Al drie boeken op onze naam!

Op 19 september 2018 werd ons tweede deel van ‘De vergeten vloek’ uitgebracht.

Precies drie jaar nadat ons debuut ‘Schimmenschuw’ op de markt kwam.

Nu hebben we drie boeken bij Zilverbron.

  1. Schimmenschuw (september 2015)
  2. De vergeten vloek deel 1 – Sluimerend vuur (april 2017)
  3. De vergeten vloek deel 2 – Smeulend venijn (september 2018)

We zijn er heel gelukkig mee.

Het komende  weekend staan we met onze boeken op de Elfia in Arcen, een plaats waar wij een goed gevoel bij hebben, want daar stonden we ook met ons debuut.

We hebben nu twee delen van de trilogie geschreven, met verhalen die naast elkaar passen. Aan deel 3 gaan we in oktober verder schrijven en natuurlijk wordt het weer een project voor 50.000 woorden bij de NaNoWriMo van november 2018. We hopen dan al ver te komen met dit verhaal, waar alles uit deel 1 en 2 bij elkaar moet komen in een onfortuinlijke oorlog. Bent u ook benieuwd tot welke nieuwe inzichten de hoofdpersonages zullen komen? Deel 3 wordt verwacht in april 2020.

Tot die tijd kunt u in deel 1  lezen hoe de dynamiekmagiërs van het koninkrijk Laskoro er langzamerhand achter komen dat er lang geleden een vloek is uitgesproken waarvan zij dagelijks de gevolgen ondervinden. Wat is er nodig om de vloek door de Avatars te laten opheffen?

In elk geval is dat niet de oorlog die de kroonprinses van Berinyi erft. Vroeger waren de elementenmagiërs ook al bezig met verboden magie, dat blijkt wel uit de verschillende rassen die er in het koninkrijk Berinyi leven. In deel 2 gaat er weer eens veel mis. Hoe zal dit ooit nog goed komen?

Tot ziens op de Elfia?

P.S. Bent u niet in de gelegenheid om naar Arcen te komen en wilt u toch een gesigneerd boek? Schroom dan niet om ze via ons te bestellen door een reactie te schrijven. We krijgen dan een e-mail toegestuurd en kunnen daarop reageren.

Groeten van Johanna Lime

Smeulend venijn

11 september 2018

Bij uitgeverij Zilverbron komt op de Elfia in Arcen op 22 en 23 september 2018 ons derde boek uit. Dit wordt het tweede deel van trilogie De vergeten vloek met de titel Smeulend venijn. Onze eerste fantasyroman was Schimmenschuw en onze tweede was deel 1 van trilogie De vergeten vloek, met de titel Sluimerend vuur.

Flaptekst van Smeulend venijn

Johanna Lime

Marjo en Dinie schrijven sinds hun kindertijd samen dagboeken van personages die in hun fantasy en sciencefiction verbeeldingswereld leven. In 2011 besloten ze om deze verhalen uit te werken tot romans, onder het pseudoniem Johanna Lime. Na de voorloper Schimmenschuw volgde Sluimerend vuur, deel 1 van trilogie De vergeten vloek.

Smeulend venijn

Sylviana Attholred, de kroonprinses van Berinyi, leeft door toedoen van de Avatars in de Rosettenevel. Haar moeder houdt haar status van koningin krampachtig vast. Als de tijd komt dat Sylviana zal regeren, erft ze een oorlog. Bovendien zit ze met een probleem: de zonen van priesteressen sterven te jong.

Als er eindelijk weer iemand op de troon komt waarmee te praten valt, besluiten Sammerah, Jacky en Tatjana dat ze de nieuwe Eerwaarde Moeder moeten steunen. Alle bevolkingsgroepen zullen eensgezind de vijand het hoofd moeten bieden. Het is echter de vraag wie de werkelijke vijand is.

Helena Attholred heeft zo haar eigen mening over wat het beste is voor haar gezin. Het venijn smeult al sinds ze de bloedband met Sana aanging. Als zij haar zin krijgt, werkt deze oorlog in haar voordeel. De magiërs op Laskoro zijn immers veel te zwak geworden, of vergist ze zich daarin?

Paperback, 471 pagina’s

Uitgegeven op 22 september 2018

De vergeten vloek, deel 1, Smeulend venijn

ISBN: 978-94-6308-139-9

Nederlands

Leeftijd: vanaf 13 jaar.

De prijs van het boek is € 24,95

Uitgeverij Zilverbron Te koop bij artbooksshop Smeulend venijn kopen

 

Wilt u liever een gesigneerd exemplaar kopen bij Johanna Lime zelf?

Wanneer u een reactie plaats op deze website krijgen wij een e-mail waarop we kunnen reageren. Graag uw naam en e-mailadres vermelden zodat we contact op kunnen nemen.

Groeten van Johanna Lime

Smeulend venijn, ons nieuwe boek is er bijna!

Geplaatst 11 september 2018

Nog elf dagen en dan is hij er! Op 22 en 23 september op de Elfia in Arcen zal deel 2 van De vergeten vloek te koop zijn.

Het boek is toch weer aardig dik geworden, met 471 pagina’s.

We hebben er hard aan gewerkt.

Tijdens de redactie zijn alle fouten weggewerkt.

