Terug naar wat ik al wist – het is een fase

19 augustus 2019

(Op de foto’s staat het schuilderwerk waaraan ik in 1990 bezig was, na de cursus LO tekenen).

Terug naar wat ik al wist

Het heeft me goed een week gekost, maar eigenlijk wist ik dat het zou gebeuren. Ik keer terug naar wat ik in mijn hart al wist. In mijn vorige blog schreef ik dat het autobiografische verhaal waaraan ik tijdens de cursus Schrijf Je Verhaal bij Marjon Sarneel begonnen was, me na het lezen van de eerste hoofdstukken helemaal niet meer aanstond. En eigenlijk was dat ook zo. Ik werd er nadat het na april 2018 aan de kant gelegen had weer mee geconfronteerd. Het verhaalidee bevat veel autobiografische elementen, uit mijn leven met Dinie samen. Het heeft me overvallen. Na al het redactiewerk en na het schrijven aan het manuscript van Schamel verbond, zag ik dat dit verhaal in de vorm waarin het was geschreven aan kwaliteit miste. Het moest actiever en dramatischer worden zodat de boodschap die ik aan de lezers mee wil geven beter tot zijn recht komt. Maar vorige week had ik nog geen goed idee van hoe ik dat moest aanpakken.

 

Even iets anders doen

Ik ben even iets anders gaan doen en heb me bezig gehouden met lessen van de cursus Fantasy in vogelvlucht: een reis door de genres, van Fantasy Schrijven. Voor de uitwerking van de opdrachten moest ik allerlei onderzoek doen. Intussen heb ik een magische plek gevonden in het donkere woud en een bezwering geschreven waarbij ik de krachten van een demon gekregen heb om daarmee een lich te verslaan. Ik ben naar het hoge Noorden gereisd om bij een echte dwergensmid een magisch zwaard te laten smeden, waarmee ik vervolgens een draak ben gaan bevechten. Mijn vriendin was een dievegge, zij heeft een belangrijk voorwerp uit het hol van een andere draak gestolen en niet eens met gebruikmaking van de Dode Hand. Maar ik ben ook in de huid van de draak gekropen en heb mijn hol tegen indingers beveiligd.

Nu ben ik aan het verzinnen hoe een Harry Potterverhaal in Nederland kan werken en daarna komen er nog veel meer opdrachten waarbij mijn creativiteit flink wordt aangesproken.

Het is leuk om te doen, maar nog niet zoals ik dacht dat ieder hoofdstuk direct een kort verhaal oplevert. Daarvoor heb ik te weinig geduld gehad, want potentieel zit die mogelijkheid er zeker in. Alleen kost dat weer veel meer onderzoekswerk en zijn er uitgebreidere verhaalschema’s voor nodig. Wel handig om achter de hand te houden voor als er weer een wedstrijd komt.

Naast het schrijven ben ik aan de gang gegaan met mijn nieuwste tekenprogramma, Painter 2020. Ik ben weer aan het draken tekenen geslagen. Nu heb ik het plan om allerlei leuke elementen te gaan tekenen die in een omgeving kunnen worden samengebracht om ze dan weer te gebruiken voor kaften voor boeken. Een tijdje geleden is me dat met mijn e-books tenslotte ook gelukt. En tekenen geeft me een net andere vorm van ontspannen bezig zijn dan schrijven.

 

Het is een fase

Vandaag heb ik me er toch weer toe aangezet om Saturnus Maan erbij te nemen, want dit autobiografische verhaal blijft aan mij trekken. Er is gewoon een behoefte om dit verhaal te doen, daar kan ik echt niet onderuit. Hoewel ik het als project voor NaNoWriMo heb gepland, maakt het niet veel uit of ik er nu al aan begin. Tenslotte kan ik in november ook wel een ander project bedenken. Zolang ik me vrij voel om te switchen tussen schrijven, opdrachten voor een cursus uitwerken en tekenen, gaat het prima.

