Voor het 8e jaar winnaar bij NaNoWriMo

27 november 2022

Ik heb de 50.000 woorden weer gehaald.

Vandaag werd ik voor de achtste keer, volgens NaNoWriMo, een winnaar bij het schrijven van een roman. Nu is dat natuurlijk niet helemaal waar, want ik gebruik de novembermaand om zowel nieuwe verhalen te beginnen als om bepaalde versies van verhalen te herschrijven. En voor of na de maand november schrijf ik ook gewoon aan mijn manuscripten.

Ik ieder geval heb ik weer een mijlpaal bereikt en staan er weer 50.000 (bijna) nieuwe woorden op de teller. Bijna, want een klein deel ervan kwam uit versie 1 en heb ik voor versie 1a van het verhaal al geredigeerd.

Leuk om winnaar te zijn en een pdf bestand te mogen downloaden waar mijn naam op komt te staan. Ik ben er natuurlijk nog niet. Het verhaal dat ik de titel Woest water mee wil geven, het eerste boek van Magische Alliantie, telt tot nu toe vijftien hoofdstukken en ik ben bezig in hoofdstuk 16. Het hele verhaal gaat vijfentwintig hoofdstukken tellen, dus de rest van november en december kan ik nog vooruit met schrijven.

Mijn eerste doel is nu om het hele verhaal geschreven te krijgen, zodat ik het daarna kan gaan bewerken. Schrijvende weg kom ik erachter dat sommige delen misschien beter op een andere plaats kunnen staan. Als het verhaal er is, wil ik de structuur nog eens goed gaan analyseren en kijken of de spanningsboog klopt en of het verhaal nergens inzakt.

Maar dat is van later zorg, eerst het hele verhaal af zien te krijgen. Fantasyboeken zijn in de regel wel wat langer dan 50.000 woorden, dus ik ben nog wel even bezig.

En als ik deze geschreven heb, kondigt Ruige rotsen zich alweer aan, het tweede boek dat samen met deze een tweeluik gaat vormen. Ik heb daarvoor al iets in schema gezet, uit een brainstorm en weet wie de hoofdpersoon wordt.

Afijn, voorlopig blijf ik wel bezig met schrijven.

Blij dat de druk weer een beetje van de ketel af is, omdat ik de NaNoWriMo heb gehaald, al zal de dagelijkse routine van het schrijven gewoon blijven bestaan.

Hoe is het met jullie verhalen?

Groeten van Johanna Lime.

De 14e plaats in de manuscriptenwedstrijd

27 november 2022

De Zilverdag op 26 november

Gisteren ging ik naar de uitslag van de manuscriptenwedstrijd van Zilverspoor.

Ik ben blij dat ik, ondanks het slechte bericht van mijn huisarts dat allebei mijn knieën zijn versleten en de pijn waar ik de afgelopen maand mee heb te kampen, er toch naartoe ben gegaan. Ik heb me rustig gehouden en het is me gelukt om de hele middag te blijven. De zaal van Partycentrum de Binnenhof was een mooie plek om mensen te ontmoeten. Ik zat bij mijn maatjes van de Bootcamp in de buurt en heb ook andere bekenden gezien.

De juryleden van de wedstrijd hebben een aantal leerzame workshops gegeven over perspectief, doseren van informatie, dialogen en inclusiviteit in verhalen. Eigenlijk was het een bijeenkomst zoals ik die gewend ben van de uitgeverij, alleen was hij deze keer niet alleen voor de auteurs. Ook voor deelnemers aan de manuscriptenwedstrijd en voor fans en volgers van About Books was deze bijeenkomst georganiseerd. Leuk om nieuwe gezichten te zien en bekenden van Facebook en van de Zilveracademie tegen te komen.

Door het inleidende praatje van Cocky en Barry van Dijk en de workshops van Anaïd Haen, Sebastiaan Koen, Peter van Roermund en Kim ten Tusscher, met de pauzes ertussen voor een hapje en een drankje, liep de spanning voor de uitslag van de manuscriptenwedstrijd hoog op. Het dramatische effect moest blijkbaar een flinke rol spelen in dit verhaal.

Aan het einde van de middag kwam de uitslag waarop iedereen smachtend wachtte dan toch, zoals dat in het programma was aangegeven. Van de drieënveertig manuscripten, die door tweeënveertig auteurs waren ingestuurd, bleken er tien gediskwalificeerd te zijn. Dat vond ik best een hoog aantal en het leek op een herhaling van Waterloper eerder dit jaar. De redenen voor diskwalificatie bestonden uit : eerder uitgegeven, geen genreverhaal, geen alleenstaand verhaal, te weinig woorden, te veel woorden… Zijn er echt zulke slechte lezers dat men de voorwaarden van wedstrijden niet nauwkeurig opvolgt? Dit is toch niet te geloven?

Afijn, het hield dus in dat er eigenlijk drieëndertig manuscripten waren die in aanmerking kwamen voor een beoordeling door de jury. Er was een longlist van zeventien en een shortlist van zes verhalen. Ik zat in de longlist met mijn verhaal ‘Het geheim van Shiloh’, het haalde de veertiende plaats. Ergens had ik dat ook wel verwacht bij deze tweede manuscriptenwedstrijd sinds die van 2012. Tien jaar geleden bereikten Dinie en ik dit niveau nog niet, maar nu zit dit daar dus wel bij. Een teken dat mijn verhalen beter worden, denk ik hoopvol.

De uitslag en wat die met me heeft gedaan

De jury is best erg kritisch geweest, las ik in het juryrapport. Ze hebben de methode gebruikt die redacteuren van uitgeverijen gebruiken om uit een grote hoeveelheid manuscripten de beste eruit te vissen. Ik verwacht dus niet dat de jury met deze methode alle elementen die ik in ‘Het geheim van Shiloh’ heb gebruikt, waardoor dit verhaal mij zelf zo aanspreekt, hebben ontdekt. Dat blijkt ook wel te kloppen als ik het juryrapport lees. Er wordt bij dit soort wedstrijden altijd gezegd dat het schrijven van een verhaal, en nu dan een heel manuscript voor een boek, alleen al een grote prestatie is. Dat is ook zo, er is maar een beperkt aantal mensen dat meedoet en dat het ook daadwerkelijk geschreven krijgt. Als ik zie wat iemand ervoor moet doen, hoeveel tijd dat kost en hoeveel doorzettingsvermogen, hebben de organisatie en de jury hierin gewoon gelijk. Maar ik merk dat ik die opmerking, die ik bij alle schrijfwedstrijden steeds weer hoor, inmiddels met een flinke schep zout neem. Wat heb ik aan zo’n compliment als ik maar weer moet zien wat ik hierna nog met dit verhaal ga doen?

Eerlijk gezegd ben ik nogal in verwarring geraakt door wat er in het juryrapport staat. Vooral als ik me realiseer dat binnenkort mijn zevende boek bij deze uitgeverij zal worden uitgegeven en ik contracten heb voor nog zeven boeken. Zo slecht kan mijn schrijfwerk niet zijn, toch? Ik denk trouwens dat dit voor meer deelnemers zal gelden en ik ben dan ook echt niet van plan om het advies op te volgen om niets meer te doen met mijn manuscript en om het als een oefening voor een volgende aan de kant te leggen. Wel ben ik het met de jury eens dat dit verhaal nog wel wat verbeteringen kan gebruiken. En na de workshops van gisteren, vraag ik me af of ik het misschien vanuit Jethro Shiloh zelf had moeten laten gebeuren. Maar dan levert het in plaats van een boek misschien een hele serie op, want wat hij in 116 jaar beleefd heeft, is nogal wat. Ben ik weer te hard van stapel gelopen en heb ik er weer veel te veel in willen vertellen? Is het echt waar dat ik te lief ben voor deze wereld en voor mijn boeken? Afijn, ik ga er nog eens over denken hoe het nu verder moet.

Een oorkonde

Dat ik een echte oorkonde kreeg, was een leuke verrassing. En ook de workshops en het juryrapport vond ik fijn. Bovendien was het leuk andere schrijvers te spreken en te ontmoeten. Bijvoorbeeld mijn maatjes van de Bootcamp, met wie ik nu een band heb en waarmee ik samen bezig ben om korte verhalen te schrijven. Van hen won Mirjam Kerrar-Mol de vijfde prijs, zij zat met haar verhaal in de shortlist. Wat een prestatie! Echt heel erg fijn. Gefeliciteerd, Mirjam. En Arjen Broeze, bedankt voor je aanbod om het verhaal op te maken als het klaar is om gepubliceerd te worden. Ook fijn dat jij erbij kon zijn, Marco Samson.