De omslag is weer eens prachtig en past heel fijn.

Bij de geweldige titel: Smeulend venijn.

Komt u ons boek kopen?

Voor meer informatie kunt u kijken op onze website van de trilogie hier: https://devergetenvloek,wordpress.com

Flaptekst van Smeulend venijn

Johanna Lime

Marjo en Dinie schrijven sinds hun kindertijd samen dagboeken van personages die in hun fantasy en sciencefiction verbeeldingswereld leven. In 2011 besloten ze om deze verhalen uit te werken tot romans, onder het pseudoniem Johanna Lime. Na de voorloper Schimmenschuw volgde Sluimerend vuur, deel 1 van trilogie De vergeten vloek.

Smeulend venijn

Sylviana Attholred, de kroonprinses van Berinyi, leeft door toedoen van de Avatars in de Rosettenevel. Haar moeder houdt haar status van koningin krampachtig vast. Als de tijd komt dat Sylviana zal regeren, erft ze een oorlog. Bovendien zit ze met een probleem: de zonen van priesteressen sterven te jong.

Als er eindelijk weer iemand op de troon komt waarmee te praten valt, besluiten Sammerah, Jacky en Tatjana dat ze de nieuwe Eerwaarde Moeder moeten steunen. Alle bevolkingsgroepen zullen eensgezind de vijand het hoofd moeten bieden. Het is echter de vraag wie de werkelijke vijand is.

Helena Attholred heeft zo haar eigen mening over wat het beste is voor haar gezin. Het venijn smeult al sinds ze de bloedband met Sana aanging. Als zij haar zin krijgt, werkt deze oorlog in haar voordeel. De magiërs op Laskoro zijn immers veel te zwak geworden, of vergist ze zich daarin?

ISBN 978-94-6308-139-9

Tot ziens in Arcen.

Groeten van Johanna Lime.

1 – De teller voor Smeulend venijn staat op één

Geplaatst 25 augustus 2018

Als alles volgens plan verloopt, kunt u over één maand de gelukkige bezitter zijn van deel 2 van onze trilogie ‘De vergeten vloek’, met de titel ‘Smeulend venijn’. We hopen u te zien op de Elfia in Arcen, maar als u daar niet komen kunt, aarzel dan niet om contact met ons op te nemen, bijvoorbeeld door middel van een chat op Facebook Messenger. Wij krijgen namelijk thuis ook een aantal exemplaren die we aan u mogen verkopen. Ze kunnen dan per post verstuurd worden en we signeren ze graag!

Op het moment wordt er nog hard gewerkt aan de woordredactie van Smeulend venijn, het maken van de omslag en andere voorbereidende werkzaamheden. Begin september krijgen wij de zetproef te zien en die gaan we dan heel nauwkeurig doornemen om de laatste puntjes op de i te zetten. Als alles goed is kan daarna het boek gedrukt worden.

Wat een heerlijke tijd is dit weer!

We kijken vol verwachting uit naar het moment wanneer we dit derde boek van ons ook weer in handen kunnen houden. En daarna gaan we weer hard aan het werk om het derde deel te schrijven.

Hieronder vindt u een collage met afbeeldingen die voor ons bij de wereldbouw van Eibor Risoklany horen. Het zijn foto’s van personages, afbeeldingen van symbolen en andere plaatjes die ons geïnspireerd hebben om Sluimerend vuur en Smeulend venijn te schrijven.

We hebben er een soort blauwdruk van gemaakt, want al te gedetailleerd en kleurrijk zal misschien uw ideeën over de wereld in onze boeken kunnen verstoren. Iedere lezer maakt natuurlijk tijdens het lezen zelf al beelden in het hoofd en die kunnen best weleens verschillen van de beelden die wij hebben. Dat maakt ook niets uit. Het gaat erom dat u plezier beleeft van ons werk en eruit haalt wat u op dit moment gebruiken kunt.

Zoals u hebt kunnen lezen in een andere blog, hebben we deel 3 geplot. We zijn dus weer een stapje verder in het proces en gaan weer lekker creatief schrijven in het komende jaar. De trilogie kan dan compleet zijn in april 2020, volgens de planning. Maar daar hoeft u niet op te wachten, deel 1 en deel 2 kunnen heel goed ook afzonderlijk gelezen worden, al horen al onze verhalen wel bij elkaar.

Nog maar een maand!

SMEULEND VENIJN staat gepland voor de Elfia in Arcen, september 2018. Dus dan kunt u het volgende deel van onze trilogie DE VERGETEN VLOEK gaan lezen.

Laat het dus gerust weten wanneer je een van onze boeken via ons wilt kopen, dan zorgen wij ervoor dat het na betaling naar je toe komt. Schimmenschuw kost €19,95 (358 pagina’s), Sluimerend vuur kost €24,95 (492 pagina’s). Smeulend venijn krijgt 471 pagina’s en kost ook €24,95.

Groeten van Johanna Lime.

Redactieronde 2 klaar, weer een stap verder

Geplaatst 4 juli 2018

Redactieronde 2 klaar

Nadat wij een paar weken vakantie hielden, begon op 25 juni de tweede ronde van de hoofdredactie voor het tweede deel van trilogie De vergeten vloek. Gisteren was het werk klaar en is het manuscript teruggestuurd naar de uitgever. Nu krijgt het manuscript nog een woordredactie en eindredactie en dan kunnen we de zetproef door gaan nemen. De publicatie van Smeulend venijn (september) komt steeds dichterbij.

