Soms past een pas op de plaats

5 januari 2023

Het was gewoon niet logisch

Tot die conclusie kwam ik tijdens het herschrijven en verder doorschrijven aan versie 2 van mijn nieuwe manuscript. Ik was na versie 1a, waaraan ik tijdens de NaNoWriMo had geschreven, opnieuw begonnen omdat ik vast was gelopen bij hoofdstuk 17. Nadat ik er voor de nieuwe versie aan het begin van het verhaal een hoofdstuk had bijgeschreven, klopte de spanningsboog al beter. Daarna kon ik weer verder doorschrijven en de al geschreven hoofdstukken redigeren. Ik wilde nu doorstomen tot het eind, maar bij hoofdstuk 19 stokte het verhaal alweer. Het plotschema moest anders worden ingedeeld en verschillende scènes stonden op de verkeerde plek of waren door het verhaal al ingehaald. Bovendien had ik een slecht gevoel bij een paar eerder geschreven hoofdstukken. Dus wat scheelde er nog meer aan mijn verhaal?

Een pas op de plaats

Ik maakte een pas op de plaats. Na een poosje afstand te hebben genomen van mijn werk en er eens goed over nagedacht te hebben, drong het tot me door. Het was niet logisch dat er zonder verdere verklaring over duikboten werd geschreven, in een wereld waar vismensen die niet nodig zouden hebben om naar de bodem van de zee te zwemmen. Alleen voor zwaanmensen en krabmensen waren ze misschien geschikt. Dus ik kwam met een verklaring voor de inzet van de duikboten en ging even terug naar een paar vorige hoofdstukken waar die informatie ontbrak. Daar schreef ik er een aantal regels bij. Het hoefden er niet eens zoveel te zijn. Met precies genoeg woorden werd het veel duidelijker waarom dit aspect van het verhaal in deze wereldbouw nodig was.

Met frisse moed pakte ik mijn verhaalschema er weer bij en vulde de scènes vanaf hoofdstuk twintig tot het einde van het verhaal opnieuw in. Bij sommige hoofdstukken veranderde het perspectief, waardoor de chronologie van de gebeurtenissen ook weer beter klopte.

Vandaag ben ik begonnen met het schrijven van hoofdstuk 20 en nu kan ik in een stuk doorschrijven naar het einde van dit manuscript. Ik heb er goede hoop op dat Magische Alliantie 1 Woest Water eind januari in ieder geval voor de eerste keer helemaal uitgeschreven zal zijn. Daarna volgen er alleen nog redigeerrondes.

Schrijfroutinetacker en planning studies en schrijven

Tussen Kerst en Nieuwjaar had ik een leuke tijd. Gezellig logeren bij mijn broer, luisteren naar de TOP 2000, samen koken, samen eten, ieder bezig aan een eigen hobby en ’s avonds heerlijk filmpjes kijken. We waren de vorige keer dat ik bij hem was begonnen aan Picard en Picard 2 hadden we nog niet helemaal uitgezien. Dus die kwam eerst. Daarna keken we naar Troll, een hele mooie film die zich afspeelt in Noorwegen. We zochten iets anders op en keken naar twee seizoenen Lupin, dat was geen fantasy en sciencefiction, maar wel een mooi verhaal over een gentlemen boef in Frankrijk.

Ik heb mijn nieuwe planning en schema’s bijgewerkt in Excel en kan in 2023 weer hokjes inkleuren bij wat ik heb gedaan. Een goede manier om al mijn plannen waar te kunnen maken.

Tot de volgende blog over mijn schrijfperikelen.

Groeten van Johanna Lime.

Wat brengt vreugde in mijn leven?

5 januari 2023

What brings you joy in life? Wat brengt vreugde in mijn leven? Dit is de vijfde vraag van #bloganuary.

Ik zal deze vraag beantwoorden door een afbeelding te plaatsen en een lijstje van dingen die mij vreugde brengen:

  • Opgaan in een goede film of serie met een mooi verhaal, liefst iets met fantasy, sciencefiction, avontuur of mysterie, iets wetenschappelijks, een feelgood of een mooie natuurdocumentaire.
  • Lieve opmerkingen van lezers die mijn boeken willen kopen of hebben gelezen, mooie recensies waarvan ik urenlang de glimlach niet van mijn gezicht af krijg, uitingen van waardering voor wat ik doe, gemeende belangstelling en ondersteuning. Een like of een hartje op de sociale media.
  • Verhalen bedenken en schrijven. Daarmee zo geconcentreerd bezig zijn dat mij koffie koud wordt en er uren op de klok verstrijken zonder dat ik er iets van merk. Met personages meegaan naar mijn verbeeldingswereld en hun avonturen verwoorden. Een boek geboren zien worden en er alweer helemaal verliefd op zijn.
  • Bloemen die opkomen in de tuin, pimpelmezen die een plaatsje vinden in het nestkastje op mijn terras en het vrolijke gepiep aanhoren wanneer er jonkies zijn. De natuur in het algemeen, mooie vergezichten over het water of in het bos eekhoorntjes zien langsschieten over het pad.
  • Lekker lezen voor het slapengaan en zo gegrepen worden door een verhaal dat de wekker op het plankje boven mijn bed de kleine uurtjes aan gaat geven. Bijna het boek niet meer weg kunnen leggen en met tegenzin gaan slapen.
  • Tekenen. Vroeger met de ezel en echte verf, maar de laatste jaren doe ik dat het liefst digitaal. Lekker creatief bezig zijn en mijn hoofd leeg maken, zodat er weer ruimte ontstaat voor nieuwe dingen.

