Soms moet je een uiltje knappen

3 juni 2021

Nog regelmatig gebeurt het mij dat ik uit een roes ontwaak. Dan heb ik het gevoel dat ik zo naar mijn ouders zou kunnen gaan, als ik dat zou willen. Het idee dat zij nog steeds in de bungalow wonen waarin ik het grootste deel van mijn jeugd heb doorgebracht.

’s Avonds bekruipt me soms het idee dat Dinie al naar bed is gegaan. Dan komt de gedachte in mij op dat ik ook maar gauw moet gaan slapen.

Alleen dringt daarna de realisatie tot mij door dat die tijd uit mijn herinneringen niet langer bestaat. Mijn ouders en Dinie leven niet meer.

Mijn fantasie speelt me parten. Het zal wel iets te maken hebben met het rouwproces wat nog steeds niet helemaal voorbij is, als het ooit al helemaal verdwijnt. Ik ben alleen en mis hen.

Soms ben ik met zoveel taken bezig op een dag, dat het vanzelf erg laat wordt. Ik moet dan nodig een uiltje gaan knappen. Morgen is er een nieuwe dag met nieuwe kansen.

Zoals jullie weten uit mijn vorige blog ben ik bezig met Versie 4 van Interplanetair boek 2 Geestenpoort, het tweede deel van de trilogie dat volgens de planning in 2022 bij Zilverbron wordt uitgebracht.

Tijdens het werk aan mijn manuscript kom ik ook in een roes waarbij de werkelijkheid vervaagt. Alleen komt dit door het geconcentreerd redigeren van mijn verhaal. Heel wat zinnen worden omgegooid. Gebeurtenissen verduidelijkt, herhalingen geschrapt. De tekst wordt stukje bij beetje beter, het verhaal mooier. Zachtjesaan wordt duidelijker wat ik bedoelde te vertellen. Niet alleen helpen bepaalde opmerkingen van Sebastiaan, mijn proeflezer, mij erbij om na te denken over wat er moet veranderen aan de tekst. Ook zie ik zelf dat Versie 3 nog niet goed genoeg was. Het herschrijven doe ik niet voor niets. Bovendien heb ik nu een beter beeld gekregen van hoe het verhaal in het derde deel van de trilogie verder moet gaan, zodat ik daar vast op kan anticiperen. Elementen die belangrijk zijn voor de ontwikkeling van de gebeurtenissen en de personages heb ik nu meer in de gaten.

Als ik met het herschrijven bezig ben, is het net alsof ik door een portaal in mijn verbeeldingswereld ben gestapt. Dan vergeet ik alles om me heen en dan ga ik net zolang door totdat ik weer een hoofdstuk af heb. Mijn koffie is koud en de wijzers van de klok geven een tijd aan die alweer ver voorbij de lunchtijd zit. Ik moet nodig een paar boterhammen nemen. En kijken of er nog warme koffie in de pot over is.

Hieronder op het plaatje zien jullie een fragment uit hoofdstuk 10. Irene en Daniël hebben een uitstapje gemaakt naar Chyndyro. Dat is belangrijk voor het verhaal, omdat ze daar iets ontdekken wat voor het vervolg belangrijk wordt. En zo passen de puzzelstukjes steeds beter in elkaar en wordt de trilogie langzaam verder opgebouwd.

Behalve het herschrijven ben ik de afgelopen week ook bezig geweest met landkaarten tekenen op de computer. Deze keer heb ik de bergen, heuvels en rivieren geplaatst. Op het plaatje zie je hoe de kaart van Calliope er tot nu toe uitziet. Dit is een project wat nog wel een paar kwartaal zal duren voordat het af zal zijn. Het is wel fijn om schrijven en tekenen steeds een beetje af te wisselen. Het een versterkt het ander.

