Wat ben ik aan het doen?

28 juli 2022

Ik volgde mijn dromen

De laatste week heb ik me nauwelijks met schrijven beziggehouden, maar wel met iets dat ermee te maken heeft. Zoals je vorige week ook al hebt kunnen lezen in mijn blog, ben ik mijn personages aan het tekenen. De tekeningen omvatten zowel de personages voor mijn nieuwe verhalen van Magische Alliantie, als de personages die al voorkwamen in Interplanetair. Ik heb nu toch de zes belangrijkste personages van deze trilogie naast elkaar in een tekening geplaatst. Van links naar rechts zijn het: Daniël Muir-Attholred van Berinyi, Irene Morane van Laskoro, Malon Olaris en Elibu Pherel, de topadvocaten uit de ruimtestad en de rechter Torrun Brant. De laatste die erbij staat, wordt in boek 2 Geestenpoort geïntroduceerd, dat is de Kilamiër Zavis. Deze zes personen spelen een belangrijke rol in het afsluitende deel van de trilogie, in het derde boek dat ik Schakelmagie heb genoemd, waarvan het manuscript in juni is opgestuurd naar Zilverbron. Het derde deel van Interplanetair wordt verwacht in 2023.

Ik heb ook personages getekend voor Magische Alliantie, maar die horen bij een heel ander stadium. Ik moet ze nog veel beter leren kennen door boeken over hen te schrijven en om ze hier te laten zien, lijkt me geen goed idee. Misschien dat ik later nog een paar wezens uit de ruimtestad kan plaatsen, wanneer ik die getekend heb.

Epische Space Opera

Ik vond het alfabet met de letters van het onderstaande plaatje op Shutterstock en heb er allerlei combinaties mee gemaakt. Daardoor kwam ik tot de conclusie dat al mijn boeken bij elkaar: van Schimmenschuw, De vergeten vloek trilogie, trilogie Interplanetair, een serie van zes boeken over de Magische Alliantie die ik nog moet schrijven en Terra Negata, eigenlijk allemaal een grote Epische Space Opera vormen. Het is namelijk een groot verhaal dat zich in de ruimte en op meerdere planeten afspeelt en door meerdere generaties fantastische en magische personages heen loopt.

Ik sprak over mijn boeken met Django Mathijsen, die mij voor Fantastels interviewde op Fantasy Fest. Hij typeerde mijn verhalen als Science Fantasy, waarin ik mij ook heel goed kan vinden. Dus langzamerhand is er toch een typering voor mijn verhalen ontstaan. Bij Epische Space Opera en Science Fantasy als etiketten voel ik me best prettig. Ik denk dat ze de lading goed dekken.

Rustig doorgaan

Oké, het tekenen van de wezens en de personages zal ook een keer klaar zijn. Dan heb ik mijn eigen tekeningen en ben ik niet meer afhankelijk van Pinterest. Als dat het geval is, ga ik alle karakterschetsen uitwerken voor het eerste boek van de serie Magische Alliantie. Het is even wat anders om een hele nieuwe serie over zes planeten en hun bijbehorende contacten te gaan schrijven, met steeds een andere hoofdpersoon per boek. Ik moet voor ieder deel van deze serie en dus voor iedere planeet de wereldbouw bedenken en vooral ook uitzoeken wat er met het betreffende hoofdpersonage gaat gebeuren. Wat speelt er in die wereld en waarom doet dat ertoe voor de hoofdpersoon? Van wie krijgt diegene hulp en welke problemen of vijanden moeten er overwonnen worden? Hoe is de rol van de Magische Alliantie verweven met dit specifieke plot?

Ik heb het mezelf niet gemakkelijk gemaakt, maar dat vind ik juist wel fijn. Er is een nieuwe uitdaging, ik ben nieuwsgierig naar waar dit heen zal gaan. Al duurt het dan misschien een paar maanden voordat ik het eerste plot eindelijk helemaal heb uitgewerkt en verder kan gaan met schrijven, dat is niet erg. Ik heb er die paar maanden bewust voor vrijgehouden, het volgende manuscript moet pas over een jaar worden opgestuurd. Als ik eraan terugdenk dat ik het afgelopen jaar eigenlijk twee manuscripten heb geschreven, een voor de manuscriptenwedstrijd van Zilverspoor en het derde deel van trilogie Interplanetair, dan moet het me gaan lukken.

