De eerste elf dagen van CampNaNoWriMo juli 2020

11 juli 2020

Versie 4 van Interplanetair deel 1 – Ruimtestad is geschreven

Het eerste doel voor mijn CampNaNoWriMo project van juli 2020 is bereikt.

Het manuscript voor het eerste deel van trilogie Interplanetair, Ruimtestad, is helemaal geredigeerd. Op 7 juli kwam ik voorbij de 50.000 woorden, het doel dat ik had ingesteld voor deze CampNaNoWriMo. Ik was na zeven dagen al een winnaar. Maar ik ben gewoon doorgegaan, net zolang totdat ik alle vijfentwintig hoofdstukken had geredigeerd. Het verhaal klopt nu helemaal volgens mij, het is geschikt voor de redactie. Ik kreeg het vandaag af, op 11 juli 2020.

In totaal heb ik nu 930.090 woorden geschreven gedurende zes jaren NaNoWriMo en CampNaNoWriMo, sinds oktober 2014. Ik vind het nog steeds een goed idee om mee te doen. Tijdens deze maanden bouw ik mijn routine op om elke dag te schrijven.

Vanaf morgen ga ik werken aan twee nieuwe, korte verhalen. Dat zal niet zo snel gaan als het redigeren van een roman die al geschreven is. Maar dat maakt niet uit. Ik heb nog twintig dagen, dus tien dagen per verhaal. Het moet me dus haast wel gaan lukken om twee verhalen te schrijven voor de Harland Awards van 2020. Ik heb nog steeds geen goed idee, dus dat ga ik eerst verzinnen. Het zal meer experimenteren zijn, maar voor de afwisseling is dat juist wel weer eens leuk.

Ik laat jullie in een volgend bericht weten hoe het gaat en of het is gelukt.

 

Groeten van Johanna Lime.

Johanna Lime – Schrijver van de maand juli 2020 (2)

10 juli 2020

In de maand juli 2020 is Johanna Lime de schrijver van de maand bij Tazzy Jenninga,
op haar website en Facebookpagina
“Ik hou van horror, fantasy en spannende boeken !!!!!!!!”

Fijn dat ik iets over mijn schrijven mag vertellen, Tazzy.

Dank je wel!

In welke wereld spelen de boeken van Johanna Lime zich af?

De boeken Schimmenschuw en De vergeten vloek deel 1 Sluimerend vuur, spelen zich af in het koninkrijk Laskoro. Dat is een koninkrijk dat bestaat uit vijf planeten die door zes draken zijn geschapen. Het scheppingsverhaal van deze wereld staat in een e-book met een kort verhaal dat geïllustreerd is met drakentekeningen: De wording van Chyndyro.

In de maand juli van 2020 (zomeractie op Smashwords) is dit hier gratis te downloaden!

Nadat de Avatars zes draken de opdracht hadden geven om een nieuwe planeet te scheppen, gingen de draken aan de slag bij de ster Atlas in de Plejaden. Ze waren enthousiast, want eindelijk konden ze hun creativiteit eens de vrije loop geven. Daardoor ontstond er niet één planeet, maar kwamen er vijf. De Zwarte Draak saboteerde de boel door op Chyndyro en Laskoro magische beesten los te laten die de mensen aan zouden vallen. Zij was jaloers omdat de Avatars (de goden van deze verbeeldingswereld) de mensen voortrok boven de draken. En dat terwijl de draken al veel langer bestonden en de mensen er veel later met een gammel ruimteschip op de godenplaneet Eibor Risoklany waren gecrasht.

In Schimmenschuw wordt Kamilia Arras door de Avatars terug in de tijd gestuurd en krijgt ze de opdracht om langs alle zeven magische dynastieën te gaan om bij de machthebbers van de zeven landen van Chyndyro delen van een sleutel op te halen. Als die zeven onderdelen in elkaar passen zou de enige tijdpoort die er op Chyndyro bestaat, in het land van Toliano, misschien weer kunnen werken. Maar hoe komt Kamilia daar terecht? Ze krijgt van alle machthebbers van de zeven landen moeilijke opdrachten mee. Gelukkig ontmoet ze op haar reizen vrienden die haar helpen. Maar of ze nog terug kan naar Laskoro, is de vraag.

Dit spannende verhaal is echt een typisch fantasy avonturenverhaal met een zoektocht. Toch was het nodig dat Kamilia 3400 jaar in de tijd terug zou gaan, want zij is daardoor veel te weten gekomen over de Avatars en de zeven soorten magie die er vroeger waren.

De vergeten vloek trilogie

Deel 1 van De vergeten vloek, Sluimerend vuur, begint in hetzelfde jaar op Laskoro als Schimmenschuw. In plaats van dat het grootste deel van het verhaal zich vervolgens in het verleden afspeelt, in een fantasysetting, gaat het vooruit in de tijd. Door de vloek die de Avatars vijf jaar na de reis van Kamilia over de families van het vroegere Chyndyro hebben uitgesproken, zijn er allerlei problemen ontstaan. Jima Revaldesh-Morane moet de kroonprins worden van het grote koninkrijk. Zijn oudere broer wil dat niet. Maar Jima heeft vaak dromen, het lijkt of hij de realiteit moeilijk onder ogen ziet. Toch is dat nu juist een goed teken, want in een koninkrijk waar de magie haast vergeten is en waar de techniek het langzamerhand heeft overgenomen, wordt de magie weer heel belangrijk.

De Koninklijke familie stamt af van geestmagiërs, een andere belangrijke familie heeft lichaammagie en magische paarden die zo hard kunnen rennen dat ze de auto’s op de Hoge Snelheidsweg bij kunnen houden. Op Chyndyro is er nog één van de vroegere families overgebleven uit het verleden, de zielmagie is nooit verloren gegaan. Maar degenen die er nu mee te maken hebben, zijn mannen. Waar vroeger de vrouwen de leiding hadden over het volk, hebben nu de mannen dat. Dat is vreemd want 75% van de bevolking is vrouw. Er worden drie keer zoveel meisjes als jongens geboren, dus is het voor het koningshuis ook lastig om een troonopvolger te krijgen. Dat dit allemaal gevolgen zijn van de vloek, is vergeten. Toch moet de magie snel terugkomen in de wereld, want Laskoro wordt belaagd door magiërs. Ze slagen erin om onzichtbaar te blijven, maar zijn wel bezig om een oorlog tegen Laskoro voor te bereiden. Jima is als koning de beschermheer van zijn volk, hij moet zijn koninkrijk verdedigen! Jima wordt geholpen door de god van Laskoro, de Gouden Draak. Vandaar de draak op het kaft van het boek.

