Wat ben ik aan het doen?

28 juli 2022

Ik volgde mijn dromen

De laatste week heb ik me nauwelijks met schrijven beziggehouden, maar wel met iets dat ermee te maken heeft. Zoals je vorige week ook al hebt kunnen lezen in mijn blog, ben ik mijn personages aan het tekenen. De tekeningen omvatten zowel de personages voor mijn nieuwe verhalen van Magische Alliantie, als de personages die al voorkwamen in Interplanetair. Ik heb nu toch de zes belangrijkste personages van deze trilogie naast elkaar in een tekening geplaatst. Van links naar rechts zijn het: Daniël Muir-Attholred van Berinyi, Irene Morane van Laskoro, Malon Olaris en Elibu Pherel, de topadvocaten uit de ruimtestad en de rechter Torrun Brant. De laatste die erbij staat, wordt in boek 2 Geestenpoort geïntroduceerd, dat is de Kilamiër Zavis. Deze zes personen spelen een belangrijke rol in het afsluitende deel van de trilogie, in het derde boek dat ik Schakelmagie heb genoemd, waarvan het manuscript in juni is opgestuurd naar Zilverbron. Het derde deel van Interplanetair wordt verwacht in 2023.

Ik heb ook personages getekend voor Magische Alliantie, maar die horen bij een heel ander stadium. Ik moet ze nog veel beter leren kennen door boeken over hen te schrijven en om ze hier te laten zien, lijkt me geen goed idee. Misschien dat ik later nog een paar wezens uit de ruimtestad kan plaatsen, wanneer ik die getekend heb.

Epische Space Opera

Ik vond het alfabet met de letters van het onderstaande plaatje op Shutterstock en heb er allerlei combinaties mee gemaakt. Daardoor kwam ik tot de conclusie dat al mijn boeken bij elkaar: van Schimmenschuw, De vergeten vloek trilogie, trilogie Interplanetair, een serie van zes boeken over de Magische Alliantie die ik nog moet schrijven en Terra Negata, eigenlijk allemaal een grote Epische Space Opera vormen. Het is namelijk een groot verhaal dat zich in de ruimte en op meerdere planeten afspeelt en door meerdere generaties fantastische en magische personages heen loopt.

Ik sprak over mijn boeken met Django Mathijsen, die mij voor Fantastels interviewde op Fantasy Fest. Hij typeerde mijn verhalen als Science Fantasy, waarin ik mij ook heel goed kan vinden. Dus langzamerhand is er toch een typering voor mijn verhalen ontstaan. Bij Epische Space Opera en Science Fantasy als etiketten voel ik me best prettig. Ik denk dat ze de lading goed dekken.

Rustig doorgaan

Oké, het tekenen van de wezens en de personages zal ook een keer klaar zijn. Dan heb ik mijn eigen tekeningen en ben ik niet meer afhankelijk van Pinterest. Als dat het geval is, ga ik alle karakterschetsen uitwerken voor het eerste boek van de serie Magische Alliantie. Het is even wat anders om een hele nieuwe serie over zes planeten en hun bijbehorende contacten te gaan schrijven, met steeds een andere hoofdpersoon per boek. Ik moet voor ieder deel van deze serie en dus voor iedere planeet de wereldbouw bedenken en vooral ook uitzoeken wat er met het betreffende hoofdpersonage gaat gebeuren. Wat speelt er in die wereld en waarom doet dat ertoe voor de hoofdpersoon? Van wie krijgt diegene hulp en welke problemen of vijanden moeten er overwonnen worden? Hoe is de rol van de Magische Alliantie verweven met dit specifieke plot?

Ik heb het mezelf niet gemakkelijk gemaakt, maar dat vind ik juist wel fijn. Er is een nieuwe uitdaging, ik ben nieuwsgierig naar waar dit heen zal gaan. Al duurt het dan misschien een paar maanden voordat ik het eerste plot eindelijk helemaal heb uitgewerkt en verder kan gaan met schrijven, dat is niet erg. Ik heb er die paar maanden bewust voor vrijgehouden, het volgende manuscript moet pas over een jaar worden opgestuurd. Als ik eraan terugdenk dat ik het afgelopen jaar eigenlijk twee manuscripten heb geschreven, een voor de manuscriptenwedstrijd van Zilverspoor en het derde deel van trilogie Interplanetair, dan moet het me gaan lukken.

Binnenkort moet ik ook weer verder met jureren voor Waterloper, waarvan ronde 2 bijna begint. Daar gaat flink wat tijd in zitten. Dus zal het tekenen en plotten naar de avonduren moeten verschuiven. Als ik rustig verder ga en ik er vooral rekening mee houd dat ik moet genieten van het proces, komen er leuke weken aan. Het lijkt bijna wel op een zomervakantie.

Groeten van Johanna Lime

Wie is wie en wat is de beste volgende stap?

21 juli 2022

Gestopt met CampNaNoWriMo

Ik heb ongeveer 20.000 woorden voor het begin van Magische Alliantie geschreven en ook ongeveer 7.000 woorden aan een kort verhaal voor de Bootcamp, dus daarmee heb ik het doel voor juli 2022 van CampNaNoWriMo wel gehaald.

Ik besloot op 16 juli 2022 om ervan af te zien om de 50.000 woorden te willen halen. Nadat ik begonnen was aan hoofdstuk 4 van het manuscript, merkte ik dat ik heel moeilijk verder kwam. Daaruit leidde ik af dat ik beter eerst weer kon gaan plotten, zodat alle hoofdstukken tot in detail waren ingedeeld. Bovendien moet ik het magiesysteem voor mijn nieuwe serie beter opzetten en precies weten hoe dat werkt, voordat ik verder kan schrijven aan bijvoorbeeld hoofdstuk 4. Om dan zomaar wat te gaan schrijven, zoals bij NaNoWriMo vaak wordt geadviseerd, is niet echt mijn ding.

Welke korte verhalen schrijven

Mijn animo om een paar korte verhalen te gaan verzinnen voor de Harland Awards groeide, nadat de aankondiging langskwam op Hebban, maar eerlijk gezegd kreeg ik geen inspiratie. Nieuwe verhalen met een speciale wereldbouw voor ieder verhaal waaraan niemand de auteur mag herkennen, is echt iets lastigs tegenwoordig. Ik droomde wel van een paar verhalen, maar schreef ze midden in de nacht niet op in mijn notitieboek, waardoor ik ze ’s morgens alweer vergeten was. En overdag kon ik proberen te verzinnen wat ik wilde, maar een echt goed verhaal dat mij greep kwam niet naar boven. Het artikel op Hebban over fantasy schrijven en hoe je dat moet doen, gaf meer stress dan dat het me verder hielp om een goed idee te vinden dat aan zou spreken. Ik schrijf niet meer zo vrij als vroeger, vooral niet voor een prestigieuze wedstrijd als de Harland Awards met een literair air. Gek eigenlijk, want schrijven kan ik wel.