Tot zover deze blog over de voortgang van het werk,

Groeten van Johanna Lime

(Her)schrijven en tekenen in mei 2021

27 mei 2021

Herschrijven met de hulp van proeflezers

Vorige week begon ik met het herschrijven van Interplanetair deel 2 Geestenpoort. Ik had toen de proloog opnieuw geschreven. Nu werk ik verder aan versie 4 van het manuscript. Ik heb het verhaal de afgelopen week tot en met hoofdstuk 5 herschreven, aan de hand van de opmerkingen van de proeflezers, Robin en Sebastiaan. Wat is het fijn dat ik nu proeflezers heb! Dat werkt echt heel goed. Het verhaal is weer iets duidelijker geworden.

Behalve dat ik natuurlijk serieus nadenk over wat de proeflezers aangeven als punten om bij stil te staan, heb ik zelf ook goed in de gaten gehouden of het verhaal nog steeds klopt bij mijn (nieuwe) ideeën voor de hele trilogie. Wat ik in boek 1 en 2 aangeef als verwachtingen aan lezers moet ik in boek 3 inlossen. Dus moet ik wel precies bijhouden welke verwachtingen ik wek. Ik zal daar in de loop van deze trilogie oplossingen voor moeten hebben. Er is bij de trilogie een (abstract) overkoepelend conflict en voor elk afzonderlijk boek heb ik ook nog een of meer andere, meer directe conflicten.

Ik ga proberen om steeds een hoofdstuk per dag verder te komen, zodat ik versie 4 van deel 2 Geestenpoort in juni afgerond kan hebben.

Tekenen

Vorige week schreef ik ook al dat ik tekeningen heb gemaakt. Behalve schrijven is tekenen wat ik mijn hele leven al het liefste doe. Ik heb de hoofdsteden van Laskoro en Berinyi getekend.

Bovendien ben ik, behalve aan de plattegronden van Biarrastad en Bengalostad, begonnen aan nieuwe kaarten voor volgende boeken die ik van plan ben te gaan schrijven. Daarvoor ben ik nu bezig met de kleine landschapsdetails zoals bergen en bossen waarvoor ik mallen wil hebben die ik in de tekeningen kan knippen en plakken. Andere dan de stempels die ik als penselen heb gedownload van het internet, want mijn kaarten zijn geen typische Tolkien-achtige-wereldbouw, natuurlijk.

Ik teken in lagen met Paint Shop Pro. Voor de kaarten van Biarrastad en Bengalostad heb ik een detail uit de grote landkaarten gehaald. Dat detail moest flink worden uitvergroot om er de plattegrond van te kunnen maken.

Vier fases bij het tekenen van Biarrastad

Op de een of andere manier is tijdens het hele schrijfproces de hoofdstad van Laskoro, Biarrastad, een kwart slag gedraaid. Dinie en ik hadden al veel eerder een grote plattegrond getekend op hokjespapier. Maar bij het tekenen van de wereldkaart van Laskoro is er iets veranderd. Het bleek dat de districten Biarra-West en Biarra-Oost zo kwamen te liggen dat de stad moest draaien. Dat had geen grote gevolgen voor het verhaal, alleen moesten we goed opletten als we windrichtingen gebruikten. De plattegrond werd wel wat anders.

Ik wilde hem al een hele tijd opnieuw gaan tekenen en nu, in mei 2021 is dat gelukt.

Zoals je op de onderstaande afbeelding kunt zien, is het tekenen van kaarten ook een proces waarbij er tussendoor nog van alles en nog wat wijzigt. Wat dat betreft heeft het overeenkomsten met het schrijfproces. De tekening had vele lagen en is uiteindelijk zo geworden als in de rechterhoek onderaan te zien is.

In plaats van vier fases heb ik er twintig nodig gehad voordat hij helemaal klaar was.

Bij Biarrastad is wel duidelijk dat de Hogesnelheidsweg de stad nogal typeert.

Vier fases bij het tekenen van Bengalostad

Voor Bengalostad kwam ik na het uitvergroten van het detail uit de wereldkaart ook voor een verrassing te staan. In mijn hoofd, en eerder op tekeningentjes van de wijk waar de priesteressen wonen, had ik geen rekeningen gehouden met het water dat door de stad stroomt. De rivier is nogal breed en heeft ook grote meren. Dat moest ik dus aanpassen op de plattegrond. Bij Bengalostad is de trein belangrijk, dus in plaats van een Hogesnelheidsweg is er daar sprake van spoorbanen en stations.

