Verbeterd

20 januari 2022

Wat ik vandaag leer maakt gisteren niet slecht, het maakt morgen beter

Zoals jullie bij het vorige blog misschien al zagen, heb ik een aantal quotes verzameld. Ik ben van plan om die te gaan gebruiken voor mijn wekelijkse blogs. Dit is er een van.

Redactiewerk en herschrijven

Het redactiewerk aan Interplanetair boek 2 Geestenpoort gaat gestaag door. Gisteren zijn Tamara Geraeds en ik begonnen aan hoofdstuk 10 en elke dag komt er een stukje tekst bij om eens grondig door te nemen. Ik ken de routine, redactiewerk is vooral controleren of alles klopt. Soms schud ik daarbij weleens meewarig mijn hoofd en begrijp ik echt niet hoe ik een bepaalde zin met dat bepaalde woordgebruik op heb kunnen schrijven, terwijl Tamara het zo simpel laat schijnen met haar verbetering. Over het algemeen valt het redactieproces me tot nu toe reuze mee en zijn er flinke stukken tekst waar geen enkele fout in zit. Ik was dus blij en liet dat aan Tamara weten. En, ja dat was misschien de goden verzoeken. Precies daarna kwam er juist een stuk tekst waarover we het niet helemaal eens konden worden. Zij wilde vier pagina’s gewoon maar schrappen, terwijl ik dat niet zag zitten. Volgens mij zat er belangrijke informatie in. Ik was bang voor plotgaten waardoor het verhaal verderop niet meer zou kloppen. Afijn, we besloten dit gedeelte, nadat ik het al zover had weggeschrapt dat er nog drie pagina’s over bleven, op te schuiven en nog eens beter te analyseren bij redactieronde 2. Als het echt herhaling blijkt, mag het van mij ook weg, al is het jammer dat de aankomst van Rick en Ray op Berinyi dan uit het verhaal verdwijnt.

Eerlijk gezegd is het na de maanden waarin ik dit verhaal niet meer heb aangekeken, omdat het bij de uitgever lag en ik aan wat anders bezig was, erg leuk om het weer terug te lezen. Ik geniet ervan hoe het na vijf versies schrijven toch aardig is geworden wat ik wilde, al houd ik natuurlijk tijdens de redactie nauwlettend in de gaten of alles echt blijft kloppen. Bij de redactie moet het helemaal perfect worden, zo mooi als ik het me had gedroomd. Met Tamara samen moet dat me wel gaan lukken, zij is een goede redactrice.

Herschrijven

Met het herschrijven van Het geheim van Shiloh, daaraan werk ik nu aan versie 2, zie ik hele gedeelten tekst rood worden. Ik schrijf alles net wat beter op, draai hele zinnen om zodat de alinea’s beter lopen en probeer vanuit de personages te schrijven, gevoelens mee te nemen en de tekst actiever te krijgen door het accent te leggen bij wat er precies gebeurt. Achtergrondinformatie en causale verbanden hebben ook mijn aandacht, alles moet logisch opvolgen en het moet nog duidelijker worden waarom wat waar gebeurt. Heerlijk om te zien hoe het verhaal daarvan opknapt, de tweede versie wordt al een stuk beter nu het verhaal er eenmaal staat. Ik denk dat door het redactiewerk en het herschrijven samen aan te pakken dit proces heel goed werkt omdat ik toch al in de redactiemodus zit. Mijn interne criticus krijgt nu eens de ruimte om zijn waardevolle inbreng te laten horen.

Binnenkort drie nieuwe e-books

Hoe teleurgesteld ik ook was dat ik in 2021 nogal laag scoorde met mijn ingezonden verhalen voor Waterloper, ik heb ervan geleerd en ga mijn best doen om het in de toekomst beter te doen. Achteraf had de jury weer eens volkomen gelijk en merkte ik dat ik te veel in mijn leerstijl was blijven hangen. Iedere mens heeft een eigen programmering en de mijne blijkt soms nogal lastig te passen bij het vak van schrijver. Mijn persoonlijkheid heeft de kenmerken van dissociatie en through-time zijn (volgens NLP). Dat betekent dat ik het liefst wat afstand neem van situaties en dat ik een planner ben. Een van de nadelen daarvan is dat ik het moeilijk vind om in een personage te duiken en alles geassocieerd mee te maken. Ik beschouw mijn personages liever van een afstand dan dat ik hun emoties meebeleef. Ik kan als ik aan het schrijven ben het through-time geplande verhaal wel in-time meemaken en dus in het nu blijven, omdat ik toch vaak van het schrijven geniet en alles om mij heen vergeet. Dan wordt de koffie koud, omdat ik heel diep in mijn verhaal zit.

Een van de dingen waar de jury van Waterloper me opnieuw op gewezen heeft, is een fout die ik wel vaker heb gemaakt. Vermoedelijk was ik in 2021 te veel gefocust op het plotten van het verhaal en de daarbij behorende spanningsboog, dat ik show don’t tell tijdens de uitwerking minder aandacht heb gegeven. Laten zien vind ik de aller moeilijkste regel voor een schrijver. Juist omdat ik het vreselijk lastig vind om bij mijn gevoelens te komen en er dan ook nog de juiste bewoordingen voor te vinden. Vandaar dat verhalen door mij soms te veel tell bevatten. Ik vertel ze vanuit mijzelf, die op een afstand de personages observeert. Ik moet bij het schrijven dingen doen die niet in mijn natuur zitten: in de huid van het personage kruipen en het meebeleven.

Dat heb ik toegepast tijdens het herschrijven van deze drie verhalen. Tegelijkertijd heb ik onnodige informatie geschrapt en verduidelijkende informatie voor de lezer juist toegevoegd.

De redactie voor deze drie verhalen heb ik zelf gedaan en dat gaat me steeds beter af. Ik vind ze nu geschikt voor publicatie en ga ze morgen op Smashwords publiceren. Op 21 januari, wat Dinies verjaardag had moeten zijn als ze nog geleefd had. Dat vond ik een passende datum voor een feestje.

Let dus op mijn pagina op Smashwords, de komende tijd, want daar komen drie nieuwe verhalen op te staan. Ik zal de beschrijving natuurlijk ook bij Publicaties NL neerzetten en het pdf bestand met de informatie waar alle werken van Johanna Lime te vinden zijn (bovenaan de Homepage) binnenkort ook bij gaan weken.

Groeten van Johanna Lime

Verdwijnseld

16 januari 2022

‘Hé, waar ben je gebleven? Zit je ergens ondergedoken?’

Die vraag stelde mijn vader ooit, nadat hij me een tijd niet had gezien. Ik was er nogal verbolgen over. Altijd stond ik voor hem in de startblokken, hij hoefde maar te kikken of ik kwam eraan om hem de helpende hand te bieden. Maar als ik dan eens mijn kansen waarnam en mijn tijd besteedde aan iets waar ik gepassioneerd mee bezig was, reageerde hij op deze manier. Nooit eens vragen wat voor leuks je onder handen had. Hij vond fantasy schrijven maar niks, er was geen droog brood mee te verdienen, het koste alleen maar geld. Ik kon beter in een ander genre gaan schrijven. Thrillers liepen beter, of kinderboeken dan misschien? Er had pas nog een schrijver in de Trouw gestaan. Hij was wel succesvol.