Er zijn nog wel meer dingen die vreugde brengen in mijn leven, maar voor nu houd ik het hierbij. Morgen weer een blog.

Wat brengt jullie vreugde?

Groeten van Johanna Lime

Mijn plannen voor 2023

31 december 2022

Aan het einde van het jaar, voordat er een nieuw getal op de kalender verschijnt, is het tijd om mijn persoonlijke toekomstplannen uiteen te zetten. Dit zijn de plannen die te maken hebben met mijn schrijverschap. Het zijn er weer veel. Hopelijk kan ik scherp, kritisch en volhardend door blijven gaan met schrijven en tekenen en lukt het me om dicht bij mezelf te blijven, zodat ik ervan kan blijven genieten. Ook in 2023 wil ik weer heerlijk creatief en vol inspiratie en betrokkenheid aan de slag gaan. Ik hoop dat mijn gezondheid het toe blijft laten.

Ik zet mijn plannen hier in een lijst.

  • De zetproef doornemen van Interplanetair, boek 3, Schakelmagie en alles wat erbij komt kijken om het boek klaar te krijgen voor de drukker.
  • Het boek komt uit bij Zilverbron.
  • Promotiematerialen voor mijn boeken vernieuwen, materiaal voor het nieuwste boek.
  • Recensenten vragen en boeken opsturen.
  • Trailers maken (kijken of dat lukt) voor YouTube.
  • Herschrijven/redigeren versie 2 en verder, van het manuscript Magische Alliantie boek 1 Woest Water
  • Dit manuscript als het helemaal klaar is op tijd opsturen naar Zilverbron
  • Verder brainstormen voor wereldbouw, personages, soort verhaal, conflict en plot voor de volgende boeken uit deze serie van zes.
  • Tekenen van personages voor Magische Alliantie en voor eerdere boeken, o.a. de wezens uit de Ruimtestad, in Painter.
  • De eerste versie schrijven van het tweede deel uit het tweeluik Woest Water en Ruige Rotsen, het manuscript voor Magische Alliantie boek 2 Ruige Rotsen.
  • Brainstormen voor de verhalen van boek 3,4, 5 en 6 uit deze serie.
  • Alvast nadenken over Terra Negata, hoe pak ik het verhaal voor de crash aan en wat gebeurt erna?
  • Herschrijven/redigeren versie 5 en verder, van het manuscript Het geheim van Shiloh dat op de manuscriptenwedstrijd van Zilverspoor in 2022 de 14de plaats haalde.
  • Redactie op Het geheim van Shiloh en het boek uitgeven.
  • Jureren voor de Waterloper Themawedstrijd van 2023.
  • Korte verhalen schrijven voor wedstrijden of tijdschriften, of verhalen die in mijn verbeeldingswereld passen schrijven en uitgeven op Smashwords.
  • Deelnemen aan CampNaNoWriMo en NaNoWriMo in 2023.
  • Naar festivals en beurzen (voor zover dat fysiek nog lukt).
  • Naar de HSFCon in Sneek (voor zover dat fysiek nog lukt).
  • Verhaalredactiecursus van Zilverspoor verder volgen tot aan het eind.
  • Proeflezen, redactie voor mezelf en andere schrijvers.
  • Samen met de groep van de Bootcamp een verhalenbundel van onze korte verhalen uitbrengen bij Zilverspoor.
  • Reading Challenge van Hebban en Goodreads, boeken lezen en recenseren.
  • Mijn wekelijkse blog op johannalime punt com.
  • De website van boekenvanjohannalime punt com bijhouden.
  • Tekenen voor blogs en promotie.
  • Meedoen aan rubrieken over personages en wereldbouw van de Zilverboekenclub.
  • Meedoen aan winacties in Facebookgroepen.
  • Zelf een paar winacties uitschrijven op mijn website, misschien een stuif-in organiseren.
  • Facebook en Instagram bijhouden.

Bij alles geldt natuurlijk dat ik me er wel gelukkig bij moet blijven voelen. Dus goed in de gaten houden of ik energie genoeg over houd en of ik het leuk blijf vinden om te doen. Ik ben tenslotte onder voorwaarde van verantwoordelijk en wettelijk gelegaliseerd gedrag vrij om mijn eigen gang te gaan in dit land. Ik hoop echt dat het me lukt om deze wensenlijst te kunnen realiseren! Hoe gaaf zou dat zijn?

Wat zijn jullie plannen voor 2023? Ik wens je veel gezondheid en geluk, vrede en welzijn toe voor de toekomst.

Gelukkig Nieuwjaar.

Groeten van Johanna Lime

Terugblik op het jaar 2022 van Johanna Lime

30 december 2022

Het is een soort traditie om terug te kijken op het jaar dat bijna voorbij is en vooruit te kijken naar de plannen van volgend jaar. Hier volgt wat ik in 2022 heb gerealiseerd of waar ik aan meegedaan heb. In 2022 waren er gelukkig ook weer veel festivals en beurzen.

Interplanetair boek 2 Geestenpoort en zeven nieuwe contracten

Door allerlei strubbelingen en tegenslagen, zoals de coronatijd en de levering van papier aan de drukker, kwam de redactie voor Geestenpoort later dan januari 2022, waarin het boek was gepland. De twee rondes van de hoofdredactie deed ik samen met Tamara Geraeds, die ik al kende van Smeulend venijn en van een aantal van mijn korte verhalen. Het verhaal knapt altijd lekker op als we er samen nog een paar keer doorheen gaan. Echt heel fijn.

