Keuzes maken

11 augustus 2019

Op 6 augustus plaatste ik een blog op de website van De vergeten vloek, waarin ik schreef dat het manuscript van deel 3, Schamel verbond, naar uitgeverij Zilverbron is opgestuurd. Vanaf nu kan de redactie beginnen en daarna kan alles worden klaargemaakt zodat het derde deel van de trilogie net als de eerste twee delen gedrukt wordt en als boek wordt uitgegeven.

Ik schreef daar ook dat ik voor de NaNoWriMo van november al een projectidee had, dat ik weer verder zou gaan schrijven aan mijn autobiografische verhaal over twee eigenwijze vrouwen en twee aliens. Het is immers al voor de helft geschreven en hoeft alleen nog afgemaakt te worden.

Ik heb het verhaal weer opgezocht op mijn laptop en ben het van voren af aan gaan lezen. En wat bleek? Het stond me nu helemaal niet meer aan!

Ik wil wel verder gaan met dit autobiografische project, omdat het de maatschappij een spiegel voorhoudt. Maar er is nu zoveel dat mij aan nare voorvallen herinnert die ik samen met Dinie heb meegemaakt, dat ik me er niet goed bij voel.

Als Dinie er nog geweest was, zou ze er grappen over gemaakt hebben. Dan zou ik erom kunnen lachen en alles lekker relativeren. Maar ik zit anders in elkaar dan zij zat. Op het moment zie ik alleen de ellendige dingen erin.

En als mij dat al overkomt als schrijver, kan ik het beter nog wat langer aan de kant leggen en het later op gaan pakken. Misschien moet ik het hele verhaal maar anders op gaan schrijven. Ik heb al een optie bedacht om het vanuit het gezichtspunt van de aliens te gaan herschrijven. Dat geeft mij de mogelijkheid om het van een heel andere kant te bezien. Het zou een ontzettend humoristisch verhaal kunnen worden. Lekker luchtig en niet te zwaar.

Maar hoe ik dat aan moet pakken, daar moet ik dan nog eens heel goed over denken. Want wat gaat er verloren bij een veranderd standpunt en wat komt er juist bij? Blijven de autobiografische elementen die ik aan de kaak wil stellen dan wel overeind staan? Het zou jammer zijn als alles wat ik tijdens de Cursus Schrijf Je Verhaal van Marjon Sarneel geschreven heb in de prullenbak verdwijnt.

Het is natuurlijk wel zo dat ik misschien te kritisch ben. Want ik ken het verhaal al en weet dingen die de lezer nog helemaal niet weet. Dus het zou toch best interessant kunnen zijn. Allemaal overwegingen waarmee ik de afgelopen tijd geworsteld heb. Ik moest keuzes maken. En voorlopig ligt dit verhaal weer aan de kant te wachten.

Maar ik ben niet voor een gat te vangen. Er ligt tenslotte nog een leuke cursus op de plank. Dus ben ik daar maar weer eens in gaan lezen. De cursus van Fantasy Schrijven die ik als verjaardagscadeau gekregen heb van Dinie en waarvan ik alle opdrachten nog moest maken, lonkte weer.

Het is de cursus: Fantasy in vogelvlucht: een reis door de genres, waarvan Tais Teng de docent is. De lessen had ik al eens doorgelezen en ze staan er in de heerlijke sarcastisch-humoristische stijl van Tais. Geweldig om op die manier kennis te maken met alle verschillen in de genres.

Alleen heb ik ook hier lange tijd tegen de uitwerkingen aan zitten hikken, want die begonnen direct al met het vinden van een magische plaats.

In Sliedrecht, Tais? Meen je dat echt? Ik heb me rotgezocht en wel wat verwaarloosde achtertuinen en smalle doorgangetjes gevonden, maar magie krijgt in mijn woonplaats echt geen kans met al die kerken die hier staan. Of het zou juist in zo’n gebouw verstopt moeten zitten, maar daar kom ik al lang niet meer.

