ook dat ik na het analyseren van de wedstrijdverhalen punten vind waarmee ik je verder kan helpen om te groeien als schrijver. En misschien vind ik niet veel en ben je al ver gekomen, misschien win je de wedstrijd wel. Toch denk ik dat er altijd wel iets te zeggen valt over een verhaal en dat feedback altijd is te geven. Al was het alleen maar om de positieve punten aan te geven. Dat is waar ik me op zal focussen. En zoals bij iedereen heb ik een geheel eigen smaak en zal een ander jurylid het niet altijd eens zijn met wat ik ervan vind. Maar daar is rekening mee gehouden bij de organisatie van Waterloper en je bent vrij om je eigen zin te doen en mijn commentaar terzijde te schuiven als je er niks aan hebt.

Ik ben benieuwd hoe deze nieuwe pet me gaat bevallen. Ik hoop dat jullie me zullen verrassen met prachtige genreverhalen en dat ik mijn steentje bij kan dragen door jullie van behulpzame feedback te voorzien waarmee je het verhaal verder de wereld in kunt helpen. Want meer goede genreverhalen hebben we als lezers heus wel nodig vandaag de dag.

Veel succes!

Waar sta ik nu en hoe wil ik verder met schrijven

2 december 2021

Het is alweer de laatste maand van het jaar. Een maand om even stil te staan bij hoever ik ben gekomen met mijn plannen van het afgelopen jaar. Een moment om te evalueren wat goed ging en wat beter kon. Een periode om te dromen over wat ik volgend jaar wil doen.

Wat dat betreft is november altijd een belangrijke maand, met de uitdaging die NaNoWriMo altijd weer geeft en met alles wat er nog meer rond deze tijd gebeurt.

Dat ik in november tijdens de NaNoWriMo bezig zou zijn met het schrijven van een heel nieuw, op zichzelf staand manuscript, kon ik in november vorig jaar nog niet weten. De manuscriptenwedstrijd van Zilverspoor kwam dit jaar als een grote verrassing. Zo leuk, dat ik direct besloot om mee te doen. Toen de Bootcamp kwam, gaf ik me ook daarvoor op. Leuk om samen met andere schrijvers op cursus te gaan en ideeën over schrijven uit te wisselen.

Na de twee eerste bijeenkomsten begon ik alvast met plotten. In oktober schreef ik voor de zekerheid alvast het begin van het manuscript, want ik wist dat ik in november naar de HSFCon in Sneek zou gaan en dat ik dan vier dagen lang niet door kon schrijven tijdens de NaNoWriMo. En natuurlijk wilde ik die winnen. Vorig jaar was dat door de dood van mijn vader niet gelukt, maar dit jaar kon ik het wel weer proberen te halen. Ik werd een NaNo Rebel, zoals ik dat eerder in een blog al schreef.

November 2021 is lekker productief geweest. Ik schreef in totaal 62.599 woorden aan het nieuwe verhaal. Een proloog en achttien hoofdstukken. Daarmee ben ik dus een lekker eind op weg voor de eerste versie. Ik moet nog zeven hoofdstukken en een epiloog om het af te maken. Die wil ik in december nog gaan schrijven, zodat het verhaal helemaal uitgeschreven zal zijn voor het nieuwe jaar. Dan kan ik in 2022 nog een paar keer herschrijven, voordat het ingestuurd wordt naar de wedstrijd van Zilverspoor.

De lezingen die ik zou geven tijdens een weekend in Sneek, op de HSFCon, gingen helaas niet door. Het evenement is uitgesteld vanwege de covid-19 maatregelen. Op 2 en 3 april van 2022 krijg ik een nieuwe kans. De organisatie hoopt dat het dan wel door mag gaan.

Op 28 november kwamen de uitslagen van de themawedstrijd met korte verhalen van Waterloper online. Dat was voor mij dit jaar wel wat teleurstellend. Mijn verhalen eindigden lang niet zo hoog als vorig jaar. Wel was het heel fijn om te zien dat een aantal schrijfcollega’s nu erg hoog eindigden, zoals Kelly van der Laan. Anaïd Haen en Django Mathijsen waren dit jaar de winnaars, met alle vijf hun ingestuurde verhalen in de top12 en natuurlijk het winnende verhaal op nummer 1. Gefeliciteerd met jullie prijs!

Ik zat even in een dip toen ik de uitslag van mijn eigen verhalen hoorde, maar kwam daar door de aanmoediging van vrienden op Facebook weer gauw uit. Op zulke momenten mis ik Dinie heel erg, zij zou me met een voor haar typische grap zo uit mijn depressieve gedachten omhoog getrokken hebben. Nu deden andere dat met hartverwarmend commentaar. Dank jullie wel!

Ik besloot om het terechte jurycommentaar ter harte te nemen en er weer van te leren, zoals ik dat in het verleden bij Fantastels ook altijd al deed. En ik ga mijn verhalen als ze verbeterd zijn zeker weer als e-books uitbrengen op Smashwords, want alle deelnemende wedstrijdverhalen verdienen lezers.

Uit de juryrapporten blijkt wel dat de thema’s en de smaak van de jury altijd een rol spelen in de plaats waarop een verhaal eindigt. Wat dat betreft val ik als schrijver vaak net een beetje in een niet al te gangbare categorie. Met horrorthema’s kom ik moeilijk uit de voeten, ik heb er lang over nagedacht maar kon niets bedenken bij “Monniken van de dood” of “Grimoire.”

De verhalen die ik had ingezonden kwamen tijdens de prijsuitreiking pas aan het licht, daarvoor wist zelfs de jury niet wie welk verhaal had geschreven.