Jammer. Dit was een van die onderwerpen waar we het nooit over eens werden.

‘Waar blijven de wekelijkse blogs?’

Jullie zullen misschien ook wel denken: ‘Waar blijven de wekelijkse blogs? Het is al half januari en de laatste die we hier zagen was van 31 december, dat was vorig jaar.’

Ik weet het. Ik heb het druk gehad en ik moest even iets verzinnen voor wat ik in 2022 wilde gaan doen met mijn blogs. Iedere week weer iets nieuws bedenken valt soms niet mee. Maar ik heb nu weer een hele lijst gemaakt, waaruit ik keuzes maken kan. Daarin staan aanmoedigingen, quotes en dingen over schrijven waar ik bij aan kan haken, zoals deze:

Ik ben verdwenen in mijn werelden, daar komt het in het kort op neer.

Eibor Risoklany

Vanaf 3 januari ben ik elke werkdag samen met Tamara Geraeds druk bezig met de redactie van mijn volgende boek. Interplanetair boek 2 Geestenpoort speelt in dezelfde wereld als Schimmenschuw en trilogie De vergeten vloek, hij volgt direct op boek 1 Ruimtestad en gaat over dezelfde hoofdpersonages. Er komen twee redactierondes, we zijn nu bezig aan ronde 1. Van de 25 hoofdstukken zijn we bij hoofdstuk 7 aangekomen. Het gaat dus nog wel een aantal weken duren voordat het manuscript naar de woordredactie kan en daarna krijg ik de zetproef. Ik verwacht min of meer dat mijn boek in maart of april uit zal kunnen komen bij Zilverbron, maar een datum heb ik nog niet doorgekregen.

Verkikkerdil en nachtdier

Ik had al een verhaal herschreven en geredigeerd van de waterloper themawedstrijd van 2021, dat was Wanneer Moeder Aarde Sterft, dat hoorde bij het thema: De Neanderthalers van Nerthus. Het ligt klaar om uit te geven op Smashwords.

Er waren echter nog twee verhalen die herschreven moeten worden.

Liefde laat zich niet dwingen is nu ook af. Het is een sprookjesachtig verhaal geworden dat toch weer anders is dan de kikkerprins.

Ik ben nu bezig met het herschrijven en omschrijven naar het ik-perspectief tegenwoordige tijd van Nachtwaker op de Maan.

De verhalen die ik ingestuurd had naar waterloper vorig jaar, blijken bij het herschrijven alle drie tamelijk lange korte verhalen te zijn. Ik ben wel even bezig om ze aan de hand van het jurycommentaar te verbeteren. Als ze klaar zijn en de opmaak is ook gelukt, ga ik ze publiceren als e-books op Smashwords en zet ik ze bij mijn andere korte verhalen.

Het Cybereiland

De derde wereldbouw waar ik in verdwijn, is die van het manuscript dat ik schrijf voor de verhalenwedstrijd van Zilverspoor. Het geheim van Shiloh. Ik ben begonnen aan Versie 2 van het manuscript en dit gaat ongeveer gelijk op met de redactie van Geestenpoort. Het verhaal verbetert ook zienderogen tijdens het redigeren van de tekst en ik heb gisteren hoofdstuk 6 van 25 hoofdstukken afgekregen. Volgende week ga ik er weer elke dag aan verder schrijven.

Deze drie projecten gaan dus samen op. Omdat ze nogal veel aandacht nodig hebben en veel tijd vragen, ben ik er erg druk mee. Vandaar ook dat ik niet zo gauw iets wist als onderwerp voor een blog.

Django Mathijsen interviewde mij op Fantasy Fest

Tenslotte nog een filmpje waarop ik iets vertel over mijn boeken en plannen voor de toekomst, het is opgenomen op Fantasy Fest in 2021, de enige keer dat Django en ik elkaar weer tegenkwamen op een festival. Het enige festival in 2021 waar ik mijn boeken kon verkopen. Hopelijk kan ik dit jaar vaker in de tenten van Zilverspoor staan om te signeren.

Dit is de link: https://www.youtube.com/watch?v=N4VIGENanWs

Groeten van Johanna Lime

Waar sta ik nu en hoe wil ik verder met schrijven

2 december 2021

Het is alweer de laatste maand van het jaar. Een maand om even stil te staan bij hoever ik ben gekomen met mijn plannen van het afgelopen jaar. Een moment om te evalueren wat goed ging en wat beter kon. Een periode om te dromen over wat ik volgend jaar wil doen.

Wat dat betreft is november altijd een belangrijke maand, met de uitdaging die NaNoWriMo altijd weer geeft en met alles wat er nog meer rond deze tijd gebeurt.

Dat ik in november tijdens de NaNoWriMo bezig zou zijn met het schrijven van een heel nieuw, op zichzelf staand manuscript, kon ik in november vorig jaar nog niet weten. De manuscriptenwedstrijd van Zilverspoor kwam dit jaar als een grote verrassing. Zo leuk, dat ik direct besloot om mee te doen. Toen de Bootcamp kwam, gaf ik me ook daarvoor op. Leuk om samen met andere schrijvers op cursus te gaan en ideeën over schrijven uit te wisselen.

Na de twee eerste bijeenkomsten begon ik alvast met plotten. In oktober schreef ik voor de zekerheid alvast het begin van het manuscript, want ik wist dat ik in november naar de HSFCon in Sneek zou gaan en dat ik dan vier dagen lang niet door kon schrijven tijdens de NaNoWriMo. En natuurlijk wilde ik die winnen. Vorig jaar was dat door de dood van mijn vader niet gelukt, maar dit jaar kon ik het wel weer proberen te halen. Ik werd een NaNo Rebel, zoals ik dat eerder in een blog al schreef.

November 2021 is lekker productief geweest. Ik schreef in totaal 62.599 woorden aan het nieuwe verhaal. Een proloog en achttien hoofdstukken. Daarmee ben ik dus een lekker eind op weg voor de eerste versie. Ik moet nog zeven hoofdstukken en een epiloog om het af te maken. Die wil ik in december nog gaan schrijven, zodat het verhaal helemaal uitgeschreven zal zijn voor het nieuwe jaar. Dan kan ik in 2022 nog een paar keer herschrijven, voordat het ingestuurd wordt naar de wedstrijd van Zilverspoor.

De lezingen die ik zou geven tijdens een weekend in Sneek, op de HSFCon, gingen helaas niet door. Het evenement is uitgesteld vanwege de covid-19 maatregelen. Op 2 en 3 april van 2022 krijg ik een nieuwe kans. De organisatie hoopt dat het dan wel door mag gaan.

