Mijn favoriete manier van reizen

14 januari 2023

What is your preferred mode of travel? Op dag 14 van #bloganuary vraagt WordPress mij wat mijn favoriete manier van reizen is. Voor mij persoonlijk is het antwoord met de auto, waarbij ik zelf aan het stuur zit en de controle heb. Het is nu nog een benzineauto, maar als ik aan een nieuwe toekom, wil ik overstappen op een elektrische auto of een waterstofauto, maar daarvoor heb ik eerst nog meer informatie nodig. Ik rijd niet meer zo vaak, dus ik wacht betere opties en modellen nog even af.

Voor de personages uit mijn boeken zal de favoriete manier van reizen erg afhankelijk zijn van de planeet waarop ze wonen. Laskorianen zullen het liefst met auto’s over Hogesnelheidswegen voortgetrokken worden, in een queue met energielinten tussen de voertuigen in. Berinezen rijden regionaal met kabats rond, dat zijn vierwieler- of driewielerwagentjes met accu’s. Bij langere reizen tussen de districten nemen ze de monorail die op een bed van ritovysche energie over de spoorbaan raast. Overstappen op veerboten is nodig wanneer er een zee tussen de districten zit. Natuurlijk is er ook nog het ruimteveer, dat bestaat uit comfortabele ruimteschepen, die een lijndienst onderhouden tussen de planeten van hetzelfde koninkrijk. Voor lange afstanden tussen verschillende planeten met andere volkeren zijn er ruimtekruisers nodig. Voor wat kortere afstanden in hetzelfde planetaire stelsel zijn jagers een betere optie. Ruimtevaart is heel gewoon in mijn verbeeldingswereld.

In mijn volgende boek Schakelmagie, dat in 2023 wordt verwacht, komen de planeten Calliope en Kwerpardië in zicht. Bij de Boselfen van Calliope wordt het vervoer door de bossen geregeld met koningsherten of schildzwijnen. Bij de Woestijnelfen van Kwerpardië zijn er terreinwagens nodig. Nomaden reizen op enorme schorpioenen door de Woeste Leegte. In bergachtig gebied, zoals op de rug van Guzara, kun je beter wandelen. Het hangt er dus een beetje vanaf welke condities er zijn in de wereld, die het reizen op een bepaalde manier mogelijk maken.

Wanneer je hier meer over te weten wilt komen, raad ik je aan om mijn boeken te lezen, dan kun je tijdens het lezen ontdekken van welke manieren van reizen mijn personages gebruik maken in de wereldbouw die ik heb bedacht.

Deze keer eens een wat minder tijdrovend antwoord op de dagelijkse vraag. Ik ben vandaag begonnen aan het schrijven van hoofdstuk 21, vanuit een gemene antagonist. Die scènes wil ik af krijgen, dus ik ga gauw verder schrijven.

Goed weekend iedereen.

Kijk een beetje uit als je door de regen de weg op moet, want het is wel erg nat vandaag.

Eigenlijk is het veel beter weer om in huis te blijven en lekker te gaan lezen.

Groeten van Johanna Lime.

Stel je eens voor dat je een fortuin bezat

13 januari 2023

If you had a billion US dollars, how would you spend it? Dit is de vraag van WordPress voor #bloganyary van vrijdag 13 januari. Een grapje zeker? Deze vraag doet me denken aan de hond een worst voorhouden die hij niet mag eten. Of jarenlang een maandelijks bedrag geven aan een loterij die je miljoenen belooft, terwijl je misschien één keer een ontbijtkoek wint. Maar goed, laat ik me eens voorstellen dat ik zomaar ineens een biljoen euro’s had, wat zou ik daar dan mee doen?

Natuurlijk kan ik lekker egoïstische doelen stellen, zoals al mijn boeken laten vertalen naar het Engels, er luisterboeken van laten maken, de verhalen laten verfilmen voor een Netflix serie, een dure promotiecampagne op de STER bekostigen, zodat ook andere lezers in aanraking kunnen komen met mijn verhalen. Misschien, als ik toch zoveel geld heb ontvangen, kan ik het hele Nederlandstalige fantasy en sciencefictiongenre in die promotie meenemen. Zoiets wat nu in het klein gebeurt in About Books, waar uitgeverij Zilverspoor/Zilverbron steeds ook veel auteurs van andere uitgeverijen aan het woord laat.

