De tweede week van CampNaNoWriMo van april 2021

15 april 2021

Twee verhalen geschreven, bezig aan nummer drie

Ik ben nu twee weken onderweg met mijn project Korte Verhalen Schrijven en het is me gelukt om twee verhalen voor de Waterloper wedstrijd af te krijgen, althans de eerste versies staan. In mei ga ik ze nog eens heel goed nakijken en misschien herschrijven, voordat ik ze opstuur om aan de wedstrijd mee te doen.

Het valt, ondanks de brainstorm en het verhaalschema dat ik globaal had ingevuld,  toch weer niet mee om echt die 1667 woorden elke dag te halen en om zodoende aan het eind van de maand de 50.000 woorden te hebben staan voor CampNaNoWriMo. Af en toe stokt het schrijfproces, omdat er ondanks de voorbereiding iets schort aan het plot, en dan haal ik de 1667 per dag niet. Daar heb ik inmiddels een oplossing voor gevonden. Ik heb namelijk de laatste twee korte verhalen, die op mijn computer stonden en die ik nog moest verwerken voor een e-book, na controle en opmaak op Smashwords uitgegeven.

Sinds vandaag staan, behalve ‘Tijd om te leven’ die ik eerder herschreven had, nu ook ‘De Humayesse’ en ‘Hellefee’ in de catalogus van Smashwords en zijn ze als gratis e-books te downloaden van mijn Smashwordspagina. https://www.smashwords.com/profile/view/JohannaLime2

Voor CampNaNoWriMo ben ik nu bezig aan verhaal drie voor Waterloper. Daarna heb ik geen verhaalschema’s meer ingevuld. Om meer verhalen te schrijven zal ik nog even flink moeten brainstormen voor de Harland Awards of voor HSF. Of ik dan de 1667 worden per dag haal, wordt lastig. Misschien moet ik om winnaar te worden van CampNaNoWriMo aan het eind mijn woordenaantal bijstellen.

Heb ik weer eens te veel hooi op mijn vork genomen en eis ik weer eens te veel van mezelf? Misschien, ik zal het wel merken. Voorlopig is het 15 april en heb ik nog een halve maand voordat op 30 april CampNaNoWriMo eindigt. Minder woorden per dag zou ook nog kunnen, maar dan haal ik een bepaalde badge niet meer. Dus proberen om te blijven schrijven en het dagelijkse aantal woorden toch te halen.

Ik ben niet van plan om zomaar onzin op te gaan schrijven. Tussendoor redigeer ik mijn verhalen ook. Dat is niet zoals NaNoWriMo voorstelt, maar ik zit nu eenmaal zo in elkaar dat ik het wel perfect wil hebben, ook die eerste keer al. Nu is een eerste versie nooit echt helemaal perfect, natuurlijk, maar toch. Ik vind dat ook een eerste versie al redelijk moet kloppen. Daarmee maak ik het mezelf misschien moeilijker, maar ach, geen winnaar bij CampNaNoWriMo worden zal ook geen ramp zijn.

Voorlopig gaat het goed, al ben ik misschien weer aan het rebelleren geweest met die e-books erbij. Een aantal van 30.373 woorden in twee weken is niet gek.

Nu de rest nog. Volgende week kijk ik of het nog steeds wil lukken, of dan kom ik met een evaluatie waarom het anders is gegaan.

Intussen kunt u als lezer mijn gratis e-books lezen.

Proeflezer

Van Sebastiaan Koen, een van de twee proeflezers die ‘Interplanetair boek 2 Geestenpoort’ nu aan het doornemen is, heb ik intussen al 20 hoofdstukken teruggekregen met zijn commentaar. Goede suggesties en opmerkingen waarmee ik mijn manuscript in een nieuwe versie kan gaan verbeteren in mei, juni en juli van dit jaar. Van de tweede proeflezer verwacht ik in mei de spullen terug te krijgen. Dus terwijl ik nu met korte verhalen bezig ben, loopt het proces voor de volgende SFF roman gewoon verder.

Ik ben heel blij dat ik nu proeflezers heb, want daar heb ik steun aan voor het verbeteren van het manuscript.

Dit was dus weer een update over mijn schrijfproces, dank voor het volgen van mijn blog.

Groeten van Johanna Lime

De eerste week van CampNaNoWriMo van april 2021

8 april 2021

Zal het gaan lukken

Ik ben een week onderweg en het goede nieuws is, dat er één kort verhaal geschreven is.

Maar nu de rest. Zal het gaan lukken om nog twee, drie of vier nieuwe korte verhalen af te krijgen? De twijfels slaan weer toe.

Ik zit met het tweede verhaal alweer in een impasse. Het komende weekend moet ik mijn verhaalschema’s nog eens grondig analyseren, want ik mis iets in het verhaal. Dus of het me gaat lukken om die 50.000 woorden te schrijven deze maand, is op dit moment nog niet zo zeker. De themawedstrijd van Waterloper is door die thema’s echt wel lastig.

Als schrijver loop ik vaker tegen dit soort problemen op. Ik zit in een verhaal en merk dat er iets aan schort, het klopt niet helemaal. De laatste tijd merk ik de ‘fouten’ wel wat eerder op dan voorheen en daardoor kan ik ook eerder ingrijpen. Of dat het schrijfproces leuker maakt, denk ik niet. Het is alleen noodzakelijk voor een betere kwaliteit van het verhaal.

Ik moet dus weer naar de tekentafel terug, om die uitdrukking te gebruiken. Weer brainstormen en de dingen aanpassen, totdat het wel goed werkt.

Ik weet wat me te doen staat en hoop het volgende week te hebben opgelost.

