Sluimerend vuur

Bijgewerkt 28 december 2019

Bij uitgeverij Zilverbron zijn er nu twee boeken uitgegeven van Johanna Lime.

Op 29 en 30 april kwam het eerste deel uit van trilogie De vergeten vloek, met de titel Sluimerend vuur. Dit is ons tweede boek, het eerste was Schimmenschuw.

Hier de flaptekst.

Johanna Lime

Marjo en Dinie schrijven sinds hun kindertijd samen dagboeken van personages. Hun voorliefde voor fantasy en sciencefiction ontwikkelde zich tot het bouwen van een eigen fantasiewereld. In 2011 besloten ze samen romans te gaan schrijven onder het pseudoniem Johanna Lime. De eerste werd Schimmenschuw, dat een opzichzelfstaand boek is, of als een voorloper van de trilogie ‘De vergeten vloek’ gelezen kan worden.

Sluimerend vuur

Jima Revaldesh-Morane moet kroonprins van Laskoro zijn, maar hij is een dromer. Hoe kan hij dan de beschermheer worden van het grote koninkrijk? En hoe komt hij erachter waardoor de disharmonie in de bevolking is ontstaan?

De Wanzjen van Chyndyro heeft hoge verwachtingen van zijn jongste zoon. Maar Lucian wil zijn oudere broers niet in de weg staan. Hij leidt de vertalingscommissie, waar alleen mannen lid van zijn, totdat Kamilia zich aanmeldt.

Franck Gettferdrey, de oudste zoon van Norman, merkt dat zijn vader er vreemde ideeën op nahoudt. Na een schokkend voorval wordt hij de leider over de Ruiters en besluit bovendien de politiek in te gaan.

De drie dynastieën van Laskoro moeten na eeuwen weer samenkomen, maar kunnen ze met hun magie en met de technieken van het moderne Laskoro de dreigende oorlog voorkomen? Hoe stop je een vijand die zelfs voor magiërs onzichtbaar blijft?

 

Uitgeverij Zilverbron

Boeken van Johanna Lime zijn o.a. hier te koop

Paperback, 492 pagina’s

Uitgegeven op 28 april 2017

De vergeten vloek, deel 1, Sluimerend vuur

ISBN 9789463080873

Nederlands

Leeftijd: vanaf 13 jaar.

De prijs van het boek is € 24,95

 

Wilt u liever een gesigneerd exemplaar kopen bij Johanna Lime zelf?

Wanneer u een reactie plaats op deze website krijg ik een e-mail waarop ik kan reageren. Graag uw naam en e-mailadres vermelden zodat ik contact op kan nemen. Een chat via Messenger van de openbare pagina Johanna Lime op Facebook kan ook.

Groeten van Johanna Lime

 

GO! Voor Sluimerend Vuur!

Ons tweede boek

Geplaatst 27 april 2017

Op 29 en 30 april 2017 komt ons tweede boek op Elfia uit.

Komt u ook naar Haarzuilens? Zilverspoor en Zilverbron staan er met een ongekend aantal Nederlandstalige schrijvers uit het fantastische genre.

SLUIMEREND VUUR, Deel 1 van trilogie De vergeten vloek, wordt morgen bij ons bezorgd. Ons tweede boek is dan een feit.

De teller staat op 0, de verkoop kan van start gaan. U kunt het zeer binnenkort gaan lezen.

Lees ook SCHIMMENSCHUW, ons eerste boek.

 

Voorbereidingen voor de Elfia.

Vol spanning kijken we uit naar het komende weekend. Daar zullen we veel van onze collega’s ontmoeten, wat altijd heel gezellig is. We hebben deze keer zelfs T-shirts gekocht en natuurlijk nieuwe visitekaartjes laten drukken waar beide boeken op staan. Voor de aangekondigde actie van ‘De slangenvrouw’ die in een vorig bericht op onze website te vinden is, hebben we coupons met code. De uitgeverij heeft flyers voor ons nieuwe boek.

