Twee nieuwe korte verhalen als e-books op Smashwords

4 mei 2022

De CampNaNoWriMo van april 2022 is voorbij. Ik heb versie 3 van het manuscript herschreven voor mijn volgende boek: Interplanetair boek 3 Schakelmagie. Verder heb ik de twee korte verhalen van 2021 herschreven. Verhalen die hebben meegedaan aan de Harland Awards op Hebban en die door verschillende lezers van heel verschillend commentaar waren voorzien. Sommige heel lovend andere juist weer niet. Ik heb de bruikbare commentaren gebruikt om mijn verhalen aan te passen en te herschrijven. Daarna heb ik ze zo opgemaakt dat ik ze als e-books kon publiceren op Smashwords. Daar staan ze nu voor $0,99, net iets meer dan tachtig eurocent per stuk.

Dit zijn ze geworden

Waterloper

De afgelopen jaren gebruikte ik de CampNaNoWriMo maand april om korte verhalen te schrijven voor de Waterloper Verhalenwedstrijd. Dit jaar niet, omdat ik jurylid ben. Maar wie wel aan het schrijven is… het is mei, je kunt je verhalen in deze maand insturen. Ik ben er heel benieuwd naar.

Een nieuw boekenseizoen breekt aan

22 april 2022

Elfia Haarzuilens

Met de Elfia in Haarzuilens start er een nieuw boekenseizoen. We mogen na een paar magere jaren vanwege de covid-19 pandemie eindelijk weer naar festivals. Zelfs de corona checkapp voor Nederland is eruit gehaald, er is nu alleen nog maar Internationaal. Niet dat we die hoeven laten zien bij kasteel De Haar. Gelukkig gaat het weer open, al blijft het oppassen voor het virus.

De uitgever staat met de vertrouwde pagodetenten niet langer vlak voor het kasteel. Ze moesten naar een andere plek verhuizen, twee keer zover bij de ingang vandaan. Ik hoop dat ik dat red met dat eind lopen, na al die tijd stilzitten. We staan in de Heroes Hall en dat zegt natuurlijk genoeg. Hier zijn de helden te vinden, de helden uit onze verhalen, de helden met hun nieuwe boeken.

Omdat ik de jaren hiervoor geen kans kreeg om mijn nieuwe boeken te presenteren op zo’n geweldig festival, voel ik me een beetje antiheld. Ik moet eigenlijk nog twee jaar inlopen. In 2020 kwam het derde deel van trilogie De vergeten vloek, Schamel verbond, uit. Dit was het afsluitende deel van drie boeken over Laskoro en Berinyi, deze serie was compleet. Hij heeft nog niet de weg gevonden naar alle belangstellenden die hem wilde hebben wanneer de trilogie klaar zou zijn. Ik hoop dus dat ze onze trilogie niet zijn vergeten.

In 2021 kwam het eerste boek van mijn volgende trilogie Interplanetair, Ruimtestad op de markt. Ook dat boek heeft nog niet veel kans gekregen op festivals. Ik hoop er dus echt op dat ik het komende weekend aardig wat boeken kan verkopen. Het zal leuk zijn om iedereen weer eens te zien. Ik ben ook erg benieuwd of er weer leuke cosplayers langs komen.

Graag tot het komende weekend, tot Elfia.

You never dream alone

CampNaNoWriMo april 2022

De stand van zaken met CampNaNoWriMo van april 2022 is, dat ik mijn project eigenlijk al af heb. Versie 3 is “drafted”, zoals dat daar genoemd wordt. Ik heb Interplanetair boek 3 Schakelmagie herschreven, voor de tweede keer nadat ik de eerste versie af had. Eigenlijk denk ik dat het manuscript nu goed genoeg is om op te sturen naar de uitgever, maar als mijn proeflezer nog wat van zich laat horen, wil ik versie 4 nog maken.

Nadat het manuscript voor Schakelmagie af was, heb ik tijdens deze CampNaNoWriMo de twee verhalen nog geredigeerd die aan de Harland Awards op Hebban mee hadden gedaan in 2021. Aan de hand van de commentaren van lezers, voor zover die bruikbaar waren en ik het eens was met hun kritieken, zijn ze verbeterd. Intussen heb ik de lay-out voor e-books op Smashwords er ook al in verwerkt. Binnenkort ga ik ze publiceren, dat worden dan kortverhaal of e-book nummer 46 en 47NL.

Dit is de stand van zaken van vandaag, en van 23 en 24 april, want die heb ik er maar vast bij gezet. Nog een goede week en dan is de CampNaNoWriMo weer voorbij. Niet dat het erg is, want de routine zit er bij mij ook zonder NaNoWriMo de laatste jaren goed in. Eigenlijk sinds ik een schrijfroutine tacker heb gemaakt, een Excel bestand waarin ik elke dag bijhoud waaraan ik heb geschreven. Net als de planning die ik jaarlijks maak, werkt dat goed voor mij.

Omdat ik nu in de jury zit van Waterloper heb ik deze maand niet gebruikt om drie korte verhalen te schrijven voor de themawedstrijd. Ik wacht gewoon de manuscripten af die ik als jurylid moet gaan lezen. Dat is iets nieuws, dus daar zal ik aan moeten wennen. Ik ben ook heel nieuwsgierig naar wat er ingestuurd gaat worden in de maand mei.

Verhalen bouwen in de zomer

Vanaf mei begint het echt, dan moet ik voor de volgende serie boeken flink gaan brainstormen. Wereldbouw, personages bedenken, vragen beantwoorden van storytelling en van de twaalf archetypen uit verhalen, conflicten bedenken en alvast plotten.

Ik heb de contracten voor de volgende zeven boeken binnen. Zes ervan worden een epische serie die zich afspeelt op zes planeten, met een belangrijk centrum in de ruimte. Om het behapbaar te houden wil ik eigenlijk drie tweeluiken maken, maar voor de hele serie heb ik ook een overkoepelend plot nodig.

Als het me lukt wil ik gaan proberen om mijn nieuwe hoofdpersonen allemaal te tekenen.

Het zullen diverse wezens zijn, dat makt het interessant. Hoe ze te maken krijgen met de magiërs uit de Magische Alliantie, is een probleem dat ik nog op moet zien te lossen.

Ik weet in ieder geval dat de nieuwe serie zich weer een generatie (of wat) later af moet spelen dan trilogie Interplanetair. Hoewel het mogelijk moet zijn om de zes magiërs uit Schakelmagie er nog wel in te houden, al zullen ze niet de hoofdrol krijgen.

Deze zomer zal voor mij dus minder schrijven worden, ik moet me richten op wereldbouw en alles wat daarbij komt kijken.

Ik krijg er steeds meer zin in. Misschien dat ik af en toe een inkijkje kan geven, als het niet te veel spoilers bevat.