Mijn verhaal “Nachtwaker op de maan” gaat over een politieagente die als bewaker op een overslagplaats van goederen is gaan werken om wat minder gestrest te hoeven zijn. Ze werkt daarbij wel altijd ’s nachts, waardoor ze een echt nachtdier wordt. Ze krijgt op haar werk te maken met indringers, waarvan er minstens één ook een nachtdier is. Je raadt het zeker al? Het thema van dit verhaal was “nachtdier.”

Bij het thema “verkikkerdril” had ik het best moeilijk. Ik ben niet zo goed met romances en dat is nou juist wat ik met dit verhaal wilde. Een sprookjesachtige wereldbouw met kikkers en prinsessen, zoals in het sprookje van de kikkerprins, maar dan anders. Ik probeerde er een wat actueel tintje aan te geven doordat de prinses verliefd bleek te zijn geworden op een vrouw. Maar de uitwerking was lastig. Ik had het kunnen weten, want romantische liefde is niet echt mijn ding. Bij de redactie van Ruimtestad werden ook al bijna alle pogingen op dat vlak door mijn redactrice eruit geschrapt. Ik ben veel te direct en sla alle subtiliteiten over wat dat betreft. Het zal nog wel wat oefening vergen voordat ik door heb hoe zoiets emotioneel en contextueel werkt… Helaas dus tamelijk onderaan, maar wel met jurycommentaar waar ik wat aan heb om het beter te krijgen.

Ik denk dat ik bij het thema “De Neanderthalers van Nerthus” een te moeilijk idee heb uitgewerkt over Moeder Aarde (de godin Nerthus die ik als leidster van de Neanderthalergemeenschap had neergezet) die sterft, met metaforische reizen door de tijdperken op Aarde waar een stel jagers mee te maken krijgen. Steeds komen ze door extreme weersomstandigheden in een andere tijd terecht met dinosauriërs en mammoeten. Als je dat niet doorhebt als lezer, lijkt het natuurlijk dat er iets niet klopt. Neanderthalers en dinosauriërs leefden niet in dezelfde tijd, daar had ik heus wel onderzoek naar gedaan. Maar als een lezer de clou niet snapt, moet ik dus wel aan de bak om het verhaal duidelijker te maken. Als Nerthus sterft gaat de Aarde ook achteruit en uiteindelijk sterft de planeet. Dat heeft te maken met het klimaat dat verandert. Een beetje te vergezocht van mij? Ik denk het, maar het vermijden van te veel infodump als regel werkt soms ook weer niet zo goed uit als de lezer te weinig informatie krijgt. Schrijven blijft een lastig laveren tussen creativiteit en vaardigheden. Ik vind dit verhaal nog altijd een goed idee van mezelf en ga ik dus mijn best doen om het beter te herschrijven. De thema’s waren dit jaar dan wel voor minder uitleg vatbaar dan eerder, voor mij waren ze niet bepaald gemakkelijk.

Misschien had ik het dit jaar simpeler moeten houden en geen fantasy laten vermengen met de actualiteit van genderidentiteit en klimaatsveranderingen of van een overslagbedrijf waar gevaarlijke dingen gebeuren? Maar dat het herkenbaar is, maakt het nou juist interessant omdat het tot nadenken aanspoort, lijkt me. Alleen moet het dan blijkbaar wel wat helderder uitgewerkt worden, zodat de lezer het begrijpt en mee kan leven met de personages. Ik vat hem weer, daar schortte het deze keer bij mijn verhalen aan en ik zal echt mijn uiterste best gaan doen om met de juryrapporten in handen er toch iets beters van te gaan maken.

De derde bijeenkomst van de Bootcamp van Zilverspoor van november, en de vierde van december, zijn allebei verplaatst naar begin volgend jaar. Vanwege de coronamaatregelen die aangescherpt zijn. Ik ben dus blij dat ik al eerder ben gaan plotten en schrijven aan de manuscriptenwedstrijd van Zilverspoor. Dan heb ik nu in ieder geval de eerste versie al een heel eind uitgeschreven en wordt het later meer redigeerwerk wat er nog te doen is.

Redactiewerk en redigeerwerk, daar begint volgend jaar dus mee. De redactie van mijn volgende boek van trilogie Interplanetair, boek 2 Geestenpoort, ga ik samen doen met Tamara Geraeds. We beginnen op 3 januari. Het boek zal dus wat later verschijnen, want de redactie begint iets later dan gepland. Ik vind het wel goed dat het later pas komt, want de kwaliteit moet goed zijn.

En terwijl die redactierondes dan bezig zijn, ga ik ook de korte verhalen van Waterloper redigeren en de manuscripten voor mijn volgende boeken. Dat past goed in redactietijd, want met redigeren zit ik in dezelfde modus.

Als de korte verhalen zijn verbeterd, zet ik ze weer op Smashwords, zodat lezers de kans krijgen om ze te lezen.

2022 wordt daarna vooral een jaar waarin ik veel ga bedenken over wereldbouw, personages, een magiesysteem in de ruimte en nieuwe conflicten en intriges. Met de verschillende volkeren en planeten in de zich steeds verder uitbreidende wereld leven waar Daniël en Irene zich in bevinden in trilogie Interplanetair. Waarschijnlijk spelen de nieuw te bedenken verhalen zich weer wat later in de tijd af en zeker komen er dan andere hoofdpersonen en antagonisten in voor. Vreemdere wezens dan tot nu toe bedacht.

Het is echt mooi om te zien hoe alles precies op tijd gebeurt, want de Bootcamp bij Cocky van Dijk heeft mij weer iets nieuws geleerd over hoe ik dit aan ga pakken. Met voor ieder nieuw boek een eigen “schrijfbijbel”, een notitieboekje waar alle informatie in te vinden is. Normaal deed ik dat op de computer, maar met het handmatig uitschrijven wordt het toch net weer iets handiger.

