November schrijfmaand

10 november 2019

(Overgenomen, bewerkt en aangevuld van https://www.daysoftheyear.com/)

November is de schrijfmaand voor romans

We zitten allemaal vol verhalen, we hebben allemaal wel iets om te vertellen, maar we lijken nooit echt de tijd te vinden om het daadwerkelijk op te schrijven, toch? We geven als reden om niet te schrijven op, dat er altijd te veel te doen is op een dag, het klopt niet voor je gevoel, het verhaal is er gewoon niet, of we voelen ons gewoon niet goed genoeg.

Dit soort gedachten is waarom sommige van de meest invloedrijke boeken in de geschiedenis nooit zijn geschreven, en uitstelgedrag is de grote moordenaar van artistieke expressie. National Novel Writing Month, door zijn aanhangers bekend als NaNoWriMo, is uw kans om uw innerlijke verhalen naar voren te brengen!

Geschiedenis van de schrijfmaand voor romans

Novel Writing Month maakt een einde aan uw excuses door iedereen aan te moedigen om deze een maand van het jaar te nemen voor het uitproberen van de grote kunst van het vertellen van verhalen. Het doel is 50.000 woorden in één maand, een getal dat nogal ontmoedigend lijkt totdat je je realiseert dat het over een periode van 30 dagen slechts 1667 woorden per dag is. Om dat in perspectief te plaatsen, dat is ongeveer drie keer de lengte van deze blog!

NaNoWriMo is opgericht in 1999, toen was juli er de maand voor en werd het georganiseerd vanuit de magische stad San Francisco. In dat jaar waren er slechts 21 mensen bij betrokken, en zij veroorzaakten een revolutie, hoewel misschien van een ander soort dan ze zich hadden voorgesteld. Vijftien jaar later namen duizenden mensen over de hele wereld deel aan dit geweldige evenement, wat resulteerde in grootheden aan creatieve expressie die de wereld nog nooit had gezien. In 2019 heeft het evenement een nieuwe website gekregen en is NaNoWriMo gekoppeld aan CampNaNoWriMo van april en juli (die je ook kunt gebruiken om te schrijven, maar waar je ook een lager woordenaantal als doel in mag stellen om te halen) en het NaNoWriMo Young Writers Program dat speciaal voor jongeren is.

Hoe de nationale romanschrijfmaand te vieren

NaNoWriMo heeft een bloeiende en ondersteunende gemeenschap van mensen die graag samenkomen, fysiek en digitaal, om elkaar te ondersteunen en aanmoediging en inspiratie te bieden om de creatieve onderneming te stimuleren. In huizen, restaurants, coffeeshops, bibliotheken en scholen over de hele wereld verovert NaNoWriMo al deze plaatsen als een storm. Je kunt https://nanowrimo.org/ bezoeken en een lokale “write-in” bij jou in de buurt vinden om je te helpen schrijven! Nederland heeft haar eigen regio in de organisatie.

Het is duidelijk dat, of je je nu bij deze mensen aansluit of niet, het hele punt van NaNoWriMo schrijven is. Dus haal een idee uit je hoofd en begin met schrijven. Houd jezelf gedurende de hele maand november vast aan 1667 woorden per dag. Maak je geen zorgen over het bewerken, herschrijven of andere kleine dingen die je doet bij het afronden van een roman, die kunnen allemaal wachten tot je klaar bent met je eerste versie van het verhaal. Redigeren en herschrijven doe je later. Het doel is nu om tegen het einde van de maand 50.000 woorden op de pagina te krijgen! Wie het haalt kan een pdf downloaden waar je je naam op zet als winnaar van deze november schrijfmaand. En op de website houd je dagelijks je woordenaantal bij waarmee je badges kunt winnen. Let op het is geen wedstrijd, de uitdaging is vooral voor jezelf. Schrijf dat verhaal dat al zolang in je hoofd zit op. Of verzin een heel nieuw verhaal en ga creatief bezig met schrijven.

Laat november niet voorbijgaan zonder uw grootste romanidee te nemen en van uw verhaal werkelijkheid te maken!

Ik doe eraan mee, jullie ook?

Groeten van Johanna Lime

 

NaNoWriMo week 1

7 november 2019

Ik doe voor het zesde jaar op een rij mee aan de National Novel Writing Month. Het doel is om in de maand november een routine vast te houden en om 50.000 woorden van een nieuw verhaal te schrijven.

In 2019 schrijf ik ook echt de eerste versie van een heel nieuw verhaal, wat eigenlijk de opzet is van NaNoWriMo. Voorheen heb ik de novembermaand ook wel gebruikt om delen van een manuscript te redigeren en te herschrijven. Toen was ik een zogenaamde Rebel, maar nu dus niet. Ik werk aan deel 1 van een nieuwe trilogie die na De vergeten vloek moet komen en die ik de naam Interplanetair gegeven heb.

De website waar ik elke dag mijn geschreven aantal woorden moet invoeren, is vernieuwd. Het is even wennen aan de lay-out, maar ik vind hem wel mooier geworden. Hopelijk halen ze alle kinderziektes er nog uit. Dan werkt hij voor NaNoWriMo in november, maar ook voor CampNaNoWriMo in april en juli. Alles staat dan netjes bij elkaar.

Het leuke van de nieuwe website is dat er een stopwatch en een timer op staat, zodat je een woordsprint kunt maken. Je kunt ook invoeren van hoe laat tot hoe laat je geschreven hebt. Ik heb de timer al eens op een uur gezet. Tussen 10.00 uur ’s morgens en 11.00 ’s morgens kreeg ik een plaatje van een ‘vroege vogel’.

Vandaag voerde ik in dat ik tussen 12.00 uur en 15.00 uur geschreven had, en kreeg ik een flamingo.

Ik werk thuis op mijn laptop. Deze gegevens kun je invoeren en dan krijg je plaatjes op je webpagina te zien. Bovendien zijn er grafieken. Ik vind de staafgrafiek waarop te zien is hoeveel er per dag is geschreven wel handig.

De afgelopen week ben ik goed van start gegaan, er zijn nu 19.240 woorden geschreven.

Vandaag begon de vermoeidheid toe te slaan, dus het is wel fijn dat ik alvast een buffer heb voor als het niet zo lukken wil. 1667 woorden per dag zijn nodig om 50.000 aan het eind van de maand te halen. Ik hoop de 50.000 woorden te kunnen halen, maar liever nog meer.

