Bootcamp en wereldbouw voor wedstrijdmanuscript

7 oktober 2021

Niets zo veranderlijk als een mens

Voor mijn gevoel sta ik een poosje stil, maar dat is niet echt waar. Wel is het zo dat ik zit te wachten op de redactie van mijn volgende SFF roman, en dat duurt nog een paar maanden.

Zoals ik op 17 september al in een eerder bericht schreef, heb ik eerst mijn manuscript Interplanetair boek 2 Geestenpoort klaargemaakt, om het op 9 augustus naar Zilverbron te kunnen sturen. Ik heb eind augustus/begin september een verhaal voor de Harlands Awards geschreven en ben daarna verder gaan schrijven aan versie 1 van Interplanetair boek 3 Schakelmagie. Die versie van de volgende roman kwam op 9 september af.

Een tweede verhaal voor de Harland Awards lukte toen nog niet. Toch is het me na 9 september toch nog gelukt en heb ik me over de door mij opgeworpen barricade heen gezet. Ik kreeg nieuwe inspiratie en kon alsnog een tweede verhaal voor de Harland Awards schrijven. Beide verhalen zijn intussen ook al opgestuurd.

Mijn moeder zei altijd al: “Er is niet zo veranderlijk als een mens.” Ik herinner me dat goed en het sloeg er waarschijnlijk op dat ik eerst iets niet wilde en het later toch wel deed. Ik denk dat mijn moeder gelijk had: ik ben veranderlijk. Het duurt soms even wat langer voordat ik iets aanpak. Als dat betekent dat ik ook een mens ben, zie ik dat maar als een compliment.

Als mens (en als schrijver) ben ik constant in beweging. Niets staat echt helemaal vast, het creatieve proces dat nodig is om een verhaal te schrijven, staat veranderingen toe en dat is maar goed ook. Daardoor komt het verhaal tot leven en is er groei.

Ik ben er eigenlijk best wel trots op dat ik mijn blokkade voor een tweede kort verhaal voor de Harland Awards heb overwonnen en dat ik toch nog een leuk verhaal erbij kon schrijven. Leuk genoeg voor mij. Of de jury het met me eens is, moet ik nog maar afwachten. Ik heb besloten om wat dat betreft dicht bij mezelf te blijven en mijn gevoel te volgen. Het is een leuk verhaal geworden, al moet de fantasy het nog het meest van de setting hebben. Ik zie wel wat er van komt. Dat het verhaal er staat is voor mij al een hele overwinning.

En dan nu de manuscriptenwedstrijd van Zilverspoor

Ik had er veel zin in om een alleenstaand boek te schrijven over een heel andere fantasywereld dan waarin ik meestal schrijf. Weer eens wat anders, een mooie nieuwe kans.

Bij die wedstrijd was er een mogelijkheid om mij op te geven voor een Bootcamp. Ik besloot om dat te doen. Dan leerde ik misschien weer iets nieuws. Bovendien zou het wel gezellig zijn bij Cocky van Dijk, de uitgever. Er waren meer mensen aanwezig, ik was er even tussenuit en zat niet langer alleen thuis. Dat heb ik de afgelopen jaar al zoveel gedaan. Ik wilde weer eens wat mensen zien.

Vol goede moed ging ik dus op een zaterdag naar de Bootcamp. Daarvoor was ik met de voorbereidingen voor NaNoWriMo bezig geweest en had ik al een wereld verzonnen, een kaart getekend en allerlei wezens erbij gehaald. Het was nogal een uitgebreide wereldbouw, die ik had uitgedacht. Een met magie, piraten, mythologische wezens en allerlei ander zaken. Ik wist nog niet goed wat ik ervan moest vinden en hoopte op de Bootcamp te leren hoe ik ermee verder kon. Tot nu toe pakte het verhaal me nog niet echt.