Een serie van zes nieuwe boeken. En misschien dan eindelijk ook die ene, die ongeveer in onze tijd op Aarde speelde. Het achtergrondverhaal waar heel Johanna’s wereldbouw mee begon, toen Dinie en Marjo samen Eibor Risoklany uitdachten en dagboeken schreven van personages. Heel vroeger, lijkt dat nu.

Ik hoop dat alles goed blijft gaan met ons, in Nederland, Europa en de wereld. We leven in een periode die veel gevaren en uitdagingen kent. Ik hoop echt dat ik tijd van leven mag krijgen om al mijn plannen te kunnen realiseren.

Blijf allemaal gezond en denk aan elkaar! Wees een beetje lief voor jezelf en voor de wereld om je heen. Blijf je ontwikkelen.

Groeten van Johanna Lime

Waterloper en de gewonnen prijzen van Johanna Lime

24 juni 2021

2021 is het jaar van de derde editie van Waterloper, een verhalenwedstrijd met themaverhalen in het genre fantastiek. Ik heb er eerder al over geschreven dat ik daaraan nu ieder jaar probeer mee te doen. Ook nu heb ik in mei weer drie nieuwe verhalen ingestuurd voor deze wedstrijd. Ze zitten in de eerste juryronde. Daarna kunnen ze nog door twee nieuwe juryrondes heen, als ze tenminste weer hoog eindigen. Dat hoop ik natuurlijk wel!

Voordat Waterloper bestond deed ik samen met Dinie vaak mee aan de voorloper: de Fantastels Verhalenwedstrijd. Onze korte verhalen bij Smashwords getuigen daarvan. Daar hebben we al die verhalen als e-books gepubliceerd.

In de afgelopen week kreeg ik van Roselynd Randolph verbeterde certificaten van de door mij bij editie 1 en 2 gewonnen prijzen van Waterloper. De naam Johanna was bij de eerder uitgereikte certificaten verkeerd gespeld en door de coronacrisis duurde het even voordat er nieuwe konden komen. Maar nu zijn ze binnen! Dus tijd voor nieuwe plaatjes en een diashow als widget in de kantlijn van mijn blogsite (onder de diashow van mijn boeken).

Ik heb de berichten op dit blog waar afbeeldingen in geplaatst waren met de eerder ontvangen certificaten inmiddels ook gewijzigd. Ze waren echter alweer van een tijdje terug en om er te komen moest ik flink doorscrollen. Vandaar deze update hier.

Hier de gewonnen prijs van editie 1, 2019, de “Eerste druppel senior prijs”.

Ik word me er hierdoor wel bewust van dat de meeste deelnemers aan de wedstrijd jonger zijn dan ik. Mij moedigt dit alleen maar aan om te laten zien dat leeftijd weinig uitmaakt bij het schrijven. Ik ben jong van hart!

2019 Waterloper Eerste druppel senior prijs

Bij de tweede editie van Waterloper scoorden mijn drie inzendingen tamelijk hoog. Ik kreeg zelfs twee prijzen! En bij die twee prijzen kreeg ik ook nog speciale oorkondes.

Voor het verhaal “Rode Zwammen” ontving ik de oorkonde van “Stormvloedkeringprijs”, omdat het aantal punten dat de juryleden gaven de grootste deviatie liet zien. Je kunt dit verhaal dus blijkbaar heel slecht of heel goed vinden als lezer. Dat bewijst maar weer dat de waardering die lezers hebben voor verhalen erg afhankelijk zijn van smaak. Het haalde met de negende plaats trouwens wel een voor mij haast ongekend hoge plaats in de rangorde van de wedstrijd.

Voor het verhaal “Nederland emigreert” ontving ik de oorkonde van “Eb en vloed prijs”. Het verhaal bevatte bijna alle thema’s die erin konden zitten voor deze editie van de wedstrijd. Bovendien steeg ik met dit verhaal naar de vijfde plaats in de rangorde en dat was direct de hoogste stijger die ik ooit heb meegemaakt. Plaats vijf is echt heel hoog voor mijn doen.

2020 Stormvloedkering Eb en Vloed

De negende plaats en de vijfde plaats in de wedstrijd zorgden ook voor de volgende twee prijzen. Of ik die plaatsen dit jaar kan evenaren? De lat wordt wel steeds hoger gelegd!

2020 Waterloper negende en vijfde plaats

Wie weet gaat het me lukken om in 2021 weer erg hoog te eindigen. Je weet maar nooit. Alleen kan ik nu geen Eerste druppel senior prijs meer winnen, want mijn debuut als oudste deelnemer heb ik gehad. En een Eb en vloed prijs gaat het ook al niet meer worden. De vijfde plaats is al bijna bovenaan!

Ik ben benieuwd wat het dan wordt. In ieder geval heb ik al gewonnen omdat ik drie nieuwe verhalen geschreven heb. Even afwachten wat de jury ervan vindt, dan weer verbeteren aan de hand van hun commentaar en uitgeven als e-books. Naar verwachting eind dit jaar of begin 2022. Ik ben heel nieuwsgierig naar hoe mijn verhalen ontvangen worden. In ieder geval zijn ze alle drie weer heel verschillend van elkaar.

In mijn achterhoofd zeurt een stemmetje dat zegt dat de Harland Awards er ook nog aankomen. Maar bij die wedstrijd sta ik er wel wat anders in. Vorig jaar is het me gelukt om een verhaal in te sturen. Of ik er dit jaar nul, een of twee schrijf moet ik nog bezien. Mijn grote romanmanuscripten gaan vermoedelijk voorrang krijgen. Ik weet het: ik ben een eigenwijze senior. Ik doe mijn eigen wilde zin! De tijd zal het leren.

In ieder geval ben ik heel blij met mijn certificaten van Waterloper. Die heb ik alvast als bewijs dat stug volhouden en elk jaar meedoen een schrijver helpt om te groeien in het vak.