Op 28 november kwamen de uitslagen van de themawedstrijd met korte verhalen van Waterloper online. Dat was voor mij dit jaar wel wat teleurstellend. Mijn verhalen eindigden lang niet zo hoog als vorig jaar. Wel was het heel fijn om te zien dat een aantal schrijfcollega’s nu erg hoog eindigden, zoals Kelly van der Laan. Anaïd Haen en Django Mathijsen waren dit jaar de winnaars, met alle vijf hun ingestuurde verhalen in de top12 en natuurlijk het winnende verhaal op nummer 1. Gefeliciteerd met jullie prijs!

Ik zat even in een dip toen ik de uitslag van mijn eigen verhalen hoorde, maar kwam daar door de aanmoediging van vrienden op Facebook weer gauw uit. Op zulke momenten mis ik Dinie heel erg, zij zou me met een voor haar typische grap zo uit mijn depressieve gedachten omhoog getrokken hebben. Nu deden andere dat met hartverwarmend commentaar. Dank jullie wel!

Ik besloot om het terechte jurycommentaar ter harte te nemen en er weer van te leren, zoals ik dat in het verleden bij Fantastels ook altijd al deed. En ik ga mijn verhalen als ze verbeterd zijn zeker weer als e-books uitbrengen op Smashwords, want alle deelnemende wedstrijdverhalen verdienen lezers.

Uit de juryrapporten blijkt wel dat de thema’s en de smaak van de jury altijd een rol spelen in de plaats waarop een verhaal eindigt. Wat dat betreft val ik als schrijver vaak net een beetje in een niet al te gangbare categorie. Met horrorthema’s kom ik moeilijk uit de voeten, ik heb er lang over nagedacht maar kon niets bedenken bij “Monniken van de dood” of “Grimoire.”

De verhalen die ik had ingezonden kwamen tijdens de prijsuitreiking pas aan het licht, daarvoor wist zelfs de jury niet wie welk verhaal had geschreven.

Mijn verhaal “Nachtwaker op de maan” gaat over een politieagente die als bewaker op een overslagplaats van goederen is gaan werken om wat minder gestrest te hoeven zijn. Ze werkt daarbij wel altijd ’s nachts, waardoor ze een echt nachtdier wordt. Ze krijgt op haar werk te maken met indringers, waarvan er minstens één ook een nachtdier is. Je raadt het zeker al? Het thema van dit verhaal was “nachtdier.”

Bij het thema “verkikkerdril” had ik het best moeilijk. Ik ben niet zo goed met romances en dat is nou juist wat ik met dit verhaal wilde. Een sprookjesachtige wereldbouw met kikkers en prinsessen, zoals in het sprookje van de kikkerprins, maar dan anders. Ik probeerde er een wat actueel tintje aan te geven doordat de prinses verliefd bleek te zijn geworden op een vrouw. Maar de uitwerking was lastig. Ik had het kunnen weten, want romantische liefde is niet echt mijn ding. Bij de redactie van Ruimtestad werden ook al bijna alle pogingen op dat vlak door mijn redactrice eruit geschrapt. Ik ben veel te direct en sla alle subtiliteiten over wat dat betreft. Het zal nog wel wat oefening vergen voordat ik door heb hoe zoiets emotioneel en contextueel werkt… Helaas dus tamelijk onderaan, maar wel met jurycommentaar waar ik wat aan heb om het beter te krijgen.

Ik denk dat ik bij het thema “De Neanderthalers van Nerthus” een te moeilijk idee heb uitgewerkt over Moeder Aarde (de godin Nerthus die ik als leidster van de Neanderthalergemeenschap had neergezet) die sterft, met metaforische reizen door de tijdperken op Aarde waar een stel jagers mee te maken krijgen. Steeds komen ze door extreme weersomstandigheden in een andere tijd terecht met dinosauriërs en mammoeten. Als je dat niet doorhebt als lezer, lijkt het natuurlijk dat er iets niet klopt. Neanderthalers en dinosauriërs leefden niet in dezelfde tijd, daar had ik heus wel onderzoek naar gedaan. Maar als een lezer de clou niet snapt, moet ik dus wel aan de bak om het verhaal duidelijker te maken. Als Nerthus sterft gaat de Aarde ook achteruit en uiteindelijk sterft de planeet. Dat heeft te maken met het klimaat dat verandert. Een beetje te vergezocht van mij? Ik denk het, maar het vermijden van te veel infodump als regel werkt soms ook weer niet zo goed uit als de lezer te weinig informatie krijgt. Schrijven blijft een lastig laveren tussen creativiteit en vaardigheden. Ik vind dit verhaal nog altijd een goed idee van mezelf en ga ik dus mijn best doen om het beter te herschrijven. De thema’s waren dit jaar dan wel voor minder uitleg vatbaar dan eerder, voor mij waren ze niet bepaald gemakkelijk.

Misschien had ik het dit jaar simpeler moeten houden en geen fantasy laten vermengen met de actualiteit van genderidentiteit en klimaatsveranderingen of van een overslagbedrijf waar gevaarlijke dingen gebeuren? Maar dat het herkenbaar is, maakt het nou juist interessant omdat het tot nadenken aanspoort, lijkt me. Alleen moet het dan blijkbaar wel wat helderder uitgewerkt worden, zodat de lezer het begrijpt en mee kan leven met de personages. Ik vat hem weer, daar schortte het deze keer bij mijn verhalen aan en ik zal echt mijn uiterste best gaan doen om met de juryrapporten in handen er toch iets beters van te gaan maken.

De derde bijeenkomst van de Bootcamp van Zilverspoor van november, en de vierde van december, zijn allebei verplaatst naar begin volgend jaar. Vanwege de coronamaatregelen die aangescherpt zijn. Ik ben dus blij dat ik al eerder ben gaan plotten en schrijven aan de manuscriptenwedstrijd van Zilverspoor. Dan heb ik nu in ieder geval de eerste versie al een heel eind uitgeschreven en wordt het later meer redigeerwerk wat er nog te doen is.

Redactiewerk en redigeerwerk, daar begint volgend jaar dus mee. De redactie van mijn volgende boek van trilogie Interplanetair, boek 2 Geestenpoort, ga ik samen doen met Tamara Geraeds. We beginnen op 3 januari. Het boek zal dus wat later verschijnen, want de redactie begint iets later dan gepland. Ik vind het wel goed dat het later pas komt, want de kwaliteit moet goed zijn.

En terwijl die redactierondes dan bezig zijn, ga ik ook de korte verhalen van Waterloper redigeren en de manuscripten voor mijn volgende boeken. Dat past goed in redactietijd, want met redigeren zit ik in dezelfde modus.

Als de korte verhalen zijn verbeterd, zet ik ze weer op Smashwords, zodat lezers de kans krijgen om ze te lezen.

2022 wordt daarna vooral een jaar waarin ik veel ga bedenken over wereldbouw, personages, een magiesysteem in de ruimte en nieuwe conflicten en intriges. Met de verschillende volkeren en planeten in de zich steeds verder uitbreidende wereld leven waar Daniël en Irene zich in bevinden in trilogie Interplanetair. Waarschijnlijk spelen de nieuw te bedenken verhalen zich weer wat later in de tijd af en zeker komen er dan andere hoofdpersonen en antagonisten in voor. Vreemdere wezens dan tot nu toe bedacht.