Hier zie je de vier fases van het tekenproces om deze hoofdstad te tekenen. In totaal heb ik hier ook weer twintig tekeningen nodig gehad voordat het klaar was. Ik ben er bijna een hele week mee bezig geweest, maar ik heb er wel van genoten. Als ik voortaan mijn verhalen aan het schrijven ben, kan ik de kaarten erbij pakken om alles precies zo te verwoorden als het op de kaart te zien is.

In mijn verhaal dat ik nu aan het herschrijven ben, stond bijvoorbeeld dat er op de Avenue Celesta aan weerskanten standbeelden stonden. Dat gegeven is door deze kaart veranderd, want ik heb ze maar aan een kant van de weg getekend. Bij het herschrijven ben ik nu dus ook bezig om de beschrijvingen van de stad aan te passen aan de kaart. Hoe langer ik in deze werelden schrijf, hoe meer de details voor mij tot leven komen. Afbeeldingen zijn voor mij een belangrijk hulpmiddel bij het verwoorden van mijn verhaalelementen.

Voorlopig kan ik weer lekker verder werken. Behalve voor deze steden ben ik met het tekenen namelijk ook alweer bezig met kaarten van de planeten van bevriende volkeren. Ik droom van het afronden van trilogie Interplanetair en wil voor boek 3 een spannend avontuur bedenken. Het wordt langzamerhand steeds duidelijker waar ik daarmee heen wil. Ik droom ook alweer over andere verhalen, geschreven vanuit verschillende nieuwe personages, voor als Interplanetair klaar zal zijn. Wie weet wat de toekomst mij brengt. Voorlopig kan ik nog wel even vooruit met tekenen en schrijven. Een heerlijk gevoel!

Groeten van Johanna Lime

Schrijven versie 4 van Geestenpoort

20 mei 2021

Na een periode van even wat anders bruisen de ideeën weer

Op 12 maart 2021 liet ik jullie weten dat ik het manuscript voor Interplanetair deel 2 Geestenpoort helemaal uitgeschreven had. Ik besloot het even te laten rusten en stuurde het manuscript op naar mijn proeflezers, Robin en Sebastiaan. Ze kregen er een aantal weken voor om het door te nemen. Voor Sebastiaan is dit proeflezen onderdeel van een wederzijdse dienst, omdat ik voor hem ook een nieuw manuscript heb proefgelezen. Robin bood het op Facebook aan en dat vind ik echt heel tof van haar!

Ik vertelde mijn proeflezers dat ik van plan was om mijn manuscript ergens in mei weer op te pakken voor een volgende versie. In april had ik iets anders te doen, want in die maand was ik druk bezig met korte verhalen voor de Waterloper verhalenwedstrijd. Begin mei wilde ik eigenlijk nog twee korte verhalen schrijven voor de Harland Awards, maar die lukten nog niet zo goed. Misschien later in dit jaar.

In About Books werd pasgeleden aangekondigd dat Zilverspoor een manuscriptenwedstrijd organiseerde, met de bedoeling dat er nieuwe op zichzelf staande verhalen ingestuurd zouden worden. Een verhaal dat om een geheel nieuwe wereldbouw vroeg, dus. Mijn gedachten sloegen direct op hol. Ik had veel zin om over een andere wereld te brainstormen. Nadat ik een verhaalidee in het klad had opgeschreven om deze hele nieuwe roman te kunnen gaan schrijven, kwam van het een het ander.

Natuurlijk vond ik het nog veel belangrijker om voor mijn trilogie Interplanetair te weten hoe het daarmee verder moest. Ik begon dus ook weer gerichter na te denken over het plot voor deel 3, Schakelmagie. Er kwamen nieuwe ideeën in me op die consequenties hebben voor het herschrijven van deel 2. Want daar wordt de basis voor de gebeurtenissen van deel 3 gevormd. Ik wilde gaan herschrijven en die zaken aan gaan passen.

