Visionboard 2014

Geplaatst 6 mei 2018

In de serie over onze visionboards volgt nu het bord van 2014. We kijken hiermee terug op dit schrijfjaar. Zoals eerder aangegeven, maken wij elk jaar een nieuw visionboard voor onze schrijfplannen. Dat van 2018 zit nu in de wissellijst en hangt in de kamer. Zodoende worden we er elke dag aan herinnerd welke doelen we willen bereiken. Dit is een van onze manieren om gemotiveerd te blijven.

Hierboven een (bewerkte) foto van het visionboard zoals we dat in 2014 aan de muur hadden hangen. We hadden net een contract bij Zilverbron gekregen voor Schimmenschuw, dat voor mei 2015 op de planning stond en waarvan de redactie in 2014 zou beginnen. Dat laatste gebeurde ook, maar uiteindelijk werd Schimmenschuw vanwege het overlijden van onze uitgever, Jos Weijmer, in september 2015 uitgebracht, nadat Cocky en Barry van Dijk de uitgeverij overgenomen hadden.

We wilden zoals u kunt zien ook in 2014 weer aan kortverhalenwedstrijden mee doen.

Er waren plannen om na Schimmenschuw nog wel drie trilogieën te schrijven die in de verbeeldingswereld Eibor Risoklany speelden. Dus geen zeven boeken zoals op het visionboard van 2013 te zien was, maar zelfs negen boeken.

Voor de eerste twee boeken uit de reeks hadden we als titels Successie en Strijd bedacht. Inmiddels is Successie opgedeeld in Sluimerend vuur en Angst en Venijn, deel 1 en 2 van De vergeten vloek. Deel 1 kwam in april 2017 op de markt, deel 2 verwachten we in september 2018. We zijn nu bezig aan de eerste redactieronde van deel 2.

Wat we eerder Strijd noemden en in de plannen deel 2 zou worden, heeft inmiddels de werktitel Vuur en Zwaard gekregen en wordt deel 3 van De vergeten vloek. Plannen en visies kunnen nu eenmaal door de tijd heen wijzigen.

Het plan voor een tweede trilogie houdt echter stand, evenals het plan voor de autobiografie Saturnus Maan. In 2014 speelde dit idee een hardnekkiger rol dan in 2013 en ook dit idee is in de loop der jaren enigszins van vorm veranderd. De drang om zaken die verkeerd liepen in ons leven recht te zetten en ons standpunt hierover wereldkundig temaken, blijft om aandacht roepen.

Wat is er in 2014 dan gerealiseerd met betrekking tot schrijven?

Nou, dat is eigenlijk heel veel.

  1. We volgden cursussen.

– Spellingcursus Onze Taal

– Schrijven Online (SOL) cursus Personages, conflict en perspectief

– SOL cursus schrijven voor kinderen

-SOL cursus AVI schrijven

– NTI cursus Jeugdverhalen schrijven uit 2004 opnieuw opgepakt en uitgewerkt als zelfstudie

  1. We herschreven oude verhalen naar aanleiding van juryrapporten.

– ‘De Lillivallei’ werd ‘De Eedenvallei van de shoikeiyi’.

– ‘De knuffelsteen’ werd herschreven

– ‘De nevelkinderen’ werd ‘De nevelkinderen van Hary Rud’.

– Voor ‘De wording van Chyndyro’ werden tekeningen van de draken gemaakt. Dit verhaal werd gedrukt met de bedoeling het als geschenk voor de eerste honderd kopers cadeau te doen bij Schimmenschuw.

  1. Onze debuutroman.

Voor Schimmenschuw startte de redactie, een zeer intensief en zeer leerzaam proces.

  1. Korte verhalen.

– ‘Pacifistenbloed’ ging naar de Fantasy Strijd Brugge.

– ‘Idool’ en ‘Echt een wereld van ringen’ gingen naar wedstrijd van de Paul Harland Prijs.

– ‘Defragmentatie,’ ‘De niksmeer en de zeefemin’ en ‘Het D.D.D. syndroom’ gingen naar de Fantastels Verhalenwedstrijd.

