Verbeterd

20 januari 2022

Wat ik vandaag leer maakt gisteren niet slecht, het maakt morgen beter

Zoals jullie bij het vorige blog misschien al zagen, heb ik een aantal quotes verzameld. Ik ben van plan om die te gaan gebruiken voor mijn wekelijkse blogs. Dit is er een van.

Redactiewerk en herschrijven

Het redactiewerk aan Interplanetair boek 2 Geestenpoort gaat gestaag door. Gisteren zijn Tamara Geraeds en ik begonnen aan hoofdstuk 10 en elke dag komt er een stukje tekst bij om eens grondig door te nemen. Ik ken de routine, redactiewerk is vooral controleren of alles klopt. Soms schud ik daarbij weleens meewarig mijn hoofd en begrijp ik echt niet hoe ik een bepaalde zin met dat bepaalde woordgebruik op heb kunnen schrijven, terwijl Tamara het zo simpel laat schijnen met haar verbetering. Over het algemeen valt het redactieproces me tot nu toe reuze mee en zijn er flinke stukken tekst waar geen enkele fout in zit. Ik was dus blij en liet dat aan Tamara weten. En, ja dat was misschien de goden verzoeken. Precies daarna kwam er juist een stuk tekst waarover we het niet helemaal eens konden worden. Zij wilde vier pagina’s gewoon maar schrappen, terwijl ik dat niet zag zitten. Volgens mij zat er belangrijke informatie in. Ik was bang voor plotgaten waardoor het verhaal verderop niet meer zou kloppen. Afijn, we besloten dit gedeelte, nadat ik het al zover had weggeschrapt dat er nog drie pagina’s over bleven, op te schuiven en nog eens beter te analyseren bij redactieronde 2. Als het echt herhaling blijkt, mag het van mij ook weg, al is het jammer dat de aankomst van Rick en Ray op Berinyi dan uit het verhaal verdwijnt.

Eerlijk gezegd is het na de maanden waarin ik dit verhaal niet meer heb aangekeken, omdat het bij de uitgever lag en ik aan wat anders bezig was, erg leuk om het weer terug te lezen. Ik geniet ervan hoe het na vijf versies schrijven toch aardig is geworden wat ik wilde, al houd ik natuurlijk tijdens de redactie nauwlettend in de gaten of alles echt blijft kloppen. Bij de redactie moet het helemaal perfect worden, zo mooi als ik het me had gedroomd. Met Tamara samen moet dat me wel gaan lukken, zij is een goede redactrice.

Herschrijven

Met het herschrijven van Het geheim van Shiloh, daaraan werk ik nu aan versie 2, zie ik hele gedeelten tekst rood worden. Ik schrijf alles net wat beter op, draai hele zinnen om zodat de alinea’s beter lopen en probeer vanuit de personages te schrijven, gevoelens mee te nemen en de tekst actiever te krijgen door het accent te leggen bij wat er precies gebeurt. Achtergrondinformatie en causale verbanden hebben ook mijn aandacht, alles moet logisch opvolgen en het moet nog duidelijker worden waarom wat waar gebeurt. Heerlijk om te zien hoe het verhaal daarvan opknapt, de tweede versie wordt al een stuk beter nu het verhaal er eenmaal staat. Ik denk dat door het redactiewerk en het herschrijven samen aan te pakken dit proces heel goed werkt omdat ik toch al in de redactiemodus zit. Mijn interne criticus krijgt nu eens de ruimte om zijn waardevolle inbreng te laten horen.

Binnenkort drie nieuwe e-books

Hoe teleurgesteld ik ook was dat ik in 2021 nogal laag scoorde met mijn ingezonden verhalen voor Waterloper, ik heb ervan geleerd en ga mijn best doen om het in de toekomst beter te doen. Achteraf had de jury weer eens volkomen gelijk en merkte ik dat ik te veel in mijn leerstijl was blijven hangen. Iedere mens heeft een eigen programmering en de mijne blijkt soms nogal lastig te passen bij het vak van schrijver. Mijn persoonlijkheid heeft de kenmerken van dissociatie en through-time zijn (volgens NLP). Dat betekent dat ik het liefst wat afstand neem van situaties en dat ik een planner ben. Een van de nadelen daarvan is dat ik het moeilijk vind om in een personage te duiken en alles geassocieerd mee te maken. Ik beschouw mijn personages liever van een afstand dan dat ik hun emoties meebeleef. Ik kan als ik aan het schrijven ben het through-time geplande verhaal wel in-time meemaken en dus in het nu blijven, omdat ik toch vaak van het schrijven geniet en alles om mij heen vergeet. Dan wordt de koffie koud, omdat ik heel diep in mijn verhaal zit.

Een van de dingen waar de jury van Waterloper me opnieuw op gewezen heeft, is een fout die ik wel vaker heb gemaakt. Vermoedelijk was ik in 2021 te veel gefocust op het plotten van het verhaal en de daarbij behorende spanningsboog, dat ik show don’t tell tijdens de uitwerking minder aandacht heb gegeven. Laten zien vind ik de aller moeilijkste regel voor een schrijver. Juist omdat ik het vreselijk lastig vind om bij mijn gevoelens te komen en er dan ook nog de juiste bewoordingen voor te vinden. Vandaar dat verhalen door mij soms te veel tell bevatten. Ik vertel ze vanuit mijzelf, die op een afstand de personages observeert. Ik moet bij het schrijven dingen doen die niet in mijn natuur zitten: in de huid van het personage kruipen en het meebeleven.

Dat heb ik toegepast tijdens het herschrijven van deze drie verhalen. Tegelijkertijd heb ik onnodige informatie geschrapt en verduidelijkende informatie voor de lezer juist toegevoegd.

De redactie voor deze drie verhalen heb ik zelf gedaan en dat gaat me steeds beter af. Ik vind ze nu geschikt voor publicatie en ga ze morgen op Smashwords publiceren. Op 21 januari, wat Dinies verjaardag had moeten zijn als ze nog geleefd had. Dat vond ik een passende datum voor een feestje.

Let dus op mijn pagina op Smashwords, de komende tijd, want daar komen drie nieuwe verhalen op te staan. Ik zal de beschrijving natuurlijk ook bij Publicaties NL neerzetten en het pdf bestand met de informatie waar alle werken van Johanna Lime te vinden zijn (bovenaan de Homepage) binnenkort ook bij gaan weken.

Groeten van Johanna Lime

Verdwijnseld

16 januari 2022

‘Hé, waar ben je gebleven? Zit je ergens ondergedoken?’

Die vraag stelde mijn vader ooit, nadat hij me een tijd niet had gezien. Ik was er nogal verbolgen over. Altijd stond ik voor hem in de startblokken, hij hoefde maar te kikken of ik kwam eraan om hem de helpende hand te bieden. Maar als ik dan eens mijn kansen waarnam en mijn tijd besteedde aan iets waar ik gepassioneerd mee bezig was, reageerde hij op deze manier. Nooit eens vragen wat voor leuks je onder handen had. Hij vond fantasy schrijven maar niks, er was geen droog brood mee te verdienen, het koste alleen maar geld. Ik kon beter in een ander genre gaan schrijven. Thrillers liepen beter, of kinderboeken dan misschien? Er had pas nog een schrijver in de Trouw gestaan. Hij was wel succesvol.

