Waterloper en de gewonnen prijzen van Johanna Lime

24 juni 2021

2021 is het jaar van de derde editie van Waterloper, een verhalenwedstrijd met themaverhalen in het genre fantastiek. Ik heb er eerder al over geschreven dat ik daaraan nu ieder jaar probeer mee te doen. Ook nu heb ik in mei weer drie nieuwe verhalen ingestuurd voor deze wedstrijd. Ze zitten in de eerste juryronde. Daarna kunnen ze nog door twee nieuwe juryrondes heen, als ze tenminste weer hoog eindigen. Dat hoop ik natuurlijk wel!

Voordat Waterloper bestond deed ik samen met Dinie vaak mee aan de voorloper: de Fantastels Verhalenwedstrijd. Onze korte verhalen bij Smashwords getuigen daarvan. Daar hebben we al die verhalen als e-books gepubliceerd.

In de afgelopen week kreeg ik van Roselynd Randolph verbeterde certificaten van de door mij bij editie 1 en 2 gewonnen prijzen van Waterloper. De naam Johanna was bij de eerder uitgereikte certificaten verkeerd gespeld en door de coronacrisis duurde het even voordat er nieuwe konden komen. Maar nu zijn ze binnen! Dus tijd voor nieuwe plaatjes en een diashow als widget in de kantlijn van mijn blogsite (onder de diashow van mijn boeken).

Ik heb de berichten op dit blog waar afbeeldingen in geplaatst waren met de eerder ontvangen certificaten inmiddels ook gewijzigd. Ze waren echter alweer van een tijdje terug en om er te komen moest ik flink doorscrollen. Vandaar deze update hier.

Hier de gewonnen prijs van editie 1, 2019, de “Eerste druppel senior prijs”.

Ik word me er hierdoor wel bewust van dat de meeste deelnemers aan de wedstrijd jonger zijn dan ik. Mij moedigt dit alleen maar aan om te laten zien dat leeftijd weinig uitmaakt bij het schrijven. Ik ben jong van hart!

2019 Waterloper Eerste druppel senior prijs

Bij de tweede editie van Waterloper scoorden mijn drie inzendingen tamelijk hoog. Ik kreeg zelfs twee prijzen! En bij die twee prijzen kreeg ik ook nog speciale oorkondes.

Voor het verhaal “Rode Zwammen” ontving ik de oorkonde van “Stormvloedkeringprijs”, omdat het aantal punten dat de juryleden gaven de grootste deviatie liet zien. Je kunt dit verhaal dus blijkbaar heel slecht of heel goed vinden als lezer. Dat bewijst maar weer dat de waardering die lezers hebben voor verhalen erg afhankelijk zijn van smaak. Het haalde met de negende plaats trouwens wel een voor mij haast ongekend hoge plaats in de rangorde van de wedstrijd.

Voor het verhaal “Nederland emigreert” ontving ik de oorkonde van “Eb en vloed prijs”. Het verhaal bevatte bijna alle thema’s die erin konden zitten voor deze editie van de wedstrijd. Bovendien steeg ik met dit verhaal naar de vijfde plaats in de rangorde en dat was direct de hoogste stijger die ik ooit heb meegemaakt. Plaats vijf is echt heel hoog voor mijn doen.

2020 Stormvloedkering Eb en Vloed

De negende plaats en de vijfde plaats in de wedstrijd zorgden ook voor de volgende twee prijzen. Of ik die plaatsen dit jaar kan evenaren? De lat wordt wel steeds hoger gelegd!

2020 Waterloper negende en vijfde plaats

Wie weet gaat het me lukken om in 2021 weer erg hoog te eindigen. Je weet maar nooit. Alleen kan ik nu geen Eerste druppel senior prijs meer winnen, want mijn debuut als oudste deelnemer heb ik gehad. En een Eb en vloed prijs gaat het ook al niet meer worden. De vijfde plaats is al bijna bovenaan!

Ik ben benieuwd wat het dan wordt. In ieder geval heb ik al gewonnen omdat ik drie nieuwe verhalen geschreven heb. Even afwachten wat de jury ervan vindt, dan weer verbeteren aan de hand van hun commentaar en uitgeven als e-books. Naar verwachting eind dit jaar of begin 2022. Ik ben heel nieuwsgierig naar hoe mijn verhalen ontvangen worden. In ieder geval zijn ze alle drie weer heel verschillend van elkaar.