In deel 2 van De vergeten vloek, Smeulend venijn, komen we in de wereld van de elementenmagiërs. Zij leefden in vroeger tijden, samen met de tegenwoordige dynamiekmagiërs van Laskoro, ook op Chyndyro. Zij heersten over vier van de zeven landen die je daar toen had. (Kamilia heeft hun voorvaderen in Schimmenschuw ontmoet). Maar de Avatars hebben hen na het uitspreken van de vloek verbannen naar Monoceros, het sterrenbeeld Eenhoorn. Daar was de Zwarte Draak na een gevecht met de Gouden Draak heen gevlucht. Zij had er voor zichzelf vijf nieuwe planeten geschapen. Berinyi 1, 2, 3, 4 en 5. Ze had er ook haar eigen mensenras gemaakt, de taicapry. Dit ras heeft op Berinyi de oudste rechten. Maar omdat de Zwarte Draak door de Avatars werd uitgeroepen als de godin van Berinyi, stemde ze erin toe dat de taikeiyi (mensen van Chyndyro) met de kleinere mensen die zij meenamen (de shoiaviony en de shoikeiyi, kleine mensen die door genetische manipulaties zijn ontstaan en waar sommige magische families verantwoordelijk voor zijn), op Berinyi kwamen. De families Attholred, Toliano en Baksy kwamen met hun volgers op Berinyi 5 wonen, dat was de grootste planeet. De familie Lyoncourt kreeg Berinyi 3 om op te wonen. Verder waren er nog Berinyi 4, 2 en 1, die belangrijk zijn vanwege delfstoffen en energiekristallen. In Smeulend venijn leer je als lezer het verhaal van de kant van de tegenpartij kennen en zie je wat er in Sluimerend vuur gebeurde vanuit het gezichtspunt van de vijand. Helena Attholred heeft het behalve op Laskoro ook op Berinyi voorzien, want zij wil net als vroeger op Chyndyro vaak gebeurde, de alleenheerser worden. Berinyi kampt vanwege de vloek met het probleem dat er 75% mannen zijn bij het taikeiyiras, bovendien sterven de zonen van de hogepriesteressen doordat ze worden aangavellen door magische beesten die niemand ziet. Sylviana Attholred moet die grote problemen aanpakken en hoopt de oplossingen ervoor op Laskoro te vinden. Ze wil niet meedoen aan de oorlog, maar ze heeft geen keuze. Haar moeder heeft al het geld opgemaakt en de verdragen met drie vreemde volkeren zijn al getekend. Als zij koningin wordt, zal de oorlog tegen Laskoro gestreden dienen te worden.

De vergeten vloek trilogie deel 3, Schamel verbond

In deel 3 komen de tijdlijnen van Laskoro en Berinyi bij elkaar. De ruimteslag waarmee koning Jima Revaldesh-Morane probeert om het verrassingseffect aan zijn kant te krijgen en de vijand bij de planeten van Laskoro vandaan te houden, vindt plaats bij Betelgeuze in Orion. Daar is de ruimtevloot van Het Quaterno verzameld en beginnen ze hun vernietigende strijd. Door de verdragen die de moeder van koningin Sylviana Attholred van Berinyi met Terranen, Fryeterianen en Quarandonianen afgesloten had, kan Sylviana niet anders dan meedoen aan de oorlog tegen Laskoro. Maar is dat wat de Avatars willen? Lees het allemaal in trilogie De vergeten vloek.

Een nieuwe trilogie

Op het moment is Johanna Lime bezig aan het schrijven van een nieuwe trilogie. Nu het verhaal van De vergeten vloek er staat, kan de volgende trilogie, Interplanetair, verder bouwen in de verbeeldingswereld. Er komen andere volkeren en planeten bij. In De vergeten vloek is de Galactische Vereniging van Planeten al genoemd, en ook de Galactische Rechtbank. Daar krijgt de volgende generatie magiërs meer mee te maken.

Johanna schrijft nu deel 1 van deze trilogie, die zich grotendeels af zal spelen in een ruimtestad in Gemini. Dus de sterrenkaart wordt langzaam groter.

De boeken van Johanna Lime die uitgegeven zijn door Zilverbron.

https://www.artbooksshop.com/search/?search=Johanna+Lime

De twaalfde Saturnusmaan (bij aquaZZ) is hier te koop: https://www.aquazz.com/De-twaalfde-Saturnusmaan-%7C-Johanna-Lime

Waar kan ik de korte verhalen van Johanna Lime kopen?

Onze korte verhalen zijn als e-books te koop in onlinewinkels, maar nog beter via Smashwords. Volg deze link: https://www.smashwords.com/profile/view/JohannaLime2

Hoe een oger uit Geoglurk de aardmannen hielp is het nieuwste verhaal, te lezen vanaf 10 jaar. Alleen op Smashwords vult u zelf de prijs in. Omdat u daar dan ook 0 dollar in kunt vullen, is hij daar gratis te downloaden.

Waar kan ik Informatie vinden over Johanna Lime?

De blogsite van Johanna Lime is hier te vinden: https://johannalime.com/

Zij heeft ook een website waarop alle informatie over haat boeken bij elkaar staat, met flapteksten en leesfragmenten, wereldbouw en recensies. Dat is deze website: https://boekenvanjohannalime.com

Dit was deel 2 van schrijver van de maand.

Volgende keer meer.

Groeten van Johanna Lime

De eerste vijf dagen van CampNaNoWriMo juli 2020

5 juli 2020

Voortgang – Versie 4 van Interplanetair deel 1 – Ruimtestad

Voor mijn CampNaNoWriMo project van juli 2020 heb ik twee verschillende doelen.

Het eerste doel is het herschrijven, redigeren en controleren van mijn nieuwste manuscript. Dit wordt mijn volgende roman. Het eerste deel van Interplanetair, dat ik de titel Ruimtestad wil geven. Op 19 juni had ik het hele verhaal voor deze Fantasy-Scifi-roman uitgeschreven. Nu moeten alleen de puntjes op de i nog worden gezet.

In de eerste vijf dagen van CampNaNoWriMo heb ik hoofdstuk 1 t/m 10 alweer doorgewerkt. Ik ben bij de 40.719 woorden aangekomen. Het gaat heerlijk vlot. Toch moet er hier en daar nog wel iets worden aangepast. Over het algemeen ben ik best al tevreden met hoe het verhaal er staat. Alleen nog even controleren of ik het echt logisch heb opgeschreven, of de verwachtingen goed worden gewekt en ingelost en of het plot goed uit de verf komt.

Wanneer ik zo verder ga, raak ik in juli de 100.000 woorden misschien wel aan. Dan heb ik dus het dubbele van de 50.000 woorden voor dit zomerkamp.

Ik denk dat ik dan aan het eind van de tweede week of aan het begin van week 3 van juli 2020 mijn eerste doel gehaald kan hebben.

Dan heb ik nog zo’n anderhalve week voor het tweede doel. Dat is het schrijven van twee nieuwe, korte verhalen voor de Harland Awards. Ik vermoed dat het schrijven daarvan heel wat langzamer zal gaan. In ieder geval heb ik er op het moment nog niet de juiste inspiratie voor gevonden. Ik heb alleen een vaag idee over wie het zou moeten gaan.

Gelukkig haal ik CampNaNoWriMo al met gemak met mijn roman en kan ik over het schrijven van de verhalen voor de Harland Awards nog iets langer doen. Zolang ik maar elke dag bezig blijf met schrijven, komt het wel goed.

 

De laatste nieuwtjes van Johanna Lime.

Wist u dat er alweer een aantal mooie nieuwe recensies op mijn boekenwebsite bijgekomen zijn? Kijk even op https://boekenvanjohannalime.com, bij recensies voor Schamel verbond.

Er komen twee korte verhalen van mij in het HSF tijdschrift van de NCSF, één in juli en één in december 2020. Het eerste verhaal komt er al heel snel aan!
Geweldig leuk dat een verhaal van mij ook eens in een tijdschrift verschijnt.