Jammer. Dit was een van die onderwerpen waar we het nooit over eens werden.

‘Waar blijven de wekelijkse blogs?’

Jullie zullen misschien ook wel denken: ‘Waar blijven de wekelijkse blogs? Het is al half januari en de laatste die we hier zagen was van 31 december, dat was vorig jaar.’

Ik weet het. Ik heb het druk gehad en ik moest even iets verzinnen voor wat ik in 2022 wilde gaan doen met mijn blogs. Iedere week weer iets nieuws bedenken valt soms niet mee. Maar ik heb nu weer een hele lijst gemaakt, waaruit ik keuzes maken kan. Daarin staan aanmoedigingen, quotes en dingen over schrijven waar ik bij aan kan haken, zoals deze:

Ik ben verdwenen in mijn werelden, daar komt het in het kort op neer.

Eibor Risoklany

Vanaf 3 januari ben ik elke werkdag samen met Tamara Geraeds druk bezig met de redactie van mijn volgende boek. Interplanetair boek 2 Geestenpoort speelt in dezelfde wereld als Schimmenschuw en trilogie De vergeten vloek, hij volgt direct op boek 1 Ruimtestad en gaat over dezelfde hoofdpersonages. Er komen twee redactierondes, we zijn nu bezig aan ronde 1. Van de 25 hoofdstukken zijn we bij hoofdstuk 7 aangekomen. Het gaat dus nog wel een aantal weken duren voordat het manuscript naar de woordredactie kan en daarna krijg ik de zetproef. Ik verwacht min of meer dat mijn boek in maart of april uit zal kunnen komen bij Zilverbron, maar een datum heb ik nog niet doorgekregen.

Verkikkerdil en nachtdier

Ik had al een verhaal herschreven en geredigeerd van de waterloper themawedstrijd van 2021, dat was Wanneer Moeder Aarde Sterft, dat hoorde bij het thema: De Neanderthalers van Nerthus. Het ligt klaar om uit te geven op Smashwords.

Er waren echter nog twee verhalen die herschreven moeten worden.

Liefde laat zich niet dwingen is nu ook af. Het is een sprookjesachtig verhaal geworden dat toch weer anders is dan de kikkerprins.

Ik ben nu bezig met het herschrijven en omschrijven naar het ik-perspectief tegenwoordige tijd van Nachtwaker op de Maan.

De verhalen die ik ingestuurd had naar waterloper vorig jaar, blijken bij het herschrijven alle drie tamelijk lange korte verhalen te zijn. Ik ben wel even bezig om ze aan de hand van het jurycommentaar te verbeteren. Als ze klaar zijn en de opmaak is ook gelukt, ga ik ze publiceren als e-books op Smashwords en zet ik ze bij mijn andere korte verhalen.

Het Cybereiland

De derde wereldbouw waar ik in verdwijn, is die van het manuscript dat ik schrijf voor de verhalenwedstrijd van Zilverspoor. Het geheim van Shiloh. Ik ben begonnen aan Versie 2 van het manuscript en dit gaat ongeveer gelijk op met de redactie van Geestenpoort. Het verhaal verbetert ook zienderogen tijdens het redigeren van de tekst en ik heb gisteren hoofdstuk 6 van 25 hoofdstukken afgekregen. Volgende week ga ik er weer elke dag aan verder schrijven.

Deze drie projecten gaan dus samen op. Omdat ze nogal veel aandacht nodig hebben en veel tijd vragen, ben ik er erg druk mee. Vandaar ook dat ik niet zo gauw iets wist als onderwerp voor een blog.

Django Mathijsen interviewde mij op Fantasy Fest

Tenslotte nog een filmpje waarop ik iets vertel over mijn boeken en plannen voor de toekomst, het is opgenomen op Fantasy Fest in 2021, de enige keer dat Django en ik elkaar weer tegenkwamen op een festival. Het enige festival in 2021 waar ik mijn boeken kon verkopen. Hopelijk kan ik dit jaar vaker in de tenten van Zilverspoor staan om te signeren.

Dit is de link: https://www.youtube.com/watch?v=N4VIGENanWs

Groeten van Johanna Lime

Mijn plannen voor 2022

31 december 2021

Aan het einde van het jaar, voordat er een nieuw getal op de kalender verschijnt, is het tijd om mijn toekomstplannen uiteen te zetten. Ik waarschuw jullie maar vast. Het zijn er nogal wat. Hopelijk blijf ik zo gezond van lijf en geest dat al die toekomstige jaren ook bewust meemaak. Hopelijk kan het allemaal, want in de tijd waarin we leven loeren veel gevaren.

Ik zet mijn plannen maar gewoon in een lijst, met plaatjes.

  • De redactie van Interplanetair, boek 2, Geestenpoort
  • Het boek komt uit (geen uiy (sorry, typfoutje) bij Zilverbron
  • Herschrijven, opmaken als e-book en publiceren van de drie verhalen van Waterloper 2021 op Smashwords
  • Herschrijven/redigeren van het manuscript Het geheim van Shiloh voor de manuscriptenwedstrijd van Zilverspoor
  • Herschrijven/redigeren van het manuscript Interplanetair boek 3 Schakelmagie
  • Dit manuscript als het helemaal klaar is op tijd opsturen naar Zilverbron
  • Plotten van een nieuwe serie boeken over de zes planeten die horen bij de Magische Alliantie die ontstaat na Interplanetair.
  • Boek 1 van deze serie schrijven. De andere boeken in de jaren na 2022.
  • Plotten van de nieuwe standalone/voorloper van al mijn Zilverboeken, Terra Negata.
  • Misschien schrijven van dit manuscript in 2022, anders later.
  • Elke week bloggen.
  • Stoppen als moderator in de Zilverboekenclub en me wijden aan de nieuwe mooie taak die in 2022 begint. (die verklap ik nu nog niet).
  • Meedoen aan schrijfwedstrijden en natuurlijk (Camp) NaNoWriMo.
  • 12 boeken lezen (minstens) voor de Hebban Challenge (en Goodreads)
  • In 2022 wil ik meer tekenen in Painter. Wezens van de zes planeten, de zes planeten verder uitwerken in Corel PaintShopPro en doorgaan met plaatsjes voor kaften en blogs.
  • Indien het in 2022 weer mag, weer naar Festivals gaan.
  • Lezingen geven en meedoen aan panels op HSFCon in Sneek.
  • Promotie voor mijn boeken, recensenten en bloggers vragen om mijn nieuwe boek te lezen en te recenseren, winacties op mijn website.
  • Meedoen aan maanden van bloggers en rubrieken van de Zilverboekenclub. (Als auteur, dus niet meer als moderator).
  • Studieboeken over storytelling en oerkarakters verder uitwerken zodat ik ze kan gebruiken voor wereldbouw, personages ontwerpen en het plotten van mijn nieuwe boeken.
  • Proeflezen wanneer iemand mij daarom vraagt. (Win/win voor elkaar).

Bij alles geldt natuurlijk dat ik me er wel gelukkig bij moet blijven voelen. Dus goed in de gaten houden of ik energie genoeg over houd en of ik het leuk blijf vinden om te doen. Ik ben tenslotte onder voorwaarde van verantwoordelijk en wettelijk gelegaliseerd gedrag vrij om mijn eigen gang te gaan in dit land. Ik hoop echt dat het me lukt om al die boeken te kunnen realiseren! Hoe gaaf zou dat zijn?

