Als ik minder denk, kan ik meer dan ik dacht

13 oktober 2022

Redactieronde 1 is over de helft

Sinds 26 september ben ik iedere werkdag samen met redacteur Tamara Geraeds bezig met het onder handen nemen van mijn manuscript. Ja, Interplanetair boek 3, Schakelmagie, komt er over een paar maanden aan! De planning van begin 2023 gaan we halen.

Ondanks de ervaring die ik tijdens het redactieproces met eerdere boeken al heb opgedaan, blijft dit altijd nogal confronterend. Ik ontdek zwakheden in het manuscript die mij tijdens het schrijven, en zelfs na een aantal keer herschrijven, niet opgevallen zijn. Opnieuw worden er stopwoorden uit de tekst gehaald en worden bewoordingen van zinnen ten goede verbeterd. Gedeeltes tekst die herhalend zijn, worden uit het verhaal geschrapt.

Het aantal pagina’s krimpt, er zijn er al negen minder. Het valt mij op dat er deze keer meer alinea’s geschrapt worden dan dat ik er nieuwe gedeeltes bij moet verzinnen, al gebeurt het nog steeds allebei.

Schakelmagie wordt voor mij een bijzonder boek. Ik heb met het schrijven hiervan bewust de grenzen opgezocht en vind het spannend om te zien wat daar tijdens deze redactie van overeind blijft staan. Het moeilijkste gedeelte moet nog komen, de climax zit tenslotte aan het eind. De personages hebben het in dit verhaal moeilijker dan in mijn vorige boeken, er komen heftige gebeurtenissen in voor. Dingen die ethisch niet verantwoord zijn en waar ik vroeger met Dinie samen flink over gediscussieerd zou hebben. Dat ging nu helaas niet, want ze is al bijna vier jaar dood. Ook het proeflezen is het bij dit manuscript deze keer niet gelukt om feedback te krijgen. Ik heb het dus alleen gedaan en hoop dat alle overwegingen die ik had tijdens het schrijven de vorm krijgen die ik voor dit verhaal als doel had gesteld.

Omdat dit het laatste deel wordt van de trilogie Interplanetair en mijn volgende serie hierop verder bouwt, zij het bij een volgende generatie, vind ik het erg spannend om te zien of de fundering voor Magische Alliantie na de redactie nog steeds zal kloppen.

In ieder geval zijn de eerste twaalf hoofdstukken weer lekker strak getrokken en heeft de redactie een goede invloed op het verhaal. Het wordt weer echt een boek waar ik nu al verliefd op ben, dus wat dat betreft past het prima bij mijn vorige boeken.

Ik zit te veel in mijn hoofd

Dat heb ik in mijn leven vaak gehoord. Maar wat moet ik anders doen, als denker?

Tijdens de redactie van Schakelmagie merk ik het weer: ik ben soms overdreven bezig met denken om de controle over mijn verhaal niet te verliezen. Daarom kom ik soms terug op dingen die eerder in het verhaal zijn gebeurd. Zelf heb ik geen probleem met herhalingen, het maakt de dingen voor mij alleen maar extra duidelijk. Maar ik kan me voorstellen dat het voor een lezer saai kan worden om dezelfde gebeurtenissen nog eens te zien in een boek. Het is dus maar goed dat de redactie ze eruit haalt.

Ik moet ook toegeven dat de beste ideeën voor verhalen een wisselwerking zijn tussen denken en voelen, tussen vasthouden en loslaten. Helaas ben ik door te grote openheid en kwetsende ervaringen in mijn leven iemand geworden die de controle op latere leeftijd moeilijk los kan laten. Wellicht dat ik me daarom ook prettiger voel bij het werken met een systeem, zoals het in schema zetten van het plot.

Gelukkig geeft het schrijven mij de vrijheid om met de personages mee te bewegen en met mijn gevoel mee te gaan. Als ik in mijn verbeeldingswereld duik, bestaat de gewone wereld niet langer en voel ik me helemaal vrij. Misschien is dat ook waarom ik zo graag schrijf. Ik kan de controle los laten en kom op plaatsen waarvan ik niet had gedacht dat ik er komen kon. Als ik minder denk, kan ik dus meer dan ik dacht. Die tekst op het plaatje klopt eigenlijk wel.