Groeten van Johanna Lime

De hoofdredactie van Geestenpoort is klaar

8 april 2022

Vandaag, 8 april 2022, hebben Tamara Geraeds en ik de laatste hand gelegd aan de hoofdredactie van Interplanetair boek 2 Geestenpoort. Het manuscript kan terug naar de uitgever die ervoor gaat zorgen dat het boek kan worden uitgegeven. Ik hou jullie op de hoogte wanneer het komt, in 2022.

Het creatieve proces

Iedereen die iets creatiefs doet kent het waarschijnlijk.
Je hebt een geweldig plan, een super goed idee en gaat vol enthousiasme aan de slag.
Maar om het precies en in details goed uit te werken is best lastig.
Soms slaat de twijfel toe en vind je het maar niks, je interne criticus heeft commentaar.
Je zit in de put en denkt dat je het (niet meer) kunt.
Dan krijg je een opleving en komen er nieuwe ideeën bij.
Het wordt weer geweldig.
En uiteindelijk is het product van je creativiteit er dan.

In mijn geval dit tweede boek van trilogie Interplanetair.
Ik ben alweer bezig aan boek 3 en daar gaat het net zo.
Intussen weet ik dat het op deze manier werkt en kan ik erop vertrouwen dat alles uiteindelijk wel goed zal komen. Zoals met veel dingen in het leven.

Mijn CampNaNoWriMo van april 2022 gaat gestaag vooruit. Elke dag redigeer ik een hoofdstuk. Ik ben bezig aan de derde versie van het manuscript voor Interplanetair boek 3 Schakelmagie. Versie 3 wordt net iets anders dan versie 2, het wordt zo langzamerhand steeds beter, logischer, duidelijker.

Heerlijk als je je werk door redactie of zelf redigeren op ziet knappen.

Groeten van Johanna Lime

Watermonsters op afstand houden

25 maart 2022

Een oude tekening van mij met Oost-Indische inkt en chloorwater voor LO cursus tekenen, ergens van voor de tijd dat ik met Dinie samen ging wonen, ik vermoed zo’n 40 jaar geleden gemaakt. Dinie en ik volgden allebei tekencursussen bij de LOI.

De watermonsters dringen zich aan

Ergens vanuit de verte hoor ik ze wel… O, ja… De watermonsters komen steeds dichterbij, ze willen hun plaats in mijn verbeeldingswereld innemen. Ze willen een nieuw verhaal….

Ik doe net alsof ik ze niet hoor, alsof ik er nog geen erg in heb dat die onderwaterwereld met zijn conflicten als een vloedgolf op mijn strand af raast…. Op de vele eilandjes van Swanase.

Maar hoe lang houd ik dit nog vol? De monsters worden steeds minder vaag, ze komen steeds dichterbij. Steeds als ik net een glimp van hen zie, verdwijnen ze weer onderwater.

‘Ja, goed, ik zie jullie wel in de verte, ik hoor de signalen die jullie me zenden. Maar eerst heb ik ander werk. Ik ga heus wel beginnen aan dat grote verhaal dat zes boeken zal beslaan. Mag het in de zomer? Als het derde boek van Interplanetair naar de uitgever is gestuurd?’

Ik hoor een gerommel uit de diepte. Ze morren en sturen alvast golven met schuimkoppen naar mijn strand.

Ik weet dat het ingenomen worden zal… de komende zomer. Dan ga ik echt helemaal los, dan verwelkom ik elke geste, ieder idee voor een grandioze serie…

Tenminste, dat is wat ik stiekem hoop… dat mijn verhalen steeds beter zullen worden.

Ik doe mijn best. Ik ben hard aan het studeren en nadat mijn huidige projecten afgerond zullen zijn, hoop ik helemaal los te gaan. Lekker, nieuwe werelden verzinnen, met nieuwe personages. Nieuw geleerde schrijfelementen toe gaan passen in een nieuwe serie boeken.

Ik heb er ongelooflijk veel zin in!

Maar even geduld, wat eerst komt moet eerst af!

Wat wil ik per se eerst afkrijgen?

Hoe is de stand van zaken nu?

Redactie van Interplanetair boek 2 Geestenpoort

Het manuscript zal nog een paar weken heen en weer gestuurd worden tussen de redactrice en mijzelf. We streven ronde 2 van de hoofdredactie op 8 april af te hebben.

Inmiddels zijn we in hoofdstuk 9 bezig van de 25. In hoofdstuk 6 moest er in ronde 1 een heel stuk tekst ingekort worden, terwijl er nu in hoofdstuk 9 een pagina extra bijgeschreven is. Het redactieproces brengt soms dus onverwachte veranderingen met zich mee. Dit komt het verhaal ten goede, dus juich ik het alleen maar toe. Geestenpoort wordt geweldig!

Kort verhaal

Ik ben al een poosje bezig met het schrijven van een nieuw kort verhaal. Dat vlotte niet zo best. Maar gisteren ging het ineens weer en schreef ik er zomaar achthonderd woorden bij. Als ik uitga van een planning tot 1 mei, krijg ik hem vast wel af.

Proeflezers

Naast de redactie van Geestenpoort ben ik zelf ook een soort van redactrice voor Marco. Hij doet net als ik mee aan de manuscriptenwedstrijd van Zilverspoor en ik ben zijn manuscript aan het proeflezen, wat eigenlijk meer inhoudt dat ik zijn werk redigeer. Hij leest dan weer Het geheim van Shiloh voor mij en daardoor ben ik nu dus bezig aan Versie 4 van dit manuscript, want als ik de hoofdstukken terug heb, ga ik mijn eigen werk weer redigeren. Een goede samenwerking, vind ik.

Verder ben ik met net zo’n samenwerking begonnen met Gaby Raaijmakers, maar dan voor haar nieuwste boek dat in 2022 uit moet gaan komen en mijn manuscript van Interplanetair 3 Schakelmagie. Het is geweldig leuk om te zien dat we elkaar op deze manier als schrijvers kunnen verder helpen met ons werk.

Magie is iets wat je zelf maakt

Ik raak er steeds meer van overtuigd dat dit waarheid is. Voordat de watermonsters komen, ga ik nog eens goed nalezen welke magische aspecten uit mijn vorige verhalen ik als bouwstenen kan gebruiken om mijn werk verder uit te breiden. Heerlijk bezig zijn als kunstenaar, mijn eigen wereld scheppen.

Daar kom ik nu op omdat ik in de tussentijd ook nog studeer. Ik bestudeerde eerder al het boek ‘Storytelling in 12 stappen’ van Mieke Bouma, waarin zij de mythe uitlegt die ten grondslag ligt aan alle verhalen, zoals Joseph Campbell die onderzocht. Van dat model ga ik vast en zeker gebruik maken, al zal ik het op mijn manier doen.