Het is echt mooi om te zien hoe alles precies op tijd gebeurt, want de Bootcamp bij Cocky van Dijk heeft mij weer iets nieuws geleerd over hoe ik dit aan ga pakken. Met voor ieder nieuw boek een eigen “schrijfbijbel”, een notitieboekje waar alle informatie in te vinden is. Normaal deed ik dat op de computer, maar met het handmatig uitschrijven wordt het toch net weer iets handiger.

Een serie van zes nieuwe boeken. En misschien dan eindelijk ook die ene, die ongeveer in onze tijd op Aarde speelde. Het achtergrondverhaal waar heel Johanna’s wereldbouw mee begon, toen Dinie en Marjo samen Eibor Risoklany uitdachten en dagboeken schreven van personages. Heel vroeger, lijkt dat nu.

Ik hoop dat alles goed blijft gaan met ons, in Nederland, Europa en de wereld. We leven in een periode die veel gevaren en uitdagingen kent. Ik hoop echt dat ik tijd van leven mag krijgen om al mijn plannen te kunnen realiseren.

Blijf allemaal gezond en denk aan elkaar! Wees een beetje lief voor jezelf en voor de wereld om je heen. Blijf je ontwikkelen.

Groeten van Johanna Lime

Even wat anders gedaan maar nu weer door

18 februari 2021

Even wat anders

Op 28 januari schreef ik, dat ik bij Versie 3 van Interplanetair, deel 2, Geestenpoort, het eerste stuk van het volgende boek al aardig goed had uitgewerkt, maar dat ik nu weer tegen het middenstuk aanliep. De grote uitdaging was om over dat midden heen te komen. Ik moest het dramatische gedeelte van het middenstuk goed gaan verwoorden. Ik heb er een tijdje over nagedacht, maar het lukte nog steeds niet. De details waren niet goed duidelijk en ik baalde ervan!

Als ik ergens een hekel aan heb dan is het wel om niet te weten hoe ik met mijn verhaal verder moet, ook al staan de grote lijnen al vast. Ik wist wel wat er ging gebeuren, maar niet precies het hoe, wat en waarom en wat eerst en wat daarna en welke gevolgen enzovoorts.

Frustrerend zo’n writersblock, ik kan daar echt niet tegen. Me zomaar wat vervelen is niks voor mij, ik moet altijd ergens mee bezig zijn.

Dus besloot ik om mezelf meer tijd te geven voor Versie 3 en om even wat anders te gaan doen. Op mijn planning voor 2021 stond natuurlijk nog wel meer, wat ik graag wilde doen, zoals:

Twaalf korte verhalen herschrijven en uitbrengen als e-book op Smashwords.

In 2020 ging het niet, maar misschien lukt het in 2021 om naar Brugge te gaan en het detectiveverhaal af te maken. De Knuffelsteen zal dan worden vervangen door De Avonturensteen, op Smashwords.

Een virtuele reis naar Brugge en korte verhalen herschrijven voor nieuwe e-books.

Toen we in 2018 en 2019 onze korte verhalen van Smashwords en nog wat andere verhalen door Tamara Geraeds aan een hoofdredactie onderwierpen, zei deze redacteur, dat zij ‘De Knuffelsteen’ eigenlijk nog niet af vond. Dit verhaal kon nog wel wat langer worden en in plaats van knuffelsteen was avonturensteen een beter woord. Het bleef dus na de redactie een verhaal dat later dan de andere verhalen nog opnieuw moest worden gepubliceerd op Smashwords. ‘De Knuffelsteen’ bleef als gratis te downloaden verhaal op Smashwords staan en was dus eigenlijk maar een half verhaal.

Het oorspronkelijke wedstrijdverhaal verhaal had ooit meegedaan aan de Fantasy Strijd Brugge. Dinie en ik hadden het daarna al eens flink gewijzigd, zodat het niet meer op het originele kortverhaal leek, alleen de treinreis naar Brugge bleef staan.

Om er een langer verhaal van te kunnen maken, wilden we een lang weekend naar Brugge gaan, zodat we er waarheidsgetrouw over konden schrijven. Maar door de mantelzorg voor mijn ouders kwam het er steeds niet van. Doordat Dinie stierf konden we het ook niet meer samen doen en zou ik er alleen heen moeten gaan. Ik had de mantelzorg van mijn vader, die steeds intensiever werd, het kwam er gewoon niet van. Nadat mijn vader in november 2020 overleed, had ik er heen gekund, maar dat ging weer niet door vanwege de covid-19 pandemie. Ik moest een oplossing bedenken om het verhaal toch af te krijgen. Die vond ik door op You Tube naar Brugge te zoeken. Daar vond ik filmpjes van de stad. Er stond er een bij van een wandeling die ruim een uur duurde, hij was van oktober 2020 en de mensen liepen er zelfs met mondkapjes op, dus moest het recente informatie zijn.

Ik besloot aan de hand van wat ik uit het filmpje kon gebruiken het verhaal van ‘De Knuffelsteen’ verder uit te schrijven. Het transformeerde naar ‘De Avonturensteen’ en kwam op 5 februari 2021 op Smashwords uit. (Doelgroep 10 jaar en ouder) Het verhaal is nu af, dus dat gedeelte van mijn planning voor 2021 kan ik afstrepen van mijn takenlijst.

Behalve ‘De Avonturensteen’ herschreef ik ook een wedstrijdverhaal dat in 2015 had meegedaan aan Fantastels Verhalenwedstrijd. ‘De listige schoenmaker’ kwam op 5 februari nieuw uit op Smashwords, ook als e-book met een kortverhaal. (Doelgroep 15 jaar en ouder)

(Informatie over mijn gepubliceerde e-books vindt u in het menu onder Publicaties NL)

Op 5 februari kwam mijn nieuwste boek bij Zilverbron uit. Ik had het razend druk! Behalve dat ik mijn e-books uit wilde geven op Smashwords, moest ik de boeken signeren en alles klaar maken zodat de recensie-exemplaren op de post konden. Dat lukte op 6 februari, net op tijd voordat het zo erg ging sneeuwen dat ik het huis niet meer uit kwam.

Behalve schrijven, teken ik ook graag. Ik heb afleiding gezocht in het op de computer tekenen van kaften voor mijn korte verhalen, voor als mijn planning uit gaat werken en ik die ook als e-books uit kan geven op Smashwords. Ik heb er inmiddels aardig wat gemaakt. Ze staan te wachten tot de tijd dat ik weer een wedstrijdverhaal heb herschreven en opgemaakt voor e-book. Ik wil ze het liefst publiceren, zodat lezers de mogelijkheid hebben om ze te kunnen lezen.