– ‘Het feifarietalent,’ ‘De antibuilenbruildrank’ en ‘Ruilen met korrigans,’ gingen naar de Gantasia Awards wedstrijd van 2014 en kregen een plaats in drie verschillende verhalenbundels die in april 2015 op de markt kwamen.

– Met ‘De thylakonen van Mars’ deden we mee aan een themawedstrijd van AZRA magazine.

– We deden voor het eerst mee met NaNoWriMo en schreven 50.000 woorden voor ‘Strijd.’

– Bij 120 woorden deden we mee aan de wedstrijd ‘mosterd.’

– Bij ‘Mira loves books’ zonden we ‘De mooie buurjongen’ in voor ‘En toen… en toen… en toen…’

 

Je kunt dus wel zeggen dat 2014 een jaar was waarin we veel gedaan hebben.

Veel van toen is nu alweer herschreven of zelfs uitgebracht. Bij Zilverbron, bij Annibo en bij JohannaLime2 op Smashwords.

Een visionboard is er niet alleen voor de planning, het herinnert je ook steeds aan wat je wilde bereiken. Respect voor anderen en voor jezelf, ondanks alle kritiek op je werk. Respect voor de weg die je gaat en het steeds een stapje verder komen.

Het aanspreken van je creativiteit.

Onafhankelijkheid was een woord op dit visionboard dat er uiteindelijk toe geleid heeft dat we juryrapporten zijn gaan lezen met het idee dat die ook maar een mening weergeven van een persoon. ‘Kunnen we hier iets mee of niet? Zijn er suggesties om ons verhaal te verbeteren of niet? Zo ja, dan gaan we eraan werken. Zo nee, weg ermee.’

We hebben in 2014 nog geprobeerd om onze korte verhalen in tijdschriften gepubliceerd te krijgen, maar zijn daar mee gestopt.

In 2015 zijn we in plaats daarvan zelf e-books uit gaan geven, voor de liefhebbers.

Noem ons maar eigenwijs. Met iedere stap die we zetten, gaan we onze eigen weg. Die is voor iedereen anders. Gelukkig hebben we de Zilverfamilie gevonden, daar voelen we ons thuis.

Groeten van Johanna Lime.

 

Lente, een nieuwe impuls aan ons schrijven.

Geplaatst 20 maart 2018

Tijdens ons bezoek aan Aviodrome in Lelystad kregen we 3D brillen om naar een 4D film te gaan kijken over vliegtuigen. We voelden tijdens dit ruimtelijke gebeuren de wind door onze haren waaien en de regen op ons gezicht vallen. We waren daar in een schoolvakantie met ons neefje Charly die ervan droomt om piloot te worden. Behalve over vliegtuigen was er in het museum ook een tentoonstelling over ruimtevaart, maar helaas vonden we daar weinig inspiratie voor een ruimtegevecht in de buurt van Orion, zoals dat in ons volgende boek voorkomt. Daar moesten we thuis dus weer flink over brainstormen. We hebben ook heel wat rekenwerk achter de rug.

Het verhaal van deel 3 van de trilogie De vergeten vloek, Vuur en Zwaard, begint voor ons met veel horten en stoten. Versie 2 is (na de eerste poging van een paar jaar geleden tijdens NaNoWriMo) nu nog maar tot halverwege hoofdstuk 1 gekomen. Misschien dat we met CampNaNoWriMo nog wat verder kunnen gaan. Hoewel we het in april met de redactie van deel 2, Angst en Venijn, natuurlijk ook heel druk zullen krijgen. Daar kijken we vol spanning naar uit!

Het bezoek aan Aviodrome was een dagje uit, tijdens een moeilijke periode van tien maanden mantelzorg voor Marjo’s moeder die leed aan Alzheimer en in een verpleeghuis werd verzorgd. Ze overleed op 3 maart. Met groot verdriet omdat we haar nu los moeten laten, maar ook met blijdschap omdat ze uit haar lijden is verlost, proberen we nu de draad weer op te pakken en meer aan onszelf toe te komen. Dat uit zich onder andere in de zin om de routine van het elke dag schrijven weer op te pakken.

