Het schrijven aan trilogie Interplanetair – de voortgang

10 september 2021

Het schrijven van Schakelmagie

In juli 2021 had ik het schrijven aan boek 3 als project genomen voor de CampNaNoWriMo. Ik was tot in hoofdstuk 17 gekomen, weliswaar nog maar met versie 1, maar dat was alvast een hele prestatie. In augustus ging ik een kort verhaal schrijven voor de Harland Awards, waardoor het manuscript even aan de kant lag.

Eind augustus en begin september besloot ik verder te gaan met het verhaal van dit derde boek. Want wanneer het verhaal eenmaal helemaal uitgeschreven zou zijn, zou ik weer wat meer ruimte krijgen voor andere verhalen in mijn hoofd.

Gisterenavond, 9 september 2021, heb ik versie 1 af kunnen ronden. Het verhaal van boek 3 Schakelmagie is nu dus helemaal uitgewerkt. Daarmee heb ik weer een doel bereikt, de hele trilogie is in ieder geval geschreven. Goed op tijd volgens de planning.

Ik moet versie 1 van Schakelmagie natuurlijk later nog wel een paar keer oppakken om er nog wat aan te schaven en te verbeteren. Zo gaat het schrijfproces bij mij tegenwoordig steeds. Eerst schrijf ik het hele verhaal uit. Dat kost me soms één maar vaak ook meer versies. Als ik op een kwart van het plot ben, of op de helft, heb ik vaak nieuwe ingevingen. Ik ben dan niet tevreden met het begin en ga er met een nieuwe versie weer van voren af aan doorheen, net zolang totdat het verhaal er staat.

Bij Schakelmagie wist ik van tevoren beter en preciezer wat er in het plot stond. Het was meer in detail uitgewerkt. Daardoor heeft dit verhaal schrijven mij slechts een versie gekost. Toch moet ik er nog een paar keer doorheen om het te redigeren. Sommige stukjes zijn waarschijnlijk te kort door de bocht, andere zijn niet logisch genoeg en hebben iets meer uitleg nodig. Dat wordt een kwestie van kritisch beoordelen en de tekst oppoetsen. Het doet een beroep op een andere kant van mijzelf dan de creatieve kant die ik tot nu toe heb gebruikt. Het is meer de pet van de criticus die ik dan opzet in plaats van dat mijn creatieve deel de volle aandacht krijgt.

In ieder geval heb ik weer een mijlpaal bereikt. Deze serie heeft vastere vormen aangenomen en komt er zeker aan!

Personages

Als u Interplanetair boek 1 Ruimtestad hebt gelezen, is het u misschien opgevallen dat dit boek vanuit twee perspectieven is geschreven.

Het ene perspectief is dat van Daniël Muir-Attholred, de oudste zoon van koningin en Eerwaarde Moeder Sylviana Attholred van het koninkrijk Berinyi. Op het bovenstaande plaatje wordt hij afgebeeld als een tijger en als u het verhaal kent, weet u wel waarom. Die tijger speelt in de volgende boeken uit de serie nog steeds een rol, het principe ervan wordt in boek 2 nog het meest belicht.

Het tweede perspectief is van Irene Morane, de oudste dochter van koning Jima Revaldesh-Morane van Laskoro. Irene is misschien af en toe net iets te nieuwsgierig dan goed voor haar is. Daardoor komt ze in de problemen, maar daardoor leert ze ook haar nieuwe vrienden kennen.

Vandaag kreeg ik een fijne recensie van Nakita’s Library, waarin ze schreef dat deze trilogie wat bondiger geschreven en wat moderner is dat de vorige. Ook dat de ze meer empathie voelde voor de personages. Dat vind ik fijn, wat daaruit blijkt dat ik mijn doelen met deze serie waarschijnlijk wel ga halen. Minder perspectieven gebruiken, de informatie in het verhaal verwerken op de juiste plaatsen en het net iets spannender proberen te maken. Ik hoop dat u dat als lezer ook opgevallen is, na het lezen van Schimmenschuw en De vergeten vloek.

De redactie van Geestenpoort

Het manuscript voor boek 2 Geestenpoort is in augustus naar de uitgever opgestuurd. Ik wacht nu op de redactie.

Tijdens dit wachten werd ik opgebeld door mijn uitgever, Zilverbron. Cocky vertelde mij dat de planning iets gewijzigd is, omdat de redacteur die ik in eerste instantie had toegewezen gekregen het erg druk had.

Mijn manuscript gaat nu naar een mij welbekende redacteur met wie ik al eerder heb samengewerkt, namelijk: Tamara Geraeds. Zij heeft ook de redactie gedaan van Smeulend venijn. Ik heb er zin in om weer met haar samen aan dit boek te werken!

De redactie begint pas in januari 2022.

Het tweede boek van de trilogie zal daarom wat later dan in de eerder geplande maand januari 2022 uitkomen. Het wordt misschien wel maart.

Ik vind het niet zo heel erg dat het wat uitloopt. Het gaat er mij natuurlijk om dat er een kwalitatief goed boek op de markt komt. Als ik daarvoor iets meer geduld moet hebben, heb ik dat er graag voor over.

Ik hoop dat u ook geduldig blijft wachten op boek 2 van deze serie.

Het verhaal speelt zich op verschillende planeten af en op de achtergrond blijft de Ruimtestad een rol spelen.