Ik ben nu het volgende boek van haar aan het bestuderen: ‘De 12 oerkarakters van storytelling’ en die kan ik mooi gebruiken voor de protagonist, de antagonist en de conflicten in mijn verhalen. Ik maak er handige vragenlijsten bij die ik kan gebruiken bij het bouwen van de serie van zes verhalen, waaraan ik na trilogie Interplanetair ga werken.

Die studie in verband met schrijven is een van de redenen waarom ik de watermonsters nog op afstand probeer te houden. Eerst wil ik alle twaalf archetypes en hun basisplots kennen voordat ik hun definitie vorm ga ontwerpen en uit ga zoeken voor welk plot ik ze in ga zetten.

CampNaNoWriMo in april 2022

Voor CampNaNoWriMo heb ik dit jaar geen project voor korte verhalen, al schrijf ik die waarschijnlijk toch nog wel. Ik heb besloten om Versie 3 te gaan schrijven van Interplanetair boek 3 Schakelmagie, zodat ik dat manuscript in ieder geval op tijd naar Zilverbron kan sturen en plaats kan maken voor de serie die daarna volgt: Magische Alliantie. Zoals ik vorige keer schreef, heb ik de contracten ervoor en kan ik tot 2030 vooruit. Heerlijk! Ik hoop dat alles lukt. In ieder geval zal het niet aan mijn motivatie liggen, ik heb er enorm veel zin in.

Met welke projecten zijn jullie bezig, op korte en lange termijn?

Groeten van Johanna Lime

Samenwerking

18 maart 2022

Redactieronde 2
Er wordt soms gezegd dat schrijven een eenzaam vak is, omdat je het helemaal alleen moet doen. Sinds ik niet langer samen met Dinie kan schrijven, is dat meestal waar. Toch ervaar ik dat nu anders. Mijn volgende boek, Interplanetair 2 Geestenpoort, ondergaat nu al een paar maanden een gedegen redactie van Tamara Geraeds. Iedere dag werk ik met haar samen aan een aantal pagina’s van het manuscript. In ronde 1 namen we het verhaal samen door en keken we of de opbouw goed was, in ronde 2 letten we meer op de spanningsboog en zetten we alle puntjes op de i. Samen werken we eraan om het verhaal zo goed mogelijk in te leveren bij de uitgever, waarna het boek kan worden opgemaakt en naar de drukker zal gaan. De laatste maanden werk ik dus samen met Tamara aan de totstandkoming van mijn volgende boek uit trilogie Interplanetair. Het duurt nog even voordat het helemaal klaar zal zijn, dus graag nog wat geduld.
 
Proeflezen
Samenwerking ervaar ik ook doordat ik pasgeleden ben begonnen om voor Marco te proeflezen. Ik heb Marco ontmoet bij de Bootcamp die wij volgen voor de manuscriptenwedstrijd van Zilverspoor. Daar hopen we allebei een manuscript voor in te kunnen sturen. Ik heb met hem afgesproken dat ik zijn werk op spelling na zal kijken, maar eigenlijk viel dat reuze mee en ben ik nu gewoon voor hem aan het proeflezen. Ik geef hem feedback op zijn werk. Gewoon, om hem verder te kunnen helpen als beginnend schrijver.
Het leuke hiervan is, dat dit heeft geleid tot een samenwerking die twee kanten op gaat. Ik heb Marco namelijk gevraagd of hij mijn manuscript voor mij wil proeflezen, omdat ik wat onzeker ben over hoe lezers zullen reageren op bepaalde aspecten van mijn verhaal. Hij wil dat voor mij doen! Dat vind ik echt geweldig fijn.
Zo helpen we elkaar en staan we er als schrijvers dus niet langer helemaal alleen voor. Een samenwerking waarmee we elkaar verder helpen is echt helemaal te gek. Ik word hier heel erg blij van.
 

Zeven nieuwe contracten

Waar ik ook een geweldige oppepper van krijg, is dat de uitgever mij zeven nieuwe contracten gaf. Ik had al eens met Cocky gesproken over mijn plannen om na trilogie Interplanetair nog een serie van zes boeken te schrijven, over de zes planeten die aan het eind van de trilogie samenwerken in de Galactische Vereniging van Planeten. Het plan is om voor iedere planeet een nieuw verhaal te bedenken, maar dat de zes verhalen ook overkoepeld worden door een groter plot. Bovendien heb ik nog steeds de drang om de voorloper op al mijn boeken te gaan schrijven, met het verhaal waarin naar voren komt hoe mensen van de aarde op de godenplaneet Eibor Risoklany terecht zijn gekomen.

Cocky verraste me op de Zilverdag van 12 maart 2022 met zeven nieuwe contracten. Het vertrouwen in mijn werk dat hieruit blijkt, gaf me echt een geweldige kick. De ideeën voor de verhalen kwamen alweer naar boven bruisen. Binnenkort ga ik echt van start met brainstormen voor al deze boeken.

Ik kan nog zeker tien jaar vooruit als schrijver. Heerlijk dat ik nu alvast uit kan kijken naar een toekomst waarbij ik ieder jaar een nieuw boek uit kan brengen, met een verhaal dat zich afspeelt in mijn verbeeldingswereld. Een wereld die door Dinie en mij samen is bedacht en die zich als het heelal steeds verder uitbreidt.

Schrijven

Mijn leven bestaat tegenwoordig voor een groot deel uit schrijven en ik ben er gelukkig mee. Schrijven is zo natuurlijk geworden, dat een dag niet schrijven me zenuwachtig maakt. Ik vind het prachtig om helemaal weg te kunnen duiken in projecten die mijn passie hebben.

Om samen te werken met een uitgever, redactrice, goede schrijfvriend of welk maatje dan ook, vraagt om durf. Ik moest leren om me open te stellen voor die samenwerking. Om me soms afhankelijk van anderen op te stellen, zoals nu met mijn redactiewerk.

Uit ervaring heb ik inmiddels geleerd dat de redactrices meestal gelijk hebben, hun beslissingen over mijn teksten zorgen ervoor dat mijn boeken beter worden. Daar ben ik nog steeds kritisch op maar uiteindelijk zie ik in dat ik niet alles alleen kan doen. Als schrijver ben je zo in beslag genomen door je verhaal dat je te weinig afstand kunt nemen om voor de hand liggende fouten op te merken. Die worden er gelukkig uitgehaald bij de redactie.