Helaas gaat de HSFCon van 14 en 15 november 2020 in Nunspeet vanwege covid-19 niet door. Er kan niet voldoende afstand van elkaar gehouden worden, er kunnen te weinig mensen komen en de reclamecampagne vooraf is in het water gevallen door de lockdown. Hopelijk kan hij in 2021 wel georganiseerd worden en dan ben ik graag van de partij! Ik had drie lezingen in de planning en die wil ik natuurlijk graag geven, bovendien lijkt het me leuk om veel mensen te ontmoeten die van Science Fiction houden, zoals ik.

De twee verhalen die ik herschreven had en opgestuurd naar Edge Zero zijn niet door ronde 1 gekomen. Helaas, pindakaas. Ik denk dat ik ze dan maar weer als e-book uit zal geven, want verstoffen op de harde schijf van mijn computer is ook zo zielig.

Wisten jullie dat de eerste twee delen van de Randsteden serie (Carrière maken en Onnatuurlijk), het geïllustreerde scheppingsverhaal ‘De wording van Chyndyro’ en het geïllustreerde verhaal ‘Equilibrium op Mundus’ in de maand juli van 2020 gratis te downloaden zijn van mijn Smashwords pagina? En dat sommige andere verhalen met 50% korting te koop zijn? Nu is je kans om goedkoop aan die e-books te komen!

Ik ben schrijver van de maand juli bij Tazzy Jenninga. Er komen vier blogs van mij op haar website te staan. Volg ze daar of hier onder het kopje Berichten.

In 2020 is trilogie De vergeten vloek compleet te koop. Op artbooksshop.com kun je de hele trilogie met korting kopen.

https://www.artbooksshop.com/search/?search=Johanna+Lime

De twaalfde Saturnusmaan is via mij te koop of via de website van uitgeverij aquaZZ.

https://www.aquazz.com/De-twaalfde-Saturnusmaan-%7C-Johanna-Lime

De Zilverbron boeken van Johanna Lime zijn via artbooksshop.com te koop of gesigneerd bij mij. Koop je bij mij dan krijg je er een mooie boekenlegger bij met de kaarten uit de verhalen.

Sinds kort is Schimmenschuw als e-book uitgegeven

Wil je nog een leuk verhaal lezen (vanaf 10 jaar), download dan ‘Hoe een oger uit Geoglurk de aardmannen hielp van Smashwords. Je bepaalt zelf de prijs. Gratis mag ook.

Kijk op 30 juli naar Acties op de boekenwebsite. Daar is een boek te winnen, tot 6 augustus.

Ik hoor heel graag wat je van mijn romans en korte verhalen vond. Wil je dat a.u.b. laten weten als je iets van mij gelezen hebt? Alvast bedankt.

Groeten van Johanna Lime.

Johanna Lime – Schrijver van de maand juli 2020 (1)

1 juli 2020

In de maand juli 2020 is Johanna Lime de schrijver van de maand bij Tazzy Jenninga,
op haar website en Facebookpagina
“Ik hou van horror, fantasy en spannende boeken !!!!!!!!”

Fijn dat ik iets over mijn schrijven mag vertellen, Tazzy.

Dank je wel!

Wie gaat er schuil achter het pseudoniem Johanna Lime?

Op 1 november 2011 besloten Marjo Heijkoop en haar nicht Dinie Boudestein samen onder het pseudoniem Johanna Lime fantasyboeken te gaan schrijven. Ze woonden sinds 19 november 1982 als twee vrijgezelle vrouwen samen in hun huis en hadden al die tijd dagboeken geschreven over personages in hun zelfverzonnen fantasywereld. Over die personages zouden de verhalen gaan. Ook de uitgebreide fantasywereld die zij intussen hadden opgebouwd, kon worden gebruikt. Hun verhalen moesten nu eindelijk maar eens in de openbaarheid komen. Het was te frustrerend dat familieleden van Dinie en Marjo jong stierven jong en dat zij er niet van konden meegenieten. Maar andere mensen zouden deze verhalen misschien ook wel willen lezen, al was het alleen maar om even weg te kunnen dromen in een andere wereld, zoals de schrijfsters zelf ook graag deden. En dat kon alleen maar als de verhalen openbaar gemaakt werden en niet meer in de kast bleven staan.

Het eerste boek dat zij samen schreven was de debuutroman Schimmenschuw, uitgegeven bij Zilverbron in 2015. Dat was een op zichzelf staand verhaal over Kamilia die een tijdreis maakte, terug in de tijd. Naar het begin van ons verhaal over het koninkrijk Laskoro. Ze reist naar de planeet Chyndyro die door draken is geschapen in opdracht van de Avatars. Kamilia komt in de tijd terecht waar er nog zeven magische dynastieën op Chyndyro waren. Deze zestienjarige ontwikkelt zich in dit boek en komt erachter hoe het kan dat ze schimmen kan horen en zien en ermee kan praten. Er zweeft zo’n schim boven het moeras, achter haar oma’s huis. Op het eind weet Kamilia wie de schim is en heeft ze zichzelf ook leren kennen.

Dit spannende avontuur was dus ons eerste uitgegeven boek. Daarna mochten we voor dezelfde uitgever, Zilverbron, verder schrijven aan een vervolg dat zich iets voorbij de huidige tijd afspeelt in het koninkrijk Laskoro. Trilogie De vergeten vloek ontstond. Telkens anderhalf jaar later kwam er een nieuwe paperback bij. En in die jaren schreven we bovendien voor verhalenwedstrijden waarbij we korte verhalen schreven. Die verhalen brachten we als e-book uit op Smashwords. We zaten samen in onze woonkamer, bespraken de onderwerpen en schreven korte verhalen en romans. Totdat er iets veranderde.

Dinie werd plotseling ernstig ziek en stierf op 23 december 2018 aan de gevolgen van kanker. Marjo bleef alleen over van het schrijversduo. Het derde deel van hun trilogie was voor tweederde geschreven. Hij was geplot maar nog niet af. Moest alles hier nu stoppen?

Nee, Marjo besloot om alleen verder te gaan met het schrijven, onder het pseudoniem Johanna Lime. In de wetenschap dat Dinie door de herinneringen en door de door haar geschreven dagboeken van personages altijd nog voor inspiratie kon zorgen, ook al was ze er fysiek niet meer bij. Sindsdien heeft Marjo trilogie De vergeten vloek afgemaakt en kwam dit derde deel van hun trilogie in april 2020 op de markt. De complete trilogie is nu te koop. Dinie zou er trots op zijn geweest, het is een prachtig rond verhaal geworden.

Inmiddels heeft Marjo ook nog een autobiografisch verhaal geschreven, dat het resultaat is van een cursus die zij in 2017 en 2018 volgde bij Marjon Sarneel. Dit boek is ook in april 2020 uitgebracht, maar heeft een andere uitgever gevonden. Uitgeverij aquaZZ wilde dit deels autobiografische, deels fictieve verhaal graag uitgeven. De hoofdpersonen, Dalmar en Maud, lopen op allerlei manieren tegen weerstanden op. Het valt niet mee om je als vrouwen samen staande te houden in onze maatschappij. Bovendien worden de hoofdpersonen uit dit boek onderworpen aan een onderzoek door aliens die op de twaalfde Saturnusmaan zijn geland. Dit boek is een verhaal waarin allerlei elementen uit het gewone leven, uit studieboeken over astrologie en over vrouwen die zich herkennen in bepaalde kenmerken van het aspergersyndroom, samenkomen.

