Mijn plannen voor 2022

31 december 2021

Aan het einde van het jaar, voordat er een nieuw getal op de kalender verschijnt, is het tijd om mijn toekomstplannen uiteen te zetten. Ik waarschuw jullie maar vast. Het zijn er nogal wat. Hopelijk blijf ik zo gezond van lijf en geest dat al die toekomstige jaren ook bewust meemaak. Hopelijk kan het allemaal, want in de tijd waarin we leven loeren veel gevaren.

Ik zet mijn plannen maar gewoon in een lijst, met plaatjes.

  • De redactie van Interplanetair, boek 2, Geestenpoort
  • Het boek komt uit (geen uiy (sorry, typfoutje) bij Zilverbron
  • Herschrijven, opmaken als e-book en publiceren van de drie verhalen van Waterloper 2021 op Smashwords
  • Herschrijven/redigeren van het manuscript Het geheim van Shiloh voor de manuscriptenwedstrijd van Zilverspoor
  • Herschrijven/redigeren van het manuscript Interplanetair boek 3 Schakelmagie
  • Dit manuscript als het helemaal klaar is op tijd opsturen naar Zilverbron
  • Plotten van een nieuwe serie boeken over de zes planeten die horen bij de Magische Alliantie die ontstaat na Interplanetair.
  • Boek 1 van deze serie schrijven. De andere boeken in de jaren na 2022.
  • Plotten van de nieuwe standalone/voorloper van al mijn Zilverboeken, Terra Negata.
  • Misschien schrijven van dit manuscript in 2022, anders later.
  • Elke week bloggen.
  • Stoppen als moderator in de Zilverboekenclub en me wijden aan de nieuwe mooie taak die in 2022 begint. (die verklap ik nu nog niet).
  • Meedoen aan schrijfwedstrijden en natuurlijk (Camp) NaNoWriMo.
  • 12 boeken lezen (minstens) voor de Hebban Challenge (en Goodreads)
  • In 2022 wil ik meer tekenen in Painter. Wezens van de zes planeten, de zes planeten verder uitwerken in Corel PaintShopPro en doorgaan met plaatsjes voor kaften en blogs.
  • Indien het in 2022 weer mag, weer naar Festivals gaan.
  • Lezingen geven en meedoen aan panels op HSFCon in Sneek.
  • Promotie voor mijn boeken, recensenten en bloggers vragen om mijn nieuwe boek te lezen en te recenseren, winacties op mijn website.
  • Meedoen aan maanden van bloggers en rubrieken van de Zilverboekenclub. (Als auteur, dus niet meer als moderator).
  • Studieboeken over storytelling en oerkarakters verder uitwerken zodat ik ze kan gebruiken voor wereldbouw, personages ontwerpen en het plotten van mijn nieuwe boeken.
  • Proeflezen wanneer iemand mij daarom vraagt. (Win/win voor elkaar).

Bij alles geldt natuurlijk dat ik me er wel gelukkig bij moet blijven voelen. Dus goed in de gaten houden of ik energie genoeg over houd en of ik het leuk blijf vinden om te doen. Ik ben tenslotte onder voorwaarde van verantwoordelijk en wettelijk gelegaliseerd gedrag vrij om mijn eigen gang te gaan in dit land. Ik hoop echt dat het me lukt om al die boeken te kunnen realiseren! Hoe gaaf zou dat zijn?

Wat zijn jullie plannen voor 2022? Ik wens je veel gezondheid en geluk in het Nieuwe jaar.

Waar sta ik nu en hoe wil ik verder met schrijven

2 december 2021

Het is alweer de laatste maand van het jaar. Een maand om even stil te staan bij hoever ik ben gekomen met mijn plannen van het afgelopen jaar. Een moment om te evalueren wat goed ging en wat beter kon. Een periode om te dromen over wat ik volgend jaar wil doen.