We hebben weer een periode achter de rug waarin we iedere dag hard gewerkt hebben aan het vervolmaken van ons verhaal. En deze tweede ronde zorgde voor nieuwe uitdagingen. We moesten nog wat dingen toevoegen en weghalen. Woorden vervangen door synoniemen, vertellen vervangen door laten zien. En op het laatst controleren of het boek echt synchroon liep met Sluimerend vuur. Het was weer een flinke klus en we hebben er het een en ander van bijgeleerd over schrijven.

Smeulend venijn wordt een geweldig boek. Tijdens het hardop lezen hebben we genoten van ons verhaal. Het staat er nu goed bij, dankzij de samenwerking met Tamara Geraeds.

Wat is het fijn om samen te werken met een redactrice die alle belangrijke dingen goed in de gaten houdt zodat alles perfect klopt. Het was soms even slikken, want de opdrachten waren best intensief. Maar wat zijn we blij met het resultaat. Het verhaal is zo geworden als we het bedoeld hebben. Nog even dan kunnen we gaan plotten en verder schrijven aan het derde deel. De plannen daarvoor komen langzaam boven borrelen.

We geven ons niet de gemakkelijkste taak door twee boeken te schrijven waarvan de verhalen naast elkaar lopen. Volgens Tamara is dat niet eerder gebeurd. We schrijven scènes die in twee koninkrijken spelen, vanuit verschillende gezichtspunten.

In Sluimerend vuur gaat het verhaal over het koninkrijk Laskoro waar een deel van de magische families uit het verleden op Chyndyro, wat beschreven is in Schimmenschuw, leeft. Nu in de moderne tijd, met ruimtevaart en techniek, maar ook met een behoefte aan magie.

Smeulend venijn speelt zich af in het koninkrijk Berinyi, in dezelfde tijdsspanne als Sluimerend vuur. Alleen gaat dit verhaal over de andere magiërs die door de Avatars verbannen werden. Daar tussendoor loopt het verhaal van Helena Attholred, de antagonist met haar venijnige bedoelingen.

Wanneer u Smeulend venijn leest, zult u dit bovenstaande drankje tegenkomen.

 

Weer een stap verder

We voelen ons feestelijk, want we zijn weer een stap verder met ons verhaal. Nog wat afrondende activiteiten en dan kan ons boek gedrukt worden.

Na boek 2 gaan we verder schrijven aan boek 3. Alle losse eindjes uit Sluimerend vuur en uit Smeulend venijn komen dan bij elkaar en worden verweven in een gezamenlijk verhaal voor Laskoro en Berinyi.

 

En nu op naar de Elfia in Arcen, waar u voor het eerst de beide boeken met hun parallel aan elkaar lopende verhaallijnen kunt kopen.

Graag ontmoeten wij u daar.

 

Groeten van Johanna Lime

Zomer op een fictieve camping en smeulend redactiewerk

7 juli 2018

Zomer op een fictieve camping

Het is zomer en Camp NaNoWriMo juli 2018 is alweer een week aan de gang. Marjo zit in een hutje op de fictieve camping, samen met vier vrienden die ook voornemens waren om deze maand weer eens flink door te schrijven. Ons project is een serie korte verhalen, fantasy/science fiction, over Randsteden op de Maan, Mars en op exoplaneten. Het zijn zes verhalen die aan schrijfwedstrijden meegedaan hebben en die we nu weer herschrijven. De bedoeling is om er zeven verhalen van te maken die in een serie passen en te zijner tijd uitgegeven kunnen worden als e-books op Smashwords.

Dat we weer meedoen aan CampNaNoWriMo betekent dat we de hele maand juli weer elke dag 1667 woorden moeten schrijven om er aan het einde van de maand 50.000 te hebben. Dat gaat vast lukken! Zelfs wanneer deze zeven verhalen minder dan 50.000 woorden opleveren, hebben we nog wel een ander verhaal dat we nog eens onder de loep moeten nemen, of beginnen we alvast aan een nieuw wedstrijdverhaal.

We zitten mooi op schema na de eerste week, een van de zeven verhalen is al af.

Nu de andere zes nog.

Smeulend redactiewerk

Naast het schrijven voor CampNaNoWriMo zijn we bezig met de tweede ronde van de hoofdredactie voor Smeulend venijn, ons tweede deel van De vergeten vloek trilogie.

We hebben dan ook expres voor herschrijven gekozen op de camping, want met het redactiewerk zaten we al in de redigeermodus. Iets heel nieuws schrijven houden we dan maar voor de (echte) NaNoWriMo van november, dan kunnen we door met deel 3 van De vergeten vloek.

Het redactiewerk samen met Tamara Geraeds gaat goed. Het is zelfs nu in ronde 2 nog flink puzzelen en we schieten van boven naar beneden en weer terug door het verhaal, maar het is zo ontzettend leuk om te zien dat alle stukjes informatie die het verhaal nodig heeft op de juiste plaats valt. Op dingen die later terugkomen, wordt eerder op bepaalde plaatsen gehint. Informatie die nodig is om alles goed te begrijpen wordt in het juiste hoofdstuk in het verhaal gezet. Er wordt gedacht aan het in stand houden van relaties, dat is iets dat wij als nerds gewoon over het hoofd zien.