Nadat ik de interviews van de vorige vijf winnaars las, die op Fantasize kwamen te staan, is eerlijk gezegd mijn motivatie om nog aan de Harland Awards mee te gaan doen helemaal naar het nulpunt gedaald. Ik kwam erachter dat de winnaars van vorig jaar (op een vrouw na, die veel cursussen heeft gevolgd, voor het eerst eens meedeed en als vijfde eindigde) allemaal bebaarde witte mannen van middelbare leeftijd waren die ook voor de eerste keer hadden meegedaan. De hoogste winnaars hadden werk in de media of bij de film. Dat kan geen toeval meer zijn. Voor mij is de jury van de Harland Awards nu echt opnieuw door de mand gevallen. Ik had altijd al het idee dat er eigenlijk niemand zit die echt om het genre zoals dat is geeft, alleen om prestige in het literaire wereldje te krijgen. Nu is die overtuiging alleen maar versterkt. Misschien heeft mijn intuïtie het mis, al geloof ik dat zelf niet, omdat die het meestal bij het goede eind heeft. Natuurlijk gun ik die nieuwkomers hun prijzen wel, maar als er zo voorbij gegaan wordt aan schrijvers die al jaren meedoen, zit er niemand blijkbaar op verhalen van mij of van mijn collega’s te wachten. Dus waarvoor zou ik me dan nog inspannen, als ik bij voorbaat toch al ergens onderaan de lijst beland, als autodidactische schrijfvrouw op leeftijd zonder baard?

Nee, dan kan ik beter mijn nieuwe ingeving volgen en verhalen gaan schrijven over de personages die ik in de wereldbouw van mijn boeken al heb uitgedacht. In een wereld die ik leuk vind en waarvan ik nog veel meer wil ontdekken. Een kort verhaal over Khuks of Ollies zou wel leuk zijn. Of een verhaal over de cyborgs van Terra 102, de Duvornochianen met hun handigheid in reparaties of de Narnaërs en hun slechte humeur, daar kan ik dan beter iets voor gaan bedenken. Ik heb het toch al niet zo op prestige jagers, dus waarom zou ik me in allerlei bochten wringen voor naamsbekendheid die ik toch nooit krijg zonder mijn identiteit te verloochenen?

Personages tekenen en onderzoeken.

Na de CampNaNoWriMo houd ik mij de laatste dagen vooral bezig met een ander creatief proces. Ik ben mijn personages aan het tekenen, voor mijn karakterprofielen die ik als voorbereiding op mijn nieuwe serie nodig heb.

Gaandeweg rijpt het idee om aan de vraag te gaan beantwoorden die Tazzy Jenninga en Connie Flipse mij stelden in een recensie van een boek van mij. Of ik geen lijst van personages en korte beschrijvingen kon opnemen achter in een boek.

Een soort Wie is Wie?

Dinie en ik hadden heel vroeger ook al dat idee van zo’n lijst met namen en beschrijvingen, maar daar is het eigenlijk nooit van gekomen.
Nu denk ik niet dat zoiets ook gauw zal komen achter in een boek, daarvoor is die lijst te veelomvattend. Maar ik denk er wel aan om hem als pdf bestand op mijn website te zetten, zodat iedereen die dat wil hem daar kan downloaden, net als de lijst met uitgegeven werken die ik daar heb staan. Het vergt wat tijd en aandacht, het kan even duren voordat hij af is. Dus graag wat geduld.

Gaandeweg het tekenen, kwam ik op het idee om de wezens uit de Ruimtestad uit te gaan werken en daar korte verhalen over te gaan schrijven. Die kan ik altijd weer op Smashwords zetten, als e-books. Tijdens de Summer Sale blijkt dat er verschillende lezers zijn die mijn e-books wilden downloaden en ook op Kobo zie ik dat steeds vaker. Op die manier heb ik er ook meer profijt van en is het echt iets uit de verbeeldingswereld van Johanna Lime.

Tussen de tekst van deze blog door staan er alvast enkele plaatjes van personages, zoals die in het boek Ruimtestad voorkomen. Deze heb ik in de afgelopen week digitaal getekend. Ik schreef op Facebook dat ik zes personages zou laten zien, maar kwam erachter dat een ervan in Schakelmagie hoort en aangezien dat boek verwacht wordt in 2023 zou het een spoiler kunnen zijn. Dus daarvoor in de plek dan maar een Duvornochiaan.

Groeten van Johanna Lime

Plotweek

7 juli 2022

Jullie weten natuurlijk dat ik in de maand juli meedoe aan CampNaNoWriMo, dat had ik in mijn blog van vorige week al geschreven. Ik kon kiezen uit verschillende mogelijkheden.

Het grappige om te merken is dan toch dat de keuze veelal ingegeven wordt door de omstandigheden. Ik ben voor het doel van 20.000 woorden, dat ik deze maand wil halen, best voortvarend van start gegaan. Op dag 1 en 2 had ik de proloog van Magische Alliantie deel 1 al geschreven en op dag 3 schreef ik ongeveer de helft van hoofdstuk 1. Ik was in drie dagen tijd 6.068 woorden op weg in het nieuwe verhaal.

Op de vierde dag reed ik naar mijn broer in Limburg en begon er een gezellige vakantieweek. Mijn laptop en alle spullen die ik nodig had voor het schrijven nam ik mee, want CampNaNoWriMo ging gewoon door. Toch ben ik niet verder gegaan met het schrijven aan de roman. Ik liep na de helft van hoofdstuk 1 behoorlijk vast en concludeerde dat ik toch eerst een goed plotschema nodig had om de rest te kunnen schrijven.

Nu had ik gelukkig vijf dagen voordat CampNaNoWriMo begon al een kort verhaal geschreven voor de Bootcamp en dus kon ik de eerder geschreven woorden opgeven voor mijn score in de logeerweek. Ik weet het, dat maakt mij een Nano Rebel, want die woorden komen niet uit de maand juli. Maar een Rebel ben ik toch meestal al, ik gebruik de CampNaNoWriMo gewoon op de manier die mij het beste uitkomt.

In de tijd dat ik bij mijn broer heb doorgebracht, gezellig een weekje samen, heb ik mooi aan mijn plot kunnen werken. Het goede nieuws is: ik ben tot het middelpunt van het verhaal gekomen en de eerste twaalf hoofdstukken staan nu precies zo ingedeeld dat ik de eerste helft van mijn boek al helemaal verder uit kan gaan schrijven. Ik weet wat er in de eerste twaalf hoofdstukken moet gebeuren, de scènes staan kort opgeschreven in het plotschema.

Het wordt een verhaal met een opbouw die ik nog niet eerder zo gebruikt heb. Hij is geplot naar aanleiding van een YouTube filmpje van Alexa Donne, waarin zij uitlegt hoe ze haar thrillers plot. Nee, mijn volgende boek wordt geen thriller waarin er een moord gepleegd wordt en dan wordt uitgezocht wie de dader is. Maar ik heb dit wel zo gedaan om eens te proberen of ik mijn science fantasy vanaf het begin iets spannender kan krijgen voor de lezer. Het blijkt dat ik tijdens het plotten ook nog steeds in het schema pas van Larry Brooks, het verhaalschema dat ik normaal gesproken gebruik voor de plaatsing van de keerpunten in mijn boeken en voor de spanningsboog. Het nieuwe verhaal past echter ook in de indeling die Alexa Donne heeft uitgelegd in haar filmpje. Bepaalde punten van onderzoek, van rechercheurswerk en botsingen met het gezag zijn dan wel net iets anders dan bij een thriller, ze passen vreemd genoeg precies in de hoofdstukken waar zij ze meestal plaatst. Het gaat in mijn verhaal dan wel niet om een moord die opgelost moet worden, maar wel om het mysterie waar de hoofdpersoon onderzoek naar doet. Zelfs de helpers passen in het schema. Zo goed, dat ik heb besloten om de twee vrienden van het hoofdpersonage ook mee te nemen naar de tweede helft van mijn verhaal. Daar zullen ze het zwaar voor de kiezen krijgen, vermoed ik.

Door dit schema dat ik vond op YouTube eerst in Word uit te werken en daarna pas de scènes in mijn gebruikelijke Excelschema te plaatsen, heb ik een nieuwe manier van plotten gevonden, die ik wellicht ook kan gebruiken voor de boeken die hierna nog geplot moeten worden.

