Ik ben begonnen met Interplanetair 2

17 augustus 2020

Versie 1 van Interplanetair – 2 – Geestenpoort – begonnen met schrijven.

De pauze

Soms heb je even een week of meer nodig om tot rust te komen en nieuwe ideeën te kans te geven zich te manifesteren. Ik heb dan ook na de beslissing om te stoppen met CampNaNoWriMo een soort vakantie gehouden in eigen huis. Ik kwam niet verder met mijn schrijfwerk en ben gaan bloggen, tekenen en gamen. Intussen werkte mijn onderbewuste op de achtergrond aan het verhaal.

Het plot voor het volgende manuscript

Het heeft even wat hoofdbrekens gekost, maar ik ben er toch weer uitgekomen. Ik heb nu dan toch eindelijk ook een uitgewerkt verhaalschema voor mijn volgende manuscript. Het zevende alweer! Deel 2 van trilogie Interplanetair, dat gepland staat bij Zilverbron voor januari 2022.

Dat ik het plot helemaal in een schema had uitgewerkt en dat de belangrijke keerpunten van het verhaal waren aangetekend, betekende echter nog lang niet dat ik van start kon gaan. Dat gebeurde pas na een paar aanpassingen aan hoofdstuk 1 en 2, waar ik de hoofdpersonages een nieuw doel moest geven.

Dezelfde hoofdpersonen als bij boek 1

Wat heb ik namelijk gedaan? Ik ben van mijn oude plan afgeweken en heb de beoogde hoofdpersonen bijpersonen laten worden. Verder heb dezelfde hoofdpersonen als van deel 1 ook weer voor deel 2 hoofdpersonen laten zijn. Zij moesten echter wel nieuwe angsten, misvattingen en verlangens krijgen, zodat ze zich in dit nieuwe boek verder konden gaan ontwikkelen. En bij dat alles moesten ze de bijpersonen met zich meenemen door het verhaal. Ik ben er nog niet helemaal uit, maar het begint steeds vastere vormen aan te nemen.

Gelukkig kon ik goede adviezen krijgen door een paar You Tube filmpjes te bekijken van Abbie Emmons. Wat een geweldige serie heeft zij! Onder andere over iets dat in het Engels ‘The hook’ heet. Het is wat lezers in het verhaal trekt, waardoor ze willen verder gaan met lezen. Ik heb er even over gedaan, maar met een beetje nadenkwerk en een paar veranderingen van mijn eerste opzet, is het me gelukt om hoofdstuk 1 en 2 te schrijven. Ruim 7.500 woorden staan er nu. Tussendoor heb ik het begin van dit manuscript al wel een stuk of vier keer geredigeerd. Het begin is altijd lastig en heel belangrijk. Maar nu ben ik tevreden. Bovendien weet ik hoe ik hoofdstuk 3 aan ga pakken. Het hoofdstuk waarin voor het eerst het conflict goed naar voren komt.

En nu doorpakken!

Ik kijk al met plezier vooruit naar wat er komen gaat in dit verhaal. Onder andere een inbreng van onze fan, Rinske, van Schimmenschuw op Keltfest. Een vraag van haar wordt in dit nieuwe deel beantwoord. Vermoedelijk wel met een andere uitkomst dan zij misschien had verwacht.

Vandaag ben ik bijna de hele dag aan het schrijven geweest. Ik moest hoofdstuk 2 af krijgen. Dat was belangrijk, want ik ben nu weer in de routine aanbeland. Elke dag iets schrijven, steeds een half hoofdstuk erbij. Volhouden maar!

Wachten op de redactie van deel 1

In ieder geval probeer ik dit totdat de redactie van Interplanetair – 1 – Ruimtestad begint.

Dat manuscript ligt bij de uitgever en het boek staat in de planning voor 2021. Als de redactie begint, krijgt dat natuurlijk voorrang.

Groeten van Johanna Lime.

Limeschrift 07 – Johanna Lime over schrijven

23 juli 2020

Het zevende blog voor ‘Limeschrift’, in een serie van twintig blogs over schrijven.

Deze keer over het uitwerken van het verhaalidee.

Vandaag gaat het over het onderwerp van dit plaatje.

De beste methode om een boek te schrijven is de methode die bij je eigen stijl als schrijver past, het is de manier van schrijven waar jij je het prettigst bij voelt. Al zijn er veel verschillende methodes die beogen je te helpen bij het schrijven, je moet toch voor jezelf ontdekken wat de allerbeste manier is die voor jou werkt.

De sneeuwvlokmethode van Randy Ingermanson

Voor mij werken een paar ideeën uit de sneeuwvlokmethode bijvoorbeeld redelijk goed bij de eerste uitwerking van een verhaalidee. Vooral bij het schrijven van een goede synopsis heeft deze manier mij aardig geholpen. (Voor deze methode heb ik een paar links geplaatst onderaan dit blog.)