Op zaterdag en zondag hopen we weer veel lezers te ontmoeten die Sluimerend vuur bij ons laten signeren en het kopen. Schimmenschuw kan als zelfstandig boek gelezen worden of als voorloper op Sluimerend vuur, maar wanneer u besluit om in te stappen met Sluimerend vuur zal dat geen problemen opleveren. De geschiedenis van Kamilia wordt daarin in het kort aangekaart.

We hopen op lekker lenteweer en zijn benieuwd naar de prachtige kostuums die er vast weer te zien zullen zijn. Tot Elfia!

De teller staat op de 0

Ja, echt nog maar heel even en u zult op de planeet Laskoro kunnen zijn.

Een klein stukje tekst waarmee we vast een tipje van de sluier oplichten:

 

Jima begroette zijn lijfwachten en stopte zijn tas in het bagagevak. Terwijl hij ging liggen, wuifde hij naar de helm die een van de vrouwen naar hem uitstak. Snel ging hij ervandoor. Door de soepele bewegingen van zijn benen op de trappers gleed zijn fiets zo licht over het fietspad, dat het was alsof hij zweefde.

Met zijn begeleiders in zijn kielzog racete hij het fietspad over. De weg kronkelde door de parken van de zuidelijke buitenwijk van Yokanstad. De bomen met diverse herfstkleuren schoten voorbij. Behendig manoeuvreerde hij zijn ligfiets door de bocht naar de rechte weg die bijna haaks op het fietspad stond: de lange weg die naar het Koninklijk paleis leidde. Nu kon hij pas echt goed snelheid maken en het duurde dan ook niet lang eer hij het hek naderde. De wachters die daar stonden, zagen hem aan komen en openden vlug de poort. Hij zwaaide naar hen terwijl hij verder over de oprijlaan racete en zag in zijn spiegels dat ze reageerden met een militaire groet. Met hun rechtervuist sloegen ze tegen hun borst en daarna hieven ze hun vuist omhoog.

Hij kwam op het grote plein tot stilstand, precies onder aan de trappen die de ingang naar het paleis vormden. Het grind spatte hoog op. In de spetters die uit de fontein kwamen, werden de stralen van Atlas weerspiegeld. Hij bleef even gefascineerd kijken naar de magische regenboog die in de waterdruppels te zien was. Daarachter stond het beeld van de adelaar met de witte kop. Een van de Avatars.

 

Nieuwe plannen

In april waren we niet alleen druk met de redactie van Sluimerend vuur en met het doornemen van de zetproef voor dit tweede boek van ons. We hebben de eerste twaalf hoofdstukken voor deel 2 van de trilogie De vergeten vloek tijdens CampNaNoWriMo herschreven. We zijn winnaars geworden doordat we meer dan 50.000 woorden hebben gehaald.

Na april gaan we eerst weer flink plotten en de verhalen van de trilogie synchroon trekken, nieuwe spannende elementen bedenken of uitwerken en alvast vooruit denken hoe alles in deel 3 bij elkaar moet komen.

Ook zijn we van plan onze drie verhalen van de Fantastels verhalenwedstrijd van 2016 te herschrijven en drie nieuwe verhalen te schrijven voor Fantastels 2017.

Er staat een cursus op het programma bij de schrijfschool van Marjon Sarneel die hopelijk resulteert in een heel ander boek, hoewel we het genre fantasy niet los zullen laten.

En dan moeten we nog kijken naar wat we met ons verhaal van Trek Sagae 2016 aan moeten, dat door de jury erg origineel gevonden werd maar waaraan nog wel wat gesleuteld kan worden. Gaan we daar nog aan beginnen of leggen we het een tijd aan de kant? En komen er dan weer nieuwe verhalen voor Trek Sagae of kunnen we ons beter gaan richten op het herschrijven en publiceren voor Smashwords?