Ik heb dus mijn toevlucht genomen tot Pinterest en een heel enge deur gevonden in een donker bos. Direct kwamen er zwarte elfen, dryaden, ogers, demonen, heksen en vechtlustige mensen tevoorschijn. In plaats van bij hoofdstuk 1 een korte beschrijving te maken en de magie van een Hindoegod op te roepen, heb ik nu vaag een fantasywereld bedacht met een donker Woudland. Ik heb het ritueel met de Naga’s wel uitgewerkt maar het omgebouwd voor een demon die ik verzonnen heb via de Fantasy Names Generator. Er zijn inmiddels zes pagina’s van het verhaal geschreven die het begin kunnen worden van een kort fantasyverhaal. Of als het uitgebreider wordt (en daar zijn wel mogelijkheden voor) zelfs het begin van een nieuwe fantasyroman.

En dan heb ik de opdrachten van Les 1 alleen nog maar gemaakt.

Ik ben dus erg benieuwd naar die vogelvlucht door de genres, want bij 16 hoofdstukken zouden dat dus weleens 16 nieuwe verhalen kunnen worden. Fantastisch, Tais! Ik heb er zin in!

Met een schrijftacker, die ik aanhoud om bij te houden hoeveel uren per dag ik schrijf, en met de cursus Fantasy in vogelvlucht, ben ik nu dus bezig om nieuwe schrijfoefeningen te doen. Ik volg de lessen, doe onderzoek naar verschillende onderwerpen, maak lijstjes voor personages en bedenk een wereldbouw. Lekker creatief experimenteren. Korte verhalen schrijven en misschien later van de uitwerkingen nieuwe romans maken.

Een paar verhalen die ik nog wil doen en waar ik de cursus misschien ook goed bij kan gebruiken, zijn die voor de wedstrijd ZONDERLINGEN van Godijn Publishing. Ik hoop twee verhalen af te krijgen voor de deadline.

En voor Marjon Sarneel. Dat verhaal komt er wel, al duurt het misschien wel net zo lang als jij erover deed om Maidentrip te schrijven. Het staat nog steeds op mijn lijst van dingen die ik graag wil doen. Sommige zaken hebben gewoon meer tijd nodig dan verwacht.

 

Als de redactie van De vergeten vloek deel 3, Schamel verbond, van start gaat, krijgt die natuurlijk voorrang.

Voor 2020, als het boek verschenen zal zijn, krijg ik alweer plannen voor een nieuwe trilogie die zich in de verbeeldingswereld van Laskoro en Berinyi af zal spelen. In de toekomst, bij de volgende generatie. Van de meeste personages heb ik nog dagboeken liggen. Toch zal het verhaal van een volgende trilogie veel nieuwe aspecten krijgen. De keuzes die voor De vergeten vloek gemaakt zijn, hebben nu eenmaal bepaalde consequenties voor de toekomst van de verbeeldingswereld. Dat heb je bij een ontwikkeling die door blijft werken als je schrijft. Ik hoop nog veel mooie verhalen en boeken te kunnen maken.

 

Groetjes van Johanna Lime

(Marjo)

De Leesuitdaging van Hebban – December 2017 tweede blog

Geplaatst 2 december 2017

Dit zijn de laatste twee boeken van mijn leesuitdaging voor 2017. Ik heb er dit jaar maar twintig kunnen lezen en ben aan het twijfelen of dit de juiste manier van aanpak is. Ik ga maar eens nadenken over hoe ik het in 2018 aan zal pakken met het bloggen. Misschien eens een andere opzet waarbij de recensies gewoon op Goodreads en Hebban blijven staan en er hier wat anders komt?

Twintig boeken lezen in 2017, dat doel heb ik wel gehaald al is het tussentijds naar beneden bijgesteld. In dit tweede blog van december komen nummer negentien en twintig aan bod, de rest werd al eerder op deze website geplaatst.

19 – De vrije wereld – Boek 1 van de Portaal serie – Mathijs Hulster – Uitgeverij Zilverbron – Fantasy.

20 – Het ijzeren woud (waar elk blad een dolk is) – Boek 2 van tweeluik Bloed en barnsteen – Tais Teng – Uitgeverij Zilverspoor – Historische Fantasy.

19 – De vrije wereld – Boek 1 van de Portaal serie – Mathijs Hulster – Uitgeverij Zilverbron – Fantasy.

3 sterren recensie.

Dit is het eerste boek uit een serie, Portaal, en heeft de titel De vrije wereld.

De vader van Jessy, Ron Carver, is archeoloog en hij heeft een masker meegenomen naar huis om het daar beter te kunnen bestuderen. Had hij dat maar niet gedaan, want het masker maakt enge fluistergeluiden en het heeft een nare invloed op hem en op zijn dochter en haar twee vrienden. Jessy, Lee en Fahim komen door het masker in de vrije wereld terecht.