Het stappenplan zoals ik dat van deze methode heb gebruikt voor mijn boeken:

In de originele tekst staat aangegeven hoeveel tijd je uit moet trekken voor elke stap. Dat is iets wat ik niet heb gedaan. Bij mij is er geen tijdslimiet. Als het gelukt is, is het goed.

Stap 1. Maak een samenvatting van één zin.

(Voor Schimmenschuw) “Het meisje overwint haar angsten in een tijdreis en wordt een belangrijk medium.”

Randy Ingermanson geeft aan dat je deze zin voortaan kunt gebruiken om je boek te verkopen, voor te stellen, er een uitgever toe aan te zetten je boek uit te willen geven. Het moet dus een pakkende zin zijn. Daarvoor geeft hij de volgende tips:

  1. Korter is beter: Probeer niet meer dan 15 woorden te gebruiken.
  2. Geen namen van hoofdpersonen gebruiken, wel een omschrijving.
  3. Bindt het algemene aan het persoonlijke. Welk personage heeft het meest te verliezen in het verhaal? Vertel nu wat hij of zij wil bereiken.
  4. Kijk naar de reclamezinnen die bestsellers aanprijzen om dit te leren.

Stap 2. Maak van die ene zin een volledige alinea van vijf zinnen, waarin de opzet van het verhaal met de drie grote rampen (keerpunten) en de climax met het eind beschreven worden.

  1. Geef structuur aan je verhaal met drie keerpunten en een slot.
  2. Ieder keerpunt omvat een kwart van het boek, om een goed einde te ontwikkelen gebruik je het laatste kwart.
  3. Als je in een structuur met drie keerpunten gelooft, correspondeert het eerste keerpunt met het einde van het eerste kwart. Het tweede keerpunt zit halverwege het boek. Het derde keerpunt komt op een kwart na het midden en forceert het vierde punt, waarbij de dingen versnellen (climax) en het tot het slot komt.
  4. Het is goed om het eerste keerpunt te laten veroorzaken door externe omstandigheden.
  5. Maar het tweede en derde keerpunt moeten worden veroorzaakt door de hoofdrolspeler die probeert om de zaken te verbeteren of ten goede te keren. De dingen worden steeds maar slechter en slechter.
  6. Je kunt de alinea gebruiken in het stukje waarmee je je boek voorstelt aan de uitgever.
  7. Het is ideaal als je alinea in het begin bestaat uit vijf zinnen.
  8. De eerste zin geeft de achtergrond en de opzet van het verhaal.
  9. Dan drie zinnen voor de keerpunten en dan een zin voor het eind.
  10. Dit zou op het omslag van het boek kunnen komen.
  11. Het bovenstaande geeft in vogelvlucht aan waar je verhaal over gaat.

Stap 3. Nu heb je iets overeenkomstigs nodig voor de verhaallijnen en voor elk van je personages. Personages zijn het belangrijkst in ieder verhaal en de tijd die je investeert om ze vooraf te ontwerpen, zal ruimschoots worden terugverdiend, als je eenmaal met schrijven begint. Schrijf voor elke hoofdpersoon een pagina grote samenvatting waar op staat:

  1. De naam van het personage.
  2. Een samenvatting in één zin van de verhaallijn van deze persoon.
  3. De motivatie van de persoon (wat wil hij/zij als groter doel? / voor de wereld?)
  4. Het doel van de persoon (wat wil hij/zij concreet bereiken?)
  5. Het conflict van de persoon (wat houdt hem/haar tegen om het doel te bereiken?)
  6. Wat is het leerproces (waardoor leert de persoon, hoe zullen de ervaringen hem/haar veranderen?)
  7. Een samenvatting van de verhaallijn van de persoon in één alinea?

Een belangrijk punt: Je zult misschien merken dat je terug wilt gaan naar de samenvatting van één zin of naar de samenvatting van één alinea, om die te verbeteren. Doe het! Dit is goed, het betekent dat je personages je iets leren over je verhaal. Het is altijd goed in het ontwerpproces om eerder geschreven stukjes te reviseren. Iedere verbetering die je nu aanbrengt zorgt ervoor dat je het niet hoeft te doen als je boek al een heel eind op weg is geschreven te worden.

Een ander belangrijk punt: Het hoeft niet perfect te zijn. Het doel van de stappen in het ontwerpproces is je vooruit te laten gaan naar de volgende stap. Blijf in de pas en ga vooruit! Je kunt altijd terugkeren en het herschrijven als je het verhaal beter begrijpt. Dit zul je ook meestal doen.

Stap 4. In dit stadium zou je een goed idee moeten hebben van de grote overzichtsstructuur van het verhaal.