Wat zijn jullie plannen voor 2022? Ik wens je veel gezondheid en geluk in het Nieuwe jaar.

Terugblik op het jaar 2021 van Johanna Lime

30 december 2021

Van 2011 tot 2021 betekende 10 jaar Johanna Lime

Op 1 november 2011 bedachten Dinie en Marjo samen het pseudoniem Johanna Lime en begonnen ze serieus met het schrijven van boeken. Het duurde tot september 2015 voordat het debuut Schimmenschuw was uitgegeven. Op 1 november 2021 waren er zes boeken van Johanna Lime en bestond de auteursnaam 10 jaar. Marjo gaat sinds de dood van Dinie in 2018 alleen verder met schrijven en is bezig aan een tweede trilogie. Marjo hoopt dat Dinie trots op haar is en dat haar ideeën ook in Interplanetair resoneren.

Op 5 februari 2021 kwam Interplanetair boek 1 Ruimtestad uit

Na Schimmenschuw, trilogie De vergeten vloek en het uitstapje naar autobiografische fictie De twaalfde Saturnusmaan, begon Marjo aan een nieuwe trilogie in dezelfde verbeeldingswereld van onze Zilverboeken: Eibor Risoklany. De wereld breidt zich uit en de Galactische Rechtbank waar in Schamel verbond al over werd gesproken, kreeg zijn plaats in Ruimtestad. In dit eerste deel van de trilogie worden de hoofdpersonages Irene Morane en Daniël Muir-Attholred geïntroduceerd. De nieuwe serie begint achttien jaar na Schamel verbond en speelt zich af in de volgende generatie. Al gauw zijn we vijfentwintig jaar verder en gaat prinses Irene stage lopen voor haar studie Interplanetair Recht in de Ruimtestad. Corona Stella kreeg een naamsverandering en werd Alhenapolys, toen mevrouw Kimra van Kilama UZ54 er burgemeester werd en een Terraanse burgemeester verving.

Helaas heb ik dit nieuwe boek nog niet zo veel kunnen promoten op festivals, maar de recensies die ik voor Ruimtestad kreeg zijn hoopgevend. Op Hebban scoren al mijn boeken gemiddeld vier sterren bij de lezers die zo lief zijn om er een recensie te plaatsen. Daar ben ik blij mee.

Schrijven, schrijven, schrijven maar

Sinds ik in 2020 begon met een Excelblad en een schrijfroutine tacker, probeer ik echt elke dag te schrijven. Niet dat het me altijd lukt. Soms ben ik ook veel bezig met het maken van afbeeldingen voor kaften en blogs. Toch heb ik het gevoel dat ik de routine van het elke dag schrijven beter vasthoud dan voorheen en dat ik, in plaats van vooral tijdens de CampNaNoWriMo maanden april en juli en de NaNoWriMo maand november, nu ook in de andere maanden meer woorden schrijf. Want opmerkingen als: “Niets geschreven” in de tacker wil ik niet te vaak zien staan, natuurlijk.

Dit is waar ik aan heb gewerkt in 2021

Natuurlijk heb ik de meeste tijd besteed aan Interplanetair boek 2 Geestenpoort, dat volgens het contract bij Zilverbron voor 1 september ingestuurd moest zijn. Na de eerste versie in 2020 heb ik nog vier herschrijfrondes gedaan. Ik was ruim op tijd met het aanleveren van het manuscript, het voorstel voor de cover en de plattegronden voor in het boek. Helaas kon de redactie niet direct beginnen. Door de welbekende pandemie zit alles tegen, waardoor ook de datum van verschijning van mijn boek later wordt dan de geplande maand januari 2022. Maar er is hoop! Het boek komt eraan! Nog even geduld oefenen, alstublieft. Tamara Geraeds en ik gaan op 3 januari 2022 starten met de twee hoofdredactierondes. Ik vraag me alleen af of ik na al die tijd dat het verhaal aan de kant gelegen heeft het niet nog eens een grote beurt wil geven. Maar ja, daar kom ik samen met Tamara wel uit. Zij deed ook de redactie van Smeulend venijn in 2018 dus de werkwijze is bekend.

CampNaNoWriMo in april is de laatste jaren steevast de maand voor het schrijven van korte verhalen. Dit komt natuurlijk doordat Waterloper de verhalen ingestuurd wil hebben in mei. Ik schreef dus drie themaverhalen in 2021 en stuurde ze in mei op. Soms werk ik tijdens CampNaNoWriMo al wat voor, voor de Harland Awards in oktober, maar in 2021 liep dat op iets anders uit. De verhalen waar ik aan was begonnen, verdwenen in de prullenbak en ik schreef twee nieuwe verhalen voor de Harland Awards in september.

Mijn schrijfprojecten baseer ik vaak op CampNaNoWriMo of NaNoWriMo, omdat ik daar na zeven jaar deelname aan gewend ben geraakt. Vandaar dat het volgende project in juli 2021 begon. Na het plotten schreef ik de eerste versie van Interplanetair boek 3 Schakelmagie. Dat duurde wel langer dan een maand, maar het verhaal staat er vast. Net als boek 2 in 2020 was geschreven en ik nog tot september had voor het herschrijven. Zo wil ik dat ook weer doen voor boek 3 van Interplanetair.

Dat de redactie van Interplanetair boek 2 Geestenpoort nog niet kon beginnen, gaf me de ruimte voor een nieuw project. Het kwam mooi uit dat Zilverspoor een manuscriptenwedstrijd uitschreef. Ik heb me rot zitten verzinnen op het plot voor een zelfstandig nieuw verhaal. Eerst had ik iets met mythologische figuren en piraten, golems en tijdpoorten, maar dat verhaal had ik echt veel te ingewikkeld gemaakt en op den duur vond ik er zelf niets meer aan. Als ik zelf al geen plezier zou beleven aan het schrijven, wat moest een lezer er dan mee? Nee, dat werd niets! Gelukkig kwam de Bootcamp bij Cocky en kreeg ik een nieuwe ingeving. Bepaalde personages bleven bestaan, maar de hele wereldbouw veranderde van een fantasyeiland naar een eiland in een brede rivier van de nieuwe hoofdstad van de USA, nadat de ijskappen op aarde zouden zijn gesmolten en Nederland onder water stond. Het pirateneiland werd het Cybereiland en door de personages en de hele setting is het nu meer een cyberpunkverhaal geworden met een fantastisch en deels historisch achtergrondverhaal. De eerste versie heb ik tijdens NaNoWriMo en in december uitgeschreven. Ik ben er nog niet. De details moeten beter, de setting moet nog wat verder uitgewerkt, de achtergrond en het conflict kunnen ook nog beter… Mijn interne criticus vindt dat het nog niet perfect is. Het is nog niet af. Ik kan nog veel verliefder worden op dit verhaal… Gelukkig heb ik nog een paar maanden voor de deadline van 1 mei 2022. Dan moet het manuscript nog een paar keer herschreven zijn en daardoor beter zijn geworden. In ieder geval ben ik al lang blij dat ik de eerste versie helemaal heb uitgeschreven. Het schaven en slijpen lukt me wel.