Goed, tot zover was het verhaal nog te volgen en was het best een origineel concept. Maar hierna bevatte het heel veel informatie over uit welk land de personen uit de vrije wereld oorspronkelijk kwamen, over wat iemand in de loop van eeuwen allemaal geleerd had, wat het verschil was tussen de vrije wereld, de gebonden wereld en andere werelden, over verschillende ordes in die wereld en verschillende machtsblokken en dat er een oorlog aan zat te komen. De wereldbouw was voor mij met alle onderdelen die erbij gehaald werden niet helder te krijgen. Ik werd steeds afgeleid door zaken die je niet verwacht in een setting in het Oude Egypte of in een wereld waar de doden verder leven. Ik kreeg er een gevoel bij dat alles kon, dood zijn en leven en weer dood gaan in een oorlog in een vrije wereld zonder oorlog. Tijdens het lezen werd ik steeds uit het verhaal gegooid en dat vond ik erg jammer, want Mathijs kan heel goed acties beschrijven die je zeker als lezer in zijn greep houden.

Gelukkig waren de belevenissen van Ailea en De Meester en de zoektocht van Jesse naar Ramses 1 wel interessant genoeg om mij het boek weer in te trekken. De magische gevechten en wat die voor uitwerking hadden op bijvoorbeeld Ailea en Lhanima vond ik heel spannend. De magie werd mooi beschreven, alleen ging het voor mij als lezer te lang door en vond ik het overkill worden. Uiteindelijk werd het gedeelte waarin Ramses 1 speelde dan weer wel heel mooi.

Het verhaal gaat over Jesse die een masker opzet en dan te maken krijgt met een wereld waarin de doden leven en waar een gevaar zich aandient uit een nog veel oudere en engere wereld en hoe Jesse dat gevaar samen met Ramses 1 en andere helpers overwint. Jesse ontwikkelt zich tijdens het verhaal en groeit in haar kracht. Dat is wat volgens mij dit verhaal een mooi verhaal maakt.

20 – Het ijzeren woud (waar elk blad een dolk is) – Boek 2 van tweeluik Bloed en barnsteen – Tais Teng – Uitgeverij Zilverspoor – Historische Fantasy.

4 sterren recensie.

Dit boek is het tweede deel van het tweeluik Bloed en Barnsteen. Deel 1 was Een schip van Bloed en Barnsteen en dit deel, deel 2 dus, heet Het ijzeren woud (waar elk blad een dolk is).

Tais Teng gaat verder met het verhaal over Jord en Nadia, het verhaal dat over kooplui uit Hanzesteden verhaalt. Maar Jord en Nadia wonen nu in Novgorod, in Rusland. Nadia wordt zwanger en Vali, een samodiva, voorspelt de keizer van Byzantium dat een Turkse sultan zijn stad zal wegvagen, mits het bloed van een godin zijn stad kan redden. De dochter van Nadia stamt net als Nadia zelf af van Ran, de godin van de zee. Bovendien stamt ze af van de heks Baba Yaga. Ook Koschei de doodloze is een lid van haar familie. Vali, de samodiva gaat op weg om de nog ongeboren prinses te vinden en zal haar ontvoeren. Maar dan gebeuren er allerlei dingen waardoor alles anders loopt.

Dit boek leest heerlijk weg. Tais Teng weet je als lezer te boeien met historische feiten die verweven zijn met een heerlijke humoristische verbeeldingswereld waarin heksen, allerlei enge wezens, griezelige rivieren en bossen een rol spelen. Hij neemt je mee naar een wereld achter een wereld, naar vreemde gebruiken en gewoonten en gruwelijk spannende episodes uit de geschiedenis. Iedereen schijnt een verborgen identiteit te hebben en wanneer je Ran of Baba Yaga nodig hebt om je te hulp te komen, of wanneer ze de ontvoerder van Nadia’s kind willen tegenhouden, ben je als lezer verzekerd van een spanning, gruwel en verwondering die je betovert en waardoor je het boek niet meer weg kunt leggen. Het is heerlijke fantasy!

Ik raad dit tweeluik zeker aan, het gaf mij veel leesplezier.