Van hieruit laat je het verhaal verder groeien. Neem de tijd en breid iedere zin van je eerste alinea (vijf zinnen) uit tot een aparte alinea. Alle paragrafen moeten eindigen met een keerpunt, behalve de laatste, die moet vertellen hoe het boek eindigt

  1. Dit geeft veel plezier en aan het eind heb je een skelet van je verhaal van één pagina.
  2. Het geeft niet als je niet een hele pagina vol krijgt, waar het om gaat is, dat er genoeg ideeën komen die je voor je verhaal kunt gebruiken. Je breidt het conflict uit.
  3. Je zou nu een synopsis moeten hebben!

Stap 5. Maak een paginagrote omschrijving van iedere hoofdpersoon. Schrijf een halve pagina voor iedere nevenpersoon.

Deze samenvattingen zouden het verhaal moeten vertellen vanuit het gezichtspunt van elke persoon. Je kunt ook weer teruggaan om vorige stappen te verbeteren. Gebruik de personagesamenvattingen om je voorstel van je boek met intriges aan te vullen of te wijzigen. Uitgevers houden van op personages gebaseerde verhalen.

Als je de links naar de artikelen over de sneeuwvlokmethode volgt, zul je zien dat die nog veel uitgebreider is. Ik heb echter het meest gebruik gemaakt van bovenstaande vijf stappen. Voor personages gebruik ik tegenwoordig meestal vragenlijsten, maar misschien komt dat doordat ik mijn personages al goed ken. Vroeger schreef ik hele dagboeken vanuit die personages. Voor wereldbouw heb ik speciale Excelbladen gemaakt, een ‘Nomenclatuur’ van op alfabet gesorteerde aantekeningen over mijn verbeeldingswereld. Ik kan altijd teruggrijpen op documenten met vragen over belangrijke aspecten van de wereldbouw, ik vul mijn plotschema in op een spreadsheet en heb allerlei informatie over elementen of bijpersonages uit het verhaal apart uitgewerkt in Word. Veel van die verschillende bestanden hangen open als ik schrijf. In het begin heb ik naast de bovenstaande stappen uit de sneeuwvlokmethode ook tips gebruikt uit het boek: ‘Een bestseller schrijven voor dummies’, door Bart van Lierde.

Mijn manier van werken komt dus niet helemaal overeen met deze methode. Ik gebruik de dingen die voor mij goed werken. Voor de rest zoek ik er andere manieren bij. De laatste tijd kijk ik ook naar YouTube filmpjes waarin schrijvers verschillende onderwerpen behandelen die bij het schrijfproces horen. Maar ook daar geldt dat ik alleen de tips gebruik die ik eens wil gaan uitproberen om te zien of het voor mij werkt. Het moet wel iets zijn waar ik iets mee kan voor het genre waarin ik schrijf en bovendien moet het passen bij de Nederlandse situatie.

******************************************************************

Hier heb je een link naar een goede vertaling van zijn artikel bij Fantasy Schrijven. Op de website van Randy Ingermanson zelf staat de methode in het Engels uitgewerkt. Hier is de link: Op zijn website kun je nog veel meer informatie vinden die misschien handig is voor jou.

******************************************************************

Vandaag tot zover. Volgende keer een nieuwe blog over schrijven.

Het is leuk om reacties op dit blog te krijgen, dus als je tot zover gekomen bent, laat dan weten wat je hiervan vond. Dat kan ook goed in de opmerkingen op Facebook.

Alvast bedankt daarvoor,

Groeten van Johanna Lime

Limeschrift 06 – Johanna Lime over schrijven

16 juli 2020

Het zesde blog voor ‘Limeschrift’, in een serie van twintig blogs over schrijven.

Deze keer over verschillende soorten personages.

Vandaag gaat het over het onderwerp van dit plaatje.

Een intrigerend plot maakt nog geen goed verhaal. Opwindende plots hebben originele en goed ontwikkelde personages nodig.

Elk verhaal of elke roman draait om een of meerdere personages. Deze zijn in drie categorieën te verdelen: de hoofdrolspeler(s), de ondersteunende personages en de tegenspeler(s).

Protagonist

De protagonist is de hoofdrolspeler, het personage dat het meest verandert in het verhaal. Het is het hoofdpersonage dat iets wil, dat hij of zij nog niet heeft of nog niet bereikt heeft. Het is het personage dat ergens naar verlangt, maar daarvoor haar of zijn huidige situatie achter zich moet laten. Het personage moet actie ondernemen en krijgt tegenslagen te overwinnen. Het heeft alle hulpbronnen nodig voordat het de gewenste situatie bereiken kan. Soms is het zelfs de vraag of hij of zij die überhaupt wel bereiken kan, want sommige verhalen eindigen zelfs met de dood van het hoofdpersonage. Maar meestal komt het hoofdpersonage er in een roman aan het eind beter uit dan in het begin en heeft hij of zij de reis van de held gevolgd.

Of het nu gaat om liefde, wraak, het opkomen voor onrecht, de zoektocht naar een verloren gewaande broer of zus, een strijd voor vrijheid of wat anders, de hoofdpersoon zal iets moeten doen om zijn of haar doel te kunnen bereiken.