Marjo heeft geprobeerd om het verhaal zo luchtig mogelijk te houden, door ervaringen met werk en vakanties te combineren. De aliens onderzoeken hoe de mensheid zich ontwikkeld heeft sinds de piramides van Egypte.

De kaft van dit boek is door Marjo getekend met afbeeldingen van Shutterstock.

De twaalfde Saturnusmaan is behalve bij Marjo zelf, of op bol.com, ook hier te koop: https://www.aquazz.com/De-twaalfde-Saturnusmaan-%7C-Johanna-Lime

Op het moment is Johanna Lime al weer druk bezig met haar volgende trilogie voor uitgeverij Zilverbron. Deze zal Interplanetair gaan heten. Hij speelt zich af in dezelfde verbeeldingswereld als Schimmenschuw en trilogie De vergeten vloek. Deze trilogie gaat over de volgende generatie personages en zal daarom onafhankelijk van De vergeten vloek te lezen zijn.

Marjo heeft in 2020 ook weer meegedaan aan de Waterloper verhalenwedstrijd en aan Edge Zero. Zij heeft verhalen ingestuurd naar de NCSF, het Contactcentrum voor Science Fiction in Nederland, dat op 14 en 15 november 2020 het HSFCon organiseert in Nunspeet. Daar zal Johanna Lime een aantal lezingen geven over haar werk, mits dit vanwege de coronamaatregelen door kan gaan, natuurlijk.

 

Welke boeken Johanna Lime zijn uitgegeven door Zilverbron?

Om daar antwoord op te krijgen, volgt u deze link: https://www.artbooksshop.com/search/?search=Johanna+Lime

Waar kan ik de korte verhalen van Johanna Lime kopen?

Onze korte verhalen zijn als e-books te koop in onlinewinkels, maar nog beter via Smashwords. Volg deze link: https://www.smashwords.com/profile/view/JohannaLime2

Hoe een oger uit Geoglurk de aardmannen hielp is het nieuwste verhaal, te lezen vanaf 10 jaar. Johanna Lime schrijft in het fantasy en science fiction genre.

Waar kan ik Informatie vinden over Johanna Lime?

De blogsite van Johanna Lime is hier te vinden: https://johannalime.com/

Zij heeft ook een website waarop alle informatie over haat boeken bij elkaar staat, met flapteksten en leesfragmenten, wereldbouw en recensies. Dat is deze website: https://boekenvanjohannalime.com

Dit was deel 1 van schrijver van de maand.

Volgende keer meer.

Groeten van Johanna Lime

Het verhaal van Interplanetair deel 1 is helemaal geschreven

20 juni 2020

In november van 2019, tijdens NaNoWriMo, schreef ik de eerste veertien hoofdstukken van deel 1 van een nieuwe trilogie, die moest volgen op trilogie De vergeten vloek. Voor deze nieuwe trilogie bedacht ik de titel Interplanetair. Vanaf 19 oktober was ik bezig met de voorbereidingen voor de NaNoWriMo, met het bedenken en uitwerken van de personages en het plotten van het verhaal. Ik werkte mijn grove indeling van 27 hoofdstukken uit in Excel en begon op 1 november met het schrijven.

Precies op diezelfde datum startte ook de redactie van Schamel verbond. Ik had dus in november 2019 steeds wat redactiewerk en schreef zodra dat klaar was weer verder aan dit nieuwe verhaal. NaNoWriMo van 2019 won ik met 52.816 nieuwe woorden.

Na de eerste veertien hoofdstukken bleef dit verhaal even liggen. In december 2019 stortte ik me op de redactie van Schamel verbond en schreef ik een nieuwe versie voor De twaalfde Saturnusmaan.

Ik was niet helemaal tevreden met hoe de plot verliep en besloot in januari 2020 de eerste veertien hoofdstukken van Interplanetair deel 1 eens grondig door te lezen. Daarbij kwam ik op net wat andere details voor het verhaal, waardoor het geloofwaardiger kon worden. Hier volgde uit dat ik aan een tweede versie begon, waarbij ik eerst kritisch aan het wijzigen ging van wat ik al geschreven had en hier en daar alvast wat aan foreshadowing kon doen. Vervolgens kwamen er in februari en maart twee nieuwe hoofdstukken bij. Die schoten niet erg op, ze waren moeilijk om op te schrijven. Blijkbaar zat er in het midden een soort struikelblok dat ik moest overwinnen, maar uiteindelijk stond het middenstuk van het verhaal er toch.

In de tussentijd ging de redactie aan Schamel verbond gewoon verder en begon de redactie van De twaalfde Saturnusmaan. Beide boeken kwamen in april 2020 uit. Geweldig fijn!

De maand april van 2020 had ik gereserveerd voor drie korte verhalen voor de Waterloper Verhalenwedstrijd, die in mei ingezonden konden worden. Uiteindelijk kwamen daar twee herschreven verhalen uit 2019 bij, voor Edge Zero, die ook in mei konden worden ingezonden. Vervolgens herschreef ik ‘Hoe een oger van Geoglurk de aardmannen hielp’ en publiceerde ik dit verhaal als e-book op Smashwords. Daarna vond ik nog de tijd om een nieuw kortverhaal te schrijven voor de NCSF, voor hun tijdschrift HSF van juli 2020. En daarna herschreef ik aan het begin van mei 2020 nog een kortverhaal, voor datzelfde tijdschrift. Intussen heb ik dus vijf korte verhalen die bij wedstrijden ondergebracht zijn, een nieuw e-book in 2020 en twee verhalen waarvan ik te horen kreeg dat ze in het tijdschrift HSF komen. Ik was in april 2020 lekker productief.

In mei 2020 werd het weer hoog tijd om door te schrijven aan Interplanetair, deel 1. Tussen 8 en 13 mei kwam ik met versie 2 tot aan hoofdstuk 17. Daar stokte het. Hoofdstuk 17 speelde zich op Calliope af en dat was helemaal niet logisch. Dus begon ik van voren af aan met een nieuwe versie. Dat werd versie 3. Op 25 mei 2020 had ik het hele stuk, vanaf hoofdstuk 1 tot en met waar ik gebleven was, weer herschreven en aangepast en had ik hoofdstuk 17, dat zich nu op een andere planeet afspeelde, ook klaar. Tussen 28 mei en 19 juni 2020 schreef ik de rest van het verhaal. En ik heb het voor elkaar gekregen om nu eens onder de 100.000 woorden te blijven, wat Cocky vermoedelijk wel fijn zal vinden. In de tussentijd had ik mijn schema aangepast en uiteindelijk bestaat dit verhaal uit 25 hoofdstukken. Wat ik geplot had in hoofdstuk 26 en 27 schuift op naar het tweede deel van de trilogie. De ideeën voor deel 2 beginnen al te borrelen en krijgen steeds meer vorm, dus dat gaat ook de goede kant op.