Het is altijd weer een stimulans om te weten dat schrijvers van over de hele wereld eraan meedoen.

De badges die je krijgt, vind ik leuk. Ik zie ze als een soort beloning. Twee dagen achtereen je woordenaantal invoeren, 3 dagen, 7 dagen, leveren een badge op. 1667 woorden per dag geschreven, 5.000 woorden gehaald, 10.000 woorden gehaald ook. Vanaf nu wordt het lastiger om nog nieuwe beloningen te krijgen en uiteindelijk gaat het er natuurlijk om dat ik een winnaar word.

Ik heb nu van het nieuwe verhaal in een week tijd vijf hoofdstukken geschreven en daar ben ik erg blij mee. Het is het begin van een nieuw avontuur, een nieuwe serie boeken.

 

Wie van jullie doet er ook mee aan NaNoWriMo?

 

Groeten van Johanna Lime

NaNoWriMo 2019 begint

31 oktober 2019

Ik had het al eerder aangekondigd op deze website, maar hier dan nog een keer. Morgen is het 1 november en dan ga ik weer meedoen aan de NaNoWriMo. De hele maand november 2019 zal ik druk bezig zijn met het schrijven van het begin van de eerste versie van deel 1 van een nieuwe trilogie: ‘Interplanetair’.

De verhalen van deze nieuwe trilogie zullen zich in dezelfde verbeeldingswereld afspelen als Schimmenschuw en De vergeten vloek, alleen een generatie later. De hoofdpersonages zijn Irene Morane en Daniël Muir-Attholred, de kinderen van Jima Revaldesh-Morane en van Sylviana Attholred.

Ik ben de laatste week bezig geweest met voorbereidingen.

Prinses Irene Morane die Interplanetair Recht studeert, gaat stage lopen in de ruimtestad waar de Galactische Rechtbank zich bevindt. Ze komt erachter dat er bewijsmateriaal van een vorige rechtszaak wordt ontvreemd. Hun vijanden zouden daardoor een nieuwe rechtszaak kunnen beginnen tegen haar volk. Ze zouden Laskoro en Berinyi kunnen dwingen om de Neutrale Zone op te geven. Dat zal enorme consequenties hebben voor het prille verbond dat haar volk is aangegaan met het volk van prins Daniël Muir-Attholred.

Daniël moet op een andere planeet vrienden van Berinyi te hulp snellen. Zij worden aangevallen door oude vijanden. Maar wanneer Daniël daar is ontdekt hij nog iets anders.

Afijn, het is een ingewikkeld verhaal waarin heel veel gebeurt. Er komen ook wezens in voor die van verschillende planeten afkomstig zijn.

Ik heb het plot al helemaal in een schema staan, dus morgen kan ik starten. Ik heb ook al een idee waar deel 2 en 3 over moeten gaan en welke personages daar een hoofdrol moeten krijgen.

Ik heb er veel zin in. Het lijkt me een geweldige nieuwe uitdaging om fantasy (magie) science fiction (ruimtetechniek) en een vleugje romantiek in een nieuwe trilogie samen te brengen.

Ik hoop dus dat ik tijdens de maand november de eerste 50.000 woorden kan schrijven. Als dat me lukt heb ik een fijn begin en kan ik er in 2020 aan verder werken.

 

Aangezien het wel een aantal uren per dag in beslag zal nemen, moet ik andere dingen laten staan. Sociale media bijvoorbeeld. Daar zal ik minder op te vinden zijn.

Maar als het tussen de bedrijven door lukt, hou ik u van de voortgang op de hoogte.

 

Groeten van Johanna Lime

 

Johanna Lime in de schijnwerpers bij Bookstamel

13 september 2019

Positief denken dag

13 september is Positief denken dag en dus begon ik vandaag met de affirmatie: “Vandaag is een goede dag!” Dat bleek te kloppen, want toen ik na het bezoek aan mijn vader terug kwam, vond ik een e-mail in mijn postvak van Bookstamel. Melanie Hoogvliet heeft vandaag een tweede blog geplaatst van Johanna Lime. Deze keer introduceert ze onze boeken. Het wordt steeds spannender, want de volgende blog van haar wordt denk ik een recensie van Sluimerend vuur. Ik ben vreselijk nieuwsgierig naar wat zij van dit boek zal vinden. Melanie leest heel veel en dus kan ze ook veel boeken vergelijken. Nu maar hopen dat het verhaal haar pakt en dat ze het wat vindt. Altijd weer spannend, als je weet dat mensen een boek van je aan het lezen zijn.

Een winnaar bij Qreative Minds recensies

Smeulend venijn deed pasgelden mee aan een winactie op Qreative Minds Recensies, dus heb ik het boek vandaag naar de pakketpost gebracht. Sophia, het komt eraan! Ik ben heel benieuwd wat je ervan vindt.

Saturnus Maan

Afgelopen woensdag kon ik niet verder komen met het verhaal van Saturnus Maan. Bijna had ik het opgegeven, maar dat heb ik niet gedaan. Ik heb mijn schouders eronder gezet en heb de hele plot van vierentwintig hoofdstukken rigoureus aangepakt. De eerste vijf hoofdstukken konden wel blijven staan, maar de rest is allemaal van plaats veranderd. Voor het plotschema heb ik zoals ik meestal doe gebruikt gemaakt van de indeling van Larry Brooks. Die werkt bij mij toch meestal het beste voor romans. Nu ben ik weer begonnen met een nieuwe versie van het verhaal. Ik noem het deze keer: De twaalfde Saturnusmaan. Nu ga ik het hele verhaal neerzetten en kijk ik daarna wel of er nog iets aan veranderen moet. Er is een interne motivatie om mijn autobiografische verhaal te schrijven, hoewel ik er een toch weer een science fictionverhaal van maak met aliens. Ik wil het luchtig houden.

En nu Bookstamel

Hier is de link met de introductie van de boeken van Johanna Lime op BOOKSTAMEL, met het originele bericht.

En hier de tekst, want die neem ik graag over op mijn blog.

Van eigen bodem: Johanna Lime 2

Geplaatst door BOOKSTAMEL op 13 SEPTEMBER 2019

Hallo lieve lezers van Bookstamel,

We zijn alweer halverwege de maand en in de tweede week van de blogs van eigen bodem. Dat betekent dus dat we het heel veel over boeken gaan hebben deze maand. En dan natuurlijk vooral de boeken geschreven door de auteurs van eigen bodem (Nederland en Vlaanderen).