Ik ben er nu achter gekomen hoe ik dit het beste kan bekijken. Het is een fase. Net zoals ik vroeger eerst tekeningen maakte van mijn series schilderijen, die ik dan later met gouache of acrylverf beschilderde, zo is het ook met mijn verhalen. Er is een goede opzet nodig, maar daarna kunnen er verschillende veranderingen aangebracht worden voordat het uiteindelijk die vorm heeft gekregen die echt goed voelt. Ik ben dus begonnen met herschrijven. Het verhaalidee is prima, maar moet nog iets beter worden doordracht en uitgewerkt. Er komen meer persoonlijke details in het verhaal, het wordt wat dramatischer en aangrijpender. Saturnus Maan is de werktitel, voor de echte titel ben ik al hard aan het nadenken.

Zoals ik het nu zie heb ik als schrijver sinds april 2018 weer een stap vooruit gezet. Als ik nu een stukje actie en diepgang mis, komt dat door het redactie- en schrijfwerk van het afgelopen jaar. En daar ben ik blij mee, want daaruit blijkt dat ik me verder aan het ontwikkelen ben.

De beste keuze, blijkt nu weer, is te doen wat je hart je ingeeft. Soms heb je even tijd nodig om dat te begrijpen en schommelt de weegschaal (mijn sterrenbeeld) heen en weer. Gelukkig is hij nu weer in balans.

 

Groetjes van Johanna Lime

(Marjo)

Schrijfmaand oktober 2017

17 oktober 2017

Oktober is alweer over de helft en we hebben het druk met schrijven.

Allereerst omdat op 1 oktober de cursus ‘Schrijf Je verhaal’ is gestart van de Online Schrijfschool Van Marjon Sarneel. Een online methode is een handige manier van leren. Je vindt de schrijfschool hier: Link naar OSMS Schrijfschool

De cursus ‘Schrijf Je Verhaal’ is een nieuwe cursus die Marjo volgt nadat ze daarvoor eerst aan een pilot hiervoor heeft meegedaan, aan ‘Van herinnering naar verhaal.’ Het zijn cursussen waarbij je leert om autobiografische gebeurtenissen te verwerken in fictie.

Bij ‘Schrijf Je Verhaal’ komen bepaalde lessen bekend voor, andere gedeelten zijn nieuw en verrassend. Het is leuk dat de mogelijkheden van internet ingezet kunnen worden, zodat je gewoon vanuit je eigen huis bezig kunt zijn. Nieuw is dat er elke week contact is over de leerstof van de afgelopen week doordat er een Facebook live filmpje kan worden gemaakt, waarop de docente te zien is en de cursisten kunnen reageren door middel van de chat. We zijn dit met de groep aan het uitproberen en het geeft een goede aanvulling op de leerstof die normaal ook al met videolessen en uitgeschreven lesopdrachten gegeven wordt.

De lessen gaan stap voor stap en werken ernaar toe dat we aan het einde van de cursus weten hoe autobiografisch schrijven werkt en er huiswerkopdrachten zijn ingeleverd waarop feedback komt met aanwijzingen van hoe we verder kunnen gaan. Bij autobiografisch schrijven zoek je bijvoorbeeld voorvallen uit je leven en ga je die analyseren met de vijf W s. Wie, Wat, Waar, Wanneer en Waarom.

Het is behalve een duik in je eigen verleden ook een hele zoektocht naar wat er is gebeurd bij bepaalde relaties. Schrijven daarover kan daardoor duidelijkheid brengen voor de schrijver zelf. Voor de lezer wordt het een fictief verhaal en al zijn sommige delen ervan gebaseerd op de werkelijkheid zoals de schrijver die kent, zal het toch niet naar iemand uit het echte leven wijzen. Bovendien maken wij er een science fiction verhaal van en dan wordt het wel erg bizar als iemand zich daarin zou herkennen.