Wat dat betreft is november altijd een belangrijke maand, met de uitdaging die NaNoWriMo altijd weer geeft en met alles wat er nog meer rond deze tijd gebeurt.

Dat ik in november tijdens de NaNoWriMo bezig zou zijn met het schrijven van een heel nieuw, op zichzelf staand manuscript, kon ik in november vorig jaar nog niet weten. De manuscriptenwedstrijd van Zilverspoor kwam dit jaar als een grote verrassing. Zo leuk, dat ik direct besloot om mee te doen. Toen de Bootcamp kwam, gaf ik me ook daarvoor op. Leuk om samen met andere schrijvers op cursus te gaan en ideeën over schrijven uit te wisselen.

Na de twee eerste bijeenkomsten begon ik alvast met plotten. In oktober schreef ik voor de zekerheid alvast het begin van het manuscript, want ik wist dat ik in november naar de HSFCon in Sneek zou gaan en dat ik dan vier dagen lang niet door kon schrijven tijdens de NaNoWriMo. En natuurlijk wilde ik die winnen. Vorig jaar was dat door de dood van mijn vader niet gelukt, maar dit jaar kon ik het wel weer proberen te halen. Ik werd een NaNo Rebel, zoals ik dat eerder in een blog al schreef.

November 2021 is lekker productief geweest. Ik schreef in totaal 62.599 woorden aan het nieuwe verhaal. Een proloog en achttien hoofdstukken. Daarmee ben ik dus een lekker eind op weg voor de eerste versie. Ik moet nog zeven hoofdstukken en een epiloog om het af te maken. Die wil ik in december nog gaan schrijven, zodat het verhaal helemaal uitgeschreven zal zijn voor het nieuwe jaar. Dan kan ik in 2022 nog een paar keer herschrijven, voordat het ingestuurd wordt naar de wedstrijd van Zilverspoor.

De lezingen die ik zou geven tijdens een weekend in Sneek, op de HSFCon, gingen helaas niet door. Het evenement is uitgesteld vanwege de covid-19 maatregelen. Op 2 en 3 april van 2022 krijg ik een nieuwe kans. De organisatie hoopt dat het dan wel door mag gaan.

Op 28 november kwamen de uitslagen van de themawedstrijd met korte verhalen van Waterloper online. Dat was voor mij dit jaar wel wat teleurstellend. Mijn verhalen eindigden lang niet zo hoog als vorig jaar. Wel was het heel fijn om te zien dat een aantal schrijfcollega’s nu erg hoog eindigden, zoals Kelly van der Laan. Anaïd Haen en Django Mathijsen waren dit jaar de winnaars, met alle vijf hun ingestuurde verhalen in de top12 en natuurlijk het winnende verhaal op nummer 1. Gefeliciteerd met jullie prijs!

Ik zat even in een dip toen ik de uitslag van mijn eigen verhalen hoorde, maar kwam daar door de aanmoediging van vrienden op Facebook weer gauw uit. Op zulke momenten mis ik Dinie heel erg, zij zou me met een voor haar typische grap zo uit mijn depressieve gedachten omhoog getrokken hebben. Nu deden andere dat met hartverwarmend commentaar. Dank jullie wel!

Ik besloot om het terechte jurycommentaar ter harte te nemen en er weer van te leren, zoals ik dat in het verleden bij Fantastels ook altijd al deed. En ik ga mijn verhalen als ze verbeterd zijn zeker weer als e-books uitbrengen op Smashwords, want alle deelnemende wedstrijdverhalen verdienen lezers.

Uit de juryrapporten blijkt wel dat de thema’s en de smaak van de jury altijd een rol spelen in de plaats waarop een verhaal eindigt. Wat dat betreft val ik als schrijver vaak net een beetje in een niet al te gangbare categorie. Met horrorthema’s kom ik moeilijk uit de voeten, ik heb er lang over nagedacht maar kon niets bedenken bij “Monniken van de dood” of “Grimoire.”