Het tweede deel van trilogie Interplanetair, Geestenpoort, kwam 12 mei 2022 uit, net voor de HSF Con in Sneek. Inmiddels had ik op de Zilverdag bij Cocky van Dijk zeven nieuwe contracten getekend voor zeven jaar schrijven na deze trilogie. Hoe geweldig is dat? Ik kan tot 2030 vooruit met ieder jaar een boek voor Zilverbron.

Manuscriptenwedstrijd en Bootcamp

Zilverspoor organiseerde een manuscriptenwedstrijd, waarvoor ik een heel nieuw verhaal schreef. Dit verhaal staat helemaal los van mijn andere boeken en kan als een zelfstandig verhaal gelezen worden. Zo stond het ook in het reglement van de wedstrijd. Het werd een cyberpunkverhaal met verschillende thema’s. Het speelt zich af in 2049 in een wereld die de gevolgen van de klimaatproblemen heeft meegemaakt. De hoofdpersoon raakt tijdens een vliegende storm haar ouders kwijt en komt in een rolstoel terecht. Het enige familielid dat ze dan nog heeft is een honderdzestien jarige magitechnisch ingenieur, haar opa. Hij woont in een wolkenkrabber op Cybereiland en heeft een groot geheim. Voor Het geheim van Shiloh schreef ik 3, bijna 4 versies voordat ik het instuurde. Het haalde de 14de plaats.

Behalve de manuscriptenwedstrijd gaf Zilverspoor een Bootcamp van vier lessen in een groep bij Cocky thuis en een paar online. Gezellig en leerzaam. We bouwden samen een verbeeldingswereld en schreven er korte verhalen voor. In de toekomst worden deze verhalen in een bundel uitgegeven. Als groep deden we redactie op elkaars verhalen en daar leer je ook heel veel van, natuurlijk. Het is fijn om in een groep gelijkgestemden samen te werken aan verhalen.

Uitgegeven boeken en korte verhalen in 2022, schrijven van deel 3

In 2021 had ik aan Waterloper meegedaan en aan de Harland Awards. Mijn verhalen heb ik geredigeerd aan de hand van de jurycommentaren en als e-books uitgegeven op Smashwords.

Behalve dat Interplanetair 2 Geestenpoort op 12 mei uitkwam als paperback, kwam er in juli ook een e-book van op de markt.

Ik was alweer aan het verder schrijven aan boek 3 van de trilogie, Schakelmagie.

CampNaNoWriMo en NaNoWriMo, de routine van elke dag schrijven vasthouden

Met het jaarlijks meedoen aan CampNaNoWriMo in april en juli en NaNoWriMo in november, haal ik mijn dagelijkse routine vaak weer terug als die wat ingezakt begint te raken. Het is fijn om dan meters te maken en aan schrijfprojecten te werken. In 2022 schreef ik versie 3 van Interplanetair boek 3 Schakelmagie, dat na deze versie nog een vierde versie kreeg voordat hij naar de uitgever ging.

In juli van 2022 begon ik met het eerste deel van een serie van zes boeken van Magische Alliantie. Het was lastig om een nieuwe serie te starten en ik had veel tijd nodig voor de wereldbouw, de personages, het magiesysteem, het soort verhaal, het conflict en het plot. Daarom ging ik in november tijdens de NaNoWriMo pas verder schrijven aan dit verhaal.

Ik ben er nu nog steeds aan bezig, maar dan aan versie 2. Na de NaNoWriMo besloot ik dat ik aan het begin een hoofdstuk in moest voegen, dat werkte beter voor het verhaal. Ik hoop dat ik nu het hele verhaal in een keer door kan schrijven zodat het er helemaal zal staan.

Jurylid bij Waterloper themawedstrijd 2022

Tot mijn grote verrassing werd ik gevraagd om in de jury te komen van de Waterloper themawedstrijd, waar ik daarvoor elk jaar drie verhalen instuurde. Ik zette een andere pet op en werd jurylid onder mijn eigen naam, Marjo Heijkoop. De wedstrijd bestaat uit drie rondes. In ronde 1 en 2 kwam er een stapel verhalen die ik voor de eerste keer moest beoordelen. Nu ben ik nogal analytisch ingesteld en wil ik graag schrijvers helpen om verder te komen, dus dat betekende dat ik steeds in plaats van zelf te schrijven een dag uittrok per verhaal. Ik las het en schreef een uitgebreid juryrapport. Gaf er een score aan en ging zo door. Bij ronde 3 kwamen de twaalf beste verhalen naar mij toe. Er zaten er een paar bij die ik nog niet gelezen had, maar de meeste had ik al eens gezien. Ze waren allemaal heel goed en daardoor werd het lastiger om de rangorde te bepalen. Maar het is me gelukt en jureren is iets dat mij wel ligt.

Bij de prijsuitreiking was het leuk om te ontdekken wie er nu precies achter de verhalen zat, aangezien ze anoniem waren ingestuurd, was dat een leuke verrassing en heel anders dan ik had verwacht. Maar goed ook want zo blijft het objectief.

Gast bij de HSFCon in Sneek

In het weekend dat Interplanetair boek 2 Geestenpoort uitkwam, ging ik naar het van der Valk hotel in Sneek voor de HSFCon. Ik was er gast en heb twee lezingen gegeven. Een over de boeken van De vergeten vloek en over hoe deel 1 Sluimerend vuur en deel 2 Smeulend venijn naast elkaar passen, met af en toe een hoofdstuk dat als brug fungeert. De tweede over mijn autobiografische boek De twaalfde Saturnusmaan, dat toch weer sciencefiction werd. Ik zat ook in een paar panels, soms samen met Kim ten Tusscher die er eregast was. Al met al een leuke ervaring.