Groeten van Johanna Lime

Het lijkt niets maar het is wel wat

29 april 2021

Ik begon in april 2021 welgemoed te schrijven aan mijn CampNaNoWriMo project. Zoals meestal had ik de lat voor mezelf nogal hoog gelegd. Ik wilde twee e-books maken van eerdere verhalen, drie nieuwe verhalen voor de Waterloper verhalenwedstrijd schrijven, twee voor de Harland Awards en vier voor HSF. Ik zette mijn doel op 50.000 woorden en besloot op 18 april dit aantal naar beneden bij te stellen, naar 35.000 worden, vanwege gebrek aan inspiratie voor verhaal vier en vijf.

Doordat ik eerder gestopt ben lijkt het of ik mijn doel niet heb gehaald.

Toch is dat niet waar. Ik heb twee nieuwe e-books gemaakt en drie verhalen afgekregen voor de Waterloper verhalenwedstrijd. Dat is aardig wat.

Telkens moet ik bij mezelf te rade gaan of ik nog wel datgene doe wat ik het liefste wil. En soms lijkt het niets maar het is wel wat.

Na vorige week de beslissing genomen te hebben om te stoppen met CampNaNoWriMo, heb ik me beziggehouden met mijn taak als moderator voor de Zilverboekenclub. Ik ben bezig geweest met personages en wereldbouw, rubrieken die daar regelmatig worden geplaatst. Het is best een klus om de ‘praatjes en de plaatjes’ daarvoor geschikt te maken. Maar dat vind ik niet erg. Behalve met schrijven ben ik ook graag bezig met beeldbewerking op de computer.

Iedere maand koop ik 10 afbeeldingen van Shutterstock en bewerk ze tot mooie plaatjes. De kaften van mijn e-books bijvoorbeeld, of de plaatjes bij dit blog.

In de maand mei is mijn eigen wereldbouw, die van Ruimtestad, aan de beurt bij de Zilverboekenclub. Ik heb de vragenlijst laten beantwoorden door Aleix Campbell, een bijpersonage uit het boek. In vier weekafleveringen komen ze vanaf vandaag op Facebook te staan. (En vanaf 1 mei verschijnen ze in 4 weken op mijn boekenwebsite, bij Trilogie Interplanetair). Tegelijkertijd ben ik schrijver van de maand mei 2021 bij ‘Ik hou van horror, fantasy en spannende boeken!!!!!’, de Facebookgroep van Tazzy Jenninga. Daarvoor moest ik promotiemateriaal verzamelen en een winactie uitschrijven. Die zal ik hier of op mijn boekenpagina ook neerzetten, zodat u ze op mijn eigen websites ook kunt vinden.

Allemaal dus wat andere dingen dan wat ik oorspronkelijk wilde doen. Het verzette mijn zinnen en tot mijn verrassing hielp dat weer wonderbaarlijk goed. Ik kreeg nieuwe inspiratie voor twee verhalen!

Inmiddels heb ik in het afgelopen paar dagen de drie verhalen voor Waterloper geredigeerd. Ze zijn gecontroleerd en staan klaar om op te kunnen sturen voor de wedstrijd. Het totaal van CampNaNoWriMo van april 2021 staat nu op 37.064 woorden.

Bovendien heb ik mijn brainstorm voor twee verhalen uitgewerkt die in een verhaalschema opgenomen kunnen worden en als leidraad kunnen dienen voor twee verhalen voor de Harland Awards. Ze hoeven niet nu al af te zijn, dus ik heb nog de tijd om ze af te krijgen voordat die wedstrijd begint. Vanaf mei ga ik daaraan beginnen, gewoon rustig doorgaan met schrijven.

Nieuwe uitdagingen

Eerder had ik aangegeven, dat ik ook weer verder wilde gaan met mijn nieuwste manuscript, nadat het bij de proeflezers vandaan gekomen is. Er is nog een proeflezer bezig, van de eerste heb ik alle hoofdstukken van Interplanetair deel 2 Geestenpoort al binnen. Ik ga dus binnenkort aan de vierde, vijfde en misschien volgende versie beginnen en de opmerkingen van de proeflezers verwerken. Iets nieuws voor mij, want het is de eerste keer dat ik proeflezers heb. Het herschrijfproject voor CampNaNoWriMo van juli 2021 is hiervoor ook al gereserveerd.

Mijn volgende plan bestaat eruit dat ik wil beginnen om het plot voor Interplanetair deel 3 Schakelmagie te maken. Daarvoor moet ik nog wel aardig wat onderzoek doen en plannen maken van het wie, wat, waar, wanneer en hoe. Het waarom is mij al aardig duidelijk, maar een goed conflict en een sterke antagonist kan ik nog wel gebruiken. Ik heb er in Ruimtestad al naar gehint, maar hij of zij is nog steeds in nevelen gehuld. Ik vertrouw er echter op dat mijn onderbewuste me steeds een stukje verder zal leiden naar de oplossing voor dit vraagstuk. Dat ik gaandeweg steeds verder kom en ook deze trilogie een mooi geheel zal worden.

En dan nog het nieuws van About Books. Ergens had ik het wel aan zien komen, want er was al naar gehint. Maar het is dus echt zo. Zilverspoor heeft een manuscriptenwedstrijd uitgeschreven op de website: www.zilverspoor.com, voor een op zichzelf staand verhaal. Dat kan niet dat ene verhaal worden wat ik als voor-voor-voorloper op mijn boeken wilde schrijven. Nee, het moet iets heel nieuws worden met een hele nieuwe wereld. Nu was ik al stiekem aan het denken aan zo’n nieuwe verbeeldingswereld en had ik al wat plaatjes opgezocht op Pinterest. Maar wat dat voor iets moet worden? Ik heb nog geen idee.