De Bootcamp was erg gezellig. We kregen les en verzonnen van alles over wereldbouw, onder leiding van Cocky. Het was leuk om te horen welke ideeën de andere schrijvers hadden en hoe verschillend de verhalen waren. Gaandeweg de discussies realiseerde ik me dat mijn project te groot was voor een boek, te gecompliceerd en eigenlijk ook niet iets waar ik zelf enthousiast over was. En dat hoort het wel te zijn, want hoe zou ik het anders vol moeten houden om er een heel boek over te schrijven?

De Bootcamp gaf me een boost in een heel andere richting. Voor mij is het dus eigenlijk geen Bootcamp maar een “Boostcamp” geworden. Nadat ik thuisgekomen was, besloot ik de hele voorbereiding van het verhaal te veranderen en het meeste ervan weg te gooien. Hup, in de prullenbak. Alleen sommige personages en hun namen zijn nog over, maar ik heb ze wel verplaats naar een andere wereld.

In plaats van het verhaal te laten spelen in 1920, ging ik op zoek naar een andere tijd. Ik zocht naar sub genres van de fantasy en science fiction op You Tube en kwam uit bij een futuristische setting. Zelfs de klimaatcrisis werd erbij gehaald. Ik was direct enthousiast omdat dit verhaal beter bij mij paste dan een verhaal over piraten. En zoals wel vaker het geval is, droomde ik er ’s nachts over. Ik zag in mijn dromen precies wat er in het verhaal kon gaan gebeuren, werd wakker en greep zoals te doen gebruikelijk gauw naar het boekje dat boven mijn bed ligt. Ik schreef alles op en werkte het de volgende dag uit. Overdag deed ik ook nog research, tekende nieuwe kaarten en brainstormde er op los.

Het verhaal wordt nu meer science fiction, dat ligt me toch iets beter dan mythologische figuren en piraten. Het begint al aardig voor me te leven. Ik krijg zin om de personages verder uit te werken en om het verhaal te gaan plotten. De voorbereiding voor de NaNoWriMo gaat me nu vast op tijd lukken, voor 1 november. En met nog een paar Bootcamps in het verschiet, zal het vast en zeker een heel interessant boek worden. Ik heb er zin in!

Het project voor de NaNoWriMo heb ik ook direct maar aangepast, al blijft de titel “Schrijven aan een nieuwe roman”.

Op het plaatje hieronder is goed te zien welke omslag ik heb gemaakt. Fantasy en science fiction schrijven…. Ik vind het echt geweldig.

Gelukkig ben ik niet voor een gat te vangen en ben ik zo veranderlijk als een mens. Zoals ik geleerd heb bij mijn NLP opleiding: “De meest flexibele persoon beheerst het systeem.”

Nu nog verder uitwerken, interessante personages ontwikkelen, plotten en schrijven maar! Ik weet wat ik de komende winter kan gaan doen…

Heerlijk!

Groeten van Johanna Lime

Voorbereiden nieuw verhaal

17 september 2021

Manuscriptenwedstrijd

Zodra ik hoorde (in het wekelijkse You Tube programma About Books van Zilverspoor) dat er een manuscriptenwedstrijd kwam, wist ik direct zeker dat ik daaraan mee wilde doen. Een nieuw manuscript, een op zichzelf staand verhaal. Weer eens iets heel anders dan een verhaal dat bij de rest van mijn boeken past. Een andere verbeeldingswereld en een groter project dan een kort verhaal, dus meer mogelijkheden voor personages en plot. Het was een geweldige uitdaging!

Wat voorrang heeft moet eerst af

Al speelde er op de achtergrond steeds de wens om mee te doen, toch duurde het nog wel een poos voordat ik er echt aan begon. Allereerst had ik volgens contract een manuscript in te leveren bij Zilverbron. Het manuscript voor Interplanetair, boek 2, Geestenpoort. Dat gebeurde op 9 augustus nadat ik versie 5 had afgekregen en ik tevreden was met hoe het verhaal uiteindelijk is geworden. De redactie begint in januari 2022, dus nu heb ik een paar maanden tijd voor iets anders.