Ik weet niet hoe het komt, maar dat Pam Hage zou gaan winnen, daar had ik al een hele tijd een voorgevoel van. Sinds ik haar verhaal over Orion las, op Facebook. Gefeliciteerd, Pam. Leuk dat je boek Sterrenduister wordt uitgegeven bij Zilverspoor. En Heleen van den Hoven, gefeliciteerd met de tweede prijs.

Volgend jaar komt er een nieuwe manuscriptenwedstrijd bij Zilverspoor. Het is fijn dat mijn uitgever zo enthousiast is om dit weer te organiseren voor de Nederlandstalige auteurs in ons genre. Ik ben daar best trots op.

Op het moment ben ik er zelf nog niet zo zeker van of ik aan die volgende manuscriptenwedstrijd mee wil doen. Hoewel, als ik een goed verhaalidee krijg, zal dat vast weer de drang veroorzaken om opnieuw een verhaal uit te willen werken. Het schrijven zit me nu eenmaal in het bloed, ik kan niet meer zonder. Wat mij ervan weerhoudt om iets nieuws te gaan bedenken is, dat ik bezig ben met Magische Alliantie, een groot project van zes boeken, verspreid over zes verschillende planeten in het door mij bedachte universum. Daar heb ik de contracten van Zilverbron al voor, dus voorlopig kan ik zonder manuscriptenwedstrijd ook ruim vooruit. En de workshops hebben me laten inzien dat ik daarmee ook nog veel nieuws kan ontdekken, naast alle theorie uit studieboeken over schrijven die ik zelf al wilde meenemen in deze zes verhalen. Dus werk genoeg.

En ooit wordt het manuscript dat nu op de veertiende plaats eindigde ook een boek, want ik vind het een te mooi verhaal om het nooit meer aan te kijken.

Groeten van Johanna Lime

Niemand heeft de leiding over jouw geluk, behalve jijzelf

18 november 2022

Waterloper verhalenwedstrijd – de uitslag

Niemand heeft de leiding over jouw geluk, behalve jijzelf.

Dat heb ik op zaterdag 12 november wel ervaren. Ondanks de heftige pijn aan mijn benen, omdat ik twee weken geleden ineens door mijn rechter knie heen zakte, ben ik toch naar de uitslag van de Waterloper verhalenwedstrijd gegaan. Het viel met de nodige ingenomen pijnstillers gelukkig niet tegen, ik kon het redden om er de hele middag bij te zijn.

Het was denk ik een kwestie van “mind over matter” om het maar eens in het Engels op te schrijven, ik had het voor geen goud willen missen.

En wat was het leuk!

Eerst kregen de juryleden een lunch aangeboden en natuurlijk hebben we gesproken over alle verhalen die we mochten lezen. Ik kwam erachter dat ik nog niet eens alle verhalen had gelezen die waren ingestuurd, want bij de eerste ronde waren de verhalen over alle juryleden verdeeld en sommigen kwamen niet in ronde 2 terecht. Ook hadden andere juryleden voor de verhalen van ronde 3 een andere rangorde dan ik en werd het toch nog heel verrassend wie er hadden gewonnen.

Wat ik wel vervelend vond, was dat de organisator, Roos, het zich erg aantrok dat een derde van de ingezonden verhalen moest worden gediskwalificeerd, omdat de regels om documenten anoniem in te sturen niet waren opgevolgd door een flink aantal deelnemers. Ik vind het echt de verantwoordelijkheid van de inzenders zelf, om zich aan de regels van de wedstrijd te houden. Er waren wat dat betreft ook fouten gemaakt met de vormgeving van de verhalen, die ik veelal maar over het hoofd heb gezien. De volgende keer wordt alles nog eens duidelijker uitgelegd in de reglementen en dan hoop ik dat de competitie nog spannender wordt en dat er nog meer schrijvers meedoen aan deze leuke themawedstrijd in ons genre.

Wat ik in ieder geval heb geleerd is, dat ik het heel leuk vind om jurylid te zijn voor Waterloper en dat ik beter niet kan gaan gokken wie de schrijvers achter de verhalen zijn. Wat dat betreft zat ik er helemaal naast. En dat was goed, want daarvoor is het ook een wedstrijd waarbij de auteur anoniem moet blijven, om een zo objectief mogelijke beoordeling te kunnen geven. Er wordt echt alleen gejureerd op de kwaliteit van de verhalen, en het was goed om te zien dat die kwaliteit er was, of er in ieder geval met wat oefening zou kunnen komen.

Het was bovendien heel leuk om te zien dat de meeste verhalen die ik hoog op mijn ranglijst had gezet ook hoog scoorden bij de andere juryleden.

De verhalen van Django Mathijsen en Anaïd Haen, van wie ik toch al heel wat heb gelezen, herkende ik zelfs ook niet. Als jurylid heb ik heel wat verhalen van hen mogen lezen, want ze hadden best veel ingestuurd, alleen herkende ik hun schrijfstijl niet. Ik verdenk hen ervan me expres te hebben misleid door ‘anders’ te gaan schrijven, nadat ze wisten dat ik jurylid zou zijn.

Dat het verhaal dat ik het beste vond, ‘Het is wat het is’, geschreven was door Brenda Hingstman, had ik niet verwacht. Dat maakt het juist zo leuk.

En dat ‘De legende van Latigo Barton’ door Django geschreven zou zijn, had ik net zomin verwacht. Wie verwacht er nou dat iemand die over robots schrijft een cowboy en indianenverhaal zal gaan schrijven met een geraamte in een grot?

Het verhaal van Anaïd Haen, dat de eerste prijs won, ‘Voor geen gat te vangen’, en dat ik op de tweede plaats op mijn rangorde had staan omdat ik geen twee verhalen op de eerste plaats mocht zetten, vond ik grandioos geschreven. Ik ben het er dus wel mee eens dat het uiteindelijk, na alle rangordes van juryleden bij elkaar, de winnaar werd.

Alle schrijvers die hebben meegedaan wil ik hierbij feliciteren. Jullie hebben toch maar mooi een verhaal ingestuurd en ik weet uit ervaring dat een themaverhaal voor Waterloper niet gemakkelijk is om te schrijven. Het is een hele uitdaging om aan het thema te voldoen. Ik hoop ook dat jullie iets hebben aan mijn juryrapport en dat jullie volgend jaar ook weer mee zullen doen. Een tip die ik je dan wel wil meegeven: lees de voorwaarden voor insturen goed door en volg ze ook op, voordat je op de verzendknop drukt. Neem de leiding over je eigen geluk en leg de verantwoordelijkheid niet bij de organisator maar houd hem bij jezelf.

Ik doe volgend jaar weer graag mee als jurylid, als Roos me vraagt.

NaNoWriMo november 2022

Dag 18 van de NaNoWriMo maand en ik ben bezig aan hoofdstuk 14 van Magische Alliantie boek 1 Woest water. Tjonge jonge het is me het verhaal wel. Ik moest er weer eens iets nieuws van maken van mezelf. Natuurlijk heb ik het mezelf daardoor weer eens niet gemakkelijk gemaakt. Een ander plot dat een beetje gebaseerd is op een thriller, maar niet helemaal. Een verhaal waarbij ik eens een ander soort oerkarakter voor storytelling heb uitgewerkt. Een nieuwe planeet met heel veel eilandjes en veel water. En een crimineel als antagonist, die op een wel heel moeilijk toegankelijke plek zijn basis heeft. Doe daarbij nog een groep schakelmagiërs, een pleegmoeder en een paar hybride mensenrassen en je hebt denk ik wel een idee wat ik mezelf heb aangedaan. Bij hoofdstuk 13 stokte het verhaal en zelfs mijn plotschema trok het niet meer verder. Maar vandaag, bij hoofdstuk 14, lukte het met toch weer om door te schrijven. Ik moest gewoon wat dingen in mijn plotschema van plaats veranderen en ik zat weer in ‘the flow’. En nu ga ik proberen om eerst het hele verhaal tot het einde toe verder uit te werken. De spannendste scènes komen er zoals altijd nog aan, dus ik ben benieuwd hoe ik er weer meer vaart in krijg en hoe ik de spanning nog verder op kan voeren, totdat de grootste wens van de protagonist vervuld zal zijn (hopelijk voor hem).

Verhaalredactiecursus

De verhaalredactiecursus die ik online volg gaat ook gewoon door. De derde les was afgelopen dinsdag. We hebben een leuke ploeg en zijn druk bezig aan een redactie. Echt heel leerzaam en daarnaast hebben we er veel plezier bij. Leuk om te volgen dus.

In About Books kwam de aankondiging van de Bootcamp verhalenbundel ter sprake

Met de Bootcamp van Zilverspoor, de eerste die bij de manuscriptenwedstrijd hoorde, ben ik met Marco, Arjen en Mirjam samen bezig aan korte verhalen in een verbeeldingswereld die tijdens de Bootcamp is bedacht. Echt heel fijn dat we elkaar zo goed hebben geholpen met redigeren van de verhalen, dat Cocky heeft besloten er een verhalenbundel van uit te willen geven. Doordat we allemaal een eigen inbreng hebben maar een gezamenlijke wereldbouw en doordat we de verhalen bij elkaar aan laten sluiten, zal het een toffe bundel worden voor liefhebbers van fantasyverhalen.