Op deze eerste lentedag komen de kriebels naar boven. We hebben grootse plannen. Angst en Venijn zal in september op de markt komen en aan het nieuwe manuscript voor Vuur en Zwaard gaan we weer flink doorschrijven. Bovendien is er nog een boek, over eigenwijze vrouwen en doldwaze aliens, waaraan we willen werken na de cursus Schrijf Je Verhaal waarvoor Marjo pas een prachtig certificaat ontving.

Op Facebook hebben we voor Pasen 2018 twee winacties neergezet, voor wie een boek van ons wil winnen. Zoek dus op onze Facebookpagina naar deze acties, wanneer u mee wilt doen

Groeten van Johanna Lime

Succes

9 december 2017

Ik weet niet of jullie jezelf hierin herkennen, maar ik heb van die dagen dat ik maar niet vooruit te branden ben. Ik zou deze week nog drie oefeningen moeten maken voor de schrijfcursus van Schrijf Je Verhaal, die van Marjon Sarneel. In module 3 ben ik nu bezig, met de lessen voor december. Ik zit naar mijn scherm te staren en er komt geen zinnig woord uit mijn vingers. Even weet ik niet meer hoe ik verder moet. Schrijven is geen succes vandaag.

Na ruim 65.000 woorden voor de NaNoWriMo van afgelopen november te hebben geschreven, is dit een flinke afgang.

Hoewel. Ik mag toch eigenlijk niet klagen, want de feedback die ik kreeg op de tweede module van de cursus, de eerste twee hoofdstukken van een heel nieuw boek, was zeer positief. Ik had prachtige, uitgebreide beschrijvingen van de personages gemaakt. En die zijn heel waardevol, was het commentaar, want met de personages staat of valt je verhaal. Bovendien had ik dapper zitten schrappen in de versie van de eerste module en had het verhaal nu veel meer vaart gekregen. In het nieuwe stukje dat er bijgekomen was, werden de personages goed geïntroduceerd en het verhaal smaakte naar meer. Ik moest maar snel door gaan schrijven. En van zulke feedback zit ik te glunderen van trots!

Toch ben ik vandaag in een mineurstemming. Er is een actie van onze uitgever op Facebook en lezers kunnen drie boeken winnen voor de kerst. Er worden veel lijstjes ingestuurd met boekenwensen die de volgers van deze Facebook groep graag willen hebben. Maar niemand schijnt het nieuwe boek van Johanna Lime te willen, terwijl we toch een heel stel goede recensies kregen. Waar zit hem dat nou in? Doen we dan nog niet genoeg ons best als schrijvers om ons boek te promoten? Een slecht boek kan het niet zijn. Van verschillende kanten lezen en horen we dat lezers Sluimerend vuur goed vinden, nog beter dan Schimmenschuw. De redactrice vond dat we erg vooruit gegaan waren met schrijven. We kregen ook van anderen te horen dat ze het mooi vonden.

Interesseert niemand zich voor onze boeken? Nee, dat kan ik echt niet zeggen. Er waren het afgelopen jaar ruim tweehonderd lezers alleen al in de bibliotheken. Op Keltfest kregen we te horen dat Rinske helemaal weg was van Schimmenschuw. Alyssa, de kleindochter van onze vriendin Anneke, is ook verzot op Schimmenschuw. En met haar meer leerlingen van de havo in haar woonplaats, zelfs haar meester vond het een geweldig boek. Niet te kinderlijk zoals veel jeugdboeken voor goede lezers, vindt Alyssa, maar een heel mooi verhaal over tijdreizen, een glazen bol en spannende avonturen. Ze was erg blij dat haar oma Sluimerend vuur had gekocht, want ze wil meer lezen van Johanna Lime. Dus bij de jeugd, de categorie waarvoor onze boeken zijn geschreven, hebben we succes. Maar ook bij volwassen lezers hebben we dat, aan de reacties te horen die we de afgelopen jaren kregen.