Ik moet natuurlijk nog wel uitzoeken hoe ik de tweede helft van de roman verder plot. Daarvoor zal ik de actie aan het einde vermoedelijk nog wel iets verder uit moeten diepen en de wereldbouw van die vreemde onderwaterfabriek behoeft zeker ook nog heel wat onderzoek. Maar ik ben ervan overtuigt dat me dat gaat lukken. Het wordt een bijzonder verhaal dat op zijn eigen wijze ook weer aansluit bij Interplanetair, maar dan twintig jaar later.

Ook ben ik bezig geweest met de grote lijnen voor de serie van zes. Daarvan weet ik nu wie de hoofdpersonages worden, hoe ze heten, wie het zijn en op welke planeet het grootste deel van het verhaal zich af moet spelen. Ik gebruik voor deze verhalen meerdere perspectieven.

Het mooie is, dat als de logeerpartij voorbij is en ik weer thuis zal zijn, mijn woordenbuffer leeg is en ik weer verder kan met mijn roman.

Op dag 7 van CampNaNoWriMo ben ik 11,718 woorden op weg in de maand juli. Gemiddeld heb ik 1.674 woorden per dag op de teller staan, dat zit boven de 1.667 woorden die nodig zijn voor het normale doel van 50.000 per maand. Dus als het meezit, kan ik wellicht tijdens deze CampNaNoWriMo mijn oorspronkelijke doel van 20.000 woorden (een rustig begin aan mijn roman) bij gaan stellen naar de volle 50.000 woorden. Dan kan ik augustus mooi gebruiken voor korte verhalen die ik ook wilde schrijven en voor dingen rondom personages en wereldbouw die ik nog verder uit wil werken, zoals de kaart van Swanase. Ik heb nu zelfs het plan om zelf de elementen daarvan te gaan tekenen in plaats om ze van een kunstenaar op Shutterstock over te nemen. Afijn, jullie merken het al, ik loop weer over van de plannen.

Wat betreft mijn logeerpartij bij mijn broer, die is echt heel fijn. Ik krijg er veel positieve energie van. We kijken heerlijk elke avond naar SF series (Picard en Obi-Wan Kenobi) en we genieten met volle teugen van het contact met elkaar. Net als ik bij Dinie gewend was, laten we elkaar grotendeels vrij. Mijn broer is overdag heerlijk bezig met zijn modelbouw, hij maakt geweldig mooie diorama’s. En ik ben lekker achter mijn laptop bezig met mijn wereldbouw en plot. Gelukkig hebben we allebei van onze ouders meegekregen dat we ons nooit hoeven te vervelen en altijd wel ergens aan bezig zijn. Zo is het leven echt verrukkelijk.

Waar halen jullie nieuwe energie uit?

Groeten van Johanna Lime

Redactieronde 1 klaar; nu chaos in mijn hoofd

17 februari 2022

Het laatste nieuws

De eerste ronde van de hoofdredactie van Interplanetair boek 2 Geestenpoort is klaar.

De tweede ronde van de hoofdredactie begint op 7 maart. Wanneer het boek er dan zal zijn? Ik ga duimen dat ik het jullie op de Elfia in Haarzuilens op 23 en 24 april kan verkopen. Lukt dat niet, dan neem ik het mee naar de HSFCon van 14 en 15 mei in Sneek.

De hele trilogie Interplanetair zal volgens de planning in 2023 af moeten zijn. Ik ben nu aan boek 3 bezig met het herschrijven en redigeren van de eerste versie. Er zullen dan vermoedelijk nog een paar herschrijfrondes volgen voordat ik het voor september 2022 naar Zilverbron stuur.

Wil je boeken bij mij kopen, stuur me dan een e-mail. Het e-mailadres vind je bij contact.

Ik signeer de boeken en doe er een boekenlegger bij.

Chaos in mijn hoofd.

Wat is het altijd weer een slepend proces, zo’n redactie van een boek. Het maakt me heel onzeker. Niet alleen omdat ik weet dat een redactrice mijn werk beoordeelt en ik steeds weer af moet wachten wat er vandaag weer gevonden zal zijn dat niet goed is aan mijn tekst. Dat is nooit zo erg als ik vrees, de wijzigingen die ik aan moet brengen vallen reuze mee en ik zie dat ze het manuscript verbeteren. Waarom maak ik e er dan zo druk om? Het is gewoon een fase die erbij hoort als je een boek uit wilt brengen.

Ik vermoed dat het te maken heeft met de afhankelijkheid van een ander en het wachten op de e-mail wat ik vervelend vind. Het niet weten hoe laat het er zal zijn en dan eraan gaan werken en zorgen dat het klaar komt. Want zo ben ik wel, direct aanpakken zodra het kan dat is het maar achter de rug. Ik ben ook ongeduldig en vind dat de hoeveelheid pagina’s per dag heel weinig is, al begrijp ik dat het zo bij een redactie werkt. Een redactrice kan ook maar een bepaalde hoeveelheid aan, heeft nog wel meer te doen dan alleen mijn verhaal te redigeren.

Afgelopen maandag was redactieronde 1 van de twee rondes hoofdredactie klaar. Ik wilde eigenlijk direct door met ronde 2, om ervoor te zorgen dat het boek er over niet al te lange tijd zou komen. Maar in de e-mail stond dat redactieronde 2 op 7 maart begint. Ik was daar niet op voorbereid en het houdt in dat ik een paar weken lang niets verder kom met de redactie van Geestenpoort. Daardoor was ik nogal uit het veld geslagen. De leeuwen en beren zaten weer op de weg. Als de volgende ronde weer langer dan een maand gaat duren, halen we Elfia dan wel? Komt het boek dan nog op tijd?

Ik had een paar dagen nodig om dit te verwerken. Tijdens redactieronde 1 had ik, in de tijd dat ik moest wachten totdat het redactiewerk binnenkwam, hard doorgewerkt aan herschrijfronde 2 en 3 van Het geheim van Shiloh voor de manuscriptenwedstrijd van Zilverspoor. Ik ben nu begonnen aan herschrijfronde 2 voor Interplanetair 3 Schakelmagie. Hoofdstuk 9 van de 25 is weer af.

Op redactieronde 2 voor Geestenpoort moet ik wachten tot 7 maart, dus wat nu te doen?

Het was chaos in mijn hoofd, in plaats van drie hoofdstukken per dag kreeg ik er nog maar een geredigeerd. De twijfel waarvoor ik dit alles doe en of ik niet beter kan stoppen met schrijven sloeg weer toe. Had ik hier nog wel zin in? Mijn boeken worden toch door niemand ooit gelezen. Afijn, ik haalde mezelf weer onderuit. Ik moet dus nodig weer eens werken aan mijn zelfvertrouwen en nieuwe motivatie vinden. Want hoe negatief ik soms ook over mezelf denk, ik kan echt niet meer zonder schrijven. In het ergste geval ga ik terug naar af en ga ik het weer alleen voor mezelf doen, net als in de tijd dat ik met Dinie samen dagboeken schreef van onze personages. Daar hebben we veel plezier aan beleefd en het was goed genoeg.

Hoe kan het dat andere schrijvers die ik op Facebook langs zie komen hun zaken zo goed op orde hebben? Dat ze zo zelfverzekerd over komen en zo ingenomen zijn met zichzelf? Terwijl ik me altijd weer afvraag of ik wel goed genoeg ben en er wel bij mag horen in het genrewereldje.

Genoeg getwijfeld, ik heb mijn plan weer klaar. De rest van februari ga ik besteden aan Versie 2 van Interplanetair 3 Schakelmagie. Een verhaal waarin weer veel gebeurt. Ik vind het zelf in ieder geval een mooi verhaal, dat het waard is om de wereld in te gaan.