Festivals en beurzen in 2022

Het kon gelukkig weer na de coronatijd. Ik stond dit jaar met mijn boeken in april op Elfia Haarzuilens, eind april in Gorinchem op Heroes Made in Asia en in mei op Fantasy Fest in Rijswijk. Het was leuk om jullie weer te zien, na de lange pauze van de coronatijd. Ik zou haast zijn vergeten dat er zelfs fantasyfans zijn die met verlanglijstjes naar de stand toe komen.

In de herfst stond ik op Elfia Arcen en voor het eerst ging ik mee naar België en kwam ik in Flanders Expo bij FACTS in Gent. Dat was ook een bijzondere ervaring. Ik ontmoette er iemand met wie ik al jarenlang Elvenar speelde en die ik alleen met haar gamenaam kende. Fijn ook dat er zoveel belangstelling is voor mijn boeken in Vlaanderen. Dank jullie wel.

Hoogtepunten van 2022

Het opsturen van een manuscript is een van de hoogtepunten in een jaar. In 2022 ging Interplanetair 3 Schakelmagie naar de uitgever. Er volgde een hoofdredactie samen met Tamara Geraeds en dat was weer een goede samenwerking. Het verhaal ging dagelijks per e-mail heen en weer, er werd het een en ander uit geschrapt, maar dat is goed, want te veel herhaling willen we natuurlijk niet. Het verhaal knapte er weer mooi van op. En nu is het teruggestuurd naar de uitgever om in 2023 als boek te worden uitgegeven.

Ik ben lekker op weg in versie 2 van Magische Alliantie 1 Woest Water en langzamerhand komt de achtergrondinformatie voor de nieuwe serie van zes boeken steeds concreter tevoorschijn. Ik heb er goede hoop op dat ik nu door kan schrijven tot het eind, zodat heel het verhaal er nog in december 2022 zal zijn, of anders snel daarna in januari 2023.

Het verhaal van de Zilverspoor manuscriptenwedstrijd Het geheim van Shiloh ga ik herschrijven en verbeteren. Het is al naar een proeflezer die het eerste gedeelte kritisch bekijkt. Ik hoop met zijn commentaar het plot iets strakker te kunnen trekken en wil dit in elk geval als een boek of een e-book uit gaan geven. Het is een veel te mooi verhaal om er niets meer mee te doen.

Wat ik ook nog heb gedaan in 2022

  • Proeflezen voor andere schrijvers
  • Drie korte verhalen geschreven voor de verhalenbundel van de Bootcamp
  • Brainstormen en sterrenkaarten tekenen, personages tekenen en uitwerken voor een serie van zes boeken met de titel Magische Alliantie
  • Plotten voor Magische Alliantie 1 Woest Water
  • Mogelijke covers op Shutterstock zoeken en er alvast een paar voorbeelden voor maken, met en zonder de personages erop
  • Bloggen en mijn website van Johanna Lime bijhouden
  • Mijn website van Boeken van Johanna Lime bijhouden
  • Bloggers vragen voor recensies en die op mijn website plaatsen
  • De Reading Challenge van Goodreads en Hebban en recensies schrijven van gelezen boeken op mijn website van Marjo Heijkoop
  • Brainstormen wereldbouw, protagonisten, antagonisten, mogelijke conflicten en allerlei details voor de wereld van Magische Alliantie
  • Met terugwerkende kracht wezens uit Interplanetair zelf tekenen, in plaats van de plaatsjes van anderen daarvoor te gebruiken van Pinterest
  • Tekenen van de afbeeldingen voor mijn blogs
  • Meedoen aan acties van Smashwords voor kortingen op e-books
  • Meedoen aan verlotingen in de Zilverboekenclub
  • Kort verhaal schrijven voor Fantastic Stories (van Zilverspoor en The American Book Store)
  • Begonnen aan de Verhaalredactiecursus van Zilverspoor

Zo te zien aan de hele lijst, heb ik mezelf goed bezig gehouden het afgelopen jaar.

Dank aan iedereen die mij volgt op mijn WordPress websites en op Facebook en Instagram, de kopers en lezers van mijn boeken en iedereen die ik op de een of andere manier gezien en gesproken heb. Jullie zorgen ervoor dat ik gemotiveerd blijf om door te gaan.

Fijne jaarwisseling en tot 2023!

Groeten van Johanna Lime

De laatste weken van 2022

26 december 2022

Interplanetair boek 3 Schakelmagie

Na NaNoWriMo van november 2022 en de uitslag van de Manuscriptenwedstrijd van Zilverspoor in Naaldwijk, is het hier wat betreft mijn schrijfwerk even een beetje stil gebleven. Ik heb echter goed nieuws!

De hoofdredactie van Interplanetair boek 3 Schakelmagie is klaar en mijn redactrice, Tamara Geraeds, heeft het manuscript naar Zilverbron teruggestuurd. De uitgever heeft nu kerstvakantie, maar ik veracht dat zij het werk aan mijn boek begin 2023 op zal pakken. Dan zal aan het begin van het nieuwe jaar het laatste deel van trilogie Interplanetair naar de woordredactie gaan, wordt de zetproef samengesteld en komt er een mooie cover voor. Uiteindelijk kan het dan naar de drukker en wordt het boek uitgebracht, zodat u het kunt lezen.

Schakelmagie is de afsluiter van de trilogie en persoonlijk vind ik hem prachtig geworden na de redactierondes. Eindelijk komt er een antwoord op de vraag of Laskoro en Berinyi elk een zetel krijgen in de Galactische Vereniging van Planeten. De precieze datum van uitgave van het boek weet ik nog niet, maar ik hoop dat het in het eerste kwartaal van 2023 op de markt kan komen.