Nieuwe e-books op Smashwords

Aan het begin van 2021 heb ik alle verhalen die Dinie en ik of alleen ik ooit geschreven hadden bij elkaar gezocht. Een paar ervan waren ongeschikt, meer vingeroefeningen dan verhalen. Van de andere wilde ik weer e-books maken, zodat alle tot dan toe geschreven verhalen te lezen zouden zijn. De Knuffelsteen, het detectiveverhaal waarvoor ik eigenlijk naar Brugge wilde, bleef ook steeds maar liggen. Het moest langer worden en de titel moest veranderen in De Avonturensteen. Ik ging in plaats van met de auto in coronatijd, virtueel naar Brugge en vond er een prachtig filmpje van de stad. Vervolgens schreef ik het verhaal van Fernando af en publiceerde het opnieuw als De Avonturensteen. De humayesse, het verhaal dat in HSF gestaan had, mocht ook een e-book worden. En Hellefee en Tijd om te leven zijn na wat wijzigingen eveneens uitgebracht. Het meest trots ben ik op Nederland emigreert, dat de vijfde plaats won van Waterloper 2020 en waar ik vijf thema’s van de wedstrijd in verwerkt heb. De twintig blogs over schrijven kregen een eigen non-fictie uitgave op Smashwords.

Wedstrijden in 2021

In 2021 heb ik meegedaan aan Waterloper, met drie verhalen. Ik ga ze in 2022 weer uitgeven op Smashwords, maar eerst natuurlijk herschrijven aan de hand van de jurycommentaren.

Wanneer Moeder Aarde Sterft heb ik in december al herschreven en de opmaak voor het e-book is ook al klaar. Nu de andere twee verhalen nog.

De Harland Awards op Hebban. Daaraan heb ik met twee verhalen meegedaan. Ik heb geen hoge verwachtingen van de uitslag, maar het zijn twee leuke verhalen. Ik wacht het af en ga ze zeker ook op Smashwords zetten later.

De manuscriptenwedstrijd van Zilverspoor was een leuke verrassing in 2021 en hij duurt nog tot 1 mei van het volgende jaar. Er is me al ingefluisterd dat ik te maken krijg met een sterke competitie omdat er veel schrijvers meedoen. Dus de kans om een contract voor Het geheim van Shiloh te winnen schat ik niet hoog in. Toch wil ik dit boek graag uitgeven als ik het na nog een paar versies heb verbeterd, dus daar ga ik mijn best voor doen.

HSFCon in Sneek

In 2020 uitgesteld en in 2021 weer. Het zit niet mee. Hopelijk kan het 2 en 3 april wel doorgaan.

Ik heb een lezing in PowerPoint gemaakt voor De vergeten vloek, waar de verbanden tussen Sluimerend vuur en Smeulend venijn duidelijk moeten worden. Verder heb ik een tweede lezing voorbereid voor mijn autobiografische fictie. Ja, dat klinkt heel gek, maar toch klopt het wel. Het is autobiografisch en het is een verhaal over aliens. De twaalfde Saturnusmaan. Hoe dat zit vertel ik tijdens de lezing, dus als je zin hebt zie ik je graag in Sneek in 2022.

You Tube filmpjes

In mijn poging om mijn boeken in een filmpje te promoten heb ik met Magix Photostory DeLuxe een paar You Tube filmpjes gemaakt. Dat viel nog niet mee met een programma dat steeds crashte. Ik denk niet dat ik het geschikte hoofd ervoor heb om op You Tube afleveringen te gaan maken over schrijfonderwerpen, dus daar twijfel ik nog over. Hoewel ik met bloggen misschien veel minder belangstelling krijg, houd ik het maar op mijn websites.

Wat er nog meer gebeurde in 2021

  • Ik had twee proeflezers voor Geestenpoort en dank Sebastiaan en Robin daarvoor. Het was nu eens een goede ervaring om samen te werken met Sebastiaan Koen. Ik las proef voor hem en hij voor mij. Ik hoop dat het te merken is aan onze beide volgende boeken.
  • Voor Gaby Raaijmakers heb ik ook een paar documenten van proefleescommentaar voorzien. Ik kijk alweer uit naar haar nieuwe boek.
  • Redactiewerk aan Interplanetair boek 1 Ruimtestad met Natascha van Limpt ging lekker, heerlijk samen gewerkt aan de totstandkoming van mijn nieuwste boek. Dank, Natascha.
  • Redactie van korte verhalen voor Smashwords. Die heb ik zelf gedaan. Ik vond dat ik dat wel kon.
  • Plattegronden getekend van Biarrastad en Bengalostad, de hoofdsteden van Laskoro en Berinyi5. Als het goed is komen ze in Geestenpoort terecht.
  • Calliope en Kwerpardië getekend voor Interplanetair boek 3 Schakelmagie.
  • Amuletten uitgerekend en getekend volgens een magisch principe, voor Schakelmagie, als achtergrondinformatie bij het verhaal.
  • Toch nog naar Fantasy Fest in Rijswijk geweest in 2021 en boeken kunnen verkopen.
  • De Bootcamp was leerzaam en leuk.
  • Voor de Zilverboekenclub was ik het derde jaar op rij degene achter de rubrieken wereldbouw en personages en ook degene die de verjaardagenlijst bijhield. Ik stop er nu mee omdat ik een andere taak op me heb genomen die ook tijdrovend is. Larissa gaat het over nemen, al wordt het misschien wel een beetje anders.
  • Schrijver van de maand april bij Tazzy Jenninga.
  • Zes winnaars voor mijn actie van 10 jaar schrijver.
  • Twaalf boeken gelezen in 2021, waarvan een paar studieboeken die mij verder moeten helpen bij de volgende verhalen die ik nog schrijven wil.

Rest mij u een goede jaarwisseling toe te wensen.

Groeten van Johanna Lime

Schrijven aan een eerste versie, het einde komt in zicht

10 december 2021

De eerste versie voor het wedstrijdmanuscript

Na de NaNoWriMo schrijf ik door aan het manuscript voor de Manuscriptenwedstrijd van Zilverspoor met deadline 1 mei 2022. Een heel manuscript in plaats van een kort verhaal is weer eens een ander soort uitdaging. Ik zag op Facebook en bij About Books dat er veel meer schrijvers meedoen, dus de competitie wordt spannend!

De (werk)titel van mijn verhaal is: Het geheim van Shiloh. Het wordt een deels cyberpunkverhaal, deels een dystopische klimaatfictie en deels een historisch gerelateerde fantasy.

Ik worstel nog een beetje met het conflict tussen de protagonist en de antagonist, hoewel ik in het verhaal wel een bepaalde tegenstelling heb verwerkt. De details daarvan wil ik nog wat breder zien te krijgen dan in deze eerste versie en misschien moet ik er meer achtergrond bij bedenken om het geloofwaardiger te maken.

Daarom wil ik, wanneer het verhaal klaar is, in elk geval nog een versie herschrijven, misschien meer. De meeste manuscripten die ik voor romans schrijf, krijgen van mij tegenwoordig vier versies. Of ik dat met deze voor 1 mei ook ga halen, als ik ook bezig moet met de redactie van mijn volgende boek, is nog maar de vraag.