Het is me gelukt om weer groot te dromen, ik zag het al helemaal gebeuren dat er na Interplanetair nog een trilogie kon volgen. Daarvoor zou ik dan een wereldbouw nodig hebben met vier nieuwe planeten. En de wereld van de manuscriptenwedstrijd… Hoe gaaf zou het zijn om die allemaal uit te tekenen? Maar voorin het boek van Geestenpoort moest ik ook nog tekeningen hebben…

Kaarten voor het volgende boek en voor vijf nieuwe werelden

Ik ging een week logeren bij mijn broer en nam mijn laptop met tekenprogramma mee. Ik tekende iedere dag terwijl mijn broer met zijn hobby bezig was en prachtige diorama’s maakte. We hadden het heel gezellig. We aten samen, dronken koffie en thee, en keken ’s avonds naar spannende films. Ik was niet alleen, we konden over onze hobby’s praten. Het leek wel een week vakantie.

Voor het boek Geestenpoort heb ik Biarrastad, de hoofdstad van Laskoro, en Bengalostad, de hoofdstad van Berinyi 5, getekend. Het idee daarachter is, dat de lezers die mijn boeken kennen op die kaarten de weg kunnen zoeken door die steden en zien waar de belangrijkste gebouwen staan.

Voor de nieuwe planeten heb ik een begin gemaakt met de landkaarten. Het grondgebied met de klimaatzones staan er alvast. Gisteren heb ik de bergen en de heuvels getekend. Het is nog lang niet af, maar ik ga rustig aan steeds een beetje verder. De werelden groeien langzaamaan, en tegelijk met de werelden komen de ideeën voor de verhalen steeds duidelijker naar boven. Dan kan ik de steden en belangrijke gebieden voor de verhaalbouw er ook in gaan zetten. Het wordt heel mooi en goed voor nieuwe verhalen. Daar ben ik van overtuigd.

Proloog aangepakt

Het is nu 20 mei en ik kon niet langer wachten. Vandaag besloot ik te beginnen met het herschrijven van mijn manuscript. Ik begon aan Versie 4 en heb veel gehad aan de commentaren van de proeflezers. De Proloog is een heel stuk beter geworden, ik ben trots op wat er nu te lezen valt. Vanaf nu hoop ik elke dag ongeveer een half hoofdstuk verder te komen met het herschrijven van mijn verhaal. Ik weet waar ik op moet letten, zodat ook de foreshadowing goed door de hoofdstukken heen gevlochten kan worden. Ik heb er zin in en naast het schrijven ga ik aan de gang met het voorbereiden van plot, personages en thema’s voor mijn volgende boeken. Voorlopig ben ik weer heerlijk bezig!

Alleen het genre staat wel vast, dat is de fantastiek. Het genre waarin ik het liefst schrijf. Ik hoop het stukje horror ook nog wat beter uit te kunnen werken in Geestenpoort. Het zal vast goed helpen dat ik nu proeflezers heb. Heerlijk, die feedback!

Hebben jullie al ideeën voor de manuscriptenwedstrijd? Je vindt hem hier https://wp.zilverspoor.com/schrijfwedstrijd/

Groeten van Johanna Lime

Mijn plannen voor 2021

31 december 2020

Op de foto’s van mij in dit blog zit Copyright, ze zijn gemaakt door Kim van Gent Photography.

Na een terugblik op 2020, volgt nu een planning voor 2021

Allereerst heb ik goed nieuws, want in januari 2021 komt het eerste deel van de Interplanetair trilogie uit bij Zilverbron. Voor dit boek heb ik weer een sterrenkaart getekend, net als voor Schamel verbond en ik kan al verklappen dat hij net als bij Schamel verbond over twee pagina’s heen loopt, dus goed leesbaar is.

2021 begint dus direct goed, met een nieuw boek van Johanna Lime!