Na de twee korte verhalen van ‘De Avonturensteen’ en ‘De Listige Schoenmaker’ wist ik nog steeds niet hoe ik met mijn boek verder moest. Dus ik zocht nog twee korte verhalen op om te verwerken. Deze keer verhalen die ik in 2014 en 2015 had geschreven en die naast mijn boeken pasten. ‘De Shoiaviony van Berinyi3’ en ‘De Eedenvallei van de Shoikeiyi’ spelen zich allebei in het koninkrijk Berinyi af. Degenen die mijn boeken hebben gelezen kennen deze wereld wel. De Shoiaviony en de Shoikeiyi zijn twee mensenrassen van kleine mensen die speciale kenmerken hebben. Shoiaviony kunnen vliegen, Shoikeiyi hebben echolocatie.

Om deze verhalen te herschrijven, was een flinke klus. Ik merkte dat ik er nog aardig wat redactiewerk aan had. Tegenwoordig schrijf ik anders dat vijf jaar geleden. De verhalen knapten op en ik gaf ze na de opmaak voor Smashwords op 13 februari uit. Ze passen allebei bij Verhalen van Eibor Risoklany, in de serie. Ze zijn pas goedgekeurd en komen in de catalogus van Smashwords, wat betekent dat ze door alle retailers kunnen worden verkocht, dus ook bij Kobo bijvoorbeeld, of bij Bol.

Nu weer door met boek 2 van Interplanetair

Hoofdstuk 13 had ik af, met hoofdstuk 14 was ik bezig. Nadat de korte verhalen op Smashwords waren uitgegeven, kwam de eerste recensie van Ruimtestad al binnen. Meerdere fans van mijn boeken vroegen er telkens om of ik bepaalde personages uit Schimmenschuw terug kon laten keren. Ik was net terug van een reis naar Chyndyro en moest op tijd thuis zijn. Mijn uitstapje naar de korte verhalen had me de tijd gegeven om er, onderbewust, over door te fantaseren. Ik droomde weer van wat er in mijn boek gebeuren kon, schreef het vlug op in mijn schrift, om het niet te vergeten. En nu ben ik dan over het midden heen! Hoofdstuk 15 kwam afgelopen dinsdag af! Nog tien hoofdstukken te gaan. De problemen worden steeds erger, ik kan doorschrijven naar het eind.

Voor hoofdstuk 15 heb ik gebruik gemaakt van Medicijnkaarten, die mij inspireerden om de bepaalde scènes uit te werken. Echt heel fijn om te zien dat een paar zinnen die een totemdier omschrijven zoveel teweegbrengen. Ik heb de hele dag doorgeschreven en was zomaar ruim 5.000 woorden opgeschoten die dag!

Nu heb ik er wel vertrouwen in dat ik Versie 3 van Interplanetair, deel 2, Geestenpoort voor 1 april af kan hebben, want dat wil ik graag. Als dat me lukt, kan ik volgens de planning de hele maand april voor nieuwe wedstrijdverhalen houden, tijdens CampNaNoWriMo. Eventueel heb ik dan in mei ook nog tijd voor korte verhalen. In juni en juli wil ik aan een herschrijfronde van mijn tweede boek, aan een Versie 4, werken. In juli tijdens CampNaNoWriMo. En verder heb ik nog genoeg op de planning staan, want de korte verhalen van vorig jaar en het jaar daarvoor moeten ook nog als e-book uitgegeven worden.

Het schrijfproces voor mijn volgende boek wisselde de laatste tijd dus veel af met tekeningen voor kaften maken en met korte verhalen herschrijven en opmaken als e-book. Eigenlijk best prettig, vind ik, want doordat ik er meer tijd voor nam, kon ik de reacties van fans meenemen in mijn plannen.

Groeten van Johanna Lime

Schrijven in de lente

16 april 2019

Het is lente en het schrijven gaat weliswaar met vlagen, maar toch maak ik goede vorderingen.

 

Redactiewerk

Vanaf november 2015 tot september 2018 waren er zo langzamerhand twintig korte verhalen van Johanna Lime als e-book gepubliceerd op Smashwords. Dinie en Marjo besloten in 2018 om bij Tamara Geraeds over deze verhalen een hoofdredactie aan te vragen. En dat gebeurde. We zijn er hard mee aan het werk gegaan. Elk verhaal kreeg twee redactierondes en ik ben verheugd te kunnen melden dat het werk voor bijna al deze korte verhalen is voltooid. Negentien ervan staan inmiddels in een vernieuwde uitgave wederom op Smashwords. Ze hebben NL op de kaft, er is een leeftijdcategorie in het colofon gezet en doordat er een redactie overheen gegaan is, zijn ze beter te lezen.

Nog één verhaal dat al eerder gepubliceerd was, staat nog in zijn originele vorm op Smashwords. Het is daar achtergebleven omdat ik, voordat het opnieuw wordt uitgebracht, er eerst nog aan moet gaan sleutelen. De Knuffelsteen zal in de toekomst De Avonturensteen worden. Het wordt een langer detectiveverhaal waarin ook fantasy verwerkt is, dat zich afspeelt in Brugge, België. Om het verder te schrijven moet ik eerst op studiereis naar Brugge. Ik heb er zin in!

In april 2019 zijn Tamara Geraeds en ik samen begonnen aan de redactie van zeven science fiction verhalen die in een serie op Smashwords gepubliceerd worden. Ze waren nog niet eerder uitgebracht. Zodra ze door de redactie zijn zullen ze als e-book verschijnen. In het menu Publicaties NL houd ik u hiervan op de hoogte.

Deze serie gaat de Randsteden serie heten en hij zal gevormd worden door zeven korte verhalen die zich op andere planeten afspelen en die eerder door Johanna Lime zijn ingestuurd voor wedstrijden in het genre.

 

Deel 3 van De vergeten vloek

Tot nu toe zijn er 23 hoofdstukken geschreven en op de Elfia in Haarzuilens, waar ik even op een rustig moment zat te mijmeren over mijn plot, kwam het idee voor het einde boven borrelen. Ik weet nu hoe ik het verhaal af kan schrijven, op zo’n manier dat de toekomstplannen die ik nog heb er bij aan kunnen sluiten. Bovendien zal het een goede afronding van de trilogie zijn.

Dus ik ga binnenkort zeker weer verder om het laatste stuk van deel 3 af te maken.

En dan nog een keer alles controleren voordat het manuscript naar de uitgever kan.

 

Waterloper

CampNaNoWriMo is aan de gang, want het is april. Ik heb me aangemeld met een nieuw schrijfproject voor 30.000 woorden in april. Dit houdt in dat ik van plan ben om drie verhalen te schrijven voor de nieuwe themawedstrijd Waterloper. Daarbij kan ik in de maand mei drie verhalen van maximaal 10.000 woorden insturen die moeten voldoen aan de criteria van de thema’s.

Op de een of andere manier is mijn ervaring dat CampNaNoWriMo in april minder goed loopt dan in juli. Vraag me niet waaraan dat ligt.