Vandaag is het de beurt aan Johanna Lime. We gaan het over haar boeken hebben. Dit zijn boeken voor de fantasyliefhebbers onder ons. Ik weet dat de meningen van mijn lezers over fantasyboeken enorm uiteen lopen. Eigenlijk is dat een goed teken, want als iedereen helemaal lyrisch was over hetzelfde genre, dan was het aanbod al snel erg saai.

Laten we beginnen met de serie De Vergeten Vloek. Deel 1 in deze serie heet Sluimerend vuur en deel 2 Smeulend venijn. Ik vind deze titels echt super goed gevonden. Als het goed is komt volgend voorjaar deel 3 uit. Van alle drie de boeken zullen jullie een recensie gaan vinden op Bookstamel.

Boek 1 gaat over het koninkrijk Laskoro dat bestaat uit vijf planeten in de Plejaden en bij de ster Atlas. Dit is de wereld waar de dynamiekmagiërs van weleer leven. Hoewel magiërs misschien een groot woord is in de wereld waar de techniek vergevorderd is. Door een dreiging van buitenaf wordt het echter noodzaak om de magie terug te krijgen.

Waar deel 2 over gaat dat ga ik natuurlijk nog niet zeggen, want dan zou ik dingen gaan verklappen en dat is natuurlijk niet de bedoeling.

Schimmenschuw is het debuut van Johanna Lime. Ik vind een debuut altijd heel bijzonder omdat het de eerste keer is dat een auteur haar werk showt aan de buitenwereld. Ik denk dat het dan ook voor een auteur de meest bijzondere dag moet zijn om dan eindelijk je allereerste boek in handen te houden.

Schimmenschuw gaat over Kamilia. Als het zomercircus van Droam in Tulle komt, speelt Kamilia voor waarzegster, maar als ze voor zichzelf de toekomst wil zien, wordt ze meegenomen door Avatars en valt door een tijdpoort. Al gauw blijkt dat Kamilia in een ver verleden terecht is gekomen, op Chyndyro, een zusterplaneet van Laskoro. Ze wordt naar de matriarch gebracht en krijgt in de tempel te horen dat ze door zeven landen moet reizen om zeven punten van een ster te verzamelen. De zevenster vormt de sleutel van de enige tijdpoort die hier is. Er liggen onmogelijke opdrachten op haar te wachten. Dan krijgt ze ook nog eens te maken met geesten van draken die haar tegenwerken. Kamilia wordt bij haar zoektocht geholpen door een groepje trouwe vrienden en ontdekt dat ze een speciale magische gave bezit. Maar is het genoeg om de opdrachten te vervullen en naar huis terug te keren?

Zijn jullie al nieuwsgierig geworden naar de boeken van Johanna Lime? Kom dan volgende week weer terug voor mijn recensie van sluimerend vuur.

Heel veel liefs, Melanie

 

Ik wens jou een hele fijne positief denken dag, Melanie. Dank je wel voor deze leuke introductie van mijn boeken.

Groetjes van Johanna Lime

Johanna Lime in september – en Bookstamel

6 september 2019

De maand september

In een vorig bericht (dat ik op 25 augustus 2019 plaatste in het menu Berichten), schreef ik dat er een spannende maand aan kwam. Ik weidde er nog niet zo over uit en dat is maar goed ook, want het spannende was dat de redactie van De vergeten vloek deel 3 zou gaan beginnen op 9 september. Dit gebeurt echter voorlopig nog niet omdat er iets over het hoofd gezien was in de planning, wat voorrang krijgt. Nu begint het redactiewerk op 2 december. Hopelijk ruim op tijd om het redactiewerk goed af te krijgen, zodat deel 3 van de trilogie echt op de Elfia in Haarzuilens in april 2020 uitgebracht zal worden, volgens de planning van Zilverspoor.

Bezig met schrijven

Voorlopig ben ik met ander schrijfwerk bezig. Ik ben achteraf toch weer aan Saturnus Maan begonnen (hoe veranderlijk kan een mens zijn?), ook al zag ik er in eerste instantie tegenop. Het verhaal heeft een hele tijd stil gelegen en toen ik het weer oppakte, dacht ik dat het niet goed genoeg was. Maar nadat ik er toch weer aan begon te werken, viel het achteraf erg mee. Ik hoefde alleen hier en daar de zinnen iets anders te verwoorden.

De twaalf hoofdstukken die ik al eerder had geschreven, zijn inmiddels weer herschreven en ze zijn nu een stuk beter. Nu kan ik verder gaan schrijven aan de tweede helft van dit verhaal. Het ziet ernaar uit dat het een minder dik boek wordt dan de boeken uit De vergeten vloek of Schimmenschuw. Er staan autobiografische gedeelten in, maar het gaat ook over aliens. Noem het autobiografische science fiction, historie en fantasy tegelijk. Ik ben bij het tweede keerpunt aanbeland en vanaf nu wordt het steeds spannender omdat de hoofdpersonages erachter zijn gekomen wat er met hen gebeurd is. Ze gaan nu actief meewerken aan de onderzoeken van de aliens, die op de twaalfde maan van Saturnus een onderzoeksstation hebben neergezet. Meer verklap ik voorlopig niet.

Ik had hier een nieuw project voor de NaNoWriMo van november 2019 van willen maken, maar daar moet ik waarschijnlijk iets anders voor verzinnen. Tegelijk ben ik begonnen aan een kort science fiction verhaal voor de schrijfwedstrijd Zonderlingen (een bekende naam voor een groepje schrijvers dat net als ik meedeed aan Magic Tales in 2012, maar nu toch wat anders). Hopelijk krijg ik twee sciencefictionverhalen voor de deadline af.

 

Ongeduld en jaloezie

Soms ben ik erg ongeduldig. Vooral wanneer er afspraken zijn gemaakt en die worden dan niet op tijd nagekomen. Dan voel ik me weer net zo onzichtbaar als vroeger op school. Ik werd compleet weggepest en eindelijk, na veel geïncasseerd te hebben, ging ik er tegenin. Ik sloeg van me af en achteraf is dat mijn redding geweest, al was het op dat moment minder fraai. Het resultaat was echter wel dat ik vanaf die tijd overal buiten gehouden werd. Niemand zag mij staan, ik had net zo goed helemaal onzichtbaar kunnen zijn.