Als ik het wat meer altruïstisch bekijk, kan ik misschien beter dat geld besteden aan het versneld toepassen van allerlei maatregelen om de klimaatverandering te stoppen en de diversiteit van alle soorten op de wereld te beschermen. Als er dan nog geld over was zou ik dat in willen zetten om kansarme mensen de mogelijkheid te geven om een duurzaam eigen bestaan op te bouwen, zodat honger en armoede uit de wereld konden verdwijnen. Als er dan nog wat geld over was zou ik wetenschappelijk onderzoek steunen zodat genezing van nare ziektes mogelijk werd en patiënten niet langer in mensonterende situaties terecht kwamen.

Je leest het al, het zijn wel veel als-en, maar wat als dat allemaal eens kon?

Het liefst zou ik alle wereldburgers ervan willen overtuigen dat ze een heel klein deel zijn van een groter geheel en dat ze, als ze geen respect hebben voor elkaar en voor de planeet, meewerken aan hun eigen ondergang. Dat ze niet tegen elkaar moeten opstaan of anderen hun macht op moeten leggen, maar dat ze met elkaar alle mogelijkheden moeten onderzoeken om als hele mensheid boven onszelf uit te kunnen stijgen. De weg naar acceptatie en vrede.

Ik ben alleen bang dat dit laatste streven niet met een geldbedrag te halen valt, zelfs niet als het een biljoen dollars was, daar zijn andere waardesystemen voor nodig. Als alle mensen (en dan bedoel ik echt iedereen) dit nou eens voor ogen hielden en daarnaar gingen handelen, dan zou de wereld zoveel beter zijn.

Misschien zou ik dan mijn verhalen zelfs op onze eigen aarde laten afspelen. Wie weet.

Veel positieve gedachten gewenst,

Johanna Lime

Welk karwei vind je het meest uitdagend om te doen?

12 januari 2023

What chore do you find the most challenging to do? De twaalfde dag van #blogannuary. Welk karwei vind je het meest uitdagend om te doen?

Op het moment is het antwoord hierop: het verder schrijven aan mijn nieuwste manuscript, zodat ik het hele verhaal zal hebben geschreven. Ik ben bezig aan hoofdstuk 20 en heb acht pagina’s geschreven tot nu toe, maar het hoofdstuk is nog niet af. Vanaf hier zit het verhaal volop in de actie en loopt de spanningsboog naar de climax toe. Het is erg lastig voor de schakelmagiërs omdat ze hun volle potentieel niet kunnen gebruiken op de plaats waar ze nu zijn. Als ze dat wel doen, kan de hele boel ontploffen en dat zal desastreuze gevolgen hebben, vooral voor henzelf. Toch moeten ze hun tegenstanders zien te verslaan.

Ik ben dus erg aan het nadenken over welke magie ze nog wel kunnen gebruiken en wat dat dan precies doet. Daar zitten magiesoorten bij die ik nog niet eerder zo ver uitgewerkt had als nu nodig is, dus ik ben gaandeweg aan het bedenken wat ze ermee kunnen doen en hoe dat precies in zijn werk gaat. Bovendien wil ik de vreemde omgeving waarin dit verhaal zich afspeelt duidelijk laten zien en er zoveel mogelijk zintuigen bij halen. Het is een gevaarlijke toestand en de tijd dringt.

Dan zijn er nog een paar tieners bij die door de magiërs beschermd moeten worden. En politieagenten die ze met hun magie ook mis moeten houden. Ze kennen de omgeving niet, dus waar komen ze precies in terecht? En wie zijn hun vijanden? Wat hebben zij om zich te verdedigen en met hoeveel zijn ze nu eigenlijk? Met dit verhaal ontkom ik er ook niet aan om het vanuit meerdere perspectieven te schrijven.

Er is dus veel uit te zoeken en hoewel ik een paar punten in mijn plotschema heb gezet, veranderen de gebeurtenissen in dit hoofdstuk nogal op een organische manier. Ik moet zelf nog ontdekken wat wel kan en wat niet zal werken. Voordeel is dat ik het magiesysteem al doende mee ontdek en dat kan ik vast weer gebruiken voor de vervolgboeken uit de serie. Als schrijvende houd ik aantekeningen bij en verzin ik nieuwe spreuken.