De verhalen die ik had ingezonden kwamen tijdens de prijsuitreiking pas aan het licht, daarvoor wist zelfs de jury niet wie welk verhaal had geschreven.

Mijn verhaal “Nachtwaker op de maan” gaat over een politieagente die als bewaker op een overslagplaats van goederen is gaan werken om wat minder gestrest te hoeven zijn. Ze werkt daarbij wel altijd ’s nachts, waardoor ze een echt nachtdier wordt. Ze krijgt op haar werk te maken met indringers, waarvan er minstens één ook een nachtdier is. Je raadt het zeker al? Het thema van dit verhaal was “nachtdier.”

Bij het thema “verkikkerdril” had ik het best moeilijk. Ik ben niet zo goed met romances en dat is nou juist wat ik met dit verhaal wilde. Een sprookjesachtige wereldbouw met kikkers en prinsessen, zoals in het sprookje van de kikkerprins, maar dan anders. Ik probeerde er een wat actueel tintje aan te geven doordat de prinses verliefd bleek te zijn geworden op een vrouw. Maar de uitwerking was lastig. Ik had het kunnen weten, want romantische liefde is niet echt mijn ding. Bij de redactie van Ruimtestad werden ook al bijna alle pogingen op dat vlak door mijn redactrice eruit geschrapt. Ik ben veel te direct en sla alle subtiliteiten over wat dat betreft. Het zal nog wel wat oefening vergen voordat ik door heb hoe zoiets emotioneel en contextueel werkt… Helaas dus tamelijk onderaan, maar wel met jurycommentaar waar ik wat aan heb om het beter te krijgen.

Ik denk dat ik bij het thema “De Neanderthalers van Nerthus” een te moeilijk idee heb uitgewerkt over Moeder Aarde (de godin Nerthus die ik als leidster van de Neanderthalergemeenschap had neergezet) die sterft, met metaforische reizen door de tijdperken op Aarde waar een stel jagers mee te maken krijgen. Steeds komen ze door extreme weersomstandigheden in een andere tijd terecht met dinosauriërs en mammoeten. Als je dat niet doorhebt als lezer, lijkt het natuurlijk dat er iets niet klopt. Neanderthalers en dinosauriërs leefden niet in dezelfde tijd, daar had ik heus wel onderzoek naar gedaan. Maar als een lezer de clou niet snapt, moet ik dus wel aan de bak om het verhaal duidelijker te maken. Als Nerthus sterft gaat de Aarde ook achteruit en uiteindelijk sterft de planeet. Dat heeft te maken met het klimaat dat verandert. Een beetje te vergezocht van mij? Ik denk het, maar het vermijden van te veel infodump als regel werkt soms ook weer niet zo goed uit als de lezer te weinig informatie krijgt. Schrijven blijft een lastig laveren tussen creativiteit en vaardigheden. Ik vind dit verhaal nog altijd een goed idee van mezelf en ga ik dus mijn best doen om het beter te herschrijven. De thema’s waren dit jaar dan wel voor minder uitleg vatbaar dan eerder, voor mij waren ze niet bepaald gemakkelijk.

Misschien had ik het dit jaar simpeler moeten houden en geen fantasy laten vermengen met de actualiteit van genderidentiteit en klimaatsveranderingen of van een overslagbedrijf waar gevaarlijke dingen gebeuren? Maar dat het herkenbaar is, maakt het nou juist interessant omdat het tot nadenken aanspoort, lijkt me. Alleen moet het dan blijkbaar wel wat helderder uitgewerkt worden, zodat de lezer het begrijpt en mee kan leven met de personages. Ik vat hem weer, daar schortte het deze keer bij mijn verhalen aan en ik zal echt mijn uiterste best gaan doen om met de juryrapporten in handen er toch iets beters van te gaan maken.