Zullen we ook wel korte verhalen blijven schrijven of kiezen we alleen nog maar voor romans?

We houden u op de hoogte. Zoals u ziet zijn we niet meer te stoppen. Met twee boeken op onze naam zijn we echt wel schrijvers nu. De Nederlandstalige fantastiek moet maar aan ons wennen. We zijn van de partij.

 

Groeten van Johanna Lime.

 

Schrijven aan onze trilogie – 5

My beautiful picture

Geplaatst 4 september 2016

Schrijven aan de trilogie – 5.

We hebben weer een mijlpaal bereikt!

Ze zeggen altijd: ‘Schrijven is schrappen,’ wat zoveel betekent als ‘minder is meer.’ Voorheen was het bij ons altijd eerder: ‘Schrappen is per saldo meer woorden overhouden,’ want als wij iets herschreven kwamen er gegarandeerd meer woorden bij, vooral bij korte verhalen. Niet dat het verhaal er dan slechter door werd, we hadden kennelijk nog niet alles zo opgeschreven zoals het moest. Pas bij de redactieronde van Schimmenschuw ging het schrappen lukken, hoewel ook daar nieuwe woorden bijkwamen.

Bij versie 5 van Sluimerend vuur lukte het schrappen ineens. 3.376 woorden verwenen van de teller en de tekst knapte ervan op. Maar we waren er nog niet. Na een telefoongesprek met Cocky van Dijk van uitgeverij Zilverbron, zagen wij het licht. Schrapversie 6 ging van start. Hele stukken tekst verdwenen in de digitale prullenbak. Het is ons gelukt! We hebben nu een woordenaantal dat onder het maximum bleef dat de redactie van ons wilde. Er zijn nog eens 14.515 woorden verdwenen. ‘Minder is nu niet meer meer,’ maar hier gaat het dan alleen om het aantal woorden, want ‘minder’ blijkt wel degelijk ‘meer’ te zijn voor het verhaal. Het verhaal heeft aan kracht gewonnen, het is ons gelukt om dichter bij de essentie te blijven.

Twijfels en actie

Om met een uitspraak van een schrijfcursus die we volgen bij Marjon Sarneel te spreken: ‘Wie zit hier nu op te wachten?’ U snapt het al: we twijfelen. We zitten zo diep in het verhaal dat het voor ons vanzelfsprekend is. We zijn in onze verbeeldingswereld gekropen en wij weten heel goed wat de Klanische woorden betekenen en hoe Laskoro eruit ziet. We leven in onze personages en denken zoals zij, we weten beter wat er op het spel staat dan de personages zelf. En dan komt de twijfel opzetten. Zullen de lezers het wel leuk vinden? Is het niet te moeilijk? Zal het wel een goed verhaal zijn? Hoe gaan ze nu de namen verbasteren? (N.B. We hebben de audio cd van Schimmenschuw gehoord en verbazen ons over de uitspraak van sommige namen. Tip: Fonetisch Nederlands gebruiken, soms een beetje Engels, maar geen Frans! Een y wordt meestal uitgesproken als een i, keiyi als ‘keedjie’, Revaldesh-Morane = ‘revaldesj-moreen’, Baksy = ‘baksie’ (zoals een kopje koffie in Sliedrecht wordt genoemd), Lyoncourt = ‘leionkoord’, Gettferdrey = ‘getverdrie’. Tulle = ‘tulle’, enz.)

Nee, we willen niet twijfelen! De lezer snapt het heus wel. Het verhaal klopt en hoewel wij er niet meer door verrast worden, hopen we dat de lezer er straks wel door verrast wordt. Dat de vervreemdende werking van techniek en magie overkomt. Er komt nog een redactieronde, dan wordt het vast nog mooier. Dit eerste deel van de trilogie hebben we nu geschreven. We gaan door naar de volgende groep personages in een ander koninkrijk. Wanneer komt het allemaal weer bij elkaar? Wij hebben er zicht op, jullie nog niet, maar dat komt wel als je ons blijft volgen. De twijfels zetten we aan de kant door actie. We schrijven verder. De trilogie is ingepland en hij zal er komen.

