Succes en volharding

21 februari 2020

Ronde 2 van de hoofdredactie van De vergeten vloek, deel 3, Schamel verbond is klaar.

Ik ben zo trots! Het verhaal van De vergeten vloek, met Schimmenschuw als voorloper, is precies zo geworden als Dinie en ik het samen wilden. Dinie’s stem klinkt in deze verhalen door, hij zal niet verloren gaan.

Natascha van Limpt en ik hebben het hele manuscript voor de tweede keer doorgenomen en nog een paar dingetjes veranderd. Nu kan het verhaal verder voorbereid worden en naar de drukker.

Succes en volharding

Schamel verbond is het vierde manuscript van Johanna Lime dat door een hoofdredactie heen gekomen is. Het wordt ons vierde boek! Ik kom er niet omheen, het wordt alweer een dikke pil, met ruim 425 pagina’s. Dat is meer dan 125.000 woorden. Ik had die ruimte nodig om alle verhaallijnen netjes aan elkaar te knopen en de trilogie af te ronden.

Wat ik bij het schrijfproces duidelijk merk, is datgene wat hierboven op het plaatje staat. Succes krijg je door volharding. Het is de optelsom van alle pogingen dag aan dag herhaald. Een schrijfroutine vasthouden is belangrijk. Zoveel mogelijk proberen te leren over wat er bij het schrijven komt kijken, ook. Je eigen schrijfsels keer op keer herschrijven en redigeren helpt. Maar wat ik ook gemerkt heb, is dat je best eigenwijs mag zijn als schrijver. Niemand schrijft precies zoals ik, ik heb een eigen stem, een eigen stijl. Iedereen is uniek op zijn manier.

Van de redactierondes van mijn boeken, heb ik erg veel geleerd. Misschien wel daardoor hadden we deze keer niet heel veel te veranderen aan het manuscript. Eigenlijk was het verhaal al goed uitgewerkt voordat we er samen aan begonnen. Natuurlijk vond Natascha dingen waar ik blind voor was. Ook kon ik soms ergens het juiste woord niet voor vinden, terwijl zij het zo uit haar mouw schudde. Ik vond weer woorden die beter omgedraaid konden worden. Stukjes schrappen hebben we ook gedaan. Maar het viel me over het geheel genomen reuze mee. Door het dag aan dag met schrijven bezig te zijn, heb ik van lieverlee meer succes. Minder herschrijfrondes zijn nodig om een boek te schrijven.

Niet dat het dan altijd van een leien dakje gaat, want tijdens de redactie van Schamel verbond merkte ik iets op dat ik in Interplanetair direct weer heb verbeterd. De indeling van een tempel was net even anders dan ik me had voorgesteld. Ik denk dat ik toch maar een berg plattegronden en kaarten erbij moet gaan tekenen, want de wereldbouw breidt zich uit en dat moet wel consequent in de boeken terecht komen.

Zoals u merkt ben ik alweer begonnen aan een volgend boek. Het eerste deel van een nieuwe trilogie. Boek 1 van Interplanetair. Qua tijd komt deze achter De vergeten vloek. De hoofdpersonages zijn Daniël Muir-Attholred, de zoon van Sylviana Attholred van Berinyi en Irene Morane, de dochter van Jima Revaldesh-Morane van Laskoro. Omdat deze volgende trilogie in een andere tijd speelt en bij de volgende generatie, zal hij apart van De vergeten vloek gelezen kunnen worden.

Nog twee maanden geduld a.u.b.

Ik wil u vragen om nog twee maanden geduld te hebben, voordat het derde deel van mijn (en Dinie’s) trilogie ‘De vergeten vloek’ te koop zal zijn. Als alles volgens planning lukt, zal Schamel verbond op 25 en 26 april op de Elfia in Haarzuilens verschijnen.

De teller staat op de 2. Nog twee maanden en een paar dagen, dan kan ik u het boek overhandigen. Natuurlijk signeer ik de boeken graag.

Ik heb nieuwe visitekaartjes en mooie boekenleggers laten drukken om de aanschaf compleet te maken. Op de boekenleggers staan vier covers van de boeken afgebeeld. De omslag van Schamel verbond moet ik nog geheim houden, maar hij wordt weer ontzettend gaaf! Houd mijn website in de gaten, want zodra ik de boeken in huis heb, zal ik hem tonen.