Meer verklap ik nu nog niet.

Groeten van Johanna Lime

De kracht van verbeelding in fantasyverhalen

4 september 2021

Een van de vragen die mij gesteld werden tijdens mijn opleiding in Neuro Linguïstisch Programmeren was deze: ‘Stel je eens voor dat je oog in oog kwam te staan met een wilde tijger. Zou je hem dan aaien?’

Mijn antwoord was: ‘Ja!’

In werkelijkheid zou zoiets natuurlijk erg gevaarlijk zijn. Ik zou trillen van angst en proberen zo snel mogelijk weg te vluchten.

Een tijger is een roofdier, hij zou me kunnen bespringen en dat zou heel goed fatale gevolgen voor mij kunnen hebben.

Misschien een leuk feitje. Bovenstaande afbeelding had ik uitgekozen voor mijn boek Ruimtestad, voordat ik het plaatje van de ruimtestad vond die nu op de cover staat. Het stelt het hoofdpersonage Irene Morane voor met de tijger die symbool staat voor Daniël Muir-Attholred.

Hoe ik op deze gedachte over de tijger te durven aaien kom? Nou, ik ben intussen aangekomen bij hoofdstuk 20 van mijn verhaal. Ik zit bij het laatste keerpunt, bij de climax waar alles naar toegewerkt is.

Ik realiseer me dat ik mijn personages dingen laat doen die ik zelf nooit zou durven. Dat ik ze gruwelijke dingen mee laat maken die ik zelf nooit mee zou willen maken. Het moet echt verschrikkelijk zijn om zoiets mee te moeten maken, om zulke vijanden tegen te komen die ik in mijn verhalen op laat draven.

Ik vraag me af of ik niet te ver gegaan ben.

Terzelfdertijd ben ik trots dat ik deze gruwelijke situaties heb uitgewerkt. Dat ik het mijn personages moeilijk heb gemaakt. In een situatie als in een fantasyverhaal, waar de verbeelding een grote rol speelt, kun je over de grenzen gaan van wat er in het echte leven mogelijk is.

Juist dat zet lezers hopelijk aan het denken.

Ik gebruik bewust magie, voorwerpen en gereedschappen die in het werkelijke leven niet bestaan. Die niet die uitwerking zullen hebben, ook al waren ze er wel. Ik wil namelijk niet dat de voorbeelden uit mijn verhalen nagedaan kunnen worden in het werkelijke leven.

Dat is de kracht van fantasy. Je kunt een tijger aaien. Je kunt personages dingen mee laten maken die in het werkelijke leven onmogelijk zijn.

Die zaken staan symbool voor overtuigingen, vaardigheden en gedrag, die iedereen in zich heeft.

Een lezer kan er zelf de betekenis aan geven die hij of zij nodig heeft om weer nieuwe moed, hoop en kracht te krijgen om de gruwelijkheden in het echte leven het hoofd te bieden.

Ik voel me trots op wat ik heb geschreven.

Of het echt lezers helpt nadat ze mijn verhaal gelezen zullen hebben, zal ik misschien nooit weten. Maar het helpt mij in ieder geval nu wel om me weer wat zekerder te voelen over mezelf. Ik heb dit voor elkaar gekregen, niemand doet me dit na (niet zoals ik dat nu heb gedaan). Ik ben uniek en mag er zijn.

Nu moet ik alleen nog de laatste 20% van mijn verhaal afschrijven. Dan staat het er helemaal.

Daarna wordt het alleen maar gemakkelijker. Dan kan ik eraan gaan schaven, bijschrijven en wegschrappen totdat het de vorm krijgt die ik goed genoeg vind om op te sturen naar mijn uitgever.

Ik ben er tamelijk vroeg mee deze keer. Dit wordt pas begin 2023 het derde boek van trilogie Interplanetair. Dat is alleen maar fijn. Het geeft me de tijd om nog een paar versies te herschrijven en om mee te doen aan de manuscriptenwedstrijd van Zilverspoor, zodat ik zelfs daarvoor misschien op tijd voor de deadline klaar kan zijn.

Groeten van Johanna Lime

CampNaNoWriMo juli 2021 – De laatste loodjes

29 juli 2021

Schrijven aan Versie 1 van Interplanetair boek 3 Schakelmagie.

Het is de 29e dag van de schrijfmaand van CampNaNoWriMo in juli 2021. Nog maar twee dagen en dan is het 31 juli, het einde van de schrijfmaand.

Op 22 juli won ik CampNaNoWriMo met 50.310 woorden aan dit nieuwe project.

Maar ik ging door.

Versie 1 van het manuscript voor het derde boek van trilogie Interplanetair was nog niet helemaal geschreven, daar zijn veel meer woorden voor nodig. Het is trouwens nu, een week later, ook nog niet af en dat zal het over twee dagen nog niet zijn. Ik probeer gewoon om in ieder geval de schrijfroutine tot het einde van deze maand juli vast te houden. Alle woorden die ik nu al geschreven heb, zijn een mooi begin. Voordat dit boek uitgegeven wordt, zal ik het verhaal nog minstens drie keer herschrijven. Zo gaat dat nu eenmaal.

Ik ben trost op mezelf. Vandaag kwam hoofdstuk 15 af en begon ik aan hoofdstuk 16. Dat betekent dat 60% van het hele verhaal er alvast staat. Ik ben over het moeilijke middenstuk heen en kan naar de climax toe gaan werken. Dat scheelt enorm. Dit boek komt er wel, daar heb ik veel vertrouwen in!