Het is een groot karwei en ik betrap mezelf op uitstelgedrag. De laatste tijd kom ik echt maar met een slakkengangetje vooruit in het verhaal. Maar ik doe dit liever zo dan dat ik eerst het hele magiesysteem zou moeten uitdenken en dan pas weer verder gaan met schrijven. Ik denk dat het tijdens de actiescènes makkelijker zal zijn om erachter te komen wat nu precies nodig is.

Het helpt natuurlijk ook niet echt dat ik #bloganuary plotseling heb opgenomen in mijn planning en elke dag een blog schrijf. De tijd die ik aan deze uitdaging besteed kan ik niet gebruiken voor mijn manuscript. Dus er zal iets moeten veranderen vanaf nu. Natuurlijk weet ik wat helpt om mijn uitstelgedrag aan te pakken. Het enige juiste in zo’n situatie is: doen! Actief bezig gaan met schrijven en niet bang zijn dat het niet goed genoeg zal worden. Minder tijd gebruiken voor #bloganuary of langer doorwerken aan het manuscript. Ik neem me voor om te gaan zitten en te gaan schrijven en pas weer van mijn stoel op te staan wanneer heel hoofdstuk 20 er staat. Wens me succes voor het komende weekend, daarna hoop ik een heel eind verder opgeschoten te zijn. De deadline van eind januari komt steeds dichterbij. Dan wil ik alle hoofdstukken voor deze versie van Magische Alliantie 1 Woest Water geschreven hebben.

Het voor de eerste keer helemaal schrijven van een nieuw verhaal is vaak een nogal uitdagend karwei.

Groeten van Johanna Lime

Soms past een pas op de plaats

5 januari 2023

Het was gewoon niet logisch

Tot die conclusie kwam ik tijdens het herschrijven en verder doorschrijven aan versie 2 van mijn nieuwe manuscript. Ik was na versie 1a, waaraan ik tijdens de NaNoWriMo had geschreven, opnieuw begonnen omdat ik vast was gelopen bij hoofdstuk 17. Nadat ik er voor de nieuwe versie aan het begin van het verhaal een hoofdstuk had bijgeschreven, klopte de spanningsboog al beter. Daarna kon ik weer verder doorschrijven en de al geschreven hoofdstukken redigeren. Ik wilde nu doorstomen tot het eind, maar bij hoofdstuk 19 stokte het verhaal alweer. Het plotschema moest anders worden ingedeeld en verschillende scènes stonden op de verkeerde plek of waren door het verhaal al ingehaald. Bovendien had ik een slecht gevoel bij een paar eerder geschreven hoofdstukken. Dus wat scheelde er nog meer aan mijn verhaal?

Een pas op de plaats

Ik maakte een pas op de plaats. Na een poosje afstand te hebben genomen van mijn werk en er eens goed over nagedacht te hebben, drong het tot me door. Het was niet logisch dat er zonder verdere verklaring over duikboten werd geschreven, in een wereld waar vismensen die niet nodig zouden hebben om naar de bodem van de zee te zwemmen. Alleen voor zwaanmensen en krabmensen waren ze misschien geschikt. Dus ik kwam met een verklaring voor de inzet van de duikboten en ging even terug naar een paar vorige hoofdstukken waar die informatie ontbrak. Daar schreef ik er een aantal regels bij. Het hoefden er niet eens zoveel te zijn. Met precies genoeg woorden werd het veel duidelijker waarom dit aspect van het verhaal in deze wereldbouw nodig was.

Met frisse moed pakte ik mijn verhaalschema er weer bij en vulde de scènes vanaf hoofdstuk twintig tot het einde van het verhaal opnieuw in. Bij sommige hoofdstukken veranderde het perspectief, waardoor de chronologie van de gebeurtenissen ook weer beter klopte.

Vandaag ben ik begonnen met het schrijven van hoofdstuk 20 en nu kan ik in een stuk doorschrijven naar het einde van dit manuscript. Ik heb er goede hoop op dat Magische Alliantie 1 Woest Water eind januari in ieder geval voor de eerste keer helemaal uitgeschreven zal zijn. Daarna volgen er alleen nog redigeerrondes.