En dan?

Daar heb ik ook al plannen voor. Zo nieuw is het niet, het stond allang in mijn plannen voor 2022, het is gewoon waarvan ik droom. Na Interplanetair wil ik minstens nog zes romans gaan schrijven, maar wie de hoofdpersonages zijn daar zit ik nog over te denken. Het zullen in ieder geval geen bekende wezens zijn. In Ruimtestad had ik al verschillende andere wezens bedacht die in mijn verbeeldingswereld terecht gekomen zijn in trilogie Interplanetair. Ik wilde die nog altijd eens helemaal uit gaan tekenen. En dat is wat ik eerst ga doen.

Tekenen en brainstormen voor zes nieuwe verhalen, het overkoepelende geheel en de zes afzonderlijke verhalen voor een nieuwe serie plotten.

Dus zodra ik klaar ben met herschrijven, ga ik me vooral richten op creativiteit. Op het bedenken van wezens van zes planeten die op de een of andere manier te maken krijgen met een overkoepelende organisatie en dan een belangrijke bijdrage leveren aan de magie in de wereld.

Ik mis het tekenen dat ik een aantal jaren geleden naast het schrijven deed. Zoals deze onderstaande tekeningen die ik toen maakte.

Ik wil daar graag weer mee doorgaan, heb er de goede programma’s voor en het is zo zonde dat ik die haast niet meer gebruik.

De chaos is weg. Ik heb weer een doel voor ogen. Een doel waarover ik zelf de controle houd.

Na Interplanetair duik ik onder in mijn eigen verbeeldingswereld en hopelijk komt er dan een nog mooiere serie boeken uit, na verloop van tijd.

Wat doen jullie als je onzeker wordt en de chaos de overhand dreigt te krijgen?

Groeten van Johanna Lime

Limeschrift 15 – Johanna Lime over schrijven

17 september 2020

Het vijftiende blog voor ‘Limeschrift’, in een serie van twintig blogs over schrijven.

Deze keer over erg planmatig en methodisch plotten; 3 aktes, 9 blokken en 27 hoofdstukken.

Vandaag gaat het over het onderwerp van dit plaatje.

Planmatig en methodisch

Zoals u inmiddels hebt gezien in Limeschrift, bestaan er twee uitersten bij het plotten van verhalen. Het ene uiterste wordt gevormd door organisch schrijven, dat is beginnen zonder iets te plotten. Gaan zitten en intuïtief schrijven. Het ander uiterste wordt gevormd door planmatig en methodisch alle details van een verhaal eerst plotten. Daarbij wordt eerst alles tot in de puntjes onderzocht en ingedeeld en pas als alle delen van het verhaal in schema staan, begin je te schrijven. Zelf zit ik hier ergens tussenin.

In deze aflevering volgt alleen nog een schema voor een plotmethode met 3 aktes, 9 blokken en 27 hoofdstukken. Dit is de laatste plotmethode die ik in het document met de voorbereidingen op NaNoWriMo vond. Het meest gedetailleerde plotschema. Ik heb deze manier geprobeerd, maar voor mij werkt hij niet. Ik vind dat er te weinig ruimte is om ermee te schuiven. Alle hoofdstukken staan te vast. Dat wil niet zeggen dat iemand anders hier misschien juist behoefte aan heeft. Of dat het voor een ander genre misschien juist hard nodig is om alles van tevoren helemaal uitgezocht te hebben. Bijvoorbeeld als historische feiten moeten kloppen en een verhaal heel realistisch moet zijn. Maar ik schrijf fantasy, ik heb toch veel behoefte aan flexibiliteit. Ineens kan er bij mij intuïtief een beter idee naar boven komen en dan wil ik de mogelijkheid hebben om dat idee direct  in het verhaal te verwerken.

Voor de volledigheid plaats ik in ieder geval hier ook dit schema, waarin alles in 27 hoofdstukken is ingedeeld.

GEEF ME ALLE PLANNEN!

AKTE 1
————————–
01. Introductie
02. Beginincident
03. Ruzie /conflict
————————–
04. Reactie
05. Actie
06. Consequenties
————————–
07. Druk / spanning
08. Plotwending
09. Doordrukken
————————–

AKTE 2
————————–
10. Nieuwe wereld
11. Plezier en spel
12. Oud en nieuw naast elkaar
————————–
13. Opbouw
14. Middelpunt
15. Omkering
————————–
16. Gevolgen
17. Beproevingen
18. Toewijding
————————–

AKTE 3
————————–
19. Kalmte voor de storm
20. Plot keerpunt
21. Donkerste moment
————————–
22. Kracht vanbinnen
23. Actie / Verzamelen
24. Convergeren
————————–
25. Strijd
26. Climax
27. Oplossing / Einde
————————–

Omdat dit schema alleen bestaat uit woorden, zonder dat wordt uitgelegd wat die precies inhouden, vind ik dit zelf een wat onduidelijk schema om in te vullen. Hoewel je natuurlijk met de reis van de held voor ogen wel enigszins een idee krijgt van wat het zou kunnen zijn. Maar misschien denk jij daar anders over. Ik wens je veel succes met het idelen van je verhaalidee!

P.S. Nadat ik het bovenstaande had geschreven, vond ik deze video, waarin deze manier wordt uitgelegd (Engels) https://www.youtube.com/watch?v=fe3eodLF_Uo

Vandaag tot zover. Volgende keer een nieuwe blog over schrijven.

Het is leuk om reacties op dit blog te krijgen, dus als je tot zover gekomen bent, laat dan weten wat je hiervan vond. Dat kan ook goed in de opmerkingen op Facebook.

Alvast bedankt daarvoor,

Groeten van Johanna Lime

Limeschrift 14 – Johanna Lime over schrijven

10 september 2020

Het veertiende blog voor ‘Limeschrift’, in een serie van twintig blogs over schrijven.

Deze keer over werken met scènes, 3 aktes, 15 onderdelen.

Vandaag gaat het over het onderwerp van dit plaatje.

Werken met scènes, 3 aktes en 15 onderdelen

Deze manier van plotten ben ik sinds oktober 2019 nog steeds aan het onderzoeken. Ik vond hem in een document met voorbereidingen op de NaNoWriMo, waarin verschillende plotmethodes na elkaar worden uitgelegd en je de mogelijkheid krijgt om ze uit te proberen, voordat de National Novel Writing Month begin ieder jaar in november.

Ik heb zelf besloten dat ik mij voor mijn romans voorlopig houd aan het schema dat ik Limeschrift 13 heb behandeld. Dat werkt voor mij tot nu toe het beste. Voor korte verhalen gebruik ik tegenwoordig steeds vaker het schema zoals ik dat heb uitgelegd in Limeschrift 8 (Asterix en Obelix verhaalanalyse).

Maar ik ben wel benieuwd naar deze manier, die ook wel ‘Save The Cat!’ heet. De laatste maanden volg ik bovendien af en toe een YouTube filmpje uit een afspeellijst van Abbie Emmons, waarin ze stapsgewijs een verhaalstructuur in 3 Aktes behandelt, die hier erg veel overeenkomsten mee heeft. Ik ga hier zeker ideeën uit gebruiken en misschien neem ik deze methode bij latere boeken nog weleens over. Het is een van de manieren voor schrijvers die graag eerst een houvast willen hebben voordat ze beginnen te schrijven aan hun roman.