In veel fantasyverhalen gaat de protagonist in letterlijke zin op reis om dit doel te bereiken. Dat is misschien de reden waarom veel fantasyromans queestenverhalen zijn, zoals ‘Schimmenschuw’ een ontdekkingsreis is voor het hoofdpersonage, Kamilia Arras, die in het verleden iets ontdekt over zichzelf.

Als schrijver breng je je hoofdpersonage in onvermoede omstandigheden, duw je hem of haar over de rand en komt er iets uit wat het personage nooit had kunnen vermoeden.

Harry Potter die als verschoppeling onder de trap woont bij zijn tante, kon niet vermoeden dat hij een belangrijke persoon zou zijn in de magische wereld, waar hij het opneemt tegen de meest duistere figuur ooit.

Ondersteunende personages

De ondersteunende personages zijn personages die een belangrijke rol spelen bij datgene wat de protagonist bereiken wil. Het kunnen vrienden of familieleden zijn, maar ook het personage waar de hoofdpersoon verliefd op wordt. Ze kunnen het hele verhaal door aanwezig zijn of slechts bij een deel van het verhaal op het toneel verschijnen. Het kan een mentor zijn waar het personage iets van leren kan, of een rebels persoon die net iets meer durft dan het personage zelf. Het kan een trouwe vriend zijn die klaarstaat om te helpen, of een chaotische of grappige persoon die net de gebeurtenissen in een verhaal wat luchtiger maakt.

Ondersteunende personages hebben hun eigen dromen, net zoals de hoofdpersoon haar of zijn dromen heeft. Hun avonturen voegen iets extra’s toe aan de roman. Ze kunnen door hun interactie met het hoofdpersonage bepaalde karaktereigenschappen van de protagonist op een bepaalde manier belichten. Daardoor wordt het voor de lezer mogelijk om de verborgen diepten en geheimen van de protagonist te leren kennen.

Opa Nikos laat Kamilia tijdens haar ontdekkingreis in ‘Schimmenschuw’ zien dat ze heeft geleerd om beter van zich af te bijten en voor zichzelf op te komen. Haar voorouders in het kasteel van Yoku leren haar dat ze niet bang hoeft te zijn van de schim in het moeras.

Ron Wemel en Hermelien Griffel zijn de beste vrienden van Harry Potter, ze laten hem zien hoe fijn het is om bij een familie te horen en hoe belangrijk kennis is.

Antagonist

De antagonist in een roman is de kracht die het de hoofdpersoon moeilijk maakt het doel te bereiken. Het zijn de obstakels op de weg, de angsten die overwonnen moeten worden.

Fysiek

Een fysieke antagonist is een levende, ademende tegenstander die de hoofdpersoon verhindert om het doel te bereiken. Dit betekent echter niet dat alle antagonisten monsters zijn. Het kan simpelweg iemand zijn die door jaloezie of door een misverstand het de protagonist moeilijk maakt. Een antagonist kan een personage zijn dat andere doelen heeft dan de protagonist, doelen die misschien zelfs tegengesteld zijn aan elkaar.

Soms is de antagonist het kwaad, de slechterik of de schurk in een verhaal en is dit personage niet erg genuanceerd. Maar zelfs een slechterik kan menselijke trekjes hebben.

Kamilia Arras wil in ‘Schimmenschuw’ naar huis terug en heeft alle zeven delen van de sleutel van de tijdpoort nodig. Vincento Toliano wil dat Kamilia met hem trouwt en op Chyndyro blijft. Hij verstopt de sleutel, waardoor Kamilia niet kan vertrekken. Maar als Kamilia in het verleden blijft, wat zal er dan met haar gebeuren? Het tijdcontinuüm is verstoord, ze moet wel naar huis!

De strijd tussen de protagonist en de antagonist zorgt voor veel spanning in verhalen. Het werpt het conflict op waar het verhaal om draait.

Harry Potter neemt het op tegen Voldemort die zijn ouders heeft vermoord. Er staat heel veel op het spel. Als hij verliest, overheerst de duisternis en het kwaad in de wereld, dan kan hij zijn pas verworven magische gemeenschap weer verliezen.

Antagonisten kunnen ook hun ondersteunende personages hebben. Zij ondersteunen dan de krachten die tegen de protagonist in gaan.

Abstract

Hoewel de meeste antagonisten levende, ademende wezens zijn, zijn sommige dat niet. Denk bijvoorbeeld aan ziekte, verdriet of de macht van een corrupte regering. Dit soort antagonisten bestaan in abstracte vorm. Als de antagonist van een roman geen levend personage, dier of entiteit is, dan is er een abstracte antagonist.

Denk bijvoorbeeld aan het verhaal van een sporter die gehandicapt raakt en er alles aan doet om toch de Olympische Spelen te kunnen winnen. Daar is de handicap de antagonist.