Schrijfroutinetacker en planning studies en schrijven

Tussen Kerst en Nieuwjaar had ik een leuke tijd. Gezellig logeren bij mijn broer, luisteren naar de TOP 2000, samen koken, samen eten, ieder bezig aan een eigen hobby en ’s avonds heerlijk filmpjes kijken. We waren de vorige keer dat ik bij hem was begonnen aan Picard en Picard 2 hadden we nog niet helemaal uitgezien. Dus die kwam eerst. Daarna keken we naar Troll, een hele mooie film die zich afspeelt in Noorwegen. We zochten iets anders op en keken naar twee seizoenen Lupin, dat was geen fantasy en sciencefiction, maar wel een mooi verhaal over een gentlemen boef in Frankrijk.

Ik heb mijn nieuwe planning en schema’s bijgewerkt in Excel en kan in 2023 weer hokjes inkleuren bij wat ik heb gedaan. Een goede manier om al mijn plannen waar te kunnen maken.

Tot de volgende blog over mijn schrijfperikelen.

Groeten van Johanna Lime.

Mijn plannen voor 2023

31 december 2022

Aan het einde van het jaar, voordat er een nieuw getal op de kalender verschijnt, is het tijd om mijn persoonlijke toekomstplannen uiteen te zetten. Dit zijn de plannen die te maken hebben met mijn schrijverschap. Het zijn er weer veel. Hopelijk kan ik scherp, kritisch en volhardend door blijven gaan met schrijven en tekenen en lukt het me om dicht bij mezelf te blijven, zodat ik ervan kan blijven genieten. Ook in 2023 wil ik weer heerlijk creatief en vol inspiratie en betrokkenheid aan de slag gaan. Ik hoop dat mijn gezondheid het toe blijft laten.

Ik zet mijn plannen hier in een lijst.

  • De zetproef doornemen van Interplanetair, boek 3, Schakelmagie en alles wat erbij komt kijken om het boek klaar te krijgen voor de drukker.
  • Het boek komt uit bij Zilverbron.
  • Promotiematerialen voor mijn boeken vernieuwen, materiaal voor het nieuwste boek.
  • Recensenten vragen en boeken opsturen.
  • Trailers maken (kijken of dat lukt) voor YouTube.
  • Herschrijven/redigeren versie 2 en verder, van het manuscript Magische Alliantie boek 1 Woest Water
  • Dit manuscript als het helemaal klaar is op tijd opsturen naar Zilverbron
  • Verder brainstormen voor wereldbouw, personages, soort verhaal, conflict en plot voor de volgende boeken uit deze serie van zes.
  • Tekenen van personages voor Magische Alliantie en voor eerdere boeken, o.a. de wezens uit de Ruimtestad, in Painter.
  • De eerste versie schrijven van het tweede deel uit het tweeluik Woest Water en Ruige Rotsen, het manuscript voor Magische Alliantie boek 2 Ruige Rotsen.
  • Brainstormen voor de verhalen van boek 3,4, 5 en 6 uit deze serie.
  • Alvast nadenken over Terra Negata, hoe pak ik het verhaal voor de crash aan en wat gebeurt erna?
  • Herschrijven/redigeren versie 5 en verder, van het manuscript Het geheim van Shiloh dat op de manuscriptenwedstrijd van Zilverspoor in 2022 de 14de plaats haalde.
  • Redactie op Het geheim van Shiloh en het boek uitgeven.
  • Jureren voor de Waterloper Themawedstrijd van 2023.
  • Korte verhalen schrijven voor wedstrijden of tijdschriften, of verhalen die in mijn verbeeldingswereld passen schrijven en uitgeven op Smashwords.
  • Deelnemen aan CampNaNoWriMo en NaNoWriMo in 2023.
  • Naar festivals en beurzen (voor zover dat fysiek nog lukt).
  • Naar de HSFCon in Sneek (voor zover dat fysiek nog lukt).
  • Verhaalredactiecursus van Zilverspoor verder volgen tot aan het eind.
  • Proeflezen, redactie voor mezelf en andere schrijvers.
  • Samen met de groep van de Bootcamp een verhalenbundel van onze korte verhalen uitbrengen bij Zilverspoor.
  • Reading Challenge van Hebban en Goodreads, boeken lezen en recenseren.
  • Mijn wekelijkse blog op johannalime punt com.
  • De website van boekenvanjohannalime punt com bijhouden.
  • Tekenen voor blogs en promotie.
  • Meedoen aan rubrieken over personages en wereldbouw van de Zilverboekenclub.
  • Meedoen aan winacties in Facebookgroepen.
  • Zelf een paar winacties uitschrijven op mijn website, misschien een stuif-in organiseren.
  • Facebook en Instagram bijhouden.