Harland Awards een liefde – haat verhouding

Ik wilde ook meedoen aan korte verhalen voor de Harland Awards. Voor de afwisseling. Ik schrijf natuurlijk niet alleen romans, ook korte verhalen. Toch vind ik het schrijven van korte verhalen steeds moeilijker worden. Ik ben steeds minder snel tevreden met een verhaalidee en word met het jaar kritischer. Bij korte verhalen vooral sta ik er niet meer zo onbevangen in als vroeger. Vooral niet bij de Harland Awards. Daar voel ik de druk veel meer dan bij de themawedstrijd van Waterloper. Omdat ik de commentaren van de jury die we eerder hebben gekregen totaal niet constructief vond en ook omdat Dinie er daardoor al helemaal niet meer aan mee wilde doen. Er is een liefde – haat verhouding door ontstaan voor deze wedstrijd. De overdreven prestigieuze verwachtingen van een literair gehalte die over deze wedstrijd liggen, werken voor mij verlammend. Niet omdat ik denk dat ik geen literatuur kan schrijven, want in mijn boeken vallen de lagen die erin verwerkt zijn de lezers wel op. Ik heb het gevoel dat niemand mijn schrijfsels daar waardeert, al is dat wel iets beter nu Hebban het organiseert. Ik heb een verhaal af, maar of de tweede nog komt in oktober, weet ik niet. Ik heb twee beginsels voor het tweede verhaal al naar de prullenbak verwezen en nog geen idee wat het nu moet worden. Mijn motivatie om door te gaan voor deze wedstrijd is op het moment ver te zoeken en ik besloot ook om eerst iets anders af te willen maken in augustus en september.

Zo fijn als de eerste versie van een boek er staat

In juli 2021 bij CampNaNoWriMo was ik namelijk al een heel eind op weg met Interplanetair, boek 3, Schakelmagie. Ik besloot daarmee verder te gaan. Deze eerste versie van het manuscript kwam 9 september af. Het staat nu op mijn computer om het later weer eens op te pakken en te herschrijven/verbeteren. Er zullen net als bij boek 1 en 2 nog wel een paar versies volgen voordat het naar de uitgever gaat. Ik ben erg blij dat het verhaal nu helemaal is uitgewerkt en dat de hele trilogie is geschreven. Tijd om te gaan schaven en schrappen en bijschrijven heb ik nog genoeg, voordat ik ook dit manuscript op ga sturen naar Zilverbron.

HSF Con in Sneek, november 2021

Voor HSFCon in Sneek ben ik bezig om lezingen te maken over De vergeten vloek en over autobiografische fictie met aliens. Ik ben daar te gast, in Sneek op 20 en 21 november 2021. Het is een hele eer om daar te mogen spreken en ik zit ook in een paar panels. In september of in ieder geval in oktober hoop ik die lezingen in PowerPoint met alles wat erbij hoort af te krijgen.

Voorbereidingstijd

In september en oktober neem ik ook de tijd om alle voorbereidingen te doen voor het manuscript van de Manuscriptenwedstrijd van Zilverbron. Voorlopig is dit mijn titel, want ik heb nog geen flauw idee voor een leuke titel voor dit nog te schrijven boek.

Ik zie het allemaal nog niet zo helder. Mijn voelsprieten staan uit maar de ideeën worden nog niet zo heel duidelijk. Een plotschema invullen gaat op dit moment nog niet. Wel heb ik al een kaart getekend voor de wereldbouw. Het verhaal speelt zich af op een groot eiland, met een stad en verder alleen maar landschappen en poorten. Ja, poorten heb ik nodig voor mijn nieuwe verhaal. De vervreemding van de wereld zit er vooral in dat ruimte en tijd niet logisch zijn. Verder zijn er mythologische wezens en is er magie. Ik heb gisteren mijn eerste brainstorm-ideeën uitgewerkt en daardoor weet ik nu al beter wat er in elk geval in het verhaal gebeuren moet. Maar er zitten ook alinea’s in mijn brainstorm-uitwerking die ik niet direct prijs wil geven. Het is meer iets waar de lezer gaandeweg het verhaal achter moet komen. Het zijn de broodkorreltjes van kleinduimpje die de weg door het verhaal de moeite waard moeten maken. Ik moet gaan puzzelen hoe ik die er op een logische manier in verwerk.