In trilogie ‘De vergeten vloek’, is de vloek een abstracte antagonist. Hierdoor is de disharmonie in de bevolking ontstaan op Laskoro en Berinyi. Hierdoor zijn de dynamiekmagiërs en de elementenmagiërs uit elkaar gedreven. De vloek is niet iemand waar Jima of Sylviana fysiek mee in gevecht kunnen gaan. Alleen als de Avatars, die achter deze vloek zitten, vergaderen over het nut ervan en of hij nog wel moet blijven bestaan, kan hij overwonnen worden. Door samenwerking, wat ook weer een abstract gegeven is.

******************************************************************

Vandaag tot zover. Volgende keer een nieuwe blog over schrijven.

Het is leuk om reacties op dit blog te krijgen, dus als je tot zover gekomen bent, laat dan weten wat je hiervan vond. Dat kan ook goed in de opmerkingen op Facebook.

Alvast bedankt daarvoor,

Groeten van Johanna Lime

Limeschrift 05 – Johanna Lime over schrijven

9 juli 2020

Het vijfde blog voor ‘Limeschrift’, in een serie van twintig blogs over schrijven.

Vandaag gaat het over personage, blinde vlek, perspectief, tijd en conflict.

Vandaag gaat het over het onderwerp van dit plaatje.

Personage.

Elk verhaal of elke roman draait om een of meerdere personages. Er zijn hoofdfiguren en bijfiguren. Elke schrijver heeft een voorkeur voor bepaalde soorten personages. Soms hebben ze karaktertrekken van de schrijver zelf. Soms lijken ze op mensen uit zijn of haar omgeving, op mensen die door de schrijver zijn geobserveerd. Want iedereen gebruikt zijn of haar eigen referentiekader, de dingen die hij of zij kent. Je hoort ook vaak dat zoiets het beste is. ‘Blijf dicht bij jezelf,’ wordt er dan gezegd. Toch kun je de personages die je gebruikt het beste wel aanpassen aan het thema van het verhaal dat je wilt vertellen.

Niet elk personage is een kopie van een bestaande persoon, al ga je in eerste instantie misschien uit van voorbeeldfiguren. Misschien neem je een voorbeeld aan mensen die je bewondert en die een rolmodel voor je vormen. Hoe meer het je als schrijver echter lukt om je personage aan te passen aan de thematiek van je verhaal, hoe beter het wordt. Geef het personage bepaalde kenmerken mee die voor het verhaal belangrijk zijn.

Bij fantasyverhalen associeer je veel. ‘Wat als,’ is een bekende vraag. Door materiaal van buitenaf bij het personage te betrekken, kun je ongewone elementen in je verhaal verwerken. Daardoor krijgen je verhalen een mooie wending en passen ze bij het genre.

Blinde vlek.

Wanneer ik een personage heb bedacht, zet ik hem in mijn verbeeldingswereld. Dan bepaal ik de sterke en zwakke kanten van de persoon. Waar is iemand goed in, wat weet hij of zij al van zichzelf en waar is hij of zij zich totaal niet van bewust? Welke eigenschap zien anderen wel in deze persoon, maar ziet hij of zij zelf over het hoofd? Dat is de blinde vlek. De eigenschap die in het verhaal ontwikkeld moet worden, de gave die ontdekt wordt door het personage in de loop van het verhaal. Het is de onbewuste eigenschap die hij of zij nodig heeft om het verhaal tot een goed einde te kunnen brengen.

Ieder mens heeft zulke eigenschappen, waar hij of zij zich niet bewust van is. Slapende talenten die nog ontdekt moeten worden. Die kun je fijn gebruiken om door je personage te laten onderzoeken in je verhaal. Als hij of zij die ten volle gebruikt kan hij of zij de tegenslagen tegemoet zien en komt hij of zij als er als de held van het verhaal uit.

Perspectief.

Om je verhaal te schrijven zijn er verschillende perspectieven mogelijk. Vertel je het vanuit de ik-persoon of vanuit een jij, of een hij of zij? Wordt het verhaal gezien door de ogen van een personage of zijn er meerdere gezichtpunten van meerdere personages? Elke beslissing die je hierin neemt, heeft zijn voordelen en zijn nadelen. Zoek uit wat het beste werkt voor het specifieke verhaal dat je vertellen wilt.

Ik gebruik meestal de derde persoon verleden tijd voor mijn verhalen, maar ik heb ook geëxperimenteerd met een ik-persoon. En in het korte verhaal ‘Idool’ heb ik bewust een deel van het verhaal geschreven vanuit de jij. Meestal kom je dan uit bij een toespraak op een begrafenis, waar je iemand eert die overleden is. Vanuit de tweede persoon is het best lastig schrijven.

Vanuit een ik-persoon schrijven is heel erg associatief, dan maak je alles heel direct mee en zit je helemaal in die ene persoon. Dat heeft voordelen maar er zijn ook beperkingen.