Het verhaal voor Interplanetair deel, Ruimtestad, is vandaag dus helemaal uitgeschreven, ik heb er een goed gevoel bij. Toch ga ik het nog een keer heel kritisch doornemen in een versie 4, tijdens CampNaNoWriMo van juli 2020. Maar behalve dat ik Interplanetair deel 1 herschrijf in juli, ben ik ook van plan om twee korte verhalen te gaan schrijven voor de Harland Awards van 2020.

Het leuke is, dat ik vorig jaar met precies hetzelfde zat, maar dan met Schamel verbond. Daar schreef ik ook versie 4 van tijdens CampNaNoWriMo van juli 2019. Ik gebruikte augustus om nog wat puntjes op de i te zetten en stuurde het manuscript in september naar Zilverbron. Dat kan nu dus weer zo gaan, maar dan met mijn volgende fantasy/sciencefiction boek.

Heerlijk dat dit weer is gelukt en dat dit verhaal er nu ook staat. Er hoeft alleen nog maar wat aan geschaafd te worden voordat het naar de uitgever wordt opgestuurd.

Johanna Lime

Het struikelblok

6 juni 2020

Het struikelblok

Zoals jullie inmiddels waarschijnlijk wel weten, wanneer je mijn blogs volgt, is dat ik mijn romans plot in Excel. Ik ben eerder een planner dat een organische schrijver. Toch betekent dat niet dat ik het verhaal in een keer helemaal goed opschrijf. Het gebeurt telkens weer dat er tijdens het schrijven van alles aan het verhaal verandert. Een schema is nog geen garantie voor een vaste plaats waar scènes precies in zullen vallen. Er schuift van alles heen en weer tijdens het schrijfproces en scènes die begonnen met een vaag idee worden steeds duidelijker en gedetailleerder door de tijd.

Pasgeleden stokte mijn tweede versie van Interplanetair deel 1, het nieuwe verhaal waar ik nu aan bezig ben, in hoofdstuk 17. Ik kwam tot de conclusie dat ik op de verkeerde planeet was geland, bij een volk dat eigenlijk nauwelijks iets met het conflict te maken had. Daarom heb ik dat eruit gehaald en ben ik opnieuw begonnen. Ik heb een versie 3 gemaakt en heb alle hoofdstukken opnieuw doorgenomen vanaf hoofdstuk 1 tot aan hoofdstuk 17. Best handig want het is direct geredigeerd. Pas toen ik dat gedaan had en ik het verhaal zag opknappen, ben ik doorgegaan met de volgende hoofdstukken.

Ik kan het niet, eerst het hele verhaal neerzetten en daarna pas gaan redigeren. Niet als mijn intuïtie of de logica van de gebeurtenissen me vertelt dat ik verkeerd bezig ben. Eerst moeten de ‘fouten’ er uit zijn, voordat ik verder kan komen. Het wie, wat, waar, wanneer, waarom en hoe moet kloppen in het verhaal. Als dat niet goed is, stuit ik tegen een struikelblok aan en kom ik geen steek verder.

Het is nu al voor de tweede keer dat ik dit ervaar. Bij Schamel verbond had ik ook zo’n moment, ongeveer in het midden van het verhaal. Ik zat vast en kon pas weer verder toen ik me realiseerde wat de oplossing van een groot probleem moest zijn. De Avatars! Hoe kon het dat ik die vergeten was? Het hele verhaal draait immers om Hen!

Nu heb ik alweer zo’n struikelblok moeten overwinnen. Nadat hoofdstuk 17 zich op een andere plaats afspeelde, kon ik pas weer verder met de hoofdstukken erna. Vervolgens kwamen er nog twee hoofdstukken die ook weer erg lastig waren. Maar dat kwam doordat het ene hoofdstuk vanuit het eerste personage geschreven was en het volgende vanuit het tweede personage. Die twee hoofdstukken zijn intussen ook wel weer geschreven. Ze zijn echter wel een heel stuk korter geworden dan te doen gebruikelijk. Hoe dat komt? Ik denk doordat het om vechtscènes gaat, met korte zinnen en veel spanning. Ik plaats ze niet in één hoofdstuk, want dat zou verwarrend zijn. Het wie en waar is per hoofdstuk verschillend. Pas nadat ik die twee actievere hoofdstukken ook geschreven had, kwam het oude vertrouwde gevoel weer terug en wist ik hoe ik verder moest. Het ging weer stromen.

Zoals ik in mijn vorige blog schreef, kijk ik tegenwoordig af en toe naar YouTube filmpjes om te zien hoe andere schrijvers het aanpakken. Ik zag en hoorde dat Jerry Jenkins ook vaak tegen een struikelblok aanloopt, ergens midden tussen het begin en het eind van het verhaal. Ik ben dus niet alleen, een schrijver die al meer dan 190 boeken heeft geschreven, kan hier ook nog last mee hebben.

De enige manier om zoiets te overwinnen, is je vasthouden aan de passie voor je project. Bij het struikelblok moet het niet fout gaan, daar mag het schrijfproces niet stoppen. Dit punt moet dramatisch zijn en spannend, de beloftes aan de lezer moeten doorgang vinden en worden ingelost. Nu ik over dit punt heen ben, gaat het schrijven ineens weer een heel stuk gemakkelijker.

Nog vijf hoofdstukken, misschien zes, dan is mijn verhaal geschreven. Ik heb er vertrouwen in dat alles goed komt. Langzaam begint zich alweer een plan te vormen voor deel 2. Ik heb zelfs met Shutterstock afbeeldingen de voorstellen voor de kaften al gemaakt. Een nieuw project voor CampNaNoWriMo van juli 2020 zit in het verschiet.

Een professionele schrijver is een amateur die niet is gestopt.

Nee, er nu mee stoppen? Dat ben ik niet van plan. Ik moet de passie vasthouden en verder gaan met dit verhaal.

Groeten van Johanna Lime

Koude koffie

30 mei 2020

Koffie hoort bij schrijven

Dat schrijvers niet zonder koffie kunnen is, als ik het zo bekijk in berichtjes en afbeeldingen op het internet, een bekend feit. Ik moet toegeven dat koffie mij goed helpt om ’s morgens op te starten en dat het helpt om mij te concentreren en helder te blijven denken.

Of toch niet?

Ik vond onderstaande tekening (of ongeveer zoiets) op Pinterest, waar een uitleg met verzamelingen op te zien is. Schrijven is dus eigenlijk ook een soort van wiskunde, als je het goed beschouwt. Want hieruit blijkt:

  1. Je hebt als schrijver een goed verhaalidee nodig, je moet weten wanneer je het manuscript in moet leveren bij je uitgever én je hebt koffie nodig!
  2. Alleen een verhaalidee en koffie zorgen voor een briljant plot, maar zet je niet aan tot schrijven. Dus dan krijg je nog geen manuscript af om in te leveren.
  3. Alleen een goed verhaalidee en een uiterste inleverdatum voor je manuscript laat je nachtenlang doorzwoegen om op tijd af te krijgen, maar het manuscript blijft vol spelfouten zitten.
  4. Alleen een uiterste datum en koffie laten je weken zoeken naar de namen voor je personages, maar je krijgt nooit een goed verhaalidee. Dus ook geen boek!
  5. Pas als je alle drie hebt (een goed verhaalidee, een uiterste inleverdatum voor je manuscript én koffie), kun je een bestseller schrijven. En wel in zeer korte tijd!