Een update over mijn vaccinatie tegen covind-19 de hoop op een mogelijk festival aan het eind van 2021

In het gewone leven hoor ik tot de gelukkigen die de eerste vaccinatie hebben gekregen voor het covid-19 virus. Ik zat met mijn astma en obesitas in een groep van zestigplussers obesitas die door de huisarts is opgeroepen. Het Astra Zeneca vaccin kreeg ik afgelopen dinsdag in een bovenarm ingespoten. Ik moest een kwartier wachten voordat ik weer kon vertrekken. Samen met leeftijdsgenoten uit mijn woonplaats.

De afgelopen nacht had ik verhoging en voelde ik me grieperig. Gelukkig heeft mijn lichaam in de twaalf uur dat ik rust genomen heb op bed, de inwerking van het vaccin onder de knie gekregen. Ik voel me vandaag weer goed. De huisarts vertelde dat het de eerste drie dagen mogelijk was om griepverschijnselen en koorts te krijgen. Bij ernstigere verschijnselen zou ik direct moeten bellen, maar die bleven gelukkig uit. Met paracetamol en veel water drinken is het gelukt om de rillerigheid en het gevoel van ziek-zijn weer kwijt te raken. Ik hoop dat mijn lichaam voldoende antistoffen aanmaakt.

Over twee weken zou ik dan voor 50% beschermd moeten zijn tegen corona. Over twaalf weken krijg ik de tweede injectie, daarna zou ik voor 80% beschermd moeten zijn. Het belangrijkste is, dat de kans om in het ziekenhuis of op de IC te belanden daarmee afneemt, dat ik dan als ik toch nog covid-19 krijg minder ernstig ziek word.

Het einde komt zo langzamerhand in zicht, misschien is het echt zo dat ik in september 2021 weer aan festivals mee kan doen. Ik zou wel graag naar Elfia Arcen willen om mijn boeken te verkopen. Het persoonlijke contact met lezers heb ik wel gemist. Misschien zie ik jullie dan toch weer eens in levende lijve. Ik hoop het echt.

Groeten van Johanna Lime

39 korte verhalen als e-book op Smashwords

28 maart 2021

Korte verhalen herschrijven

In de afgelopen week heb ik, net als in de vorige week, korte wedstrijdverhalen herschreven en er e-books van gemaakt.

Het gaat om:

De magie van het lorgent (15eplaats bij Waterloper van 2020)

Rode zwammen (9e plaats bij Waterloper van 2020, won de Stormvloedkeringprijs)

Nederland emigreert (5e plaats bij Waterloper van 2020, won de Eb en Vloed prijs)

Deze drie verhalen hebben dus meegedaan aan de Waterloper Verhalenwedstrijd van 2020.

Omdat ik het zonde vind als deze verhalen op mijn computer staan te verstoffen, heb ik besloten om ze wederom als e-book op Smashwords uit te geven. Wie ze wil lezen, kan ze daar dan kopen en downloaden.

Hetzelfde heb ik gedaan met mijn verhaal dat al eerder meedeed aan Trek Sagae (2016) en aan Edge Zero (2017) Goudborstels grijpt in.

Meer informatie over deze verhalen staat bij Publicaties NL in het menu op deze website.

Of volg deze link: https://www.smashwords.com/profile/view/JohannaLime2

39, bijna 40 korte verhalen als e-book op Smashwords

Volgende week ga ik nog een kort verhaal herschrijven, om er e-book van te maken en dit uit te geven op Smashwords. Ik heb er nu 39 en als die ene ook nog lukt, heb ik er inmiddels 40 uitgegeven vanaf november 2015. Het is een aanzienlijke lijst aan het worden.

Op nog twee kortere verhalen na, die nog even moeten wachten voordat ik ze kan publiceren, ben ik nu aardig door mijn voorraad heen. Fijn, want dan kunnen ze gelezen worden door jullie, lezers!

Mijn plannen

Zoals jullie al hebben gelezen, ben ik van plan om in april CampNaNoWriMo te gebruiken om weer een paar gloednieuwe korte verhalen te gaan schrijven. Voor wedstrijden en eventueel voor tijdschriften.

Proeflezers zijn bezig aan Interplanetair deel 2

Mijn volgende roman wordt door twee proeflezers gelezen, daar ga ik aan verder werken in mei, juni of juli. In ieder geval in juli voor het volgende CampNaNoWriMo project, als mijn planning blijft werken.

Groeten van Johanna Lime

Het verhaal voor Interplanetair boek 2 is geschreven

12 maart 2021

Het verhaal van Interplanetair boek 2 is geschreven

Het is me gelukt! Mijn verhaal is helemaal geschreven.

De vorige keer schreef ik dat ik tot en met hoofdstuk 19 af had gekregen en dat ik daarna nog zes hoofdstukken moest. Nu is het klaar en ik ben er erg tevreden mee. Het is weer een mooi verhaal geworden, ondanks alle hindernissen onderweg naar het einde toe. Ik heb het gehaald en dat geeft een heerlijk gevoel.

Het leuke is, dat het einde van dit verhaal mij heeft verrast. De personages hebben het een bepaalde richting op gestuurd, op een aangename manier.

Het zet me ertoe aan om weer heerlijk te gaan fantaseren over wat er met hen in boek 3 gaat gebeuren. Ik krijg er nu alweer zin in om dat deel te gaan plotten en daarna te gaan schrijven.

Maar zover is het nog niet. De bestanden zijn nu opgestuurd naar twee proeflezers en ik verwacht ze ergens in de maand mei weer van hen terug. Dan kan ik in mei, juni en juli de herschrijfversie maken van dit manuscript en gaat het op de afgesproken tijd naar de uitgever toe.

Vanaf volgende week ga ik korte verhalen herschrijven, om er e-books van te maken en ze uit te geven op Smashwords. Ik ga ook nieuwe korte verhalen voorbereiden voor CampNaNoWriMo in april.