Dit is een geschrapt stuk, voor degenen die Schimmenschuw hebben gelezen is dit misschien wel leuk. Fidelity komt in ons manuscript niet meer voor. Kamilia wel.

Ze liepen over geplaveide straten, door een voetgangersgebied waar heel veel winkels waren.

‘Wat leuk dat je op visite komt, Kamilia.’ Fidelity’s stem klonk enthousiast als vanouds. ‘Ik mis je wel, hoor. Maar Stad-Droam is echt zoveel dynamischer dan Tulle. Heb je de bakkerij van mijn vader gezien? Die is vijf keer zo groot als wat hij had en er komen de hele dag door klanten. Mijn moeder is al met me naar het kledingmuseum geweest, ze hebben hier erg veel galeries van beroemde kunstenaressen. Zo mooi! Er is altijd wat te doen.’

Kamilia werd er een beetje verlegen van. Wat moest zij in zo’n drukke stad? Ze liepen een rondje langs alle plekjes die Fidelity haar wilde laten zien. Fidelity’s school stond maar een paar straten bij haar huis vandaan. Kamilia’s mond zakte open toen ze alle gebouwen zag die daar bij hoorden. ‘Wat een grote school!’

‘O, maar alleen dat gebouw links hoort bij de hogere school, hoor. Die andere gebouwen zijn van de middenschool, de modevakschool en de kunstacademie.’ Fidelity wees de blokken een voor een aan. ‘Ik moest wel even slikken toen ik hier voor het eerst kwam, dat snap je zeker wel? Maar met de hulp van een plattegrondje heb ik de weg nu toch wel aardig in mijn hoofd geprent. Nu verdwaal ik niet meer.’

‘Is dat een bibliotheek?’ Kamilia wees naar een wat ouder gebouw waar zuilen voor de gevel stonden en zag een uithangbord met een boek.

‘Ja, hoe raad je het zo? Vind je het erg om daar naar binnen te gaan? Ik moet nog een boek ruilen. Hoe zou je het vinden als ik het modevak in ging? Misschien kan ik dan gaan werken bij een van de chique modehuizen waar Droam om bekend staat.’

Kamilia glimlachte, ze vond het wel iets voor Fidelity. Met haar vrolijke gebabbel en haar zakelijke inzicht zou ze het vast goed doen in een modehuis. ‘Dat is net iets voor jou. Ik denk erover om geschiedenis te gaan studeren aan de universiteit.’

Fidelity was even stil, maar daarna knikte ze. ‘En dat is precies iets voor jou.’

In de bibliotheek moest ze wachten op Fidelity die naar een nieuw boek zocht. Intussen speurde Kamilia naar boeken in de Oude Taal, liefst Klanisch. Maar die waren er blijkbaar niet in Stad-Droam. Waar zouden die boeken dan te vinden zijn?

‘Kom, we moeten naar huis.’ Fidelity sleepte haar mee en het werd erg gezellig bij de familie Cook. Haar vriendin liet haar nieuwe kamer zien en daarna at ze mee.’

Laat in de middag stopte er een grijze Carraat voor de winkel.

‘Jammer, ik moet weer naar huis. Ik wens je veel geluk, Fidelity!’

‘Ik jou ook. Bedankt voor je bezoek, Kamilia.’

Ons manuscript is opgestuurd. Nu wachten we op de reactie van de uitgever.

Spannend!

Tot de volgende blog en dank voor de belangstelling.