Om samen te werken heb je vertrouwen nodig. Dat vertrouwen heb ik in uitgeverij Zilverspoor/Zilverbron. Op de Zilverdag blijkt altijd dat ik deel mag uitmaken van een groep auteurs in de fantastiek die de juiste instelling heeft. Wij trekken als een hechte familie samen op en hebben belangstelling voor elkaars werk. We helpen elkaar verder, met workshops en met een open houding naar elkaar. Op beurzen staan we er niet alleen voor onze eigen boeken, maar ook voor die van anderen. We denken mee met lezers die een bepaald verhaal zoeken en sturen ze vaak door naar collega-auteurs, wanneer we weten dat die daarover geschreven hebben.

In een klimaat waarbij er soms verschillende barricades opgeworpen worden om de fantastiek in Nederland en België te beperken in zijn groei, ben ik trots op doorzetters zoals Zilverspoor/Zilverbron. Kijk maar eens hoeveel boeken zij al uitgegeven hebben. We timmeren aan de weg en we groeien nog steeds.

Ik heb hoop voor de toekomst en met de contracten die ik nu gekregen heb, hoop ik vooral dat ik de energie en inspiratie vast kan houden om het doel te bereiken en in 2030 al die boeken uitgebracht te hebben. Het komt door mijn liefde voor verhalen in het fantastische genre dat ik gemotiveerd ben om dit vol te willen houden.

Ik hoop ook dat ons genre zal groeien en dat steeds meer lezers in zullen zien dat er in de fantastiek prachtige verhalen te vinden zijn die het leven verrijken. We hebben ze hard nodig om wat lucht te krijgen in de veelal deprimerende en benauwende werkelijkheid van alledag.

Groeten van Johanna Lime

Ideeën verzamelen

11 maart 2022

Redactieronde 2 is bezig

Tamara en ik zijn bezig aan hoofdredactie ronde 2 voor Interplanetair boek 2 Geestenpoort.

De proloog is weer onder handen genomen en zit wat logischer in elkaar. Verder wordt alles nog wat aangescherpt en lopen sommige zinnen net iets actiever. Nog een laatste keer het hele manuscript doornemen en hier en daar wat verbeteringen doorvoeren, dan kan het verhaal over een maand of zo weer naar de uitgever terug. Ik wacht in spanning af wanneer het boek uitgebracht kan worden.

Project voor CampNaNoWriMo

Mijn volgende project voor CampNaNoWriMo van april 2022 heb ik alweer aangekondigd op de website. Het is de volgende herschrijfronde van Interplanetair boek 3 Schakelmagie. De derde versie voor dit manuscript, dat in september af moet zijn.

Korte verhalen in maart

De drie nieuwe korte verhalen die ik in maart 2022 wil schrijven, vlotten nog niet zo. Ik zal er echt een keer goed voor moeten gaan zitten en dan vooral DOEN. Verder wil ik ook de twee verhalen die ik ingestuurd had naar de Harland Awards van 2021 gaan redigeren en herschrijven. Daar wil ik dan weer twee nieuwe e-books van maken en ze publiceren op Smashwords. Of Draft2Digital zoals het in de toekomst gaat heten.

Ideeën verzamelen

Op het moment heb ik geen haast. Ik kan het succes als schrijver toch niet afdwingen en tijdens het redactieproces hangt er erg veel af van het werk dat de redactrice en de uitgever doen voor mijn volgende publicatie. Ik zal dus om de controle terug te krijgen vooral weer moeten gaan richten op schrijfactiviteiten die binnen mijn eigen grenzen vallen. Ik heb nieuwe ideeën en schrijfprojecten nodig, voor de tijd die er na de redactieronde aan komt.

Langzamerhand beginnen er steeds meer aan mij te knagen. Ik droom ervan om een standalone verhaal te schrijven van het allereerste begin. Dat wordt een heel ander verhaal, dat zich op de aarde af zal spelen. Helaas zie ik aan de huidige stand van de wereld steeds duidelijker waar het mis is gegaan. Extreme klimaatveranderingen die rampen veroorzaken, maar ook het menselijke falen om de vrede te bewaren op onze planeet. Dit zal een grimmig verhaal worden over uitsluiting en anders zijn, over vluchten of verbanning.

Maar liever nog wil ik verder dromen vanaf het einde van Schakelmagie. In een nog latere toekomst dan de toekomst die beschreven wordt in de trilogie Interplanetair. Ik droom ervan een serie van zes verhalen verdeeld over zes planeten te schrijven, die als titel voor deze serie Magische Alliantie gaat heten. Het enige wat ik tot nu toe heb gedaan is een paar planeten tekenen en een dik schrijft kopen met tabbladen erin. Op dat schrift heb ik de afgelopen week titel getekend met gekleurde viltstiften.

Voordat ik echt ga brainstormen over het plot van zes verhalen en een overkoepelend geheel, over de personages en de wereldbouw, moet ik eerst nog meer studeren. Ik ben namelijk nog bezig aan een studieboek over schrijven, waar ik een uittreksel van maak. Er zitten vragenlijsten bij die ik mooi tijdens het verzamelen van ideeën in kan vullen.

Dat dit een meerjarenproject wordt, is zeker. Zes of zeven jaar, vermoed ik. Verder staat er nog niks vast.

Ik zie wel wat er komen gaat en of ik dit allemaal nog kan doen.

Natuurlijk hoop ik dat het een goed idee is om een standalone en een serie van zes boeken te willen schrijven. En natuurlijk nog meer dat het gaandeweg de brainstormen, en het uitwerken van alle elementen die de verhalen moeten vormen, echt een geweldig idee wordt. Ik hoop dat mijn dromen uit mogen komen en dat ik hier de tijd voor krijg om dit in goede gezondheid te mogen volbrengen.

Maar af en toe, zoals nu, zal ik het wat rustiger aan doen.

Het wordt de hoogste tijd, na alle covid-19 beperkingen en de ongewisse toekomst voor onze eigen wereld, dat ik mijn leven naast het schrijven eens wat meer de ruimte geef. Ik ben nogal vereenzaamd de afgelopen jaren. Ik wil meer mensen ontmoeten en daarvoor ga ik wat vaker naar evenementen nu die weer beginnen terug te komen.

Groeten van Johanna Lime

Voorjaar 2022 Beurskalender en Takenlijst

3 maart 2022

Stevenen we met een raketvaart op een dystopie af?

Vandaag weer eens een blog, nadat ik er vorige week totaal niet aan toe kwam. Ik maak me vreselijke zorgen om de oorlog in Oekraïne en de toestand in de wereld. Dacht ik eerst nog dat we nu eindelijk de problemen met het klimaat aan gingen pakken, zodat we onze leefwereld konden behouden voor onze toekomst, nu ligt alles overhoop. Hebben we straks nog wel een klimaat? Of houdt ons bestaan hier op? Wordt de aarde vernietigd door een krankzinnige dictator en zijn vrienden?