NaNoWriMo Voorbereidingen

Het voordeel van altijd meedoen aan de NaNoWriMo is, dat de organisatie me te hulp komt. Precies op tijd. De NaNo Prep (de zes weken van voorbereidingen voor de NaNoWriMo van november) is begonnen. Ik heb de cursus eerder al gedownload en vertaald, zodat ik weet hoe die in elkaar zit. Nu ben ik begonnen met week 1, het verhaalidee. Het moet nog verder uitgewerkt worden, maar dat gaat deze week wel lukken. En dan ga ik gelijk daarna door met de personages en de wereldbouw. Misschien kan ik alvast een paar scènes uitschrijven om te voelen of die werken en om te bepalen waar ze ten tonele moeten komen.

En ik krijg hulp van Cocky, want ik heb me opgegeven voor de Bootcamp die Zilverspoor bij de Manuscriptenwedstrijd organiseert.

Alleen wil ik proberen om alvast wat voorwerk te doen voordat ik daar heen ga.

Het lijkt me erg leuk om daar ook andere schrijvers te ontmoeten.

Ik ga nu aan de lezingen voor HSFCon verder en doe de voorbereidingen voor het nieuwe manuscript. Nieuwe avonturen voor mij, als schrijver. Ik heb er zin in!

O, ja, mijn NaNoWriMo project voor november 2021 is aangemaakt op hun website.

Dat is dus dit manuscript voor de Manuscriptenwedstrijd.

Ik weet nu al dat ik een NaNo Rebel moet worden, want tijdens de HSF Con kan ik natuurlijk geen 1667 woorden per dag schrijven in november. Dat wordt dus waarschijnlijk al een stukje vooruit werken in oktober en de woordenaantallen steeds een paar dagen opschuiven. Even een beetje vloeibare intelligentie gebruiken om een oplossing te bedenken. Creativiteit.

Intussen is op 18en 19 september de Elfia in Arcen. Daar zullen in de tenten van Zilverspoor en Zilverbron dit jaar al vijf boeken te koop zijn van Johanna Lime. Ik kan er zelf niet staan, maar heb je mijn boeken op je verlanglijst, vraag er dan naar bij Cocky en Barry.

En als je ze via mij wilt kopen kan dat altijd via Facebook of Messenger of Instagram.

Mijn promotiefilmpjes voor mijn boeken zijn op mijn YouTube kanaal te vinden (zie de links op deze website rechts bovenaan).

Groeten van Johanna Lime

Limeschrift 15 – Johanna Lime over schrijven

17 september 2020

Het vijftiende blog voor ‘Limeschrift’, in een serie van twintig blogs over schrijven.

Deze keer over erg planmatig en methodisch plotten; 3 aktes, 9 blokken en 27 hoofdstukken.

Vandaag gaat het over het onderwerp van dit plaatje.

Planmatig en methodisch

Zoals u inmiddels hebt gezien in Limeschrift, bestaan er twee uitersten bij het plotten van verhalen. Het ene uiterste wordt gevormd door organisch schrijven, dat is beginnen zonder iets te plotten. Gaan zitten en intuïtief schrijven. Het ander uiterste wordt gevormd door planmatig en methodisch alle details van een verhaal eerst plotten. Daarbij wordt eerst alles tot in de puntjes onderzocht en ingedeeld en pas als alle delen van het verhaal in schema staan, begin je te schrijven. Zelf zit ik hier ergens tussenin.