Hoera! Ik heb de deadline gehaald, daar ben ik trots op.

Groeten van Johanna Lime

Mijn plannen voor maart 2021

4 maart 2021

Het is alweer maart, bijna lente, tijd om door te pakken!

De afgelopen week ben ik aardig opgeschoten met mijn volgende manuscript. Niet alleen heb ik hoofdstuk 16 weer net iets anders opgeschreven, nadat ik het herlas, maar ik heb ook hoofdstuk 17, 18 en 19 afgekregen voor mijn volgende boek, Geestenpoort.

Gaandeweg het schrijven blijven de raderen in mijn hoofd ronddraaien. Steeds ben ik op zoek naar oplossingen voor problemen waar ik tegenaan loop. In grote lijnen weet ik wat ik schrijven wil, maar als ik een hoofdstuk af heb, zie ik toch dat ik mijn verhaalschema dat helemaal uitgeplot in een Excelblad staat, toch weer moet wijzigen. Het lijkt er veel op dat ik steeds meer de kant op nijg om een organische schrijver te worden, in ieder geval tijdens het proces waaraan invulling wordt gegeven aan een verhaal. Antwoorden op de vragen wat precies en hoe dan, komen de laatste tijd tijdens het schrijven pas goed uit de verf. Ik vind tijdens het verhaal verder uitwerken van de hoofdpunten pas de echte antwoorden van wat er nu precies in detail moet gebeuren in een hoofdstuk. Het blijft een creatief proces en ik ben er blij mee dat het de afgelopen week lekker wilde vlotten. Ik zat om zo te zeggen ‘in the flow’ en kon heerlijk door blijven gaan. In totaal heb ik nu 83.718 woorden geschreven voor dit manuscript, met nog zes hoofdstukken te gaan. Ik heb mezelf ten doel gesteld dat ik deze versie van het manuscript voor het einde van maart helemaal af wil hebben. Dan kan ik er in mei, juni en juli nog aan gaan schaven en het herschrijven voordat het naar de uitgever gaat.

Proeflezers

Ik ben er heel blij mee dat ik deze keer twee proeflezers heb, die mijn manuscript gaan lezen en ben erg nieuwsgierig naar wat zij zullen vinden. Aan de hand van hun commentaren kan ik dan mijn verhaal in mei, juni en juli nog zo wijzigen dat het nog beter uit de verf zal komen.

Voorheen las Dinie mijn verhalen hardop en verbeterden we er samen nog van alles aan. De afgelopen tijd deed ik alles alleen, omdat het met het proeflezen helaas niet lukte.

Nu lees ik zelf proef, voor een collega, en doet hij dat voor mij. Bovendien heb ik nog een proeflezer gevonden via Facebook. Ik hoop dus dat ik daar van leren kan hoe ik de volgende versies van het verhaal nog beter op kan schrijven, voordat het bij de redactie komt te liggen.

Voorbereidingen voor CampNaNoWriMo van april

Voor april 2021 heb ik een nieuw project aangemaakt voor CampNaNoWriMo. Ik heb mezelf ten doel gesteld om 50.000 woorden te schrijven aan korte verhalen.

Daarvan zullen er drie verhalen moeten komen voor Waterloper, de themawedstrijd die voor de derde keer op rij wordt georganiseerd door mijn gewaardeerde collega bij Zilverspoor, Roselynd Randolph. Mijn ervaringen van 2020 waren goed, dus het zal een opgave worden om die te evenaren, maar ik ga er wel mijn best voor doen. De thema’s zijn bekend, dus moet ik gaan brainstormen over de verhalen en verhaalschema’s in gaan vullen. Het liefst wil ik die uitgewerkt hebben voor 1 april (Nee, dat is geen grap!)

Behalve voor Waterloper kan ik misschien dit jaar ook wel twee verhalen schrijven voor de Harland Awards. In 2020 verliep dat via Hebban en dat is me goed bevallen. Ik stuurde in 2020 een verhaal in, maar in 2021 kan ik er dus misschien wel twee doen, als ik genoeg inspiratie krijg.

Of ik dan 50.000 woorden hebben zal, is nog maar de vraag. Gelukkig mag ik bij CampNaNoWriMo  tussentijds het doel wijzigen. Misschien kan ik, als ik er de tijd voor heb, nog wat verhalen gaan schrijven om op te sturen voor het tijdschrift HSF van de NCSF.

Ik heb dus genoeg korte verhalen waar ik in april aan kan werken en als het met nieuwe verhalen niet erg lukt, is er altijd nog de mogelijkheid om een NaNo-rebel te worden en eerdere verhalen te herschrijven voor een e-book op Smashwords. Want dat wil ik in 2021 ook doen.

Zo, en nu weer gauw doorwerken aan mijn volgende boek!

Heb jij Ruimtestad al besteld?

En ben je het boek al aan het lezen?

Ik wel, ik ben alweer over de helft en ik geniet er ontzettend van!

Niets zo geweldig leuk als mijn eigen geschreven verhalen nog eens lezen, het lijkt wel of ze speciaal voor mij geschreven zijn (en dat is natuurlijk zo). Ik geniet.

Groeten van Johanna Lime

Hoofdstuk 16 van Geestenpoort is af

25 februari 2021

Hoofdstuk 16 af

Vorige week schreef ik dat ik om hoofdstuk 15 af te kunnen maken, Medicijnkaarten uit de kast gehaald had. Ik las een paar zinnen, die bij deze totemdieren hoorden, om die als inspiratie te gebruiken. Dat hielp goed.

Hoofdstuk 15 heeft intussen alweer een ander einde gekregen, dat beter aansluit bij hoofdstuk 16. Dit hoofdstuk heb ik nu ook weer af.