Er zijn na winacties afspraken gemaakt voor het schrijven van recensies, maar daar is er meer tijd voor nodig en ik moet geduld oefenen. Er was ook een misverstand waardoor iets een maand later kwam dan ik had verwacht. Ik schroom te lang om contact te zoeken met mensen en zit dan in onzekerheid, terwijl het makkelijk opgelost kan worden. Ik denk ook altijd maar dat iedereen zo plant als ik en dat blijkt niet zo te zijn.

Ik moet zeker ook eens afleren om jaloers te zijn op andere schrijvers die om de haverklap op Facebook in de schijnwerpers staan en daar elke week wel met een nieuw boek verschijnen. Ik kan daar moeilijk tegen en voel me steeds weer buitengesloten. Maar ja, dat is het verhaal van mijn leven. Ik moet er maar aan wennen en afleren om mezelf met anderen te vergelijken, want daar word ik alleen maar ongelukkig van.

 

September en oktober worden leuke maanden

Ik richt me nu op de leuke dingen die eraan komen. Eerder had ik contact met Django Mathijsen en binnenkort komt er een YouTube interview dat op Castlefest is opgenomen. Daar verheug ik me op. Bookstamel kwam vandaag met een blog waarbij Johanna Lime geïntroduceerd wordt en dat is reuze leuk! Gelukkig weet ik dat er meer komt in september en ook nog in oktober. Ik heb bewondering voor Melanie, die ondanks de zorgen om haar gezondheid een geweldig leuke blog heeft waar Nederlandstalige auteurs in het zonnetje worden gezet. In september komt er nog een recensie en een interview. Ik kijk daar echt naar uit. Bookstamel is een geweldig initiatief!

 

Hier de link met de introductie van Johanna Lime op BOOKSTAMEL, met het originele bericht. http://bookstamel.com/2019/09/06/van-eigen-bodem-marjo-heijkoop/

 

En hier de tekst, want die neem ik graag over op mijn blog.

Van eigen bodem: Johanna Lime

Geplaatst door BOOKSTAMEL op 6 september 2019

Hallo lieve lezers van Bookstamel,

Vandaag is het alweer tijd om jullie voor te gaan stellen aan een nieuwe auteur voor de blogs van eigen bodem. Een van de leukste dingen aan het begin van de maand is toch wel om deze auteurs bekend te maken aan jullie. Ik weet namelijk zelf al minstens 3 maanden tot een half jaar van te voren welke auteurs er welke maand mee gaan doen. Dit dan nog zoveel maanden geheim moeten houden vind ik echt super lastig. (Want ik ben niet zo goed in het bewaren van geheimpjes). Daarom is het altijd weer een feestje als ik dan eindelijk aan jullie mag verklappen wie er mee gaan doen.

Dit keer ga ik jullie voorstellen aan Johanna Lime ( het pseudoniem van Marjo Heijkoop). Marjo Heijkoop is geboren op 29 september in het jaar 1956. Ze is geboren in Krimpen aan den IJssel en de oudste van een gezin met drie kinderen. Marjo studeerde aan de mavo en de havo, ging naar de pedagogische academie en werkte daarna 25 jaar als groepsleerkracht in het basisonderwijs. Ze werd intern begeleider en volgde een opleiding voor remedial teacher, studeerde daarna voor NLP Practitioner en NLP Master Practitioner. Ze had vijf jaar lang naast haar baan als lerares een eigen praktijk aan huis als NLP Counselor. Door problemen in verband met de fusies in het onderwijs kwam ze in een tweede spoor re-integratie terecht. Marjo is omgeschoold voor werkvoorbereider in de bouw (MBO BOL4 in een jaar gehaald). Na een paar moeilijke jaren kwam ze als intern projectleider bij een schildersbedrijf terecht waar ze alleen verantwoordelijk was voor alle klein onderhoud klussen voor glaszetten en schilderwerk. Maar na zes jaar werd haar functie opgeheven vanwege de economische crisis.

Na weer een lastige periode besloot ze met pensioen te gaan. Marjo Heijkoop was al heel haar leven bezig met schrijven en tekenen en besloot om haar passie te gaan volgen. Ze maakt digitale tekeningen voor haar blogs met o.a. Paint Shop Pro ze houdt een bullet journal bij, speelt games en leest natuurlijk boeken. En ze is natuurlijk boeken gaan schrijven.

Dit schrijven begon in 1966 met het winnen van een opstellenwedstrijd. Fantasy en Science fiction vond Marjo Heijkoop altijd al geweldig. Toen ze op 19 november 1982 ging samenwonen met Dinie Boudestein schreven de twee dames verschillende dagboeken van personages. Deze personages waren het waard om in boeken terecht te komen. De dames begonnen samen te schrijven onder het pseudoniem Johanna Lime. Helaas overleed Dinie op 23 december 2018 aan kanker. Marjo besloot daarna om alleen verder te gaan schrijven onder de naam Johanna Lime, maar natuurlijk is Dinie in gedachten altijd bij haar. Volgende week ga ik uitgebreid in op de boeken van deze dames.

Maar voor nu wens ik jullie een hele fijne dag.

Liefs, Melanie

 

Ik wens jou ook een hele fijne dag, Melanie, en beterschap na je operatie. Hopelijk kun je snel weer met twee handen boeken vasthouden om te lezen.

Groetjes van Johanna Lime

 

Terug naar wat ik al wist – het is een fase

19 augustus 2019

(Op de foto’s staat het schuilderwerk waaraan ik in 1990 bezig was, na de cursus LO tekenen).

Terug naar wat ik al wist

Het heeft me goed een week gekost, maar eigenlijk wist ik dat het zou gebeuren. Ik keer terug naar wat ik in mijn hart al wist. In mijn vorige blog schreef ik dat het autobiografische verhaal waaraan ik tijdens de cursus Schrijf Je Verhaal bij Marjon Sarneel begonnen was, me na het lezen van de eerste hoofdstukken helemaal niet meer aanstond. En eigenlijk was dat ook zo. Ik werd er nadat het na april 2018 aan de kant gelegen had weer mee geconfronteerd. Het verhaalidee bevat veel autobiografische elementen, uit mijn leven met Dinie samen. Het heeft me overvallen. Na al het redactiewerk en na het schrijven aan het manuscript van Schamel verbond, zag ik dat dit verhaal in de vorm waarin het was geschreven aan kwaliteit miste. Het moest actiever en dramatischer worden zodat de boodschap die ik aan de lezers mee wil geven beter tot zijn recht komt. Maar vorige week had ik nog geen goed idee van hoe ik dat moest aanpakken.