Nu dus nog twee dagen volhouden voor de laatste twee badges.

Het woordenaantal staat op 64.835. Dit boek wordt vermoedelijk net zo dik als de vorige delen. Een gemiddelde van rond de 2.000 woorden per dag vind ik een mooie prestatie.

Ik kan nog een badge halen voor iedere dag een woordenaantal invoeren en voor iedere dag het minimale aantal woorden invoeren. Het lijkt me leuk om die ook te pakken zien te krijgen op de website, dus ik ga nog even door. Zaterdag hoop ik ze op te halen, al is het digitaal.

Mijn plannen voor de komende maanden.

Nu ik mijn CampNaNoWriMo project bijna heb afgerond in juli, stop ik daar per 1 augustus weer mee en laat ik het even liggen om het later verder af te krijgen.

  1. Eerst komt nu Versie 5 van Interplanetair boek 2 Geestenpoort weer aan de beurt. Ik ga dit manuscript weer redigeren en volgens de eisen van de uitgever indelen. Dan stuur ik het als het klaar is op naar Zilverbron en kan ik de redactie ervan afwachten.
  2. Ik wil graag twee verhalen schrijven voor de Harland Awards, voor twee nieuwe korte verhalen, dus dat ga ik in augustus ook nog doen. Ik verwacht dat het me wel zal gaan lukken.
  3. In september ga ik iets anders doen, want ik ben te GAST bij HSFCon op 20 en 21 november in Sneek. Daarvoor ga ik lezingen uitwerken.
  4. Als ik daar dan nog tijd voor heb, ga ik in september en oktober een plot uitwerken en aan een manuscript schrijven voor de manuscriptenwedstrijd van Zilverspoor, die een deadline heeft op 1 mei 2022.
  5. In november, tijdens NaNoWriMo wil ik dan weer verder met het manuscript waar ik nu aan bezig ben geweest. Ik zal voor het HSFCon weekend een eind vooruit moeten werken, anders win ik NaNoWriMo dit jaar weer niet. Dat moet ik dus incalculeren.

U ziet het al, er is genoeg te doen.

Science fiction liefhebbers (ook fantasy), weten jullie al van HSFCon?

Er komt een mooi programma waar ik dus aan meewerk. Misschien een goed idee om langs te komen?

Groeten van Johanna Lime.

Winnaar van CampNaNoWriMo juli 2021

22 juli 2021

Het is de 22e dag van de schrijfmaand van CampNaNoWriMo in juli 2021. Ik had mezelf als doel gesteld om voor Versie 1 van mijn manuscript voor het derde boek van trilogie Interplanetair 50.000 woorden te schrijven deze maand. Dat is me vandaag gelukt! Ik ben opnieuw WINNAAR van CampNaNoWriMo.

YES! Doel gehaald. Ik schreef 50.310 woorden in 22 dagen, gemiddeld 2.286 woorden per dag. Hoofdstuk 12 van de 26 of 27 hoofdstukken voor dit verhaal is af.

Wat nu?

12 hoofdstukken is nog lang niet het hele manuscript, om dat af te krijgen heb ik twee maanden zoals CampNaNoWriMo nodig. Dus ik ga proberen om dit schrijfritme de rest van de maand juli ook nog vol te houden.

Ik ben erg blij dat het plotten van dit verhaal goed ging en dat het schrijven ook goed blijft gaan.

Voor de komende maanden heb ik trouwens nog andere schrijfplannen. Zoals Versie 5 van Interplanetair boek 2 herschrijven en opsturen naar de uitgever. Ook korte verhalen voor de Harland Awards staan op het programma. Bovendien wil ik meer tijd gaan besteden aan tekenen op de computer. Ik vermaak me dus wel.

Groeten van Johanna Lime.

De eerste dag van CampNaNoWriMo juli 2021

01 juli 2021

De schrijfmaand juli is nog maar net begonnen. Na een dag schrijven ben ik best tevreden. Ik heb de proloog van mijn volgende manuscript af. 1844 woorden vandaag, 114% van het aantal dat ik halen moest bij CampNaNoWriMo. Het doel is weer 50.000 (nieuwe) woorden schrijven voor een nieuw manuscript, zoals het aloude NaNoWriMo doel luidt. Als ik zo lekker door kan gaan en elke dag dit aantal haal, moet het me gaan lukken.

Ik ben blij met de woorden die vandaag tevoorschijn kwamen. De Proloog geeft goed aan wat er in het verhaal te verwachten valt. Het boekje ‘Storytelling in 12 stappen’ dat ik aan het lezen ben, gaf me precies het steuntje in de rug om de proloog zo op te schrijven dat hij aan de voorwaarden voor een goede proloog voldoet. Het was wel weer een dingetje, gisteren heb ik mijn plotschema voor de proloog er alweer voor aangepast. Maar het werkte dus goed.

Morgen begin ik aan hoofdstuk 1.

Het is me gelukt om alle personages uit te schrijven en het plot in schema te zetten. Ik heb de kapstok die het verhaal in grote lijnen vasthoudt dus als leidraad. Dat geeft me steun. Gaandeweg hoop ik dat alle details, woorden zinnen en alinea’s netjes op zijn plaats vallen.