Intussen werk ik alweer aan een nieuwe serie van zes boeken (drie tweeluiken) met de hoofdtitel Magische Alliantie, die zo’n twintig jaar later begint als het einde van Interplanetair. Ieder boek krijgt een nieuw hoofdpersonage dat met een probleem te maken krijgt en hulp van een ander personage uit hetzelfde tweeluik. De schakelmagiërs komen in deze serie opnieuw voor, maar dan als de ouders van de kinderen om wie het draait.

De boeken uit deze serie staan bij uitgeverij Zilverbron gepland voor 2024, 2025, 2026, 2027, 2028 en 2029. Dus als alles naar wens verloopt, zal er ieder jaar een nieuw boek aan mijn Epische Space Opera worden toegevoegd. De sterrenkaarten heb ik inmiddels weer getekend en ook de planeet Swanase waarop het verhaal van het eerste boek zich af zal spelen.

Voor u wordt het de hoogste tijd om al mijn eerder uitgegeven boeken alvast te gaan lezen en de belevingswereld te leren kennen, als u dat nog niet heeft gedaan. Ik wens u daar veel leesplezier mee.

Versie 2 van Magische Alliantie boek 1 Woest Water

Na de NaNoWriMo-maand november had ik mezelf vast geschreven. Het plotschema van hoofdstuk 17, waar ik was aangekomen, klopte niet meer. Er stonden scènes in die ik min of meer organisch al door het eerdere verhaal had verwerkt. Ik moest dus iets veranderen en bedacht dat het geen zin had om door te schrijven als er iets verkeerd zat. Dan liever opnieuw beginnen. Zodoende begon ik aan versie 2 en paste ik mijn schema aan.

Er kwam een heel nieuw hoofdstuk 1 bij waardoor alles naar beneden opschoof en er bleek ook een te lang hoofdstuk te zijn dat in tweeën gesplitst kon worden. Soms heb ik als schrijver dus blijkbaar net een iets andere vormverdeling nodig om een verhaal vlot te trekken.

Op het moment ben ik bezig aan hoofdstuk 19 en hoop ik door te kunnen schrijven tot het hele verhaal tot het eind toe uitgewerkt zal zijn. Dan volgen nog een paar versies in 2023, voordat het naar de uitgever opgestuurd kan worden. Ik heb dus niet stilgezeten na de NaNoWriMo.

Terugblik op 2022 en plannen voor 2023

Op 30 december blik ik in een blog terug op wat er in 2022 is gebeurd op schrijfgebied en op de laatste dag van dit jaar laat ik u mijn plannen zien voor het nieuwe jaar.

Daarna zal het alweer 2023 zijn. Januari is dan een maand waarin ik mee ga doen aan #bloganuary van WordPress. Dat is iets nieuws waar ik nooit eerder aan meedeed en ik ga nog zien wat ik daarmee kan. In ieder geval wordt 2023 weer een druk jaar waarin veel te doen zal zijn. Om mijn blogs per e-mail te ontvangen, als een nieuwsbrief, kunt u op volgen klikken en zich daarvoor aanmelden. Wees welkom op mijn blog.

Groeten van Johanna Lime

Lezen en schrijven met Johanna Lime in 2022

23 december 2022

December, de laatste maand van het jaar. Vandaag vier jaar geleden stierf mijn beste maatje, fijne vriendin en lieve nicht Dinie Boudestein. Ik mis haar nog steeds heel erg, vooral ook het samen schrijven met haar. Ondanks dat kan ik terugkijken op een paar productieve jaren, waarin ik alleen ben doorgegaan met schrijven. December is de maand om terug te kijken op het afgelopen jaar en vooruit te kijken naar 2023 dat er binnenkort aankomt.

Naast mijn gebruikelijke lijstjes waarin ik laat zien wat ik in het afgelopen jaar heb gedaan en ik aan kom zetten met mijn verlanglijstje voor 2023, leek het me leuk om te laten zien wat ik als auteur zelf gelezen heb en welke boeken en korte verhalen er zijn uitgegeven van mijn hand. 2020 en 2021 zijn al eerder gepubliceerd in deze rubriek op mijn blogsite. Daarom volgt nu het jaar 2022.

Wat heb ik gelezen in 2022?

De recensies die ik bij deze boeken heb geschreven, zijn te vinden op een andere website van mij: https://marjoheijkoop.wordpress.com Ze staan daar onder Boekrecensies door Marjo.

Geschreven door Johanna Lime, uitgegeven in 2022

2022 was het jaar waarin het tweede boek, Geestenpoort, van trilogie Interplanetair verscheen bij Zilverbron. De trilogie Interplanetair speelt zich af bij de volgende generatie personages, na trilogie De vergeten vloek, en kan als zelfstandige trilogie gelezen worden. De kinderen van Jima en Sylviana, Irene en Daniël, zijn de nieuwe hoofdpersonen. Ze beleven spannende avonturen in de koninkrijken Laskoro en Berinyi, die blijven in deze nieuwe trilogie een rol spelen. In Geestenpoort wordt het mysterie rond de Animalii verder uitgediept en krijg je als lezer te maken met de geesten uit de onderwereld van de godin van de geestmagiërs, Sibylla. De wereld van Interplanetair wordt verder uitgebreid met andere wezens en planeten. Daniël en Irene willen voor hun beide koninkrijken zetels bemachtigen in de Galactische Vereniging van Planeten, die de belangen behartigt voor hun deel van het universum. Dat valt hen nog niet mee, want ze worden in hun streven naar samenwerking steeds door anderen tegengewerkt. Toch blijven ze hopen dat het ooit nog lukken zal.