Al die slachtoffers, al die vluchtelingen en ontheemden. Het is verschrikkelijk om dat wat er nu met Europa gebeurt te zien in het nieuws. Ik moet echt opletten om niet al het nieuws te volgen en afstand nemen, anders kom ik niet verder met mijn leven. Wat een ellende. Waarom moet alles altijd kapot gemaakt worden? Dreigen met kernwapens, om je zin door te drijven. Iedereen voorliegen en bedriegen, je eigen volk naar het slagveld sturen om voor jou te sterven. Ik voel me zo machteloos. Heeft de realiteit de engst mogelijke fantasy nu ingehaald?

Stevenen we met de aarde op een gruwelijke dystopie af?

Wat kan ik hier nu als SFF schrijver nog tegen doen? Het is niet dat mijn boeken, waarin het belang van samenwerken een groot thema is, gelezen zullen worden door de personen die dat het hardst kunnen gebruiken. Zo veel lezers heb ik niet. Wat kan ik nu nog voor bijdrage leveren aan een betere wereld waar respectvol met mensen wordt omgegaan?

Ik weet het niet meer en wacht angstig af hoe dit verder gaat. Hopelijk komt er snel een goede oplossing voor dit vreselijk dreigende en desastreuse conflict.

Beurzen in het voorjaar

Laat ik proberen om in leven te blijven, te blijven bewegen en te doen. Wat moet je anders om de angst te overwinnen? Daarom heb ik me, met vele andere schrijvers van de uitgeverij, opgegeven voor alle mogelijke beurzen die er nu eindelijk weer aan komen.

Ik hoop dat ze door kunnen gaan, want na de vorige jaren met de covid-19 pandemie hebben we ontmoetingen met lezers weer hard nodig.

Bovenaan staat dan ook een lijstje van de evenementen en beurzen die er dit voorjaar komen.

26 en 27 maart Dutch Comic Con in Utrecht

2 en 3 april FACTS in Gent

23 en 24 april Elfia in Haarzuilens

30 april en 1 mei Made in Asia te Gorinchem

14 en 15 mei HSFCon in Sneek

21 en 22 mei Fantasy Fest in Rijswijk

Het was niet mogelijk om aan alle evenementen en beurzen mee te doen, maar vanaf de Elfia is het mogelijk dat ik jullie daar ontmoeten kan. Ik hoop dat alles door kan gaan en dat ik boeken kan verkopen, praatjes kan maken met lezers en eindelijk mijn lezingen kan geven op HSFCon, waar ik nu al sinds november 2021 op wacht.

Interplanetair 2 Geestenpoort

Eerst maar een kop koffie en even een pauze om te bezinnen over wat ik verder wil.

Tijdens de derde Bootcamp voor de manuscriptenwedstrijd van Zilverspoor, hoorde ik dat het er waarschijnlijk niet van zal komen dat mijn tweede boek van trilogie Interplanetair er zal zijn op de Elfia van Haarzuilens. Alles zit tegen. De redactie was later dan gepland en de drukker heeft veel moeite om aan papier te komen. Helaas zullen jullie het dan nog steeds met mijn andere boeken moeten doen. Schimmenschuw, trilogie De Vergeten Vloek en boek 1 van trilogie Interplanetair, Ruimtestad. Hopelijk kan in mei mijn volgende boek dan wel worden gedrukt, zodat ik die op de HSFCon mee kan brengen.

Mijn planning en takenlijst

Nog steeds zit ik in de fase waarin ik twijfel en die wordt er door de huidige situatie in de wereld niet beter op. Het komt waarschijnlijk ook doordat de verhalen waaraan ik de laatste maanden heb gewerkt in een stadium zitten dat ze zijn afgerond. Interplanetair 2 Geestenpoort krijgt nog een tweede hoofdredactieronde en daarna krijg ik het manuscript alleen nog te zien in de zetversie, om na te kijken. Het wedstrijdmanuscript met Het geheim van Shiloh is voor zover ik het nu kan beoordelen klaar om opgestuurd te worden naar Zilverspoor. Het manuscript voor het derde boek van Interplanetair, deel 3 Schakelmagie heb ik al herschreven en ik ben van plan om er tijdens de CampNaNoWriMo nog een herschrijfversie van te maken. Maar dat verhaal klopt volgens mij ook al zo goed dat ik denk er niet echt heel veel meer aan te hoeven doen. Na de derde ronde kan hij ook naar de uitgever toe.

Het mooie hiervan is dat ik merk dat mijn verhalen eerder af zijn dan voorheen. Ik plot ze iets beter en na het schrijven vergen ze minder keren herschrijven. Ook de redactie valt me veelal erg mee, wat betekent dat ik als schrijver ben gegroeid.

Dus wat kan ik nu gaan doen?

Allereerst wil ik nieuwe korte verhalen schrijven en de twee verhalen van de Harland Awards van 2021 zo verbeteren en opmaken dat ze weer als e-book op Smashwords kunnen worden uitgegeven. Smashwords gaat trouwens fuseren met Draft2Digital waardoor het een groter bedrijf wordt met meer mogelijkheden in de toekomst. Ik houd mijn vingers gekruist!

Wat mijn plannen zijn nadat mijn manuscripten en korte verhalen echt af zullen zijn

Ik zit nu duidelijk in een redactiemodus, dat maakt nieuwe korte verhalen schrijven lastiger. Toch ga ik een poging wagen.

Maar als die klaar zijn ben ik de rest van 2022 zoet met het verzinnen van nieuwe onderdelen van de wereldbouw van mijn verbeeldingswereld. Ik ben van plan om een serie van zes boeken te schrijven in een gedeelte van het universum dat tijdens het schrijven van mijn vorige boeken is uitgebreid. Ik wil een paar studieboeken over schrijven gaan gebruiken om vragen over die serie te beantwoorden en uit te werken. Verder moet ik nieuwe protagonisten en antagonisten gaan ontwerpen, met nieuwe conflicten komen en nieuwe technieken en magie bedenken. Het enige dat ik nu weet is dat de verhalen zich af gaan spelen op Swanase, Kilama UZ54, In het koninkrijk Laskoro, in het koninkrijk Berinyi, op Calliope en op Kwerpardië. De tijd springt weer zo’n 25 of meer jaren vooruit in de toekomst en de overkoepelende titel wordt Magische Alliantie.

Ik wil de personages uit gaan tekenen omdat ze er anders dan mensen uit zullen zien. Er is nog veel te brainstormen voordat ik zover zal zijn. Wat ik nu wel wil doen is alle zes de delen van tevoren plotten, de spanningsbogen uittekenen en een overkoepelend plot en spanningsboog maken voor de hele serie. Er is dus veel voorwerk te doen waarvoor ik mijn creativiteit aan zal moeten spreken en bovendien heb ik veel onderzoek nodig. Voorlopig dus waarschijnlijk geen manuscripten, tenzij dat ene boek dat ook nog altijd geschreven wil worden zich te veel op gaat dringen en ik me laat overhalen om eerst daaraan te gaan werken.