 

Even iets anders doen

Ik ben even iets anders gaan doen en heb me bezig gehouden met lessen van de cursus Fantasy in vogelvlucht: een reis door de genres, van Fantasy Schrijven. Voor de uitwerking van de opdrachten moest ik allerlei onderzoek doen. Intussen heb ik een magische plek gevonden in het donkere woud en een bezwering geschreven waarbij ik de krachten van een demon gekregen heb om daarmee een lich te verslaan. Ik ben naar het hoge Noorden gereisd om bij een echte dwergensmid een magisch zwaard te laten smeden, waarmee ik vervolgens een draak ben gaan bevechten. Mijn vriendin was een dievegge, zij heeft een belangrijk voorwerp uit het hol van een andere draak gestolen en niet eens met gebruikmaking van de Dode Hand. Maar ik ben ook in de huid van de draak gekropen en heb mijn hol tegen indingers beveiligd.

Nu ben ik aan het verzinnen hoe een Harry Potterverhaal in Nederland kan werken en daarna komen er nog veel meer opdrachten waarbij mijn creativiteit flink wordt aangesproken.

Het is leuk om te doen, maar nog niet zoals ik dacht dat ieder hoofdstuk direct een kort verhaal oplevert. Daarvoor heb ik te weinig geduld gehad, want potentieel zit die mogelijkheid er zeker in. Alleen kost dat weer veel meer onderzoekswerk en zijn er uitgebreidere verhaalschema’s voor nodig. Wel handig om achter de hand te houden voor als er weer een wedstrijd komt.

Naast het schrijven ben ik aan de gang gegaan met mijn nieuwste tekenprogramma, Painter 2020. Ik ben weer aan het draken tekenen geslagen. Nu heb ik het plan om allerlei leuke elementen te gaan tekenen die in een omgeving kunnen worden samengebracht om ze dan weer te gebruiken voor kaften voor boeken. Een tijdje geleden is me dat met mijn e-books tenslotte ook gelukt. En tekenen geeft me een net andere vorm van ontspannen bezig zijn dan schrijven.

 

Het is een fase

Vandaag heb ik me er toch weer toe aangezet om Saturnus Maan erbij te nemen, want dit autobiografische verhaal blijft aan mij trekken. Er is gewoon een behoefte om dit verhaal te doen, daar kan ik echt niet onderuit. Hoewel ik het als project voor NaNoWriMo heb gepland, maakt het niet veel uit of ik er nu al aan begin. Tenslotte kan ik in november ook wel een ander project bedenken. Zolang ik me vrij voel om te switchen tussen schrijven, opdrachten voor een cursus uitwerken en tekenen, gaat het prima.

Ik ben er nu achter gekomen hoe ik dit het beste kan bekijken. Het is een fase. Net zoals ik vroeger eerst tekeningen maakte van mijn series schilderijen, die ik dan later met gouache of acrylverf beschilderde, zo is het ook met mijn verhalen. Er is een goede opzet nodig, maar daarna kunnen er verschillende veranderingen aangebracht worden voordat het uiteindelijk die vorm heeft gekregen die echt goed voelt. Ik ben dus begonnen met herschrijven. Het verhaalidee is prima, maar moet nog iets beter worden doordracht en uitgewerkt. Er komen meer persoonlijke details in het verhaal, het wordt wat dramatischer en aangrijpender. Saturnus Maan is de werktitel, voor de echte titel ben ik al hard aan het nadenken.

Zoals ik het nu zie heb ik als schrijver sinds april 2018 weer een stap vooruit gezet. Als ik nu een stukje actie en diepgang mis, komt dat door het redactie- en schrijfwerk van het afgelopen jaar. En daar ben ik blij mee, want daaruit blijkt dat ik me verder aan het ontwikkelen ben.

De beste keuze, blijkt nu weer, is te doen wat je hart je ingeeft. Soms heb je even tijd nodig om dat te begrijpen en schommelt de weegschaal (mijn sterrenbeeld) heen en weer. Gelukkig is hij nu weer in balans.

 

Groetjes van Johanna Lime

(Marjo)

CampNaNoWriMo 2019

1 juli 2019

Mijn CampNaNoWriMo project voor juli 2019

Het is 1 juli, tijd voor CampNaNoWriMo!

De hele maand juli van 2019 heb ik gereserveerd voor het herschrijven van mijn manuscript voor ‘De vergeten vloek deel 3 Schamel verbond’.

Het verhaal voor dit deel is helemaal geschreven in Versie 3, maar in juli gebruik ik CampNaNoWriMo voor Versie 4. Dat doe ik omdat ik alles nog eens goed wil controleren. Is er niet teveel spanning weggehaald doordat ik op de dingen vooruit gelopen ben? Moet ik niet hier en daar een beetje forshadowing ertussen voegen om dat wat aan het einde gebeurt langzaam op te bouwen? Zijn echt alle draadjes vastgeknoopt in het laatste deel van de trilogie? Ik ga dus aan het controleren en herschrijven. Dan kan ik in augustus de laatste puntjes nog op de i zetten en ben ik op tijd om het manuscript in te leveren bij uitgeverij Zilverbron.

Dit is het plaatje van mijn bij CampNaNoWriMo aangekondigde project voor juli 2019:

Ik heb me aangemeld voor 50.000 woorden, het maximum, maar het manuscript is meer dan twee keer zoveel, dus ik ga er hard tegenaan en probeer per dag een hoofdstuk onder handen te nemen.

Een fijne stimulans

CampNaNoWriMo is altijd weer een goed stimulans voor het schrijven. In de maand april heb ik er ook aan meegedaan. In eerste instantie had ik me aangemeld voor 30.000 woorden, maar in de loop van april heb ik dat aantal bij moeten stellen en werd het 20.000. Daardoor kon ik op 21 april als winnaar uit CampNaNoWriMo komen. Uiteindelijk heb ik meer dan 23.000 woorden gehaald.

Bij Camp is die mogelijkheid er om bij te stellen, in november bij de meer serieuze NaNoWriMo moeten er echt 50.000 woorden in een maand geschreven worden om te kunnen winnen.