In 2022 ben ik behalve met de bovenstaande roman ook druk bezig geweest om de verhalen, die aan Waterloper en de Harland Awards hadden meegedaan en die nog niet waren uitgegeven als e-books, op Smashwords uit te brengen.

In de toekomst verwacht ik minder korte verhalen te kunnen schrijven, doordat ik in 2022 zelf jurylid van Waterloper werd. Maar misschien vind ik nog andere weedstrijden en mogelijkheden voor nieuwe korte verhalen. In ieder geval heb ik er wel drie geschreven voor de Bootcamp van Zilverspoor en het ziet er naar uit dat die in een bundel terecht gaan komen in de toekomst.

Groeten van Johanna Lime

Lezen en schrijven met Johanna Lime in 2021

16 december 2022

December, de laatste maand van het jaar. Tijd om terug te kijken op 2022 dat bijna voorbij is en vooruit te kijken naar 2023 dat er binnenkort aankomt.

Naast mijn gebruikelijke lijstjes waarin ik laat zien wat ik in het afgelopen jaar heb gedaan en ik aan kom zetten met mijn verlanglijstje voor 2023, leek het me leuk om te laten zien wat ik als auteur zelf gelezen heb en welke boeken en korte verhalen er zijn uitgegeven van mijn hand. 2020 is al eerder gepubliceerd in deze rubriek op mijn blogsite. Daarom volgt nu het jaar 2021.

Wat heb ik gelezen in 2021?

De recensies die ik bij deze boeken heb geschreven, zijn te vinden op een andere website van mij: https://marjoheijkoop.wordpress.com Ze staan daar onder Boekrecensies door Marjo.

Geschreven door Johanna Lime, uitgegeven in 2021

2021 was het jaar waarin het eerste boek, Ruimtestad, van de nieuwe trilogie Interplanetair verscheen bij Zilverbron. De trilogie Interplanetair speelt zich af bij de volgende generatie personages, na trilogie De vergeten vloek, en kan als zelfstandige trilogie gelezen worden. De kinderen van Jima en Sylviana, Irene en Daniël, zijn de nieuwe hoofdpersonen. Ze beleven spannende avonturen in de ruimtestad Alhenapolys, maar ook de koninkrijken Laskoro en Berinyi blijven in deze nieuwe trilogie een rol spelen. De wereld wordt verder uitgebreid met andere wezens en planeten. Daniël en Irene willen voor hun beide koninkrijken zetels bemachtigen in de Galactische Vereniging van Planeten, die de belangen behartigt voor hun deel van het universum. Dat valt hen nog niet mee, want ze worden in hun streven naar samenwerking steeds door anderen tegengewerkt. Toch blijven ze hopen dat het ooit nog lukken zal.

In 2021 ben ik behalve met de bovenstaande roman ook druk bezig geweest om de verhalen, die aan verschillende wedstrijden in het genre hadden meegedaan en die nog niet waren uitgegeven als e-books, op Smashwords uit te brengen. Ook twee verhalen die naast mijn boeken in dezelfde verbeeldingswereld passen, vonden hun weg naar de e-boeken serie Eibor Risoklany op Smashwords. Bovendien schreef ik twintig blogs over schrijven op deze website en die heb ik in een e-book bij elkaar gebracht en uitgegeven. Het detectiveverhaal met magiërs, dat zich in Brugge afspeelt, kreeg eindelijk het grotere en beter uitgewerkte verhaal dat het verdiende. De eerdere titel De Knuffelsteen veranderde in De Avonturensteen en het verhaal werd vernieuwd uitgebracht op Smashwords.

Het meest trost op mijn korte verhalen van 2021 ben ik op Nederland emigreert, dat bij Waterloper de vijfde plaats won en waarin ik een groot aantal thema’s uit de wedstrijd in dit ene verhaal samenbracht.

Volgende keer 2022

Lezen en schrijven met Johanna Lime in 2020

9 december 2022

December, de laatste maand van het jaar alweer. Tijd om terug te kijken op 2022 dat bijna voorbij is en vooruit te kijken naar 2023 dat er binnenkort aankomt.

Voordat ik mijn lijstjes maak waarin ik laat zien wat ik in het afgelopen jaar heb gedaan en ik aan kom zetten met mijn verlanglijstje voor 2023, waarin ik beschrijf wat ik het komende jaar wil gaan doen, heb ik besloten om eerst een paar blogs over lezen en schrijven te maken.

Daarvoor heb ik een periode gekozen van drie jaar, namelijk van 2020, 2021 en 2022. Het leek me leuk om te laten zien wat ik als auteur zelf gelezen heb en welke boeken en korte verhalen er zijn uitgegeven van mijn hand. 2020 is daarvoor een mooi ijkpunt, omdat het de periode inluidt waarin ik zonder Dinies hulp alleen verder ben gegaan met schrijven. Hoe moeilijk me dat nog steeds valt, ik ben er trots op dat ik het zelfstandig kan en dat ik het vol blijf houden.

Dus hier de rubriek lezen en schrijven met Johanna Lime.

Eerst komt het jaar 2020 aan bod, 2021 en 2022 volgen hierna nog een keer.

Wat heb ik gelezen in 2020?

De recensies die ik bij deze boeken heb geschreven, zijn te vinden op een andere website van mij: https://marjoheijkoop.wordpress.com Ze staan daar onder Boekrecensies door Marjo.