In mijn achterhoofd zeurt een stemmetje dat zegt dat de Harland Awards er ook nog aankomen. Maar bij die wedstrijd sta ik er wel wat anders in. Vorig jaar is het me gelukt om een verhaal in te sturen. Of ik er dit jaar nul, een of twee schrijf moet ik nog bezien. Mijn grote romanmanuscripten gaan vermoedelijk voorrang krijgen. Ik weet het: ik ben een eigenwijze senior. Ik doe mijn eigen wilde zin! De tijd zal het leren.

In ieder geval ben ik heel blij met mijn certificaten van Waterloper. Die heb ik alvast als bewijs dat stug volhouden en elk jaar meedoen een schrijver helpt om te groeien in het vak.

Groeten van Johanna Lime

Het lijkt niets maar het is wel wat

29 april 2021

Ik begon in april 2021 welgemoed te schrijven aan mijn CampNaNoWriMo project. Zoals meestal had ik de lat voor mezelf nogal hoog gelegd. Ik wilde twee e-books maken van eerdere verhalen, drie nieuwe verhalen voor de Waterloper verhalenwedstrijd schrijven, twee voor de Harland Awards en vier voor HSF. Ik zette mijn doel op 50.000 woorden en besloot op 18 april dit aantal naar beneden bij te stellen, naar 35.000 worden, vanwege gebrek aan inspiratie voor verhaal vier en vijf.

Doordat ik eerder gestopt ben lijkt het of ik mijn doel niet heb gehaald.

Toch is dat niet waar. Ik heb twee nieuwe e-books gemaakt en drie verhalen afgekregen voor de Waterloper verhalenwedstrijd. Dat is aardig wat.

Telkens moet ik bij mezelf te rade gaan of ik nog wel datgene doe wat ik het liefste wil. En soms lijkt het niets maar het is wel wat.

Na vorige week de beslissing genomen te hebben om te stoppen met CampNaNoWriMo, heb ik me beziggehouden met mijn taak als moderator voor de Zilverboekenclub. Ik ben bezig geweest met personages en wereldbouw, rubrieken die daar regelmatig worden geplaatst. Het is best een klus om de ‘praatjes en de plaatjes’ daarvoor geschikt te maken. Maar dat vind ik niet erg. Behalve met schrijven ben ik ook graag bezig met beeldbewerking op de computer.

Iedere maand koop ik 10 afbeeldingen van Shutterstock en bewerk ze tot mooie plaatjes. De kaften van mijn e-books bijvoorbeeld, of de plaatjes bij dit blog.

In de maand mei is mijn eigen wereldbouw, die van Ruimtestad, aan de beurt bij de Zilverboekenclub. Ik heb de vragenlijst laten beantwoorden door Aleix Campbell, een bijpersonage uit het boek. In vier weekafleveringen komen ze vanaf vandaag op Facebook te staan. (En vanaf 1 mei verschijnen ze in 4 weken op mijn boekenwebsite, bij Trilogie Interplanetair). Tegelijkertijd ben ik schrijver van de maand mei 2021 bij ‘Ik hou van horror, fantasy en spannende boeken!!!!!’, de Facebookgroep van Tazzy Jenninga. Daarvoor moest ik promotiemateriaal verzamelen en een winactie uitschrijven. Die zal ik hier of op mijn boekenpagina ook neerzetten, zodat u ze op mijn eigen websites ook kunt vinden.

Allemaal dus wat andere dingen dan wat ik oorspronkelijk wilde doen. Het verzette mijn zinnen en tot mijn verrassing hielp dat weer wonderbaarlijk goed. Ik kreeg nieuwe inspiratie voor twee verhalen!

Inmiddels heb ik in het afgelopen paar dagen de drie verhalen voor Waterloper geredigeerd. Ze zijn gecontroleerd en staan klaar om op te kunnen sturen voor de wedstrijd. Het totaal van CampNaNoWriMo van april 2021 staat nu op 37.064 woorden.

Bovendien heb ik mijn brainstorm voor twee verhalen uitgewerkt die in een verhaalschema opgenomen kunnen worden en als leidraad kunnen dienen voor twee verhalen voor de Harland Awards. Ze hoeven niet nu al af te zijn, dus ik heb nog de tijd om ze af te krijgen voordat die wedstrijd begint. Vanaf mei ga ik daaraan beginnen, gewoon rustig doorgaan met schrijven.

Nieuwe uitdagingen

Eerder had ik aangegeven, dat ik ook weer verder wilde gaan met mijn nieuwste manuscript, nadat het bij de proeflezers vandaan gekomen is. Er is nog een proeflezer bezig, van de eerste heb ik alle hoofdstukken van Interplanetair deel 2 Geestenpoort al binnen. Ik ga dus binnenkort aan de vierde, vijfde en misschien volgende versie beginnen en de opmerkingen van de proeflezers verwerken. Iets nieuws voor mij, want het is de eerste keer dat ik proeflezers heb. Het herschrijfproject voor CampNaNoWriMo van juli 2021 is hiervoor ook al gereserveerd.