De kop is eraf, dag 1 zit erop.

Hoe het verder gaat, laat ik in een volgend blog weer weten.

P.S. Hebben jullie mijn Summer Sale actie gezien bij Publicaties NL?

Deze hele maand kunnen jullie profiteren van korte verhalen die ik gratis weggeef, zodat je wat te lezen hebt in de zomervakantie.

Veel plezier met mijn verhalen!

Groeten van Johanna Lime.

Het manuscript is herschreven (voor Interplanetair boek 2)

17 juni 2021

De herschrijfronde (Versie 4) van het manuscript van

Interplanetair boek 2 Geestenpoort

is af.

Mijn schrijfproces

Vorige week schreef ik dat ik tot en met hoofdstuk 15 was gekomen en nu is het hele manuscript af. Een proloog en vijfentwintig hoofdstukken. Uiteindelijk gaat boek 2 iets meer woorden tellen dan boek 1, vermoed ik, als de redactie het toelaat. Ik heb nu ruim 105.400 woorden en zit gelukkig nog een eindje onder het maximum. Ik ben er erg tevreden mee, zo past het mooi achter het eerste boek uit deze trilogie.

Het was een hele klus, zo’n middelste deel van een serie van drie boeken, maar erg de moeite waard. Als je als schrijver de zinnen beter ziet worden, de volgorde van de alinea’s net wat logischer wordt en het verhaal net wat meer in het juiste verband komt te staan, ben je een gelukkig mens. Ik tenminste wel. Het is weer een verhaal om verliefd op te zijn. Ik heb ervan genoten. De weinige aanwijzingen van proeflezers hebben me goed op weg geholpen. De klungelige dingen waar ik als schrijver blind voor ben geworden, zijn er door de proeflezers uitgehaald. De rest kon ik daarna zelf gelukkig wel weer beredeneren en beter uitwerken dan bij versie 3. Ik hoop dat ik het te veel aan informatie nu voldoende heb geschrapt en wat nodig is voor het verhaal is blijven staan.

Typisch, maar versie 4 blijkt tegenwoordig de versie van een manuscript te zijn waarin een nieuw verhaal echt helemaal goed uit de verf komt. Ik laat het nu weer even rusten. Even afstand nemen van dit manuscript en er later nog eens goed naar kijken. Misschien heeft het nog een versie 5 nodig en anders is het gereed om naar de uitgeverij op te sturen. Ik ben in ieder geval ruim op tijd klaar zo. Het boek wordt verwacht in januari of anders in ieder geval aan het begin van 2022, maar natuurlijk wel pas nadat alle redactierondes achter de rug zijn.

Om jullie een beetje een idee te geven van wat je kunt verwachten: het is best weer veel. Kijk maar naar de tekst op dit plaatje. Maar ja, dat heb ik altijd, mijn fantasy kent geen grenzen!

Op naar een nieuw verhaal

Het is nu 17 juni 2021 en CampNaNoWriMo komt eraan! De hele maand juli wordt weer een drukke schrijfmaand. Ik heb nog even de tijd voordat het 1 juli is. Heerlijk!

Nu heb ik de kans om alles goed voor te bereiden. Ik heb al een uitgetypt plot, maar alle details kunnen nog wel beter worden uitgewerkt. De personages voor boek 3 hebben zich inmiddels al grotendeels bij mij bekend gemaakt. Ik weet de hoofdpersonages, de belangrijke bijpersonages, de antagonisten, het conflict voor boek 3, het overkoepelende conflict van de trilogie… Dat helpt me alvast een stuk vooruit. Nu moet ik de karakterschetsen nog uit gaan werken door iedere persoon een uiterlijk en een innerlijk te geven. Liefst met goede en slechte eigenschappen die in het verhaal naar boven komen. Liefst ook met gevarieerde vaardigheden. En voor de hoofdpersonages de ontwikkeling die ze doormaken. De keerpunten van het verhaal moet ik ook nog helder op mijn netvlies zien te krijgen en op hun plaats in mijn schema zetten. Dan ga ik het verhaalschema helemaal verder invullen en het verhaal in hoofdstukken verdelen. Deze keer moet ik van alles gaan bedenken over de wereldbouw van twee planeten die ik nog niet eerder uitgebreid heb beschreven. En de kaarten tekenen. Ik heb er erg veel zin in!

Je ziet zeker wel welke kant het opgaat? Voor het volgende CampNaNoWriMo project ga ik aan de eerste versie beginnen voor boek 3 van Interplanetair. Op de achtergrond speel ik nog wel met het idee voor een heel ander manuscript. Dat zal dan voor de manuscriptenwedstrijd van Zilverspoor zijn. Ik had al min of meer een plot bedacht. Maar sinds ik naar twee seizoenen film gekeken heb van The Chronicles van Shannarah van Terry Brooks, vind ik mijn idee niet zo goed meer. Ik wil het beter gaan doen! Anders, veel mooier.

Wat ben ik blij dat ik de knoop een tijdje terug heb doorgehakt om een Netflix abonnement te nemen. De films die ik daar zie geven me nieuwe inspiratie. Niet dat ik dezelfde verhaalideeën wil gebruiken. Nee, de “WAT ALS?” vraag komt weer op. Ik schuif met de puzzelstukjes die ik had, maak de personages anders, ga een andere kant op met de wereld en houd de goede punten die ik al verzonnen had vast. Nog even en ik heb ook een plot voor dat nieuwe verhaal. Het zal alleen niet in juli worden geschreven, maar dat is niet erg. Er zitten meer maanden in een jaar. NaNoWriMo kan tegenwoordig ook in de tussenliggende maanden. Dus dat komt wel goed.