Redactieronde 2 gaat volgende week beginnen

Aanstaande maandag begint de redactieronden voor Interplanetair boek 3 Schakelmagie. Dan ga ik dus weer samen met Tamara Geraeds aan het werk om bij dit manuscript nog een keer alles goed door te nemen en het nog een beetje bij te schaven.

En volgende week is het alweer tijd voor de Zilverdag en krijgen we te horen wie de manuscriptenwedstrijd gewonnen heeft.

Spannend allemaal en ook best wel druk.

Het fijne is dat ik me er gelukkig bij voel. Bij het jureren, het schrijven van manuscripten en korte verhalen en het doen van de redacties. Dus het is een keuze waarvoor ik graag de leiding op me neem.

Groeten van Johanna Lime

NaNoWriMo 2022 de eerste tien dagen

10 november 2022

Hoe staat het ervoor met het volgende manuscript

Allereerst ben ik voor het eerste deel van de zesdelige serie die ik wil schrijven, Magische Alliantie, al begonnen tijdens CampNaNoWriMo in juli van 2022. Dat was versie 1. Vervolgens ben ik het begin van het verhaal in oktober gaan redigeren en zodra ik voorbij het aantal woorden kwam wat ik in juli al had geschreven, ben ik verder gaan schrijven aan de rest. Dit houdt in dat ik op 1 november, toen de NaNoWriMo pas goed van start ging al 30.744 woorden op weg was in versie 1a van het nieuwe manuscript. Om het anders te zeggen: ik was bezig aan hoofdstuk 6 van mijn volgende boek na Interplanetair.

Op 1 november ben ik opnieuw gaan tellen, want NaNoWriMo begon. Inmiddels heb ik iedere dag de 1667 woorden gehaald (of ietsje meer) en is de score 19.793 woorden op 10 november. Ik ben bezig aan hoofdstuk 11. Aangezien ook dit boek weer 25 hoofdstukken krijgt heb ik ongeveer 40% af van de eerste versie, de versie waarin het hele verhaal eerst eens helemaal uitgeschreven moet worden.

In totaal heb ik nu in 2022 tijdens CampNaNoWriMo, NaNoWriMo en in de maand oktober 50.537 woorden geschreven aan mijn volgende manuscript. Ik ben er nog lang niet, er volgen nog minstens veertien hoofdstukken. Maar het begin staat er en ik ben flink op pad om naar het midden van het verhaal toe te werken. Op sommige dagen lukt het schrijven beter dan op andere. Vandaag kwam er bijvoorbeeld een heel spannende scène aan bod en moest ik nog flink wat bedenken over waar het zich precies af moest spelen, hoe ik de omgeving erin kon verwerken, hoe ik de gevaren het beste kon benoemen en wat de hoofdpersonen precies meemaakten. Dan ben ik echt een groot deel van de dag aan het ploeteren op mijn verhaal. Als het dan is gelukt en er is weer een stukje bijgeschreven, kan ik opgelucht ademhalen. Dit verhaal wordt weer netjes uitgesponnen uit de weinige draadjes van het plot en begint op een mooi weefgetouw te lijken dat uiteindelijk een prachtig kleed gaat worden. Voorlopig ben ik er nog wel even mee bezig deze maand en misschien zelfs tot ver in december. Maar het schrijven lukt en het boek gaat er vast en zeker ook weer komen.

Redactie ronde 2

Ronde 2 van de redactie van Interplanetair boek 3 Schakelmagie komt er over ruim een week ook weer aan. Tamara Geraeds en ik hebben de eerste ronde in oktober afgekregen en op 21 november gaan we nog een keer door het hele verhaal en zetten we alle puntjes op de i.

In dit verhaal wordt de toon gezet. Wat er in Schakelmagie gebeurt, op het eind, heeft vergaande consequenties voor mijn verhaaluniversum. De serie Magische Alliantie bouwt daarop verder, al is het met andere hoofdpersonages die weer een generatie later komen. Op de uitgebreidere wereldbouw met zes planeten van de Magische Alliantie krijg ik steeds meer zicht. Had ik in het begin, toen de uitgever van Zilverbron me de contracten gaf, alleen nog maar een vaag idee over wat ik wilde met de serie, nu begint het steeds meer vorm aan te nemen. Het wordt minder abstract, meer concreet en bij ieder boek heb ik een richting die ik op wil gaan, waarbij het hoofdpersonage het flink voor de kiezen zal krijgen. Een uitdaging om problemen het hoofd te bieden en het volledige potentieel te benutten en te groeien, als wezen.

Verhaalredactiecursus

Behalve dat ik bezig ben met het schrijven van mijn nieuwe manuscript, volg ik bij Zilverspoor de verhaalredactiecursus. We hebben een leuke ploeg en leren erg veel. Het is supergezellig ook al is het een online cursus. Ik heb er reuze veel zin in en dit zal zeker mijn verhalen ten goede komen. Misschien word ik ooit zelfs nog eens redacteur.

Bootcamp

Voor de Bootcamp zijn we met ons kleine groepje bezig om een verhalenbundel te maken. We redigeren de verhalen van de hele groep, zodat ze rouleren en iedereen er een keer naar heeft gekeken. Pas na de laatste ronden sturen we ze op naar Cocky, die dan de redactie gaat doen. Hopelijk krijgen we een mooie bundel met korte fantasyverhalen van de hele groep.

Dit was het laatste nieuws wel weer zo’n beetje.

Wil je nog meedoen aan een actie om Ruimtestad te kunnen winnen voor 1 december? Kijk dan zeker op mijn Facebookpagina waar de link te vinden is en waar je aan de actie mee kunt doen.

Groeten van Johanna Lime

NaNoWriMo is van start gegaan

1 november 2022

De hele maand november, de schrijfmaand van het jaar

Het is weer zover. National Novel Writing Month, afgekort NaNoWriMo, begint.

Wat is NaNoWriMo?

National Novel Writing Month begon in 1999 als een uitdagende maar toch eenvoudige opdracht: in dertig dagen 50.000 woorden van een roman schrijven.

Nu beginnen elk jaar op 1 november honderdduizenden mensen over de hele wereld te schrijven, vastbesloten om de maand af te sluiten met 50.000 woorden van een gloednieuwe roman.

NaNoWriMo werd in 2006 officieel een non-profitorganisatie, en de programma’s ondersteunen creatief schrijven en het taalonderwijs. De NaNoWriMo website biedt onderdak aan meer dan een miljoen schrijvers en fungeert als een sociaal netwerk met auteursprofielen, persoonlijke projectbibliotheken en schrijfmaatjes. NaNoWriMo houdt woorden bij voor schrijvers en organiseert schrijfevenementen in de echte wereld. Vooral in de Verenigde Staten van Amerika, maar in Nederland kun je je ook aansluiten bij een groep die bijeenkomsten organiseert.

De programma’s van NaNoWriMo lopen niet alleen in november, je kunt het hele jaar door via hun website aan schrijfprojecten werken als je wilt.

NaNoWriMo gelooft dat verhalen ertoe doen. Hun programma’s omvatten de National Novel Writing Month in november, Camp NaNoWriMo in april en juli, het Young Writers Program, Come Write In en de “Wat nu?” maanden in januari en februari.

Persoonlijk gebruik ik de website van NaNoWriMo om in de maand november 50.000 woorden verder te komen met een schrijfproject. Soms voldoe ik aan het doel om te werken aan een nieuwe roman, maar andere keren gebruik ik deze mogelijkheid om een al eerder geschreven versie van een roman te redigeren. Ik ga niet naar Write-ins, maar houd soms wel contact met schrijfvrienden, via een chat op de website. Alles wat ik ermee doe gebeurt online.

De hele maand november probeer ik om iedere dag 1667 woorden te schrijven, zodat ik aan het eind van de maand het doel van 50.000 heb gehaald. Op de website houd ik de score bij. NaNoWriMo voorziet mij van grafieken en als ik een bepaalde grens bereik krijg ik een badge als beloning. Ik vind dit een goed middel om mijn schrijfroutine vast te houden, niet voor zomaar een paar dagen, maar voor een hele maand. Soms zelfs voor meer dan een maand, wanneer ik besluit al eerder te beginnen of in december verder door te weken. Dit doe ik dan vooral omdat een fantasy/sciencefiction roman aan 50.000 woorden niet genoeg heeft. Met een uitgebreide wereldbouw en meerdere personages tik ik de laatste tijd toch al gauw de 100.000 woorden aan. Dat is trouwens al heel wat minder dan in het begin, toen Dinie en ik meestal zo’n 125.000 woorden nodig hadden, om trilogie De vergeten vloek te schrijven.