Wat doen jullie om niet verlamd te raken door de gebeurtenissen in de wereld?

Groeten van Johanna Lime

Redactieronde 1 klaar; nu chaos in mijn hoofd

17 februari 2022

Het laatste nieuws

De eerste ronde van de hoofdredactie van Interplanetair boek 2 Geestenpoort is klaar.

De tweede ronde van de hoofdredactie begint op 7 maart. Wanneer het boek er dan zal zijn? Ik ga duimen dat ik het jullie op de Elfia in Haarzuilens op 23 en 24 april kan verkopen. Lukt dat niet, dan neem ik het mee naar de HSFCon van 14 en 15 mei in Sneek.

De hele trilogie Interplanetair zal volgens de planning in 2023 af moeten zijn. Ik ben nu aan boek 3 bezig met het herschrijven en redigeren van de eerste versie. Er zullen dan vermoedelijk nog een paar herschrijfrondes volgen voordat ik het voor september 2022 naar Zilverbron stuur.

Wil je boeken bij mij kopen, stuur me dan een e-mail. Het e-mailadres vind je bij contact.

Ik signeer de boeken en doe er een boekenlegger bij.

Chaos in mijn hoofd.

Wat is het altijd weer een slepend proces, zo’n redactie van een boek. Het maakt me heel onzeker. Niet alleen omdat ik weet dat een redactrice mijn werk beoordeelt en ik steeds weer af moet wachten wat er vandaag weer gevonden zal zijn dat niet goed is aan mijn tekst. Dat is nooit zo erg als ik vrees, de wijzigingen die ik aan moet brengen vallen reuze mee en ik zie dat ze het manuscript verbeteren. Waarom maak ik e er dan zo druk om? Het is gewoon een fase die erbij hoort als je een boek uit wilt brengen.

Ik vermoed dat het te maken heeft met de afhankelijkheid van een ander en het wachten op de e-mail wat ik vervelend vind. Het niet weten hoe laat het er zal zijn en dan eraan gaan werken en zorgen dat het klaar komt. Want zo ben ik wel, direct aanpakken zodra het kan dat is het maar achter de rug. Ik ben ook ongeduldig en vind dat de hoeveelheid pagina’s per dag heel weinig is, al begrijp ik dat het zo bij een redactie werkt. Een redactrice kan ook maar een bepaalde hoeveelheid aan, heeft nog wel meer te doen dan alleen mijn verhaal te redigeren.

Afgelopen maandag was redactieronde 1 van de twee rondes hoofdredactie klaar. Ik wilde eigenlijk direct door met ronde 2, om ervoor te zorgen dat het boek er over niet al te lange tijd zou komen. Maar in de e-mail stond dat redactieronde 2 op 7 maart begint. Ik was daar niet op voorbereid en het houdt in dat ik een paar weken lang niets verder kom met de redactie van Geestenpoort. Daardoor was ik nogal uit het veld geslagen. De leeuwen en beren zaten weer op de weg. Als de volgende ronde weer langer dan een maand gaat duren, halen we Elfia dan wel? Komt het boek dan nog op tijd?

Ik had een paar dagen nodig om dit te verwerken. Tijdens redactieronde 1 had ik, in de tijd dat ik moest wachten totdat het redactiewerk binnenkwam, hard doorgewerkt aan herschrijfronde 2 en 3 van Het geheim van Shiloh voor de manuscriptenwedstrijd van Zilverspoor. Ik ben nu begonnen aan herschrijfronde 2 voor Interplanetair 3 Schakelmagie. Hoofdstuk 9 van de 25 is weer af.

Op redactieronde 2 voor Geestenpoort moet ik wachten tot 7 maart, dus wat nu te doen?

Het was chaos in mijn hoofd, in plaats van drie hoofdstukken per dag kreeg ik er nog maar een geredigeerd. De twijfel waarvoor ik dit alles doe en of ik niet beter kan stoppen met schrijven sloeg weer toe. Had ik hier nog wel zin in? Mijn boeken worden toch door niemand ooit gelezen. Afijn, ik haalde mezelf weer onderuit. Ik moet dus nodig weer eens werken aan mijn zelfvertrouwen en nieuwe motivatie vinden. Want hoe negatief ik soms ook over mezelf denk, ik kan echt niet meer zonder schrijven. In het ergste geval ga ik terug naar af en ga ik het weer alleen voor mezelf doen, net als in de tijd dat ik met Dinie samen dagboeken schreef van onze personages. Daar hebben we veel plezier aan beleefd en het was goed genoeg.

Hoe kan het dat andere schrijvers die ik op Facebook langs zie komen hun zaken zo goed op orde hebben? Dat ze zo zelfverzekerd over komen en zo ingenomen zijn met zichzelf? Terwijl ik me altijd weer afvraag of ik wel goed genoeg ben en er wel bij mag horen in het genrewereldje.

Genoeg getwijfeld, ik heb mijn plan weer klaar. De rest van februari ga ik besteden aan Versie 2 van Interplanetair 3 Schakelmagie. Een verhaal waarin weer veel gebeurt. Ik vind het zelf in ieder geval een mooi verhaal, dat het waard is om de wereld in te gaan.

En dan?

Daar heb ik ook al plannen voor. Zo nieuw is het niet, het stond allang in mijn plannen voor 2022, het is gewoon waarvan ik droom. Na Interplanetair wil ik minstens nog zes romans gaan schrijven, maar wie de hoofdpersonages zijn daar zit ik nog over te denken. Het zullen in ieder geval geen bekende wezens zijn. In Ruimtestad had ik al verschillende andere wezens bedacht die in mijn verbeeldingswereld terecht gekomen zijn in trilogie Interplanetair. Ik wilde die nog altijd eens helemaal uit gaan tekenen. En dat is wat ik eerst ga doen.

Tekenen en brainstormen voor zes nieuwe verhalen, het overkoepelende geheel en de zes afzonderlijke verhalen voor een nieuwe serie plotten.

Dus zodra ik klaar ben met herschrijven, ga ik me vooral richten op creativiteit. Op het bedenken van wezens van zes planeten die op de een of andere manier te maken krijgen met een overkoepelende organisatie en dan een belangrijke bijdrage leveren aan de magie in de wereld.

Ik mis het tekenen dat ik een aantal jaren geleden naast het schrijven deed. Zoals deze onderstaande tekeningen die ik toen maakte.

Ik wil daar graag weer mee doorgaan, heb er de goede programma’s voor en het is zo zonde dat ik die haast niet meer gebruik.

De chaos is weg. Ik heb weer een doel voor ogen. Een doel waarover ik zelf de controle houd.