Ik heb het druk als een klein baasje.

Hebben jullie al een idee voor een CampNaNoWriMo project?

Groeten van Johanna Lime

Het eureka gevoel

10 juni 2021

En dan komt de plot er ineens in een vloeiende beweging uit! Eureka!

Vorig jaar gaf uitgeverij Zilverbron mij drie contracten voor de boeken van mijn volgende trilogie. Een nieuw verhaal na “Schimmenschuw” en trilogie “De vergeten vloek”, in een steeds groter wordende verbeeldingswereld. Ik wist de overkoepelende titel al: Interplanetair. Dat er steeds meer planeten en volkeren bij zouden komen in mijn wereldbouw was de enige zekerheid die ik had. Verder was alles nog vaag, heel vaag. Ik had nog maar een summiere beschrijving van waar het verhaal over zou gaan. Ik kon ook niet beloven dat ik me daar aan houden zou. Tijdens het schrijfproces kan het zomaar gebeuren dat er nog heel veel verandert. Zoals de personages.

Mijn eerste plan was steeds twee andere hoofdpersonages per boek, maar daarvan ben ik afgestapt. Nu spelen Daniël en Irene in alle drie de boeken van de trilogie de hoofdrol. Dat moest het een stuk duidelijker maken voor mezelf maar vooral ook voor de lezers. Het eerste plot is tijdens het schrijven van boek 1 veel sterker geworden dan het vage idee dat ik er in eerste instantie over had. Intussen zijn de verhalen voor boek 2 en 3 in mijn hoofd ook alweer sterk gewijzigd. Zelfs de subtitels lijken niet meer op het eerste concept.

Achteraf gezien realiseer ik me dat mijn uitgever wel erg veel vertrouwen in mij had, toen ze direct met drie contracten aankwam voor mijn nieuwe trilogie. Het eerste boek van de drie contracten, Ruimtestad, is uitgebracht op 5 februari 2021. De meeste recensies zijn erg lovend en daar ben ik erg blij mee.

Op het moment ben ik aan versie 4 bezig van het tweede deel. Hoofdstuk 15 is herschreven, nog 10 hoofdstukken te gaan! Er gebeuren mooie dingen tijdens het herschrijven. Het verhaal wordt zienderogen beter. Ik zie woorden op hun plaats springen en zinnen beter leesbaar worden. Wat is het toch een magisch proces om zo met taal bezig te zijn! Ik voel de liefde voor mijn volgende boekenkind groeien. De puzzelstukken vallen langzamerhand precies op de plek waar ze bedoeld zijn in de verhaalstructuur.

Vorige week kwam tijdens het herschrijven van deel 2 ineens de hele synopsis van anderhalve pagina en ook de flaptekst in mijn gedachten naar boven en kon ik die uittypen. Voor het derde deel was dat nog wat te veel gevraagd. Daar waren de dingen nog wat te vaag.

De afgelopen week voelde ik steeds meer de drang om voor boek 3 toch het hele verhaal maar eens heel goed uit te plotten. Want ja, CampNaNoWriMo in juli.

Wat is het toch zalig om te merken dat mijn onderbewuste het op die kritieke momenten helemaal van me overneemt. Gisterenavond kreeg ik echt een “Eureka!” gevoel. Ik pakte het beginnetje van de synopsis erbij waar ik vorige week was blijven steken. En ineens kwam achter elkaar de flaptekst van het derde boek naar buiten. En daarna volgde zes pagina’s plot!

Vanmorgen heb ik daar een samenvatting van gemaakt, zodat die synopsis ook anderhalve pagina werd. De langere uitwerking van de plot moet nog wel wat gedetailleerder worden uitgewerkt in scènes voor het plotschema en de hoofdstukindeling die ik altijd in Excel maak. Maar ik weet nu het begin, het midden en het eind van het verhaal. Ik weet wie de protagonisten zijn, wie de bijpersonages zijn en ook weet ik wie de antagonisten zijn. Ik heb een idee van hoe te twee planeten eruit moeten gaan zien en welke belangrijke plaatsen en landstreken er te vinden moeten zijn. Ik moet alleen nog brainstormen over technische snufjes en magisch dieren- en plantenleven. Ik moet nog namen verzinnen voor bepaalde mensen, elfen, planten en dieren. Nog beter uitdenken hoe het nieuwe magiesysteem dan werkt en het plausibel maken waarom er op dieren door bossen gereden moet worden. Maar dan ben ik eruit. Het hele overkoepelende verhaal van Interplanetair valt helemaal op zijn plek. Wat een openbaring! Ik krijg er zo’n zin in om gauw door te schrijven, zo’n zin om dit uit te werken.

Hoera! Wat is het leven toch mooi als een plan tot leven komt.

Stel je voor dat ik deze maand nu al het herschrijven van deel 2 afkrijg. Dat zou best een reële optie kunnen zijn want zeg nou zelf. Op 10 juni heb ik 3/5 deel van het hele manuscript al af. Nog 10 dagen van iedere dag een hoofdstuk herschrijven, dan kan het 20 juni klaar zijn. Dus dan heb ik nog 10 dagen om CampNaNoWriMo voor te bereiden.