NaNoWriMo helpt me dus goed bij mijn schrijfprojecten en bij mijn doel om jaarlijks een nieuwe roman uit te kunnen brengen.

Aan CampNaNoWriMo in april en juli doe ik vaak ook mee. In die maanden hoef je niet per se 50.000 woorden te schrijven. Alles tussen 10.000 en 50.000 is dan goed. April en juli gebruik ik daarom vaker om te redigeren of om aan kleinere projecten te werken, zoals het schrijven van korte verhalen.

Vandaag, 1 november 2022, begin ik aan een nieuwe roman. De eerste vier hoofdstukken daarvan had ik al geschreven tijdens de CampNaNoWriMo in juli 2022, maar in deze maand ga ik ermee door. Ik start bij hoofdstuk 5 en probeer zover mogelijk te komen. De voorbereidingen zijn gedaan, de wereldbouw, personages en plot zijn uitgewerkt en vijfentwintig hoofdstukken verhaalopbouw staan klaar om ingevuld te worden. Dus hoop ik op een stroom schrijfinspiratie die mij meeneemt naar de wereld van Swanase. Een waterplaneet met veel kleine eilandjes waar diep in de oceaan iets vreselijks gebeurt. Een milieudelict dat het leven in de zeeën bedreigt. Maar ook speelt er bij de personages een groot geheim, een trauma dat een grote rol speelt in dit verhaal. Een grote zoektocht naar familie, daar duik ik in onder deze maand. Hoewel ik de grote lijnen al heb vastgesteld, laat ik mij verrassen door de karakters en eigenschappen van mijn personages, hun gedragingen en gevoelens en alle details van de wereld waarin zij zich bewegen.

Verwacht in november dus niet van mij, dat ik nog veel tijd over zal hebben voor andere zaken. Ik ben in november vooral de schrijfster Johanna Lime. Dat is wat ik doe: ik schrijf en bij het schrijfproces ben ik vertrokken naar een andere planeet, die te vinden is in het sterrenbeeld Lepus. Aangezien jullie nog geen lumaud-communicatie bezitten, zal het moeilijk worden mij te bereiken.

Af en toe hoop ik nog wel even tijd te hebben voor een blog over de voortgang van het verhaal, dus graag tot de volgende keer.

Groeten van Johanna Lime

Cijfertjes en verhalen van Johanna Lime

27 oktober 2022

22 en 23 oktober 2022 FACTS Belgische Comic Con in Gent

Voor het eerst sinds mijn debuut van 2015 stond ik met Zilverspoor in België, op FACTS in Gent. Ik overnachtte twee nachten in het van der Valk hotel en stond zowel op de zaterdag als op de zondag in de Flanders Expo. Net als bij de meeste festivals viel de afstand tussen de parkeerplaats en de ingang wel weer tegen, maar eenmaal in het gebouw viel het gelukkig alles mee. Het was weer een hele beleving.
Het mooie nieuws is, dat ik mijn weekendrecord verbroken heb, wat betreft het aantal boeken dat ik kon verkopen. Daarvan zelfs zes delen 1 van Sluimerend vuur, het eerste boek van trilogie De vergeten vloek. Daarnaast nog een paar andere titels. Hopelijk smaken mijn boeken de kopers naar meer en komen deze lezers terug voor meer boeken van Johanna Lime. Langzamerhand krijg ik het idee dat mijn wereldbouw, met fantasy (magie, goden en vreemde wezens) in een toekomstsetting (ruimteschepen, robots en computers) op andere planeten, steeds meer interesse krijgt. Of zouden Vlamingen sowieso meer lezen dan Nederlanders?
In ieder geval ben ik heel blij met het resultaat en heb ik een fijn weekend achter de rug met collega-schrijvers van de uitgeverij en vriendelijke mensen.

Ronde 1 van de hoofdredactie is klaar

Voor Interplanetair boek 3 Schakelmagie is de eerste hoofdredactieronde achter de rug. Er zijn meer dan 5.000 woorden geschrapt en het manuscript is zeventien pagina’s dunner geworden. Ik vind het helemaal niet erg, want het aantal woorden dat overblijft zorgt toch nog voor een flinke roman, die heel mooi past bij de andere twee boeken. Alle rode draadjes uit boek 1 Ruimtestad en boek 2 Geestenpoort komen netjes bij elkaar. Het overkoepelende plot van de trilogie is netjes afgerond. Ik ben Tamara Geraeds erg dankbaar voor haar kritische kijk op mijn schrijfwerk, ze heeft mijn zwakke punten weer perfect aangegeven en die zijn er inmiddels uit. Het verhaal is lekker strak geworden, en voor mijn doen heel erg spannend! Ik ben weer een stapje vooruit gekomen met het schrijven van verhalen die aangrijpend moeten zijn, vind ik zelf.

Afijn, er komt nog een ronde 2. Wie weet wat er daarin nog verandert aan dit manuscript. Het ziet ernaar uit dat het boek volgens de planning van Zilverbron begin 2023 uit gaat komen. Daar ben ik heel blij mee.

Andere projecten

Ik heb meegedaan aan de Manuscriptenwedstrijd van Zilverspoor, met een heel ander manuscript en een heel andere wereldbouw dan ik gewend ben. Daar komt een Zilverdag voor, waar de uitslag van de wedstrijd wordt verteld. Dus ook weer heel spannend om mee te maken. Hoever zal ik komen met mijn manuscript?

Bij die wedstrijd hoorde een Bootcamp waaraan ik met drie anderen heb meegedaan. We volgden lessen bij Cocky van Dijk en tijdens een van die lessen verzonnen we een gezamenlijke wereldbouw. We spraken af dat we daarvoor ook een aantal korte verhalen zouden schrijven. Ik had mezelf ten doel gesteld om er drie te schrijven. Dat viel nog niet zo mee, want de wereldbouw van de groep was geen setting die mijn voorkeur heeft bij fantasyverhalen. Toch is het me gelukt om er bepaalde elementen bij te halen waar ik wel iets mee kon. Vandaag kreeg ik het derde korte verhaal af. Het is me gelukt om er drie te schrijven, zoals ik van plan was!

Fantastic Stories

Zilverspoor heeft samen met The American Book Center een vijfde editie van een wedstrijd uitgeschreven, waar ik dit jaar aan heb meegedaan. Met een kort verhaal van maximaal 2000 woorden. Voor mij een enorme uitdaging, omdat ik meestal meer woorden nodig heb. Maar het is me wel gelukt.
Alleen haalde het niet de top 10. Jammer.
Toch ben ik blij dat ik het heb geschreven. Ik vind het zelf een goed verhaal, dat een relatie heeft gekregen met de covid periode en het thema eenzaamheid. Ik ben er trots op.
Misschien dat ik er ooit nog iets mee kan doen.

De uitslag van Waterloper Verhalenwedstrijd komt eraan.

Zaterdag 22 oktober vond de laatste controle plaats door de organisator en de toeziend coördinator van de Waterloper Verhalenwedstrijd. Er ging een e-mail uit naar alle deelnemers voor de prijsuitreiking, die dit jaar fysiek gaat plaatsvinden. Leuk! Maar ook heel spannend. Van wie waren de ingezonden verhalen die ik heb gejureerd? Wat zullen de schrijvers vinden van mijn commentaren?
We gaan het allemaal meemaken. Jureren is een heel nieuwe ervaring en het is me goed bevallen. Ik hoop dat Waterloper doorgaat en dat er een volgende editie komt. Een plek voor schrijvers in het fantastische genre om verhalen naar op te sturen. Dat hebben we hard nodig in Nederland, want zoveel mogelijkheden zijn er niet. Ik ben benieuwd naar de uitslag. Wie halen de hoogste plaatsen van editie vier?
Tot ziens, schrijvers.

Groeten van Johanna Lime

Als ik minder denk, kan ik meer dan ik dacht

13 oktober 2022

Redactieronde 1 is over de helft

Sinds 26 september ben ik iedere werkdag samen met redacteur Tamara Geraeds bezig met het onder handen nemen van mijn manuscript. Ja, Interplanetair boek 3, Schakelmagie, komt er over een paar maanden aan! De planning van begin 2023 gaan we halen.

Ondanks de ervaring die ik tijdens het redactieproces met eerdere boeken al heb opgedaan, blijft dit altijd nogal confronterend. Ik ontdek zwakheden in het manuscript die mij tijdens het schrijven, en zelfs na een aantal keer herschrijven, niet opgevallen zijn. Opnieuw worden er stopwoorden uit de tekst gehaald en worden bewoordingen van zinnen ten goede verbeterd. Gedeeltes tekst die herhalend zijn, worden uit het verhaal geschrapt.