Deze keer ligt het eraan dat de voorbereiding voor de verhalen niet echt soepel verloopt. Ik verzin me al maanden suf over verhalen die binnen de aangegeven thema’s moeten passen, ik kreeg maar geen inspiratie.

Maar ik ben op weg. Een verhaal is inmiddels geschreven en vandaag kreeg ik het begin van het tweede verhaal eruit geperst. Het begin is altijd een hachelijke zaak, als dat eenmaal goed verwoord is, komt de rest wel goed. Dus nu moet ik het tweede verhaal af gaan schrijven en dan nog werken aan een derde.

Met Fantastels deden Dinie en ik de laatste jaren altijd mee met drie verhalen en daar wil ik toch weer een routine van maken, al zal het wel een beetje lastig zijn in het begin. Er zit wat tijd tussen het einde van Fantastels en het begin van Waterloper. Toch hoop ik vurig dat de nieuwe wedstrijd net zo’n succes wordt als de eerdere. De toekomst zal het leren.

 

Elfia

Op 13 en 14 april stond ik met mijn boeken op de Elfia in Haarzuilens en ik heb heel wat flyers uitgedeeld aan belangstellenden die iets wilden horen over de boeken Schimmenschuw en De vergeten vloek Sluimerend vuur en Smeulend venijn. Ik heb er gelukkig ook niet voor niets gestaan want ik kon er een aantal van gesigneerd verkopen. En iemand die niet op de Elfia had kunnen wachten en daarom het boek al ergens anders had besteld, kwam langs voor een handtekening. Hoe leuk is dat?

Het derde boek van de trilogie staat in de planning voor volgend jaar april op de Elfia in Haarzuilens. Ik hoop echt dat degenen die liever de hele trilogie tegelijk kopen dat dan komen doen. En ik ben erg nieuwsgierig naar jullie leeservaringen. Bij Arjan zat dat gelukkig goed, hij vindt mijn boeken tof. Daar krijg ik een warm gevoel van en het steuntje in de rug om verder te gaan met schrijven.

 

Plannen

Plannen heb ik nog genoeg maar of ze ook echt werkelijkheid worden? ‘Hard to see the future is’, zoals Yoda zegt, niet waar? Maar als mijn dromen mogen uitkomen voorzie ik al twee op zichzelf staande romans in twee verschillende werelden en twee nieuwe trilogieën die na De vergeten vloek kunnen komen. Bovendien wil ik doorgaan met korte verhalen schrijven, ze mee laten doen aan wedstrijden en ze daarna herschrijven, er een betere versie van maken. We zullen het wel zien.

In elk geval heb ik gemerkt dat na een periode van veel redactiewerk ik het nodig heb om weer eens lekker creatief wat doldwaze ideeën neer te zetten. Korte verhalen verzinnen en opschrijven heeft het verder schrijven aan een ingewikkeld plot waar veel rode draadjes vastgebonden moeten worden een nieuwe stimulans gegeven. Dus de combinatie van korte verhalen en romans bevalt me wel.

Hopelijk krijgen we nu een beetje lekker weer en kan ik op andere plaatsen gaan zitten om iets op te schrijven. In Brugge bijvoorbeeld. Dat lijkt me een leuke stad om eens goed te gaan bezichtigen.

Wat gaan jullie doen?

 

Groetjes,

Marjo Heijkoop (Johanna Lime)

20 hoofdstukken voor deel 3 en wat nu

8 maart 2019

Schrijven jij!

Dat zeg ik steeds weer tegen mezelf. Maar nadat hoofdstuk twintig klaar was, blijft het schrijfwerk aan het manuscript nu al een paar weken liggen.

Toch moet ik er weer mee verder. Ik wil de versie van het verhaal waaraan ik nu werk graag eind maart afgeschreven hebben.

Hoe komt het dan dat ik nu niet doorschrijf en met laat afleiden door andere dingen?

Daar heb ik over nagedacht en er zijn volgens mij twee antwoorden voor.

Ten eerste is Dinie er niet meer met wie ik overleggen kan. Ik mis haar inbreng. Ik heb wel een idee over het vervolg, maar ik kom nu bij een belangrijk keerpunt en dat is gewaagd. Dinie zou waarschijnlijk zeggen dat ik moet doen wat mijn intuïtie me ingeeft en dat het ons verhaal is. Laat anderen maar vinden – wat ze vinden mogen ze houden.

Maar dat is het hem nou net. Ik ben dus wel bang voor de kritiek die ik op het verhaal kan krijgen, want bij het keerpunt grijpen de goden in. En ik heb geleerd dat dit iets is wat je volgens de regels van fantasyverhalen schrijven juist niet moet doen. Dat er een interventie van de goden komt, heet dan een Deus ex machina, een onaangekondigde omwenteling die voor de lezer zomaar uit de lucht komt vallen die alle problemen oplost.

Maar dat is het hem nou net. Dat is dit volgens mij helemaal niet. De Avatars spelen een grote rol in het verhaal, Zij zijn degenen die om te beginnen de vloek hebben uitgesproken over het volk. Als Zij ingrijpen, past dit bij het verhaal. Het is best fantasierijk, maar het is de juiste oplossing. Het is ook niet direct zo dat alle problemen opgelost zullen zijn. Beslist niet, dat duurt hierna best nog lang en er zullen altijd problemen blijven. Dat maakt het verhaal juist weer interessant, of niet?

U begrijpt het, ik ben moed aan het verzamelen om gewoon mijn eigenwijze wil uit te voeren en door te gaan met de laatste serie hoofdstukken. En liefst in maart, want in april komt de CampNaNoWriMo en heb ik mezelf andere taken gesteld.

Korte verhalen redactie in februari en maart 2019

In februari kwam “Ruilen met korrigans” door de redactierondes heen, een verhaal dat eerder in een bundel van de Gentasia Awards stond en nu opnieuw is uitgegeven als E-book voor volwassenen. Ook het verhaal “Een draak met koekjes” voor kinderen vanaf 8 jaar is door de redactie gekomen en staat opnieuw op Smashwords. In maart zijn Tamara Geraeds en ik nog bezig met de redactie van “De wording van Chyndyro” en “De slangenvrouw”, beide verhalen die naast de boeken van uitgeverij Zilverbron passen. Houd deze pagina in de gaten voor nieuwe of vernieuwde korte verhalen die als e-books uitkomen (Te herkennen aan NL op de kaft). https://www.smashwords.com/profile/view/JohannaLime2

Nadat alle verhalen zijn vernieuwd, komt er vanaf april 2019 een nieuwe serie korte verhalen als e-books bij. Die staan nog in de planning.

Een Zilveren dag en hot zijn

Op 23 februari was er een bijeenkomst van Zilverauteurs, een Zilveren dag. Niet alleen omdat het heel leuk is om weer een aantal collega-schrijvers te ontmoeten. Ook omdat er goede workshops werden gegeven. Over schrijven, redactiewerk en waar je als schrijver tegenaan loopt. Allemaal heel leuk en leerzaam. En ook nog over promotie en “social media”.