 

Hier de informatie uit het NaNoWriMo document (vertaald en door mij aangepast)

‘The Save the Cat! Beat Sheet’ is oorspronkelijk ontwikkeld door Blake Snyder. Hij is gemaakt om scenarioschrijvers te helpen bij het plotten van films, maar werkt net zo goed met grafische romans en geschreven romans. Deze methode splitst de Drie-Aktes structuur (begin – midden – einde) op in kleinere delen of scènes. Elk deel duwt je verhaal op zijn eigen manier vooruit. De onderdelen worden met percentages aangegeven, die je als een soort gids kunt gebruiken, maar de exacte lengte van je verhaal hoeft hier niet precies bij aan te sluiten. Dat is natuurlijk je eigen keus.

Het idee van dit schema is dat je voor elk gedeelte je ideeën opschrijft en later uitwerkt. Een paar voorbeelden uit mijn boeken: “Jima kruipt weg voor de paparazzi en zit vast in de hoek naast de trap, als hij ziet dat de Moraneslang de cameraman aanvalt,” of: “Tante Helena snijdt zich in haar hand en offert bloed aan Chimaera – dan overhandigt ze het mesje aan Sylviana.”

AKTE 1

  1. Begin (0-1%) – Laat zien waar de hoofdpersoon is en hoe de wereld er daar uitziet. Hoe is het leven voordat het avontuur begint?
  2. Inleiding tot het interne conflict van de protagonist (1-10%) – Blijf die gewone wereld tonen. Ontdek het leven van de hoofdpersoon, inclusief de interne gebreken en externe uitdagingen die hij moet overwinnen om aan het einde van het verhaal ten goede te veranderen. Introduceer ook belangrijke ondersteunende personages.
  3. De protagonist wordt buiten zijn comfortzone geduwd – Neem ergens een scène op waarin een personage iets zegt dat aangeeft wat de grote levensles van de hoofdrolspeler zal zijn – hoe hij moet veranderen en groeien voor het einde van het verhaal. De hoofdpersoon zal de les echter pas later begrijpen.
  4. Katalysator (10%) – Dit is wanneer het leven van de hoofdpersoon voor altijd verandert. Er is geen weg terug meer. Wat is het incident dat de hoofdpersoon uit zijn comfortzone duwt?
  5. Intern conflict (11-20%) – De hoofdpersoon verzet zich tegen het pad dat voor hem ligt – vraagt zich af wat er nodig is, of dit wel moet of dat er nog een andere uitweg is. Wat zijn de mogelijke gevolgen van de actie die genomen moet worden?

AKTE 2

  1. De keuze is gemaakt (20%) – De hoofdpersoon beantwoordt de oproep. Er is een keuze gemaakt om het avontuur / de transformatie / de reis / de nieuwe dingen te beginnen.
  2. De beloften die ingelost gaan worden / Nu wordt het leuk (21-50%) – Dit is wanneer de lezer denkt: “Ah, nu gaan we naar het verhaal dat in de flaptekst is beloofd.” Dit is een van de langste delen van het boek. De hoofdpersoon went aan de nieuwe omgeving – houdt ervan, haat het, maakt fouten of doet het goede, ontmoet nieuwe mensen en dergelijke.
  3. B-verhaal – Nieuwe personages worden geïntroduceerd die uiteindelijk de hoofdpersoon zullen helpen zijn levensles te leren. Vrienden? Mentoren? Liefdes? Uitdagers? Wie zijn zij? Hoe zullen ze helpen?
  4. Midden (50%) – Dit moment is wanneer alles ‘geweldig’ lijkt of alles ‘verschrikkelijk’ lijkt, afhankelijk van je verhaal. Het gedeelte ‘Nu wordt het leuk’ heeft geleid tot een valse overwinning voor de hoofdpersoon (hij denkt dat hij het tot nu toe geweldig heeft gedaan) of een valse nederlaag (hij heeft het tot nu toe moeilijk gehad). Wat gebeurt er op dit moment, halverwege tussen begin en einde? De hoofdrolspeler verlegt zijn doel, aan de hand van de ervaringen die hij heeft opgedaan tot nu toe.
  5. De antagonist komt dichterbij (51-75%) – Maak het hoofdpersonage klaar voor een hobbelige rit. Als het midden een valse overwinning was, beginnen de dingen nu mis te gaan voor de hoofdpersoon. Als het midden een valse nederlaag was, lijken de dingen iets beter te worden, maar de slechteriken komen dichterbij en hebben iets te zeggen. Opmerking: Een antagonist kan een fysieke vijand zijn, maar het kan ook een emotionele vijand zijn, zoals twijfel, jaloezie of angst. De nieuw gebouwde wereld van de hoofdpersoon begint hier uit elkaar te vallen. (Dit is ook een van de langere delen in een roman).
  6. Alles is verloren (75%) – Oh, nee. Dit is het deel waarin er iets gebeurt, waardoor je personage helemaal aan de grond komt te zitten. Er lijkt geen uitweg mogelijk. Misschien sterft er iemand of iets (letterlijk of figuurlijk).
  7. Complete duisternis (76-80%) – De hoofdpersoon heeft nu tijd om te reageren op zijn ‘Alles is verloren’ -moment, om te rouwen om wat hij is verloren, om de hopeloosheid te voelen. Dit is niet mooi. Hij is slechter af dan aan het begin van de roman. Laat zien hoe donker alles is geworden voor hem.

AKTE 3

  1. Het Aha-moment (80%) – Het ‘aha!’ -moment; ‘Til jezelf op en probeer het opnieuw’. Laat de hoofdpersoon zien wat hij moet doen om zijn problemen, zowel extern als intern, aan te pakken. Welke verandering is er nodig?
  2. Finale (81-99%) – De hoofdpersoon doet wat besloten is in het Aha-moment en (vanwege al het leren / groeien en de steun of het inzicht uit het B-verhaal), zijn plan werkt! De antagonist wordt verslagen, de wereld is ten goede veranderd. Welke gevechten worden er geleverd? Hoe zal de hoofdpersoon triomferen (of niet)? Dit is ook een langer verhaaldeel, dus je hebt als schrijver de ruimte om dingen dramatisch en intens te maken.
  3. Einde (99-100%) – Dit is de tegenstelling met het Begin. Het laat aan de lezer zien hoe de protagonist en zijn wereld zijn veranderd op het einde van het verhaal.

Dit is het door mij in het Nederlands vertaalde stukje over ‘Red De Kat!’, dus eigenlijk weer een andere indeling die je voor het verhaal van de held gebruiken kunt. Het is misschien wel een idee om dit erbij te nemen als ik weer eens een film bekijk, gewoon om te zien of de scènes volgens dit principe uitgewerkt zijn.

Voor schrijvers geldt volgens mij, dat het gewoon van je eigen voorkeuren afhangt welk plotschema het beste bij je past. Als je er al een nodig hebt, natuurlijk, want sommige schrijvers gebruiken nooit een schema, of dragen alles altijd in hun hoofd mee.

Het schema dat Abbie Emmons gebruikt, is net weer een beetje anders, al heeft het toch ook wel veel overeenkomsten met het bovenstaande. Als je haar You Tube filmpjes ook graag wilt zien, volg dan deze link.

Ik bekijk meestal een van haar filmpjes als het even niet zo goed lukt met mijn verhaal. Als ik dan gehoord en gezien heb wat zij erover te zeggen heeft, helpt dat me weer op weg.

 

Vandaag tot zover. Volgende keer een nieuwe blog over schrijven.

Het is leuk om reacties op dit blog te krijgen, dus als je tot zover gekomen bent, laat dan weten wat je hiervan vond. Dat kan ook goed in de opmerkingen op Facebook.

Alvast bedankt daarvoor,

Groeten van Johanna Lime

Limeschrift 11 – Johanna Lime over schrijven

20 augustus 2020

Het elfde blog voor ‘Limeschrift’, in een serie van twintig blogs over schrijven.