Het aantal pagina’s krimpt, er zijn er al negen minder. Het valt mij op dat er deze keer meer alinea’s geschrapt worden dan dat ik er nieuwe gedeeltes bij moet verzinnen, al gebeurt het nog steeds allebei.

Schakelmagie wordt voor mij een bijzonder boek. Ik heb met het schrijven hiervan bewust de grenzen opgezocht en vind het spannend om te zien wat daar tijdens deze redactie van overeind blijft staan. Het moeilijkste gedeelte moet nog komen, de climax zit tenslotte aan het eind. De personages hebben het in dit verhaal moeilijker dan in mijn vorige boeken, er komen heftige gebeurtenissen in voor. Dingen die ethisch niet verantwoord zijn en waar ik vroeger met Dinie samen flink over gediscussieerd zou hebben. Dat ging nu helaas niet, want ze is al bijna vier jaar dood. Ook het proeflezen is het bij dit manuscript deze keer niet gelukt om feedback te krijgen. Ik heb het dus alleen gedaan en hoop dat alle overwegingen die ik had tijdens het schrijven de vorm krijgen die ik voor dit verhaal als doel had gesteld.

Omdat dit het laatste deel wordt van de trilogie Interplanetair en mijn volgende serie hierop verder bouwt, zij het bij een volgende generatie, vind ik het erg spannend om te zien of de fundering voor Magische Alliantie na de redactie nog steeds zal kloppen.

In ieder geval zijn de eerste twaalf hoofdstukken weer lekker strak getrokken en heeft de redactie een goede invloed op het verhaal. Het wordt weer echt een boek waar ik nu al verliefd op ben, dus wat dat betreft past het prima bij mijn vorige boeken.

Ik zit te veel in mijn hoofd

Dat heb ik in mijn leven vaak gehoord. Maar wat moet ik anders doen, als denker?

Tijdens de redactie van Schakelmagie merk ik het weer: ik ben soms overdreven bezig met denken om de controle over mijn verhaal niet te verliezen. Daarom kom ik soms terug op dingen die eerder in het verhaal zijn gebeurd. Zelf heb ik geen probleem met herhalingen, het maakt de dingen voor mij alleen maar extra duidelijk. Maar ik kan me voorstellen dat het voor een lezer saai kan worden om dezelfde gebeurtenissen nog eens te zien in een boek. Het is dus maar goed dat de redactie ze eruit haalt.

Ik moet ook toegeven dat de beste ideeën voor verhalen een wisselwerking zijn tussen denken en voelen, tussen vasthouden en loslaten. Helaas ben ik door te grote openheid en kwetsende ervaringen in mijn leven iemand geworden die de controle op latere leeftijd moeilijk los kan laten. Wellicht dat ik me daarom ook prettiger voel bij het werken met een systeem, zoals het in schema zetten van het plot.

Gelukkig geeft het schrijven mij de vrijheid om met de personages mee te bewegen en met mijn gevoel mee te gaan. Als ik in mijn verbeeldingswereld duik, bestaat de gewone wereld niet langer en voel ik me helemaal vrij. Misschien is dat ook waarom ik zo graag schrijf. Ik kan de controle los laten en kom op plaatsen waarvan ik niet had gedacht dat ik er komen kon. Als ik minder denk, kan ik dus meer dan ik dacht. Die tekst op het plaatje klopt eigenlijk wel.

Wanneer ik weer een nieuw verhaal wil gaan schrijven, duurt het meestal even voordat ik een idee krijg waarmee ik echt iets kan. Meestal komen die ideeën als ik er niet bewust over nadenk, als ik het de vrijheid geef. Ze moeten even rijpen en dan komen ze na een tijdje ineens naar boven. Zo heb ik pas ook weer een idee gevonden voor een kort verhaal voor de Bootcamp, het derde verhaal dat ik hiervoor nog wilde schrijven. Het komende weekend wil ik dit uit gaan werken.

Voorbereiden voor NaNoWriMo

Voor de serie van zes boeken, die volgen na Interplanetair, (Magische Alliantie) ben ik nu al een paar maanden aan het voorbereiden. Het goede nieuws is, dat ik alle personages heb getekend en dat ik van alle personages een uitgebreid profiel heb uitgewerkt. Ik weet hoe ze eruit zien, waar ze wonen, wat hen drijft, wat het achtergrondverhaal is en waarom ze in het volgende verhaal een rol moeten spelen. Het hoofdpersonage kampt met een prangende vraag en probeert uit te vinden hoe het precies zit met zijn afkomst. Hij gaat op onderzoek uit en dan gebeuren er allerlei gevaarlijke dingen die hem tot het uiterste drijven en hem tegelijkertijd het antwoord geven op zijn vraag. Tezelfdertijd kampen de schakelmagiërs met een eigen vraag die ze graag op willen lossen.

Het is Preptober (de maand oktober om je verhaal voor te bereiden) bij NaNoWriMo en ik ben er klaar voor. Laat november maar komen, dan ga ik weer proberen om 50.000 woorden in een maand te schrijven. Dat is natuurlijk nog geen heel manuscript, dus in december zal ik verder moeten werken. Het doel is om voor het einde van het jaar versie 1 van mijn volgende boek af te krijgen. Tegelijkertijd speelt dan ook nog de redactie voor Schakelmagie, dus ik weet wat me te doen staat. Schrijven en redigeren, zorgen dat er nieuwe boeken komen van Johanna Lime. Ik heb er zin in.

FACTS in Gent

Waar ik ook zin in heb, is lezers te ontmoeten. Het volgende evenement waar ik aan mee mag doen is FACTS in Gent. Zilverspoor staat daar weer met een grote kraam. Ik ben nog niet eerder op deze Belgische Comic Con geweest, dus voor mij wordt het een nieuwe ervaring. Op 22 en 23 oktober hoop ik er te staan, in de Flanders Expo. Dus als je boeken van mij op je verlanglijstje hebt, of je bent er nieuwsgierig naar? Kom erheen, dan kunnen we elkaar spreken. Ik signeer mijn boeken graag en heb er ook boekenleggers bij en plattegronden van Biarrastad en Bengalostad.

Groeten van Johanna Lime.

Alle dagen van het jaar

8 september 2022

“Alle dagen van het jaar zijn schrijfdagen,
al ben ik niet alle dagen van het jaar ook daadwerkelijk aan het schrijven”

Ik krijg e-mails van “Days of the Year” toegestuurd, omdat ik dat eens heb ontdekt en ik daar ideeën vandaan kan halen voor mijn blogs. De laatste dagen is het echter nogal druk op het gebied van boeken en lezen. Als ik van iedere dag een blog moet maken, kan ik alle dagen van het jaar met bloggen bezig zijn. Dat gaat niet, want alle dagen van het jaar heb ik al andere dingen te doen, zoals een nieuwe wereldbouw, een vervolg op mijn magiesysteem en nieuwe personages, conflicten en plots bedenken voor mijn volgende serie boeken, schrijven en tekenen. Ik moet dus een keuzen maken uit de onderwerpen die Dagen van het Jaar mij laat zien.

6 september Lees een boek dag
6 september Vecht tegen uitstelgedrag dag
7 september Koop een boek dag
8 september Internationale geletterdheid dag
8 september Star Trek dag

Vandaag is het 8 september, dus dan ga ik maar voor de onderste twee.

De internationale dag van de geletterdheid

Het staat ook wel bekend als… Wereld Alfabetiseringsdag.

In een tijdperk van verlichting, technologie en modern leven is het verbazingwekkend dat naar schatting bijna 800 miljoen volwassenen wereldwijd zelfs de meest elementaire leesvaardigheid missen. In Nederland is het aantal mensen dat niet kan lezen ook een probleem dat nog steeds niet is opgelost. Ik vind dat echt heel slecht, omdat het vermogen van mensen om te lezen en te schrijven rechtstreeks is verbonden met verminderde armoede, een verbeterde sociaaleconomische status en het balanceren van gender en gelijkheid op een duurzaam niveau. Daarom zijn veel landen en regeringen over de hele wereld van mening dat de toename van de alfabetiseringsgraad bij kinderen een directe impact zal hebben op het toekomstige welzijn van hen en hun gezinnen. Zelfs zoiets eenvoudigs als het kunnen lezen van een straatnaambord, het invullen van formulieren, het lezen van het nieuws of het leren van informatie van internet is onmogelijk zonder het vermogen om te lezen. En dit beperkt het vermogen van mensen om te slagen in het leven en obstakels te overwinnen.