Bij alles geldt natuurlijk dat ik me er wel gelukkig bij moet blijven voelen. Dus goed in de gaten houden of ik energie genoeg over houd en of ik het leuk blijf vinden om te doen. Ik ben tenslotte onder voorwaarde van verantwoordelijk en wettelijk gelegaliseerd gedrag vrij om mijn eigen gang te gaan in dit land. Ik hoop echt dat het me lukt om deze wensenlijst te kunnen realiseren! Hoe gaaf zou dat zijn?

Wat zijn jullie plannen voor 2023? Ik wens je veel gezondheid en geluk, vrede en welzijn toe voor de toekomst.

Gelukkig Nieuwjaar.

Groeten van Johanna Lime

De laatste weken van 2022

26 december 2022

Interplanetair boek 3 Schakelmagie

Na NaNoWriMo van november 2022 en de uitslag van de Manuscriptenwedstrijd van Zilverspoor in Naaldwijk, is het hier wat betreft mijn schrijfwerk even een beetje stil gebleven. Ik heb echter goed nieuws!

De hoofdredactie van Interplanetair boek 3 Schakelmagie is klaar en mijn redactrice, Tamara Geraeds, heeft het manuscript naar Zilverbron teruggestuurd. De uitgever heeft nu kerstvakantie, maar ik veracht dat zij het werk aan mijn boek begin 2023 op zal pakken. Dan zal aan het begin van het nieuwe jaar het laatste deel van trilogie Interplanetair naar de woordredactie gaan, wordt de zetproef samengesteld en komt er een mooie cover voor. Uiteindelijk kan het dan naar de drukker en wordt het boek uitgebracht, zodat u het kunt lezen.

Schakelmagie is de afsluiter van de trilogie en persoonlijk vind ik hem prachtig geworden na de redactierondes. Eindelijk komt er een antwoord op de vraag of Laskoro en Berinyi elk een zetel krijgen in de Galactische Vereniging van Planeten. De precieze datum van uitgave van het boek weet ik nog niet, maar ik hoop dat het in het eerste kwartaal van 2023 op de markt kan komen.

Intussen werk ik alweer aan een nieuwe serie van zes boeken (drie tweeluiken) met de hoofdtitel Magische Alliantie, die zo’n twintig jaar later begint als het einde van Interplanetair. Ieder boek krijgt een nieuw hoofdpersonage dat met een probleem te maken krijgt en hulp van een ander personage uit hetzelfde tweeluik. De schakelmagiërs komen in deze serie opnieuw voor, maar dan als de ouders van de kinderen om wie het draait.

De boeken uit deze serie staan bij uitgeverij Zilverbron gepland voor 2024, 2025, 2026, 2027, 2028 en 2029. Dus als alles naar wens verloopt, zal er ieder jaar een nieuw boek aan mijn Epische Space Opera worden toegevoegd. De sterrenkaarten heb ik inmiddels weer getekend en ook de planeet Swanase waarop het verhaal van het eerste boek zich af zal spelen.

Voor u wordt het de hoogste tijd om al mijn eerder uitgegeven boeken alvast te gaan lezen en de belevingswereld te leren kennen, als u dat nog niet heeft gedaan. Ik wens u daar veel leesplezier mee.

Versie 2 van Magische Alliantie boek 1 Woest Water

Na de NaNoWriMo-maand november had ik mezelf vast geschreven. Het plotschema van hoofdstuk 17, waar ik was aangekomen, klopte niet meer. Er stonden scènes in die ik min of meer organisch al door het eerdere verhaal had verwerkt. Ik moest dus iets veranderen en bedacht dat het geen zin had om door te schrijven als er iets verkeerd zat. Dan liever opnieuw beginnen. Zodoende begon ik aan versie 2 en paste ik mijn schema aan.

Er kwam een heel nieuw hoofdstuk 1 bij waardoor alles naar beneden opschoof en er bleek ook een te lang hoofdstuk te zijn dat in tweeën gesplitst kon worden. Soms heb ik als schrijver dus blijkbaar net een iets andere vormverdeling nodig om een verhaal vlot te trekken.