 

Schrijven aan onze trilogie – 1

Geplaatst 8 februari 2016

My beautiful picture
My beautiful picture

 

Ons debuut Schimmenschuw is uitgebracht in september 2015 en we hebben er al een aantal lezers mee kunnen verblijden. De reacties op het verhaal zijn goed en daar zijn we heel trots op. Voorzichtig verschijnen er ook steeds meer recensies met meningen van lezers bij Goodreads, Hebban, AKO en Bol. Hoewel ons boek is ingedeeld in de doelgroep 13-15 jarigen en Young Adults, krijgen we de meeste reacties van volwassenen die het boek hebben gekocht. Zij vinden het verhaal zonder uitzondering heel goed en een van hen leest het nu zelfs voor de tweede keer. We hopen dat ook jongeren de weg naar Schimmenschuw zullen vinden. Een meisje van twaalf jaar, een kleindochter van een vriendin, vindt het heel spannend en leeft erg met de hoofdpersoon mee. Maar zij is de enige in de leeftijdcategorie waarvan we te horen hebben gekregen wat ze van het verhaal vindt. We zouden ook graag reacties krijgen van andere jeugdige lezers. Misschien dat via de bibliotheek of boekhandel de Waard te Sliedrecht ons boek je kan bereiken. De recensie van NBD Biblion was positief (zie het stukje hierover onder het menukopje Informatie). Reserveer Schimmenschuw bij de bibliotheek, dat zou moeten kunnen. Of koop het bij ons als we in 2016 met Zilverbron op een evenement staan zoals Elfia, Castlefest, Keltfest of Imagicon. Leuk om dat eens te bezoeken en om je in de wereld van cosplay te begeven. Je hoeft niet verkleed te komen, al is dat wel leuk. Kom gewoon een keer kijken, er is veel te beleven daar. Je kunt Schimmenschuw ook via ons kopen, wij signeren het boek graag voor je, of koop het via Bol of de verkoopwebsite van Zilverspoor. Koop Schimmenschuw

Maar dan nu: Schrijven aan de trilogie – 1. We hebben het maar een nummer gegeven omdat we denken in de loop der jaren nog veel over dit onderwerp kwijt te kunnen op onze website.

Voorlopig noemen we de trilogie EIBOR RISOKLANY – De vergeten vloek.

EIBOR RISOKLANY is de naam van de planeet waar Avatars en draken leefden, de wereld waar alles begon. Die planeet werd vernietigd door de steeds weer uitbarstende machtsstrijd tussen de magische families, de mensen van de Aarde die van de goden hun magie gekregen hadden om onder de barre omstandigheden op Eibor Risoklany te kunnen overleven nadat hun ruimteschip er gecrasht was. De meesten van hen werden vernietigd, samen met de planeet, maar toch vonden de Avatars dat sommige mensen gered moesten worden. Ze lieten door zes draken een nieuwe planeet scheppen. Maar omdat de draken niet goed konden samenwerken, werden het er vijf.

(Het scheppingsverhaal kun je bij ons boek er gratis bij krijgen als je het via ons koopt, het is een kort verhaal van 35 pagina’s A5 met tekeningen van de draken).

Uiteindelijk begon alles opnieuw op Chyndyro, de planeet waar de reis door het verleden van Kamilia uit ons boek Schimmenschuw zich afspeelt. Maar Kamilia leeft niet in dat verleden, zij woont op de grootste planeet van de vijf die samen het koninkrijk Laskoro vormen. Laskoro is ook de naam van die grootste planeet. Hij werd geschapen door de Gouden Draak, die door de Avatars tot god verheven is. Hij heet Sesha en is de god van het Koninkrijk Laskoro.