Ik als lezer en schrijver

Als ik terugblik op mijn recensies van de afgelopen jaren, krijg ik het gevoel dat ik als lezer (die zelf ook schrijft) kritischer geworden ben. En dat is dan waarschijnlijk het gevolg van een groei die ik door zelf steeds bezig te zijn met schrijven en herschrijven doormaak. Door schrijfcursussen te volgen, door romans en korte verhalen te schrijven en door de redactie van Schimmenschuw en Sluimerend vuur, heb ik ontzettend veel geleerd. Nu volg ik weer een nieuwe cursus waarbij er allerlei technieken van het schrijven de revue passeren en waarmee flink geoefend wordt.

Wanneer ik tegenwoordig boeken lees, gaat bij mij bijna automatisch mijn schrijfdeel, een van de vele delen die ik in mij heb, aan de slag. Ik kijk dan of ik mooie stukken tekst tegenkom die mij op de een of andere manier in hun greep krijgen, doordat ze spanning of emoties oproepen. Ik zie ook eerder stukken tekst waarvan ik denk: ‘Dat zou ik anders doen.’

Ik blijf erbij: Wat iemand van een boek vindt, heeft veel met smaak te maken. Het ene boek ligt mij beter dan het andere. Ook kan het zijn dat de omstandigheden thuis ervoor zorgen dat mijn stemming niet optimaal is om in een bepaald verhaal te blijven zitten of om er mijn best voor te doen om het plot proberen te begrijpen. Dan ben ik meer met de vreselijke, werkelijke wereld bezig dan met de fantasywereld uit een boek.

Een recensie van een lezer zoals ik, is dus altijd gekleurd. Ga dus niet te veel op recensies af, maar kijk liever zelf wat je als lezer van een boek vindt. Door het te lezen. Een schrijver die vaak jaren bezig is om een boek te schrijven, verdient dat het gelezen wordt. Dat probeer ik ook te doen, door veel boeken te kopen en ze daadwerkelijk te lezen. Mijn ‘te lezen boeken’ stapel wordt op momenten groter, wanneer ik weer eens iets gekocht heb, maar ook weer kleiner doordat ik de boeken daadwerkelijk lees, van kaft tot kaft. Ze zijn niet alleen maar voor een verzameling die in de kast blijft staan. Volgend jaar heb ik ook weer een ‘te lezen boeken’ lijst. Ik maak er een gewoonte van, net zoals van het schrijven. Als het lukt elke dag een stukje verder. Het leven wordt er zoveel leuker door.

Dus bedankt aan alle schrijvers van de boeken die ik al heb mogen lezen in de afgelopen jaren. Jullie hebben mij vele uren verwondering gebracht. En ik ben er trots op dat ik zeggen kan dat ik al heel veel Nederlanders en Vlamingen ken die in mijn favoriete genres schrijven. Ga alsjeblieft door.

 

2017

Op de Elfia in Haarzuilens kwam in april 2017 ook het eerste deel uit van de trilogie De vergeten vloek uit – Sluimerend vuur – van Johanna Lime.

Neem gerust in een reactie contact met ons op voor een gesigneerd exemplaar van een van onze boeken. Schimmenschuw €19,95 of Sluimerend vuur €24,95. Wanneer u de boeken via ons als auteurs zelf bestelt, krijgt u er van ons een cadeautje bij in de vorm van een kort verhaal, als toegift.

 

Lees ook eens Nederlandse fantasy!

Johanna Lime

De Leesuitdaging van Hebban – April 2017

Geplaatst 18 april 2017

Voor de leesuitdaging van Hebban heb ik nu in totaal zeven boeken gelezen van de 25 te lezen boeken voor dit jaar. Aan boek acht ben ik bezig.

De eerste drie boeken stonden in het blog van januari, nummer vier en vijf kwamen in maart aan de beurt, dus dan nu nummer zes en zeven.

6 – Fyrrlannor – Boek 2van een tweeluik – Femke Dekker – Uitgeverij Zilverspoor – Fantasy.

7 – Een schip van bloed en barnsteen – Boek 1van een tweeluik – Tais Teng – Uitgeverij Zilverspoor – Fantasy.

Zoals u ziet allebei boeken uit een serie van twee.

6 – Fyrrlannor – Boek 2van een tweeluik – Femke Dekker – Uitgeverij Zilverspoor – Fantasy.

3 sterren recensie.