We zijn er druk mee, maar het geeft een geweldig gevoel dat het verhaal helemaal op zijn pootjes terecht komt, dat alles klopt zoals het moet. Zelfs na een aantal keren herschrijven blijkt een goede redactie onontbeerlijk.

Wat we van Tamara leren, smeult ondergronds verder en zal onbewust of bewust weer tevoorschijn komen wanneer we aan andere verhalen schrijven, daar zijn we van overtuigd. We horen ook steeds weer de stemmen van anderen die ons de weg gewezen hebben en maken nog steeds grapjes over beginnersfouten. We zijn dus weer dankbaar met een redactrice die ons nog van alles over het schrijven leren kan en we hopen natuurlijk dat dit de leeservaring ten goede komt. We zijn nu al heel trost op ons volgende boek, zelfs al hebben we het nog niet in handen, omdat het nog gedrukt moet worden.

We kijken ernaar uit om op zondag bij Castlefest geïnteresseerde lezers te ontmoeten die Schimmenschuw of Sluimerend vuur wel zouden willen hebben. Voor Smeulend venijn moeten jullie nog even wat langer geduld hebben, tot september op Elfia Arcen, maar het boek komt eraan!

 

Jullie mogen het best weten. Eerlijk gezegd denken wij weleens dat onze wereld te ingewikkeld is, met al die families, soorten magie, Avatars en nieuwe technologie. En dan wijst Tamara ons erop dat ze van zoiets als twee delen van een trilogie die naast elkaar lopen, met twee koninkrijken die elkaars spiegelbeeld zouden kunnen zijn, nog nooit gehoord heeft. Het is misschien een troost om te weten dat alles in deel 3 bij elkaar zal komen (* we piekeren ons rot hoe al die draadjes in een mooi tapijt geweven kunnen worden – maar dat maakt het ook heel boeiend en mooi*). Wie zich waagt aan ons oeuvre, (*ugh, ugh*), zo lezen we uit enthousiaste reacties van lezers die fan van ons geworden zijn (hoe geweldig is dat?), zal zich kunnen onderdompelen in een fantastische wereld die wij niet zomaar even hebben bedacht. Daar zit ruim dertig jaar ontwikkeling in en die gaat zelfs nu nog verder, of juist nu terwijl we er boeken over schrijven. We hebben nog genoeg ideeën over voor meer verhalen uit Eibor Risoklany en we schrijven gewoon door. Vastbesloten, volhardend, eigenwijs.

Al zal het misschien decennia duren voordat we een beetje bekend worden (*droom lekker verder*), zolang er leven is, is er hoop.

Tot gauw ziens, lieve mensen.

 

Groeten van Johanna Lime.

4 – De teller voor Smeulend venijn staat op de vier

Geplaatst 2 juni 2018

Hoe kan dat? De teller op 4? De vorige keer stond hij ook al op vier!

Dat heeft u goed gezien. Maar toch is er nu iets veranderd aan het plaatje. We hebben namelijk in opdracht van onze redactrice naar een betere titel gezocht, want de werktitel Angst en Venijn dekte net niet de lading van het verhaal. Dat gevoel hadden wij al langer. We gingen dus zoeken naar een titel die het boek echt nodig had. Onze vrienden op Facebook werden zelfs ingeschakeld en kwamen met mooie reacties die ons verder hielpen. Daarvoor onze dank!

De titel die we nu aan deel 2 van DE VERGETEN VLOEK mogen geven, (onze uitgever is het daarmee eens) is: SMEULEND VENIJN. Denk bij het woord smeulend aan een brand die ondergronds doorgaat, terwijl er alleen rookontwikkeling te zien is, zoals bij een veenbrand. Ineens kan hij weer opvlammen als hij op een plek komt waar voldoende zuurstof is. Venijn houden we als woord aan, want venijn is een synoniem van vergif en ook van boosaardigheid en dat past prima bij dit boek.

Verder is het mooi dat SMEULEND VENIJN dezelfde beginletters heeft als SLUIMEREND VUUR en dat is bovenal fijn omdat de verhaallijnen naast elkaar lopen. Op de kaft van het boek zullen deze beginletters ook weer mooi uitkomen. Dit hadden we niet expres zo verzonnen. Het is gewoon zo gelopen. Zonder opzet valt alles precies op zijn plaats. Het heeft zo moeten zijn en dat geeft ons een heerlijk voldaan gevoel.

De vorige keer schreven we dat we op 23 april waren begonnen aan de redactie van dit tweede deel van onze trilogie. Het is een flinke klus, maar het werk schiet lekker op. Nog een paar hoofdstukken en dan is de eerste redactieronde gedaan. Dan gaan we genieten van twee weken vakantie en kunnen we erna verder werken aan ronde 2. In september komt het boek dan uit.

Ook deze keer is er een scène geschrapt. Hij had weinig met het verhaal te maken en kon wel weg. Maar misschien is het voor nieuwsgierige lezers wel interessant om alvast een vooruitblik op onze verbeeldingswereld te krijgen, waar meerdere mensenrassen zijn. Zie deze scène a.u.b. als een schrijfoefening van ons. Het boek wordt veel interessanter!