Deze keer over de spanningsboog, een achtbaan.

Vandaag gaat het over het onderwerp van dit plaatje.

De spanningsboog

De schematische afbeelding van een achtbaan wordt vaak gebruikt om de spanningsboog van een verhaal weer te geven. Je kunt dit gebruiken om te plotten of als een begin om een meer diepgaande uitwerking van het verhaal te plannen. In ieder geval mag je je ervan bewust zijn dat veel verhalen op deze manier verlopen.

Ik heb de termen voor mezelf wat aangepast in het schema hieronder, dat ik heb gevonden in de door NaNoWriMo verstrekte voorbereidingsdocumenten, die bedoeld zijn om schrijvers ertoe aan te zetten te beginnen met een maand lang schrijven.

Dit schema heeft zes onderdelen. Mijn uitgewerkte planning, die ik voor romans gebruik, heeft er nog veel meer. Daarover schrijf ik later in Limeschrift.

Situatie

Dit is de situatie aan het begin van het verhaal. In deze situatie komt het hoofdpersonage in beeld. De hoofdpersoon met verlangens en angsten. Hier krijgt de lezer een idee waarom dat wat er met het hoofdpersonage gebeurt er echt toe doet, waarom dat zo belangrijk is. Wat wil de hoofdpersoon het allerliefst en welke angsten en valse overtuigingen weerhouden hem of haar ervan om te krijgen wat hij of zij verlangt? Welke interne conflicten hebben de hoofdpersonen van het verhaal? De lezer krijgt hints over de spannende en enge dingen die kunnen gaan gebeuren.

Beginincident

Het beginincident brengt de hoofdpersoon buiten haar of zijn comfortzone. Hier begint het avontuur, of ze nu klaar zijn of niet. Het kan een behoorlijk opwindend moment zijn voor het hoofdpersonage, maar echt episch hoeft ook weer niet. Er komt een conflict naar boven waar de protagonist mee te maken krijgt. Zodra het gebeurt, is er geen weg meer terug.

Oplopende conflicten

De oplopende conflicten, ook wel stijgende actie genoemd, is het langste deel van een roman. Dit gedeelte bestaat uit vele evenementen, die elk het meest opwindende deel van het verhaal opbouwen: de climax. Het is waar de personages zich ontwikkelen, waar hun relaties zich verdiepen en waar alles naar boven komt wat er met hen gebeurt vóór die grote finish. Dit is de grootste helling in de achtbaan – hoe hoger men komt, hoe spannender het wordt. Hierin zit het onder ogen zien van de consequenties van het beginincident, de beslissingen die de protagonist maakt, de actie die de hoofdrolspelers ondernemen, de tegenwerking door de antagonist, de verandering van plannen, verschillende keerpunten, grotere tegenstand, rampen en donkere momenten voor de protagonist en een moment van bewustwording.

Climax

De climax of het hoogtepunt is het punt waarop de protagonist de valse overtuigingen ontdekt en transformeert, zijn of haar blinde vlek inziet, de aller-moeilijkste uitdaging aangaat en de angsten overwint. Het is het moment waarop het karakter wordt getest. Nadat de interne strijd gewonnen is, moet nu de externe strijd gewonnen worden. Het is het moment helemaal bovenaan de achtbaan, vlak voor de snelle afdaling. Dit moment duurt niet lang en de climax in een roman ook niet. Soms kan het zelfs toe met een alinea.

Afname spanning

De afname van spanning of vallende actie is wat er daarna gebeurt. Het is het snelle deel van een roman. Je dendert over het spoor van de achtbaan naar beneden met je handen in de lucht! Wordt de tegenstander verslagen? Komen de dromen van de hoofdrolspeler eindelijk uit? Dit betekent niet dat het precies zo gaat als de protagonist gehoopt had. Maar er is wel iets in de hoofdpersoon veranderd, als gevolg van wat er in het verhaal gebeurd is.

Oplossing

De oplossing is hoe de dingen uiteindelijk uitkomen op het einde van het verhaal. Het is ook een plaats waar je ziet hoe het personage en zijn of haar leven is veranderd. Alle avonturen veranderen uiteindelijk iets aan de manier waarop het hoofdpersonage de wereld en hun plaats daarin ziet. In de laatste scènes worden die veranderingen gemarkeerd.

Vandaag tot zover. Volgende keer een nieuwe blog over schrijven.

Het is leuk om reacties op dit blog te krijgen, dus als je tot zover gekomen bent, laat dan weten wat je hiervan vond. Dat kan ook goed in de opmerkingen op Facebook.

Alvast bedankt daarvoor,

Groeten van Johanna Lime

 

Ik ben begonnen met Interplanetair 2

17 augustus 2020

Versie 1 van Interplanetair – 2 – Geestenpoort – begonnen met schrijven.

De pauze

Soms heb je even een week of meer nodig om tot rust te komen en nieuwe ideeën te kans te geven zich te manifesteren. Ik heb dan ook na de beslissing om te stoppen met CampNaNoWriMo een soort vakantie gehouden in eigen huis. Ik kwam niet verder met mijn schrijfwerk en ben gaan bloggen, tekenen en gamen. Intussen werkte mijn onderbewuste op de achtergrond aan het verhaal.

Het plot voor het volgende manuscript

Het heeft even wat hoofdbrekens gekost, maar ik ben er toch weer uitgekomen. Ik heb nu dan toch eindelijk ook een uitgewerkt verhaalschema voor mijn volgende manuscript. Het zevende alweer! Deel 2 van trilogie Interplanetair, dat gepland staat bij Zilverbron voor januari 2022.

Dat ik het plot helemaal in een schema had uitgewerkt en dat de belangrijke keerpunten van het verhaal waren aangetekend, betekende echter nog lang niet dat ik van start kon gaan. Dat gebeurde pas na een paar aanpassingen aan hoofdstuk 1 en 2, waar ik de hoofdpersonages een nieuw doel moest geven.

Dezelfde hoofdpersonen als bij boek 1

Wat heb ik namelijk gedaan? Ik ben van mijn oude plan afgeweken en heb de beoogde hoofdpersonen bijpersonen laten worden. Verder heb dezelfde hoofdpersonen als van deel 1 ook weer voor deel 2 hoofdpersonen laten zijn. Zij moesten echter wel nieuwe angsten, misvattingen en verlangens krijgen, zodat ze zich in dit nieuwe boek verder konden gaan ontwikkelen. En bij dat alles moesten ze de bijpersonen met zich meenemen door het verhaal. Ik ben er nog niet helemaal uit, maar het begint steeds vastere vormen aan te nemen.

Gelukkig kon ik goede adviezen krijgen door een paar You Tube filmpjes te bekijken van Abbie Emmons. Wat een geweldige serie heeft zij! Onder andere over iets dat in het Engels ‘The hook’ heet. Het is wat lezers in het verhaal trekt, waardoor ze willen verder gaan met lezen. Ik heb er even over gedaan, maar met een beetje nadenkwerk en een paar veranderingen van mijn eerste opzet, is het me gelukt om hoofdstuk 1 en 2 te schrijven. Ruim 7.500 woorden staan er nu. Tussendoor heb ik het begin van dit manuscript al wel een stuk of vier keer geredigeerd. Het begin is altijd lastig en heel belangrijk. Maar nu ben ik tevreden. Bovendien weet ik hoe ik hoofdstuk 3 aan ga pakken. Het hoofdstuk waarin voor het eerst het conflict goed naar voren komt.

En nu doorpakken!