Ik vraag me ook af of ik wel mee zal doen, want de Interplanetair trilogie heeft natuurlijk voorrang. Daar heb ik al contracten en deadlines voor.

Toch lijkt het me erg leuk om eens iets anders te gaan bouwen. Een heel ander verhaal. Ook weer anders dan De twaalfde Saturnusmaan. Iets met een heel andere fantasywereld of misschien wel iets met alleen maar science fiction, of urban fantasy of mythische fantasy. Afijn, het is een aantrekkelijk idee. De vraag is alleen of ik er, naast de trilogie genoeg tijd voor heb. Ik ga het zeker serieus overwegen om mee te doen. Tenslotte is Schimmenschuw ook op die manier ontstaan, door een manuscriptenwedstrijd. Dat werd het debuut van de verbeeldingswereld van Dinie en mij samen. Misschien kan ik nu een debuut gaan schrijven voor een verbeeldingswereld die ik alleen als Marjo bedenk.

Groeten van Johanna Lime

Winnaar van CampNaNoWriMo april 2021

22 april 2021

Doel naar beneden bijgesteld, CampNaNoWriMo gewonnen!

Op 18 april had ik voor CampNaNoWriMo 36.786 woorden geschreven, voor deze jaarlijkse schrijfronde waar ik in het voorjaar van ieder jaar naar uitkijk. Het resultaat was drie eerste versies van verhalen voor de Waterloper verhalenwedstrijd en twee bestaande verhalen, die ik heb verwerkt tot gratis e-books op mijn Smashwords pagina. Ik zag de bui al aankomen dat het me niet meer ging lukken om elke dag 1667 woorden te halen, want de inspiratie voor nog meer verhalen bij de thema’s van de wedstrijd wilde maar niet op gang komen. Dus besloot ik dat ik het zo wel goed vond. Bij CampNaNoWriMo hoef je namelijk niet zoals bij de NaNoWriMo in november per se 50.0000 woorden te halen in een maand. Bovendien gaat het hier om een schrijfproject dat ik mezelf opleg. Het enige wat ik ermee verdien is dat ik met behulp van een dagelijkse routine een door mijzelf gesteld doel behaal en een aantal badges, plaatjes op hun website.

Op 1 april begon ik enthousiast met het doel om 50.000 woorden te schrijven aan meerder korte verhalen. In de praktijk blijkt dat lastig, vooral omdat het me in maart alleen maar was gelukt om drie verhalen voor te bereiden in een verhaalschema. Op 18 april heb ik daarom mijn doel naar beneden bijgesteld naar 35.000 woorden. Ik heb met de 36.786 geschreven woorden de CampNaNoWriMo dus gewonnen!

Eigenlijk wil ik nog wel graag een paar andere nieuwe verhalen schrijven, bijvoorbeeld voor de Harland Awards. Maar of dat me ook nog gaat lukken, is de vraag. In ieder geval kies ik er nu voor om dat dan, zonder de tijdsdruk van het elke dag 1667 woorden toevoegen aan mijn statistieken, te gaan doen. Ik heb voor die verhalen nog geen echt goede ideeën, wel een paar brainstorms maar die leidden niet tot een verhaal dat ik zie zitten. Als ik een verhaal schrijf wil ik dat het goed in elkaar zit, daar maak ik een verhaalschema voor en er moet een soort boodschap achter zitten. Het is ook belangrijk dat ik er zelf plezier aan beleef en dat ik er zelf in ieder geval in geloof.

Mijn onderzoek naar horrorverhalen

De afgelopen dagen heb ik geen woord meer geschreven aan een nieuw verhaal. Omdat het me leuk leek om de thema’s van de themawedstrijd alle zes te gebruiken, heb ik me misschien te veel daardoor laten beïnvloeden voor een onderwerp. Ook had ik dit jaar de kaften voor de verhalen al uitgezocht op Shutterstock, kaften die bij het thema pasten. Maar zelfs met die beelden kwam de inspiratie niet. Het idee dat ik eens een horrorverhaal zou gaan schrijven, als experiment (omdat zoiets eigenlijk niet in mijn comfortzone past), zette me ertoe aan om eens op You Tube horrorverhalen te beluisteren. Ook heb ik een verhalenbundel met Scottish Ghost stories uit de boekenkast gepakt, om die eens te bestuderen. Ik deed dus onderzoek naar hoe ik een spannend en angstaanjagend verhaal kon schrijven voor de wedstrijd. Tenslotte zit er naast fantasy en science fiction ook horror in mijn genre.

Het resulteerde in een conclusie die mij deed beseffen dat behalve misschien eens een verhaal over een vampier, horror echt niet bij mij past. Ik vond de verhalen die ik beluisterde en las zo onlogisch, zo ongeloofwaardig en zo getuigen van idiotie van de personages, dat ik ze echt geen verhaal waardig vind. Het idee dat een lezer daardoor geraakt zou worden, als ik er zelf niets bij voel – dat zal niet gaan gebeuren. Dus verwacht van mij geen verhaal over personages die in het donker door een bos heen gaan lopen en in hun blootje in een rivier met stroomversnelling en waterval gaan zwemmen en dan onder worden geduwd door een of andere engerd die ze niet eens kunnen zien. Dat is echt zo stom naar mijn idee, welke gek doet zoiets? Ongeloofwaardig! Of dieven die met een monsterlijk wezen te maken krijgen dat ze moeten ophalen voor een of andere criminele organisatie en dan een te lichte verdoving gebruiken, waardoor het monster (natuurlijk in het pikkedonker zodat niemand er echt iets van ziet) een van hen doodt en opeet. En de ander nog maar net kan vluchten (zonder dat het monster hem achterna komt want anders had hij het niet na kunnen vertellen, natuurlijk).