Ik ben op het moment bezig aan hoofdstuk 22 en het verhaal komt in ieder geval tussen de 70.000 en 120.000 woorden te liggen, wat een van de vereisten is voor deze wedstrijd.

Ik ga proberen om in december 2021 versie 1 helemaal af te krijgen.

Winacties

Hierbij wil ik jullie wijzen op de winactie van de maand december in de Zilverboekenclub.

https://www.facebook.com/groups/389613074724943

In de maand december is het bijna al traditie geworden dat de auteurs van Zilverspoor en Zilverbron elke dag een boek verloten in de Facebookgroep genaamd de Zilverboekenclub.

Als je mee wilt doen, meld je dan aan in de groep. Voor iedere dag is er een boek te winnen!

Mijn laatste boek: Interplanetair, boek 1, Ruimtestad komt op 12 december aan de beurt.

Houd op 17 december mijn blogsite in de gaten, want vanaf die datum is er ook weer een Smashwords Wintersale van mijn e-books met korte verhalen.

Fijne Feestdagen!

Johanna Lime

Waar sta ik nu en hoe wil ik verder met schrijven

2 december 2021

Het is alweer de laatste maand van het jaar. Een maand om even stil te staan bij hoever ik ben gekomen met mijn plannen van het afgelopen jaar. Een moment om te evalueren wat goed ging en wat beter kon. Een periode om te dromen over wat ik volgend jaar wil doen.

Wat dat betreft is november altijd een belangrijke maand, met de uitdaging die NaNoWriMo altijd weer geeft en met alles wat er nog meer rond deze tijd gebeurt.

Dat ik in november tijdens de NaNoWriMo bezig zou zijn met het schrijven van een heel nieuw, op zichzelf staand manuscript, kon ik in november vorig jaar nog niet weten. De manuscriptenwedstrijd van Zilverspoor kwam dit jaar als een grote verrassing. Zo leuk, dat ik direct besloot om mee te doen. Toen de Bootcamp kwam, gaf ik me ook daarvoor op. Leuk om samen met andere schrijvers op cursus te gaan en ideeën over schrijven uit te wisselen.

Na de twee eerste bijeenkomsten begon ik alvast met plotten. In oktober schreef ik voor de zekerheid alvast het begin van het manuscript, want ik wist dat ik in november naar de HSFCon in Sneek zou gaan en dat ik dan vier dagen lang niet door kon schrijven tijdens de NaNoWriMo. En natuurlijk wilde ik die winnen. Vorig jaar was dat door de dood van mijn vader niet gelukt, maar dit jaar kon ik het wel weer proberen te halen. Ik werd een NaNo Rebel, zoals ik dat eerder in een blog al schreef.

November 2021 is lekker productief geweest. Ik schreef in totaal 62.599 woorden aan het nieuwe verhaal. Een proloog en achttien hoofdstukken. Daarmee ben ik dus een lekker eind op weg voor de eerste versie. Ik moet nog zeven hoofdstukken en een epiloog om het af te maken. Die wil ik in december nog gaan schrijven, zodat het verhaal helemaal uitgeschreven zal zijn voor het nieuwe jaar. Dan kan ik in 2022 nog een paar keer herschrijven, voordat het ingestuurd wordt naar de wedstrijd van Zilverspoor.

De lezingen die ik zou geven tijdens een weekend in Sneek, op de HSFCon, gingen helaas niet door. Het evenement is uitgesteld vanwege de covid-19 maatregelen. Op 2 en 3 april van 2022 krijg ik een nieuwe kans. De organisatie hoopt dat het dan wel door mag gaan.

Op 28 november kwamen de uitslagen van de themawedstrijd met korte verhalen van Waterloper online. Dat was voor mij dit jaar wel wat teleurstellend. Mijn verhalen eindigden lang niet zo hoog als vorig jaar. Wel was het heel fijn om te zien dat een aantal schrijfcollega’s nu erg hoog eindigden, zoals Kelly van der Laan. Anaïd Haen en Django Mathijsen waren dit jaar de winnaars, met alle vijf hun ingestuurde verhalen in de top12 en natuurlijk het winnende verhaal op nummer 1. Gefeliciteerd met jullie prijs!

Ik zat even in een dip toen ik de uitslag van mijn eigen verhalen hoorde, maar kwam daar door de aanmoediging van vrienden op Facebook weer gauw uit. Op zulke momenten mis ik Dinie heel erg, zij zou me met een voor haar typische grap zo uit mijn depressieve gedachten omhoog getrokken hebben. Nu deden andere dat met hartverwarmend commentaar. Dank jullie wel!

Ik besloot om het terechte jurycommentaar ter harte te nemen en er weer van te leren, zoals ik dat in het verleden bij Fantastels ook altijd al deed. En ik ga mijn verhalen als ze verbeterd zijn zeker weer als e-books uitbrengen op Smashwords, want alle deelnemende wedstrijdverhalen verdienen lezers.

Uit de juryrapporten blijkt wel dat de thema’s en de smaak van de jury altijd een rol spelen in de plaats waarop een verhaal eindigt. Wat dat betreft val ik als schrijver vaak net een beetje in een niet al te gangbare categorie. Met horrorthema’s kom ik moeilijk uit de voeten, ik heb er lang over nagedacht maar kon niets bedenken bij “Monniken van de dood” of “Grimoire.”

De verhalen die ik had ingezonden kwamen tijdens de prijsuitreiking pas aan het licht, daarvoor wist zelfs de jury niet wie welk verhaal had geschreven.

Mijn verhaal “Nachtwaker op de maan” gaat over een politieagente die als bewaker op een overslagplaats van goederen is gaan werken om wat minder gestrest te hoeven zijn. Ze werkt daarbij wel altijd ’s nachts, waardoor ze een echt nachtdier wordt. Ze krijgt op haar werk te maken met indringers, waarvan er minstens één ook een nachtdier is. Je raadt het zeker al? Het thema van dit verhaal was “nachtdier.”

Bij het thema “verkikkerdril” had ik het best moeilijk. Ik ben niet zo goed met romances en dat is nou juist wat ik met dit verhaal wilde. Een sprookjesachtige wereldbouw met kikkers en prinsessen, zoals in het sprookje van de kikkerprins, maar dan anders. Ik probeerde er een wat actueel tintje aan te geven doordat de prinses verliefd bleek te zijn geworden op een vrouw. Maar de uitwerking was lastig. Ik had het kunnen weten, want romantische liefde is niet echt mijn ding. Bij de redactie van Ruimtestad werden ook al bijna alle pogingen op dat vlak door mijn redactrice eruit geschrapt. Ik ben veel te direct en sla alle subtiliteiten over wat dat betreft. Het zal nog wel wat oefening vergen voordat ik door heb hoe zoiets emotioneel en contextueel werkt… Helaas dus tamelijk onderaan, maar wel met jurycommentaar waar ik wat aan heb om het beter te krijgen.