In deze aflevering volgt alleen nog een schema voor een plotmethode met 3 aktes, 9 blokken en 27 hoofdstukken. Dit is de laatste plotmethode die ik in het document met de voorbereidingen op NaNoWriMo vond. Het meest gedetailleerde plotschema. Ik heb deze manier geprobeerd, maar voor mij werkt hij niet. Ik vind dat er te weinig ruimte is om ermee te schuiven. Alle hoofdstukken staan te vast. Dat wil niet zeggen dat iemand anders hier misschien juist behoefte aan heeft. Of dat het voor een ander genre misschien juist hard nodig is om alles van tevoren helemaal uitgezocht te hebben. Bijvoorbeeld als historische feiten moeten kloppen en een verhaal heel realistisch moet zijn. Maar ik schrijf fantasy, ik heb toch veel behoefte aan flexibiliteit. Ineens kan er bij mij intuïtief een beter idee naar boven komen en dan wil ik de mogelijkheid hebben om dat idee direct  in het verhaal te verwerken.

Voor de volledigheid plaats ik in ieder geval hier ook dit schema, waarin alles in 27 hoofdstukken is ingedeeld.

GEEF ME ALLE PLANNEN!

AKTE 1
————————–
01. Introductie
02. Beginincident
03. Ruzie /conflict
————————–
04. Reactie
05. Actie
06. Consequenties
————————–
07. Druk / spanning
08. Plotwending
09. Doordrukken
————————–

AKTE 2
————————–
10. Nieuwe wereld
11. Plezier en spel
12. Oud en nieuw naast elkaar
————————–
13. Opbouw
14. Middelpunt
15. Omkering
————————–
16. Gevolgen
17. Beproevingen
18. Toewijding
————————–

AKTE 3
————————–
19. Kalmte voor de storm
20. Plot keerpunt
21. Donkerste moment
————————–
22. Kracht vanbinnen
23. Actie / Verzamelen
24. Convergeren
————————–
25. Strijd
26. Climax
27. Oplossing / Einde
————————–

Omdat dit schema alleen bestaat uit woorden, zonder dat wordt uitgelegd wat die precies inhouden, vind ik dit zelf een wat onduidelijk schema om in te vullen. Hoewel je natuurlijk met de reis van de held voor ogen wel enigszins een idee krijgt van wat het zou kunnen zijn. Maar misschien denk jij daar anders over. Ik wens je veel succes met het idelen van je verhaalidee!

P.S. Nadat ik het bovenstaande had geschreven, vond ik deze video, waarin deze manier wordt uitgelegd (Engels) https://www.youtube.com/watch?v=fe3eodLF_Uo

Vandaag tot zover. Volgende keer een nieuwe blog over schrijven.

Het is leuk om reacties op dit blog te krijgen, dus als je tot zover gekomen bent, laat dan weten wat je hiervan vond. Dat kan ook goed in de opmerkingen op Facebook.

Alvast bedankt daarvoor,

Groeten van Johanna Lime

Limeschrift 14 – Johanna Lime over schrijven

10 september 2020

Het veertiende blog voor ‘Limeschrift’, in een serie van twintig blogs over schrijven.

Deze keer over werken met scènes, 3 aktes, 15 onderdelen.

Vandaag gaat het over het onderwerp van dit plaatje.

Werken met scènes, 3 aktes en 15 onderdelen

Deze manier van plotten ben ik sinds oktober 2019 nog steeds aan het onderzoeken. Ik vond hem in een document met voorbereidingen op de NaNoWriMo, waarin verschillende plotmethodes na elkaar worden uitgelegd en je de mogelijkheid krijgt om ze uit te proberen, voordat de National Novel Writing Month begin ieder jaar in november.

Ik heb zelf besloten dat ik mij voor mijn romans voorlopig houd aan het schema dat ik Limeschrift 13 heb behandeld. Dat werkt voor mij tot nu toe het beste. Voor korte verhalen gebruik ik tegenwoordig steeds vaker het schema zoals ik dat heb uitgelegd in Limeschrift 8 (Asterix en Obelix verhaalanalyse).

Maar ik ben wel benieuwd naar deze manier, die ook wel ‘Save The Cat!’ heet. De laatste maanden volg ik bovendien af en toe een YouTube filmpje uit een afspeellijst van Abbie Emmons, waarin ze stapsgewijs een verhaalstructuur in 3 Aktes behandelt, die hier erg veel overeenkomsten mee heeft. Ik ga hier zeker ideeën uit gebruiken en misschien neem ik deze methode bij latere boeken nog weleens over. Het is een van de manieren voor schrijvers die graag eerst een houvast willen hebben voordat ze beginnen te schrijven aan hun roman.