De derde bijeenkomst van de Bootcamp van Zilverspoor van november, en de vierde van december, zijn allebei verplaatst naar begin volgend jaar. Vanwege de coronamaatregelen die aangescherpt zijn. Ik ben dus blij dat ik al eerder ben gaan plotten en schrijven aan de manuscriptenwedstrijd van Zilverspoor. Dan heb ik nu in ieder geval de eerste versie al een heel eind uitgeschreven en wordt het later meer redigeerwerk wat er nog te doen is.

Redactiewerk en redigeerwerk, daar begint volgend jaar dus mee. De redactie van mijn volgende boek van trilogie Interplanetair, boek 2 Geestenpoort, ga ik samen doen met Tamara Geraeds. We beginnen op 3 januari. Het boek zal dus wat later verschijnen, want de redactie begint iets later dan gepland. Ik vind het wel goed dat het later pas komt, want de kwaliteit moet goed zijn.

En terwijl die redactierondes dan bezig zijn, ga ik ook de korte verhalen van Waterloper redigeren en de manuscripten voor mijn volgende boeken. Dat past goed in redactietijd, want met redigeren zit ik in dezelfde modus.

Als de korte verhalen zijn verbeterd, zet ik ze weer op Smashwords, zodat lezers de kans krijgen om ze te lezen.

2022 wordt daarna vooral een jaar waarin ik veel ga bedenken over wereldbouw, personages, een magiesysteem in de ruimte en nieuwe conflicten en intriges. Met de verschillende volkeren en planeten in de zich steeds verder uitbreidende wereld leven waar Daniël en Irene zich in bevinden in trilogie Interplanetair. Waarschijnlijk spelen de nieuw te bedenken verhalen zich weer wat later in de tijd af en zeker komen er dan andere hoofdpersonen en antagonisten in voor. Vreemdere wezens dan tot nu toe bedacht.

Het is echt mooi om te zien hoe alles precies op tijd gebeurt, want de Bootcamp bij Cocky van Dijk heeft mij weer iets nieuws geleerd over hoe ik dit aan ga pakken. Met voor ieder nieuw boek een eigen “schrijfbijbel”, een notitieboekje waar alle informatie in te vinden is. Normaal deed ik dat op de computer, maar met het handmatig uitschrijven wordt het toch net weer iets handiger.

Een serie van zes nieuwe boeken. En misschien dan eindelijk ook die ene, die ongeveer in onze tijd op Aarde speelde. Het achtergrondverhaal waar heel Johanna’s wereldbouw mee begon, toen Dinie en Marjo samen Eibor Risoklany uitdachten en dagboeken schreven van personages. Heel vroeger, lijkt dat nu.

Ik hoop dat alles goed blijft gaan met ons, in Nederland, Europa en de wereld. We leven in een periode die veel gevaren en uitdagingen kent. Ik hoop echt dat ik tijd van leven mag krijgen om al mijn plannen te kunnen realiseren.

Blijf allemaal gezond en denk aan elkaar! Wees een beetje lief voor jezelf en voor de wereld om je heen. Blijf je ontwikkelen.

Groeten van Johanna Lime

Gewonnen certificaten en behoefte aan meer plezier

14 januari 2021

Gewonnen prijzen en certificaten

Over de uitslag van de Waterloper Verhalenwedstrijd schreef ik eerder al een blog. In 2020 kwamen mijn drie ingezonden verhalen (De magie van het lorgnet, Rode zwammen en Nederland emigreert) op plaats 15, 9 en 5! In de afgelopen week kreeg ik de prijzen en oorkondes toegestuurd. Hier zijn ze.

A5 2020 Waterloper oorkondes Johanna Lime

Het certificaat voor de Eb en Vloed prijs voor het verhaal met de grootste deviatie, Rode zwammen, dat op de 9de plaats eindigde. En het certificaat voor de Stormvloedkeringprijs voor Nederland emigreert, het verhaal dat op de 5de plaats eindigde en waardoor ik ten opzichten van 2019 zestien plaatsen in het klassement ben gestegen.