En wat win je dan voor een prijs?

Ach, je krijgt een pdf bestand waar je naam op staat als winnaar, het gaat dus maar om de keizer zijn baard. Ik zie het als een spelletje: ‘Lukt het mij om de schrijfroutine weer op te pakken en lekker door te kunnen schrijven in deze maand?’

De beloning is dan dat je een project ook echt hebt afgerond.

Het CampNaNoWriMo project van april 2019

In april schreef ik voor de Waterloper Verhalenwedstrijd. Ik wilde drie verhalen schrijven voordat de maand mei begon, want in mei konden er verhalen worden ingestuurd voor de eerste editie van deze nieuwe wedstrijd. Het zijn weliswaar twee nieuwe verhalen geworden en een herschreven verhaal dat al eerder eens had meegedaan aan een andere schrijfwedstrijd, maar het is me dus toch gelukt. Ik heb aan Waterloper meegedaan met drie ingezonden wedstrijdverhalen. Ze liggen nu bij de jury en dat is reuze spannend, want zal eruit komen dat ik als schrijver gegroeid ben? En hoe zwaar is de competitie? Ik weet dat er een paar schrijvers aan mee doen die al veel prijzen hebben gewonnen, dus ik beeld me niet in dat ik de top kan bereiken en als een van de winnaars uit de bus kom. Het zou al fijn zijn als ik ergens net boven het midden sta. We zullen het zien. Het meest kijk ik uit naar het juryrapport, want aan de hand van de commentaren die daarin zullen staan kan ik mijn verhalen weer herschrijven en misschien zelfs ook weer publiceren.

Als u het overzicht van korte verhalen ziet bij Publicaties NL, dan zult u begrijpen dat ik reuze trots ben op de lijst die inmiddels op Smashwords te vinden is. Daar staan de meeste korte verhalen van Johanna Lime tot nu toe, ze zijn uitgegeven als e-books.

Het was een goede beslissing om ze niet te laten verstoffen in de computer, ze door een redactrice te helpen verbeteren en ze als e-book uit te geven, vindt u ook niet?

Voor u als lezer is het misschien interessant om te weten dat er in juli een paar e-books afgeprijsd zijn, maar dan moeten ze wel via Smashwords worden gekocht, want het is de Summer Sale op Smashwords. Hij duurt de hele maand juli 2019.

 

Zo, en nu ga ik weer verder met het herschrijven van mijn manuscript, het is CampNaNoWriMo.

Groeten van Johanna Lime

Tijd voor een nieuw schrijfplan

10 juni 2019

Wie mijn blogs volgt, weet dat ik alleen verder ga als Johanna Lime, maar eerlijk gezegd had ik er in de periode dat er redactie op onze korte verhalen plaatsvond moeite mee om nieuwe dingen te doen.

Tussen augustus 2018 en juni 2019 zijn we/ben ik druk bezig geweest om in samenwerking met Tamara Geraeds de redactie op 26 korte verhalen te doen. Ze zijn of worden (op)nieuw als e-book uitgegeven op Smashwords.

19 verschillende verhalen met NL (Nederlandstalig) op de kaft en zes vertaalde met EN (Engels) staan hier: https://www.smashwords.com/profile/view/JohannaLime2

Een serie van 7 sciencefiction verhalen wordt vanaf 1 juni (1 verhaal per week) geplaatst en komt hier: https://www.smashwords.com/books/byseries/39033

Het heeft me moeite gekost om in de eerste maanden van 2019, na Dinie’s overlijden, met het schrijven aan Versie 3 van De vergeten vloek deel 3 door te gaan. De routine werd verbroken en wekenlang kwam ik geen woord vooruit. Toch ben ik langzamerhand wel aanbeland bij hoofdstuk 26 en is het plot gewijzigd zodat ik weer vooruit kan komen met de rest. Ook heb ik in de tussentijd een paar verhalen geschreven voor de Waterloper verhalenwedstrijd.

Het idee dat ik in de eerste vijf maanden van 2019 te weinig aan schrijven heb gedaan, speelt door mijn gedachten. Natuurlijk is het zo dat ik het na Dinie’s overlijden nogal druk had met allerlei zaken die geregeld moesten worden. Voordat alle administratieve rompslomp afgehandeld werd, was ik vijf maanden verder. Toch was het regelen van die dingen niet het ergste. Het grootste probleem was dat ik moest accepteren dat ik voortaan alleen zou zijn. Ik voelde me verdrietig en eenzaam. Zo zachtjesaan begint dat gevoel een plekje te krijgen. Ik heb mezelf een spiegel voorgehouden en goedbedoelde adviezen van anderen afgewogen. Daarna heb ik een paar knopen doorgehakt. En nu komt er wat meer ruimte voor het leven dat ik voor mijn toekomst voor me zie. Ik kan weer nieuwe plannen maken. Plannen met betrekking tot ons huis en plannen voor bezigheden waar ik blij van word. Die laatste zijn de plannen die er steeds al waren en die betrekking hebben op mijn schrijfwerk. Ik heb nu besloten om daar daadwerkelijk de tijd voor vast te zetten in mijn agenda. Om dus echt iedere dag te schrijven.

Ik heb een nieuwe planning gemaakt voor de rest van 2019 en die staat nu in Excel. Het houdt in dat ik elke dag minstens twee en een half uur schrijftijd neem. Met de kookwekker erbij, zodat ik elk kwartier af kan vinken. Dat is een manier die voor mij werkt.

In juni ga ik de resterende hoofdstukken van Versie 3 van De vergeten vloek afschrijven.

In juli gebruik ik CampNaNoWriMo om Versie 4 te schrijven.

In augustus zet ik de laatste puntjes op de i en stuur ik het manuscript naar Zilverbron.

Dan ga ik verder schrijven aan Saturnus Maan, maar als het me lukt wil ik ook beginnen aan verhalen voor Godijn Publishing, en zeker meedoen met een scifi/fantasy wedstrijd genaamd Zonderlingen (die naam ken ik nog goed van 2012 toen we op Magic Tales bezig waren met een groep enthousiastelingen).