Wat zal ik dan tijdens CampNaNoWriMo schrijven? Ik had het herschrijven van deel 2 er eigenlijk voor gepland. Zal ik dan toch nog een vijfde versie van dit verhaal maken? Of zal ik alvast aan een volgend manuscript beginnen? Bijvoorbeeld aan het manuscript dat mee kan doen aan de wedstrijd die Zilverspoor heeft uitgeschreven voor 1 mei 2022? Of zal ik alvast aan deel 3 gaan beginnen van de trilogie?

Mensenlief. Wat voel ik me vrij! Ik heb de keuze uit drie mogelijkheden. Is dat niet geweldig?

Eureka!

Waar worden jullie vrolijk van?

Groeten van Johanna Lime

Soms moet je een uiltje knappen

3 juni 2021

Nog regelmatig gebeurt het mij dat ik uit een roes ontwaak. Dan heb ik het gevoel dat ik zo naar mijn ouders zou kunnen gaan, als ik dat zou willen. Het idee dat zij nog steeds in de bungalow wonen waarin ik het grootste deel van mijn jeugd heb doorgebracht.

’s Avonds bekruipt me soms het idee dat Dinie al naar bed is gegaan. Dan komt de gedachte in mij op dat ik ook maar gauw moet gaan slapen.

Alleen dringt daarna de realisatie tot mij door dat die tijd uit mijn herinneringen niet langer bestaat. Mijn ouders en Dinie leven niet meer.

Mijn fantasie speelt me parten. Het zal wel iets te maken hebben met het rouwproces wat nog steeds niet helemaal voorbij is, als het ooit al helemaal verdwijnt. Ik ben alleen en mis hen.

Soms ben ik met zoveel taken bezig op een dag, dat het vanzelf erg laat wordt. Ik moet dan nodig een uiltje gaan knappen. Morgen is er een nieuwe dag met nieuwe kansen.

Zoals jullie weten uit mijn vorige blog ben ik bezig met Versie 4 van Interplanetair boek 2 Geestenpoort, het tweede deel van de trilogie dat volgens de planning in 2022 bij Zilverbron wordt uitgebracht.

Tijdens het werk aan mijn manuscript kom ik ook in een roes waarbij de werkelijkheid vervaagt. Alleen komt dit door het geconcentreerd redigeren van mijn verhaal. Heel wat zinnen worden omgegooid. Gebeurtenissen verduidelijkt, herhalingen geschrapt. De tekst wordt stukje bij beetje beter, het verhaal mooier. Zachtjesaan wordt duidelijker wat ik bedoelde te vertellen. Niet alleen helpen bepaalde opmerkingen van Sebastiaan, mijn proeflezer, mij erbij om na te denken over wat er moet veranderen aan de tekst. Ook zie ik zelf dat Versie 3 nog niet goed genoeg was. Het herschrijven doe ik niet voor niets. Bovendien heb ik nu een beter beeld gekregen van hoe het verhaal in het derde deel van de trilogie verder moet gaan, zodat ik daar vast op kan anticiperen. Elementen die belangrijk zijn voor de ontwikkeling van de gebeurtenissen en de personages heb ik nu meer in de gaten.

Als ik met het herschrijven bezig ben, is het net alsof ik door een portaal in mijn verbeeldingswereld ben gestapt. Dan vergeet ik alles om me heen en dan ga ik net zolang door totdat ik weer een hoofdstuk af heb. Mijn koffie is koud en de wijzers van de klok geven een tijd aan die alweer ver voorbij de lunchtijd zit. Ik moet nodig een paar boterhammen nemen. En kijken of er nog warme koffie in de pot over is.

Hieronder op het plaatje zien jullie een fragment uit hoofdstuk 10. Irene en Daniël hebben een uitstapje gemaakt naar Chyndyro. Dat is belangrijk voor het verhaal, omdat ze daar iets ontdekken wat voor het vervolg belangrijk wordt. En zo passen de puzzelstukjes steeds beter in elkaar en wordt de trilogie langzaam verder opgebouwd.

Behalve het herschrijven ben ik de afgelopen week ook bezig geweest met landkaarten tekenen op de computer. Deze keer heb ik de bergen, heuvels en rivieren geplaatst. Op het plaatje zie je hoe de kaart van Calliope er tot nu toe uitziet. Dit is een project wat nog wel een paar kwartaal zal duren voordat het af zal zijn. Het is wel fijn om schrijven en tekenen steeds een beetje af te wisselen. Het een versterkt het ander.

Tot zover deze blog over de voortgang van het werk,

Groeten van Johanna Lime

(Her)schrijven en tekenen in mei 2021

27 mei 2021

Herschrijven met de hulp van proeflezers

Vorige week begon ik met het herschrijven van Interplanetair deel 2 Geestenpoort. Ik had toen de proloog opnieuw geschreven. Nu werk ik verder aan versie 4 van het manuscript. Ik heb het verhaal de afgelopen week tot en met hoofdstuk 5 herschreven, aan de hand van de opmerkingen van de proeflezers, Robin en Sebastiaan. Wat is het fijn dat ik nu proeflezers heb! Dat werkt echt heel goed. Het verhaal is weer iets duidelijker geworden.