Geschreven door Johanna Lime, uitgegeven in 2020

2020 was een jaar waarin er twee paperbacks tegelijk uitkwamen. Het laatste deel van trilogie De vergeten vloek, Schamel verbond, waarmee het verhaal van Dinie en Marjo samen werd afgerond. En het autobiografische boek De twaalfde Saturnusmaan over twee eigenwijze vrouwen en aliens die de ontwikkelingen van de mensheid sinds de piramides van Egypte komen onderzoeken.

In hetzelfde jaar bracht ik het e-book uit van het korte verhaal: Hoe een oger uit Geoglurk de aardmannen hielp. Een verhaal dat te lezen is vanaf de 10-jarige leeftijd.

Volgende keer 2021

Voor het 8e jaar winnaar bij NaNoWriMo

27 november 2022

Ik heb de 50.000 woorden weer gehaald.

Vandaag werd ik voor de achtste keer, volgens NaNoWriMo, een winnaar bij het schrijven van een roman. Nu is dat natuurlijk niet helemaal waar, want ik gebruik de novembermaand om zowel nieuwe verhalen te beginnen als om bepaalde versies van verhalen te herschrijven. En voor of na de maand november schrijf ik ook gewoon aan mijn manuscripten.

Ik ieder geval heb ik weer een mijlpaal bereikt en staan er weer 50.000 (bijna) nieuwe woorden op de teller. Bijna, want een klein deel ervan kwam uit versie 1 en heb ik voor versie 1a van het verhaal al geredigeerd.

Leuk om winnaar te zijn en een pdf bestand te mogen downloaden waar mijn naam op komt te staan. Ik ben er natuurlijk nog niet. Het verhaal dat ik de titel Woest water mee wil geven, het eerste boek van Magische Alliantie, telt tot nu toe vijftien hoofdstukken en ik ben bezig in hoofdstuk 16. Het hele verhaal gaat vijfentwintig hoofdstukken tellen, dus de rest van november en december kan ik nog vooruit met schrijven.

Mijn eerste doel is nu om het hele verhaal geschreven te krijgen, zodat ik het daarna kan gaan bewerken. Schrijvende weg kom ik erachter dat sommige delen misschien beter op een andere plaats kunnen staan. Als het verhaal er is, wil ik de structuur nog eens goed gaan analyseren en kijken of de spanningsboog klopt en of het verhaal nergens inzakt.

Maar dat is van later zorg, eerst het hele verhaal af zien te krijgen. Fantasyboeken zijn in de regel wel wat langer dan 50.000 woorden, dus ik ben nog wel even bezig.

En als ik deze geschreven heb, kondigt Ruige rotsen zich alweer aan, het tweede boek dat samen met deze een tweeluik gaat vormen. Ik heb daarvoor al iets in schema gezet, uit een brainstorm en weet wie de hoofdpersoon wordt.

Afijn, voorlopig blijf ik wel bezig met schrijven.

Blij dat de druk weer een beetje van de ketel af is, omdat ik de NaNoWriMo heb gehaald, al zal de dagelijkse routine van het schrijven gewoon blijven bestaan.

Hoe is het met jullie verhalen?

Groeten van Johanna Lime.

De 14e plaats in de manuscriptenwedstrijd

27 november 2022

De Zilverdag op 26 november

Gisteren ging ik naar de uitslag van de manuscriptenwedstrijd van Zilverspoor.

Ik ben blij dat ik, ondanks het slechte bericht van mijn huisarts dat allebei mijn knieën zijn versleten en de pijn waar ik de afgelopen maand mee heb te kampen, er toch naartoe ben gegaan. Ik heb me rustig gehouden en het is me gelukt om de hele middag te blijven. De zaal van Partycentrum de Binnenhof was een mooie plek om mensen te ontmoeten. Ik zat bij mijn maatjes van de Bootcamp in de buurt en heb ook andere bekenden gezien.

De juryleden van de wedstrijd hebben een aantal leerzame workshops gegeven over perspectief, doseren van informatie, dialogen en inclusiviteit in verhalen. Eigenlijk was het een bijeenkomst zoals ik die gewend ben van de uitgeverij, alleen was hij deze keer niet alleen voor de auteurs. Ook voor deelnemers aan de manuscriptenwedstrijd en voor fans en volgers van About Books was deze bijeenkomst georganiseerd. Leuk om nieuwe gezichten te zien en bekenden van Facebook en van de Zilveracademie tegen te komen.

Door het inleidende praatje van Cocky en Barry van Dijk en de workshops van Anaïd Haen, Sebastiaan Koen, Peter van Roermund en Kim ten Tusscher, met de pauzes ertussen voor een hapje en een drankje, liep de spanning voor de uitslag van de manuscriptenwedstrijd hoog op. Het dramatische effect moest blijkbaar een flinke rol spelen in dit verhaal.

Aan het einde van de middag kwam de uitslag waarop iedereen smachtend wachtte dan toch, zoals dat in het programma was aangegeven. Van de drieënveertig manuscripten, die door tweeënveertig auteurs waren ingestuurd, bleken er tien gediskwalificeerd te zijn. Dat vond ik best een hoog aantal en het leek op een herhaling van Waterloper eerder dit jaar. De redenen voor diskwalificatie bestonden uit : eerder uitgegeven, geen genreverhaal, geen alleenstaand verhaal, te weinig woorden, te veel woorden… Zijn er echt zulke slechte lezers dat men de voorwaarden van wedstrijden niet nauwkeurig opvolgt? Dit is toch niet te geloven?