Conclusie: koffie is een essentieel onderdeel van het schrijven.

Schrijfwerk, maar niet zonder koffie.

Het is dus, gezien het bovenstaande logisch. Schrijfwerk moet je doen met koffie erbij.

Toch is de praktijk wel even anders, heb ik gemerkt. Soms zit ik echt lange tijd te zoeken naar mooie namen voor personages, details voor het verhaal, omschrijvingen van hoe alles eruit ziet, bewoordingen voor acties, onderdelen van wapens en ruimteschepen. Ik vergeet soms hoe iets eerder in het verhaal genoemd is en moet het dan weer op gaan zoeken. Gelukkig lukt dat wel in Word, want daar zit een handige zoekfunctie in. Maar dan moet je nog wel weten hoe je iets had verwoord. Was het nou het Geminihotel of Hotel Gemini? Was het nou een roltrap of iets met het woord baan erin? En welke naam heb ik nou ook alweer precies gebruikt voor de planeten en de wezens uit het verhaal? Gelukkig kan ik voor dat laatste een hele uitwerking gebruiken die ik eerder heb gemaakt. Ook voor de personages, want die staan uitgewerkt. Alleen raadpleeg ik die documenten tijdens het schrijven bijna nooit meer. Maar als het nodig is, heb ik ze wel achter de hand. Soms maak ik een schetsje, zoals die voor de juiste route in een mijn. Maar voor de ruimtestad heb ik nog steeds geen plattegrond. Die had ik willen maken en dat moet nog steeds. Misschien moet ik dat toch echt maar eens gaan doen, want nu zoek ik me rot. Ik zat in een hoofdstuk vast, omdat na veel wikken en wegen bleek dat ik de verkeerde slachtoffers had. Er moesten twee anderen dood. Ja, als schrijver speel je wel voor god.

Conclusie: er gaat veel tijd in zoekwerk zitten. Bovendien veranderen verhaalideeën terwijl ik bezig ben. Komt er een beter idee in mijn gedachten, dan moet het eerdere daarvoor wijken. Want het verhaal moet natuurlijk wel zo goed mogelijk worden. Schrijven is al net zo vloeibaar als mijn denkproces vaak is. En net zo vloeibaar als mijn koffie!

Ik heb het plot helemaal uitgewerkt staan in Excel. En toch ging het even heel erg stroef met schrijven. Ik zat in de POV van het eerste personage en moest van hem uit verder. Pas na een paar dagen niet schrijven, is het weer gelukt. Ook als ik niets schrijf blijf ik onbewust toch met mijn verhalen bezig en uiteindelijk dringt de oplossing zich vanzelf wel aan. Ik kwam vandaag in een geweldig sterke stroomversnelling en schreef een heel nieuw hoofdstuk achter elkaar af. Wauw! Wat een geweldig gevoel geeft dat.

Conclusie: Je kunt nog zo’n strak plot hebben, het schrijfproces verrast je telkens weer.

Soms zit ik een paar uur wat te schrijven op een dag en dan schiet het maar niet op. Als ik het dan de volgende dag teruglees, zie ik dat de zinnen beter kunnen. Dan ga ik dat eerst weer redigeren voordat ik verder ga. Er zijn meer schrijvers die het zo doen, zag ik in een paar YouTube filmpjes. Daar kijk ik de laatste tijd weleens naar, want het is handig om te horen hoe een ander het aanpakt. Ik heb de kunst een beetje afgekeken van Jerry Jenkins, Jenna Moreci, Michael La Ronn en Alexa Donne. Hoewel ik merk dat hun situatie als schrijver in de USA wel heel anders is dan die van mij, is het toch fijn om te horen hoe zij het aanpakken. Ze hebben soms goede tips over schrijven en soms zitten er filmpjes bij waar ik me niet zo in kan vinden. Die laat ik dan links liggen, want uiteindelijk bepaal ik zelf wat voor mij werkt en wat niet.

Conclusie: Tussendoor redigeren van wat eerder is geschreven werkt voor mij.

Hoe komt de koffie zo koud?

Regelmatig gebeurt het dat ik koffie ingeschonken heb en dat die helemaal ijskoud wordt. De tijd vliegt dan voorbij. Ik ben die volle mok met koffie helemaal vergeten. Dus de conclusie dat koffie essentieel is bij het schrijven, klopt ergens ook weer niet. Ik kan best schrijven zonder koffie.

Hoe dat komt?

Ik zat in een andere wereld

Ja, echt. Ik zat helemaal in de wereld van mijn verhaal. Nergens heb ik dan nog erg in. Ik ben zo geconcentreerd bezig dat ik de tijd compleet vergeet. Voordat ik het weet staat de klok ’s middags ineens op zes uur, terwijl ik om vijf uur het eten had willen koken. Of als ik er ’s avonds nog even voor ga zitten, is het voor ik er erg in heb al ver na middernacht. Dan had ik allang in bed moeten liggen.

Dit vind ik helemaal niet erg, hoor. Want als ik op die manier bezig ben, heeft het verhaal me vast en dan maak ik echte kilometers. Vandaag kreeg ik hoofdstuk 18 van Interplanetair deel 1 af. Ik zit aan de 76.662 woorden voor het manuscript. Misschien moet ik een paar hoofdstukken die hierna nog komen wel samenvoegen tot een hoofdstuk, want anders wordt dit boek alweer heel dik. En het moet een beetje dunner dan bij de eerste trilogie. Vooralsnog denk ik dat het me prima lukken zal. Morgen verder vanuit de tweede POV, dan gaat het erom spannen. Het wordt een kwestie van erop of eronder. Hopelijk kom ik ook dan weer in een mooie stroomversnelling, dan krijg ik een fijne Pinksterzondag.

En misschien smaakt zelfs de koffie goed.

Groeten van Johanna Lime

Schimmenschuw van Johanna Lime als E-book

Sinds mei 2020 is Schimmenschuw ook te koop als e-book

Nederlands
E-book
9789463082631
Druk: 1
mei 2020
305 pagina’s
NUR 284
EPUB met digitaal watermerk
Black Bee Media
Zilverbron
Prijs: € 7,99

Lees mogelijkheden

Lees dit ebook op:

  • Android (smartphone en tablet)
  • Kobo e-reader
  • Desktop (Mac en Windows)
  • iOS (smartphone en tablet)
  • Windows (smartphone en tablet)
  • Overige e-reader

Flaptekst:

Als het zomercircus van Droam in Tulle komt, speelt Kamilia voor waarzegster, maar als ze voor zichzelf de toekomst wil zien, wordt ze meegenomen door avatars en valt door een tijdpoort.

Al gauw blijkt dat Kamilia in een ver verleden terecht is gekomen, op Chyndyro, een zusterplaneet van Laskoro. Ze wordt naar de matriarch gebracht en krijgt in de tempel te horen dat ze door zeven landen moet reizen om zeven punten van een ster te verzamelen. De zevenster vormt de sleutel van de enige tijdpoort die hier is. Er liggen onmogelijke opdrachten op haar te wachten.

Dan krijgt ze ook nog eens te maken met geesten van draken die haar tegenwerken. Kamilia wordt bij haar zoektocht geholpen door een groepje trouwe vrienden en ontdekt dat ze een speciale magische gave bezit. Maar is het genoeg om de opdrachten te vervullen en naar huis terug te keren?