Binnenkort moet ik ook weer verder met jureren voor Waterloper, waarvan ronde 2 bijna begint. Daar gaat flink wat tijd in zitten. Dus zal het tekenen en plotten naar de avonduren moeten verschuiven. Als ik rustig verder ga en ik er vooral rekening mee houd dat ik moet genieten van het proces, komen er leuke weken aan. Het lijkt bijna wel op een zomervakantie.

Groeten van Johanna Lime

Boekenpraat met Marjo Heijkoop – door Bookstamel

30 mei 2021

Melanie Hoogvliet, van Bookstamel, die al mijn boeken recenseerde, heeft vandaag weer iets leuks: Boekenpraat. Het is een soort interview, maar net weer een beetje anders dan de vorige. Dus als jullie mij wat beter willen leren kennen: Lees dan verder.

Hallo, lieve lezers van Bookstamel. Vandaag hebben we een boekenpraat met Marjo Heijkoop. Marjo is misschien nog niet zo bekend op mijn blog. Maar veel van mijn lezers hebben haar hier al regelmatig zien verschijnen onder de naam Johanna Lime. Dat is namelijk de naam waarmee ze haar eigen boeken uitgeeft. Deze naam bedacht ze samen met haar nicht Dinie waarmee ze de eerste boeken heeft geschreven. Helaas is Dinie in 2018 overleden aan kanker maar ze leeft in de gedachten en de boeken van Johanna Lime verder. Wil je Marjo als schrijver beter leren kennen lees dan mijn Interview Met Johanna Lime of een van de vele recensies van haar boeken die je allemaal vindt als je de link volgt.

Dit zijn de links naar Bookstamel

Boekenpraat: https://bookstamel.com/2021/05/29/boekenpraat-met-marjo-heijkoop/

Interview: https://bookstamel.com/2019/09/27/interview-met-johanna-lime/

De recensies van mijn boeken: https://bookstamel.com/?s=Johanna+lime

Boekenpraat met Marjo Heijkoop

Kun je jezelf even voorstellen aan de lezers van Bookstamel.

Marjo Heijkoop is geboren op 29 september 1956. Op 1 november 2011 besloot ze van haar passie voor schrijven de grootste prioriteit te maken. Daarnaast maakt ze soms digitale tekeningen voor haar blogs of de kaften van haar e-books. Ze houdt ook een bullet journal bij, speelt games, leest boeken, recenseert en kijkt naar films. Haar lievelingsgenre om te lezen en te schrijven is sciencefiction/fantasy.

Welk boek las je als kind graag?

Ik herinner me dat ik als kind gek was op een boekje over een kuiken dat in een eendennest werd uitgebroed en moest leren zwemmen, hoe de titel was weet ik niet mee. Ook had ik een plaatjesboek met tekst ernaast over een tovenaar en een draak, Arretje Noff. Mijn tante die bij ons in huis woonde heeft me in contact gebracht met sprookjes en nam mij en Dinie en mijn broertjes mee naar de Efteling. Sprookjes vond ik erg leuk. Toen ik zelf begon te lezen waren er boekjes van W.G. van der Hulst. Ze waren nogal moralistisch en kwamen erop neer dat kinderen iets stouts deden en dat hun zonden door God vergeven moesten worden. Het waren ook tranentrekkers, ze speelden erg op je gemoed. De boeken voor meisjes vond ik minder leuk dan bijvoorbeeld ‘Het plekje dat niemand wist.’ Dat was meer een jongensboek, maar dat vond ik leuker, lekker geheimzinnig ook. Ik las boeken over de zwerver Swiebertje, die toen als serie op tv was te zien. Moeilijk geschreven, show don’t tell was nog niet gebruikelijk in die tijd. Met kerst kreeg ik van zondagsschool altijd een meisjesboek, ook weer erg christelijk maar toch ook wel spannend en vaak met best een goed verhaal. Later las ik boeken van Arendsoog. Pas toen ik als tiener in de bibliotheek terecht kwam, begon ik detectives te lezen. Waarschijnlijk naar aanleiding van ook weer series op tv. Maar na verloop van tijd vond ik dat niks. Een kennis nam mij mee naar de film van Sissi en ik las het boek erbij. Een zomerzotheid van Cissy van Marxveld las ik toen ik belangstelling kreeg voor de andere sexe. Ik vind het nog steeds een heel mooi boek, een prachtig jaren ’20 verhaal. Toen kwam ik in de bibliotheek terecht bij het boekenrek met science fiction, daar vond ik schrijvers als Zelazny en Simak. Sindsdien heeft het fantasy en science fiction genre mijn voorkeur. Maar zo mooi als de boeken tegenwoordig geschreven zijn waren ze niet. Het was toen echt een genre voor een zeer beperkt groepje voornamelijk mannen. Gelukkig begint het nu een beetje groter te worden en ik hoop echt dat de jeugd van nu een veel bredere keus heeft dan toen ik jong was.