Mijn volgende plan bestaat eruit dat ik wil beginnen om het plot voor Interplanetair deel 3 Schakelmagie te maken. Daarvoor moet ik nog wel aardig wat onderzoek doen en plannen maken van het wie, wat, waar, wanneer en hoe. Het waarom is mij al aardig duidelijk, maar een goed conflict en een sterke antagonist kan ik nog wel gebruiken. Ik heb er in Ruimtestad al naar gehint, maar hij of zij is nog steeds in nevelen gehuld. Ik vertrouw er echter op dat mijn onderbewuste me steeds een stukje verder zal leiden naar de oplossing voor dit vraagstuk. Dat ik gaandeweg steeds verder kom en ook deze trilogie een mooi geheel zal worden.

En dan nog het nieuws van About Books. Ergens had ik het wel aan zien komen, want er was al naar gehint. Maar het is dus echt zo. Zilverspoor heeft een manuscriptenwedstrijd uitgeschreven op de website: www.zilverspoor.com, voor een op zichzelf staand verhaal. Dat kan niet dat ene verhaal worden wat ik als voor-voor-voorloper op mijn boeken wilde schrijven. Nee, het moet iets heel nieuws worden met een hele nieuwe wereld. Nu was ik al stiekem aan het denken aan zo’n nieuwe verbeeldingswereld en had ik al wat plaatjes opgezocht op Pinterest. Maar wat dat voor iets moet worden? Ik heb nog geen idee.

Ik vraag me ook af of ik wel mee zal doen, want de Interplanetair trilogie heeft natuurlijk voorrang. Daar heb ik al contracten en deadlines voor.

Toch lijkt het me erg leuk om eens iets anders te gaan bouwen. Een heel ander verhaal. Ook weer anders dan De twaalfde Saturnusmaan. Iets met een heel andere fantasywereld of misschien wel iets met alleen maar science fiction, of urban fantasy of mythische fantasy. Afijn, het is een aantrekkelijk idee. De vraag is alleen of ik er, naast de trilogie genoeg tijd voor heb. Ik ga het zeker serieus overwegen om mee te doen. Tenslotte is Schimmenschuw ook op die manier ontstaan, door een manuscriptenwedstrijd. Dat werd het debuut van de verbeeldingswereld van Dinie en mij samen. Misschien kan ik nu een debuut gaan schrijven voor een verbeeldingswereld die ik alleen als Marjo bedenk.

Groeten van Johanna Lime

Winnaar van CampNaNoWriMo april 2021

22 april 2021

Doel naar beneden bijgesteld, CampNaNoWriMo gewonnen!

Op 18 april had ik voor CampNaNoWriMo 36.786 woorden geschreven, voor deze jaarlijkse schrijfronde waar ik in het voorjaar van ieder jaar naar uitkijk. Het resultaat was drie eerste versies van verhalen voor de Waterloper verhalenwedstrijd en twee bestaande verhalen, die ik heb verwerkt tot gratis e-books op mijn Smashwords pagina. Ik zag de bui al aankomen dat het me niet meer ging lukken om elke dag 1667 woorden te halen, want de inspiratie voor nog meer verhalen bij de thema’s van de wedstrijd wilde maar niet op gang komen. Dus besloot ik dat ik het zo wel goed vond. Bij CampNaNoWriMo hoef je namelijk niet zoals bij de NaNoWriMo in november per se 50.0000 woorden te halen in een maand. Bovendien gaat het hier om een schrijfproject dat ik mezelf opleg. Het enige wat ik ermee verdien is dat ik met behulp van een dagelijkse routine een door mijzelf gesteld doel behaal en een aantal badges, plaatjes op hun website.

Op 1 april begon ik enthousiast met het doel om 50.000 woorden te schrijven aan meerder korte verhalen. In de praktijk blijkt dat lastig, vooral omdat het me in maart alleen maar was gelukt om drie verhalen voor te bereiden in een verhaalschema. Op 18 april heb ik daarom mijn doel naar beneden bijgesteld naar 35.000 woorden. Ik heb met de 36.786 geschreven woorden de CampNaNoWriMo dus gewonnen!