Ach, ik zit vandaag gewoon in een dip. Het valt allemaal niet mee om als Nederlandse fantasyschrijver voeten aan de grond te krijgen. Ik moet maar even wat anders gaan doen, zoals een tekeningetje maken in mijn nieuwe bullet journal. Wat een geweldige uitvinding is dat! Ik ontdekte het pasgeleden in een opmerking die voorbij kwam op Facebook en ben direct op zoek gegaan. Precies iets voor mij, bleek al gauw. Nu heb ik mijn agenda, planners en lijstjes netjes bij elkaar en kan ik ook af en toe op een andere manier creatief bezig gaan, zonder dat ik direct weer achter een computer of tv scherm zit. En voor wie het nog niet wist: In 2018 staat Angst en Venijn (het tweede deel van trilogie de vergeten vloek) op de planning en verder staat dit komende jaar ook in het teken van aliens. (Wel iets anders dan op deze tekening, maar toch).

En nu geef ik mezelf een schop onder mijn kont en ga ik er weer voor! Ik ben een schrijver, dus zal ik er aan moeten wennen om elke dag wat te schrijven. Een blog bijvoorbeeld.

 

Groeten van Johanna Lime

 

Een kijkje achter de schermen van het schrijfproces

Geplaatst 12 november 2017

Zoals u weet, wanneer u ons volgt op deze website en op Facebook, zijn we weer bezig met NaNoWriMo en hebben we weer een aantal woorden geschreven. 28.749 was de stand op 11 november. We moeten vandaag weer verder met ons verhaal, maar zitten nu op zo’n punt dat we even afstand moeten nemen en eerst weer moeten denken over hoe we dat het beste aan kunnen pakken. En dan toch weer schrijven, want we schrijven tijdens november NaNoWriMo maand natuurlijk elke dag wel iets. Het zou jammer zijn als we het doel door een kleine impasse niet zouden halen.

Misschien is het voor vandaag interessanter om het niet over woordenaantallen te hebben en het schrijfschema te bespreken. Op Facebook plaatsten we al een afbeelding van de indeling voor Angst en Venijn, het verhaal wat nu door ons gebouwd wordt. Aangezien niemand daarop reageerde, zal de bedoeling niet duidelijk geweest zijn, dus daarom maar wat verduidelijking in een blog.

We nemen u mee achter de schermen van ons schrijfproces. Natuurlijk willen we niet alles verklappen zodat u Sluimerend vuur niet meer zou hoeven te lezen. Het is leuker om er tijdens het lezen van ons boek zelf achter te komen waar onze keerpunten zitten of waar de antagonist zich het sterkst laat gelden. In dat geval raden we u aan om hier niet verder te lezen, want dan wordt dit een spoiler. Lees het verhaal dan liever in ons boek (Sluimerend vuur is al sinds april 2017 te koop. Dat kan nog steeds via ons, met of zonder handtekening van Johanna Lime, naar gelang u wenst. Laat het dan even weten in een reactie.)

Ah, u bent toch nieuwsgierig naar ons schrijfproces met plotschema?

Dan hieronder iets over plotschema’s.

Uit het boek “Een bestseller schrijven voor dummies,” dat geschreven is door Bart van Lierde, haalden wij eens het volgende concept.

Bij een boek van 120 pagina’s

Blinde vlek blz. 1 t/m 5; Beginincident blz. 6 t/m 10

1e keerpunt blz. 27 t/m 30

2e keerpunt bij blz. 60

3e keerpunt bij blz. 90

4e keerpunt aan het eind of na 3e keerpunt direct de Climactic action – Crisis – Slotscène

Bart schrijft in zijn boek dat hij na het bestuderen van verhalen en films tot deze conclusie kwam. Hij schrijft over zoveel interessante zaken in zijn boek, dat we het nog niet eens helemaal hebben bestudeerd. De rest moet later nog eens doorgenomen worden, maar we wilden het schrijven niet nog langer uitstellen, snapt u?