Eerlijk gezegd vind ik dit alleen maar een bespottelijk verhaal. En dan weet ik best dat je het zo zou moeten schrijven dat het waargebeurd zou kunnen zijn, dat je het zo aannemelijk mogelijk moet maken in ons genre. Maar echt, het dispension of disbelief die bij mij met fantasy en sciencefiction echt goed werkt, krijg ik hierbij niet. Daar ben ik als Nederlander veel te nuchter voor, vermoed ik. Het is hooguit smerig en de personages zijn ontzettend stom, bovendien geloof ik niet in zombies of afschuwwekende monsters. Ik weet dat ze er zijn, maar meestal zijn dat bekende wezens die een verkeerde karaktertrek hebben of onder invloed van het een of ander door wat ze hebben meegemaakt misdadig zijn geworden.

Liever andere onderwerpen voor mij

Nee, ik moet wat anders gaan verzinnen voor deze nog te schrijven verhalen. Iets dat beter bij mij past, waar ik me door aangetrokken voel en waar ik de logica van inzie.

Moet ik dit genre gaan verlaten en meer waargebeurd gaan aanhangen in mijn verhalen? Dat denk ik niet. Het is gewoon belangrijk dat het verhaal past bij de schrijver en dat ik mee kan leven met de personages en de gebeurtenissen. Ze moeten bij mij passen, dan pas kan ik ze met plezier en passie schrijven en is er later vast een lezer voor te vinden die met mij mee kan gaan.

Dit bedoelen ze dus waarschijnlijk als er gezegd wordt: ‘Write what you know.’ Schrijf over dingen die je weet of in ieder geval dicht bij je staan. Over dingen waar je plezier aan beleeft of dingen die je raken. Ik weet ook haast wel zeker dat, als ik nu geforceerd door bepaalde wedstrijdthema’s mezelf ga dwingen om toch van dit soort horrorverhalen te schrijven, zoiets alleen op een teleurstelling uit gaat draaien. Voor mezelf, de jury en de lezers. Laat ik dus wijs zijn en iets anders op gaan zoeken.

In ieder geval ben ik blij, dat ik van de zes thema’s die Waterloper dit jaar had, er drie gevonden heb die ik wel gebruiken kon voor een verhaal van Johanna Lime. Ik ga ze in mei nog eens goed controleren en de eerste versie nog wat verbeteren, voordat ik ze opstuur.

En dan nu op zoek naar nieuwe onderwerpen voor andere verhalen. Of ik er nog aan toekom om woorden te uploaden in de statistieken voor CampNaNoWriMo? Als het me lukt een ander onderwerp aan te boren gaat de inspiratie wel weer stromen, neem ik aan. Het heeft gewoon wat tijd nodig, tijd die ik niet krijg als ik in een CampNaNoWriMo wedstrijd zit waar verwacht wordt dat je elke dag 1667 woorden aan je verhalen toevoegt. Ik ben dan ook zo eigenwijs dat ik vind dat elk geschreven woord moet tellen, dat het betekenis moet hebben. Daarom staat het oorspronkelijke idee van NaNoWriMo om te gaan zitten en voor de vuist weg alles maar op te schrijven, of het nu goed is of niet, me ook niet aan. Zij gaan ervan uit dat de woorden er eerst moeten staan en dat je later wel gaat redigeren. Dat snap ik, redigeren moet je in ieder geval al doen, maar redigeren van onzin betekent schrappen. Dus als ik meedoe aan CampNaNoWriMo of NaNoWriMo, redigeer ik meestal eerst wat ik gisteren schreef, voordat ik verder ga. Ik ben dan wel langer bezig voordat ik weer een aantal nieuwe woorden heb, maar het wordt wel beter.

Voorlopig neem ik even een pauze om aan nieuwe ideeën te kunnen komen.

Bij deze ronde voel ik me toch een WINNAAR, want het is me gelukt om drie nieuwe verhalen te schrijven. Dat was mijn hoofddoel deze maand. De rest kan later ook nog wel.

Interplanetair boek 2 Geestenpoort

Er is nog een proeflezer aan mijn manuscript bezig voor dit tweede boek in deze trilogie.

Als ik alles terug heb, ga ik dit manuscript een vierde, vijfde en misschien volgende versie geven, net zolang totdat ik er zo tevreden mee ben dat het geschikt is om op te sturen naar Zilverbron. Dat zal mei, juni en juli worden.

Groeten van Johanna Lime

De tweede week van CampNaNoWriMo van april 2021

15 april 2021

Twee verhalen geschreven, bezig aan nummer drie

Ik ben nu twee weken onderweg met mijn project Korte Verhalen Schrijven en het is me gelukt om twee verhalen voor de Waterloper wedstrijd af te krijgen, althans de eerste versies staan. In mei ga ik ze nog eens heel goed nakijken en misschien herschrijven, voordat ik ze opstuur om aan de wedstrijd mee te doen.

Het valt, ondanks de brainstorm en het verhaalschema dat ik globaal had ingevuld,  toch weer niet mee om echt die 1667 woorden elke dag te halen en om zodoende aan het eind van de maand de 50.000 woorden te hebben staan voor CampNaNoWriMo. Af en toe stokt het schrijfproces, omdat er ondanks de voorbereiding iets schort aan het plot, en dan haal ik de 1667 per dag niet. Daar heb ik inmiddels een oplossing voor gevonden. Ik heb namelijk de laatste twee korte verhalen, die op mijn computer stonden en die ik nog moest verwerken voor een e-book, na controle en opmaak op Smashwords uitgegeven.