Eigenlijk wil ik nog wel graag een paar andere nieuwe verhalen schrijven, bijvoorbeeld voor de Harland Awards. Maar of dat me ook nog gaat lukken, is de vraag. In ieder geval kies ik er nu voor om dat dan, zonder de tijdsdruk van het elke dag 1667 woorden toevoegen aan mijn statistieken, te gaan doen. Ik heb voor die verhalen nog geen echt goede ideeën, wel een paar brainstorms maar die leidden niet tot een verhaal dat ik zie zitten. Als ik een verhaal schrijf wil ik dat het goed in elkaar zit, daar maak ik een verhaalschema voor en er moet een soort boodschap achter zitten. Het is ook belangrijk dat ik er zelf plezier aan beleef en dat ik er zelf in ieder geval in geloof.

Mijn onderzoek naar horrorverhalen

De afgelopen dagen heb ik geen woord meer geschreven aan een nieuw verhaal. Omdat het me leuk leek om de thema’s van de themawedstrijd alle zes te gebruiken, heb ik me misschien te veel daardoor laten beïnvloeden voor een onderwerp. Ook had ik dit jaar de kaften voor de verhalen al uitgezocht op Shutterstock, kaften die bij het thema pasten. Maar zelfs met die beelden kwam de inspiratie niet. Het idee dat ik eens een horrorverhaal zou gaan schrijven, als experiment (omdat zoiets eigenlijk niet in mijn comfortzone past), zette me ertoe aan om eens op You Tube horrorverhalen te beluisteren. Ook heb ik een verhalenbundel met Scottish Ghost stories uit de boekenkast gepakt, om die eens te bestuderen. Ik deed dus onderzoek naar hoe ik een spannend en angstaanjagend verhaal kon schrijven voor de wedstrijd. Tenslotte zit er naast fantasy en science fiction ook horror in mijn genre.

Het resulteerde in een conclusie die mij deed beseffen dat behalve misschien eens een verhaal over een vampier, horror echt niet bij mij past. Ik vond de verhalen die ik beluisterde en las zo onlogisch, zo ongeloofwaardig en zo getuigen van idiotie van de personages, dat ik ze echt geen verhaal waardig vind. Het idee dat een lezer daardoor geraakt zou worden, als ik er zelf niets bij voel – dat zal niet gaan gebeuren. Dus verwacht van mij geen verhaal over personages die in het donker door een bos heen gaan lopen en in hun blootje in een rivier met stroomversnelling en waterval gaan zwemmen en dan onder worden geduwd door een of andere engerd die ze niet eens kunnen zien. Dat is echt zo stom naar mijn idee, welke gek doet zoiets? Ongeloofwaardig! Of dieven die met een monsterlijk wezen te maken krijgen dat ze moeten ophalen voor een of andere criminele organisatie en dan een te lichte verdoving gebruiken, waardoor het monster (natuurlijk in het pikkedonker zodat niemand er echt iets van ziet) een van hen doodt en opeet. En de ander nog maar net kan vluchten (zonder dat het monster hem achterna komt want anders had hij het niet na kunnen vertellen, natuurlijk).

Eerlijk gezegd vind ik dit alleen maar een bespottelijk verhaal. En dan weet ik best dat je het zo zou moeten schrijven dat het waargebeurd zou kunnen zijn, dat je het zo aannemelijk mogelijk moet maken in ons genre. Maar echt, het dispension of disbelief die bij mij met fantasy en sciencefiction echt goed werkt, krijg ik hierbij niet. Daar ben ik als Nederlander veel te nuchter voor, vermoed ik. Het is hooguit smerig en de personages zijn ontzettend stom, bovendien geloof ik niet in zombies of afschuwwekende monsters. Ik weet dat ze er zijn, maar meestal zijn dat bekende wezens die een verkeerde karaktertrek hebben of onder invloed van het een of ander door wat ze hebben meegemaakt misdadig zijn geworden.

Liever andere onderwerpen voor mij

Nee, ik moet wat anders gaan verzinnen voor deze nog te schrijven verhalen. Iets dat beter bij mij past, waar ik me door aangetrokken voel en waar ik de logica van inzie.

Moet ik dit genre gaan verlaten en meer waargebeurd gaan aanhangen in mijn verhalen? Dat denk ik niet. Het is gewoon belangrijk dat het verhaal past bij de schrijver en dat ik mee kan leven met de personages en de gebeurtenissen. Ze moeten bij mij passen, dan pas kan ik ze met plezier en passie schrijven en is er later vast een lezer voor te vinden die met mij mee kan gaan.

Dit bedoelen ze dus waarschijnlijk als er gezegd wordt: ‘Write what you know.’ Schrijf over dingen die je weet of in ieder geval dicht bij je staan. Over dingen waar je plezier aan beleeft of dingen die je raken. Ik weet ook haast wel zeker dat, als ik nu geforceerd door bepaalde wedstrijdthema’s mezelf ga dwingen om toch van dit soort horrorverhalen te schrijven, zoiets alleen op een teleurstelling uit gaat draaien. Voor mezelf, de jury en de lezers. Laat ik dus wijs zijn en iets anders op gaan zoeken.