Ik kijk al met plezier vooruit naar wat er komen gaat in dit verhaal. Onder andere een inbreng van onze fan, Rinske, van Schimmenschuw op Keltfest. Een vraag van haar wordt in dit nieuwe deel beantwoord. Vermoedelijk wel met een andere uitkomst dan zij misschien had verwacht.

Vandaag ben ik bijna de hele dag aan het schrijven geweest. Ik moest hoofdstuk 2 af krijgen. Dat was belangrijk, want ik ben nu weer in de routine aanbeland. Elke dag iets schrijven, steeds een half hoofdstuk erbij. Volhouden maar!

Wachten op de redactie van deel 1

In ieder geval probeer ik dit totdat de redactie van Interplanetair – 1 – Ruimtestad begint.

Dat manuscript ligt bij de uitgever en het boek staat in de planning voor 2021. Als de redactie begint, krijgt dat natuurlijk voorrang.

Groeten van Johanna Lime.

Het gaat niet gemakkelijk, maar is de moeite waard

15 mei 2020

Even ter herinnering aan mezelf. Ik heb al vier geweldige fantasy boeken uitgebracht bij Zilverbron, waar ik enorm van kan genieten. Ik zal ze toch weer eens allemaal gaan lezen, al was het alleen al om weer eens te zien hoe wonderlijk het schrijfproces verliep. Details verzamelen voor wat hierna nog komt, zodat ik op de funderingen verder kan bouwen.

Mijn boeken bij Zilverbron zijn hier te koop.

En het is me ook gelukt om een autobiografisch verhaal te schrijven, over gebeurtenissen uit mijn leven, waar ik belangrijkje thema’s in heb verwerkt die mij na aan het hart liggen.

De twaalfde Saturnusmaan kwam in 2020 tegelijk met Schamel verbond uit.

Ik heb ook een boek bij uitgeverij aquaZZ.

In totaal vijf boeken van Johanna Lime.

Mijn boek bij aquaZZ is hier te koop.

Deze boeken zijn trouwens zoals altijd ook gesigneerd en wel via mij te bestellen. Volg mijn link naar Facebook en stuur me een persoonlijk chatbericht als je interesse hebt. Dan deel ik de informatie over hoe je de boeken thuis kunt krijgen.

En dan nu de blog die bij de titel hoort.

Het gaat niet gemakkelijk, maar is de moeite waard (Of zoals het in het onderstaande citaat is opgeschreven: ‘Ik zeg niet dat het gemakkelijk zal gaan, alleen dat het de moeite waard zal zijn.’)

Sinds vorige week ben ik verder aan het werken aan deel 1 van Interplanetair. En ik ben alweer op een punt beland waarop het allemaal niet zo gemakkelijk gaat.

Wat is er aan de hand?

Ik was al bezig aan een tweede versie van dit nieuwe manuscript omdat er tijdens het schrijven van versie 1 wat plotwijzigingen waren doorgevoerd. De details van wat er in de eerste helft van het manuscript gebeuren moet, zijn tijdens het schrijven enigszins veranderd. Daardoor kon ik beter opnieuw beginnen dan verder te schrijven aan iets waarvan ik wist dat er in de eerste helft al fouten zaten. Ik hoor dan wel van andere schrijvers dat ze eerst het hele verhaal geschreven hebben voordat ze eraan gaan sleutelen, dat werkt voor mij niet goed. Vandaar dat ik al na veertien hoofdstukken aan een tweede versie van het manuscript begon.

Ik ben een plantser

Ik kom steeds meer tot de conclusie dat ik een verhaal weliswaar helemaal kan plannen en in een schema kan zetten, maar dat ik toch geen typische planner ben. Mijn schrijfproces bestaat niet uit het volgen van harde feiten of van tevoren uitgewerkte scènes, het proces is zacht en intuïtief. Ik heb in grote lijnen de informatie die nodig is paraat, maar niet de details. Die komen tijdens het schrijven. Er wordt van alles bijgesteld tijdens het proces. Tijdens het schrijven komen er nieuwe onderbewuste inzichten naar boven borrelen waardoor de details van het plot een andere kant op kunnen gaan. Niet de grote lijnen met de keerpunten, niet de eerste actie waarin er iets verandert na de beginsituatie, niet de climax en het einde. Nee, die staan tamelijk vastgespijkerd. Het gaat vooral om de hoofdstukken daartussen. Wat daarin gebeurt, is niet zo gemakkelijk te vangen in een planning.

In de afgelopen week kreeg ik hoofdstuk 16 van de 27 beoogde hoofdstukken eindelijk af. Dat ging al niet zo soepel. Maar toen ik verder ging met hoofdstuk 17 bleek het nog veel moeilijker te gaan. Ik kwam erachter dat het plotschema zo niet werkt! Ik had flink door willen schrijven zodat ik eind mei versie 2 al af kon hebben. Maar nee, dat gaat zo niet. Er klopt iets niet. Ik heb besloten dat het anders moet. Ik heb een derde versie nodig voor het eerste stuk.

Wat is er dan mis?

Ik heb me verkeken op de antagonist. De dingen die ik hem laat doen zijn niet logisch. Waarom zou hij Kwerpardiërs gebruiken voor zijn terreurdaden, terwijl hij dat ‘gewoon’ met andere middelen kan doen? Waarom zou hij Calliope in de strijd betrekken als hij zich wil wreken op Berinyi? Omdat Philippe Bollophar de Berinezen heeft geholpen? Nee, het is allemaal niet logisch genoeg, het is te indirect. Natuurlijk neemt de antagonist direct wraak op de Koninklijke families van Laskoro en Berinyi.

Ik ben dus tijdens het schrijven van hoofdstuk 17 weer eens flink gaan twijfelen over het plot. Ik ga terug naar de tekentafel en verander het middelste deel van het verhaal.

De afgelopen nacht kwamen de ideeën als vanzelf naar boven. Ideeën voor deel 1 van Interplanetair, maar ook direct voor deel 2 en 3. Ik heb nu een beter zicht gekregen op de gehele trilogie en hoe die logischer in elkaar kan steken. Ik ga de hoofdstukken 1 tot en met 17 redigeren en herschrijven en schrap er alles uit dat anders moet. Ik ga het plotschema bijwerken en dan kan ik pas weer verder. Hoeveel versies er ook nodig zijn, het maakt me niet uit. De meest flexibele persoon beheerst het systeem. Het zal allemaal niet gemakkelijk gaan, maar het is de moeite waard! Daar vertrouw ik op, want waar mijn onbewuste vannacht weer mee aankwam, is echt een geweldig mooi compleet verhaal. En als ik eenmaal weet hoe ik verder kan, zal het vast weer sneller gaan. Dan kan ik zelfs mijn planning wel halen, en de deadline van de uitgever.

Een naamswisseling voor de ruimtestad uit trilogie Interplanetair

Verder heb ik, in verband met de coronacrisis, besloten om de ruimtestad een andere naam te geven dan in trilogie De vergeten vloek. Daar heet de ruimtestad Corona Stella, een naam die Dinie en ik al voor het jaar 2000 hadden bedacht. Ook de partijleidster van de RRP heet Corona. Dat is op het moment niet zo’n fijne naam. Hoewel corona natuurlijk gewoon kroon betekent in het Latijn en we er nooit een virus mee bedoeld hebben.

Afijn, Corona is intussen bij de RRP vervangen door Constantia. En er kan na drieëntwintig jaar natuurlijk wel een naamswijziging van de ruimtestad zijn doorgevoerd. Tenslotte is de huidige burgemeester, mevrouw Kimra, een Kilamiër. Haar volk komt oorspronkelijk van Kilama UZ 54, een planeet bij de ster Hassaleh in Auriga. Kilamiërs en Terranen hebben ooit samen deze ruimtestad in Gemini gesticht. Hij bevindt zich bij de ster Alhena. Ik noem hem voortaan Alhenapolys. Ja, met een y, zoals wel meer woorden met een y geschreven worden in mijn boeken.