 

Hier de informatie uit het NaNoWriMo document (vertaald en door mij aangepast)

‘The Save the Cat! Beat Sheet’ is oorspronkelijk ontwikkeld door Blake Snyder. Hij is gemaakt om scenarioschrijvers te helpen bij het plotten van films, maar werkt net zo goed met grafische romans en geschreven romans. Deze methode splitst de Drie-Aktes structuur (begin – midden – einde) op in kleinere delen of scènes. Elk deel duwt je verhaal op zijn eigen manier vooruit. De onderdelen worden met percentages aangegeven, die je als een soort gids kunt gebruiken, maar de exacte lengte van je verhaal hoeft hier niet precies bij aan te sluiten. Dat is natuurlijk je eigen keus.

Het idee van dit schema is dat je voor elk gedeelte je ideeën opschrijft en later uitwerkt. Een paar voorbeelden uit mijn boeken: “Jima kruipt weg voor de paparazzi en zit vast in de hoek naast de trap, als hij ziet dat de Moraneslang de cameraman aanvalt,” of: “Tante Helena snijdt zich in haar hand en offert bloed aan Chimaera – dan overhandigt ze het mesje aan Sylviana.”

AKTE 1

  1. Begin (0-1%) – Laat zien waar de hoofdpersoon is en hoe de wereld er daar uitziet. Hoe is het leven voordat het avontuur begint?
  2. Inleiding tot het interne conflict van de protagonist (1-10%) – Blijf die gewone wereld tonen. Ontdek het leven van de hoofdpersoon, inclusief de interne gebreken en externe uitdagingen die hij moet overwinnen om aan het einde van het verhaal ten goede te veranderen. Introduceer ook belangrijke ondersteunende personages.
  3. De protagonist wordt buiten zijn comfortzone geduwd – Neem ergens een scène op waarin een personage iets zegt dat aangeeft wat de grote levensles van de hoofdrolspeler zal zijn – hoe hij moet veranderen en groeien voor het einde van het verhaal. De hoofdpersoon zal de les echter pas later begrijpen.
  4. Katalysator (10%) – Dit is wanneer het leven van de hoofdpersoon voor altijd verandert. Er is geen weg terug meer. Wat is het incident dat de hoofdpersoon uit zijn comfortzone duwt?
  5. Intern conflict (11-20%) – De hoofdpersoon verzet zich tegen het pad dat voor hem ligt – vraagt zich af wat er nodig is, of dit wel moet of dat er nog een andere uitweg is. Wat zijn de mogelijke gevolgen van de actie die genomen moet worden?