In ieder geval ben ik blij, dat ik van de zes thema’s die Waterloper dit jaar had, er drie gevonden heb die ik wel gebruiken kon voor een verhaal van Johanna Lime. Ik ga ze in mei nog eens goed controleren en de eerste versie nog wat verbeteren, voordat ik ze opstuur.

En dan nu op zoek naar nieuwe onderwerpen voor andere verhalen. Of ik er nog aan toekom om woorden te uploaden in de statistieken voor CampNaNoWriMo? Als het me lukt een ander onderwerp aan te boren gaat de inspiratie wel weer stromen, neem ik aan. Het heeft gewoon wat tijd nodig, tijd die ik niet krijg als ik in een CampNaNoWriMo wedstrijd zit waar verwacht wordt dat je elke dag 1667 woorden aan je verhalen toevoegt. Ik ben dan ook zo eigenwijs dat ik vind dat elk geschreven woord moet tellen, dat het betekenis moet hebben. Daarom staat het oorspronkelijke idee van NaNoWriMo om te gaan zitten en voor de vuist weg alles maar op te schrijven, of het nu goed is of niet, me ook niet aan. Zij gaan ervan uit dat de woorden er eerst moeten staan en dat je later wel gaat redigeren. Dat snap ik, redigeren moet je in ieder geval al doen, maar redigeren van onzin betekent schrappen. Dus als ik meedoe aan CampNaNoWriMo of NaNoWriMo, redigeer ik meestal eerst wat ik gisteren schreef, voordat ik verder ga. Ik ben dan wel langer bezig voordat ik weer een aantal nieuwe woorden heb, maar het wordt wel beter.

Voorlopig neem ik even een pauze om aan nieuwe ideeën te kunnen komen.

Bij deze ronde voel ik me toch een WINNAAR, want het is me gelukt om drie nieuwe verhalen te schrijven. Dat was mijn hoofddoel deze maand. De rest kan later ook nog wel.

Interplanetair boek 2 Geestenpoort

Er is nog een proeflezer aan mijn manuscript bezig voor dit tweede boek in deze trilogie.

Als ik alles terug heb, ga ik dit manuscript een vierde, vijfde en misschien volgende versie geven, net zolang totdat ik er zo tevreden mee ben dat het geschikt is om op te sturen naar Zilverbron. Dat zal mei, juni en juli worden.

Groeten van Johanna Lime

De tweede week van CampNaNoWriMo van april 2021

15 april 2021

Twee verhalen geschreven, bezig aan nummer drie

Ik ben nu twee weken onderweg met mijn project Korte Verhalen Schrijven en het is me gelukt om twee verhalen voor de Waterloper wedstrijd af te krijgen, althans de eerste versies staan. In mei ga ik ze nog eens heel goed nakijken en misschien herschrijven, voordat ik ze opstuur om aan de wedstrijd mee te doen.

Het valt, ondanks de brainstorm en het verhaalschema dat ik globaal had ingevuld,  toch weer niet mee om echt die 1667 woorden elke dag te halen en om zodoende aan het eind van de maand de 50.000 woorden te hebben staan voor CampNaNoWriMo. Af en toe stokt het schrijfproces, omdat er ondanks de voorbereiding iets schort aan het plot, en dan haal ik de 1667 per dag niet. Daar heb ik inmiddels een oplossing voor gevonden. Ik heb namelijk de laatste twee korte verhalen, die op mijn computer stonden en die ik nog moest verwerken voor een e-book, na controle en opmaak op Smashwords uitgegeven.

Sinds vandaag staan, behalve ‘Tijd om te leven’ die ik eerder herschreven had, nu ook ‘De Humayesse’ en ‘Hellefee’ in de catalogus van Smashwords en zijn ze als gratis e-books te downloaden van mijn Smashwordspagina. https://www.smashwords.com/profile/view/JohannaLime2

Voor CampNaNoWriMo ben ik nu bezig aan verhaal drie voor Waterloper. Daarna heb ik geen verhaalschema’s meer ingevuld. Om meer verhalen te schrijven zal ik nog even flink moeten brainstormen voor de Harland Awards of voor HSF. Of ik dan de 1667 worden per dag haal, wordt lastig. Misschien moet ik om winnaar te worden van CampNaNoWriMo aan het eind mijn woordenaantal bijstellen.