A5 2020 Waterloper prijzen van Johanna Lime

Wat ik hiermee ga doen? Ik heb besloten om de verhalen nog eens goed te redigeren en dan ga ik ze als e-books uitgegeven op Smashwords, zodat lezers er ook iets aan kunnen hebben.

De noodzaak voor meer plezier bij het schrijven

De afgelopen week vlotte mijn schrijfproces niet echt. Ik worstelde met het verhaal en hoewel ik alles uitgeplot had, liep ik er toch mee vast. Ik kwam aan veel te weinig woorden vooruitgang per dag en zag de score bij mijn NaNoWriMo project van januari 2021 kelderen. Dat kwam voornamelijk doordat ik sommige hoofdstukken terug ging lezen en het begon te redigeren. Er kwamen zodoende maar zestig of zeventig nieuwe woorden per dag bij, in plaats van iets tegen de 2.000. Inmiddels ben ik erachter waar het probleem zit en heb ik besloten om weer aan een nieuwe versie voor dit manuscript te beginnen. Ik ga alle hoofdstukken weer vanaf het begin doornemen en verbeteren. Ja, ik weet het…. ik ben een mierenneuker, alles moet logisch in elkaar zitten, alles moet kloppen. Als dat niet lukt, gaat het verhaal me tegen staan en kom ik er geen steek mee verder. Terug naar de tekentafel dus.

Schrijven moet wel leuk blijven, natuurlijk. Als ik er al geen plezier meer in heb, zal de lezer dat ook niet hebben. Dus dat moet echt veranderen! Daarom heb ik mijn NaNoWriMo project van januari na 11.994 nieuwe woorden stilgezet. Tenslotte is het geen zaak van leven en dood dat ik de NaNoWriMo bijhoud.

Ik geef mezelf vanaf nu weer de vrijheid om per dag te bezien waar ik aan wil gaan werken. In de praktijk houdt het waarschijnlijk in dat ik steeds een stukje roman schrijf en een stukje kortverhaal. Meer afwisseling dus. Tenslotte heb ik nog een aantal maanden de tijd voordat het manuscript echt af moet zijn. Als ik het maken van e-books en het schrijven van mijn roman afwissel, heb ik meer plezier. Dus voorlopig is dit mijn score voor het manuscript:

10.682 woorden in november, 43.886 woorden in december en 11. 994 woorden in januari.

Word geeft nu op mijn computer aan dat Versie 2 van het manuscript 56.561 woorden telt, ik heb nu ongeveer een half boek geschreven.

Die eerste helft wordt hierna verbeterd in een Versie 3 en daarna hoop ik door te kunnen stomen naar het eind. (Wie zei er ook alweer dat eerst je hele verhaal moest staan? Bij mij schijnt dat niet meer zo te werken) Voor het volgende deel van de trilogie ga ik toch eens analyseren hoe het komt dat het de laatste tijd steeds weer zo loopt als nu. Misschien ligt het aan mijn perfectionisme, misschien trek ik me de kritieken op mijn werk teveel aan, misschien moet ik anders gaan plotten dan ik tot nu toe heb gedaan, moet ik meer voorbereiden voordat ik begin te schrijven… Ik weet het niet, ik weet alleen dat het verhaal zoals ik het nu heb niet bevredigd en dat het anders moet. De oplossing heb ik al bedacht.

Ondanks alles ben ik blij met deze score die ik in zeven jaar heb gehaald bij NaNoWriMo:

Bij een volgend CampNaNoWriMo project kom ik boven het miljoen uit. Schrijven leer je door het te doen, door je fouten te onderkennen en het anders aan te pakken. Dat geldt net zo goed voor andere creatieve vakken, mijn leraar tekenen zei ooit dat ik na 100 schilderijen eens terug moest komen. 997.545 woorden na 7 jaar geeft toch wel aan dat ik aardig wat stappen in de goede richting heb gezet, maar het is nooit klaar natuurlijk. Je blijft leren en dat is maar goed ook, zonder groei geen vooruitgang.