Na Interplanetair duik ik onder in mijn eigen verbeeldingswereld en hopelijk komt er dan een nog mooiere serie boeken uit, na verloop van tijd.

Wat doen jullie als je onzeker wordt en de chaos de overhand dreigt te krijgen?

Groeten van Johanna Lime

Iedere dag heeft nieuwe magie in petto

4 februari 2022

Met mijn neus in de teksten.

Ik zit nu alweer een hele maand met mijn neus in teksten die ik zelf geschreven heb. Allereerst krijg ik elke dag mijn manuscript van mijn volgende boek, het tweede deel van trilogie Interplanetair met de titel Geestenpoort, toegestuurd van mijn redactrice Tamara Geraeds. Iedere dag komen we daarmee een bepaald aantal bladzijden verder in het verhaal. Vandaag zijn we in hoofdstuk 19 aangekomen. De tekst wordt grondig doorgenomen en sommige alinea’s, zinnen en woorden, worden verbeterd. Kleine aanpassingen die het verhaal net fijner laten lopen, zodat het taalkundig beter klopt. Herhalingen worden geschrapt, stopwoorden weggehaald. Het blijkt maar weer dat je als schrijver na vijf versies van een verhaal blind geworden bent voor je eigen fouten. Gelukkig dus maar dat er redactie op het boek is.

Soms kom ik ook hele bladzijden zonder opmerkingen tegen en daar ben ik erg blij mee. Het verhaal is duidelijk en ik lees er vlot doorheen. Het zijn allang niet meer van die lange lappen met rode strepen en heel veel opmerkingen in de kantlijn zoals bij mijn debuut. Ik merk echt wel dat ik na zes boeken te hebben uitgebracht toch heel veel over schrijven heb geleerd, mede dankzij de redacties. Ondanks dat het dus ook meevalt, zie ik dat de tekst van de wijzigingen die wel worden doorgevoerd lekker opknapt. Het verhaal is mooi en boeiend (al zeg ik het zelf).

Na vier maanden dat het manuscript heeft liggen wachten voordat de redactie begon, lees ik het nu zelf met vernieuwde aandacht door. Ik leef mee met de personages en werd zelfs zo emotioneel door een gebeurtenis uit het verhaal, dat ik achter mijn laptop zat te huilen. Volgens mij heb ik het goed gedaan, de dingen die in dit boek gebeuren volgen logisch op elkaar. Reizen die worden gemaakt hebben een doel en een uitwerking die ertoe doet. Ik hoop echt, dat als het verhaal mij als schrijver al zo raakt, dat ik er zelfs bij moet huilen, het bij de lezer ook goed over zal komen. Ik hoop echt dat jullie trilogie Interplanetair gaan lezen en mee zullen leven met wat Daniël en Irene allemaal meemaken in de ruimtestad en op de verschillende planeten waar deze trilogie over gaat.

Versie 3 van een heel ander verhaal

Behalve de redactie van mijn volgende boek bij Zilverbron, dat zeker uit gaat komen, ben ik tijdens het wachten op de e-mails van de redactrice bezig aan alweer de derde versie van mijn wedstrijdmanuscript. Het geheim van Shiloh, dat is de titel die ik heb verzonnen voor het verhaal dat ik op wil sturen naar de manuscriptenwedstrijd voor Zilverspoor, met deadline 1 mei 2022.

Dit is een verhaal waarin, net als in al mijn boeken, verschillende thema’s zijn verwerkt. Een verhaal dat begint in 2043 en verder gaat in 2049, in de tijd dat (hopelijk gebeurt het niet in het echt!) alle ijskappen van de aarde zijn gesmolten en de klimaatrampen de wereld hebben geteisterd en dat nog steeds doen. De zeespiegel is naar een maximale hoogte gestegen en daarom wonen de hoofdpersonen in een wolkenkrabber op de rots van Het Cybereiland, in de brede rivier van de nieuwe hoofdstad van de Verenigde Staten, Cyberia. Het is een cyberpunk verhaal, maar door verboden magie is het ook een fantasyverhaal. Het gaat over de toekomst, maar ook over wat er in het verleden is gebeurd. Over een opa die al heel oud is en een groot deel van de wereldgeschiedenis heeft meegemaakt en over zijn kleindochter van wie hij niet wist dat hij die had. Ze hebben een vijand die hen haat en voor problemen zorgt, niet alleen voor hen, maar ook voor anderen die daar leven. Er zijn erg veel cyborgs op Het Cybereiland, maar er zijn geen planten en geen bomen. Altijd een druilerige regen en felle neon reclameborden aan de hoge wolkenkrabbers. Dana, de kleindochter is gehandicapt en zit in een rolstoel. Ze heeft een robot die haar verzorgt, en dan is er ook nog Sammeltje…

Nadat ik het verhaal voor de eerste keer helemaal had uitgeschreven, was ik nog niet helemaal tevreden over bepaalde details. Ik schreef in januari, naast de redactie van Geestenpoort, aan Versie 2 die al heel wat beter werd. Sinds vorige week ben ik bezig aan Versie 3 en zorg ik direct voor de juiste opmaak van het manuscript, zoals die in de reglementen van de wedstrijd staan vermeld. Er veranderen nu minder dingen tijdens het redigeren dan bij versie 2. Sommige details kunnen net iets beter, op sommige punten vind ik dat ik net een stukje meer van de wereldbouw en de sfeer moet tonen. Zachtjesaan begint ook dit verhaal helemaal te leven en krijg ik favoriete personages. Ik ga er meer in mee en het wordt steeds geloofwaardiger. Met andere woorden: ik word weer helemaal verliefd op dit verhaal!

Vandaag was ik zover dat ik de proloog en de hoofdstukken een tot en met elf inmiddels weer heb doorgespit. Ik doe nu drie hoofdstukken per dag, al is dat op twee dagen van de afgelopen week niet helemaal gelukt en zal ik volgende week nog hard nodig hebben om het af te krijgen. In ieder geval heb ik er plezier in en is het weer eens zo: mijn koffie wordt koud en ik vergeet de tijd. Voordat ik er erg in heb moet ik nodig naar de keuken om het eten klaar te maken en begint het journaal op de tv. Ik schrijf tegenwoordig in de middagen, dat werkt voor mij het best. De afgelopen weken, tijdens de redactie, ben ik ook weleens ’s avonds doorgegaan. Niet erg, ik ben een avondmens, dat lukt allemaal prima.