Voor hoofdstuk 16 gebruikte ik ook een hulpmiddel uit mijn kast. Het boekje over Hogere Magie. En nu moet ik de details die ik had geplot weer een beetje veranderen om verder te komen met hoofdstuk 17. Langzaamaan komt het verhaal steeds een stukje verder.

Volhouden en gestaag doorgaan

Ik wil volhouden en gestaag doorgaan met het schrijven van dit nieuwe manuscript.

Toch heb ik de afgelopen week ook weer iets anders aangepakt. Want behalve te werken aan mijn nieuwe boek, heb ik me ook als doel gesteld om mijn nieuwste korte verhalen als e-book op Smashwords uit te geven.

Ik heb de afgelopen paar dagen bovendien gewerkt aan een non-fictie e-book over schrijven.

Herinnert u zich nog de serie van twintig blogs met de naam ‘Limeschrift’, die ik in 2020 op deze blogsite plaatste? Daarin heb ik verschillende onderwerpen uitgewerkt die ik handig vond voor mij als schrijver. Ik heb ze nu in een e-book uitgegeven op Smashwords. Kijk even naar Publicaties NL, daar staat het bericht hierover.

Vanaf morgen ga ik weer snel verder aan mijn volgende boek. Ik hoop Versie 3 van het verhaal eind maart af te hebben.

Groeten van Johanna Lime

Even wat anders gedaan maar nu weer door

18 februari 2021

Even wat anders

Op 28 januari schreef ik, dat ik bij Versie 3 van Interplanetair, deel 2, Geestenpoort, het eerste stuk van het volgende boek al aardig goed had uitgewerkt, maar dat ik nu weer tegen het middenstuk aanliep. De grote uitdaging was om over dat midden heen te komen. Ik moest het dramatische gedeelte van het middenstuk goed gaan verwoorden. Ik heb er een tijdje over nagedacht, maar het lukte nog steeds niet. De details waren niet goed duidelijk en ik baalde ervan!

Als ik ergens een hekel aan heb dan is het wel om niet te weten hoe ik met mijn verhaal verder moet, ook al staan de grote lijnen al vast. Ik wist wel wat er ging gebeuren, maar niet precies het hoe, wat en waarom en wat eerst en wat daarna en welke gevolgen enzovoorts.

Frustrerend zo’n writersblock, ik kan daar echt niet tegen. Me zomaar wat vervelen is niks voor mij, ik moet altijd ergens mee bezig zijn.

Dus besloot ik om mezelf meer tijd te geven voor Versie 3 en om even wat anders te gaan doen. Op mijn planning voor 2021 stond natuurlijk nog wel meer, wat ik graag wilde doen, zoals:

Twaalf korte verhalen herschrijven en uitbrengen als e-book op Smashwords.

In 2020 ging het niet, maar misschien lukt het in 2021 om naar Brugge te gaan en het detectiveverhaal af te maken. De Knuffelsteen zal dan worden vervangen door De Avonturensteen, op Smashwords.

Een virtuele reis naar Brugge en korte verhalen herschrijven voor nieuwe e-books.

Toen we in 2018 en 2019 onze korte verhalen van Smashwords en nog wat andere verhalen door Tamara Geraeds aan een hoofdredactie onderwierpen, zei deze redacteur, dat zij ‘De Knuffelsteen’ eigenlijk nog niet af vond. Dit verhaal kon nog wel wat langer worden en in plaats van knuffelsteen was avonturensteen een beter woord. Het bleef dus na de redactie een verhaal dat later dan de andere verhalen nog opnieuw moest worden gepubliceerd op Smashwords. ‘De Knuffelsteen’ bleef als gratis te downloaden verhaal op Smashwords staan en was dus eigenlijk maar een half verhaal.

Het oorspronkelijke wedstrijdverhaal verhaal had ooit meegedaan aan de Fantasy Strijd Brugge. Dinie en ik hadden het daarna al eens flink gewijzigd, zodat het niet meer op het originele kortverhaal leek, alleen de treinreis naar Brugge bleef staan.

Om er een langer verhaal van te kunnen maken, wilden we een lang weekend naar Brugge gaan, zodat we er waarheidsgetrouw over konden schrijven. Maar door de mantelzorg voor mijn ouders kwam het er steeds niet van. Doordat Dinie stierf konden we het ook niet meer samen doen en zou ik er alleen heen moeten gaan. Ik had de mantelzorg van mijn vader, die steeds intensiever werd, het kwam er gewoon niet van. Nadat mijn vader in november 2020 overleed, had ik er heen gekund, maar dat ging weer niet door vanwege de covid-19 pandemie. Ik moest een oplossing bedenken om het verhaal toch af te krijgen. Die vond ik door op You Tube naar Brugge te zoeken. Daar vond ik filmpjes van de stad. Er stond er een bij van een wandeling die ruim een uur duurde, hij was van oktober 2020 en de mensen liepen er zelfs met mondkapjes op, dus moest het recente informatie zijn.

Ik besloot aan de hand van wat ik uit het filmpje kon gebruiken het verhaal van ‘De Knuffelsteen’ verder uit te schrijven. Het transformeerde naar ‘De Avonturensteen’ en kwam op 5 februari 2021 op Smashwords uit. (Doelgroep 10 jaar en ouder) Het verhaal is nu af, dus dat gedeelte van mijn planning voor 2021 kan ik afstrepen van mijn takenlijst.

Behalve ‘De Avonturensteen’ herschreef ik ook een wedstrijdverhaal dat in 2015 had meegedaan aan Fantastels Verhalenwedstrijd. ‘De listige schoenmaker’ kwam op 5 februari nieuw uit op Smashwords, ook als e-book met een kortverhaal. (Doelgroep 15 jaar en ouder)

(Informatie over mijn gepubliceerde e-books vindt u in het menu onder Publicaties NL)

Op 5 februari kwam mijn nieuwste boek bij Zilverbron uit. Ik had het razend druk! Behalve dat ik mijn e-books uit wilde geven op Smashwords, moest ik de boeken signeren en alles klaar maken zodat de recensie-exemplaren op de post konden. Dat lukte op 6 februari, net op tijd voordat het zo erg ging sneeuwen dat ik het huis niet meer uit kwam.