Wanneer ik weer een nieuw verhaal wil gaan schrijven, duurt het meestal even voordat ik een idee krijg waarmee ik echt iets kan. Meestal komen die ideeën als ik er niet bewust over nadenk, als ik het de vrijheid geef. Ze moeten even rijpen en dan komen ze na een tijdje ineens naar boven. Zo heb ik pas ook weer een idee gevonden voor een kort verhaal voor de Bootcamp, het derde verhaal dat ik hiervoor nog wilde schrijven. Het komende weekend wil ik dit uit gaan werken.

Voorbereiden voor NaNoWriMo

Voor de serie van zes boeken, die volgen na Interplanetair, (Magische Alliantie) ben ik nu al een paar maanden aan het voorbereiden. Het goede nieuws is, dat ik alle personages heb getekend en dat ik van alle personages een uitgebreid profiel heb uitgewerkt. Ik weet hoe ze eruit zien, waar ze wonen, wat hen drijft, wat het achtergrondverhaal is en waarom ze in het volgende verhaal een rol moeten spelen. Het hoofdpersonage kampt met een prangende vraag en probeert uit te vinden hoe het precies zit met zijn afkomst. Hij gaat op onderzoek uit en dan gebeuren er allerlei gevaarlijke dingen die hem tot het uiterste drijven en hem tegelijkertijd het antwoord geven op zijn vraag. Tezelfdertijd kampen de schakelmagiërs met een eigen vraag die ze graag op willen lossen.

Het is Preptober (de maand oktober om je verhaal voor te bereiden) bij NaNoWriMo en ik ben er klaar voor. Laat november maar komen, dan ga ik weer proberen om 50.000 woorden in een maand te schrijven. Dat is natuurlijk nog geen heel manuscript, dus in december zal ik verder moeten werken. Het doel is om voor het einde van het jaar versie 1 van mijn volgende boek af te krijgen. Tegelijkertijd speelt dan ook nog de redactie voor Schakelmagie, dus ik weet wat me te doen staat. Schrijven en redigeren, zorgen dat er nieuwe boeken komen van Johanna Lime. Ik heb er zin in.

FACTS in Gent

Waar ik ook zin in heb, is lezers te ontmoeten. Het volgende evenement waar ik aan mee mag doen is FACTS in Gent. Zilverspoor staat daar weer met een grote kraam. Ik ben nog niet eerder op deze Belgische Comic Con geweest, dus voor mij wordt het een nieuwe ervaring. Op 22 en 23 oktober hoop ik er te staan, in de Flanders Expo. Dus als je boeken van mij op je verlanglijstje hebt, of je bent er nieuwsgierig naar? Kom erheen, dan kunnen we elkaar spreken. Ik signeer mijn boeken graag en heb er ook boekenleggers bij en plattegronden van Biarrastad en Bengalostad.

Groeten van Johanna Lime.

De twaalfde Saturnusmaan is geschreven

21 oktober 2019

 

Het verhaal dat er moest komen is af

Op 16 september schreef ik over mijn passie voor het verhaal ‘De twaalfde Saturnusmaan’. Deze titel heb ik nu gekozen omdat een droom die Dinie ’s nachts had over de ontdekking van een nieuwe maan bij Saturnus, werkelijk uitkwam. ‘s Morgens kwam in het nieuws op de radio dat de twaalfde maan van Saturnus ontdekt was. Ik vind dit een mooie herinnering aan haar. In het boek landen er aliens op de twaalfde maan van Saturnus. Daarvandaan doen ze onderzoek naar de ontwikkeling van de mensheid op aarde. Dat gebeurt aan de hand van herinneringen en ervaringen van twee eigenwijze vrouwen, die anders zijn dan de meeste mensen.