Heb ik weer eens te veel hooi op mijn vork genomen en eis ik weer eens te veel van mezelf? Misschien, ik zal het wel merken. Voorlopig is het 15 april en heb ik nog een halve maand voordat op 30 april CampNaNoWriMo eindigt. Minder woorden per dag zou ook nog kunnen, maar dan haal ik een bepaalde badge niet meer. Dus proberen om te blijven schrijven en het dagelijkse aantal woorden toch te halen.

Ik ben niet van plan om zomaar onzin op te gaan schrijven. Tussendoor redigeer ik mijn verhalen ook. Dat is niet zoals NaNoWriMo voorstelt, maar ik zit nu eenmaal zo in elkaar dat ik het wel perfect wil hebben, ook die eerste keer al. Nu is een eerste versie nooit echt helemaal perfect, natuurlijk, maar toch. Ik vind dat ook een eerste versie al redelijk moet kloppen. Daarmee maak ik het mezelf misschien moeilijker, maar ach, geen winnaar bij CampNaNoWriMo worden zal ook geen ramp zijn.

Voorlopig gaat het goed, al ben ik misschien weer aan het rebelleren geweest met die e-books erbij. Een aantal van 30.373 woorden in twee weken is niet gek.

Nu de rest nog. Volgende week kijk ik of het nog steeds wil lukken, of dan kom ik met een evaluatie waarom het anders is gegaan.

Intussen kunt u als lezer mijn gratis e-books lezen.

Proeflezer

Van Sebastiaan Koen, een van de twee proeflezers die ‘Interplanetair boek 2 Geestenpoort’ nu aan het doornemen is, heb ik intussen al 20 hoofdstukken teruggekregen met zijn commentaar. Goede suggesties en opmerkingen waarmee ik mijn manuscript in een nieuwe versie kan gaan verbeteren in mei, juni en juli van dit jaar. Van de tweede proeflezer verwacht ik in mei de spullen terug te krijgen. Dus terwijl ik nu met korte verhalen bezig ben, loopt het proces voor de volgende SFF roman gewoon verder.

Ik ben heel blij dat ik nu proeflezers heb, want daar heb ik steun aan voor het verbeteren van het manuscript.

Dit was dus weer een update over mijn schrijfproces, dank voor het volgen van mijn blog.

Groeten van Johanna Lime

De eerste week van CampNaNoWriMo van april 2021

8 april 2021

Zal het gaan lukken

Ik ben een week onderweg en het goede nieuws is, dat er één kort verhaal geschreven is.

Maar nu de rest. Zal het gaan lukken om nog twee, drie of vier nieuwe korte verhalen af te krijgen? De twijfels slaan weer toe.

Ik zit met het tweede verhaal alweer in een impasse. Het komende weekend moet ik mijn verhaalschema’s nog eens grondig analyseren, want ik mis iets in het verhaal. Dus of het me gaat lukken om die 50.000 woorden te schrijven deze maand, is op dit moment nog niet zo zeker. De themawedstrijd van Waterloper is door die thema’s echt wel lastig.

Als schrijver loop ik vaker tegen dit soort problemen op. Ik zit in een verhaal en merk dat er iets aan schort, het klopt niet helemaal. De laatste tijd merk ik de ‘fouten’ wel wat eerder op dan voorheen en daardoor kan ik ook eerder ingrijpen. Of dat het schrijfproces leuker maakt, denk ik niet. Het is alleen noodzakelijk voor een betere kwaliteit van het verhaal.

Ik moet dus weer naar de tekentafel terug, om die uitdrukking te gebruiken. Weer brainstormen en de dingen aanpassen, totdat het wel goed werkt.

Ik weet wat me te doen staat en hoop het volgende week te hebben opgelost.

Een update over mijn vaccinatie tegen covind-19 de hoop op een mogelijk festival aan het eind van 2021

In het gewone leven hoor ik tot de gelukkigen die de eerste vaccinatie hebben gekregen voor het covid-19 virus. Ik zat met mijn astma en obesitas in een groep van zestigplussers obesitas die door de huisarts is opgeroepen. Het Astra Zeneca vaccin kreeg ik afgelopen dinsdag in een bovenarm ingespoten. Ik moest een kwartier wachten voordat ik weer kon vertrekken. Samen met leeftijdsgenoten uit mijn woonplaats.