Over de auteur:

Marjo en Dinie schrijven sinds hun kindertijd samen dagboeken van personages. Hun voorliefde voor fantasy en sciencefiction ontwikkelde zich tot het bouwen van een eigen fantasiewereld. In 2011 besloten ze samen een roman te schrijven onder het pseudoniem Johanna Lime. Dat werd Schimmenschuw. Het boek kan als een opzichzelfstaande roman worden gelezen of als de voorloper van een serie. Er staan drie korte verhalen van haar in bundels van de Gentasia Awards

Hier te koop: https://www.artbooksshop.com/a-60189465/e-books/schimmenschuw-johanna-lime-ebook/

Het Zilverfest en een boekpresentatie

21 mei 2020

Jongens, jongens, ik heb hier helmaal geen tijd voor!

Nou ja, dan toch maar eerst een blog in de hoop dat ik de inspiratie voor een achtervolging in kristalmijnen vast blijf houden in mijn hoofd.

Soms loopt mijn takenlijst vol met allerlei dingen die eerst nog moeten gebeuren, voordat ik weer verder kan gaan met schrijven. Vandaag ook weer.

Ik kreeg zowaar royalty’s van Smashwords die nu eens een keer meer waren dan nul of slechts een paar eurocent. Wauw! Ik had ruim vier euro verdiend. Vermoedelijk zijn er mensen geweest die in de coronavirus-lockdown-tijd op zoek waren naar korte verhalen voor hun kinderen, want de meeste verkochte e-books bleken kinderverhalen te zijn. Of ze hebben deze gekozen omdat ze per stuk maar $0,99 kosten, lekker goedkoop. Nog geen 2 cent per geschreven woord. Hoe het ook zit, ik ben hen dankbaar. En nu maar hopen dat ze naar meer werken van Johanna Lime gaan zoeken!

Het is echt geen ramp hoor, dat ik eerst mijn administratie op orde moest brengen. Bovendien zat er een leuke taak bij om weer een nieuwe recensie op mijn boekenwebsite te plaatsen. Voor Schamel verbond heb ik er nu al drie! Gisteren kreeg ik een 10 van Bookstamel voor het derde deel van De vergeten vloek. Wat een eer! Ze schreef dat het einde van de trilogie niet beter geschreven had kunnen worden. Afijn, lees de recensies zelf, op https://www.boekenvanjohannalime.com bij de recensiemenu’s van mijn boeken.

Ik krijg nu toch wel de signalen dat er iets steeds beter lukt. Helaas ben ik iemand die zichzelf vaak onderschat. ‘Doe maar gewoon dan doe je gek genoeg,’ dat was zo’n beetje hoe ik opgevoed ben. Altijd bescheiden blijven. Vooral geen grote mond opzetten en nergens om vragen, want dat is niet beleefd. In stilte je hoofd boven water houden.

De andere kant van die medaille is, dat je hiermee vaak niet voldoende voor jezelf opkomt en ook niet leert hoe je dat moet doen. Ik kropte vroeger alles op en als het niet meer te houden was, kwam het tot een explosie. Niemand begreep nog waar het over ging. Het is niet goed om je woede binnen te houden, leerde ik later. Maar het op een positieve manier gebruiken had ik nooit geleerd.

Als ik dan aan een assertiviteitstraining had meegedaan, voor therapie, kreeg ik ineens van mijn omgeving te horen: ‘Wat ben jij egoïstisch geworden!’ Ik wist me nog steeds geen houding te geven. Vandaar dat ik meestal maar afwacht en onzichtbaar blijf. Hoewel dat niet in mijn karakter zit, want meestal sta ik vooraan bij vernieuwing. Ik moet echt stoppen met het onderwaarderen van mijzelf.

Toch blijkt dat kritisch blijven op jezelf en op wat je doet ook heel goed kan werken. Ik ben gegroeid als schrijver. Ik sta alweer te popelen om door het gaan met mijn verhaal. De scène die ik gisteren nog maar nauwelijks kon bedenken, kwam vannacht weer in me op. Ik weet nu hoe ik dit hoofdstuk aan ga pakken. Het wordt lekker spannend! Ik voel de drang om verder te gaan. Het wordt zo leuk!

Vorige week schreef ik dat ik Interplanetair deel 1 over ging doen en intussen heb ik de eerste zestien hoofdstukken alweer herschreven. Ik ben bezig aan versie 3 van het manuscript en zit alweer over de helft. Ik ben opnieuw bij hoofdstuk 17, dat nu helemaal verandert. Het speelt zich niet meer op Calliope af, want de Witte Elfen en de Zwarte Elfen laat ik in deel 2 of 3 pas weer beter in de schijnwerpers komen. Er zitten nu alleen nog een Witte Elf van Calliope en een Zwarte Elf van Kwerpardië in de ruimtestad Alhenapolys. Hoofdstuk 17 speelt zich in versie 3 op Berinyi4 af. En het loopt niet zo goed af voor een bepaald personage. Jammer, maar in mijn fantasy kan en mag ik mezelf zijn en dan gebeuren er dingen die in het werkelijke leven niet zouden kunnen.

 

Het Zilverfest en een boekpresentatie.

Degenen die de pagina’s van Zilverspoor, Zilverbron en de Zilverboekenclub volgen op Facebook, weten misschien al dat er nu al drie keer een Online uur is geweest op Facebook. Dat heet ABOUT BOOKS. Want tjongejonge, het is coronavirus-lockdown-tijd en dan moet je wat! Er is daarom een geweldig leuk initiatief gekomen van uitgeverij Zilverspoor, met Cocky van Dijk, J. Sharpe en Kim ten Tusscher. Elke woensdagavond van 19:30 uur tot (een beetje later dan) 20:30 uur is er een Online uitzending van About Books. Hij is interactief, iedereen kan meedoen en opmerkingen plaatsen op Facebook. Het gaat over de boeken van Zilverspoor, maar ook over de auteurs, over het schrijfproces en die soort thema’s. Heel leuk om te volgen!

Omdat we de festivals zoals Elfia, Castlefest, Keltfest en dergelijke heel erg missen, komt er nu ook een heel weekend een Online Evenement. HET ZILVERFEST. Op dezelfde drie pagina’s op Facebook. Zaterdag 23 en zondag 24 mei van 14-20 uur. Wees van de partij, dit wordt echt heel leuk! Ik doe er zelf aan mee in een boekpresentatie over Schamel verbond. Op zaterdag tussen 17:45 en 18:15 uur. Peter van Roermund leest tussen 16:45-17:00 uur een stukje voor uit Sluimerend vuur. Maar natuurlijk is het leuker om gewoon van 14:00-20:00 mee te doen. Mocht je het toch missen, dan kun je het later nog op You Tube terugluisteren en kijken. Ik ben benieuwd naar je vragen over de boeken van Johanna Lime.

 

Groetjes,

Johanna Lime

Het gaat niet gemakkelijk, maar is de moeite waard

15 mei 2020

Even ter herinnering aan mezelf. Ik heb al vier geweldige fantasy boeken uitgebracht bij Zilverbron, waar ik enorm van kan genieten. Ik zal ze toch weer eens allemaal gaan lezen, al was het alleen al om weer eens te zien hoe wonderlijk het schrijfproces verliep. Details verzamelen voor wat hierna nog komt, zodat ik op de funderingen verder kan bouwen.