Nou, dat is dus een ding waar ik me door heb laten afleiden. Ik dacht dat ik met een website en een Facebookpagina wel redelijk met mijn tijd mee ging. Maar, nee, dat blijkt niet helemaal waar te zijn. Instagram is “booming”. Dat is pas “hot”.

Ik heb nu dus ook Instagram, daar heet ik limejohanna. https://www.instagram.com/limejohanna/

Ik ben direct gaan experimenteren hoe ik er foto’s en berichtjes en hashtags op kon krijgen en ik kan jullie zeggen, dat viel nog niet echt mee. Alles moest met het mobieltje.

Het zal wel aan mij liggen, maar mijn mobiele telefoon/fototoestel en-weet-ik-waar-het-allemaal-nog-meer-voor-dient is nog geen echte vriend van mij.

Ik leer hem langzaam stapje voor stapje te gebruiken, maar de laptop werkt toch beter.

Dus met vallen en opstaan ben ik er na een paar weken eindelijk achter wat ik met Instagram kan doen en hoe ik er mijn bewerkte afbeeldingen op kwijt kan. Vandaag staan er dertig plaatjes op. Of het echt beter werkt dan Facebook moet ik nog zien. Maar het handige is dat ze gelinkt staan en dat alles wat op Instagram gezet wordt ook op Facebook geplaatst kan worden. Dus maak uw borst maar nat. U kunt de komende tijd veel plaatjes en berichtjes van Johanna Lime gaan zien, op beide kanalen.

Of ik er meer naamsbekendheid door zal krijgen en meer boeken zal verkopen? Ik hoop het.

Hier de laatste drie geplaatste plaatjes van mijn boeken op Instagram. Ga daar heen om de berichten die er bij staan te lezen.

Ik moet weer door met het manuscript voor deel 3 van De vergeten vloek.

Dat schrijf ik hier nog maar eens, om het bij mezelf in te prenten.

Tot later, tot het volgende bericht.

Bedankt voor het volgen van mijn website of sociale media kanalen

 

Groeten van Marjo (Johanna Lime)

Een overzicht van vernieuwde e-books

5 februari 2019

Vernieuwen van e-books

Wanneer u mijn blog volgt, zal het u niet ontgaan zijn dat ik samen met redactrice Tamara Geraeds bezig ben met de redactie van korte verhalen. Alle e-books van Johanna Lime die op Smashwords zijn gepubliceerd geef ik na twee gedegen redactierondes vernieuwd uit.

Hieronder een overzicht van de korte verhalen uit het genre fantasy, science fiction en horror die tot nu toe door de redactie zijn gekomen. Ze zijn te herkennen aan de NL ISO-code op de afbeelding en de verhalen zijn nu ook ingedeeld per leeftijdcategorie.

Planning voor 2019

Er staan nu nog vier verhalen voor in de planning en die komen binnenkort.

Daarna ben ik van plan om een serie van zeven science fiction/fantasy verhalen te publiceren die nog niet eerder op Smashwords zijn uit gebracht. Houd deze website dus in de gaten, en dan vooral het menu Publicaties NL, voor nieuws.

Waar zijn de korte verhalen van Johanna Lime te koop?

De e-books zijn hier te vinden: https://www.smashwords.com/profile/view/JohannaLime2

Ze staan ook bij BOL, Kobo en op andere plaatsen. Ik heb natuurlijk het liefst dat u ze via Smashwords download, want daar krijg ik de meeste centen aan royalty’s.

 

Verhalen voor de jeugd.

Vanaf 7 jaar

De schouderdraak

Vanaf 8 jaar

Paddy en Padda

Vanaf 10 jaar

Het feifarietalent

De antibuilenbruildrank

Goed opletten!

Muizenissen

Verhalen voor Young Adults (vanaf 15 jaar)

Pacifistenbloed

De niksmeer en de zeefemin

Liefde en aandacht doen wonderen

Het D.D.D. syndroom

Equilibrium op Mundus (geïllustreerd)

Verhalen voor volwassenen

Idool

Echt, een wereld van ringen

Verhalen die naast de boeken van Johanna Lime passen

(Passen bij de categorie Young Adults, vanaf 15 jaar)

De nevelkinderen van Hary Rud (past bij boek 2 van trilogie De vergeten vloek, Smeulend venijn)

Het frisbeeschip dat crashte in Loppersum (gaat over een Fryeteriaan en past daardoor naast deel 3 van trilogie De vergeten vloek)

Veel leesplezier!

Johanna Lime

 

 

10 hoofdstukken voor deel 3 van de trilogie

20 januari 2019

Na Dinie’s dood

Nadat Dinie op 23 december 2018 was gestorven, beloofde ik haar nagedachtenis dat ik alleen verder zou gaan met schrijven. En die belofte wil ik niet alleen voor haar maar ook voor mijzelf waarmaken, want in de wereld van onze verhalen en onze boeken leeft zij voort. Haar ideeën over onze verbeeldingswereld, haar creaties, de personages die zij bedacht heeft, blijven bestaan. Zij zijn haar erfenis aan onze lezers en aan mij.

Korte verhalen redactie in januari 2019

In 2018 kregen verschillende korte verhalen die Dinie en ik samen geschreven hadden en die we op Smashwords hadden gepubliceerd een hoofdredactie bij Tamara Geraeds, waarna ze vernieuwd op Smashwords kwamen te staan. (Dit zijn de verhalen met NL op de kaft). Naar Smashwords

Maar er stonden nog veel meer korte verhalen in de planning voor twee rondes hoofdredactie. We zouden hier tot ver in 2019 mee doorgaan. En er zouden zeven verhalen bij zitten die nog niet eerder waren gepubliceerd.

Ik ben daarom in januari samen met Tamara verder gegaan met de redactie van onze korte verhalen. Met ‘Equilibrium op Mundus,’ een verhaal dat voor het grootste deel door Dinie is bedacht. Zij verzon de vreemde planeet Mundus met twee Platten en een Rand waarop nomaden leven. Verder zijn Tamara en ik bezig aan de redactie van ‘Goed Opletten!’ en ‘Muizenissen.’ Deze drie verhalen zullen begin februari in hun nieuwe vorm op Smashwords komen te staan, als een e-book van Johanna Lime met NL op de kaft.

Tien hoofdstukken voor deel 3 van de vergeten vloek

Alleen schrijven aan versie 3 van het derde deel van de vergeten vloek, zonder dat Dinie er is om over de tekst en het verhaal te praten of om de juiste woorden te bedenken, valt niet mee. Bovendien kwam er heel veel op me af dat geregeld moest worden na haar begrafenis. Inmiddels ben ik bij de notaris geweest en heb ik alle aktes die door verschillende instanties gevraagd kunnen worden binnen. De zakelijke kant van de erfenis kan worden afgehandeld, al blijf ik nog wel even in onzekerheid over hoe mijn situatie als alleenstaande uit zal pakken. Ik heb de bedankkaartjes geregeld om iedereen die mij gesteund heeft met bloemen, kaartjes, lieve woorden en fijne reacties bij Dinie’s ziekte en bij haar begrafenis te kunnen laten weten dat ik die steun erg fijn vond. En ik heb voor mijn idee een prachtige gedenksteen voor het graf besteld, met een staande steen erbij waarin sterrennevels en sterren met kleine kristallen komen te staan. Precies iets voor Johanna Lime dus. Daar ben ik erg blij mee, al zal het even duren voordat hij op het graf geplaatst kan worden.

