Evaluatie van vier keer NaNoWriMo

2 december 2017

NaNoWriMo maand november is weer voorbij. We hebben ook nadat we de 50.000 woorden hadden gehaald nog doorgeschreven aan deel 2 van onze trilogie. Totaal haalden we 65.252 woorden, maar die zijn niet allemaal voor ons volgende boek. Daarvoor schreven we 55.570 woorden, de rest is voor de cursus Schrijf Je Verhaal, wat wellicht in de toekomst resulteert in een ander boek.

Wanneer we naar de scores van de voorgaande jaren kijken, was 2017 niet het jaar van de meeste woorden. Dat was 2015, toen waren we bezig aan Sluimerend vuur. Een boek van 492 pagina’s dat inmiddels vanaf april 2017 te koop is.

Een woordenaantal is leuk om te halen, maar het gaat natuurlijk uiteindelijk om de kwaliteit van het verhaal. Gelukkig hebben we zowel van Schimmenschuw als van Sluimerend vuur een aantal lovende recensies mogen ontvangen. Die kunt u vinden op de pagina’s voor Schimmenschuw en voor De vergeten vloek. Neem gerust een kijkje. De links daarvoor staan rechts bovenaan deze website.

Groeten van Johanna Lime

 

Winnaar NaNoWriMo 2017

24 november 2017

Op 24 november 2017 werden we winnaar van de NaNoWriMo 2017. Van 1 t/m 24 november schreven we meer dan 50.000 woorden aan inmiddels de zesde versie van het manuscript van deel 2 van de trilogie De vergeten vloek, met de werktitel Angst en Venijn. Dit boek staat voor september 2018 op de planning om te worden uitgegeven bij Zilverbron.

We hebben nu vijf zesde deel van ons boek geschreven, maar moeten nog wel doorgaan met de laatste hoofdstukken en de epiloog.

Dat zal in de komende maanden beslist gaan lukken, want we zitten weer heerlijk in het ritme van elke dag schrijven. Ergens in de eerste maanden van 2018 verwachten we het manuscript aan te kunnen leveren bij onze uitgever.

NaNoWriMo vormt nu al vier jaar op rij een fijne stimulans om in het ritme te komen om elke dag een aantal woorden te schrijven!

Een klein stukje (geschrapte) tekst ter illustratie:

­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­

Sylviana was blij dat ze de lange treinreis naar huis nu niet samen met haar moeder in een coupé zou zitten. Golda zou waarschijnlijk weer allerlei regels en voorschriften bespreken, áls ze al iets zou zeggen. Dat kon Sylviana nu niet verdragen en als ze op haar gewone, vurige manier daar tegenin zou gaan, had je de poppen aan het dansen. Haar moeder zou de volgende morgen vroeg in Deliyistad op de trein naar huis stappen, terwijl zij nu bij twee vriendinnen kon blijven, bij Sonja en Jacky.

‘Ik had het werk van scherprechter liever niet gedaan,’ bekende ze hen. ‘Wat is het verschrikkelijk dat zulke straffen nodig zijn op Berinyi.’ Ooit moet er een oplossing komen voor het verstoorde evenwicht!

Haar vriendinnen waren het met haar eens en Sonja, die uit ervaring wist welke impact een terechtstelling kon hebben op je geest, nodige haar uit voor een zwaardgevecht. ‘Bij mij helpt een beetje lichamelijke oefening altijd als ik zoiets meegemaakt heb.’

Sylviana vond het een goed idee. Ze kon de oefening wel gebruiken en zwaardvechten was een van haar passies. Misschien stopten de door haar hoofd flitsende beelden daarmee.

Sonja haalde de zwaarden op. Zij stond bekend als de beste zwaardvechtster van Deliyi. Vijf minuten later waren ze samen in gevecht op het inmiddels lege tempelplein.