Ik heb veel getwijfeld tijdens het schrijven van dit gedeeltelijk autobiografische verhaal. Uit de cursus ‘Schrijf Je Verhaal’ die ik volgde bij Marjon Sarneel bleek dat autobiografisch schrijven specifieke vaardigheden vereiste. Ook maak je als schrijver bepaalde overwegingen omdat je uit persoonlijke ervaringen put. Je wilt niet dat degenen die zich in jouw verhaal herkennen zich gekwetst zullen voelen. Toch wil je met je verhaal je boodschap kwijt, want je hebt als schrijver iets te melden. Iemand die de noodzaak voelt om met een autobiografisch verhaal naar buiten te komen, heeft dingen meegemaakt waar een lezer iets van kan leren. Al was het alleen maar om aandacht te vragen voor bepaalde zaken die in onze maatschappij nodig eens van meerdere kanten bekeken moeten worden. Ik ben over dit verhaal zo gepassioneerd omdat er in mijn leven heel wat conflictsituaties waren. En zoals u misschien weet is een conflict de motor voor een verhaal. Daarom moest ik dit wel schrijven.

Maar een zwaar deprimerend verhaal met schrijnende problemen is niet geschikt om te lezen en bovendien schrijft het helemaal niet fijn. Daarom heb ik er toch weer een fantasy en sciencefictionachtig verhaal van gemaakt. En daar komen de aliens tevoorschijn. Ze waren al eerder op de Aarde, bij de bouw van de Egyptische piramiden. En nu keren ze terug. Ze zijn op zoek naar specifieke hersengolven bij mensen. En als ze die gevonden hebben, starten ze een onderzoek op de twaalfde maan van Saturnus. Maar dat levert problemen op voor de twee vrouwen die ze voor hun onderzoek hebben uitgekozen. Afijn, u merkt het misschien al. Daar komt het verhaal tevoorschijn.

 

Maar ik hou het nog even vast

Ik heb het verhaal opnieuw geplot. Het heeft vierentwintig hoofdstukken gekregen en het is niet al te lang, nog net geen 55.000 woorden.

Mijn Facebookvrienden hebben me het advies gegeven om het in elk geval helemaal uit te schrijven. Ik ben blij dat ik dat heb gedaan.

Nu het helemaal geschreven is, hou ik het toch nog even vast. Ik ga het zelf helemaal doorlezen en redigeren. Bovendien wil ik uitzoeken of de hoofdstukken duidelijker zullen worden als ik er citaten boven zet. Als ik dat doe, wil ik een literatuurlijst achter in het boek zetten. In elk geval wil ik nog een nawoord schrijven waarin ik uitleg hoe ik ertoe gekomen ben om dit verhaal te schrijven.

Uiteindelijk moet ik gaan bepalen hoe ik het uit wil geven. Een uitgeverij zoeken die er iets in ziet, uitgeven in eigen beheer of net als mijn korte verhalen als een e-book op Smashwords.

 

Eerst in november NaNoWriMo

Ik leg ‘De twaalfde Saturnusmaan’ even aan de kant. Later kan ik de laatste versie schrijven van dit verhaal.

Nu ga ik snel verder met de voorbereidingen voor mijn project van NaNoWriMo van november. Ik wil die 50.000 woorden graag halen voor deel 1 van een trilogie die na ‘De vergeten vloek’ komt. Het eerste deel gaat over Irene Morane en Daniël Muir-Attholred, de volgende generatie na Jima Revaldesh-Morane en Sylviana Attholred. Laskoro en Berinyi moeten samenwerken om het evenwicht in de bevolking te kunnen herstellen. Maar er dreigt een gevaar. Daar gaat dit boek over. De hoofdpersonages komen in een ruimtestad terecht en op een planeet van hun handelspartner. Als titel voor de volgende trilogie gebruik ik ‘Interplanetair.’

Voordat het 1 november is moet ik nog het een en ander voorbereiden aan de antagonisten en aan de wereldbouw. Bovendien wil ik een plot uitwerken. Daar heb ik niet veel tijd meer voor, maar als het niet op tijd af is, begin ik gewoon met schrijven. Het liefst ben ik een planner, maar schrijven als een pantser lukt ook vaak. Dus: ‘no worries.’

 

Groeten van Johanna Lime

(Marjo)