We zullen het geschrapte gedeelte ter illustratie hieronder plaatsen.

VOOR DE DUIDELIJKHEID: DIT KOMT DUS NIET IN ONS BOEK.

————————————————————————————————-

Fragment uit het manuscript van Smeulend Venijn dat niet in het boek wordt opgenomen.

Tatjana – Jacky’s Bakens

Tatjana stond op het punt om de tuinman en de stratenmaker net als gisteren maar weer naar huis te sturen, maar ze besloot nog even wat langer te wachten. Jacky had haar laten weten dat ze komen zou om instructies te geven voor de bouw van het Baken. Tatjana had er een mooie plek voor uitgezocht in de tuin naast haar tempel, een beetje uit het volle zicht van eventuele wandelaars. ‘Ze is er nog steeds niet. Wat zou er toch aan de hand zijn?’
Gurhan, de tuinman hief zijn klauw boven zijn ogen en tuurde het pad af richting de stad. Hij liep de hele tijd al rusteloos heen en weer tussen de ingang van het park en deze plek. Tatjana werd horendol van het geklos van zijn hoeven. Waarom stuurt Jacky geen bericht?
Xem, de blonde stratenmaker bekeek de op maat gehakte kalkstenen voor de plaat voor de twintigste keer en ging uiteindelijk maar bovenop de zakken roodzand zitten. Hij zuchtte diep.
Tatjana wilde net vragen of de twee mannen mee wilde gaan naar de keuken voor een kopje koffie, toen Gurhan begon te grommen, iets dat taicapry wel vaker deden als ze ergens over na moesten denken.
‘Is ze dat?’ wees Gurhan. ‘Ik zie daar twee priesteressen uit een kabats komen. Misschien heeft de Eerwaarde Toliano iemand anders meegebracht?’
Tatjana haalde opgelucht adem toen ze Jacky en Alicia herkende. ‘Je hebt gelijk, Gurhan. Die jongere vrouw is Alicia Toliano, een nichtje van Jacky.’
Xem kwam van zijn zandzakken af en liep naar haar toe. ‘We kunnen dus blijven vandaag?’
Tatjana knikte. ‘Het is wel iets later dan ik had gezegd, maar het lijkt erop dat het nu doorgaat.’ Ze zag dat Alicia een krat droeg met ananasplantjes, terwijl Jacky een schoudertas en een rond metalen voorwerp bij zich had.
‘Het spijt me dat we zo laat zijn,’ zei Jacky na de gebruikelijke begroeting. ‘We hadden wat problemen met het Baken in Deliyi. Het bleek dat het niet werkte zolang er geen specifieke verbinding bestond tussen de kalkstenen van de plaat en het grondwater. Ik moest zelfs dit speciale dekseltje laten maken bij een smid.’ Ze liet het ronde metalen voorwerp zien. Er zat een punt aan die er best gevaarlijk uit zag.
Alicia lachte toen ze haar gezichtuitdrukking zag. ‘Die punt steekt naar beneden, hij gaat de bodem in. Het is geen speer.’
Tatjana lachte nu ook. ‘Ik dacht al dat het gevaarlijk reizen zou worden met zo’n scherp uitsteeksel.’
‘Kunnen jullie beginnen?’ Jacky haalde de werktekening uit de schoudertas en wees aan waar de nieuwe onderdelen moesten komen.
Gurhan en Xem begonnen direct ijverig met de werkzaamheden. Alicia haalde voorzichtig de ananasplantjes uit de krat en zette ze op het grasveldje naast de plek waar het Baken gepland was.
‘Ik ga koffie halen,’ zei Tatjana. ‘Misschien is er nog van die heerlijke taart over. We hadden gisteren een gezellige bijeenkomst in de tempel en er waren weer een paar taicapryvrouwen die gebak meebrachten.’
‘Nou, dat lust ik wel!’ Alicia likte haar lippen bij voorbaat al af.

————————————————————————————————-

Schrijven is een proces, net als redactie dat is. We zien het verhaal opknappen. Op plaatsen wordt er geschrapt en op andere plaatsen wordt er nog iets bijgeschreven. Zo gaat dat. Onze redactrice, Tamara Geraeds, ziet dingen waar wij blind voor zijn geworden. We schaven en slijpen en als we de tekst hardop lezen, worden we blij. Het verhaal komt precies in de vorm die wij in gedachten hadden. Zo was het bedoeld. We hebben er alle vertrouwen in dat het helemaal goed komt. Wanneer het boek klaar zal zijn, is het ook echt af en dan zult u als lezers kunnen genieten.

Iedere anderhalf jaar komt er een deel van de trilogie uit bij UITGEVERIJ ZILVERBRON. Deel 1 kwam in april 2017 uit, deel 2 wordt verwacht in september 2018 en deel 3 in april 2020.

We hebben een intekenlijst voor iedereen die het voornemen heeft om Smeulend venijn via ons te kopen. We zijn van plan weer een cadeaubon voor een nieuw kort verhaal te geven aan degenen die het boek op de Elfia in Arcen kopen of via de intekenlijst. Dit wordt: ‘De nevelkinderen van Hary Rud’. Het verhaal staat al bijna helemaal klaar, alleen de kaft moet nog getekend worden.