Behalve dat ik natuurlijk serieus nadenk over wat de proeflezers aangeven als punten om bij stil te staan, heb ik zelf ook goed in de gaten gehouden of het verhaal nog steeds klopt bij mijn (nieuwe) ideeën voor de hele trilogie. Wat ik in boek 1 en 2 aangeef als verwachtingen aan lezers moet ik in boek 3 inlossen. Dus moet ik wel precies bijhouden welke verwachtingen ik wek. Ik zal daar in de loop van deze trilogie oplossingen voor moeten hebben. Er is bij de trilogie een (abstract) overkoepelend conflict en voor elk afzonderlijk boek heb ik ook nog een of meer andere, meer directe conflicten.

Ik ga proberen om steeds een hoofdstuk per dag verder te komen, zodat ik versie 4 van deel 2 Geestenpoort in juni afgerond kan hebben.

Tekenen

Vorige week schreef ik ook al dat ik tekeningen heb gemaakt. Behalve schrijven is tekenen wat ik mijn hele leven al het liefste doe. Ik heb de hoofdsteden van Laskoro en Berinyi getekend.

Bovendien ben ik, behalve aan de plattegronden van Biarrastad en Bengalostad, begonnen aan nieuwe kaarten voor volgende boeken die ik van plan ben te gaan schrijven. Daarvoor ben ik nu bezig met de kleine landschapsdetails zoals bergen en bossen waarvoor ik mallen wil hebben die ik in de tekeningen kan knippen en plakken. Andere dan de stempels die ik als penselen heb gedownload van het internet, want mijn kaarten zijn geen typische Tolkien-achtige-wereldbouw, natuurlijk.

Ik teken in lagen met Paint Shop Pro. Voor de kaarten van Biarrastad en Bengalostad heb ik een detail uit de grote landkaarten gehaald. Dat detail moest flink worden uitvergroot om er de plattegrond van te kunnen maken.

Vier fases bij het tekenen van Biarrastad

Op de een of andere manier is tijdens het hele schrijfproces de hoofdstad van Laskoro, Biarrastad, een kwart slag gedraaid. Dinie en ik hadden al veel eerder een grote plattegrond getekend op hokjespapier. Maar bij het tekenen van de wereldkaart van Laskoro is er iets veranderd. Het bleek dat de districten Biarra-West en Biarra-Oost zo kwamen te liggen dat de stad moest draaien. Dat had geen grote gevolgen voor het verhaal, alleen moesten we goed opletten als we windrichtingen gebruikten. De plattegrond werd wel wat anders.

Ik wilde hem al een hele tijd opnieuw gaan tekenen en nu, in mei 2021 is dat gelukt.

Zoals je op de onderstaande afbeelding kunt zien, is het tekenen van kaarten ook een proces waarbij er tussendoor nog van alles en nog wat wijzigt. Wat dat betreft heeft het overeenkomsten met het schrijfproces. De tekening had vele lagen en is uiteindelijk zo geworden als in de rechterhoek onderaan te zien is.

In plaats van vier fases heb ik er twintig nodig gehad voordat hij helemaal klaar was.

Bij Biarrastad is wel duidelijk dat de Hogesnelheidsweg de stad nogal typeert.

Vier fases bij het tekenen van Bengalostad

Voor Bengalostad kwam ik na het uitvergroten van het detail uit de wereldkaart ook voor een verrassing te staan. In mijn hoofd, en eerder op tekeningentjes van de wijk waar de priesteressen wonen, had ik geen rekeningen gehouden met het water dat door de stad stroomt. De rivier is nogal breed en heeft ook grote meren. Dat moest ik dus aanpassen op de plattegrond. Bij Bengalostad is de trein belangrijk, dus in plaats van een Hogesnelheidsweg is er daar sprake van spoorbanen en stations.

Hier zie je de vier fases van het tekenproces om deze hoofdstad te tekenen. In totaal heb ik hier ook weer twintig tekeningen nodig gehad voordat het klaar was. Ik ben er bijna een hele week mee bezig geweest, maar ik heb er wel van genoten. Als ik voortaan mijn verhalen aan het schrijven ben, kan ik de kaarten erbij pakken om alles precies zo te verwoorden als het op de kaart te zien is.

In mijn verhaal dat ik nu aan het herschrijven ben, stond bijvoorbeeld dat er op de Avenue Celesta aan weerskanten standbeelden stonden. Dat gegeven is door deze kaart veranderd, want ik heb ze maar aan een kant van de weg getekend. Bij het herschrijven ben ik nu dus ook bezig om de beschrijvingen van de stad aan te passen aan de kaart. Hoe langer ik in deze werelden schrijf, hoe meer de details voor mij tot leven komen. Afbeeldingen zijn voor mij een belangrijk hulpmiddel bij het verwoorden van mijn verhaalelementen.

Voorlopig kan ik weer lekker verder werken. Behalve voor deze steden ben ik met het tekenen namelijk ook alweer bezig met kaarten van de planeten van bevriende volkeren. Ik droom van het afronden van trilogie Interplanetair en wil voor boek 3 een spannend avontuur bedenken. Het wordt langzamerhand steeds duidelijker waar ik daarmee heen wil. Ik droom ook alweer over andere verhalen, geschreven vanuit verschillende nieuwe personages, voor als Interplanetair klaar zal zijn. Wie weet wat de toekomst mij brengt. Voorlopig kan ik nog wel even vooruit met tekenen en schrijven. Een heerlijk gevoel!