Plannen genoeg

De plannen voor 2021 had ik in een andere blog ook al kenbaar gemaakt. Wat ervan terecht gaat komen, zal ik trouwens wel zien. Ik houd jullie op de hoogte met mijn blogs.

Allereerst zit ik nu in spanning af te wachten tot het eerste deel van Interplanetair, Ruimtestad gedrukt zal zijn. Nog een paar weken, vermoed ik.

Groeten van Johanna Lime

Mijn plannen voor 2021

31 december 2020

Op de foto’s van mij in dit blog zit Copyright, ze zijn gemaakt door Kim van Gent Photography.

Na een terugblik op 2020, volgt nu een planning voor 2021

Allereerst heb ik goed nieuws, want in januari 2021 komt het eerste deel van de Interplanetair trilogie uit bij Zilverbron. Voor dit boek heb ik weer een sterrenkaart getekend, net als voor Schamel verbond en ik kan al verklappen dat hij net als bij Schamel verbond over twee pagina’s heen loopt, dus goed leesbaar is.

2021 begint dus direct goed, met een nieuw boek van Johanna Lime!

Het project van NaDeWriMo van december 2020 is na 40.000 woorden gestopt, ik ga vanaf 4 januari tot 31 januari weer proberen om de volgende 50.000 woorden erbij te schrijven en heb een nieuw project aangemaakt voor januari 2021. Fijn dat zoiets nu gewoon mogelijk is op de website van de NaNoWriMo, dan kan ik er zelfs gebruik van maken zonder dat er direct een wedstrijd aan vastzit.

Mijn plannen voor 2021 in een lijstje:

  1. Schrijven Interplanetair deel 2 Geestenpoort.
  2. Plot afmaken voor deel 3 Schakelmagie.
  3. Schrijven van Interplanetair deel 3 Schakelmagie.
  4. Twaalf korte verhalen herschrijven en uitbrengen als e-book op Smashwords.
  5. In 2020 ging het niet, maar misschien lukt het in 2021 om naar Brugge te gaan en het detectiveverhaal af te maken. De Knuffelsteen zal dan worden vervangen door De Avonturensteen, op Smashwords.
  6. Mijn Limeschrift blogs over schrijven zo bewerken dat ze als e-book kunnen worden uitgegeven, op Smashwords (non-fictie).
  7. Drie nieuwe themaverhalen schrijven voor de Waterloper Verhalenwedstrijd van mei 2020.
  8. Twee nieuwe verhalen schrijven voor de Harland Awards van 2020 (Hebban).
  9. Moderator zijn voor de Zilverboekenclub op Facebook, met o.a. de rubrieken personages en wereldbouw van de Zilverauteurs.
  10. Fotobewerking voor blogs en website.
  11. Digitaal tekenen in Painter 2021.
  12. Fantasy en Scifi- en studieboeken lezen en er recensies over schrijven.
  13. Schrijfoefeningen maken uit het Grote Schrijf Doe Boek e.d.
  14. Op (schrijf)vakantie.
  15. Naar festivals en beurzen als het weer mogelijk is.
  16. Lezingen geven op de HSFCon.
  17. CampNaNoWriMo en NaNoWriMo

Dit zijn mijn plannen wat betreft schrijven, lezen, sociale media en tekenen. Verder heb ik nog goede voornemens zoals mijn dieet volhouden en meer gaan bewegen om af te kunnen vallen, mijn huis opruimen door elke week een volle vuilniszak weg te brengen, mijn bullet journal bijhouden, vaker familie opzoeken en dagjes uit.

Of dat allemaal zal gebeuren en of het ook allemaal kan, zie ik wel.

Wat zijn jullie plannen en voornemens voor 2021?

 

Groeten van Johanna Lime

De beste wensen voor 2021!