Sinds vandaag staan, behalve ‘Tijd om te leven’ die ik eerder herschreven had, nu ook ‘De Humayesse’ en ‘Hellefee’ in de catalogus van Smashwords en zijn ze als gratis e-books te downloaden van mijn Smashwordspagina. https://www.smashwords.com/profile/view/JohannaLime2

Voor CampNaNoWriMo ben ik nu bezig aan verhaal drie voor Waterloper. Daarna heb ik geen verhaalschema’s meer ingevuld. Om meer verhalen te schrijven zal ik nog even flink moeten brainstormen voor de Harland Awards of voor HSF. Of ik dan de 1667 worden per dag haal, wordt lastig. Misschien moet ik om winnaar te worden van CampNaNoWriMo aan het eind mijn woordenaantal bijstellen.

Heb ik weer eens te veel hooi op mijn vork genomen en eis ik weer eens te veel van mezelf? Misschien, ik zal het wel merken. Voorlopig is het 15 april en heb ik nog een halve maand voordat op 30 april CampNaNoWriMo eindigt. Minder woorden per dag zou ook nog kunnen, maar dan haal ik een bepaalde badge niet meer. Dus proberen om te blijven schrijven en het dagelijkse aantal woorden toch te halen.

Ik ben niet van plan om zomaar onzin op te gaan schrijven. Tussendoor redigeer ik mijn verhalen ook. Dat is niet zoals NaNoWriMo voorstelt, maar ik zit nu eenmaal zo in elkaar dat ik het wel perfect wil hebben, ook die eerste keer al. Nu is een eerste versie nooit echt helemaal perfect, natuurlijk, maar toch. Ik vind dat ook een eerste versie al redelijk moet kloppen. Daarmee maak ik het mezelf misschien moeilijker, maar ach, geen winnaar bij CampNaNoWriMo worden zal ook geen ramp zijn.

Voorlopig gaat het goed, al ben ik misschien weer aan het rebelleren geweest met die e-books erbij. Een aantal van 30.373 woorden in twee weken is niet gek.

Nu de rest nog. Volgende week kijk ik of het nog steeds wil lukken, of dan kom ik met een evaluatie waarom het anders is gegaan.

Intussen kunt u als lezer mijn gratis e-books lezen.

Proeflezer

Van Sebastiaan Koen, een van de twee proeflezers die ‘Interplanetair boek 2 Geestenpoort’ nu aan het doornemen is, heb ik intussen al 20 hoofdstukken teruggekregen met zijn commentaar. Goede suggesties en opmerkingen waarmee ik mijn manuscript in een nieuwe versie kan gaan verbeteren in mei, juni en juli van dit jaar. Van de tweede proeflezer verwacht ik in mei de spullen terug te krijgen. Dus terwijl ik nu met korte verhalen bezig ben, loopt het proces voor de volgende SFF roman gewoon verder.

Ik ben heel blij dat ik nu proeflezers heb, want daar heb ik steun aan voor het verbeteren van het manuscript.

Dit was dus weer een update over mijn schrijfproces, dank voor het volgen van mijn blog.

Groeten van Johanna Lime

De eerste week van CampNaNoWriMo van april 2021

8 april 2021

Zal het gaan lukken

Ik ben een week onderweg en het goede nieuws is, dat er één kort verhaal geschreven is.

Maar nu de rest. Zal het gaan lukken om nog twee, drie of vier nieuwe korte verhalen af te krijgen? De twijfels slaan weer toe.

Ik zit met het tweede verhaal alweer in een impasse. Het komende weekend moet ik mijn verhaalschema’s nog eens grondig analyseren, want ik mis iets in het verhaal. Dus of het me gaat lukken om die 50.000 woorden te schrijven deze maand, is op dit moment nog niet zo zeker. De themawedstrijd van Waterloper is door die thema’s echt wel lastig.

Als schrijver loop ik vaker tegen dit soort problemen op. Ik zit in een verhaal en merk dat er iets aan schort, het klopt niet helemaal. De laatste tijd merk ik de ‘fouten’ wel wat eerder op dan voorheen en daardoor kan ik ook eerder ingrijpen. Of dat het schrijfproces leuker maakt, denk ik niet. Het is alleen noodzakelijk voor een betere kwaliteit van het verhaal.

Ik moet dus weer naar de tekentafel terug, om die uitdrukking te gebruiken. Weer brainstormen en de dingen aanpassen, totdat het wel goed werkt.

Ik weet wat me te doen staat en hoop het volgende week te hebben opgelost.

Een update over mijn vaccinatie tegen covind-19 de hoop op een mogelijk festival aan het eind van 2021

In het gewone leven hoor ik tot de gelukkigen die de eerste vaccinatie hebben gekregen voor het covid-19 virus. Ik zat met mijn astma en obesitas in een groep van zestigplussers obesitas die door de huisarts is opgeroepen. Het Astra Zeneca vaccin kreeg ik afgelopen dinsdag in een bovenarm ingespoten. Ik moest een kwartier wachten voordat ik weer kon vertrekken. Samen met leeftijdsgenoten uit mijn woonplaats.

De afgelopen nacht had ik verhoging en voelde ik me grieperig. Gelukkig heeft mijn lichaam in de twaalf uur dat ik rust genomen heb op bed, de inwerking van het vaccin onder de knie gekregen. Ik voel me vandaag weer goed. De huisarts vertelde dat het de eerste drie dagen mogelijk was om griepverschijnselen en koorts te krijgen. Bij ernstigere verschijnselen zou ik direct moeten bellen, maar die bleven gelukkig uit. Met paracetamol en veel water drinken is het gelukt om de rillerigheid en het gevoel van ziek-zijn weer kwijt te raken. Ik hoop dat mijn lichaam voldoende antistoffen aanmaakt.

Over twee weken zou ik dan voor 50% beschermd moeten zijn tegen corona. Over twaalf weken krijg ik de tweede injectie, daarna zou ik voor 80% beschermd moeten zijn. Het belangrijkste is, dat de kans om in het ziekenhuis of op de IC te belanden daarmee afneemt, dat ik dan als ik toch nog covid-19 krijg minder ernstig ziek word.