Als je zoals ik wat meer dissociatief bent en dingen graag van een afstandje beziet, kun je beter in de derde persoon schrijven, vanuit de zij of hij.

Als je vanuit een alwetende verteller schrijft, ken je alle personages en hang je er als een soort van helikopter boven. Als je dit niet heel erg goed beheerst, kun je in veel perspectiefouten verstrikt raken.

Tijd.

Vertel je het verhaal in de tegenwoordige tijd, in de verleden tijd of gebruik je de voltooid verleden tijd? De laatste gebruik je bijvoorbeeld bij een flashback in je verhaal.

In ‘De twaalfde Saturnusmaan’ heb ik er bewust voor gekozen om voor de scènes die zich in het hier en nu afspeelden de tegenwoordige tijd te gebruiken. Voor de herinneringen van Dalmar en Maud, die onderzocht worden door de aliens, schreef ik bewust vanuit de verleden tijd. Scènes in de tegenwoordige tijd en in de verleden tijd wisselen zich door het hele boek heen af. Aan de tijd die is gebruikt, kun je als lezer merken of zich iets in het heden of in het verleden afspeelt.

Conflict.

Het conflict is de intrige in je verhaal, de frustratie of de dreiging. Zonder conflict heb je geen verhaal. Met een conflict laat je twee zijden van een probleem zien, twee personages met tegengestelde drijfveren, iets waar spanning tussen bestaat. Een verhaal zonder conflict laat de lezer onverschillig.

Het conflict wordt ook wel de motor van je verhaal genoemd, het is waar het verhaal om draait. De lezer moet iets hebben om naar uit te zien, om te begrijpen. Het personage moet een persoonlijk doel hebben, een doel waarvoor de held zelf de verantwoordelijkheid draagt. Zal hij overwinnen of niet? Die vraag wil de lezer beantwoordt zien.

Bij een hoofdpersonage dat ergens naar streeft, speelt een tegenkracht voor dit streven een rol. Er is een ander personage dat de tegenstrever is, of het is iets in het hoofdpersonage zelf. In elk geval zorgt dat voor de spanning. Er is een conflict en daardoor is er een verhaal.

Als ik een nieuw verhaal verzin, is het voorbereiden van de verbeeldingswereld en de personages een hele klus. Maar het is vooral het bedenken van een goed conflict en de reden waarvoor dit in deze specifieke wereld of tussen deze personages bestaat, waar ik vaak lang over na moet denken. Die voorbereiding is echter nodig, anders komt het verhaal nooit af.

******************************************************************

Vandaag tot zover. Volgende keer een nieuwe blog over schrijven.

Het is leuk om reacties op dit blog te krijgen, dus als je tot zover gekomen bent, laat dan weten wat je hiervan vond. Dat kan ook goed in de opmerkingen op Facebook.

Alvast bedankt daarvoor,

Groeten van Johanna Lime

NaNo Prepping

26 september 2019

Bezig met ‘De twaalfde Saturnusmaan’

Op 16 september had ik het over het verhaal dat er moet komen. Over ‘De twaalfde Saturnusmaan.’ Ik ga het verhaal eerst helemaal opschrijven. Daarna ga ik op zoek naar proeflezers, een redacteur en een uitgever.

Ik kan u vertellen dat ik er een paar nieuwe hoofdstukken bij geschreven heb. Dat was niet zo gemakkelijk, want bij een autobiografisch verhaal sta ik steeds voor keuzes. Moeten deze voorvallen uit mijn leven erin worden verwerkt of kan ik dat beter niet doen? Wat zijn de consequenties van de keuzes die ik maak? Is wat ik ermee wil zeggen belangrijk voor het verhaal of niet?

Inmiddels ben ik bij hoofdstuk 15 aanbeland van de 24 hoofdstukken die ik heb geplot. Dus dat is alweer over de helft.

De laatste dagen ben ik echter met wat anders bezig. Soms zitten er dagen tussen dat ik niet aan hetzelfde manuscript werk, maar iets nieuws oppak. Dat geeft niet, het is een manier om het onderbewuste te laten zoeken naar manieren om verder te komen als ik even niet precies weet welke kant ik op wil gaan. Het blijkt dat als ik het even aan de kant leg en er daarna weer naar kijk, er nieuwe deuren open gaan. Dan kan ik net even een andere weg in slaan dan het pad dat ik eerst wilde nemen.

Een autobiografisch verhaal valt niet mee om te schrijven. Constant moet ik wikken en wegen hoe ik iets dat in mijn leven voor weerstand heeft gezorgd het beste kan verwoorden zonder dat het aanstootgevend wordt. Wat past in dit verhaal en wat kan ik er beter uit laten. Ik werk met een plot maar nog niet alles staat echt helemaal vast. Ik ben nog vrij om de inbreng van de personages te volgen. Soms sturen ze me een andere kant op of geven hun mening. Ik heb dat nooit geloofd als andere schrijvers dit zeiden, maar nu weet ik dat het zo kan werken.