AKTE 2

  1. De keuze is gemaakt (20%) – De hoofdpersoon beantwoordt de oproep. Er is een keuze gemaakt om het avontuur / de transformatie / de reis / de nieuwe dingen te beginnen.
  2. De beloften die ingelost gaan worden / Nu wordt het leuk (21-50%) – Dit is wanneer de lezer denkt: “Ah, nu gaan we naar het verhaal dat in de flaptekst is beloofd.” Dit is een van de langste delen van het boek. De hoofdpersoon went aan de nieuwe omgeving – houdt ervan, haat het, maakt fouten of doet het goede, ontmoet nieuwe mensen en dergelijke.
  3. B-verhaal – Nieuwe personages worden geïntroduceerd die uiteindelijk de hoofdpersoon zullen helpen zijn levensles te leren. Vrienden? Mentoren? Liefdes? Uitdagers? Wie zijn zij? Hoe zullen ze helpen?
  4. Midden (50%) – Dit moment is wanneer alles ‘geweldig’ lijkt of alles ‘verschrikkelijk’ lijkt, afhankelijk van je verhaal. Het gedeelte ‘Nu wordt het leuk’ heeft geleid tot een valse overwinning voor de hoofdpersoon (hij denkt dat hij het tot nu toe geweldig heeft gedaan) of een valse nederlaag (hij heeft het tot nu toe moeilijk gehad). Wat gebeurt er op dit moment, halverwege tussen begin en einde? De hoofdrolspeler verlegt zijn doel, aan de hand van de ervaringen die hij heeft opgedaan tot nu toe.
  5. De antagonist komt dichterbij (51-75%) – Maak het hoofdpersonage klaar voor een hobbelige rit. Als het midden een valse overwinning was, beginnen de dingen nu mis te gaan voor de hoofdpersoon. Als het midden een valse nederlaag was, lijken de dingen iets beter te worden, maar de slechteriken komen dichterbij en hebben iets te zeggen. Opmerking: Een antagonist kan een fysieke vijand zijn, maar het kan ook een emotionele vijand zijn, zoals twijfel, jaloezie of angst. De nieuw gebouwde wereld van de hoofdpersoon begint hier uit elkaar te vallen. (Dit is ook een van de langere delen in een roman).
  6. Alles is verloren (75%) – Oh, nee. Dit is het deel waarin er iets gebeurt, waardoor je personage helemaal aan de grond komt te zitten. Er lijkt geen uitweg mogelijk. Misschien sterft er iemand of iets (letterlijk of figuurlijk).
  7. Complete duisternis (76-80%) – De hoofdpersoon heeft nu tijd om te reageren op zijn ‘Alles is verloren’ -moment, om te rouwen om wat hij is verloren, om de hopeloosheid te voelen. Dit is niet mooi. Hij is slechter af dan aan het begin van de roman. Laat zien hoe donker alles is geworden voor hem.

AKTE 3

  1. Het Aha-moment (80%) – Het ‘aha!’ -moment; ‘Til jezelf op en probeer het opnieuw’. Laat de hoofdpersoon zien wat hij moet doen om zijn problemen, zowel extern als intern, aan te pakken. Welke verandering is er nodig?
  2. Finale (81-99%) – De hoofdpersoon doet wat besloten is in het Aha-moment en (vanwege al het leren / groeien en de steun of het inzicht uit het B-verhaal), zijn plan werkt! De antagonist wordt verslagen, de wereld is ten goede veranderd. Welke gevechten worden er geleverd? Hoe zal de hoofdpersoon triomferen (of niet)? Dit is ook een langer verhaaldeel, dus je hebt als schrijver de ruimte om dingen dramatisch en intens te maken.
  3. Einde (99-100%) – Dit is de tegenstelling met het Begin. Het laat aan de lezer zien hoe de protagonist en zijn wereld zijn veranderd op het einde van het verhaal.

Dit is het door mij in het Nederlands vertaalde stukje over ‘Red De Kat!’, dus eigenlijk weer een andere indeling die je voor het verhaal van de held gebruiken kunt. Het is misschien wel een idee om dit erbij te nemen als ik weer eens een film bekijk, gewoon om te zien of de scènes volgens dit principe uitgewerkt zijn.

Voor schrijvers geldt volgens mij, dat het gewoon van je eigen voorkeuren afhangt welk plotschema het beste bij je past. Als je er al een nodig hebt, natuurlijk, want sommige schrijvers gebruiken nooit een schema, of dragen alles altijd in hun hoofd mee.

Het schema dat Abbie Emmons gebruikt, is net weer een beetje anders, al heeft het toch ook wel veel overeenkomsten met het bovenstaande. Als je haar You Tube filmpjes ook graag wilt zien, volg dan deze link.

Ik bekijk meestal een van haar filmpjes als het even niet zo goed lukt met mijn verhaal. Als ik dan gehoord en gezien heb wat zij erover te zeggen heeft, helpt dat me weer op weg.

 

Vandaag tot zover. Volgende keer een nieuwe blog over schrijven.

Het is leuk om reacties op dit blog te krijgen, dus als je tot zover gekomen bent, laat dan weten wat je hiervan vond. Dat kan ook goed in de opmerkingen op Facebook.

Alvast bedankt daarvoor,

Groeten van Johanna Lime