Toen het geluid van de kletterende zwaarden echoënd weerklonk tegen de bergwanden, kwamen er veel taicapry en taikeiyi mannen de bergweg weer omhoog snellen, terug naar de tempel. Ze wilden een gevecht tussen twee hogepriesteressen graag zien. Het werd een opgewonden drukte. Een menigte mannen moedigde hen aan. Ze scandeerden: ‘Syl-vi-a-na, Syl-vi-a-na!’

Dat gaf haar zoveel energie dat ze het gevecht met Sonja won.

Die vond het gelukkig helemaal niet erg dat ze verloor.

 

­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­

Groeten van Johanna Lime

 

 

NaNoWriMo 2017 – de eerste week

Geplaatst 07 november 2017

De National Novel Writing Month, kortweg NaNoWriMo, is weer begonnen. Wij doen voor de vierde keer op rij mee. Het doel is zoals gebruikelijk om in november aan een aantal van 50.00 woorden te komen voor een bepaald project. Om dit te kunnen halen, moeten we elke dag minstens 1.667 woorden schrijven.

Ons doel voor dit jaar is om aan het tweede deel van onze trilogie van ‘De vergeten vloek’ verder te werken, vanaf hoofdstuk 16. We zijn inmiddels al bezig aan Versie 6 van ‘Angst en Venijn’ en omdat onze boeken in de regel rond de 150.000 woorden uitkomen, halen we dat niet met een NaNoWriMo maand. Dat is ook niet erg, want in de andere maanden schrijven we ook regelmatig. NaNoWriMo geeft ons echter wel weer een extra zet richting doel.

Omdat we dit jaar ook bezig zijn aan de cursus Schrijf Je Verhaal, waarvoor we een autobiografisch fictie verhaal willen schrijven, zullen we op sommige dagen ook oefeningen voor de cursus mee laten tellen voor deze NaNoWriMo maand. We zijn nu eenmaal Rebellen volgens NaNo begrippen. Wij beginnen niet traditioneel op 1 november met een nieuwe roman, wij schrijven gewoon door aan wat wij willen. Het maakt ons niet uit of dat korte verhalen zijn of romans, of we met iets nieuws beginnen of aan een bestaand project verder schrijven, of we net beginnen met een hoofdstuk of dat we een bestaand hoofdstuk herschrijven. Zolang we maar kilometers maken en verder komen in ons schrijfproces, zitten we goed.

In de eerste zeven dagen van november 2017 hebben we een record gehaald. We schreven vier hoofdstukken voor ‘Angst en Venijn’ met in totaal 17.487 woorden en we schreven 3.884 woorden voor de cursus ‘Schrijf Je Verhaal’. Dat is in totaal alweer 21.371 woorden dichter bij onze doelen! We hopen het tempo vol te kunnen houden, maar eerlijk gezegd zat het in deze eerste week wel erg mee. We zaten heerlijk ‘in the flow’ en genoten van het verhaal dat uit het keyboard tevoorschijn kwam. Zoiets geeft ons echt vleugels!

Meedoen aan de NaNoWriMo is een goede manier om routine op te bouwen en om daadwerkelijk elke dag te schrijven. We merken ook elk jaar weer dat het ons op gang helpt wanneer we om welke reden dan ook wat afgeleid zijn geraakt van het schrijfproces. We zijn dus blij met NaNoWriMo en ook met CampNaNoWriMo in april en juli van elk jaar. Omdat het verder helemaal van onszelf afhangt of we ons doel gaan halen, zit er alleen maar een intrinsieke motivatie achter om mee te doen en weinig druk van buitenaf. Dat geeft ons een aangenaam gevoel van vrijheid, ook een reden waarom we dit graag doen.

Zo, en nu gaan we snel weer verder met ons manuscript.

Tot de volgende keer.

Groetjes!

Johanna Lime

Voorbereidingen voor NaNoWriMo 2017

29 oktober 2017

Het is wintertijd, het bioritme komt langzamerhand weer in zijn normale modus terecht en de verhalen dringen zich op. Nog een paar dagen, dan begint de NaNoWriMo maand: november.