Ik heb al 580.652 woorden geschreven tijdens alle NaNo-maanden die ik meedeed

NaNoWriMo heeft een nieuwe website

Zoals u misschien wel weet doe ik sinds november 2014 steeds mee aan NaNoWriMo en CampNaNoWriMo. Er waren twee aparte websites van. Nu heeft de organisatie ze allebei ondergebracht op een nieuwe website. Alles staat nu netjes bij elkaar, alle projecten op een rijtje. Ik kon er vast een kijkje gaan nemen. Natuurlijk kwam ik direct in de verleiding om voor november een nieuw project aan te kondigen.

Eerst had ik nog het plan om ‘De twaalfde Saturnusmaan’ in november 2019 te schrijven, maar dat manuscript komt als ik zo doorga voor november nog wel af.

Dus moest ik iets anders bedenken. Niet zo moeilijk, want na ‘De vergeten vloek’ heb ik alweer een idee voor een nieuwe trilogie. Die speelt zich in dezelfde verbeeldingswereld (Eibor Risoklany) af, maar in plaats van Jima en Sylviana zijn nu hun kinderen de hoofdpersonages.

Ik had als titel voor de volgende trilogie ‘Evolutie’ in gedachten. Maar die titel wordt al gebruikt door een andere schrijfster en dat kan verwarrend werken. De naam die ik nu heb gekozen past eigenlijk ook nog beter bij mijn plannen. Het wordt: ‘Interplanetair’, ook al omdat er meer volkeren van andere planeten in verwerkt worden.

NaNo Prepping

Behalve dat ik schrijf aan ‘De twaalfde Saturnusmaan’ ben ik nu ook volop bezig om de volgende trilogie, of in elk geval deel 1 ervan voor te bereiden. Ik wil goed beslagen ten ijs komen voor de NaNoWriMo in november, want ik wil die 50.000 woorden gemakkelijk kunnen halen. En daarvoor is het nodig dat ik een idee heb van de verhalen, of in ieder geval van het verhaal waar ik tijdens deze NaNoWriMo mee begin. Ook moet ik alle personages en bijpersonen hebben uitgewerkt, weten welke karaktertrekken ze hebben, wie het zijn en waar ze vandaan komen, hoe ze zich gedurende het verhaal zullen ontwikkelen en dergelijke. Bovendien moet ik de werelden waarop het verhaal zich afspeelt goed in kaart brengen en weten hoe de omgeving eruit ziet waar de personages zich bevinden. Verder moet ik een schema voor de hoofdstukindeling en de scènes uitwerken.

Ik kon daarvoor een bestand downloaden met een workshop van Voorbereidingen op de NaNoWriMo. En die heb ik voor mezelf eerst maar even opgedeeld in verschillende lessen en vertaald naar het Nederlands. Want dat werkt toch wel het beste voor mij.

Het is toch vreemd hoe het werkt, maar aangezien we hier in Nederland niet echt scholing krijgen in het schrijven van boeken, leer ik steeds weer nieuwe dingen die ik van het internet kan downloaden of uit boeken over schrijven haal. Zo kwam ik er nu dus weer achter dat er bij de NaNoWriMo wel vijf verschillende vormen van plotten zijn van alleen de grote lijnen uitzetten tot heel gedetailleerd.

Ik gebruikte meestal de sneeuwvlokmethode en daarna het schema van Terry Brooks, dat ook wordt uitgewerkt in ‘Een bestseller schrijven voor Dummies.’  Tijdens de cursus Schrijf Je Verhaal heb ik kennis gemaakt met een derde manier van plotten, maar die werkt beter bij een kort verhaal.

Nu heb ik er weer vijf hele nieuwe schema’s bij! Sommige dingen komen bekend voor, andere moet ik eens goed gaan bestuderen.

Toch handig als ze een nieuwe website bouwen en je nog eens wat handvaten geven ter voorbereiding op de schrijfmaand van november.

 

Jullie zijn gewaarschuwd. In november duik ik onder, dan zal ik niet zo veel op sociale media te vinden zijn, ik wil namelijk die 50.000 woorden zeker weer gaan halen!

En ik heb me een spannend nieuw verhaal bedacht!

De volgende trilogie wordt echt gaaf. Heel spannend, met fantasy en science fiction elementen, iemand die wraak wil nemen en om de vijand uit te lokken een bevriend volk aanvalt, een verhaal met elfen en andere wezens én ook nog eens romantisch. Bovendien speelt het zich af in de verbeeldingswereld van Eibor Risoklany die (je begrijpt het al vanwege de titel Interplanetair) zich steeds verder uitbreidt naar bevriende, maar ook vijandige volkeren. Deel 1 wordt alvast heel spannend. Ik kijk ernaar uit om het te gaan schrijven.