Als leerkracht van voornamelijk groep 3 heb ik mijn steentje bijgedragen om kinderen te leren lezen. Ik weet dat er honderden kinderen daarmee door mij geholpen zijn en heb van dichtbij mogen zien hoe blij men wordt van leren lezen. Er gaat een hele nieuwe wereld open wanneer een kind leert lezen. Helaas heb ik ook gezien dat goed leren lezen niet voor iedereen even vanzelfsprekend is en dat er grote verschillen zijn tussen individuele personen. Dat sommigen zelfs als volwassenen nog niet hebben leren lezen is nog steeds een groot probleem in onze maatschappij en dit baart mij zorgen.

Nu ik schrijver ben, probeer ik met mijn boeken lezers te bereiken. Dat is misschien een wat passievere manier om hieraan mee te werken, omdat ik geen les meer geef in leren lezen. Maar het is een manier om toch ook een steentje bij te dragen, want boeken lezen is belangrijk. Ik hoop dan ook dat lezers die mijn boeken oppakken er iets aan hebben, al was het alleen maar om weer een paar nieuwe woorden te leren en daarmee de woordenschat te verbeteren. Het plezier in lezen is ook belangrijk om het vaker te willen doen, daar hoop ik eveneens aan bij te dragen, als is het niveau van mijn verhalen misschien een flinke uitdaging voor laaggeletterden. Maar zonder uitdaging geen groei.

Star Trek dag

Ik zag dat Star Trek vandaag 56 jaar bestaat. Wauw! Dat betekent dat ik al vanaf mijn tiende jaar met Star Trek in aanraking ben gekomen. Dat is dus eigenlijk vanaf 1966 toen ik ook The Thunderbirds ontdekte. Ik heb er geen seconde spijt van met deze serie in aanraking te zijn gekomen, want Star Trek heeft mijn wereld enorm verrijkt. Misschien komt het zelfs hierdoor dat ik mijn grenzen heb verlegd naar het grenzeloze universum. Door Star Trek ben ik misschien wel de vrijbuiter geworden die strijdt voor het recht om te mogen bestaan. Ik denk dat ik zelfs kan zeggen dat Star Trek een hele grote invloed heeft gehad op mijn motivatie om science fiction te willen schrijven. Maar niet alleen science fiction. Een ander tak van het fantastische genre die erbij gekomen is (vermoedelijk heeft Star Wars daar een grote invloed op gehad, maar ook sprookjes, fantasyverhalen en RPG spellen) is natuurlijk fantasy. Hoewel ik mijn verhalen meestal in een moderne wereld af laat spelen, ben ik vooral gefascineerd door magie, als onderdeel van een wereldbouw met allerlei culturele en andere aspecten.

In de diepten van de koude oorlog liet Amerika een profeet komen. Hij sprak niet over religieuze teksten en verdoemenis, maar gaf ons in plaats daarvan een toekomstvisie die zo hoopvol, zo dwingend is, dat het sindsdien onuitwisbaar de verbeelding van de mensheid heeft getekend. Star Trek dag viert die visie en de man die deze had: Gene Roddenberry.

Af en toe is het fijn om een serie van Star Trek te bekijken op een streamingsdienst van de tv. Dat heb ik het afgelopen paar jaar gedaan met Star Trek de originele serie, Star Trek Enterprise, Deep Space Nine, Voyager, The Next Generation en met de nieuwste Star Trek films. Het is echt genieten om daarnaar te kunnen kijken.

Evenementen in dit najaar

Uitgeverij Zilverspoor/Zilverbron staat ook dit najaar weer op festivals. Er moest onder de auteurs geloot worden om te bepalen wie er waaraan mee kan doen en daarom sta ik van de vier plaatsen op twee van de bovenstaande festivals.

Ik doe mee aan Elfia Arcen en eindelijk mag ik ook eens mee naar België en kom ik voor de eerste keer in de Expohallen van FACTS in Gent te staan. Nogal ver van huis, maar daarom heb ik er een soort vakantiedagen van gemaakt.

Behalve naar de festivals ga ik naar de prijsuitreiking van de manuscriptenwedstrijd van Zilverspoor in Naaldwijk. Natuurlijk ben ik reuze nieuwsgierig wie deze wedstrijd heeft gewonnen en op welke plaats mijn eigen manuscript geëindigd is. Het is trouwens ook leuk dat er workshops te volgen zijn en dat er een leuke middag wordt georganiseerd, waarop ik andere deelnemers kan ontmoeten en over mijn passie kan spreken. Ik heb er zin in.

Wat is er van Johanna Lime te koop op Elfia Arcen?

Dit zijn de boeken van Johanna Lime die inmiddels zijn uitgebracht bij Zilverbron. Ze zullen te koop zijn op de festivals waar ik sta.

Goed nieuws

In de afgelopen week kreeg ik van Tamara Geraeds te horen dat zij door uitgeverij Zilverbron gevraagd is om de redactie van boek 3 van Interplanetair te doen. Leuk! Zij was ook mijn redactrice bij Geestenpoort en Schakelmagie kan dan vermoedelijk volgens de planning echt begin 2023 uitkomen. De redactierondes beginnen eind september en lopen door tot eind december. Ook iets om naar uit te kijken. Ik bloei weer helemaal op!

Bezigheden

Behalve dat dit goede nieuws er is, ben ik bezig aan mijn volgende serie, Magische Alliantie. Ik neem er de tijd voor om de wereldbouw, het magiesysteem en de personages eerst heel goed uit te werken en heb nog wat achterstallig onderhoud aan wat eraan voorafging. Voor Schimmenschuw, De vergeten vloek en Interplanetair heb ik bijvoorbeeld niet zoveel tekeningen gemaakt die bij de wereldbouw passen. Al had ik er wel schema’s, een codex in Excel en uitgewerkte lijsten van wezens en personages voor gemaakt, maar de plaatjes daarvoor kwamen ergens anders vandaan. Ik wilde nu eindelijk weleens zelf mijn personages tekenen en ook kaarten van de magiespreuken maken, die ik in de loop van de schrijfjaren heb bedacht. Als het lukt maak ik er een naslagwerk van voor mijn wereld, al was het maar voor mezelf, als ondersteuning bij het schrijven.

Onder een andere pet ben ik natuurlijk ook nog steeds jurylid bij Waterloper en komt ronde drie er al snel weer aan. Dus daarvoor moet ik ook weer aan de bak.

Het geeft niet dat er van alles gebeurt, dat werkt bij mij juist goed. Ik verwacht dat ik in november sowieso wel verder kan schrijven aan versie 1a van boek 1 van Magische Alliantie, tijdens de NaNoWriMo maand. Als dat lukt zit ik nog steeds op schema en heb ik nog de tijd voor een paar herschrijfrondes daarna. Wanneer ik de (grotere en nieuwere) wereld goed heb uitgedacht verwacht ik ook sneller te kunnen plotten en schrijven, want als ik organisch begin loop ik meestal ergens in het verhaal helemaal vast. Dan kost het juist meer tijd om daar weer uit te komen en moeten de dingen soms helemaal opnieuw. Dus maar beter een goede voorbereiding en dan doorwerken tot het verhaal er helemaal zal staan.

Groeten van Johanna Lime

September – Lees-een-nieuw-boek-maand

1 september 2022

Deze keer weer eens wat anders. Volgens “Days of the Year” is September dé maand om een nieuw boek te lezen. Dat vind ik als schrijver natuurlijk leuk, dus daarom ga ik er hier op in.

Leen een boek uit de bibliotheek, word lid van een boeken-leesclub, doe mee aan een leesuitdaging, zoals de jaarlijkse Reading Challenges op Hebban en Goodreads, doneer oude boeken aan een Minibieb en koop nieuwe boeken in boekhandels en op Festivals en beurzen, zodat je kunt verdwalen in hele nieuwe werelden tussen de pagina’s van een gloednieuw boek of een gloednieuw deel van een serie boeken.

Feiten
Wanneer is het? Elke maand september (maar je zou kunnen overwegen dit elke maand te doen, zoals ik. Dan vul je bij de Reading Challenge 12 boeken per jaar in)
Waar valt het onder? Hobby’s en activiteiten (Zeker bij activiteiten als je bij ieder boek dat je leest ook een recensie achterlaat)
Hoe wordt het ingedeeld? Bij lezen en schrijven.
Wat is de hashtag? #ReadANewBookMonth


Wat missen we als we niet zouden lezen?
Volgens Jojen: “Een lezer leeft duizend levens voordat hij sterft. De mens die nooit leest, leeft er maar één.”

Of zoals George R.R. Martin van “Een dans met draken” het verwoordt: “Wanneer iemand de pagina’s van een nieuw boek opent, kan hij gemakkelijk worden meegesleept in een heerlijke wereld van unieke en interessante personages en verhalen, of misschien gewoon boeiende informatie. De beste boeken, zelfs educatieve, leiden de lezer door een verhaal dat zich opbouwt en de visie deelt van iets dat de auteur wilde delen met de mensen van de wereld.