Laat uw naam en e-mailadres achter als reactie op deze blog of laat het weten in een chat op onze Facebook pagina als u op onze intekenlijst wilt komen. Ook als u Schimmenschuw of Sluimerend vuur via ons aan wilt schaffen, kunt u dit hier aangeven. We signeren de boeken graag en hebben nog enige exemplaren over.

Groeten van Johanna Lime.

4 – De teller voor Angst en venijn staat op de vier

Geplaatst 13 mei 2018

We tellen verder af:

Nadat ons debuut SCHIMMENSCHUW in september 2015 op de Elfia in Arcen voor het eerst te koop was en deel 1 van de trilogie DE VERGETEN VLOEK met titel SLUIMEREND VUUR in april 2017 op de Elfia in Haarzuilens het daglicht zag, komen we met het goede nieuws dat deel 2 van de trilogie, ANGST EN VENIJN in september 2018 uitgebracht zal worden.

Wij zijn op 23 april begonnen aan de redactie van dit boek. Elke dag nemen we samen met onze redactrice, Tamara Geraeds, een gedeelte van het manuscript onder de loep. Er wordt gekeken of het verhaal goed klopt, of het logisch in elkaar steekt, of de chronologie goed is, of de scènes interessant genoeg zijn en of ze passen in het totale verhaal. We schrappen en herschrijven, zetten zinnen net even iets anders neer en we zien het verhaal beter worden. We zijn nu bezig aan redactieronde 1, dan komt er een korte vakantie, waarna redactieronde 2 volgt. In september komt het boek dan uit.

Wij vinden het fijn dat we nu Tamara Geraeds als redactrice hebben. Zij doet het net iets anders dan Cocky van Dijk en daar kunnen wij weer veel van leren, juist door de net iets andere aanpak.

In de afgelopen week stuitten we op een gedeelte dat weliswaar grappig was, maar niet veel toevoegde aan het totale verhaal. Daarom is het voor het boek geschrapt en vervangen door een andere scène.

We zullen het geschrapte gedeelte ter illustratie hieronder plaatsen.

VOOR DE DUIDELIJKHEID: DIT KOMT DUS NIET IN ONS BOEK.

————————————————————————————————-

Fragment uit het manuscript van Angst en Venijn dat niet in het boek wordt opgenomen.