Op de boekenlegger heb ik aan de achterkant de landkaarten geplaatst.

Wat zeg ik? Landkaarten? Nou, voor Schamel verbond toch niet. Die krijgt een sterrenkaart.

Nieuwsgierig? Hier ziet u het eerste puzzelstukje.

Volg mij op Facebook, daar komen er in de loop van de tijd nog acht bij totdat de kaart compleet zal zijn.

Groeten,

Johanna Lime

Dromen en doen

14 februari 2020

 

Maak je droom waar

Een van de betere spreuken vind ik MAAK JE DROOM WAAR. Ik denk dat iedereen dromen heeft, voorstellingen en verlangens van wat je graag zou willen in je leven. Als kind was ik al veel aan het tekenen en schrijven, want daar voelde ik me lekker bij. Ik maakte landkaarten, een eigen krantje, lange gedichten, brieven en verhalen. Ik ging schilderijen maken en was ook best handig met handwerken en knutselen. Toch bleven dit hobby’s.

Nadat ik in het onderwijs was gaan werken, schreef ik artikelen voor de schoolkrant, er kwam zelfs ook een vervolgverhaal in te staan, dat ik geschreven had. Van alle leerkrachten vulde ik de meeste pagina’s. In het schildersbedrijf waar ik na omscholing terecht kwam, schreef ik weer voor het personeelsblaadje. Schrijven zat er altijd al in.

Pas nadat ik geen nieuwe baan meer vinden kon, keerde ik terug naar mijn echte droom: Boeken schrijven. Ik vind niet meer dat dit alleen maar een hobby is. Het is mijn passie en ik leef ervoor. Eindelijk, nu ik de leeftijd heb bereikt van de oudste debutant van de schrijfwedstrijd Waterloper 2019, valt mijn passie samen met mijn grootste droom. Er komen boeken van mij uit, die lezers in mijn droomwereld trekt. Hopelijk hebben ze het er net zo naar hun zin als ik. Mijn tekeningen komen als kaften van e-books op Smashwords te staan. Ik wil nog veel meer gaan doen met tekenen en schrijven. Ik heb nog zoveel dromen. Hopelijk worden ze allemaal waar.

Een update van wat ik de afgelopen week heb gedaan

Vorige week was ik met versie 2 van ‘Interplanetair, deel 1’, de herschrijfronde, tot hoofdstuk negen gekomen. Deze week heb ik alle veertien hoofdstukken van versie 1 herschreven. Wat in dit verhaal moest veranderen, is gelukt. Bovendien leest het nu beter doordat ik het heb geredigeerd. Vanaf nu kan ik weer verder gaan schrijven aan de tweede helft van het manuscript.

Voortgang van redactiewerk voor Schamel verbond

De redactie van ‘De vergeten vloek, deel 3, Schamel verbond’ ging de afgelopen week ook gestaag door. Natascha en ik hebben elke dag twee hoofdstukken verwerkt. Van de dertig zijn er nu twintig door de eindredactie heen. Als het zo doorgaat, kan deze redactieronde eind volgende week klaar zijn. Ik ben heel trots op hoe het verhaal uiteindelijk wordt.

Om dromen uit te laten komen, moet je wel iets doen. Anders blijft het slechts een droom.

Johanna Lime

In de redactiemodus

7 februari 2020

Een eerste versie is niet perfect.

Zoals jullie weten, probeer ik ieder jaar mee te doen aan de NaNoWriMo (National Novel Writing Month) in november. Met de bedoeling 50.000 woorden te schrijven in een maand. In 2019 schreef ik daardoor een half manuscript voor een nieuw boek. Het was de eerste versie van een verhaal waarvoor ik in oktober had geplot. Het eerste deel van de nieuwe trilogie Interplanetair.

Het voordeel van een eerste versie is, dat je kunt schrijven zonder angst. Je hebt een idee met personages en gebeurtenissen, conflicten en een wereldbouw en dat moet op de een of andere manier een nieuw verhaal gaan vormen. Je let er niet op of alles wel helemaal perfect geschreven is. Bij NaNoWriMo gaat het vooral om het plezier in schrijven, om je creativiteit aan te spreken en om een routine op te bouwen. De eerste veertien hoofdstukken waren geschreven, maar ze waren nog lang niet perfect. Het verhaal stond er nog maar half, ik moest het eigenlijk nog af gaan schrijven. Ik had de plot en wist hoe het verder zou gaan, maar ik stuitte op een weerstand. Ik zat in de redactiemodus.