Mijn boeken bij Zilverbron zijn hier te koop.

En het is me ook gelukt om een autobiografisch verhaal te schrijven, over gebeurtenissen uit mijn leven, waar ik belangrijkje thema’s in heb verwerkt die mij na aan het hart liggen.

De twaalfde Saturnusmaan kwam in 2020 tegelijk met Schamel verbond uit.

Ik heb ook een boek bij uitgeverij aquaZZ.

In totaal vijf boeken van Johanna Lime.

Mijn boek bij aquaZZ is hier te koop.

Deze boeken zijn trouwens zoals altijd ook gesigneerd en wel via mij te bestellen. Volg mijn link naar Facebook en stuur me een persoonlijk chatbericht als je interesse hebt. Dan deel ik de informatie over hoe je de boeken thuis kunt krijgen.

En dan nu de blog die bij de titel hoort.

Het gaat niet gemakkelijk, maar is de moeite waard (Of zoals het in het onderstaande citaat is opgeschreven: ‘Ik zeg niet dat het gemakkelijk zal gaan, alleen dat het de moeite waard zal zijn.’)

Sinds vorige week ben ik verder aan het werken aan deel 1 van Interplanetair. En ik ben alweer op een punt beland waarop het allemaal niet zo gemakkelijk gaat.

Wat is er aan de hand?

Ik was al bezig aan een tweede versie van dit nieuwe manuscript omdat er tijdens het schrijven van versie 1 wat plotwijzigingen waren doorgevoerd. De details van wat er in de eerste helft van het manuscript gebeuren moet, zijn tijdens het schrijven enigszins veranderd. Daardoor kon ik beter opnieuw beginnen dan verder te schrijven aan iets waarvan ik wist dat er in de eerste helft al fouten zaten. Ik hoor dan wel van andere schrijvers dat ze eerst het hele verhaal geschreven hebben voordat ze eraan gaan sleutelen, dat werkt voor mij niet goed. Vandaar dat ik al na veertien hoofdstukken aan een tweede versie van het manuscript begon.

Ik ben een plantser

Ik kom steeds meer tot de conclusie dat ik een verhaal weliswaar helemaal kan plannen en in een schema kan zetten, maar dat ik toch geen typische planner ben. Mijn schrijfproces bestaat niet uit het volgen van harde feiten of van tevoren uitgewerkte scènes, het proces is zacht en intuïtief. Ik heb in grote lijnen de informatie die nodig is paraat, maar niet de details. Die komen tijdens het schrijven. Er wordt van alles bijgesteld tijdens het proces. Tijdens het schrijven komen er nieuwe onderbewuste inzichten naar boven borrelen waardoor de details van het plot een andere kant op kunnen gaan. Niet de grote lijnen met de keerpunten, niet de eerste actie waarin er iets verandert na de beginsituatie, niet de climax en het einde. Nee, die staan tamelijk vastgespijkerd. Het gaat vooral om de hoofdstukken daartussen. Wat daarin gebeurt, is niet zo gemakkelijk te vangen in een planning.

In de afgelopen week kreeg ik hoofdstuk 16 van de 27 beoogde hoofdstukken eindelijk af. Dat ging al niet zo soepel. Maar toen ik verder ging met hoofdstuk 17 bleek het nog veel moeilijker te gaan. Ik kwam erachter dat het plotschema zo niet werkt! Ik had flink door willen schrijven zodat ik eind mei versie 2 al af kon hebben. Maar nee, dat gaat zo niet. Er klopt iets niet. Ik heb besloten dat het anders moet. Ik heb een derde versie nodig voor het eerste stuk.

Wat is er dan mis?

Ik heb me verkeken op de antagonist. De dingen die ik hem laat doen zijn niet logisch. Waarom zou hij Kwerpardiërs gebruiken voor zijn terreurdaden, terwijl hij dat ‘gewoon’ met andere middelen kan doen? Waarom zou hij Calliope in de strijd betrekken als hij zich wil wreken op Berinyi? Omdat Philippe Bollophar de Berinezen heeft geholpen? Nee, het is allemaal niet logisch genoeg, het is te indirect. Natuurlijk neemt de antagonist direct wraak op de Koninklijke families van Laskoro en Berinyi.

Ik ben dus tijdens het schrijven van hoofdstuk 17 weer eens flink gaan twijfelen over het plot. Ik ga terug naar de tekentafel en verander het middelste deel van het verhaal.

De afgelopen nacht kwamen de ideeën als vanzelf naar boven. Ideeën voor deel 1 van Interplanetair, maar ook direct voor deel 2 en 3. Ik heb nu een beter zicht gekregen op de gehele trilogie en hoe die logischer in elkaar kan steken. Ik ga de hoofdstukken 1 tot en met 17 redigeren en herschrijven en schrap er alles uit dat anders moet. Ik ga het plotschema bijwerken en dan kan ik pas weer verder. Hoeveel versies er ook nodig zijn, het maakt me niet uit. De meest flexibele persoon beheerst het systeem. Het zal allemaal niet gemakkelijk gaan, maar het is de moeite waard! Daar vertrouw ik op, want waar mijn onbewuste vannacht weer mee aankwam, is echt een geweldig mooi compleet verhaal. En als ik eenmaal weet hoe ik verder kan, zal het vast weer sneller gaan. Dan kan ik zelfs mijn planning wel halen, en de deadline van de uitgever.

Een naamswisseling voor de ruimtestad uit trilogie Interplanetair

Verder heb ik, in verband met de coronacrisis, besloten om de ruimtestad een andere naam te geven dan in trilogie De vergeten vloek. Daar heet de ruimtestad Corona Stella, een naam die Dinie en ik al voor het jaar 2000 hadden bedacht. Ook de partijleidster van de RRP heet Corona. Dat is op het moment niet zo’n fijne naam. Hoewel corona natuurlijk gewoon kroon betekent in het Latijn en we er nooit een virus mee bedoeld hebben.

Afijn, Corona is intussen bij de RRP vervangen door Constantia. En er kan na drieëntwintig jaar natuurlijk wel een naamswijziging van de ruimtestad zijn doorgevoerd. Tenslotte is de huidige burgemeester, mevrouw Kimra, een Kilamiër. Haar volk komt oorspronkelijk van Kilama UZ 54, een planeet bij de ster Hassaleh in Auriga. Kilamiërs en Terranen hebben ooit samen deze ruimtestad in Gemini gesticht. Hij bevindt zich bij de ster Alhena. Ik noem hem voortaan Alhenapolys. Ja, met een y, zoals wel meer woorden met een y geschreven worden in mijn boeken.

En nu?

Ik ben blij dat het probleem boven tafel is en ga weer verder schrijven. Eerst controleren wat er anders moet en dan doorstomen naar het einde van het verhaal. Ik heb er weer veel zin in.

Intussen is er weer een aankondiging voor een korte verhalenwedstrijd langsgekomen. Ik twijfel heel erg of ik daaraan mee moet doen, hoewel het me wel wat lijkt. Maar ik ben al ruim een maand aan korte verhalen bezig geweest dit jaar. Het grote manuscript gaat nu toch voor.

Groeten van Johanna Lime