Read A New Book Month is de perfecte gelegenheid om die roman op te pakken die je van plan was te gaan lezen, die doe-het-zelfhandleiding die je hebt gekocht om aan dat project te werken maar nooit echt hebt gelezen, of zelfs een technische handleiding om te helpen bij het begrijpen van een nieuwe stuk machine.”

En wat ik zelf vind: Het is nooit te laat om de magie van taal en lezen te vieren. Doe dus mee aan “Lees-een-nieuw-boek-maand”. Ieder woord heeft betekenis, door je mee te laten nemen door verhalen en taal leer je de kosmos (de binnen- en buitenwereld) beter kennen.

Geschiedenis van Lees-een-nieuw-boek-maand

Boeken zijn een bewijs van de verspreiding van kennis, het delen van verhalen en de verruiming van de geest door deze ideeën vast te leggen en door te geven via een geschreven medium. Eeuwenlang zijn ze voor mensen van vitaal belang geweest om hun geest tot buiten de fysieke ruimte en tijd uit te breiden.

Door de gedachten, ideeën en verbeeldingen van auteurs op te schrijven en door te geven aan lezers, studenten en filosofen, hebben mensen het vermogen ontwikkeld om hun eigen gedachten te delen en te verspreiden door ze op papier te zetten zodat anderen ze kunnen lezen.

Het eerste geschreven woord zou verschenen zijn in 3400 voor Christus. Het eerste verhaal was Het Gilgamesj-epos, een verhaal van de gelijknamige heerser van de Soemerische stadstaat Uruk, die regeerde tussen 2700-2500 voor Christus. Dit verhaal wordt verteld in een mythologische stijl.

Hoewel dit eerste verhaal op kleitabletten werd geschreven lang voordat het gemakkelijkere medium papier werd uitgevonden, kwalificeerde het niettemin als een boek. Natuurlijk is de definitie van wat een boek is, in de loop der jaren veranderd, en omvat alles van bastpagina’s die op verschillende manieren bij elkaar worden gehouden, tot opgerolde pagina’s van papyrus en gemoderniseerde boeken die meer lijken op degene waarmee mensen tegenwoordig het meest mee bekend zijn.

De Lees-een-nieuw-boek-maand, september, moedigt iedereen (zowel ouderen, volwassenen, jongvolwassenen en kinderen) aan om zoveel mogelijk boeken te lezen in hun leven, om nieuwe dingen te leren, om creatieve levens te leiden en om hun geest open te stellen voor nieuwe vormen van filosofie en voor nieuwe mogelijkheden. Het is duidelijk dat september niet de enige maand is waarin mensen nieuwe boeken zouden moeten lezen, maar hopelijk zal dit het begin zijn van een dorst naar kennis en vreugde die tussen de pagina’s van een boek verborgen zitten en door het lezen daaruit tevoorschijn kunnen komen.

Hoe vier je de Lees-een-nieuw-boek-maand?

Lezen is leuk en nieuwe boeken zijn veelbelovend voor allerlei soorten van kennis en avontuur. Probeer eens een nieuw boek en vier de liefde voor het lezen met vrienden en familie en op sociale media. Er zijn op Facebook bijvoorbeeld ook veel lezersgroepen te vinden.

Een nieuw boek lezen? Ja, natuurlijk!

Het vieren van Read A New Book Month moedigt mensen over de hele wereld aan om eens een nieuw boek lezen. Sommige mensen vinden dit doel misschien niet zo ambitieus. Er zijn lezers die soms meer dan honderd boeken per jaar lezen. Dus in plaats van slechts één nieuw boek te lezen, kun je misschien proberen om elke maand een nieuw boek te lezen, of elke week. Toch is het een goed idee om in september te beginnen en vanaf nu het plezier in lezen vast te houden.

Dik of dun. Fictie of non-fictie. Kookboeken of filosofieboeken. Leerboeken of hobbyboeken, het maakt niet echt uit. Als het maar een boek is en het ook daadwerkelijk wordt gelezen!

Veel gestelde vragen over boeken lezen maand

Hoelang duurt het om een boek te lezen?

Afhankelijk van hoe je leest en welk boek het is, kan het slechts een paar uur duren om een boek te lezen of 15-20 uur (voor 500+ pagina’s). Dus een nieuw boek lezen in een maand zou vrij eenvoudig moeten zijn! Ik denk zelf ook dat het een kwestie is van doen, en als boeken je goede leeservaringen geven ben je eerder geneigd weer een nieuw boek te proberen, dan wanneer je ze verplicht moet lezen zoals bijvoorbeeld voor je literatuurlijst van school. Het gaat in deze maand dan ook speciaal over boeken die je aanspreken en waar je zelf interesse voor hebt.

Hoe maken boeken je slimmer?

Boeken helpen niet alleen om iemands woordenschat en kennis te vergroten, ze stellen mensen bloot aan nieuwe ideeën, voeden de verbeelding, vergroten empathie (inlevingsvermogen) en verbeteren zelfs de gezondheid van de hersenen!

Wat zijn goede boeken om te lezen?

Zowat elk boekgenre is goed om te lezen, zolang de lezer het maar interessant vindt. Of je nu belangstelling hebt voor romantiek, geschiedenis, wetenschap, literatuur, mysteries, thrillers, fantasy, sciencefiction, horror, een verzameling korte verhalen, kinderboeken of wat al niet meer. Een boek kan je ontspanning geven, even weg uit de alledaagse sleur, nieuwe kennis, nieuwe inzichten in de wereld om je heen. Als het dat doet is het een goed boek. Het verrijkt je leven of neemt je een poosje mee op een reis door de verbeelding.

Mijn aanraders van boeken die ik (met één boek per maand) de afgelopen jaren gelezen heb.

Ik lees de laatste jaren vooral boeken uit het genre waarin ik schrijf: fantasy, science fiction en soms wat horror- of thrillerachtigs. Bovendien bestudeer ik boeken over schrijven en probeer ik wat ik daaruit aan kennis opdoe mee te nemen voor mijn eigen verhalen. Hieronder zal ik vijf voorbeelden geven van boeken waar ik heel erg van heb genoten.

Recensies die ik van deze boeken heb geschreven vind je hier: https://marjoheijkoop.wordpress.com/category/boekrecensies-door-marjo/

Daar staat een hele lijst van de boeken die ik de afgelopen tien jaar ongeveer heb gelezen.

Dit zijn mijn eigen boeken (het derde deel van trilogie Interplanetair is voor 2023 gepland).

Ik schrijf een combinatie van fantasy en sciencefiction die je science fantasy zou kunnen noemen omdat het fantasy is in een verbeeldingswereld met meerdere planeten en wezens waarbij er ook ruimtevaart en andere technische mogelijkheden worden benut. Qua tijd liggen mijn verhaal een klein stukje in de toekomst. Het is fantasy omdat er koningen en koninginnen zijn, goden, draken en andere Avatars en omdat er magie wordt gebruikt.

Mijn boek De twaalfde Saturnusmaan is semi-autobiografisch en gaat onder andere ook over aliens.

Lees je graag fantasy, sciencefiction of horror?

Kijk dan eens op de website van Zilverspoor (waar de meeste van mijn boeken ook te vinden zijn) https://www.artbooksshop.com/

Veel leesplezier in september, of veel succes met iets nieuws aan kennis opdoen.

Groeten van Johanna Lime

Zachtjesaan weer op het goede spoor

25 augustus 2022

Het heeft even geduurd, maar ik ben weer begonnen met schrijven

Ik had me zo voorgenomen om na het jureren van de tweede ronde voor Waterloper weer verder te gaan met het schrijven aan mijn nieuwe manuscript. Maar ik had eigenlijk niet zo’n zin en wilde vakantie houden, net als veel andere mensen om mij heen. Vermoedelijk komt mijn gebrek aan motivatie om te schrijven doordat ik tussen twee boekenseries in zit. Trilogie Interplanetair is geschreven, maar de redactie moet nog komen. Deze serie van drie is dus nog niet helemaal definitief afgerond, er kan nog iets gaan veranderen voordat het boek gedrukt zal worden. Intussen is het manuscript wel naar de uitgever en kan ik er niet meer zelf aan sleutelen. Ik wacht dus af wat er hierna komt.