Ik denk dat ik bij het thema “De Neanderthalers van Nerthus” een te moeilijk idee heb uitgewerkt over Moeder Aarde (de godin Nerthus die ik als leidster van de Neanderthalergemeenschap had neergezet) die sterft, met metaforische reizen door de tijdperken op Aarde waar een stel jagers mee te maken krijgen. Steeds komen ze door extreme weersomstandigheden in een andere tijd terecht met dinosauriërs en mammoeten. Als je dat niet doorhebt als lezer, lijkt het natuurlijk dat er iets niet klopt. Neanderthalers en dinosauriërs leefden niet in dezelfde tijd, daar had ik heus wel onderzoek naar gedaan. Maar als een lezer de clou niet snapt, moet ik dus wel aan de bak om het verhaal duidelijker te maken. Als Nerthus sterft gaat de Aarde ook achteruit en uiteindelijk sterft de planeet. Dat heeft te maken met het klimaat dat verandert. Een beetje te vergezocht van mij? Ik denk het, maar het vermijden van te veel infodump als regel werkt soms ook weer niet zo goed uit als de lezer te weinig informatie krijgt. Schrijven blijft een lastig laveren tussen creativiteit en vaardigheden. Ik vind dit verhaal nog altijd een goed idee van mezelf en ga ik dus mijn best doen om het beter te herschrijven. De thema’s waren dit jaar dan wel voor minder uitleg vatbaar dan eerder, voor mij waren ze niet bepaald gemakkelijk.

Misschien had ik het dit jaar simpeler moeten houden en geen fantasy laten vermengen met de actualiteit van genderidentiteit en klimaatsveranderingen of van een overslagbedrijf waar gevaarlijke dingen gebeuren? Maar dat het herkenbaar is, maakt het nou juist interessant omdat het tot nadenken aanspoort, lijkt me. Alleen moet het dan blijkbaar wel wat helderder uitgewerkt worden, zodat de lezer het begrijpt en mee kan leven met de personages. Ik vat hem weer, daar schortte het deze keer bij mijn verhalen aan en ik zal echt mijn uiterste best gaan doen om met de juryrapporten in handen er toch iets beters van te gaan maken.

De derde bijeenkomst van de Bootcamp van Zilverspoor van november, en de vierde van december, zijn allebei verplaatst naar begin volgend jaar. Vanwege de coronamaatregelen die aangescherpt zijn. Ik ben dus blij dat ik al eerder ben gaan plotten en schrijven aan de manuscriptenwedstrijd van Zilverspoor. Dan heb ik nu in ieder geval de eerste versie al een heel eind uitgeschreven en wordt het later meer redigeerwerk wat er nog te doen is.

Redactiewerk en redigeerwerk, daar begint volgend jaar dus mee. De redactie van mijn volgende boek van trilogie Interplanetair, boek 2 Geestenpoort, ga ik samen doen met Tamara Geraeds. We beginnen op 3 januari. Het boek zal dus wat later verschijnen, want de redactie begint iets later dan gepland. Ik vind het wel goed dat het later pas komt, want de kwaliteit moet goed zijn.

En terwijl die redactierondes dan bezig zijn, ga ik ook de korte verhalen van Waterloper redigeren en de manuscripten voor mijn volgende boeken. Dat past goed in redactietijd, want met redigeren zit ik in dezelfde modus.

Als de korte verhalen zijn verbeterd, zet ik ze weer op Smashwords, zodat lezers de kans krijgen om ze te lezen.

2022 wordt daarna vooral een jaar waarin ik veel ga bedenken over wereldbouw, personages, een magiesysteem in de ruimte en nieuwe conflicten en intriges. Met de verschillende volkeren en planeten in de zich steeds verder uitbreidende wereld leven waar Daniël en Irene zich in bevinden in trilogie Interplanetair. Waarschijnlijk spelen de nieuw te bedenken verhalen zich weer wat later in de tijd af en zeker komen er dan andere hoofdpersonen en antagonisten in voor. Vreemdere wezens dan tot nu toe bedacht.

Het is echt mooi om te zien hoe alles precies op tijd gebeurt, want de Bootcamp bij Cocky van Dijk heeft mij weer iets nieuws geleerd over hoe ik dit aan ga pakken. Met voor ieder nieuw boek een eigen “schrijfbijbel”, een notitieboekje waar alle informatie in te vinden is. Normaal deed ik dat op de computer, maar met het handmatig uitschrijven wordt het toch net weer iets handiger.

Een serie van zes nieuwe boeken. En misschien dan eindelijk ook die ene, die ongeveer in onze tijd op Aarde speelde. Het achtergrondverhaal waar heel Johanna’s wereldbouw mee begon, toen Dinie en Marjo samen Eibor Risoklany uitdachten en dagboeken schreven van personages. Heel vroeger, lijkt dat nu.

Ik hoop dat alles goed blijft gaan met ons, in Nederland, Europa en de wereld. We leven in een periode die veel gevaren en uitdagingen kent. Ik hoop echt dat ik tijd van leven mag krijgen om al mijn plannen te kunnen realiseren.

Blijf allemaal gezond en denk aan elkaar! Wees een beetje lief voor jezelf en voor de wereld om je heen. Blijf je ontwikkelen.

Groeten van Johanna Lime

Hier koopt u boeken voor de feestdagen van december

18 november 2021

Wanneer u voor Sinterklaas en Kerst een verlanglijst tegenkomt met boeken

Raad ik u aan om deze websites op te zoeken

Fantasy, sciencefiction, thriller en horror romans van papier

Vindt u op de website van de artbooksshop, alhier

www.artbooksshop.com

Leest u liever digitaal

Dat kan ook allemaal (kijk onder e-books)

Voor de twaalfde Saturnusmaan

Moet u naar deze link op aquaZZ gaan

https://www.aquazz.com/De-twaalfde-Saturnusmaan-%7C-Johanna-Lime

Voor korte verhalen als e-book

Geeft u mijn Smashwords pagina een bezoek

https://www.smashwords.com/profile/view/JohannaLime2

Wilt u mijn paperbacks liever gesigneerd door mij?

Stuur dan een e-mail naar marjo heijkoop at gmail com

(een Facebook chat mag ook, deze keuze is vrij)

Dan geef ik u het rekeningnummer door, voor het storten van de koopsom

Daarna stuur ik de boeken per pakketpost op, van porto vrij

Ik hoop dat wij een fijne decembermaand krijgen

En dat we nog heel lang vrienden blijven

Groeten van Johanna lime

10 jaar Johanna Lime en de start van NaNoWriMo 2021

4 november 2021

10 jaar Johanna Lime

Op 1 november bestond Johanna Lime precies tien jaar als pseudoniem. Ik plaatste een YouTube filmpje waarin te zien is wat er in de afgelopen jaren allemaal door Dinie en Marjo is geschreven en wat er nog in het vat zit. Zes deelnemers aan de Actie op mijn boekenwebsite en Facebook wonnen een boek van Johanna Lime. Ik ben benieuwd wat ze ervan vinden en hoop op goede recensies.

Volg deze link voor het filmpje: https://www.youtube.com/watch?v=it4aF6uCG6w

De tweede bijeenkomst van de Bootcamp

Op zaterdag ging ik naar de tweede bijeenkomst van de Bootcamp bij de Manuscriptenwedstrijd die Zilverspoor heeft uitgeschreven voor een zelfstandig manuscript. Het was weer reuze gezellig en deze keer kwamen de personages aan bod. Wat er voor mij veranderde was, dat ik besloot om vanuit twee personages te gaan schrijven. De eerste was Dana, een zestienjarig gehandicapt meisje in een rolstoel, de tweede was haar opa, Jethro Shiloh die in dit boek een groot geheim heeft.