Vorige week schreef ik dat ik heb besloten om versie 1 niet af te schrijven als versie 1. Na lang denken kreeg ik het idee dat doorgaan zonde van mijn tijd zou zijn. In plaats daarvan begon ik met redigeren en dat werd versie 2. Ik ben blij dat ik die keuze heb gemaakt, het bevalt me goed. Ik steun nu wat meer op mijn analytische kant, later krijgt de creatieve kant weer meer aandacht.

Ik heb de afgelopen week al negen hoofdstukken herschreven en ze zijn erg opgeknapt. Hier en daar heb ik een kleine wijziging in de plot verwerkt, maar vooral is het verhaal nu beter opgeschreven. Ik heb genadeloos geschrapt (en in mijn geval ook weer toegevoegd wat eraan ontbrak), woorden en zinnen geproefd en afgewogen, hele alinea’s verbeterd, dingen anders opgeschreven. Actiever taalgebruik, logischer van opbouw, herhalingen eruit. Ik krijg een veel beter gevoel over versie 2.

Nog vijf hoofdstukken redigeren en dan kan ik weer overschakelen. Creatief verder schrijven, maar wel met een goede eerste helft van het verhaal als steun en wetend welke personages waar moeten worden ingezet. Hoe die wezens van andere planeten er precies uit zien, van welke plaats uit het universum ze afkomstig zijn en op welk moment ik ze kan gebruiken.

Ik vond het citaat ‘Schrijf vrij van angst, redigeer genadeloos’ en zie dat tegenwoordig als een waarheid bij het schrijven. In het begin kan te veel kritiek al je pogingen om te beginnen met schrijven je in de kiem smoren, dan moet je nog niet redigeren, alleen maar creatief gaan schrijven. Het maakt niet uit hoe gek het lijkt, later komt het wel weer goed. Daarna heb je je analytische vermogen en kennis van de taal hard nodig om het precies zo te verwoorden als je in je dromen voor je zag.

Heerlijk als je ziet dat het lekker opknapt en er een goed verhaal komt te staan.

Voortgang van redactiewerk voor Schamel verbond.

Tegelijk met versie 2 van ‘Interplanetair, deel 1’, ben ik bezig aan de tweede redactieronde voor ‘De vergeten vloek deel 3, Schamel verbond’. Ook daar geldt dat je genadeloos moet zijn om het verhaal zo in het boek te krijgen dat alles klopt. Soms moet er iets geschrapt worden om het verhaal beter door te laten lopen. De zinnen moeten kloppen, voor sommige woorden wordt een synoniem gezocht, alles wordt nog eens grondig onder de loep gelegd.

Het gaat lekker. Ik ben heel blij met Natascha, de redactrice met wie ik dit samen doen kan. We hebben alweer een derde van het aantal hoofdstukken doorgenomen. Het verhaal komt er beter uit en wordt precies zoals ik het voor ogen had.

De komende weken weet ik wat ik kan doen: verder gaan met redigeren van Interplanetair en met de redactie van Schamel verbond.

Ik heb er zin in.

Johanna Lime

Kleine veranderingen kunnen een groot verschil maken

23 januari 2020

Sinds de hoofdredactie in november 2019 begon, hebben Natascha en ik regelmatig een hoofdstuk uit het manuscript van De vergeten vloek deel 3, Schamel verbond, doorgenomen. Ronde 1 van de hoofdredactie is klaar. We zijn alweer begonnen aan Ronde 2.

De maand van de creativiteit

Het is januari 2020 en de hele maand januari is volgens de website ‘Days of the Year’ de maand van de creativiteit. Zij schrijven: ‘Onderschat nooit de kracht van creativiteit in je leven. Op gebieden zoals verschillende vormen van media (waaronder ik het schrijven van verhalen schaar) staat creativiteit voorop. Het wordt nogal eens onderschat en dat is jammer.’