Ik hoop echt dat Het geheim van Shiloh ooit ook uitgegeven wordt en schat dat het redelijk past in de categorie jeugdboeken of anders vanaf vijftien jaar, al heeft het misschien wel een aantal lastige technische woorden vanwege de cyberpunk omgeving en de historische gebeurtenissen. Maar ik geloof best dat moderne jeugd daar wel doorheen komt. Bovendien heb ik expres eens een verhaal geschreven over een gehandicapte hoofdpersoon, want ik ken eigenlijk niet veel boeken waarbij iemand in een rolstoel een hoofdrol speelt. En die mensen mogen zich toch ook wel eens identificeren met een karakter uit een boek.

Planning
Na Versie 3 denk ik dat ik het wedstrijdmanuscript wel redelijk af zal hebben, dan wil ik beginnen aan Versie 2 van Interplanetair 3 Schakelmagie, want dat verhaal lonkt ook alweer naar me. Ik moet het net als bij het wedstrijdmanuscript nog goed nalopen of ‘the suspension of disbelief’ helemaal klopt en vermoedelijk op punten de spanningsboog aanpakken. Mijn leven is geweldig. Iedere dag heeft weer nieuwe magie in petto.

Volgen
Als je nou nieuwsgierig bent geworden, volg dan mijn blogs. (Er is een volgknop). Dan weet je precies wanneer er weer een nieuw verhaal of boek van Johanna Lime uitkomt en kun je het gesigneerd bij mij of anders in de webshop van Zilverbron of in de (online)boekhandel bestellen. Voor Geestenpoort kan ik je ook alvast op een intekenlijst zetten, dan stuur ik het boek op zodra het is betaald (na een e-mail bevestiging). Het e-mailadres dat je kunt gebruiken vind je in het menu Contact.

Groeten van Johanna Lime

De redactie van Geestenpoort – Ronde 1

27 januari 2022

Redactie van Geestenpoort, het tweede boek van trilogie Interplanetair.

Telkens als ik samen met een redactrice met de redactie van een nieuw boek bezig ben, word ik geconfronteerd met fouten in het manuscript. Iedere schrijver die een degelijke redactie meemaakt, zal zich daar waarschijnlijk in herkennen. Soms kan ik er wel om janken en vind ik mezelf heel dom, vaak ook moet ik er hard om lachen. Hoe kan het dat een redactrice met veel simpelere bewoordingen een zin veel duidelijker krijgt, terwijl ik er zo op heb moeten ploeteren om aan de juiste woorden te komen?

En er is meer: herhalingen in de tekst die helemaal niet nodig zijn. In mijn verwoede poging om show don’t tell te schrijven ben ik er blijkbaar niet helemaal uitgekomen. In plaats van een actie maak ik een zin met het woord gevoel erin, alsof dat een emotie weergeeft. Gelukkig dat er redactierondes zijn!

Een ander voorbeeld: Het woord zien komt regelmatig in mijn zinnen voor. Niet zo gek als je bedenkt dat zien mijn dominante zintuig is waarmee ik zelf informatie verwerk, maar toch. In een verhaal kun je het beter anders opschrijven. Als schrijver moet je een hele batterij aan alternatieven hebben om zoveel mogelijk vanuit een personage te schrijven en het zo helder mogelijk te maken voor de lezer zonder dat je hem of haar een les voor mag houden. Lastig, vind ik het. En heus wel confronterend om er in een redactie achter te komen.

Stopwoorden zijn ook zoiets. Als ze door een redactie van een vorig boek niet hardnekkig zijn blijven bestaan, zijn ze wel vervangen door nieuwe stopwoorden. Soms vraag ik me af: zal ik het ooit goed leren? Maar is dat niet zo bij ieder vak.

Toch ben ik optimistisch over hoe de redactie van Geestenpoort verloopt. Er zitten hele stukken tekst bij waar geen enkele opmerking in de kantlijn staat of waarbij er geen zinsdelen zijn geschrapt. Dat is al heel wat beter dan bij eerdere boeken, er zit toch progressie in mijn schrijven. Langzaamaan krijg ik ervaring.

Helaas gaat het allemaal niet erg snel. We zijn nu vierentwintig dagen verder sinds drie januari en we zijn aangekomen bij hoofdstuk veertien van de vijfentwintig. De hoofdredactie zal twee rondes krijgen, dus als ik reken, verwacht ik dat het boek echt maanden later uit zal komen. April vermoed ik, hopelijk voor de Elfia.

Niet getreurd. Liever later en goed dan te vroeg en slecht afgeleverd. Ik kan u geruststellen over het verhaal. Zoals ik het nu na maanden weer teruglees tijdens de redactie, ben ik er in ieder geval weer helemaal verliefd op. Ik zie de personages langzaam groeien en het plot valt lekker op zijn plaats. Nog even doorzwoegen en dan is het weer het best mogelijke verhaal dat ik op dit moment kon schrijven. Ik hoop dat u dat later als lezer zult beamen. Het past na het verhaal van ruimtestad en ik zie alvast een paar hints die naar scènes verwijzen die in het derde boek van deze trilogie terugkomen. Toch wel handig dat ik het verhaal van boek drie al uitgeschreven heb vorig jaar, dan kan ik alvast de verbanden ontdekken.

Een beetje vooruitgang elke dag telt op naar een groot resultaat

Herschrijven van Het geheim van Shiloh

Voor de manuscriptenwedstrijd van Zilverspoor had ik in november en december de eerste versie van het verhaal uitgeschreven. Ik was er niet helemaal tevreden mee. Nadat ik eerst drie korte verhalen van de Waterloper wedstrijd van 2021 had geredigeerd en deze alle drie had uitgebracht als e-books op Smashwords, kreeg ik meer tijd voor Versie 2 van dit manuscript. Ik was er al aan begonnen, maar sinds de korte verhalen klaar zijn, gaat het sneller. De afgelopen week heb ik steeds twee hoofdstukken per dag herschreven. En ik kan wel verklappen dat het, zoals ik het beschouw, veel op een redactie in het kwadraat lijkt. Bijna alle zinnen veranderen, delen tekst worden geschrapt en er komen zinnen bij. Een groot revisieplan komt tot leven op mijn scherm. Het verhaal knapt lekker op en staat veel steviger op zijn plaats. Zaken die ik zelf wat twijfelachtig vond transformeren in de richting van logisch en zo zou het best gegaan kunnen zijn. Het is natuurlijk fantasy, een zekere mate van verbeelding heb je voor dit verhaal wel nodig. Maar dan wordt het met de link naar het verleden en de hints naar een mogelijke toekomst echt wel een gaaf verhaal. Ik zie het groeien en ik denk dat dit het volgende verhaal gaat worden waar ik echt stapelverliefd op word.

Echt een verhaal dat ik altijd al had willen lezen.

Zo gaat dat steeds bij de verhalen die ik schrijf en alleen daardoor al, door die voldoening, wil ik nooit meer stoppen met schrijven.

Welke tak van kunst heeft jullie passie?

Groeten van Johanna Lime