Het project van NaDeWriMo van december 2020 is na 40.000 woorden gestopt, ik ga vanaf 4 januari tot 31 januari weer proberen om de volgende 50.000 woorden erbij te schrijven en heb een nieuw project aangemaakt voor januari 2021. Fijn dat zoiets nu gewoon mogelijk is op de website van de NaNoWriMo, dan kan ik er zelfs gebruik van maken zonder dat er direct een wedstrijd aan vastzit.

Mijn plannen voor 2021 in een lijstje:

  1. Schrijven Interplanetair deel 2 Geestenpoort.
  2. Plot afmaken voor deel 3 Schakelmagie.
  3. Schrijven van Interplanetair deel 3 Schakelmagie.
  4. Twaalf korte verhalen herschrijven en uitbrengen als e-book op Smashwords.
  5. In 2020 ging het niet, maar misschien lukt het in 2021 om naar Brugge te gaan en het detectiveverhaal af te maken. De Knuffelsteen zal dan worden vervangen door De Avonturensteen, op Smashwords.
  6. Mijn Limeschrift blogs over schrijven zo bewerken dat ze als e-book kunnen worden uitgegeven, op Smashwords (non-fictie).
  7. Drie nieuwe themaverhalen schrijven voor de Waterloper Verhalenwedstrijd van mei 2020.
  8. Twee nieuwe verhalen schrijven voor de Harland Awards van 2020 (Hebban).
  9. Moderator zijn voor de Zilverboekenclub op Facebook, met o.a. de rubrieken personages en wereldbouw van de Zilverauteurs.
  10. Fotobewerking voor blogs en website.
  11. Digitaal tekenen in Painter 2021.
  12. Fantasy en Scifi- en studieboeken lezen en er recensies over schrijven.
  13. Schrijfoefeningen maken uit het Grote Schrijf Doe Boek e.d.
  14. Op (schrijf)vakantie.
  15. Naar festivals en beurzen als het weer mogelijk is.
  16. Lezingen geven op de HSFCon.
  17. CampNaNoWriMo en NaNoWriMo

Dit zijn mijn plannen wat betreft schrijven, lezen, sociale media en tekenen. Verder heb ik nog goede voornemens zoals mijn dieet volhouden en meer gaan bewegen om af te kunnen vallen, mijn huis opruimen door elke week een volle vuilniszak weg te brengen, mijn bullet journal bijhouden, vaker familie opzoeken en dagjes uit.

Of dat allemaal zal gebeuren en of het ook allemaal kan, zie ik wel.

Wat zijn jullie plannen en voornemens voor 2021?

 

Groeten van Johanna Lime

De beste wensen voor 2021!

Terug naar wat ik al wist – het is een fase

19 augustus 2019

(Op de foto’s staat het schuilderwerk waaraan ik in 1990 bezig was, na de cursus LO tekenen).

Terug naar wat ik al wist

Het heeft me goed een week gekost, maar eigenlijk wist ik dat het zou gebeuren. Ik keer terug naar wat ik in mijn hart al wist. In mijn vorige blog schreef ik dat het autobiografische verhaal waaraan ik tijdens de cursus Schrijf Je Verhaal bij Marjon Sarneel begonnen was, me na het lezen van de eerste hoofdstukken helemaal niet meer aanstond. En eigenlijk was dat ook zo. Ik werd er nadat het na april 2018 aan de kant gelegen had weer mee geconfronteerd. Het verhaalidee bevat veel autobiografische elementen, uit mijn leven met Dinie samen. Het heeft me overvallen. Na al het redactiewerk en na het schrijven aan het manuscript van Schamel verbond, zag ik dat dit verhaal in de vorm waarin het was geschreven aan kwaliteit miste. Het moest actiever en dramatischer worden zodat de boodschap die ik aan de lezers mee wil geven beter tot zijn recht komt. Maar vorige week had ik nog geen goed idee van hoe ik dat moest aanpakken.