Op het moment ben ik bezig aan hoofdstuk 19 en hoop ik door te kunnen schrijven tot het hele verhaal tot het eind toe uitgewerkt zal zijn. Dan volgen nog een paar versies in 2023, voordat het naar de uitgever opgestuurd kan worden. Ik heb dus niet stilgezeten na de NaNoWriMo.

Terugblik op 2022 en plannen voor 2023

Op 30 december blik ik in een blog terug op wat er in 2022 is gebeurd op schrijfgebied en op de laatste dag van dit jaar laat ik u mijn plannen zien voor het nieuwe jaar.

Daarna zal het alweer 2023 zijn. Januari is dan een maand waarin ik mee ga doen aan #bloganuary van WordPress. Dat is iets nieuws waar ik nooit eerder aan meedeed en ik ga nog zien wat ik daarmee kan. In ieder geval wordt 2023 weer een druk jaar waarin veel te doen zal zijn. Om mijn blogs per e-mail te ontvangen, als een nieuwsbrief, kunt u op volgen klikken en zich daarvoor aanmelden. Wees welkom op mijn blog.

Groeten van Johanna Lime

Voor het 8e jaar winnaar bij NaNoWriMo

27 november 2022

Ik heb de 50.000 woorden weer gehaald.

Vandaag werd ik voor de achtste keer, volgens NaNoWriMo, een winnaar bij het schrijven van een roman. Nu is dat natuurlijk niet helemaal waar, want ik gebruik de novembermaand om zowel nieuwe verhalen te beginnen als om bepaalde versies van verhalen te herschrijven. En voor of na de maand november schrijf ik ook gewoon aan mijn manuscripten.

Ik ieder geval heb ik weer een mijlpaal bereikt en staan er weer 50.000 (bijna) nieuwe woorden op de teller. Bijna, want een klein deel ervan kwam uit versie 1 en heb ik voor versie 1a van het verhaal al geredigeerd.

Leuk om winnaar te zijn en een pdf bestand te mogen downloaden waar mijn naam op komt te staan. Ik ben er natuurlijk nog niet. Het verhaal dat ik de titel Woest water mee wil geven, het eerste boek van Magische Alliantie, telt tot nu toe vijftien hoofdstukken en ik ben bezig in hoofdstuk 16. Het hele verhaal gaat vijfentwintig hoofdstukken tellen, dus de rest van november en december kan ik nog vooruit met schrijven.

Mijn eerste doel is nu om het hele verhaal geschreven te krijgen, zodat ik het daarna kan gaan bewerken. Schrijvende weg kom ik erachter dat sommige delen misschien beter op een andere plaats kunnen staan. Als het verhaal er is, wil ik de structuur nog eens goed gaan analyseren en kijken of de spanningsboog klopt en of het verhaal nergens inzakt.

Maar dat is van later zorg, eerst het hele verhaal af zien te krijgen. Fantasyboeken zijn in de regel wel wat langer dan 50.000 woorden, dus ik ben nog wel even bezig.

En als ik deze geschreven heb, kondigt Ruige rotsen zich alweer aan, het tweede boek dat samen met deze een tweeluik gaat vormen. Ik heb daarvoor al iets in schema gezet, uit een brainstorm en weet wie de hoofdpersoon wordt.

Afijn, voorlopig blijf ik wel bezig met schrijven.

Blij dat de druk weer een beetje van de ketel af is, omdat ik de NaNoWriMo heb gehaald, al zal de dagelijkse routine van het schrijven gewoon blijven bestaan.

Hoe is het met jullie verhalen?

Groeten van Johanna Lime.

Niemand heeft de leiding over jouw geluk, behalve jijzelf

18 november 2022

Waterloper verhalenwedstrijd – de uitslag

Niemand heeft de leiding over jouw geluk, behalve jijzelf.

Dat heb ik op zaterdag 12 november wel ervaren. Ondanks de heftige pijn aan mijn benen, omdat ik twee weken geleden ineens door mijn rechter knie heen zakte, ben ik toch naar de uitslag van de Waterloper verhalenwedstrijd gegaan. Het viel met de nodige ingenomen pijnstillers gelukkig niet tegen, ik kon het redden om er de hele middag bij te zijn.

Het was denk ik een kwestie van “mind over matter” om het maar eens in het Engels op te schrijven, ik had het voor geen goud willen missen.

En wat was het leuk!