Ik had al wat vooruit gewerkt en daarom was ik al begonnen aan dit verhaal, zoals ik vorige keer vertelde als een NaNo Rebel.

Door de perspectiefverandering, moest ik het plotschema een beetje bijwerken voordat de NaNoWriMo echt goed van start kon gaan.

De NaNoWriMo is begonnen

Op 1 november begon de NaNoWriMo maand. Ik had al voor een buffer van 12.303 woorden gezorgd in oktober, omdat ik van tevoren wist dat ik op sommige dagen van november niet in de gelegenheid zou zijn om te schrijven. Dit is mijn manier om ervoor te zorgen dat ik toch iedere dag aan minstens 1667 woorden kom, zodat ik alle badges kan halen.

Vorig jaar moest ik het rond deze tijd opgeven omdat mijn vader overleed. Dit jaar wil ik proberen om toch weer de hele maand november door te kunnen werken aan het wedstrijdmanuscript dat voor 1 mei naar Zilverspoor moet worden opgestuurd.

Het is nu 4 november en het ziet er goed uit. Ik heb in de afgelopen 4 dagen 10.411 woorden geschreven en (met de hoofdstukken die in de buffer zitten) heb ik hoofdstuk 6 af.

Het plotschema dat ik in het begin nog redelijk goed kon volgen, liep bij hoofdstuk 5 de mist in. Vandaar dat ik mezelf behalve als plotter ook als plantser heb aangemerkt bij de persoonlijke badges van de NaNoWriMo website. Tijdens het plotten schiet ik af en toe toch weer in het proces van organisch schrijven, waarbij ik tijdens het schrijven het plot verander en net een andere weg insla. Ik heb dat eerder al eens bekend gemaakt. Ik ben niet voor de volle honderd procent een plotter die helemaal volgens schema werkt. Het verhaal wordt voorbereid, maar tijdens het schrijven krijg ik nieuwe ingevingen en dan wijk ik van het voorbereide plot af. Behalve dan bij de keerpunten, die staan van het begin af aan vast.

Het is mijn manier van schrijven en voor mij werkt het.

Ik hoop de komende week nog flinke vorderingen te kunnen maken met het verhaal. Dat is het fijne van NaNoWriMo, hoe langer ik eraan mee doe hoe meer het een goede routine wordt om elke maand november een heel eind van een manuscript te kunnen schrijven.

Ik zag trouwens in mijn aantekeningen dat ik in december 2020 de schade van november van vorig jaar een eindje heb ingehaald en de rest met een project in januari 2021. Tegenwoordig kun je met de website van de NaNoWriMo ook tussentijds je score bijhouden en nieuwe projecten aanmaken. Daar heb ik goed gebruik van gemaakt. Dus als het manuscript na november nog niet klaar is, ben ik van plan om er in december verder aan door te werken.

Het wordt weer winter, dat is een goede tijd om te schrijven.

Het is leuk om te zien dat er deze maand veel bekenden zijn die ook aan de NaNoWriMo bezig zijn. Leuk om te zien hoe mijn “buddies” vorderen.

Groeten van Johanna Lime

Auteur Johanna Lime – 2011 tot 2021

28 oktober 2021

In 2011 besloten Dinie Boudestein en Marjo Heijkoop dat het tijd werd om in de openbaarheid te treden met hun schrijfwerk, waar ze sinds hun tiende jaar samen aan bezig waren. De directe aanleiding tot dat besluit was het overlijden van Marjo’s jongste broer Maarten, op 47-jarige leeftijd. Dinies vader Henk was 69, zus Joke 43, broer Arie 53, broer Piet 56 en moeder Adriana 88 toen zij in de periode van de vijftien jaren daarvoor ook al waren heengegaan. Het leven was maar kort. Voor ons gold de aanname dat mensen steeds maar ouder werden echt niet. De meesten haalden de pensioengerechtigde leeftijd niet eens! Ons kringetje naaste familieleden werd alsmaar kleiner.

Stel dat ons dat zou gebeuren. Dan ging alles wat we bedacht hadden aan verhaal, wereldbouw en personages zo de prullenbak in. Niemand zou van het bestaan ervan afweten. We hadden er nooit met anderen over gesproken, hielden het geheim en voor onszelf.

Dat er nooit iets mee gedaan zou worden, wilden we niet. Daarvoor beleefden we er te veel plezier aan. We moesten het delen met de wereld om ons heen. Dus besloten we om van de dagboeken van personages die we tot dan toe geschreven hadden, echte verhalen te gaan schrijven. Verhalen die uitgegeven konden worden.

We begonnen te schrijven aan “De vergeten vloek”. Maar net toen we na drie maanden zoveel op papier hadden staan dat we eens uit gingen zoeken of we een uitgever konden vinden, zagen we op het internet de manuscriptenwedstrijd van Magic Tales en Luitingh Fantasy. Zij wilden een manuscript voor een op zichzelf staand verhaal. We besloten om daaraan mee te doen. Dus pasten we ons aan en haalden een bijpersoon tevoorschijn uit het tot dan toe geschreven manuscript. Kamilia Arras werd de hoofdpersoon van ons nieuwe manuscript. We bedachten een verhaal over een tijdreis, naar de oorsprong van onze verbeeldingswereld. Dat werd “Schimmenschuw”.

Schimmenschuw kwam als het debuut van Johanna Lime, ons pseudoniem, in 2015 uit bij Zilverbron. Wij waren echte schrijvers geworden. Behalve romans schreven we ook korte verhalen voor schrijfwedstrijden in het fantastische genre. Drie korte verhalen werden in 20215 opgenomen in bundels bij Annibo. We kregen bij Zilverbron contracten voor het verhaal dat onze uitgebreide wereldbouw recht zou doen. Dat werd trilogie “De vergeten vloek.” Van 2012 tot 2018 deden we aan allerlei wedstrijden mee met onze korte verhalen en daar maakten we vanaf november 2015 e-books van voor Smashwords.

We waren lekker bezig met schrijven en ontmoetten onze collega’s en lezers op beurzen en festivals.

We lazen ook de boeken van collega-auteurs en leerden veel over het schrijven van korte verhalen en romans, tijdens cursussen en van de redactie op ons werk, uit juryrapporten en uit verschillende bronnen op het internet. Schrijven was niet meer uit ons leven weg te denken.

In 2018 ging het mis. Bij Dinie was de kanker teruggekomen, waarvoor ze tien jaar eerder was behandeld. En nu was er geen redden meer aan. Op 23 december 2018 overleed ze na een kort ziekbed, nog voor we naar de afspraak met de oncoloog konden gaan.

We hadden het derde deel van Schamel verbond nog niet helemaal geschreven. Het plot stond in een schema en met het schrijven zaten we ongeveer op de helft.

Zou de trilogie nu toch niet uitkomen? Bleef het maar bij twee delen? Dat kon natuurlijk niet.