Sammerah – Het verjaardagsfeest

Sammerah keek door het woonkamerraam naar de tafels en stoelen die ze eerder vandaag in haar tuin had klaargezet voor haar verjaardagsfeest. Haar blik ging onwillekeurig naar de huisjes aan de bomen. De kleine vlindermensjes die ze van Berinyi3 had meegenomen, waren weer tot rust gekomen. Misschien had ze hen niet uit het Pauwenklooster mee moeten nemen. De explosie die de shoiavionybevolking hier had, kon voor een ware plaag gaan zorgen. Ze zette de gedachte snel van zich af. Shoiaviony waren heel populair in Bengalo. De bezoekers aan de tempel vonden hun kleurige vleugeltjes en hun boomhuisjes prachtig om te zien. Ze had pas nog een stelletje aan mensen meegegeven die ook zo’n huisje in hun tuin wilden hangen. Het leek alsof ze vonden dat shoiaviony gelukbrengers waren, net als zangvogels in kooitjes die ze hier ook vaak zag. Ze was er gerust op dat ze voor de nakomelingen van haar shoiaviony wel geschikte families zou vinden die goed voor hen konden zorgen.
Ze liep naar de kinderkamer om te zien of Michelle al wakker was. Zachtjes sloop ze naar de wieg.
Haar dochtertje lag rustig naar haar mobile te kijken.
Sammerah boog zich iets te schielijk over haar heen.
Michelle schrok en barstte in huilen uit.
‘Wat nu? Ik ben je mama!’ Ze rammelde even met de rammelaar.
Michelle was weer stil. Haar oogjes straalden en haar handjes bewogen op en neer.
Ze tilde haar dochtertje op. ‘Wil je buiten spelen, kleine meid?’ Ze nam het speelkleed en wat speelgoed mee en zette Michelle naast een boom in de tuin.
Er vlogen een paar shoiaviony naar de baby toe.
Michelle zette grote ogen op toen de kleine mensjes van de ananas begonnen te eten dat op een schoteltje vlak naast het speelkleed stond. Ze kraaide van plezier en zwaaide met haar handjes.
‘Ja, dat is leuk, hè? Voorzichtig, doe ze geen pijn.’ Sammerah bleef staan kijken totdat de vlindermensjes hadden gegeten en Michelle met haar speelgoed in de weer ging. Ze liep bij de baby vandaan en inspecteerde de opstelling van tafeltjes en stoelen voor de laatste keer. Het was mooi weer op haar verjaardag, ideaal voor een tuinfeest. De schalen met fruit en lekkere hapjes stonden al op een lange tafel, afgeschermd voor de grijpgrage vingertjes van ondeugende shoiaviony. Ze had kopjes en thermoskannen met thee, glazen en een punchfontein klaargezet.
Ze liep de hal in en bekeek zichzelf in de spiegel. Een boerin met een hoofddoekje op keek haar vanuit de spiegel aan. Er priemden twee blonde vlechtjes onder het lapje uit. De grote neptanden met de grasspriet ertussen bleven goed op hun plek zitten. Het blauwwit geblokte schort, dat ze had voorgebonden met de strik aan de voorkant, maakte de vermomming helemaal af. Ze was benieuwd in wat voor uitdossing haar gasten zouden komen.
De eerste gast die even later de tuin in kwam, was Lianne McGuire. Zij was als heraut verkleed. Ze hield een lange hoorn vast, bracht die naar haar mond en blies. ‘Tetterdetet!’ klonk het vals.
Michelle kraaide van plezier.
Lianne fronste. ‘Blijkbaar heb ik te lang geen hoorn geblazen. Het is nog wel het attribuut van mijn familie. Vind je me wel leuk zo?’
‘Natuurlijk. Je moet steeds als je iemand aan ziet komen maar even op die hoorn blazen. Wat vind je van mijn boerinnenkostuum?’
‘Je ziet eruit als een boerentrien. Die belachelijke grasspriet is een vondst.’ Lianne keek waarderend de tuin rond. ‘Je hebt er wat moois van gemaakt.’
De tweede bezoekster kwam eraan. ‘Toet!’ klonk het nu uit Liannes hoorn. ‘Daar hebben we Ylena Richy. Ze komt met de trein uit Sanatana,’ zei de heraut.
‘Gefeliciteerd met je verjaardag!’ Ylena haalde een stuk karton uit haar tas, vouwde het terug en bond het voor haar buik. ‘Ik ben de tarotkaart de Zot,’ zei ze. ‘Ik kan jullie grootse gebeurtenissen aankondigen.’ Ze streelde Michelle over haar wangetje en wilde plaatsnemen op een van de stoelen. Dat lukte niet vanwege het karton. ‘Ver …’ begon ze, maar sloeg haastig haar hand voor haar mond.
Lachend hielp Sammerah haar om de knoop op haar rug weer los te maken. Het bord werd steunend tegen de stoel op de grond gezet. ‘Heb je dit zelf gemaakt? Het is een leuke tekening. Is het een zelfportret?’ Ze hoorde het dreigende commentaar van Ylena maar half, want de volgende gast diende zich aan.
Tatjana Baksy kwam de tuin in en trok haar wenkbrauwen op. ‘Oh, was het de bedoeling dat we verkleed kwamen? Dan heb ik de r-post niet goed gelezen. Sorry! Nou, dan ben ik maar verkleed als Tatjana Baksy.’ Ze feliciteerde Sammerah met haar verjaardag.
‘Ik zal het je maar niet kwalijk nemen,’ zei Sammerah. ‘Kom erbij en haal iets te eten of te drinken van de tafel.’ Ze liep uitnodigend voor haar gasten uit en haalde het plastic weg. ‘Als het niet genoeg is, roepen jullie maar, want in de keuken is nog meer.’
Iedere bezoekster die op haar verjaardagsfeest gekomen was, deed zich tegoed aan de lekkere dingen die ze had uitgestald. Ze nam zelf ook een paar hapjes en hoorde ineens gegrom achter zich. ‘Grrr!. Beginnen jullie nu zonder mij?’
Sammerah draaide zich om. Er stond een bruine beer naast de tafel. ‘Ja,’ zei ze. ‘Als je dat niet had gewild, had je op tijd moeten komen.’
Dreigend liep de beer op haar af en sloeg zijn voorpoten om haar heen. Ze werd tegen het zachte berenlijf aangetrokken. ‘Gefeliciteerd met je zevenentwintigste verjaardag,’ bromde de beer. Hij nam een hap uit haar schouder en gromde weer. ‘Ik wil iets lekkers! Heb je honing?’
‘Op de tafel, bij de thee, staat een flinke pot. Daar kun je best wat van nemen.’
De beer liep naar een thermoskan met thee en zette haar kop af, pakte een kopje en schonk de goudbruine vloeistof in, maar nam geen honing. Met een volle kom liep Sylviana naar een stoel en ging bij de vriendinnen zitten. ‘Ik dacht, laat ik me eens veranderen in de mascotte van Berinyi5,’ zei ze glimlachend.
Jacky Toliano kwam als laatste, met de trein uit Deliyi. Ze was gekleed in een kapiteinsuniform van haar vriend, Victor, die bij de Berinese Ruimte Macht diende. ‘Ik kwam er gisteren pas achter dat ik gekostumeerd moest komen,’ zei ze. ‘Dit uniform is niet helemaal mijn maat. Maar het kan er wel mee door, dacht ik?’
Sammerah lachte. ‘Het staat je goed.’ Ze wees haar waar ze thee en hapjes kon halen.
Jacky kwam bij hen aan de tuintafel zitten. Ze keek spottend naar Tatjana. ‘Zo, mevrouw! U hebt een prachtige vermomming. U zou bijna Tatjana Baksy kunnen zijn.’
Ze moesten allemaal lachen.
————————————————————————————————-

Schrijven is een proces, schrijven is een ambacht, er is heel wat nodig om een boek te schrijven, dat ziet u zeker wel? Maar we hebben er alle vertrouwen in dat het helemaal goed komt. Wanneer het boek klaar zal zijn, is het ook echt de moeite van het lezen waard.

Iedere anderhalf jaar komt er een deel van de trilogie uit bij UITGEVERIJ ZILVERBRON. Deel 1 kwam in april 2017 uit, deel 2 wordt verwacht in september 2018 en deel 3 in april 2020.