Behalve schrijven, teken ik ook graag. Ik heb afleiding gezocht in het op de computer tekenen van kaften voor mijn korte verhalen, voor als mijn planning uit gaat werken en ik die ook als e-books uit kan geven op Smashwords. Ik heb er inmiddels aardig wat gemaakt. Ze staan te wachten tot de tijd dat ik weer een wedstrijdverhaal heb herschreven en opgemaakt voor e-book. Ik wil ze het liefst publiceren, zodat lezers de mogelijkheid hebben om ze te kunnen lezen.

Na de twee korte verhalen van ‘De Avonturensteen’ en ‘De Listige Schoenmaker’ wist ik nog steeds niet hoe ik met mijn boek verder moest. Dus ik zocht nog twee korte verhalen op om te verwerken. Deze keer verhalen die ik in 2014 en 2015 had geschreven en die naast mijn boeken pasten. ‘De Shoiaviony van Berinyi3’ en ‘De Eedenvallei van de Shoikeiyi’ spelen zich allebei in het koninkrijk Berinyi af. Degenen die mijn boeken hebben gelezen kennen deze wereld wel. De Shoiaviony en de Shoikeiyi zijn twee mensenrassen van kleine mensen die speciale kenmerken hebben. Shoiaviony kunnen vliegen, Shoikeiyi hebben echolocatie.

Om deze verhalen te herschrijven, was een flinke klus. Ik merkte dat ik er nog aardig wat redactiewerk aan had. Tegenwoordig schrijf ik anders dat vijf jaar geleden. De verhalen knapten op en ik gaf ze na de opmaak voor Smashwords op 13 februari uit. Ze passen allebei bij Verhalen van Eibor Risoklany, in de serie. Ze zijn pas goedgekeurd en komen in de catalogus van Smashwords, wat betekent dat ze door alle retailers kunnen worden verkocht, dus ook bij Kobo bijvoorbeeld, of bij Bol.

Nu weer door met boek 2 van Interplanetair

Hoofdstuk 13 had ik af, met hoofdstuk 14 was ik bezig. Nadat de korte verhalen op Smashwords waren uitgegeven, kwam de eerste recensie van Ruimtestad al binnen. Meerdere fans van mijn boeken vroegen er telkens om of ik bepaalde personages uit Schimmenschuw terug kon laten keren. Ik was net terug van een reis naar Chyndyro en moest op tijd thuis zijn. Mijn uitstapje naar de korte verhalen had me de tijd gegeven om er, onderbewust, over door te fantaseren. Ik droomde weer van wat er in mijn boek gebeuren kon, schreef het vlug op in mijn schrift, om het niet te vergeten. En nu ben ik dan over het midden heen! Hoofdstuk 15 kwam afgelopen dinsdag af! Nog tien hoofdstukken te gaan. De problemen worden steeds erger, ik kan doorschrijven naar het eind.

Voor hoofdstuk 15 heb ik gebruik gemaakt van Medicijnkaarten, die mij inspireerden om de bepaalde scènes uit te werken. Echt heel fijn om te zien dat een paar zinnen die een totemdier omschrijven zoveel teweegbrengen. Ik heb de hele dag doorgeschreven en was zomaar ruim 5.000 woorden opgeschoten die dag!

Nu heb ik er wel vertrouwen in dat ik Versie 3 van Interplanetair, deel 2, Geestenpoort voor 1 april af kan hebben, want dat wil ik graag. Als dat me lukt, kan ik volgens de planning de hele maand april voor nieuwe wedstrijdverhalen houden, tijdens CampNaNoWriMo. Eventueel heb ik dan in mei ook nog tijd voor korte verhalen. In juni en juli wil ik aan een herschrijfronde van mijn tweede boek, aan een Versie 4, werken. In juli tijdens CampNaNoWriMo. En verder heb ik nog genoeg op de planning staan, want de korte verhalen van vorig jaar en het jaar daarvoor moeten ook nog als e-book uitgegeven worden.

Het schrijfproces voor mijn volgende boek wisselde de laatste tijd dus veel af met tekeningen voor kaften maken en met korte verhalen herschrijven en opmaken als e-book. Eigenlijk best prettig, vind ik, want doordat ik er meer tijd voor nam, kon ik de reacties van fans meenemen in mijn plannen.

Groeten van Johanna Lime

Nu over het midden heen zien te komen

28 januari 2021

Een gevoelige tijd

Hebben jullie dat ook, dat sommige uitspraken uit films je steeds bijblijven? Ik heb dat bijvoorbeeld met de film Dune, die ik al een aantal keer bekeken heb. Hij begint met: ‘Every beginning is a delicate time.’ En deze uitspraak is zeker waar voor het schrijven van een boek, want daarbij is elke begin ook nogal gevoelig. Het duurt bij mij dan ook wel even voordat ik er tevreden mee ben.

Behalve dat het begin van het verhaal gevoelig ligt, vind ik dit de laatste tijd zelfs nog meer gelden voor het midden van het verhaal. Misschien heeft het ermee te maken dat het midden het punt is waarna de problemen nog dieper worden dan bij het begin. Er komt meer drama in het verhaal dan in het begin voor mogelijk werd gehouden, alles zakt zachtjes aan naar een tweede dieptepunt. Hierna volgend de gebeurtenissen zich sneller op en wordt het spannend voor de personages of ze hun problemen te boven komen of niet.