Dit is het tweede deel van Bloed van Aldych. De hoofdpersoon is Ferr’han, de zoon van Argadwyn. Hij is vijftien en ontvangt zijn Klearách. Zijn krachten beginnen zich nu goed te ontwikkelen. Niet alleen zijn Aldych kracht maar ook die andere kracht, zijn Wyddych kracht. Hij droomwandelt steeds vaker naar die andere wereld, naar Fyrrlannor. En daarbij ontdekt hij dat de Aldych in Llychfyllyd en de Wyddych in Fyrrlannor eigenlijk bij elkaar horen, dat ze elkaar nodig hebben. Maar is dat wel zo? Want waarom is iedereen zo bang voor de duistere magie die zou overheersen?

Dit boek geeft net als het eerste deel een strijd binnen de hoofdpersoon weer. Moet je je krachten onderdrukken en voor een kant van je zijn kiezen of moet je je hele wezen met zijn verschillende kanten omarmen? Wat is het gevaar als een van beide gaat overheersen en te machtig wordt?

Bij het vorige boek liep ik constant tegen vragen op, de wereld was voor mij niet concreet genoeg, te zweverig en te onwerkelijk. Dat had ik in dit boek weer, al vond ik het beter te volgen, misschien juist doordat ik deel 1 ook gelezen had. Er worden veel vreemde namen gebruikt voor rituelen en plaatsen, in beide werelden weer anders, maar toch is er een overeenkomst. Het was maar goed dat er een verklarende woordenlijst achter in het boek was opgenomen.

De familie komt in dit boek beter tot zijn recht, er worden verklaringen gevonden voor het feit dat de Wyddych in Fyrrlannor bijna geen macht meer bezitten. Welke macht dat was en waar de magie dan voor gebruikt wordt, blijft voor mij nog steeds onduidelijk. Toch heb ik het idee dat dit een goed verhaal is, hoewel ik er niet zoveel mee kan werd ik meegesleept door de gebeurtenissen.

7 – Een schip van bloed en barnsteen – Boek 1van een tweeluik – Tais Teng – Uitgeverij Zilverspoor – Fantasy.

4 sterren recensie.

Het eerste deel van een tweeluik.

Jord is de zoon van een koopman in Deventer en zijn vader wil hem uithuwelijken. Hij ziet echter meer in Nadia, maar haar overgrootmoeder is de meest gevreesde heks van Rusland, Baba Yaga. Als Jords familie door een foutieve keus van zijn vader geruïneerd raakt, zit er maar één ding op: rijker worden dan de bisschop zelf.

Nu werd een Viking voorvader van Nadia ooit begraven in een drakenschip van buur barnsteen. Nadia en Jord krijgen hulp van Jords oom Alex en pikken een schip in. Ze varen naar Novgorod, maar onderweg hebben ze de hulp van Nadia’s familie hard nodig en dat kost bloed.

Of ze echt rijk zullen worden met de schat van het barnstenen Vikingschip? In elk geval zijn ze samen.

Dit is een boek dat een kijkje geeft in de historie van de Hanzesteden en het leven in vroeger tijden. Het is een fantasierijk verhaal over Baba Yaga, Ran, piraten en schurken. Soms humoristisch, soms griezelig. Een verhaal uit het fantastische genre dat geschikt is voor jeugdige lezers.

Wat ik nu aan het lezen ben

Ik lees nu mijn achtste boek van 2017, dit is deel 2 van de kronieken van de magie – De zieke magiër – van Ian Laverman. Hier komt een recensie van als ik hem uit heb.

Boeken gekocht

Op Tomocon in Oss kocht ik twee nieuwe boeken die ik aan mijn leeslijst heb toegevoegd.

Dit zijn de boeken Portaal – De vrije wereld deel 1 – van Mathijs Hulster en De boeken van Terra Fabula deel 2 – Het zilveren labyrint – van Peter DeWillis.

Op de verlanglijst

Op de Elfia van 29 en 30 april komen er weer nieuwe boeken uit bij Zilverspoor en Zilverbron, waaronder ons boek De vergeten vloek deel 1 – Sluimerend vuur.

We hebben een paar boeken van collega-schrijvers op onze verlanglijst staan en zullen zeker weer nieuwe boeken aanschaffen aan het einde van deze maand. Lekker lezen en wegdromen in de wereld van fantasy!

Johanna Lime