Wat is je all time favoriete boek en waarom?

Het weerwolfprincipe van Clifford D. Simak, dat vond ik het beste boek uit dat sciencefictionrek van de bibliotheek. Het verhaal vond ik fascinerend en zette me aan het denken. Dit boek en natuurlijk de tv series van The Thunderbirds en Star Trek hebben me een echte fan gemaakt van het genre, maar ook films met sprookjes en fantasyverhalen trokken me aan. Al ben ik pas veel later echt begonnen met fantasyboeken lezen. Ik zat meer in de populair wetenschappelijke non-fictie boeken te neuzen. Na de verplichte literatuurlijsten op school heb ik een tijd bijna geen leesboeken meer opgepakt. Alleen wel Star Wars, Kinderen van morgen van A. E. van Vogt en iets als Harry Potter. Langzaamaan ontdekte ik op festivals de uitgevers van Nederlandstalige fantasy en science fiction en Nederlandse auteurs. Die boeken las ik dus vanaf de tijd dat ik ze ook zelf aan het schrijven was.

Welke Nederlandstalige auteur vind je helemaal geweldig?

Dat zijn er meer. Mark Doornbos, Cocky van Dijk, Kim ten Tusscher, Anaïd Haen en Django Mathijsen en zo kan ik nog wel even doorgaan. Ik vind het vooral gaaf als ik merk dat ik een boek haast niet weg kan leggen en als ik er zelf nog van kan leren.

Maak je ook wel eens een uitstapje naar een ander genre?

Romantische boeken, boeken over een Ninja, Astrologische karakterschetsen, Magie, Shogun, Tarot, Astrologie, Sterrenkunde, Mythologie, Psychologie, van alles maar echte boeken om te lezen weinig.

Welke uitgeverij is favoriet bij jou en waarom?

Zilverspoor/Zilverbron. De uitgeverij waar de meeste van mijn boeken ook zijn uitgebracht. Omdat ze heel veel werk verzetten voor Nederlandstalige auteurs en omdat die bij hen een kans krijgen die ze bij grote uitgeverijen nauwelijks hebben. Ik vind het prachtig omdat ze aan de weg timmeren en hart hebben voor schrijvers in ons eigen land en België. Gelukkig komen er meer van deze uitgeverijen bij de laatste jaren. Maar Zilverspoor spant de kroon, ze geven ieder jaar een flinke stapel nieuwe boeken uit. En ik koop er ieder jaar ook aardig wat van om te lezen. Heerlijk!

Lees jij je boeken het liefst digitaal of op papier?

Ik lees ze het liefst op papier omdat ik met het schrijven ook al achter mijn laptop zit. Mijn ogen willen liever eens wat anders dan een scherm bekijken. En het voelt lekkerder en ruikt beter dan een e-reader.

Hoe belangrijk vind jij de cover van een boek?

Heel belangrijk, het is het eerste waar ik naar kijk als ik een boek wil kopen. Als de cover me al niet trekt, pak ik het boek niet eens op om de flaptekst te lezen. De cover hoeft nog niet veel over de inhoud van het verhaal te zeggen, maar meestal past het er wel bij. Althans in mijn lievelingsgenre wel.

Van welke auteur staan de meeste boeken in jouw kast?

Van Kim ten Tusscher, ik heb al haar boeken.

Hoeveel boeken heb je in totaal in je kast of op je e-reader staan?

Nou, ze staan door mijn hele huis heen in boekenrekken en boekenkasten en op mijn computer. Het zijn er denk ik al gauw tussen de vijfhonderd en duizend. Daar zit ook wel aardig wat naslagwerk tussen.

Welk boek vond je heel erg tegenvallen en waarom?

Ik heb eens een boek gelezen over twee stellen die het niet eens waren over hoe een erfenis verdeeld zou worden. Een hoop ruzie en afgunst, echt niet leuk om te lezen. Dat was een grote afgang. Ik had het boek gewonnen en begrijp goed waarom ze het graag kwijt wilden, maar het was geen beste reclame, dat kan ik je wel vertellen. Als ik ellende en ruzie wil, kijk ik wel naar het journaal, dat heb ik niet nodig in een boek.