Ik probeer een nieuw ritme te vinden en verder te gaan met mijn leven, dat er nu wel anders uit zal gaan zien. Maar een ding staat vast, de routine om elke dag een aantal uren te schrijven wil ik aanhouden. Het is tot dusver nog niet helemaal gelukt, maar als er weer wat meer zekerheid komt, zal het vast weer komen.

Op 19 januari had ik hoofdstuk 10 van versie 2 herschreven en geredigeerd voor versie 3. Van versie 2, het verhaal dat voor en tijdens de NaNoWriMo van november 2018 twintig hoofdstukken telde, klopte de chronologie niet zo goed. Maar nu is de volgorde van de hoofdstukken alweer beter en heb ik een derde van het derde deel van de trilogie af. Ik zal er alles aan doen om De vergeten vloek af te krijgen voor de datum dat het manuscript naar de uitgever moet worden gestuurd. Ik hoop de routine van het dagelijkse schrijven weer op te pakken en er mee door te kunnen gaan. Ook de plannen voor andere verhalen blijven bestaan, want ik ben nu eenmaal iemand die iets te doen moet hebben. En wat kan ik nou beter doen dan ervoor zorgen dat onze verhalen worden geschreven?

Het is heel fijn dat er lezers zijn die mij door een reactie op Johanna Lime op Facebook steunen en die heel enthousiast zijn als ik post dat ik een hoofdstuk afgekregen heb. Dat houdt bij mij de moed erin. Dank jullie wel.

Zilverboekenclub

Op Facebook bestaat er een groep die Zilverboekenclub heet, waar ik sinds kort een van de beheerders van ben. Ik verzorg hier twee rubrieken.

De eerste gaat over de fantastische wereld die bij een bepaald boek of bij een serie boeken hoort, over wereldbouw dus. Ik stuur een vragenlijst naar een schrijver van Zilverbron of Zilverspoor die hieraan meedoet en krijg de antwoorden toegestuurd. Iedere week komt er een deel van deze vragen en antwoorden ter sprake, zodat er in een maand een hele wereldbouw behandeld is. Elke maand wordt er weer een andere verzonnen wereld uit de boeken van een van de auteurs besproken.

De tweede rubriek gaat over personages en daarbij beantwoorden personage uit de boeken bepaalde vragen. Het was de bedoeling dat deze rubriek een keer per maand zou verschijnen, maar door het enthousiasme van de lezers en doordat er veel schrijvers aan mee wilden werken, is het nu een tweewekelijkse rubriek geworden.

Wilt u meer te weten komen over de fantastische boeken van Zilverspoor en Zilverbron, volg dan de Zilverboekenclub op Facebook

Behalve de rubrieken die ik hiervoor organiseer zijn er nog vele andere leuke posts te vinden.

 

Groeten van Marjo (Johanna Lime)

Na de NaNoWriMo – Korte verhalen vernieuwd – Adventactie bij de Zilverboekenclub

01 december 2018

NaNoWriMo – november is voorbij.

We hebben in totaal 77.371 woorden staan voor deel 3 van onze trilogie. 26.251 woorden van oktober en 51.120 woorden van november. De proloog en de hoofdstukken 1 tot en met 19 zijn af, in hoofdstuk 20 staan een paar honderd woorden. Tweederde van het manuscript is klaar, maar grote kans dat sommige scènes gewist gaan worden, want tijdens het schrijven begon het plotschema te rammelen. Ja, echt.

Nee, dit is niet goed. De chronologie moet anders, het ritme moet anders, we moeten weer terug naar de tekentafel. Scènes van latere hoofdstukken verschuiven naar een paar hoofdstukken daarvoor. En als dat gebeurt, wat betekent het dan voor de rest? Doorgaan heeft weinig zin, eerst moet het plotschema weer kloppen. Zelfs de keerpunten blijken anders te zijn. Het verhaal heeft ons in zijn ban, het stuurt ons onvermoede kanten uit.

Nu eerst maar even afstand nemen voordat we verder gaan. Puzzelen en brainstormen is weer nodig, daarna de zaak op zijn plek zetten en dan pas doorschrijven. Gelukkig hebben we nog een aantal maanden voordat het manuscript moet worden ingeleverd.

Redactiewerk korte verhalen – vernieuwde en nieuwe e-books

Samen met Tamara Geraeds zijn we vanaf 20 augustus tot en met 29 november druk bezig geweest met de redactie op onze korte verhalen die als e-books zijn gepubliceerd op Smashwords. De verhalen krijgen nu een echte doelgroep en een ISO-code (NL voor Nederlands en EN voor Engels) op de kaft.

Er staan tot nu toe al acht van deze korte (verbeterde) verhalen op onze Smashwords pagina, hier: Johanna Lime op Smashwords

Hieronder een overzicht.

Zodra een e-book in het Nederlands (opnieuw) is gepubliceerd, start Dinie met vertalen naar het Engels en dan kijkt Marjo het na en doet de opmaak. Vervolgens gaat het bestand naar twee familieleden in Australië die het controleren op Engels taalgebruik zoals zij dat gebruiken. Zij zijn dus onze reviewers. Het verhaal knapt er lekker mee op en wordt daarna pas gepubliceerd. Omdat dit langer duurt, staan er daarvan nu vijf verhalen op Smashwords.

Maar we zijn van plan om alle verhalen ook naar het Engels om te zetten.

Hier het overzicht van de tot nu toe vertaalde verhalen op Smashwords.

New EN E-books 20180820 - 20181207

Met de redactie van Tamara zijn we nog wel even zoet, want in 2019 komt er ook nog een serie van zeven nieuwe verhalen bij. Bovendien hebben we nog een aantal te gaan voordat alle verhalen die al eerder gepubliceerd waren vernieuwd zijn.

We zijn erg gelukkig met de resultaten.

Adventactie bij de Zilverboekenclub

Samen met veel van onze collega’s van Zilverbron/Zilverspoor doen we mee aan de Adventkalender op de Zilverboekenclub van Facebook.

Wilt u een mooi fantasyboek winnen? Ga daar dan zeker in deze donkere dagen voor kerst eens een kijkje nemen en doe mee aan de verlotingen. U hebt steeds vijf dagen de tijd om met een bepaalde verloting mee te doen, voordat er weer een nieuw boek verschijnt. Zo maken we er als Nederlandstalige auteurs van het genre met u samen een gezellige maand van! (Deze actie was van december 2018 en is nu verleden tijd)

Adventkalender Zilverboekenclub

Zilverboekenclub op Facebook

Veel succes met de verloting!

Groeten van Johanna Lime