Ik baal er soms van dat ik niet direct door kan schrijven, dat ik besluit om toch weer van het begin af aan het hele stuk dat ik geschreven heb opnieuw te gaan doen. Zoals mijn besluit van 12 januari om te stoppen met mijn project in NaNoWriMo, waarbij ik bezig was aan Versie 2 van Geestenpoort. Ik besloot om een Versie 3 te maken en om alles wat rustiger aan te gaan doen, minder stress erop te zetten, geen te behalen woordenaantal per dag. Achteraf ben ik blij dat ik die beslissing heb genomen, want na het redigeren van Versie 2 staat Versie 3 er zoveel beter. Ik heb nu het gevoel dat alles klopt en dat ik er mee verder kan.

De grote uitdaging in de komende week is, dat ik heel goed ga bedenken hoe ik over die top van het midden heen kan komen. Hoe schrijf ik nu precies het volgende gedeelte op waarbij de problemen die nu bekend geworden zijn alleen maar erger worden. Hoe schrijf ik het dramatische gedeelte waar alles steeds maar slechter gaat? Dat is nu de uitdaging voor dit boek. Ik heb in grote lijnen opgeschreven wat ik wil, maar hoe krijg ik die gedachten uit mijn hoofd zo op papier dat ze het de personages zo moeilijk mogelijk gaan maken? Hoe werk ik het drama uit, waarna ze helemaal in de put zullen zitten waar ik ze dan weer de kracht zal moeten geven om daar weer uit te klauteren?

De W structuur voor een verhaal

Een poosje geleden vond ik dit op You Tube. Het is een verhaalschema zoals ik die nog niet kende, een structuur voor een verhaal in de vorm van de letter W. Dit heeft me in doen zien waarom ik dit probleem de laatste tijd steeds weer ervaar. Ik zit op het midden in de W en moet het conflict sterker maken, want pas daarna kan de spanning hoger worden opgevoerd.

Hier is de link naar Mary Carroll Moore op You Tube, dan kunnen jullie daar ook naar kijken en luisteren. Ik vond het een heel interessant filmpje.

De schrijfroutine volhouden

Dit is een plaatje van mijn Schrijfroutine tacker in Excel, zoals jullie zien ben ik voor Versie 3 weer bij hoofdstuk 12 aangekomen. Hoofdstuk 13, 14 en 15 ga ik binnenkort schrijven, dat is het midden van het verhaal. Als ik die berg beklommen heb en weer over de top ben om af te gaan dalen, verwacht ik dat ik opnieuw in een flow terecht kom. Dan zal tweede deel afgerond worden en kan ik ook deel 3 van het boek hopelijk afkrijgen in februari 2021.Ik hoop dat het lukt, want ik heb het me met dit verhaal weer niet echt gemakkelijk gemaakt, met al die geesten die erin voorkomen.

Hier nog iets van het boek dat al door de redactie heen is en op het moment bij de drukker ligt: Interplanetair boek 1 Ruimtestad.

Pantoum over mijn nieuwste boek

(Inspiratie hiervoor haalde ik uit ‘Schrijftips voor jou’ op Facebook,
geplaatst door Eva van Baar op 28 januari 2021)

Ik heb een nieuw boek geschreven
Mijn zesde boek, van Johanna Lime
Het gaat over een ruimtestad
Met allerlei vreemde wezens
Mijn zesde boek, van Johanna Lime
Een fantasyboek
Met allerlei vreemde wezens
En sciencefiction elementen
Een fantasyboek
Zoals u van mij gewend bent
Natuurlijk ook met magie
Het speelt zich af in de ruimte
Zoals u van mij gewend bent
En de twee koninkrijken, Laskoro en Berinyi
Het speelt zich af in de ruimte
De hoofdpersonages zijn Daniël en Irene
En de twee koninkrijken, Laskoro en Berinyi
Het gaat over een ruimtestad
De hoofdpersonages zijn Daniël en Irene
Ik heb een nieuw boek geschreven

Zo ziet mijn nieuwe boek eruit

Ik heb gisteren in About books gehoord dat Ruimtestad vermoedelijk op 5 februari door de drukker zal worden bezorgd. Nog even geduld dus, a.u.b.! (Voor de bloggers die ik heb gevraagd voor een recensie en voor de lezers die het boek graag willen kopen). Ik wil hierbij aangeven dat wanneer u het boek wilt kopen, dat behalve de webshop van Zilverspoor / Zilverbron en de gewone kanalen zoals de boekhandelaar, ook via mij te koop is. Ik kan het dan signeren. U kunt een chat sturen via mijn Facebook Messenger, of een reactie plaatsen op dit bericht (dan krijg ik daar een e-mail van). Morgen worden de nieuwe boekenleggers bezorgd die ik bij dit boek heb laten maken, en ook de nieuwe visitekaartjes.

Groeten van Johanna Lime

Gewonnen certificaten en behoefte aan meer plezier

14 januari 2021

Gewonnen prijzen en certificaten

Over de uitslag van de Waterloper Verhalenwedstrijd schreef ik eerder al een blog. In 2020 kwamen mijn drie ingezonden verhalen (De magie van het lorgnet, Rode zwammen en Nederland emigreert) op plaats 15, 9 en 5! In de afgelopen week kreeg ik de prijzen en oorkondes toegestuurd. Hier zijn ze.

Het certificaat voor de Eb en Vloed prijs voor het verhaal met de grootste deviatie, Rode zwammen, dat op de 9de plaats eindigde. En het certificaat voor de Stormvloedkeringprijs voor Nederland emigreert, het verhaal dat op de 5de plaats eindigde en waardoor ik ten opzichten van 2019 zestien plaatsen in het klassement ben gestegen.