De volgende serie, zes boeken over de Magische Alliantie, is eigenlijk iets heel nieuws (en toch ook weer niet). Net als bij Interplanetair wordt er een sprong in de tijd gemaakt. De hoofdpersonages in deze boekenserie worden de kinderen van de schakelmagiërs, die de Magische Alliantie hebben gevormd. Er komen veel nieuwe wezens in beeld en redelijk onbekende planeten. Ik ben inmiddels ver voorbij de wereldbouw en dagboeken van personages gekomen die Dinie en ik samen hebben bedacht en moet iets heel nieuws bedenken. Daar heb ik meer tijd voor nodig dan voorheen, er is meer onderzoek en meer puzzelwerk nodig. Ik wil ook graag nieuwe kennis uit boeken over schrijven meenemen voor de verschillende soorten personages in mijn verhalen. Omdat ik zowel de hoofdpersonages tot hun recht wil laten komen alsook de schakelmagiërs en de verschillende planeten waar ze over waken, springt het creatieve proces voor de hele serie nogal van de hak op de tak. Ik heb een vaag overkoepelend idee, dat steeds meer tot in detail uitgewerkt moet worden. Behalve het plotdeel (ongeveer tot de helft van het verhaal is in Excel gezet) dat ik al had voor CampNaNoWriMo, staat de rest nog ik het klad in een schrijfschrift. Dat moet ik nog verder gaan uitwerken, net als dat ik de vragenlijsten voor de personages in moet vullen. Maar ik was er eigenlijk te lui voor de laatste weken. Ik vond een oud computerspel voor een klein prijsje op internet, het rollenspel Might and Magic VII, waar Dinie en ik jarenlang plezier aan beleefden, en heb me daardoor af laten leiden van het schrijven. Even wat anders doen, even terug in de tijd. Het was iets wat ik nu eventjes nodig had.

Het tekenen van de personages in Painter, wat ik eerder deed, was ook een leuke bezigheid. Ik heb de hoofdpersonages van Interplanetair nu allemaal getekend, zoals te zien was in een vorige blog. Nu wil ik de personages en vreemde wezens nog gaan tekenen die in mijn nieuwe serie voorkomen. Daarvan heb ik er vijf af, maar er komen er nog meer. Ik heb mezelf Paint Shop Pro 2023 cadeau gedaan, zodat ik de tekeningen uit Painter verder kan bewerken, met het nieuwste programma van Corel dat ik steeds gebruik voor beeldverwerking. De nieuwste personages kan ik natuurlijk nog niet laten zien op dit blog, daar moet ik eerst de verhalen voor gaan schrijven. Ik vind ze erg leuk worden en gebruik ze als ik hun kenmerken beschrijf in het verhaal. Maar het invullen van de lijsten voor personages, daar had ik de afgelopen week niet zoveel zin in. Later dan maar.

De grootste vijand van creativiteit is twijfel aan jezelf

Er is een Blogtour van mijn boeken aan de gang. Van de bloggers die ik zelf in mei had gevraagd, hebben de meesten inmiddels een recensie geschreven voor Geestenpoort. Deze week en ook de week ervoor al verschijnen er steeds nieuwe recensies voor Ruimtestad en Geestenpoort. Er wordt commentaar geleverd op mijn werk, want Natascha van Limpt heeft namens Zilverspoor een blogtour voor mijn boeken georganiseerd. Als je de recensies wilt lezen, kijk dan vooral op mijn boekenwebsite, waar ze allemaal te vinden zijn in het uitklapmenu onder de naam van de serie.

Een Blogtour is een prachtig initiatief maar ook ontzettend spannend. In de recensies lees ik over wat een ander van mijn verhalen vindt en van sommige opmerkingen raak ik nogal van slag. De gedachten die ik dan krijg, wil je liever niet horen. Ze zijn erg deprimerend en halen mezelf omlaag. Aan de andere kant word ik vreselijk blij van nieuwe lezers die positieve opmerkingen maken over mijn verhalen, vooral als ze meer van mijn boeken willen lezen. Het gaat dus nogal heftig op en neer met mijn humeur, ik laat me te veel beïnvloeden door anderen en ben het evenwicht kwijt.

Dat geldt ook voor de opmerkingen die gemaakt worden over de manuscriptenwedstrijd van Zilverspoor, waar de jury nu de tweede ronde mee ingaat. Er is een longlist van de beste vijftien verhalen, die moet resulteren in een shortlist van vijf. Er wordt verder niets verteld en ik weet niet of mijn manuscript ertussen zal zitten. Maar mijn interne criticus denkt dat het verhaal intussen wel is afgevallen, dat het niet goed genoeg zal zijn en dat de andere deelnemers veel betere schrijvers zijn. Daarom ben ik gisterennacht pas om half twee naar bed gegaan, omdat ik het begin van het manuscript weer wilde lezen. Ik vond het (de eerste vijftig pagina’s of zo) een mooi verhaal en nu ik het weer teruglas viel het me reuze mee. Bovendien had ik me al voorgenomen, dat wat er ook gebeuren zou, ik dit verhaal uit ga geven. Dus waarom laat ik me zo meeslepen door mijn twijfels? Natuurlijk weet ik dat ik dicht bij mezelf moet blijven en dat meningen van anderen bij die anderen horen. Ik moet ervan uitgaan dat als ik iets zelf goed vind, het ook goed genoeg is.

Waar komt die eeuwige twijfel aan mezelf toch vandaan? Ik moet dat echt eens overwinnen.

Creativiteit komt toch wel naar boven

Als ik er geen druk achter zet, komen de mooiste ideeën vanzelf naar boven drijven. Behalve een kritisch deel heb ik namelijk ook een creatief deel vanbinnen in mijzelf. Het verrast me telkens weer als het voor de leukste ingevingen zorgt.

Ik had naar een YouTube aflevering van Robin Rozendal gekeken die Martijn Lindeboom interviewde over de Harland Awards. (Een aanrader!) Nu is de Harland Awards ook zoiets waar ik sterk over twijfel of ik wel mee moet doen, want als je niet bij de winnaars zit kun je met het juryrapport bijna niks. Dus dan zet je jezelf onder druk om op tijd verhalen in te sturen en had je ze net zo goed voor jezelf kunnen maken, zonder de tijdsdruk van een wedstrijd. Maar dat interview met Martijn was leerzaam en heel leuk. Ik kreeg er weer zin in om toch verhalen te gaan maken. En wat gebeurt? Die dag had ik nog wat oudere bestanden zitten bewerken in mijn tekenprogramma en waren er verschillende leuke beelden voorbij gekomen. Midden in de nacht droom ik over mogelijke verhalen en ik word er wakker van. Nu ligt er op het leesplankje boven mijn hoofd altijd een schrift klaar. Dus ik heb de ideeën gauw opgeschreven, voordat ik verder ging met slapen. Of ik ze echt ga uitschrijven en opsturen zie ik nog wel.

Nadat de wekker was afgelopen de volgende morgen en ik nog wat lag te sluimeren voordat ik op zou staan, kwam ineens de hele flaptekst voor mijn volgende boek in mijn gedachten. Ik heb het opgeschreven in het schrift en daarna in de computer gezet. Nu is een flaptekst bedenken altijd een heel gedoe, dus dit was echt helemaal geweldig.

Hieruit blijkt dat ik onderbewust al heel goed weet waar mijn volgende boek over moet gaan en dat ik op dat diepere niveau allang bezig ben om alles wat ik voor het verhaal nodig heb te bedenken. Het openbaart zich alleen niet op stel en sprong, het heeft nog een beetje rijpingstijd nodig. Maar ik kan erop vertrouwen dat het in orde komt.

Dat vertrouwen moet ik vast zien te houden, dan krijgen de twijfels geen kans.

Intussen verheug ik me op een drukke herfst met allerlei evenementen en prijsuitreikingen en wil ik daar zoveel mogelijk plezier aan beleven. Maar daarover later meer.

Ik ben afgelopen zondag weer begonnen met het schrijven van het manuscript van Magische Alliantie deel 1. De proloog en de hoofdstukken 1, 2 en 3 zijn weer geredigeerd. Morgen ga ik beginnen aan hoofdstuk 4, daar was ik blijven steken bij de CampNaNoWriMo. Naast het schrijven houd ik me bezig met de tekeningen van de personages en af en toe speel in een stukje verder in het RPG spel. Ik kijk soms naar films of series op Netflix en heb nog allerlei bezigheden in en rondom het huis. Dus niks doen is geen optie. Ik ben elke dag druk bezig en dat verhaal komt er wel. Het staat nog niet in Excel maar het zit wel in mijn hoofd. Af en toe zal ik nog wat onderzoek moeten doen en controleren of de dingen die ik bedenk wetenschappelijk te verantwoorden zijn. Een ander magiesysteem begint ook al ergens een beetje te borrelen. Dus als ik het de ruimte en de tijd geef die het nodig heeft, komen de ideeën daarover vast op zijn tijd boven drijven. Ik krijg er weer veel zin in om het verhaal in elk geval zover voorbereid te krijgen dat ik met NaNoWriMo aan de bak kan. Dan wil ik versie 1 helemaal geschreven hebben. En zo gaat het eigenlijk bij ieder boek de laatste jaren, dus waarom zou dit anders lopen?

Zachtjesaan komt de trein weer op het goede spoor terecht. De vakantieperiode is voorbij.