Elke dag schrijven en een routine opbouwen, dat is wat ik opnieuw voor elkaar wil krijgen. Nu de redactie van korte verhalen voorbij is, krijg ik weer zin in iets nieuws. Nieuwe korte verhalen verzinnen om erbij te zetten op Smashwords, of misschien zelfs op te sturen voor een bundel. En natuurlijk wil ik ook verder in de wereld van Eibor Risoklany. Een nieuwe trilogie meldt zich onderbewust alweer aan.

Voor de inspiratie heb ik twee leuke boeken met schrijfoefeningen en ik heb pas 6 doosjes met story cubes gekocht, een spel met dobbelstenen waarmee verhalen bedacht kunnen worden. Laat de steentjes maar rollen.

Ik ben blij met de vrijheid die ik heb om dit te kunnen doen.

  • * spreuken van INgSPIRE.nl en uit mijn bujo, gevondenop Pinterest

 

Aan welke onderwerpen herken je verhalen van Johanna Lime?

9 mei 2019

Onze korte verhalen

Op 5 mei schreef ik iets over projecten en korte verhalen. Omdat ik weer begonnen ben met meedoen aan een wedstrijd, ben ik ook gaan denken over wat Dinie en ik gedaan hebben met de korte verhalen die we sinds 2012 geschreven hebben.

Aan de hand van informatie uit studielessen, uit boeken en uit de juryrapporten gingen we steeds proberen om onze verhalen door herschrijven te verbeteren. Ook hebben we geprobeerd om ze ergens gepubliceerd te krijgen. In het tijdschrift Vamp, bij Parelz, bij Ganymedes, als een Splinter bij Quasis, op de website van Schrijfland, bij Edge Zero. Maar als je steeds je neus stoot, stop je daar wel mee.

De enige publicaties van onze korte verhalen kwamen in drie van de zes bundels van de Gentasia Awards wedstrijd bij uitgeverij Annibo terecht, in 2015. En wat hebben we daaraan gehad? De uitgeverij is er mee gestopt en heeft haar beloftes nooit waargemaakt. Geen prijs, geen royalty’s van de bundels, geen verkoopcijfers ooit. We hebben de boeken gekregen, dat dan weer wel en het geeft een goed gevoel dat onze verhalen er in mochten staan.

Toen we in de gelegenheid waren om een cursus te gaan volgen bij Tais Teng, voor het maken van e-books, hebben we daar gebruik van gemakt. We besloten om vanaf november 2015 onze de korte verhalen zelf uit te brengen. Op Smashwords werden ze gepubliceerd als e-books, want het zou toch zonde zijn als ze anders alleen maar op onze computer zouden staan te verstoffen? Dan heeft niemand er iets aan. Verhalen zijn er om gelezen te worden, of niet soms?

Zodra het kon hebben we er ook weleens gebruik van gemaakt om een verhaal dat eerder aan een wedstrijd meedeed als een veteranenverhaal naar een andere wedstrijd op te sturen. De juryrapporten van de Fantastels Verhalenwedstrijd hebben ons altijd goed geholpen om de verhalen zelf weer te redigeren en te verbeteren. Maar het zijn nog altijd de verhalen gebleven zoals wij ze graag wilden hebben. Van Johanna Lime.

 

Redactie

Zoals ik ook al eerder schreef in een vorige blog, kregen alle korte verhalen die al op Smashwords waren gepubliceerd in 2018 en 2019 een hoofdredactie bij Tamara Geraeds. We hebben er keihard aan gewerkt om ze nog mooier te krijgen. Er staat nu een doelgroep bij vermeld en op de kaft staat NL voor Nederlandstalig of EN voor naar het Engels vertaalde verhalen. Het resultaat van ons harde werken staat nu weer op Smashwords en ik vind het geweldig. De verhalen zijn echte ‘Johanna Lime verhalen’, een beetje typisch misschien en soms wordt een lezer danig aan het denken gezet. Is dat de stijl van Johanna Lime? Ik weet het niet.

Ik heb voor mezelf een overzicht gemaakt van alle verhalen die Johanna tot nu toe heeft geschreven. Daarbij viel het mij op dat herschreven verhalen soms hele nieuwe verhalen zijn geworden, die als ze niet in de planning staan om te worden uitgebracht als e-book, nog op de computer staan. Ze zullen nog een keer herschreven moeten worden wanneer ik besluit wat ik ermee ga doen.

Onderwerpen

Welke onderwerpen zijn kenmerkend voor Johanna Lime? Deze vraag stelde Django Mathijsen me laatst op de Elfia in Haarzuilens, toen hij allerlei mensen interviewde voor een YouTube filmpje om op het Fantastels kanaal te zetten.

Ik werd met die vraag een beetje overvallen. De jury van Fantastels vond het altijd knap dat Johanna erg veelzijdig was, dat herinner ik me wel. Ze konden onze verhalen er niet uit vissen, want die hadden zulke uiteenlopende onderwerpen. Dus welke onderwerpen gebruikt Johanna Lime? Ik moet daar eens goed over nadenken.

Misschien is het af te lezen aan onze tag cloud op Smashwords?

Fantasy en Nederlands springen eruit, dus het is zeker Nederlandstalige fantasy wat Johanna Lime typeert. Maar meestal niet echt middeleeuws. Heksen? Ja, die komen er soms in voor. Draken ook wel. Allerlei fantasywezens? Soms. Science fiction met techniek en ruimtevaart? Daar hebben we wel het een en ander van, maar meestal gecombineerd met fantasy. Horror? Sommige gedeelten uit verhalen kunnen best eens wat gruwelijk zijn, maar echte horror schrijf ik niet. Maatschappijkritiek? Zeker wel. Emancipatie van de vrouw? Zeker, dat is vaak een thema. Maar om er nu echt de vinger op te leggen?

De inspiratie komt overal vandaan, de onderwerpen ook. Personages die bepaalde zwakheden vertonen of zich ergens tegen afzetten die hebben we in onze verhalen nodig. Welke schrijver niet?

Sorry, Django, maar ik heb nog geen goed antwoord op je vraag. Ik weet niet in welk hokje Johanna Lime precies past qua onderwerpen en eerlijk gezegd zit ik niet graag in een hokje ingedeeld.

Misschien dat u, als lezer het antwoord weet?

Groeten van Marjo (Johanna Lime)

Schrijven in de lente

16 april 2019

Het is lente en het schrijven gaat weliswaar met vlagen, maar toch maak ik goede vorderingen.