 

Groeten van Johanna Lime

 

Lief Dagboek Dag – 21 september

Het is Dear Diary Day,

Vertaald naar het Nederlands – Lief Dagboek Dag

Een dagboek hebben om iets in te schrijven, is fijn.
Het geeft je een luisterend oor, dat zonder over je te oordelen op elk uur van de dag of nacht naar je luistert. Je kunt op elk moment dat alleen bent in je dagboek schrijven. Anderen mogen de geheimen die je eraan toevertrouwt niet lezen.
Een dagboek schenkt evenveel aandacht aan de gebeurtenissen die in het leven plaatsvinden, of je nu beroemd bent of helemaal niet. Iedereen kan zijn droom tot uitdrukking brengen, door deze op te schrijven.
Ook voor gebroken harten, onaanvaardbare kritiek van ouders in je puberteit, mislukte diëten en toekomstige hoop, biedt een dagboek op de een of andere manier troost en voldoening. Zonder met je in discussie te gaan of je ongewenst advies te geven.

 

Lief Dagboek Dag is er om meer mensen aan te moedigen om een pen te pakken en de gebeurtenissen van vandaag op papier te zetten. Geheimen zijn in een dagboek veiliger dan wanneer je ze zou vertellen aan mensen die nogal snel bevooroordeeld zijn of die vervelende opmerkingen plaatsen op sociale media.
Dit alleen al draagt aanzienlijk bij aan de bekende psychologische voordelen van het bijhouden van een dagboek. Je kunt de dingen van je afschrijven en dat kan therapeutisch voor je werken. Bovendien kan het dagelijkse proces om iets te schrijven ook nog eens van goede invloed zijn op je taalgebruik en spelling.

Johanna Lime heeft jarenlang dagboeken geschreven waardoor haar personages zijn ontstaan. Dit zijn de personages die in haar verbeeldingswerelden van Laskoro en Berinyi voorkomen. Zij gebruikte dagboeken terwijl ze zich in de rol van een van deze personages inleefde. Omdat Johanna Lime bestond uit Dinie en Marjo die ieder een dagboek van een ander personage schreven, wisselden ze hun ideeën aan elkaar uit en schreven daarna weer verder in hun dagboeken. Zodoende speelde wat er bijvoorbeeld met Jima gebeurde in dezelfde tijd als wat er met Lucian gebeurde en kon dit als voorbereiding voor de boeken worden gebruikt.

Vanaf 2011 ging Johanna haar dagboeken verwerken in manuscripten voor uit te geven boeken. Inmiddels ligt Schimmenschuw al vier jaar op de markt en zijn er daarna alweer twee delen van De vergeten vloek trilogie uitgebracht. Het manuscript voor deel 3 is ook geschreven en ligt voor redactie bij de uitgever.

 

Meer dan dagboekverhalen

De dagboeken zijn als kapstok gebruikt voor haar verhalen, maar de uiteindelijk uitgebrachte boeken zijn zoveel meer geworden dan wat er in de dagboeken staat. Personages zijn in de loop van het schrijfproces van naam veranderd, er zijn nieuwe personages bijgekomen en door wat er in het verhaal met hen gebeurt, hebben de meeste personages hele nieuwe ontwikkelingen doorgemaakt. Ze zijn gegroeid en onvermoede kanten op gegaan. Ze zijn als het ware nu echt tot leven gekomen in de boeken.

Johanna heeft uit de periode dat Dinie en Marjo samen dagboeken schreven ook nu nog genoeg dagboeken in de kast en op de harde schijf staan om de serie groter te maken. Onze de dagboeken verspreiden zich over een lange periode in de geschiedenis van onze wereldbouw. Er zijn drie generaties waarvan iets is opgeschreven.
Marjo is als voorbereiding van de NaNoWriMo in november 2019 alweer volop aan het brainstormen op een trilogie die volgt op De vergeten vloek. Daar zal een volgende generatie van de bewoners van Laskoro en Berinyi een hoofdrol spelen. De verhalen slaan nieuwe richtingen in en beslaan een steeds groter gebied van het universum. Johanna Lime groeit als schrijfster met haar verhalen mee en hoopt u als lezer ook een kijkje te geven op wat er nu weer uit haar fantasie ontspruit. Door de dagboeken van Dinie, houdt ook zij haar inbreng.

 

Een dagboek bijhouden is een goed idee. Dagboeken schrijven die vanuit fantasypersonages zijn geschreven is voor jezelf leuk als hobby. Maar het wordt nog veel mooier wanneer je er als schrijfster boeken van kunt maken die ook gelezen kunnen worden door anderen. Dan verliezen ze wel hun geheimen, want die worden gedeeld. Maar dat is het wel waard, want het is veel leuker als ook anderen mensen meegenieten van wat jij bedacht hebt.

 

Groeten van Johanna Lime