Behalve voor de schrijfcursus van Marjon Sarneel, zijn we wellicht ook bezig voor de Fantastels Verhalenwedstrijd van 2017. Of het fictie is of werkelijkheid, dat wij daarvoor een, twee of misschien zelfs drie verhalen schrijven, mogen wij niet zeggen. Want stel je voor dat de juryleden erachter zouden komen, dan kunnen ze weten of wij meedoen met een, twee of drie verhalen. Dus wij zeggen hierover niets. Anders kunnen we niet winnen.

Hint: Als we niet winnen, hebben we niet meegedaan of werden we gediskwalificeerd omdat we hier iets hebben verteld over Fantastels!

 

Verder moeten we erover na gaan denken of we voor de NaNoWriMo weer een project zullen starten. Wordt dat het science fiction verhaal met aliens of gaan we door met Angst en Venijn? Of laten we de oefeningen uit de cursus meedoen en het verder schrijven aan deel 2 van onze trilogie? Het zou fijn zijn om die 50.000 woorden te halen in november. Een en ander hangt ook af van de privésituatie en of we wel genoeg tijd overhouden om te kunnen schrijven. Afijn, in een later bericht zullen we laten weten hoever we zijn opgeschoten. We hebben volgens de planning van Zilverbron nog wel een paar maanden om het manuscript voor Angst en Venijn af te krijgen. We moeten er maar weer eens aan verder werken.

Lees in de tussentijd Schimmenschuw en Sluimerend vuur (nog) maar eens!

Groeten van Johanna Lime

De Leesuitdaging van Hebban – September 2017

Geplaatst 16 september 2017

Vandaag schrijf ik over boek dertien (een studieboek over schrijven), over boek vijftien (de roman Maidentrip van Marjon Sarneel) en over boek zestien van mijn Hebban Challenge van 2017 (Een science fiction verhaal). Drie zeer diverse boeken dus.

De eerste drie boeken van mijn leesuitdaging stonden in het blog van januari, nummer vier en vijf kwamen in maart aan de beurt, nummer zes en zeven in april, nummer acht en negen, tien en elf stonden in twee aparte blogs van juli, over nummer twaalf en veertien schreef ik in augustus.

13 – Korte verhalen schrijven – Ton Rozeman – Uitgeverij Augustus – Studieboek over schrijven.

15 – Maidentrip – Marjon Sarneel – Autobiografische fictie – Roman.

16 – Arkhaii – Een science fiction verhaal van Hannes Wielant – Uitgeverij Zilverbron.

13 – Korte verhalen schrijven – Ton Rozeman – Uitgeverij Augustus – Studieboek over schrijven.

4 sterren recensie.

In dit boekje over Korte verhalen schrijven vergelijkt Ton Rozeman het schrijven van korte verhalen met het maken van foto’s. Het boekje is in drie gedeelten onderverdeeld.

Het eerste deel gaat in op 15 technieken. Dit deel gaat over de keuzes die je als verhalenschrijver hebt. Je leert er welke schrijftechnieken onder welke omstandigheden tot welke resultaten leiden. Om iets te suggereren met beperkte hulpmiddelen. Hij heeft het bijvoorbeeld over een kader waarin het verhaal zich afspeelt, over scherpte en vaagheid. Je kunt de suggestie van een grotere ruimte voor je korte verhaal geven door scherp te stellen op het onderwerp binnen het kader en iets door te laten schemeren van wat er daarbuiten gebeurt. Zo zijn er meerdere technieken die je in kunt zetten om met de beperkte ruimte van het verhaal om te gaan, waardoor het voor de lezer meer oproept dan wat er in de tekst is aangegeven.

In het tweede deel van het boek worden vijf sjablonen uitgewerkt die je kunt gebruiken voor korte verhalen of voor een verhalenbundel. Voor korte verhalen kun je de voorgeprogrammeerde standen van een camera die gebruikt worden door fotografen vertalen naar sjablonen die je als schrijver kunt gebruiken voor verhalen. Het gaat hier niet om IJzeren Wetten, maar met deze sjablonen verbreed je je horizon als schrijver.