Wat ik hiermee ga doen? Ik heb besloten om de verhalen nog eens goed te redigeren en dan ga ik ze als e-books uitgegeven op Smashwords, zodat lezers er ook iets aan kunnen hebben.

De noodzaak voor meer plezier bij het schrijven

De afgelopen week vlotte mijn schrijfproces niet echt. Ik worstelde met het verhaal en hoewel ik alles uitgeplot had, liep ik er toch mee vast. Ik kwam aan veel te weinig woorden vooruitgang per dag en zag de score bij mijn NaNoWriMo project van januari 2021 kelderen. Dat kwam voornamelijk doordat ik sommige hoofdstukken terug ging lezen en het begon te redigeren. Er kwamen zodoende maar zestig of zeventig nieuwe woorden per dag bij, in plaats van iets tegen de 2.000. Inmiddels ben ik erachter waar het probleem zit en heb ik besloten om weer aan een nieuwe versie voor dit manuscript te beginnen. Ik ga alle hoofdstukken weer vanaf het begin doornemen en verbeteren. Ja, ik weet het…. ik ben een mierenneuker, alles moet logisch in elkaar zitten, alles moet kloppen. Als dat niet lukt, gaat het verhaal me tegen staan en kom ik er geen steek mee verder. Terug naar de tekentafel dus.

Schrijven moet wel leuk blijven, natuurlijk. Als ik er al geen plezier meer in heb, zal de lezer dat ook niet hebben. Dus dat moet echt veranderen! Daarom heb ik mijn NaNoWriMo project van januari na 11.994 nieuwe woorden stilgezet. Tenslotte is het geen zaak van leven en dood dat ik de NaNoWriMo bijhoud.

Ik geef mezelf vanaf nu weer de vrijheid om per dag te bezien waar ik aan wil gaan werken. In de praktijk houdt het waarschijnlijk in dat ik steeds een stukje roman schrijf en een stukje kortverhaal. Meer afwisseling dus. Tenslotte heb ik nog een aantal maanden de tijd voordat het manuscript echt af moet zijn. Als ik het maken van e-books en het schrijven van mijn roman afwissel, heb ik meer plezier. Dus voorlopig is dit mijn score voor het manuscript:

10.682 woorden in november, 43.886 woorden in december en 11. 994 woorden in januari.

Word geeft nu op mijn computer aan dat Versie 2 van het manuscript 56.561 woorden telt, ik heb nu ongeveer een half boek geschreven.

Die eerste helft wordt hierna verbeterd in een Versie 3 en daarna hoop ik door te kunnen stomen naar het eind. (Wie zei er ook alweer dat eerst je hele verhaal moest staan? Bij mij schijnt dat niet meer zo te werken) Voor het volgende deel van de trilogie ga ik toch eens analyseren hoe het komt dat het de laatste tijd steeds weer zo loopt als nu. Misschien ligt het aan mijn perfectionisme, misschien trek ik me de kritieken op mijn werk teveel aan, misschien moet ik anders gaan plotten dan ik tot nu toe heb gedaan, moet ik meer voorbereiden voordat ik begin te schrijven… Ik weet het niet, ik weet alleen dat het verhaal zoals ik het nu heb niet bevredigd en dat het anders moet. De oplossing heb ik al bedacht.

Ondanks alles ben ik blij met deze score die ik in zeven jaar heb gehaald bij NaNoWriMo:

Bij een volgend CampNaNoWriMo project kom ik boven het miljoen uit. Schrijven leer je door het te doen, door je fouten te onderkennen en het anders aan te pakken. Dat geldt net zo goed voor andere creatieve vakken, mijn leraar tekenen zei ooit dat ik na 100 schilderijen eens terug moest komen. 997.545 woorden na 7 jaar geeft toch wel aan dat ik aardig wat stappen in de goede richting heb gezet, maar het is nooit klaar natuurlijk. Je blijft leren en dat is maar goed ook, zonder groei geen vooruitgang.

Plannen genoeg

De plannen voor 2021 had ik in een andere blog ook al kenbaar gemaakt. Wat ervan terecht gaat komen, zal ik trouwens wel zien. Ik houd jullie op de hoogte met mijn blogs.

Allereerst zit ik nu in spanning af te wachten tot het eerste deel van Interplanetair, Ruimtestad gedrukt zal zijn. Nog een paar weken, vermoed ik.

Groeten van Johanna Lime

Vervolg schrijfproject in januari 2021 en nog een paar weken wachten op Ruimtestad

7 januari 2021

Een gezellig einde van 2020

De vorige keer schreef ik dat het steeds moeilijker vol te houden was om 50.000 woorden te schrijven in december. Daarom heb ik besloten om mijn doel na 43.886 geschreven woorden voor Versie 2 van Interplanetair deel 2 Geestenpoort bij te stellen naar 40.000 woorden. Tenslotte was dit schrijfproject geen onderdeel van een wedstrijd en kon ik er mee doen wat ik wilde. Het schrijven in december kwam op een laag pitje te staan.

Tussen Kerst- en Oud- en Nieuw ben er lekker een poosje tussenuit getrokken. Mijn broer Eldert woont sinds 2020 in Limburg en na alles wat we samen met het overlijden van onze vader in november hadden meegemaakt, besloten we dat ik bij hem zou gaan logeren. Gezellig samen, een beetje steun aan elkaar hebben. December was toch al nooit mijn favoriete maand en sinds Dinie in 2018 vlak voor de kerst overleed, is dat er niet beter op geworden. Het was een goede beslissing! Mijn broer had het gezellig gemaakt in zijn huis, met de kerstboom en veel lichtjes. We hebben elke avond wel een Starwars film gekeken en verder konden we lekker met onze hobby’s bezig zijn. Tussendoor samen koken, samen eten, alles op anderhalve meter afstand vanwege het covid-19 virus, maar wel fijn bij elkaar. Wat ben ik blij dat mijn broer en ik elkaar na 22 jaar weer gevonden hebben en dat we zo goed met elkaar op kunnen schieten.