In de tijd dat ons eerste deel van De vergeten vloek begint, zitten we in hetzelfde jaar als het jaar waarin Kamilia als waarzegster in de tent bij het circus van Tulle haar voorspellingen doet. Op Laskoro is er vanaf het begin al een disbalans in het aantal mannen en vrouwen in de bevolking. Er zijn drie keer zoveel vrouwen als mannen. Hoe dat zo is gekomen, weet niemand meer en de magie is ver te zoeken in de moderne tijd waarin veel gebruik wordt gemaakt van een soort energie waar alles van afhangt. Dat kan weleens problemen op gaan leveren, want als de energiestroom stopt zal het hele koninkrijk terugvallen naar een samenleving zonder computers, ruimteschepen en Hogesnelheidswegen. De wapens van de ALV werken dan niet meer en er zou een grote behoefte zijn aan magiërs. Maar zijn die er nog wel op Laskoro?

Het eerste deel van de trilogie heet Sluimerend vuur en dit eerste deel speelt zich af in het Koninkrijk Laskoro waar leden van een vertalingcommissie hun best doen om de oude Klanische taal uit de Oude Geschriften te vertalen naar modern Laskoriaans. Zullen zij te weten komen wat er vroeger gebeurd is waardoor het wel lijkt of Laskoro vervloekt is?

Eind vorig jaar schreven we al dat we tijdens de NaNoWriMo in november 2015 de helft van deel een in eerste opzet afgekregen hadden. Dat betekent dus wel dat we de tweede helft van deel een in 2016 nog verder moeten schrijven. Maar daar zit het probleem. We zijn namelijk een eerdere versie van dit verhaal, een versie waarin twee koninkrijken voorkwamen die om de beurt aan bod kwamen, om te zetten naar een boek over Laskoro en een boek over dat andere koninkrijk. Dat andere koninkrijk komt nu aan bod in het tweede deel van de trilogie en in deel drie komt alles dan weer bij elkaar.

We hebben ook te maken met Schimmenschuw, waar we Kamilia een belangrijke rol hebben gegeven. Zij moet daardoor wel in het vervolg voorkomen en dus krijgt zij ruimte in dit boek. Bovendien hoorden we van een proeflezer dat de personages beter uit de verf zouden komen als ze meer ruimte kregen. Dus zijn we aan het plotten gegaan en nu hebben we een verhaal waarbij niet alleen de hoofdpersoon de volle aandacht krijgt, maar ook drie andere personages.

Voor het plotten vanaf de helft van het verhaal  naar het einde moeten we nog even goed gaan zitten. We weten natuurlijk wel in grote lijnen hoe de rode draad moet lopen, maar de details moeten nog beter in kaart worden gebracht.

We zijn dus vanaf januari tot nu toe eerst weer de eerste vijftien hoofdstukken gaan lezen en hebben opgeschreven wat we daarin al aan nieuwe ideeën hadden uitgewerkt. Tijdens het proces van opnieuw doornemen van deze helft van het boek, konden we het weer niet laten om direct ook ze zinnen die niet zo lekker liepen te herschrijven. Daardoor duurde het langer om weer op het punt te komen waar we waren aangeland na de NaNoWriMo. Maar dat is niet erg, want daarmee hebben we nu een goed beeld van wat we al geschreven hadden en van hieruit kunnen we dan alle puzzelstukken weer naast elkaar gaan leggen om verder te gaan.

Bovendien werkt het bij ons ook meestal zo dat we tijdens het proces nieuwe woorden verzinnen voor voorwerpen, technieken en allerlei andere zaken die met wereldbouw te maken hebben en die woorden zijn nu ook weer goed opgetekend, met de uitleg van wat ze betekenen erbij.

Langzamerhand komen we bij het punt dat we verder kunnen plotten en dan gaan we weer schrijven en komen we steeds dichter bij de climax van het verhaal. Wat daar moet gebeuren weten we al precies. Lekker spannend maken is dan weer van belang.

We hebben er weer zin in na het lezen van het deel dat al geschreven was. Steeds verrassen we onszelf een beetje als we het teruglezen. Het zit wel goed, alles klopt en nu moeten we weer verder. Deel 1 (Sluimerend vuur) wordt een vervolg op Schimmenschuw, maar we gaan het zo schrijven dat het ook apart daarvan gelezen kan worden.