De afgelopen nacht had ik verhoging en voelde ik me grieperig. Gelukkig heeft mijn lichaam in de twaalf uur dat ik rust genomen heb op bed, de inwerking van het vaccin onder de knie gekregen. Ik voel me vandaag weer goed. De huisarts vertelde dat het de eerste drie dagen mogelijk was om griepverschijnselen en koorts te krijgen. Bij ernstigere verschijnselen zou ik direct moeten bellen, maar die bleven gelukkig uit. Met paracetamol en veel water drinken is het gelukt om de rillerigheid en het gevoel van ziek-zijn weer kwijt te raken. Ik hoop dat mijn lichaam voldoende antistoffen aanmaakt.

Over twee weken zou ik dan voor 50% beschermd moeten zijn tegen corona. Over twaalf weken krijg ik de tweede injectie, daarna zou ik voor 80% beschermd moeten zijn. Het belangrijkste is, dat de kans om in het ziekenhuis of op de IC te belanden daarmee afneemt, dat ik dan als ik toch nog covid-19 krijg minder ernstig ziek word.

Het einde komt zo langzamerhand in zicht, misschien is het echt zo dat ik in september 2021 weer aan festivals mee kan doen. Ik zou wel graag naar Elfia Arcen willen om mijn boeken te verkopen. Het persoonlijke contact met lezers heb ik wel gemist. Misschien zie ik jullie dan toch weer eens in levende lijve. Ik hoop het echt.

Groeten van Johanna Lime

Begonnen aan CampNaNoWriMo van april 2021

1 april 2021

Het begin van het eerste verhaal

Bij het schrijven van verhalen is het begin altijd moeilijk. Het begin moet de lezer het verhaal intrekken, hoe je dat dan opschrijft is cruciaal. Bovendien moet ik altijd een beetje op gang komen als ik aan iets nieuws begin. Dat maakt het extra lastig.

De afgelopen dagen ben ik bezig geweest met brainstormen en het invullen van een verhaalschema. Vandaag begon het echte werk.

Ik ben dan ook blij dat het begin er staat.

Vandaag heb ik de eerste 2033 woorden geschreven van de 50.000 die ik schrijven wil in april 2021. Woorden voor nieuwe korte verhalen, elk met een ander thema en een ander onderwerp. Dat maakt het erg afwisselend maar ook ontzettend moeilijk.

De grootste uitdaging is dan ook om plezier te blijven houden in wat ik doe.

Ik hoop dat ik de komende dagen net zo volhardend aan de verhalen kan werken als vandaag.

En natuurlijk wil ik graag een aantal prachtige nieuwe verhalen schrijven, verhalen die ik in elk geval de moeite van het lezen waard zal vinden. Want als ik ze goed vind, is er vast ook wel een lezer die ze ook zal willen lezen.

De komende weken ben ik voorlopig zoet met het schrijven van korte verhalen voor schrijfwedstrijden of tijdschriften.

Groeten van Johanna Lime

39 korte verhalen als e-book op Smashwords

28 maart 2021

Korte verhalen herschrijven

In de afgelopen week heb ik, net als in de vorige week, korte wedstrijdverhalen herschreven en er e-books van gemaakt.

Het gaat om:

De magie van het lorgent (15eplaats bij Waterloper van 2020)

Rode zwammen (9e plaats bij Waterloper van 2020, won de Stormvloedkeringprijs)

Nederland emigreert (5e plaats bij Waterloper van 2020, won de Eb en Vloed prijs)

Deze drie verhalen hebben dus meegedaan aan de Waterloper Verhalenwedstrijd van 2020.

Omdat ik het zonde vind als deze verhalen op mijn computer staan te verstoffen, heb ik besloten om ze wederom als e-book op Smashwords uit te geven. Wie ze wil lezen, kan ze daar dan kopen en downloaden.

Hetzelfde heb ik gedaan met mijn verhaal dat al eerder meedeed aan Trek Sagae (2016) en aan Edge Zero (2017) Goudborstels grijpt in.

Meer informatie over deze verhalen staat bij Publicaties NL in het menu op deze website.

Of volg deze link: https://www.smashwords.com/profile/view/JohannaLime2

39, bijna 40 korte verhalen als e-book op Smashwords

Volgende week ga ik nog een kort verhaal herschrijven, om er e-book van te maken en dit uit te geven op Smashwords. Ik heb er nu 39 en als die ene ook nog lukt, heb ik er inmiddels 40 uitgegeven vanaf november 2015. Het is een aanzienlijke lijst aan het worden.

Op nog twee kortere verhalen na, die nog even moeten wachten voordat ik ze kan publiceren, ben ik nu aardig door mijn voorraad heen. Fijn, want dan kunnen ze gelezen worden door jullie, lezers!

Mijn plannen

Zoals jullie al hebben gelezen, ben ik van plan om in april CampNaNoWriMo te gebruiken om weer een paar gloednieuwe korte verhalen te gaan schrijven. Voor wedstrijden en eventueel voor tijdschriften.