Afijn, het hield dus in dat er eigenlijk drieëndertig manuscripten waren die in aanmerking kwamen voor een beoordeling door de jury. Er was een longlist van zeventien en een shortlist van zes verhalen. Ik zat in de longlist met mijn verhaal ‘Het geheim van Shiloh’, het haalde de veertiende plaats. Ergens had ik dat ook wel verwacht bij deze tweede manuscriptenwedstrijd sinds die van 2012. Tien jaar geleden bereikten Dinie en ik dit niveau nog niet, maar nu zit dit daar dus wel bij. Een teken dat mijn verhalen beter worden, denk ik hoopvol.

De uitslag en wat die met me heeft gedaan

De jury is best erg kritisch geweest, las ik in het juryrapport. Ze hebben de methode gebruikt die redacteuren van uitgeverijen gebruiken om uit een grote hoeveelheid manuscripten de beste eruit te vissen. Ik verwacht dus niet dat de jury met deze methode alle elementen die ik in ‘Het geheim van Shiloh’ heb gebruikt, waardoor dit verhaal mij zelf zo aanspreekt, hebben ontdekt. Dat blijkt ook wel te kloppen als ik het juryrapport lees. Er wordt bij dit soort wedstrijden altijd gezegd dat het schrijven van een verhaal, en nu dan een heel manuscript voor een boek, alleen al een grote prestatie is. Dat is ook zo, er is maar een beperkt aantal mensen dat meedoet en dat het ook daadwerkelijk geschreven krijgt. Als ik zie wat iemand ervoor moet doen, hoeveel tijd dat kost en hoeveel doorzettingsvermogen, hebben de organisatie en de jury hierin gewoon gelijk. Maar ik merk dat ik die opmerking, die ik bij alle schrijfwedstrijden steeds weer hoor, inmiddels met een flinke schep zout neem. Wat heb ik aan zo’n compliment als ik maar weer moet zien wat ik hierna nog met dit verhaal ga doen?

Eerlijk gezegd ben ik nogal in verwarring geraakt door wat er in het juryrapport staat. Vooral als ik me realiseer dat binnenkort mijn zevende boek bij deze uitgeverij zal worden uitgegeven en ik contracten heb voor nog zeven boeken. Zo slecht kan mijn schrijfwerk niet zijn, toch? Ik denk trouwens dat dit voor meer deelnemers zal gelden en ik ben dan ook echt niet van plan om het advies op te volgen om niets meer te doen met mijn manuscript en om het als een oefening voor een volgende aan de kant te leggen. Wel ben ik het met de jury eens dat dit verhaal nog wel wat verbeteringen kan gebruiken. En na de workshops van gisteren, vraag ik me af of ik het misschien vanuit Jethro Shiloh zelf had moeten laten gebeuren. Maar dan levert het in plaats van een boek misschien een hele serie op, want wat hij in 116 jaar beleefd heeft, is nogal wat. Ben ik weer te hard van stapel gelopen en heb ik er weer veel te veel in willen vertellen? Is het echt waar dat ik te lief ben voor deze wereld en voor mijn boeken? Afijn, ik ga er nog eens over denken hoe het nu verder moet.

Een oorkonde

Dat ik een echte oorkonde kreeg, was een leuke verrassing. En ook de workshops en het juryrapport vond ik fijn. Bovendien was het leuk andere schrijvers te spreken en te ontmoeten. Bijvoorbeeld mijn maatjes van de Bootcamp, met wie ik nu een band heb en waarmee ik samen bezig ben om korte verhalen te schrijven. Van hen won Mirjam Kerrar-Mol de vijfde prijs, zij zat met haar verhaal in de shortlist. Wat een prestatie! Echt heel erg fijn. Gefeliciteerd, Mirjam. En Arjen Broeze, bedankt voor je aanbod om het verhaal op te maken als het klaar is om gepubliceerd te worden. Ook fijn dat jij erbij kon zijn, Marco Samson.

Ik weet niet hoe het komt, maar dat Pam Hage zou gaan winnen, daar had ik al een hele tijd een voorgevoel van. Sinds ik haar verhaal over Orion las, op Facebook. Gefeliciteerd, Pam. Leuk dat je boek Sterrenduister wordt uitgegeven bij Zilverspoor. En Heleen van den Hoven, gefeliciteerd met de tweede prijs.

Volgend jaar komt er een nieuwe manuscriptenwedstrijd bij Zilverspoor. Het is fijn dat mijn uitgever zo enthousiast is om dit weer te organiseren voor de Nederlandstalige auteurs in ons genre. Ik ben daar best trots op.

Op het moment ben ik er zelf nog niet zo zeker van of ik aan die volgende manuscriptenwedstrijd mee wil doen. Hoewel, als ik een goed verhaalidee krijg, zal dat vast weer de drang veroorzaken om opnieuw een verhaal uit te willen werken. Het schrijven zit me nu eenmaal in het bloed, ik kan niet meer zonder. Wat mij ervan weerhoudt om iets nieuws te gaan bedenken is, dat ik bezig ben met Magische Alliantie, een groot project van zes boeken, verspreid over zes verschillende planeten in het door mij bedachte universum. Daar heb ik de contracten van Zilverbron al voor, dus voorlopig kan ik zonder manuscriptenwedstrijd ook ruim vooruit. En de workshops hebben me laten inzien dat ik daarmee ook nog veel nieuws kan ontdekken, naast alle theorie uit studieboeken over schrijven die ik zelf al wilde meenemen in deze zes verhalen. Dus werk genoeg.

En ooit wordt het manuscript dat nu op de veertiende plaats eindigde ook een boek, want ik vind het een te mooi verhaal om het nooit meer aan te kijken.

Groeten van Johanna Lime