Wij hebben dit schema van Bart van Lierde als uitgangspunt genomen en zijn er zelf mee aan het werk gegaan. We hebben het naar onze eigen inzichten aangepast voor onze romans. Bovendien vonden we op internet indertijd de sneeuwvlokmethode van Randy Ingermanson ( die wordt hier uitgelegd in een artikel van FantasyWereld https://www.fantasywereld.nl/schrijven/de-sneeuwvlok-methode/ ) en die methode gebruiken we veelal om het verhaal vanuit het niets op te zetten en te bepalen welke keerpunten er nu precies in moeten komen. Natuurlijk ben je er dan nog steeds niet als schrijver, want personages moeten ook nog worden onderzocht en uitgewerkt. Maar afijn, we hebben het nu over een plotschema.

Een ander hulpmiddel is het verhaalschema van Larry Brooks. Dat gaat uit van een opzet of beginsituatie op 0% van het verhaal, een reactie of eerste keerpunt voor de protagonist / een eerste knelpunt betreffende de antagonist op 25% van het verhaal, een aanval of middenkeerpunt voor de protagonist / tweede knelpunt op het gebied van de antagonist op 50% en op 75% de oplossing of het tweede keerpunt voor de protagonist, bij 100% komt het verhaal tot een climax en een einde, de protagonist wint of gaat ten onder. Dit komt aardig bekend voor wanneer je het schema van dummies al kent.

Als schrijvers houden wij de aangereikte modellen in ons achterhoofd, maar we bouwen ons eigen verhaal. Dat is een heel proces. Het staat niet strak in het schema en alles blijft ook niet star op dezelfde plaats. Tijdens het schrijven verspringen er nogal eens scènes of wordt de inhoud van de scènes gewijzigd omdat we weer iets nieuws ontdekt hebben, omdat de ‘sense of wonder’ beter kan, omdat we worstelen met de ‘suspension of disbelief’, omdat we de wereldbouw kleur willen geven, het spannender gemaakt dient te worden voor de lezer (en voor onszelf), er meer actie in moet komen en dergelijke overwegingen. Ons schema houden we bij in een Excel werkblad en heeft pas na de eindredactie van ons boek de definitieve vorm gekregen. Voor dit schema van Sluimerend vuur hebben we ons uitgegeven boek weer helemaal doorgelezen en hebben we het schema voor de laatste keer ingevuld.

We houden een hoofdstukindeling aan, hebben de chronologie van het verhaal in een tijdlijn met jaartallen staan, zetten de keerpunten op bepaalde plaatsen in het verhaal vast, schrijven vanuit de perspectieven van meerdere personages en plotten het verhaal op deze manier. De keerpunten staan na de sneeuwvlokmethode en de verhaalschema’s redelijk vast, maar alle scènes uit de hoofdstukken daartussen staan helemaal op losse schroeven. Ze kunnen veranderen en verplaatsen al naar gelang het verhaal vordert. De donkere hokjes hebben we in dit schema zo aangegeven omdat hier de antagonist het sterkst naar voren komt. En omdat we met een trilogie bezig zijn waarvan boek 1 en boek 2 parallel naast elkaar lopen qua chronologische volgorde, moesten we weten hoe we dit in boek 2 synchroon moesten krijgen. En dat is dus in het schema van Angst en Venijn (deel 2 van De vergeten vloek) te zien.

Dit boek is het uiteindelijke resultaat geworden van het bovenstaande plotschema en een langdurig schrijfproces, dat steeds weer met nieuwe inzichten en een goede redactie zijn uiteindelijke vorm gekregen heeft.

Hier kunt u lezen wat lezers van dit boek vinden: Recensies Sluimerend vuur

Waag ook eens een poging om in de verbeeldingswereld van De vergeten vloek te worden ondergedompeld als lezer. Het zal u vast bevallen.

Zo, en nu gaan we snel weer verder met de NaNoWriMo.

Tot de volgende keer.

Groetjes!

Johanna Lime