Het derde deel van het boek geeft ten slotte twee korte verhalen te lezen die door Ton Rozeman zelf geschreven zijn. Ze passen heel goed bij de voorbeelden die hij geeft.

Dit boekje heeft voor mij zeker betekenis gekregen en met behulp van de technieken, sjablonen en voorbeeldverhalen, krijg ik zin om met verschillende elementen te gaan experimenten om te kijken wat ze voor mij als korte verhalenschrijfster kunnen opleveren. Ik zal wel goed moeten bedenken wat ik ermee kan wanneer ik fantasyverhalen wil schrijven omdat er voor dit specifieke genre geen voorbeelden gegeven worden. Wel bekend is het sjabloon van het standaardverhaal dat ik vaak heb gebruikt en waar ik ook met fantasyverhalen goed gebruik van kan maken. Maar wellicht moet ik ook eens gaan proberen om met de andere sjablonen te experimenteren en om de technieken uit deel 1 van dit boek nader te onderzoeken.

Dit boekje beantwoordt aan mijn verwachtingen omdat het mij iets nieuws geleerd heeft over korte verhalen schrijven. Ik raad dit boekje aan andere schrijvers zeker aan.

15 – Maidentrip – Marjon Sarneel – Autobiografische fictie – Roman.

5 sterren recensie.

Maidentrip is het verhaal van een jonge vrouw, Heleen, die bij haar moeder in café Havenzate in Terneuzen werkt. Dat valt niet mee, want haar moeder is niet de gemakkelijkste vrouw. Gelukkig voor Heleen is haar oma er ook nog. Op een winterse avond stapt de Griekse zeeman, Dimitris, het café binnen en Heleen is op slag verliefd. Ze moet Dimitris beter leren kennen, maar dat betekent dat ze Fie in de steek moet laten en kan dat dan zomaar? Wanneer ze de kans krijgt om naar Griekenland te reizen, zegt haar oma dat ze moet gaan.

In Athene wordt ze opgehaald door familie van Dimitris en die nemen haar mee naar huis. Ze leert de Griekse familie kennen, wat niet meevalt, want de gewoonten zijn heel anders en Heleen spreekt geen Grieks.

Eindelijk lukt het haar om op de Minoan Spirit te komen, het vrachtschip waar Dimitris eerste stuurman is. Heleen denkt een paar weken vakantie te kunnen houden op het schip, maar alles loopt anders. Daardoor moet ze veel langer meereizen. Door de gebeurtenissen onderweg en in verschillende havenplaatsen leert ze niet alleen Dimitris beter kennen, maar ook zichzelf. Door de briefwisselingen met Buuropa, Fie, haar broer Hugo en haar oma, komt ze erachter wat er nu precies in het verleden is gebeurd. Het blijkt dat de dingen niet zo zijn gegaan zoals haar altijd voorgespiegeld is. Hoe ver gaat loyaliteit? Wat is er nu precies gebeurd waardoor haar vader weggegaan is en waardoor heeft ze nooit eerder contact met hem gehad? Zijn de verhalen van Buuropa en haar oma wel waar? Is er een verklaring voor het gedrag van haar moeder?

Op het laatst komt Heleen erachter dat ze voor zichzelf op moet komen en maar beter op eigen benen kan staan.

Dit is een boek over een familiegeschiedenis die een grote invloed heeft op het leven van Heleen. Bovendien wordt er een verhaal verteld over het leven op een Grieks vrachtschip en over het verschil tussen de Nederlandse en Griekse cultuur. Ook de politieke situatie van die tijd en hoe de Grieken aan boord daarover denken speelt mee. Maar het belangrijkste is het verhaal van een jonge vrouw die met haar eigen identiteit worstelt en moet leren om grenzen te stellen, zodat ze niet meer door anderen geleefd wordt, maar zichzelf mag zijn.