Nu weet ik ook dat de hersenhelft die ik voor het redactiewerk moet gebruiken niet dezelfde is als de hersenhelft die ik voor creativiteit het meest gebruik. Daarom heb ik er ook moeite mee om tegelijkertijd met de redactie van ‘Schamel verbond’ door te werken aan deel 1 van ‘Interplanetair’.

Bovendien betrap ik me erop dat ik zit te wachten op de e-mail die de redactrice opstuurt, terwijl ik in die tijd gewoon iets anders zou kunnen doen. Er is dus uitstelgedrag. Ik moet mezelf er nodig weer toe aanzetten om creatief bezig te gaan en om verder te schrijven aan mijn nieuwste manuscript.

Dan is daar nog het probleem van de wezens die in de ruimtestad rondlopen. Wie zijn dat nou precies? Hoe zien ze eruit? Wat doen ze daar en hoe krijgt de hoofdpersoon daarmee te maken? Ik ben eerst maar weer eens plaatjes voor personages gaan zoeken, voor bijfiguren.

Blijkbaar was een pas op de plaats in het midden van het verhaal ook even nodig, want sinds ik gisteren ook nog de sterrenkaart getekend heb waarmee ik de verschillende planeten uit het verhaal een concretere plek gegeven heb, krijg ik weer meer zin om verder te schrijven. Het was een beetje te vaag gebleven, ik moest de situatie duidelijker kunnen visualiseren voor mezelf. Nu komt het wel weer goed.

Kleine veranderingen kunnen een groot verschil maken

Waar ik erg gelukkig mee ben, is de geringe hoeveelheid wijzigingen die de redactrice onder mijn aandacht brengt. In het begin was ik heel verbaasd dat het er maar zo weinig waren. Maar een paar opmerkingen per hoofdstuk in de kantlijn, dat heb ik in het verleden weleens anders meegemaakt. Ik dacht dat het er wel meer zouden worden, want hele pagina’s zonder aanmerkingen, dat kon toch niet? Goed, soms waren er wat onnodige herhalingen waar het een en ander uit geschrapt kon worden en een paar alinea’s konden ook wel wat beter worden opgeschreven, maar over het geheel genomen was het niet zo veel. Een paar woorden die van plaats moesten wisselen in een zin, sommige die niet los maar vast geschreven moesten worden, of juist andersom, wel aanhalingstekens of niet, hoofdletters weghalen of juist neerzetten. Het viel me allemaal erg mee.

Ik begon me te realiseren dat ik sinds ons debuut al veel geleerd heb. Redigeren van de woorden en zinnen tijdens het schrijfproces gaat me steeds natuurlijker af. En dat heb ik te danken aan de redactrices die me bij de vorige boeken en bij deze hebben begeleid. Wat geweldig fijn is dat. Bedankt Cocky, Tamara en Natascha!

Toch zie ik nog steeds dat de redactie van een manuscript niet voor niets gedaan wordt. Kleine veranderingen in een tekst kunnen een groot verschil maken. Wanneer zinnen net iets anders worden neergezet, helpt dat bij begrijpend lezen, met de logica en met hoe natuurlijk de taal op de lezer overkomt. Het ritme loopt lekkerder, het lezen gaat vlotter.

Ik ben dan ook heel benieuwd naar de tweede redactieronde en wat die nog aan het verhaal verbeteren zal. Tijdens het lezen merk ik dat mijn bedoeling werkt. Het verhaal komt er zo te staan zoals ik het me voorgesteld had. De losse eindjes uit deel 1 en 2 komen bij elkaar, de trilogie wordt een mooi afgerond geheel. Het maakt me echt heel trots dat Dinie en ik dit toch maar samen voor elkaar gekregen hebben. Ons vierde boek al!

Vol verwachting kijk ik uit naar het moment waarop ik de trilogie in mijn handen kan houden.

Ik wil u vragen om samen met mij nog drie maanden geduld te hebben, voordat het derde deel van mijn trilogie ‘De vergeten vloek’ te koop zal zijn. Als alles volgens planning lukt, zal Schamel verbond op 25 april op de Elfia in Haarzuilens verschijnen.

Het aftellen begint bij de 3. Nog drie maanden, dan kan ik u het boek overhandigen. Natuurlijk signeer ik het graag. Wat een feest zal dat zijn wanneer de hele trilogie compleet is.

Groeten,

Johanna Lime