 

We hebben een intekenlijst voor iedereen die het voornemen heeft om Angst en Venijn via ons te kopen. We gaan nog even uitzoeken welk cadeau we eraan toevoegen, maar dit zal weer een van onze korte verhalen worden. Welke precies laten we later nog weten.

Laat uw naam en e-mailadres achter als reactie op deze blog of laat het weten in een chat op onze Facebook pagina als u op onze intekenlijst wilt komen. Ook als u Schimmenschuw of Sluimerend vuur via ons aan wilt schaffen, kunt u dit hier aangeven. We signeren de boeken graag en hebben nog enige exemplaren over.

 

Groeten van Johanna Lime.

 

De eerste vier dagen van NaNoWriMo 2016

Geplaatst 4 november 2016

(inter)National Novel Writing Month

lift-off-novel-writing-nanowrimo

Ons doel: 50.000 woorden schrijven aan deel 2 van onze trilogie: De vergeten vloek.

Eind oktober hadden we vijftien hoofdstukken geplot van een roman, als voorbereiding van de NaNoWriMo, die eens begon als National Novel Writing Month in de USA, maar waar inmiddels veel schrijvers wereldwijd aan deelnemen. Wij ook weer, voor de derde keer nu.

Wij werken deze maand aan het begin van de vierde versie van deel 2 van de door ons te schrijven trilogie met de naam: De vergeten vloek. Een versie die helemaal omgegooid moet worden, want uit versie 3 die Successie heette, worden zo langzamerhand twee totaal nieuwe boeken gehaald.

Ons debuut, Schimmenschuw, uitgegeven bij Zilverbron, is te beschouwen als een voorloper op de trilogie waaraan we nu werken.

Deel 1 van de trilogie, met de titel Sluimerend vuur, ligt bij de uitgever en daarvan begint in december de redactieronde.

Deel 2 moet dus (her)schreven worden en daaraan zijn we nu begonnen. De werktitel van dit deel is: Erfenissen.

20161104-dashboard

De eerste vier dagen van NaNoWriMo 2016

Op 1 november was de lancering van onze raket en die is goed gelukt. We schreven de proloog en een deel van hoofdstuk 1. In totaal 2.332 woorden. Als je weet dat je gemiddeld 1.667 woorden per dag moet schrijven om aan het einde van november de 50.000 te kunnen halen, is dat dus een geslaagde dag.

Ook al omdat we al schrijvende hele nieuwe ideeën kregen over hoe de proloog eruit moest komen te zien. Het is een aangrijpend stuk tekst geworden en we waren allebei tot tranen toe geroerd door wat er uiteindelijk in dit verhaal tevoorschijn kwam. We hopen dat het de lezer later ook emotioneel zal raken.

De tweede dag werden er zelfs nog meer woorden geschreven, namelijk 2.614. We haalden met een totaal van 4.946 woorden net de badge van de 5.000 woorden niet, maar desalniettemin waren we er heel tevreden mee.

blog-2016nanowrimo-badges-dag-4

Die grens van 5.000 woorden werd op dag 3 overschreden. We moesten wat onderzoek doen en daardoor ging het schrijven iets minder snel. Op dag 3 schreven we er 1.538 woorden bij en zaten we dus onder het gemiddeld benodigde aantal van 1.667. Maar met een totaal van 6.484 woorden in drie dagen, zaten we nog steeds goed. Hoofdstuk 1 was af en we waren aan hoofdstuk 2 begonnen, volgens het schema van het plotten, maar dat schema moest inmiddels wel al een wijziging ondergaan.

blog-2016-nanowrimo-dag-4

Vandaag, op de vierde dag, hebben we aan hoofdstuk 2 een totaal van 1.841 woorden erbij geschreven en ons totaal aantal na vier dagen schrijven, ligt nu op 8.325. Het verhaal bevalt ons goed en we hebben voldoende inspiratie om verder te gaan.

Met een gemiddelde van 2.081 woorden per dag, scoren we niet slecht. Hopelijk kunnen we dit tempo zo blijven volhouden in november en ook in de maanden die daarna nog komen, want met 50.000 woorden zal onze roman nog niet op de helft zitten van het aantal woorden dat we uiteindelijk willen schrijven.

blog-2016-nanowrimo-nederland-dag-4

In Nederland zijn al meer dan 4.500.000 woorden door verschillende deelnemers geschreven, getuige de statistieken op de website van NaNoWriMo.

We hebben een aantal schrijfbuddies waar we mee samenwerken en af en toe contact maakt het geen eenzame strijd maar geeft een gevoel van saamhorigheid. We kunnen elkaar steunen.

Het is leuk als we winnaar worden, maar hé, zelfs als we niet winnen, is het mooi meegenomen als we een lekker eind op weg komen in dit verhaal.

NaNoWriMo is vooral een stimulans om ervoor te gaan zitten en schrijfkilometers te maken. Met iedere kilometer komen we dichterbij de afronding van een nieuw manuscript waar een mooi boek van gemaakt kan worden. En daar doen we het voor.

Uiteindelijk willen we natuurlijk dat ons boek gelezen wordt.

 

Johanna Lime doet in november mee aan NaNoWriMo