 

Redactiewerk

Vanaf november 2015 tot september 2018 waren er zo langzamerhand twintig korte verhalen van Johanna Lime als e-book gepubliceerd op Smashwords. Dinie en Marjo besloten in 2018 om bij Tamara Geraeds over deze verhalen een hoofdredactie aan te vragen. En dat gebeurde. We zijn er hard mee aan het werk gegaan. Elk verhaal kreeg twee redactierondes en ik ben verheugd te kunnen melden dat het werk voor bijna al deze korte verhalen is voltooid. Negentien ervan staan inmiddels in een vernieuwde uitgave wederom op Smashwords. Ze hebben NL op de kaft, er is een leeftijdcategorie in het colofon gezet en doordat er een redactie overheen gegaan is, zijn ze beter te lezen.

Nog één verhaal dat al eerder gepubliceerd was, staat nog in zijn originele vorm op Smashwords. Het is daar achtergebleven omdat ik, voordat het opnieuw wordt uitgebracht, er eerst nog aan moet gaan sleutelen. De Knuffelsteen zal in de toekomst De Avonturensteen worden. Het wordt een langer detectiveverhaal waarin ook fantasy verwerkt is, dat zich afspeelt in Brugge, België. Om het verder te schrijven moet ik eerst op studiereis naar Brugge. Ik heb er zin in!

In april 2019 zijn Tamara Geraeds en ik samen begonnen aan de redactie van zeven science fiction verhalen die in een serie op Smashwords gepubliceerd worden. Ze waren nog niet eerder uitgebracht. Zodra ze door de redactie zijn zullen ze als e-book verschijnen. In het menu Publicaties NL houd ik u hiervan op de hoogte.

Deze serie gaat de Randsteden serie heten en hij zal gevormd worden door zeven korte verhalen die zich op andere planeten afspelen en die eerder door Johanna Lime zijn ingestuurd voor wedstrijden in het genre.

 

Deel 3 van De vergeten vloek

Tot nu toe zijn er 23 hoofdstukken geschreven en op de Elfia in Haarzuilens, waar ik even op een rustig moment zat te mijmeren over mijn plot, kwam het idee voor het einde boven borrelen. Ik weet nu hoe ik het verhaal af kan schrijven, op zo’n manier dat de toekomstplannen die ik nog heb er bij aan kunnen sluiten. Bovendien zal het een goede afronding van de trilogie zijn.

Dus ik ga binnenkort zeker weer verder om het laatste stuk van deel 3 af te maken.

En dan nog een keer alles controleren voordat het manuscript naar de uitgever kan.

 

Waterloper

CampNaNoWriMo is aan de gang, want het is april. Ik heb me aangemeld met een nieuw schrijfproject voor 30.000 woorden in april. Dit houdt in dat ik van plan ben om drie verhalen te schrijven voor de nieuwe themawedstrijd Waterloper. Daarbij kan ik in de maand mei drie verhalen van maximaal 10.000 woorden insturen die moeten voldoen aan de criteria van de thema’s.

Op de een of andere manier is mijn ervaring dat CampNaNoWriMo in april minder goed loopt dan in juli. Vraag me niet waaraan dat ligt.

Deze keer ligt het eraan dat de voorbereiding voor de verhalen niet echt soepel verloopt. Ik verzin me al maanden suf over verhalen die binnen de aangegeven thema’s moeten passen, ik kreeg maar geen inspiratie.

Maar ik ben op weg. Een verhaal is inmiddels geschreven en vandaag kreeg ik het begin van het tweede verhaal eruit geperst. Het begin is altijd een hachelijke zaak, als dat eenmaal goed verwoord is, komt de rest wel goed. Dus nu moet ik het tweede verhaal af gaan schrijven en dan nog werken aan een derde.

Met Fantastels deden Dinie en ik de laatste jaren altijd mee met drie verhalen en daar wil ik toch weer een routine van maken, al zal het wel een beetje lastig zijn in het begin. Er zit wat tijd tussen het einde van Fantastels en het begin van Waterloper. Toch hoop ik vurig dat de nieuwe wedstrijd net zo’n succes wordt als de eerdere. De toekomst zal het leren.

 

Elfia

Op 13 en 14 april stond ik met mijn boeken op de Elfia in Haarzuilens en ik heb heel wat flyers uitgedeeld aan belangstellenden die iets wilden horen over de boeken Schimmenschuw en De vergeten vloek Sluimerend vuur en Smeulend venijn. Ik heb er gelukkig ook niet voor niets gestaan want ik kon er een aantal van gesigneerd verkopen. En iemand die niet op de Elfia had kunnen wachten en daarom het boek al ergens anders had besteld, kwam langs voor een handtekening. Hoe leuk is dat?

Het derde boek van de trilogie staat in de planning voor volgend jaar april op de Elfia in Haarzuilens. Ik hoop echt dat degenen die liever de hele trilogie tegelijk kopen dat dan komen doen. En ik ben erg nieuwsgierig naar jullie leeservaringen. Bij Arjan zat dat gelukkig goed, hij vindt mijn boeken tof. Daar krijg ik een warm gevoel van en het steuntje in de rug om verder te gaan met schrijven.

 

Plannen

Plannen heb ik nog genoeg maar of ze ook echt werkelijkheid worden? ‘Hard to see the future is’, zoals Yoda zegt, niet waar? Maar als mijn dromen mogen uitkomen voorzie ik al twee op zichzelf staande romans in twee verschillende werelden en twee nieuwe trilogieën die na De vergeten vloek kunnen komen. Bovendien wil ik doorgaan met korte verhalen schrijven, ze mee laten doen aan wedstrijden en ze daarna herschrijven, er een betere versie van maken. We zullen het wel zien.

In elk geval heb ik gemerkt dat na een periode van veel redactiewerk ik het nodig heb om weer eens lekker creatief wat doldwaze ideeën neer te zetten. Korte verhalen verzinnen en opschrijven heeft het verder schrijven aan een ingewikkeld plot waar veel rode draadjes vastgebonden moeten worden een nieuwe stimulans gegeven. Dus de combinatie van korte verhalen en romans bevalt me wel.

Hopelijk krijgen we nu een beetje lekker weer en kan ik op andere plaatsen gaan zitten om iets op te schrijven. In Brugge bijvoorbeeld. Dat lijkt me een leuke stad om eens goed te gaan bezichtigen.

Wat gaan jullie doen?

 

Groetjes,

Marjo Heijkoop (Johanna Lime)