Tussen 1 en 30 november gaan we er weer flink tegenaan! Er staan verschillende projecten op het programma. Ja, u leest het goed, wij zijn rebels! We gebruiken deze maand niet voor één boek, maar voor twee. Zolang we de 50.00 woorden in november maar halen, vinden wij dat we winnaars zullen zijn, ook als we ons niet aan de traditie houden van het schrijven aan één roman. Ons doel is namelijk om het schrijfritme voor de komende winter weer te pakken te krijgen door elke dag te schrijven.

Project 1: We zijn over de helft van versie 6 van ons manuscript, voor het tweede deel van trilogie ‘De vergeten vloek’ voor Zilverbron. Tijdens de NaNoWriMo willen we weer een flink aantal hoofdstukken verder komen. Dit tweede deel krijgt de titel ‘Angst en Venijn.’ Het speelt zich grotendeels af in de wereld van Berinyi5, in de Rosettenevel. Dit tweede deel is geschreven vanuit de vijand van Laskoro, vanuit diegenen die in Sluimerend vuur onzichtbaar bleven maar wel de dreiging vormen voor de oorlog.

Project 2: Dit project zal bestaan uit allerlei oefeningen voor de cursus ‘Schrijf Je Verhaal’, waarvoor we een geheel nieuw verhaalschema hebben gemaakt. Het manuscript voor deze nieuwe science fiction roman zal, door de technieken die we met deze cursus leren, stap voor stap groeien. Aan de hand van de feedback die we krijgen, gaan we het manuscript steeds onder handen nemen, totdat het verhaal helemaal naar onze wens is. Het wordt een verhaal waarin aliens voorkomen en zal naar onze mening veel verrassingen bevatten voor lezers. Dit verhaal, waarmee we al jaren rondlopen, krijgt de titel Saturnus Maan.

Al schrijvende blijkt dat we zowel planners zijn als pantsers. Planners maken een schema, pantsers schrijven intuïtief. Of zijn we nu volgens NaNoWriMo begrippen eigenlijk plantsers? Plantsers wisselen schrijven volgens een planning en intuïtief schrijven af. Wij plannen de indeling van het verhaal, zetten de hoofdstukken op en tekenen hokjes in een Excelblad voor alle belangrijke scènes. Maar terwijl we ze schrijven, veranderen die steeds maar weer. Dan wordt de planning daarna aangepast aan wat er is geschreven. Soms komt er intuïtief een deel van het verhaal los en worden er tussendoor nieuwe ideeën uitgewerkt. Dus bij ons staat eigenlijk niets helemaal vast, behalve dan de keerpunten van een verhaal. Alles wat daaromheen gebeurt, is constant in beweging. Vandaar dat we nu alweer aan versie 6 bezig zijn van het tweede deel van ‘De vergeten vloek’. Dat boek moet in september 2018 op de markt komen en dat gaat ons vast lukken.

Over de cursus ‘Schrijf Je verhaal’ van de Online Schrijfschool Van Marjon Sarneel, stond in onze vorige blog ook al iets. Kijk hiervoor even naar de blog van 17 oktober.

Oktober is de maand van de Fantastels Verhalenwedstrijd. We kunnen nu melden dat we daaraan hebben meegedaan, want het aantal inzendingen stijgt op het ogenblik redelijk snel. Dat is te verwachten, want de eindstreep komt in zicht. Het wordt voor de deelnemers, en dus ook weer voor ons, een spannende tijd van wachten op de juryrapporten. Het leuke hiervan is het vooruitzicht op een gezellige avond, wanneer we bij de prijsuitreiking in 2018 aanwezig kunnen zijn.

Als er in november weinig nieuws komt van onze kant, weet u waaraan het ligt. We moeten flink doorschrijven om de 50.000 woorden te halen voor de NaNoWriMo.

Groeten van Johanna Lime