Het blijft vreselijk dat Marjo haar beste maatje, grootste vriendin, liefste nicht en trouwe geestverwant is kwijtgeraakt aan die rottige K-ziekte. In de jaren die volgden na 2018 stierven ook haar moeder (88) en haar vader (94), voor wie Marjo de mantelzorg gedaan had. Dat was ook een groot gemis, maar zij hadden al een heel eind verder kunnen reizen op de levensweg dan Dinie, die met 65 haar pensioenleeftijd niet gehaald heeft, net als haar broers en zus. Het is erg eenzaam geworden zonder deze mensen, al leven ze door in Marjo’s herinnering.

De boeken waaraan Dinie meegeschreven heeft, zijn het tastbare bewijs van haar bestaan. Haar stem is daarin terug te vinden. Sinds Dinies overlijden besloot Marjo om alleen door te schrijven. Hoe kon ze anders? Het was haar grote passie en dat is het nog steeds. Meer zelfs. Het schrijven neemt een belangrijke plaats in, in haar leven. Het houdt door de dimensies heen de banden met Dinie in stand.

Bovenstaande boeken zijn inmiddels uitgebracht door Johanna lime. En behalve deze romans zijn er de korte verhalen op Smashwords.

Degenen die dit blog volgen, weten dat er meer aan komt. Na tien jaar is Johanna Lime nog lang niet uitgeschreven. Er komen nog korte verhalen aan. Trilogie Interplanetair waaraan hard gewerkt wordt om hem verder af te krijgen. Een nieuwe manuscriptenwedstrijd. Plannen voor nieuwe romans daarna. Meedoen aan korte verhalen schrijven.

Marjo hoopt dat zij haar ouders achterna mag gaan en nog heel lang van haar (pré)pensioen mag genieten. Dat we de klimaatproblemen zo goed aanpakken dat ze geen gevaar meer vormen voor alle leven op aarde. Dat ze nog lang gezond en sterk en slim kan blijven om het schrijven vol te houden. Maar vooral dat er nog veel lezers de weg naar de boeken van Johanna Lime zullen vinden en mee mogen genieten van de verhalen uit de wereldbouw die Dinie en zij verzonnen hebben, al wordt die de laatste jaren ook verder uitgebreid met nieuwe ideeën.

Dank jullie wel voor het volgen van Johanna Lime.

Eindelijk weer op een beurs

21 oktober 2021

Fantasy Fest

We kennen het allemaal, het coronaverhaal. Daardoor waren er geen beurzen meer, nadat Schamel verbond was uitgegeven en De vergeten vloek trilogie compleet was. Ik verheugde me er erg op, dat ik na april 2020 de hele trilogie kon gaan verkopen, maar dat ging mooi niet door! Zelfs nadat mijn nieuwste boek, Interplanetair boek 1 Ruimtestad, op 5 februari 2021 uit was gekomen, waren er nog geen festivals. Geen gezellige onderonsjes met auteurs van Zilverspoor en Zilverbron. Wel About Books kijken vanachter het computerscherm.

Ik stond niet op de Elfia, dat was het eerste festival waarbij boeken verkopen weer kon, in september 2021. Vorig weekend was er een beurs in Gorinchem, daar stond ik ook niet bij.

Dus toen ik de mogelijkheid had om me op te geven voor Fantasy Fest in Rijswijk, heb ik dat gedaan. Ik hoop dat ik het vol kan houden om twee dagen achter de boekenkraam te staan, want ik heb er veel zin in om weer eens wat lezers te spreken. En collega’s, en de uitgever natuurlijk.

Op Fantasy Fest op 23 en 24 oktober heb ik nu vijf boeken van Zilverbron om te verkopen.

Ik hoop jullie daar te zien.

Bijna tien jaar aan het schrijven.

Nog een dag of tien, dan is het 1 november. Een belangrijke datum voor Johanna Lime, de datum waarop Dinie en Marjo besloten om samen onder dit pseudoniem boeken te gaan uitbrengen. Er zijn er nu dus vijf uitgebracht bij Zilverbron, de zesde gaat binnenkort de redactieronde in, de zevende moet nog een paar keer herschreven worden en gaat voor september 2022 naar de uitgever. Als die klaar zijn is trilogie Interplanetair compleet.

Ik ben na de dood van Dinie alleen doorgegaan met schrijven en heb ook het project afgemaakt voor het autobiografische boek De twaalfde Saturnusmaan. Dat kwam ook in februari 2021 uit, bij uitgeverij aquaZZ.

Cocky, de uitgever van Zilverspoor/Zilverbron, weet al dat ik nog veel meer boeken wil gaan schrijven. Ik hoop echt dat ik gezond oud kan worden en dat ik dat allemaal nog kan doen.

P.S. Vergeten jullie de winactie niet op https://boekenvanjohannlime.com bij Acties?

Hij loopt tot 1 november, dus als je zin hebt in een verloting, doe dan snel nog even mee.

Manuscriptenwedstrijd Zilverspoor

Het derde manuscript voor Interplanetair ligt even aan de kant. Ik pak het in 2022 wel weer op. Eerst ben ik nu bezig aan een afzonderlijk verhaal, een verhaal voor de manuscriptenwedstrijd voor Zilverspoor. Hij heeft de deadline van 1 mei 2022, dus deze gaat eerst. Ik werk alvast wat vooruit voordat de NaNoWriMo maand eraan komt, omdat ik in november ook naar de HSFCon in Sneek moet, waar ik twee lezingen geef.

Maandag ben ik begonnen te schrijven, nadat ik in het weekend het plotschema heb gemaakt. Vandaag kwam hoofdstuk 1 af en eergisteren de proloog.

Ik zit in een heerlijke vreemde wereld, een waarvan ik hoop dat hij er nooit zal komen. Het speelt zich namelijk af in 2049 op de aarde, wanneer de ijskappen gesmolten zijn en er vele natuurrampen zijn geweest. Het is ons niet gelukt om de klimaatcrisis af te wenden.

Ik vond het wel een passend scenario voor een cyberpunkverhaal, maar heb er natuurlijk wel weer een eigen draai aan gegeven. Zoals gewoonlijk heb ik het mezelf niet gemakkelijk gemaakt en moet ik gaandeweg het schrijven nog veel denkwerk verrichten.

Maar dat maakt het schrijven nu juist zo leuk!

De keerpunten in het verhaal staan min of meer vastgepind, ik weet waar ik uit moet komen, hoe het afloopt met de hoofdpersoon en welke ontwikkeling ze meemaakt.

Ik heb zelfs al een titel voor het boek bedacht.

En vandaag, toen ik in de herrie zat van een buurman die met elektrische machines bezig was aan zijn huis en ik niet in alle rust kon schrijven, heb ik cyberpunkmuziek opgezocht op YouTube. Muziek van een paar uur achter elkaar. Dat heb ik laten draaien terwijl ik schreef. En weet je wat? Het hielp echt goed! Ik kwam direct in de goede sfeer terecht, met een soort van Blade Runner achtige druilerige regen die maar niet ophoudt.

Ik ben helemaal enthousiast. Dit verhaal gaat vast weer een leuk boek opleveren.

Er is iets bijzonders aan de hoofdpersoon, waardoor ik denk dat ik een doelgroep kan bereiken die meestal nogal vergeten wordt. Meer wil ik daar alsnog niet over kwijt. Eerst maar eens kijken of het me lukt om het hele verhaal uit te werken.

Hopelijk tot ziens,

Groeten van Johanna Lime