Eerst kregen de juryleden een lunch aangeboden en natuurlijk hebben we gesproken over alle verhalen die we mochten lezen. Ik kwam erachter dat ik nog niet eens alle verhalen had gelezen die waren ingestuurd, want bij de eerste ronde waren de verhalen over alle juryleden verdeeld en sommigen kwamen niet in ronde 2 terecht. Ook hadden andere juryleden voor de verhalen van ronde 3 een andere rangorde dan ik en werd het toch nog heel verrassend wie er hadden gewonnen.

Wat ik wel vervelend vond, was dat de organisator, Roos, het zich erg aantrok dat een derde van de ingezonden verhalen moest worden gediskwalificeerd, omdat de regels om documenten anoniem in te sturen niet waren opgevolgd door een flink aantal deelnemers. Ik vind het echt de verantwoordelijkheid van de inzenders zelf, om zich aan de regels van de wedstrijd te houden. Er waren wat dat betreft ook fouten gemaakt met de vormgeving van de verhalen, die ik veelal maar over het hoofd heb gezien. De volgende keer wordt alles nog eens duidelijker uitgelegd in de reglementen en dan hoop ik dat de competitie nog spannender wordt en dat er nog meer schrijvers meedoen aan deze leuke themawedstrijd in ons genre.

Wat ik in ieder geval heb geleerd is, dat ik het heel leuk vind om jurylid te zijn voor Waterloper en dat ik beter niet kan gaan gokken wie de schrijvers achter de verhalen zijn. Wat dat betreft zat ik er helemaal naast. En dat was goed, want daarvoor is het ook een wedstrijd waarbij de auteur anoniem moet blijven, om een zo objectief mogelijke beoordeling te kunnen geven. Er wordt echt alleen gejureerd op de kwaliteit van de verhalen, en het was goed om te zien dat die kwaliteit er was, of er in ieder geval met wat oefening zou kunnen komen.

Het was bovendien heel leuk om te zien dat de meeste verhalen die ik hoog op mijn ranglijst had gezet ook hoog scoorden bij de andere juryleden.

De verhalen van Django Mathijsen en Anaïd Haen, van wie ik toch al heel wat heb gelezen, herkende ik zelfs ook niet. Als jurylid heb ik heel wat verhalen van hen mogen lezen, want ze hadden best veel ingestuurd, alleen herkende ik hun schrijfstijl niet. Ik verdenk hen ervan me expres te hebben misleid door ‘anders’ te gaan schrijven, nadat ze wisten dat ik jurylid zou zijn.

Dat het verhaal dat ik het beste vond, ‘Het is wat het is’, geschreven was door Brenda Hingstman, had ik niet verwacht. Dat maakt het juist zo leuk.

En dat ‘De legende van Latigo Barton’ door Django geschreven zou zijn, had ik net zomin verwacht. Wie verwacht er nou dat iemand die over robots schrijft een cowboy en indianenverhaal zal gaan schrijven met een geraamte in een grot?

Het verhaal van Anaïd Haen, dat de eerste prijs won, ‘Voor geen gat te vangen’, en dat ik op de tweede plaats op mijn rangorde had staan omdat ik geen twee verhalen op de eerste plaats mocht zetten, vond ik grandioos geschreven. Ik ben het er dus wel mee eens dat het uiteindelijk, na alle rangordes van juryleden bij elkaar, de winnaar werd.

Alle schrijvers die hebben meegedaan wil ik hierbij feliciteren. Jullie hebben toch maar mooi een verhaal ingestuurd en ik weet uit ervaring dat een themaverhaal voor Waterloper niet gemakkelijk is om te schrijven. Het is een hele uitdaging om aan het thema te voldoen. Ik hoop ook dat jullie iets hebben aan mijn juryrapport en dat jullie volgend jaar ook weer mee zullen doen. Een tip die ik je dan wel wil meegeven: lees de voorwaarden voor insturen goed door en volg ze ook op, voordat je op de verzendknop drukt. Neem de leiding over je eigen geluk en leg de verantwoordelijkheid niet bij de organisator maar houd hem bij jezelf.

Ik doe volgend jaar weer graag mee als jurylid, als Roos me vraagt.