Het einde komt zo langzamerhand in zicht, misschien is het echt zo dat ik in september 2021 weer aan festivals mee kan doen. Ik zou wel graag naar Elfia Arcen willen om mijn boeken te verkopen. Het persoonlijke contact met lezers heb ik wel gemist. Misschien zie ik jullie dan toch weer eens in levende lijve. Ik hoop het echt.

Groeten van Johanna Lime

Begonnen aan CampNaNoWriMo van april 2021

1 april 2021

Het begin van het eerste verhaal

Bij het schrijven van verhalen is het begin altijd moeilijk. Het begin moet de lezer het verhaal intrekken, hoe je dat dan opschrijft is cruciaal. Bovendien moet ik altijd een beetje op gang komen als ik aan iets nieuws begin. Dat maakt het extra lastig.

De afgelopen dagen ben ik bezig geweest met brainstormen en het invullen van een verhaalschema. Vandaag begon het echte werk.

Ik ben dan ook blij dat het begin er staat.

Vandaag heb ik de eerste 2033 woorden geschreven van de 50.000 die ik schrijven wil in april 2021. Woorden voor nieuwe korte verhalen, elk met een ander thema en een ander onderwerp. Dat maakt het erg afwisselend maar ook ontzettend moeilijk.

De grootste uitdaging is dan ook om plezier te blijven houden in wat ik doe.

Ik hoop dat ik de komende dagen net zo volhardend aan de verhalen kan werken als vandaag.

En natuurlijk wil ik graag een aantal prachtige nieuwe verhalen schrijven, verhalen die ik in elk geval de moeite van het lezen waard zal vinden. Want als ik ze goed vind, is er vast ook wel een lezer die ze ook zal willen lezen.

De komende weken ben ik voorlopig zoet met het schrijven van korte verhalen voor schrijfwedstrijden of tijdschriften.

Groeten van Johanna Lime

39 korte verhalen als e-book op Smashwords

28 maart 2021

Korte verhalen herschrijven

In de afgelopen week heb ik, net als in de vorige week, korte wedstrijdverhalen herschreven en er e-books van gemaakt.

Het gaat om:

De magie van het lorgent (15eplaats bij Waterloper van 2020)

Rode zwammen (9e plaats bij Waterloper van 2020, won de Stormvloedkeringprijs)

Nederland emigreert (5e plaats bij Waterloper van 2020, won de Eb en Vloed prijs)

Deze drie verhalen hebben dus meegedaan aan de Waterloper Verhalenwedstrijd van 2020.

Omdat ik het zonde vind als deze verhalen op mijn computer staan te verstoffen, heb ik besloten om ze wederom als e-book op Smashwords uit te geven. Wie ze wil lezen, kan ze daar dan kopen en downloaden.

Hetzelfde heb ik gedaan met mijn verhaal dat al eerder meedeed aan Trek Sagae (2016) en aan Edge Zero (2017) Goudborstels grijpt in.

Meer informatie over deze verhalen staat bij Publicaties NL in het menu op deze website.

Of volg deze link: https://www.smashwords.com/profile/view/JohannaLime2

39, bijna 40 korte verhalen als e-book op Smashwords

Volgende week ga ik nog een kort verhaal herschrijven, om er e-book van te maken en dit uit te geven op Smashwords. Ik heb er nu 39 en als die ene ook nog lukt, heb ik er inmiddels 40 uitgegeven vanaf november 2015. Het is een aanzienlijke lijst aan het worden.

Op nog twee kortere verhalen na, die nog even moeten wachten voordat ik ze kan publiceren, ben ik nu aardig door mijn voorraad heen. Fijn, want dan kunnen ze gelezen worden door jullie, lezers!

Mijn plannen

Zoals jullie al hebben gelezen, ben ik van plan om in april CampNaNoWriMo te gebruiken om weer een paar gloednieuwe korte verhalen te gaan schrijven. Voor wedstrijden en eventueel voor tijdschriften.

Proeflezers zijn bezig aan Interplanetair deel 2

Mijn volgende roman wordt door twee proeflezers gelezen, daar ga ik aan verder werken in mei, juni of juli. In ieder geval in juli voor het volgende CampNaNoWriMo project, als mijn planning blijft werken.

Groeten van Johanna Lime

Nederland emigreert

28 maart 2021

Nederland emigreert

Dit verhaal heeft in 2020 meegedaan aan de tweede editie van de Waterloper Verhalenwedstrijd, een themawedstrijd in de Nederlandse fantastiek, georganiseerd door mijn collega auteur bij Zilverspoor: Roselynd Randolph. De vier thema’s die ik voor dit verhaal gebruikt heb, zijn: “Bloedboom” , “De wensput van Gliese 876 d” , “De premier fietste door de motregen naar het Binnenhof” en “Mayday, mayday, mayday. Hier het ruimteschip Hr. Ms. Koningin Amalia…” Het haalde plaats 5 in de rangorde, waardoor het in de derde ronde kwam. Ik won er de Eb en vloedprijs mee. Dat is de prijs voor de auteur die de grootste stijging in de wedstrijd doormaakte ten opzichte van het jaar daarvoor.

Het ruimteschip, de Hr. Ms. Koningin Amalia, maakt een reis door de ruimte om een nieuwe woonplek voor Nederland te zoeken. In de toekomst zit Nederland behoorlijk in de knel. Massale overstromingen teisteren het land en de EU weigert om het volk op te vangen in buurlanden. Snel ingrijpen is nodig, want de situatie loopt helemaal uit de hand. Als de Hr. Ms. Koningin Amalia opeens op een onbekende planeet crasht, lijkt alle hoop vervlogen.

Hier is het e-book te vinden: https://www.smashwords.com/books/view/1076585

Veel leesplezier!

Johanna Lime