Proeflezers zijn bezig aan Interplanetair deel 2

Mijn volgende roman wordt door twee proeflezers gelezen, daar ga ik aan verder werken in mei, juni of juli. In ieder geval in juli voor het volgende CampNaNoWriMo project, als mijn planning blijft werken.

Groeten van Johanna Lime

Nederland emigreert

28 maart 2021

Nederland emigreert

Dit verhaal heeft in 2020 meegedaan aan de tweede editie van de Waterloper Verhalenwedstrijd, een themawedstrijd in de Nederlandse fantastiek, georganiseerd door mijn collega auteur bij Zilverspoor: Roselynd Randolph. De vier thema’s die ik voor dit verhaal gebruikt heb, zijn: “Bloedboom” , “De wensput van Gliese 876 d” , “De premier fietste door de motregen naar het Binnenhof” en “Mayday, mayday, mayday. Hier het ruimteschip Hr. Ms. Koningin Amalia…” Het haalde plaats 5 in de rangorde, waardoor het in de derde ronde kwam. Ik won er de Eb en vloedprijs mee. Dat is de prijs voor de auteur die de grootste stijging in de wedstrijd doormaakte ten opzichte van het jaar daarvoor.

Het ruimteschip, de Hr. Ms. Koningin Amalia, maakt een reis door de ruimte om een nieuwe woonplek voor Nederland te zoeken. In de toekomst zit Nederland behoorlijk in de knel. Massale overstromingen teisteren het land en de EU weigert om het volk op te vangen in buurlanden. Snel ingrijpen is nodig, want de situatie loopt helemaal uit de hand. Als de Hr. Ms. Koningin Amalia opeens op een onbekende planeet crasht, lijkt alle hoop vervlogen.

Hier is het e-book te vinden: https://www.smashwords.com/books/view/1076585

Veel leesplezier!

Johanna Lime

Rode zwammen

28 maart 2021

Rode zwammen

Dit verhaal heeft in 2020 meegedaan aan de tweede editie van de Waterloper Verhalenwedstrijd, een themawedstrijd in de Nederlandse fantastiek, georganiseerd door mijn collega auteur bij Zilverspoor: Roselynd Randolph. De twee thema’s die ik voor dit verhaal gebruikt heb, zijn: “Bloedboom” en “De heksenkring maakte een einde aan het gezwam”. Het haalde plaats 9 in de rangorde, waardoor het in de derde ronde kwam. Ik won er de Stormvloedkeringprijs mee. Dat is de prijs die de auteur krijgt voor het verhaal met de grootste deviatie (het verschil in mening tussen de juryleden).

Rudolf doet onderzoek naar bodemmonsters van Mars en hoopt een levend organisme te vinden. Onder zijn microscoop ziet hij een bloedboom. Daardoor vergeet hij de tijd en komt hij erachter dat hij te laat zal komen voor de afspraak met zijn vriendin. In zijn haast gebeurt er een ongeluk, waarvan de gevolgen niet te overzien zijn. Op hun vakantie bestrijden Noura en Rudolf rode zwammen, maar dat gebeurt op een heel bijzondere manier. Noura is genoodzaakt haar geheim prijs te geven.

Hier is het e-book te vinden: https://www.smashwords.com/books/view/1076584

Veel leesplezier!

Johanna Lime

De magie van het lorgnet

28 maart 2021

De magie van het lorgnet

Dit verhaal heeft in 2020 meegedaan aan de tweede editie van de Waterloper Verhalenwedstrijd, een themawedstrijd in de Nederlandse fantastiek, georganiseerd door mijn collega auteur bij Zilverspoor: Roselynd Randolph. Het thema dat ik voor dit verhaal gebruikt heb, is: “Krampus!” Het haalde plaats 15 in de rangorde.

In dit verhaal heb ik verschillende verhaalelementen gecombineerd, hoewel het onderzoek naar het thema Krampus voor de meeste associaties zorgde, in de brainstorm die ik voorafgaand aan het schrijven deed.

De magie van het lorgnet is een verhaal over een man die in een grauwe wereld leeft waarin zijn zoon spoorloos verdwijnt. Alles lijkt grijs en troosteloos, totdat hij ontdekt wat er achter de verdwijning schuilgaat. Dan gaat hij, gewapend met het lorgnet, de pot zalf van de misdienaar en een poetsdoek op weg om zijn zoon uit de handen van Krampus te redden.

Hier is het e-book te vinden: https://www.smashwords.com/books/view/1076581

Veel leesplezier!

Johanna Lime