Dit boek heeft in 2009 de PZC publieksprijs gewonnen en dat is welverdiend. Het is een prachtig verhaal dat je van begin tot eind geboeid houdt. Ik raad het van harte aan.

Omdat de uitgeverij tijdens de crisis failliet ging, is het boek momenteel alleen te koop via de schrijfster, Marjon Sarneel. Zij heeft een Online Schrijfschool waarin zij mensen helpt die een verhaal of roman willen schrijven op basis van waargebeurd.

Dit boek heb ik gelezen omdat ik aan de cursus ‘Schrijf je verhaal’ ga beginnen, om daarmee een verhaal te kunnen schrijven waarin gedeeltes zijn opgenomen op basis van waargebeurd. Dit doe ik bij de Online Schrijfschool Marjon Sarneel (OSMS) waar ik eerder ook al cursussen gevolgd heb over schrijven.

16 – Arkhaii – Een science fiction verhaal van Hannes Wielant – Uitgeverij Zilverbron.

4 sterren recensie

Arkhaii is het science fiction debuut van Hannes Wielant. Vladis is een Arkhaii, een van de eerste mensen van zijn soort die nagenoeg onsterfelijk werd en dus zeer lang leeft. Hij reist op de Kolonisator door het universum, waar de mensheid de ene na de andere planeet koloniseert. Vladis verwenst zijn eeuwige leven, hij heeft alles al gezien en meegemaakt. Zijn leven is zinloos, de Oude Aarde is alleen nog een herinnering, zijn gedachten worden gevuld met de vergeefse zoektocht naar een buitenaardse, intelligente soort. Als hij Celestine redt, lijkt zijn leven even een andere richting uit te gaan.

Zijn broer Kaïn die ook Arkhaii is, heeft een heel andere carriére. Hij vecht tegen een zeer gevaarlijke vijand die gebruikt maakt van een technologie waar Kaïn nog niet eerder mee te maken heeft gekregen. Hij besluit zijn broer op te zoeken en vanuit de Kolonisator verder te opereren.

Raken Vladis en Kaïn verstrikt in het eeuwenoude geschil dat tussen hen bestaat, als broers? Wie is die gevaarlijke vijand die de mensheid uit wil roeien? Kunnen ze hier iets tegen beginnen of is dit het einde van hun onsterfelijke leven? Het einde van de mensheid zelfs?

Het verhaal is intrigerend en zit goed in elkaar, hoewel ik de theorie over de zwarte gaten die de vijandige schepen gebruiken om niet gezien te worden en de vijand te vernietigen wel enigszins in twijfel trek als technisch aspect. Maar als fictie is deze theorie een mooi gegeven. In het boek wordt het prachtig beschreven hoe de strijd in de ruimte wordt gevoerd en ga ik er heel ver in mee als lezer. De verschillen tussen mensen, het verschil van meningen, de verschillen tussen Arkhaii, Enkelingen en mensen, maken het verhaal boeiend en spannend.

Ik had al wel een vermoeden over wie uiteindelijk de tegenstander zou kunnen zijn, maar het boek bleef intrigeren en ik wilde graag verder lezen. Een knap verhaal met een belangrijke boodschap aan de mensheid.

Ik raad dit boek van harte aan, aan lezers die van science fiction houden. Ook aan lezers die van verhalen houden die zich in de toekomst in de ruimte afspelen.

 

Wat ik nu aan het lezen ben

Ik ben nu bezig met het bestuderen van Schrijven met het oerverhaal – Eisso Post – uitgeverij Augustus. Ook bestudeer ik De 36 dramatische situaties – Jan Veldman – uitgeverij Augustus en ik ben al een eindje op weg met het lezen van De bergbouwers van Metis Bidenk deel 1 – Oliver Sted – uitgeverij Zilverbron.

Johanna Lime