Ik besloot een nieuw schrijfproject aan te maken, van 4 januari tot en met 31 januari 2021 probeer ik opnieuw om 50.000 woorden verder te komen met het manuscript waar ik nu aan bezig ben. Ik ben bezig aan hoofdstuk 11 en als ik iedere dag ongeveer 2.000 woorden schrijf, gaat het zeker lukken om dit verhaal af te krijgen.  Is het niet in januari, dan toch wel in februari. Er zullen vast af en toe dagen tussen zitten dat ik het woordenaantal niet haal, maar dat is ook niet erg. Als ik elke dag de routine vol kan houden, komt het volgende boek er wel.

De zetproef van Interplanetair deel 1 Ruimtestad doorgenomen

Wat ik wel gedaan heb tijdens het logeren, is de zetproef doornemen van mijn nieuwe boek bij Zilverbron, dat in januari 2021 naar de drukker zal gaan. Er stonden wat verkeerd afgebroken woorden in, die heb ik in een bestand verzameld en teruggestuurd naar de uitgeverij. Dan kan het binnenwerk van het boek helemaal goed opgemaakt worden.

Gisteren was ik uitgenodigd bij het online programma About Books, dat georganiseerd wordt door Zilverspoor. De vaste presentatoren zijn Kim ten Tusscher, Joris van Leeuwen en Cocky van Dijk. Soms springt er weleens een ander in. Elke week op woensdag om 19:30 uur begint het programma op de kanalen van Facebook, van Zilverspoor, Zilverbron en De Zilverboekenclub. Het wordt ook uitgebracht op You Tube.

Mijn nieuwe boek kwam ter sprake en als verrassing was er ook een cover reveal van Ruimtestad. Het boek krijgt weer een prachtige omslag. Ik moest wel even wennen aan boek 1 in plaats van deel 1, maar vind boek 1 eigenlijk wel beter klinken bij een trilogie. Op mijn website denk ik toch dat ik het vaak deel 1 zal noemen, dat ben ik zo gewend.

Het grappige is dat er ook een rubriek was met 10 korte vragen. Daar moest ik snel reageren en bij de vraag of ik zou kiezen voor lezen of tv kijken, heb ik tv kijken gezegd. Achteraf gezien een beetje dom, want ik kijk niet veel tv. Alleen heb ik pas een Netflix abonnement genomen om series en films te kunnen kijken. Ik vind lezen eigenlijk leuker dan naar praatprogramma’s en quizzen kijken op de tv. Maar 2020 was een gek jaar, ik vond dat ik het nieuws moest volgen vanwege de corona. Dus keek ik het afgelopen jaar veel meer tv dan anders. Maar boeken lezen doe ik liever. Ik ben nu bezig in Maeves Gaven van Gaby Raaijmakers en lees steeds een paar hoofdstukken voor het slapen gaan. Het is weer een prachtig verhaal. Met lezen van boeken ga ik door, voor de volgende Reading Challenge heb ik maar 12 boeken opgegeven. Ik lees niet snel en zie wel hoe ver ik kom. Ik kan als ik meer lees, altijd het aantal bijstellen.

De routine vasthouden

In About Books hebben we gesproken over voornemens voor 2021. Ik heb bij Informatie mijn plannen voor het komende jaar al op een rijtje gezet. Er werd gezegd dat elke dag een beetje schrijven uiteindelijk kan resulteren in het schrijven van een boek, al is het 500 woorden per dag, dan kun je een boek afkrijgen. Ik doe over 1.000 woorden wel wat langer dan een half uur. Voor 2.000 of 3.000 woorden ben ik toch al gauw een hele middag van vier tot vijf uur bezig. Ik wil het ook zo goed mogelijk doen en neem vaak eerst een gedeelte van de tekst weer door die ik de vorige dag geschreven heb, voordat ik verder ga. Dat is voor mij handig, want dan zit ik gelijk weer in het verhaal. Als schrijver is het nodig dat je de routine van iedere dag een stuk schrijven vasthoudt. Alle afleiding zoals social media even uitzetten helpt zeker. Dus ik zie wel wanneer ik mijn volgende boek geschreven heb. Als de tweede versie staat, zullen versie 3, 4 en misschien 5 ook nog wel nodig zijn voordat het naar de redactie gaat, na september. Verder ben ik ook graag bezig met tekenen op de computer. Ik heb al een aantal kaften gemaakt voor de e-books die ik in 2021 op Smashwords uit wil brengen van mijn korte verhalen. Er hebben er weer een paar meegedaan aan een wedstrijd en ze verdienen het om bij het leespubliek te komen.

Nog even geduld.

Mijn nieuwe boek Ruimtestad komt over een paar weken van de drukker. Ik heb nog een paar leuke dingen om te laten zien in de aanloop daarnaartoe. Zoals de nieuwe kaart die ik getekend heb en die weer prachtig over twee pagina’s heen in het boek terecht komt. En het omslag als hij echt helemaal klaar is, misschien nog net iets mooier dan het plaatje van de cover reveal. En natuurlijk de flaptekst en een leesfragment van het eerste hoofdstuk.

Als het boek er is, heb ik met een paar bloggers afgesproken dat ze het gaan lezen en een recensie schrijven. Het wordt weer spannend. Zullen de lezers erin vinden wat ik voor ogen had? Verder moet ik weer eens kijken of ik nog nieuw promotiemateriaal ga bestellen, dat van Schamel verbond heb ik bijna niet gebruikt. Dus even verzinnen wat ik het beste kan doen. Ruimtestad komt eraan! Kijken jullie er naar uit?

Groeten van Johanna Lime