Heb je een gesigneerd boek zo ja van wie?

Verschillende, van Zilverauteurs. Helaas door corona en geen mogelijkheid voor festivals heb ik er een aantal online gekocht waar nog geen handtekening in staat. Ik hoop die ooit nog te kunnen krijgen, zodra er weer festivals komen en ik mijn collega-auteurs weer kan ontmoeten in de tent van Zilverspoor.

Op welke plek lees je graag?

Ik lees altijd een poosje voor het slapen gaan, op bed, dat gaat het beste.

Wanneer lees je het liefste?

Nou, thuis op bed dus en anders als ik buiten in de tuin wil relaxen of bij de dokter of tandarts in de wachtkamer. Maar meestal heb ik tussendoor geen tijd om te lezen, dan ben ik bezig met schrijven of tekenen of ik kijk naar een film of serie op tv.

Op welke social media kunnen de lezers van bookstamel jou vinden.

Ik zit op Facebook als Johanna Lime en Marjo Heijkoop, op Instagram limejohanna en verder heb ik mijn websites Website Johanna Lime: https://johannalime.com en Boekenwebsite: https://boekenvanjohannalime.com.

Tot slot een aantal dilemma’s welke kies jij en waarom?

Hardcover of paperback?

Paperback is goed genoeg voor mij, dat boeken uit elkaar vallen zoals vroeger, waardoor je liever iets wil hebben dat goed gebonden is, daar merk ik de laatste jaren niets meer van.

Nederlandstalig of Engels?

Nederlandstalig en het liefst van iemand uit ons eigen taalgebied. Ik ben graag solidair met mijn collega’s, want ik weet hoe moeilijk schrijvers het hebben om hun boeken verkocht te krijgen en ik gun hen net zoveel roem en aandacht als bestsellerauteurs uit andere landen.

Serie of Stand alone?

Allebei goed, al is het wel zo dat in mijn lievelingsgenre de verbeeldingswerelden van een serie lekker uit kunnen groeien tot iets groots en dat vind ik nou juist het fijne van de verbeeldingsliteratuur.

Cover of flaptekst?

Eerst de cover goed bekijken, dan de flaptekst lezen, een stukje lezen in het boek om de schrijfstijl te proeven en als het bevalt het boek kopen en lekker gaan lezen.

Lezen in bed of in bad?

Nee, niet in bad, dan kan het nat worden! Ik lees wel in bed, lekker warm in mijn nestje met een lampje erbij.

Koffie of thee?

Koffie natuurlijk! Ook al wordt hij als ik geconcentreerd aan het schrijven ben meestal steenkoud en dan is hij niet zo lekker meer. Maar ’s morgens voordat ik begin, moet ik eerst een mok warme koffie tot me nemen. Het is de motorolie voor mijn schrijfradertjes, zonder koffie lopen die niet zo soepel. En thee? Tegenwoordig ’s avonds bij een serie van Netflix, als de pot koffie van die dag alweer leeg is.

Mijn reactie

Dank je wel dat ik dit in mocht vullen, Melanie. Succes met je leuke boekenblog van Bookstamel, een prachtinitiatief!

Groeten van Johanna Lime

Limeschrift 20 – Johanna Lime over schrijven

29 oktober 2020

Het twintigste en tevens laatste blog voor ‘Limeschrift’, in een serie van twintig blogs over schrijven.

Deze keer over het fantastische genre.

Vandaag gaat het over het onderwerp van dit plaatje.

Het fantastische genre

Wanneer je fantasy- en sciencefictionromans schrijft, is het nodig dat je weet welke onderverdeling in subgenres er vaak wordt gemaakt voor deze verhalen. Ik ga ze niet allemaal behandelen, maar neem er een paar voor dit blog onder de loep.

Fantasy

Fantasy wordt vaak onderverdeeld in high fantasy en low fantasy. Wat is het verschil?

High fantasy, dat ook wel epische fantasy wordt genoemd, is veruit de meest bekende vorm van fantasy. Het klassieke voorbeeld voor high fantasy is Lord of the Rings van J. R. R. Tolkien. Hij bedacht een eigen wereld, met eigen regels, talen, landen, mensen, elven, hobbits en trollen. Daarnaast stond zijn wereld bol van de magie.

Frodo gaat op reis door deze bedachte andere wereld, met als doel het kwaad af te wenden, zodat de wereld weer zo goed kan worden als in de tijd voordat het kwaad er kwam.