 

Even iets anders doen

Ik ben even iets anders gaan doen en heb me bezig gehouden met lessen van de cursus Fantasy in vogelvlucht: een reis door de genres, van Fantasy Schrijven. Voor de uitwerking van de opdrachten moest ik allerlei onderzoek doen. Intussen heb ik een magische plek gevonden in het donkere woud en een bezwering geschreven waarbij ik de krachten van een demon gekregen heb om daarmee een lich te verslaan. Ik ben naar het hoge Noorden gereisd om bij een echte dwergensmid een magisch zwaard te laten smeden, waarmee ik vervolgens een draak ben gaan bevechten. Mijn vriendin was een dievegge, zij heeft een belangrijk voorwerp uit het hol van een andere draak gestolen en niet eens met gebruikmaking van de Dode Hand. Maar ik ben ook in de huid van de draak gekropen en heb mijn hol tegen indingers beveiligd.

Nu ben ik aan het verzinnen hoe een Harry Potterverhaal in Nederland kan werken en daarna komen er nog veel meer opdrachten waarbij mijn creativiteit flink wordt aangesproken.

Het is leuk om te doen, maar nog niet zoals ik dacht dat ieder hoofdstuk direct een kort verhaal oplevert. Daarvoor heb ik te weinig geduld gehad, want potentieel zit die mogelijkheid er zeker in. Alleen kost dat weer veel meer onderzoekswerk en zijn er uitgebreidere verhaalschema’s voor nodig. Wel handig om achter de hand te houden voor als er weer een wedstrijd komt.

Naast het schrijven ben ik aan de gang gegaan met mijn nieuwste tekenprogramma, Painter 2020. Ik ben weer aan het draken tekenen geslagen. Nu heb ik het plan om allerlei leuke elementen te gaan tekenen die in een omgeving kunnen worden samengebracht om ze dan weer te gebruiken voor kaften voor boeken. Een tijdje geleden is me dat met mijn e-books tenslotte ook gelukt. En tekenen geeft me een net andere vorm van ontspannen bezig zijn dan schrijven.

 

Het is een fase

Vandaag heb ik me er toch weer toe aangezet om Saturnus Maan erbij te nemen, want dit autobiografische verhaal blijft aan mij trekken. Er is gewoon een behoefte om dit verhaal te doen, daar kan ik echt niet onderuit. Hoewel ik het als project voor NaNoWriMo heb gepland, maakt het niet veel uit of ik er nu al aan begin. Tenslotte kan ik in november ook wel een ander project bedenken. Zolang ik me vrij voel om te switchen tussen schrijven, opdrachten voor een cursus uitwerken en tekenen, gaat het prima.

Ik ben er nu achter gekomen hoe ik dit het beste kan bekijken. Het is een fase. Net zoals ik vroeger eerst tekeningen maakte van mijn series schilderijen, die ik dan later met gouache of acrylverf beschilderde, zo is het ook met mijn verhalen. Er is een goede opzet nodig, maar daarna kunnen er verschillende veranderingen aangebracht worden voordat het uiteindelijk die vorm heeft gekregen die echt goed voelt. Ik ben dus begonnen met herschrijven. Het verhaalidee is prima, maar moet nog iets beter worden doordracht en uitgewerkt. Er komen meer persoonlijke details in het verhaal, het wordt wat dramatischer en aangrijpender. Saturnus Maan is de werktitel, voor de echte titel ben ik al hard aan het nadenken.

Zoals ik het nu zie heb ik als schrijver sinds april 2018 weer een stap vooruit gezet. Als ik nu een stukje actie en diepgang mis, komt dat door het redactie- en schrijfwerk van het afgelopen jaar. En daar ben ik blij mee, want daaruit blijkt dat ik me verder aan het ontwikkelen ben.

De beste keuze, blijkt nu weer, is te doen wat je hart je ingeeft. Soms heb je even tijd nodig om dat te begrijpen en schommelt de weegschaal (mijn sterrenbeeld) heen en weer. Gelukkig is hij nu weer in balans.

 

Groetjes van Johanna Lime

(Marjo)