Groeten van Johanna Lime

Schrijven versie 4 van Geestenpoort

20 mei 2021

Na een periode van even wat anders bruisen de ideeën weer

Op 12 maart 2021 liet ik jullie weten dat ik het manuscript voor Interplanetair deel 2 Geestenpoort helemaal uitgeschreven had. Ik besloot het even te laten rusten en stuurde het manuscript op naar mijn proeflezers, Robin en Sebastiaan. Ze kregen er een aantal weken voor om het door te nemen. Voor Sebastiaan is dit proeflezen onderdeel van een wederzijdse dienst, omdat ik voor hem ook een nieuw manuscript heb proefgelezen. Robin bood het op Facebook aan en dat vind ik echt heel tof van haar!

Ik vertelde mijn proeflezers dat ik van plan was om mijn manuscript ergens in mei weer op te pakken voor een volgende versie. In april had ik iets anders te doen, want in die maand was ik druk bezig met korte verhalen voor de Waterloper verhalenwedstrijd. Begin mei wilde ik eigenlijk nog twee korte verhalen schrijven voor de Harland Awards, maar die lukten nog niet zo goed. Misschien later in dit jaar.

In About Books werd pasgeleden aangekondigd dat Zilverspoor een manuscriptenwedstrijd organiseerde, met de bedoeling dat er nieuwe op zichzelf staande verhalen ingestuurd zouden worden. Een verhaal dat om een geheel nieuwe wereldbouw vroeg, dus. Mijn gedachten sloegen direct op hol. Ik had veel zin om over een andere wereld te brainstormen. Nadat ik een verhaalidee in het klad had opgeschreven om deze hele nieuwe roman te kunnen gaan schrijven, kwam van het een het ander.

Natuurlijk vond ik het nog veel belangrijker om voor mijn trilogie Interplanetair te weten hoe het daarmee verder moest. Ik begon dus ook weer gerichter na te denken over het plot voor deel 3, Schakelmagie. Er kwamen nieuwe ideeën in me op die consequenties hebben voor het herschrijven van deel 2. Want daar wordt de basis voor de gebeurtenissen van deel 3 gevormd. Ik wilde gaan herschrijven en die zaken aan gaan passen.

Het is me gelukt om weer groot te dromen, ik zag het al helemaal gebeuren dat er na Interplanetair nog een trilogie kon volgen. Daarvoor zou ik dan een wereldbouw nodig hebben met vier nieuwe planeten. En de wereld van de manuscriptenwedstrijd… Hoe gaaf zou het zijn om die allemaal uit te tekenen? Maar voorin het boek van Geestenpoort moest ik ook nog tekeningen hebben…

Kaarten voor het volgende boek en voor vijf nieuwe werelden

Ik ging een week logeren bij mijn broer en nam mijn laptop met tekenprogramma mee. Ik tekende iedere dag terwijl mijn broer met zijn hobby bezig was en prachtige diorama’s maakte. We hadden het heel gezellig. We aten samen, dronken koffie en thee, en keken ’s avonds naar spannende films. Ik was niet alleen, we konden over onze hobby’s praten. Het leek wel een week vakantie.

Voor het boek Geestenpoort heb ik Biarrastad, de hoofdstad van Laskoro, en Bengalostad, de hoofdstad van Berinyi 5, getekend. Het idee daarachter is, dat de lezers die mijn boeken kennen op die kaarten de weg kunnen zoeken door die steden en zien waar de belangrijkste gebouwen staan.

Voor de nieuwe planeten heb ik een begin gemaakt met de landkaarten. Het grondgebied met de klimaatzones staan er alvast. Gisteren heb ik de bergen en de heuvels getekend. Het is nog lang niet af, maar ik ga rustig aan steeds een beetje verder. De werelden groeien langzaamaan, en tegelijk met de werelden komen de ideeën voor de verhalen steeds duidelijker naar boven. Dan kan ik de steden en belangrijke gebieden voor de verhaalbouw er ook in gaan zetten. Het wordt heel mooi en goed voor nieuwe verhalen. Daar ben ik van overtuigd.

Proloog aangepakt

Het is nu 20 mei en ik kon niet langer wachten. Vandaag besloot ik te beginnen met het herschrijven van mijn manuscript. Ik begon aan Versie 4 en heb veel gehad aan de commentaren van de proeflezers. De Proloog is een heel stuk beter geworden, ik ben trots op wat er nu te lezen valt. Vanaf nu hoop ik elke dag ongeveer een half hoofdstuk verder te komen met het herschrijven van mijn verhaal. Ik weet waar ik op moet letten, zodat ook de foreshadowing goed door de hoofdstukken heen gevlochten kan worden. Ik heb er zin in en naast het schrijven ga ik aan de gang met het voorbereiden van plot, personages en thema’s voor mijn volgende boeken. Voorlopig ben ik weer heerlijk bezig!

Alleen het genre staat wel vast, dat is de fantastiek. Het genre waarin ik het liefst schrijf. Ik hoop het stukje horror ook nog wat beter uit te kunnen werken in Geestenpoort. Het zal vast goed helpen dat ik nu proeflezers heb. Heerlijk, die feedback!

Hebben jullie al ideeën voor de manuscriptenwedstrijd? Je vindt hem hier https://wp.zilverspoor.com/schrijfwedstrijd/

Groeten van Johanna Lime