De strijd tussen goed en kwaad is één van de van de meest belangrijke kenmerken van epische fantasy. Deze verhalen bevatten meestal dezelfde ingrediënten: een held, een wijze man of raadgever en een duistere macht. Onze werkelijkheid wordt vervangen door een verbeeldingswereld (Midden Aarde van Tolkien), of je komt de verhaalwereld binnen door een poort (zoals in de verhalen over Narnia), of de verhaalwereld is een wereld binnen onze wereld (zoals bij Harry Potter).

High fantasy is dus een mix van een aantal belangrijke ingrediënten waarmee schrijvers eindeloos kunnen variëren. Daarom zijn er zoveel uiteenlopende verhalen in dit genre.

Low fantasy is het tegenovergestelde van high fantasy. Waar het in high fantasy om complexe, ingewikkelde en niet bestaande werelden draait, doet het dat bij low fantasy juist niet. Low fantasy speelt zich af in onze bekende wereld. Het kan magisch realistisch zijn of overlappingen hebben met urban fantasy. Vaak speelt het verhaal zich af in een ons bekende stad. Het zien van geesten of het achterna gezeten worden door monsters kan in deze verhalen verwerkt zijn. Maar ook hier zijn er weer uiteenlopende verhaalmogelijkheden.

Fantasy heeft vele subgenres die allemaal net iets anders toevoegen aan de diversiteit van dit genre. Magie speelt bij fantasy vaak een grote rol.

Science fiction

Science fiction is iets wat er eigenlijk (nog) niet is. Het gaat over dingen die in de toekomst wellicht tot de mogelijkheden kan behoren. Net als bij fantasy heb je voor science fiction de zogenaamde ‘willing suspension of disbelieve’ nodig. De lezer moet bereid zijn om alles wat hij of zij weet en alles wat wel of niet kan even aan de kant te zetten. Hij of zij moet geloven dat wat er in het verhaal gebeurt mogelijk is in dit verhaal.

Het grote verschil tussen science fiction en fantasy is dat de realiteit in science fiction vaak wetenschappelijk onderbouwd is. Er worden mogelijkheden gegeven voor een alternatieve manier van leven. Dat heb je bijvoorbeeld in boeken waarin tijdreizen plaatsvinden.

Net als fantasy is de term science fiction niet rechtlijnig. Je kunt het opdelen in verschillende subgenres waaronder bijvoorbeeld ‘harde science fiction’, ‘sociale science fiction’, ‘apocalyptische science fiction’ en zo meer. Science fiction speelt zich af in de toekomst, in de ruimte, op een andere planeet, er komen aliens in voor, er wordt technologie gebruikt die bekende wetten van de natuur overschrijft, er worden nieuwe technologieën toegepast zoals sneller reizen dan het licht en robots.

Je kunt dus stellen dat science fiction veel technischer is dan fantasy. Hoewel je er niet minder fantasie voor nodig hebt om het te lezen.

Science fantasy is een subgenre van zowel fantasy als science fiction. Naast vele typische sciencefictionaspecten bevatten deze verhalen veelal fantasyachtige magie (zoals speciale aangeboren krachten) en zijn bepaalde aspecten van de fictieve wereld meer verbonden met fantasy dan met sciencefiction.

Horror is het genre van de enge verhalen die inspelen op angsten. In dit soort verhalen wordt het paranormale en de angst voor het onbekende veel gebruikt. De dood, het hiernamaals en de hel. Duivels en demonen komen in veel horrorverhalen voor, soms in de gedaanten van heksen, vampiers, weerwolven en geesten.

Dit genre stamt uit de achttiende eeuw en de gotische horrortraditie ging in de negentiende eeuw verder. Klassiekers als Dracula en het monster van Frankenstein vallen oorspronkelijk onder horror. Tegenwoordig worden veelal de boeken van Stephen King hiermee in verband gebracht. Bij sommige lezers is er een behoefte naar enge verhalen. Voor hen is niets zo leuk als een verhaal wat je uit moet lezen omdat je anders niet kunt slapen.

Ook in deze behoefte voorziet de fantastiek.

 

Vandaag tot zover. Dit was mijn laatste blog van Limeschrift over schrijven.

Het is leuk om reacties op dit blog te krijgen, dus als je tot zover gekomen bent, laat dan weten wat je hiervan vond. Dat kan ook goed in de opmerkingen op Facebook.

Alvast bedankt daarvoor,

Groeten van Johanna Lime