En nu?

Ik ben blij dat het probleem boven tafel is en ga weer verder schrijven. Eerst controleren wat er anders moet en dan doorstomen naar het einde van het verhaal. Ik heb er weer veel zin in.

Intussen is er weer een aankondiging voor een korte verhalenwedstrijd langsgekomen. Ik twijfel heel erg of ik daaraan mee moet doen, hoewel het me wel wat lijkt. Maar ik ben al ruim een maand aan korte verhalen bezig geweest dit jaar. Het grote manuscript gaat nu toch voor.

Groeten van Johanna Lime

NaNo Prepping

26 september 2019

Bezig met ‘De twaalfde Saturnusmaan’

Op 16 september had ik het over het verhaal dat er moet komen. Over ‘De twaalfde Saturnusmaan.’ Ik ga het verhaal eerst helemaal opschrijven. Daarna ga ik op zoek naar proeflezers, een redacteur en een uitgever.

Ik kan u vertellen dat ik er een paar nieuwe hoofdstukken bij geschreven heb. Dat was niet zo gemakkelijk, want bij een autobiografisch verhaal sta ik steeds voor keuzes. Moeten deze voorvallen uit mijn leven erin worden verwerkt of kan ik dat beter niet doen? Wat zijn de consequenties van de keuzes die ik maak? Is wat ik ermee wil zeggen belangrijk voor het verhaal of niet?

Inmiddels ben ik bij hoofdstuk 15 aanbeland van de 24 hoofdstukken die ik heb geplot. Dus dat is alweer over de helft.

De laatste dagen ben ik echter met wat anders bezig. Soms zitten er dagen tussen dat ik niet aan hetzelfde manuscript werk, maar iets nieuws oppak. Dat geeft niet, het is een manier om het onderbewuste te laten zoeken naar manieren om verder te komen als ik even niet precies weet welke kant ik op wil gaan. Het blijkt dat als ik het even aan de kant leg en er daarna weer naar kijk, er nieuwe deuren open gaan. Dan kan ik net even een andere weg in slaan dan het pad dat ik eerst wilde nemen.

Een autobiografisch verhaal valt niet mee om te schrijven. Constant moet ik wikken en wegen hoe ik iets dat in mijn leven voor weerstand heeft gezorgd het beste kan verwoorden zonder dat het aanstootgevend wordt. Wat past in dit verhaal en wat kan ik er beter uit laten. Ik werk met een plot maar nog niet alles staat echt helemaal vast. Ik ben nog vrij om de inbreng van de personages te volgen. Soms sturen ze me een andere kant op of geven hun mening. Ik heb dat nooit geloofd als andere schrijvers dit zeiden, maar nu weet ik dat het zo kan werken.

Ik heb al 580.652 woorden geschreven tijdens alle NaNo-maanden die ik meedeed

NaNoWriMo heeft een nieuwe website

Zoals u misschien wel weet doe ik sinds november 2014 steeds mee aan NaNoWriMo en CampNaNoWriMo. Er waren twee aparte websites van. Nu heeft de organisatie ze allebei ondergebracht op een nieuwe website. Alles staat nu netjes bij elkaar, alle projecten op een rijtje. Ik kon er vast een kijkje gaan nemen. Natuurlijk kwam ik direct in de verleiding om voor november een nieuw project aan te kondigen.

Eerst had ik nog het plan om ‘De twaalfde Saturnusmaan’ in november 2019 te schrijven, maar dat manuscript komt als ik zo doorga voor november nog wel af.

Dus moest ik iets anders bedenken. Niet zo moeilijk, want na ‘De vergeten vloek’ heb ik alweer een idee voor een nieuwe trilogie. Die speelt zich in dezelfde verbeeldingswereld (Eibor Risoklany) af, maar in plaats van Jima en Sylviana zijn nu hun kinderen de hoofdpersonages.

Ik had als titel voor de volgende trilogie ‘Evolutie’ in gedachten. Maar die titel wordt al gebruikt door een andere schrijfster en dat kan verwarrend werken. De naam die ik nu heb gekozen past eigenlijk ook nog beter bij mijn plannen. Het wordt: ‘Interplanetair’, ook al omdat er meer volkeren van andere planeten in verwerkt worden.

NaNo Prepping

Behalve dat ik schrijf aan ‘De twaalfde Saturnusmaan’ ben ik nu ook volop bezig om de volgende trilogie, of in elk geval deel 1 ervan voor te bereiden. Ik wil goed beslagen ten ijs komen voor de NaNoWriMo in november, want ik wil die 50.000 woorden gemakkelijk kunnen halen. En daarvoor is het nodig dat ik een idee heb van de verhalen, of in ieder geval van het verhaal waar ik tijdens deze NaNoWriMo mee begin. Ook moet ik alle personages en bijpersonen hebben uitgewerkt, weten welke karaktertrekken ze hebben, wie het zijn en waar ze vandaan komen, hoe ze zich gedurende het verhaal zullen ontwikkelen en dergelijke. Bovendien moet ik de werelden waarop het verhaal zich afspeelt goed in kaart brengen en weten hoe de omgeving eruit ziet waar de personages zich bevinden. Verder moet ik een schema voor de hoofdstukindeling en de scènes uitwerken.

Ik kon daarvoor een bestand downloaden met een workshop van Voorbereidingen op de NaNoWriMo. En die heb ik voor mezelf eerst maar even opgedeeld in verschillende lessen en vertaald naar het Nederlands. Want dat werkt toch wel het beste voor mij.

Het is toch vreemd hoe het werkt, maar aangezien we hier in Nederland niet echt scholing krijgen in het schrijven van boeken, leer ik steeds weer nieuwe dingen die ik van het internet kan downloaden of uit boeken over schrijven haal. Zo kwam ik er nu dus weer achter dat er bij de NaNoWriMo wel vijf verschillende vormen van plotten zijn van alleen de grote lijnen uitzetten tot heel gedetailleerd.

Ik gebruikte meestal de sneeuwvlokmethode en daarna het schema van Terry Brooks, dat ook wordt uitgewerkt in ‘Een bestseller schrijven voor Dummies.’  Tijdens de cursus Schrijf Je Verhaal heb ik kennis gemaakt met een derde manier van plotten, maar die werkt beter bij een kort verhaal.

Nu heb ik er weer vijf hele nieuwe schema’s bij! Sommige dingen komen bekend voor, andere moet ik eens goed gaan bestuderen.

Toch handig als ze een nieuwe website bouwen en je nog eens wat handvaten geven ter voorbereiding op de schrijfmaand van november.

 

Jullie zijn gewaarschuwd. In november duik ik onder, dan zal ik niet zo veel op sociale media te vinden zijn, ik wil namelijk die 50.000 woorden zeker weer gaan halen!

En ik heb me een spannend nieuw verhaal bedacht!

De volgende trilogie wordt echt gaaf. Heel spannend, met fantasy en science fiction elementen, iemand die wraak wil nemen en om de vijand uit te lokken een bevriend volk aanvalt, een verhaal met elfen en andere wezens én ook nog eens romantisch. Bovendien speelt het zich af in de verbeeldingswereld van Eibor Risoklany die (je begrijpt het al vanwege de titel Interplanetair) zich steeds verder uitbreidt naar bevriende, maar ook vijandige volkeren. Deel 1 wordt alvast heel spannend. Ik kijk ernaar uit om het te gaan schrijven.

 

Groeten van Johanna Lime