NaNoWriMo november 2022

Dag 18 van de NaNoWriMo maand en ik ben bezig aan hoofdstuk 14 van Magische Alliantie boek 1 Woest water. Tjonge jonge het is me het verhaal wel. Ik moest er weer eens iets nieuws van maken van mezelf. Natuurlijk heb ik het mezelf daardoor weer eens niet gemakkelijk gemaakt. Een ander plot dat een beetje gebaseerd is op een thriller, maar niet helemaal. Een verhaal waarbij ik eens een ander soort oerkarakter voor storytelling heb uitgewerkt. Een nieuwe planeet met heel veel eilandjes en veel water. En een crimineel als antagonist, die op een wel heel moeilijk toegankelijke plek zijn basis heeft. Doe daarbij nog een groep schakelmagiërs, een pleegmoeder en een paar hybride mensenrassen en je hebt denk ik wel een idee wat ik mezelf heb aangedaan. Bij hoofdstuk 13 stokte het verhaal en zelfs mijn plotschema trok het niet meer verder. Maar vandaag, bij hoofdstuk 14, lukte het met toch weer om door te schrijven. Ik moest gewoon wat dingen in mijn plotschema van plaats veranderen en ik zat weer in ‘the flow’. En nu ga ik proberen om eerst het hele verhaal tot het einde toe verder uit te werken. De spannendste scènes komen er zoals altijd nog aan, dus ik ben benieuwd hoe ik er weer meer vaart in krijg en hoe ik de spanning nog verder op kan voeren, totdat de grootste wens van de protagonist vervuld zal zijn (hopelijk voor hem).

Verhaalredactiecursus

De verhaalredactiecursus die ik online volg gaat ook gewoon door. De derde les was afgelopen dinsdag. We hebben een leuke ploeg en zijn druk bezig aan een redactie. Echt heel leerzaam en daarnaast hebben we er veel plezier bij. Leuk om te volgen dus.

In About Books kwam de aankondiging van de Bootcamp verhalenbundel ter sprake

Met de Bootcamp van Zilverspoor, de eerste die bij de manuscriptenwedstrijd hoorde, ben ik met Marco, Arjen en Mirjam samen bezig aan korte verhalen in een verbeeldingswereld die tijdens de Bootcamp is bedacht. Echt heel fijn dat we elkaar zo goed hebben geholpen met redigeren van de verhalen, dat Cocky heeft besloten er een verhalenbundel van uit te willen geven. Doordat we allemaal een eigen inbreng hebben maar een gezamenlijke wereldbouw en doordat we de verhalen bij elkaar aan laten sluiten, zal het een toffe bundel worden voor liefhebbers van fantasyverhalen.

Redactieronde 2 gaat volgende week beginnen

Aanstaande maandag begint de redactieronden voor Interplanetair boek 3 Schakelmagie. Dan ga ik dus weer samen met Tamara Geraeds aan het werk om bij dit manuscript nog een keer alles goed door te nemen en het nog een beetje bij te schaven.

En volgende week is het alweer tijd voor de Zilverdag en krijgen we te horen wie de manuscriptenwedstrijd gewonnen heeft.

Spannend allemaal en ook best wel druk.

Het fijne is dat ik me er gelukkig bij voel. Bij het jureren, het schrijven van manuscripten en korte verhalen en het doen van de redacties. Dus het is een keuze waarvoor ik graag de leiding op me neem.

Groeten van Johanna Lime

NaNoWriMo 2022 de eerste tien dagen

10 november 2022

Hoe staat het ervoor met het volgende manuscript

Allereerst ben ik voor het eerste deel van de zesdelige serie die ik wil schrijven, Magische Alliantie, al begonnen tijdens CampNaNoWriMo in juli van 2022. Dat was versie 1. Vervolgens ben ik het begin van het verhaal in oktober gaan redigeren en zodra ik voorbij het aantal woorden kwam wat ik in juli al had geschreven, ben ik verder gaan schrijven aan de rest. Dit houdt in dat ik op 1 november, toen de NaNoWriMo pas goed van start ging al 30.744 woorden op weg was in versie 1a van het nieuwe manuscript. Om het anders te zeggen: ik was bezig aan hoofdstuk 6 van mijn volgende boek na Interplanetair.

Op 1 november ben ik opnieuw gaan tellen, want NaNoWriMo begon. Inmiddels heb ik iedere dag de 1667 woorden gehaald (of ietsje meer) en is de score 19.793 woorden op 10 november. Ik ben bezig aan hoofdstuk 11. Aangezien ook dit boek weer 25 hoofdstukken krijgt heb ik ongeveer 40% af van de eerste versie, de versie waarin het hele verhaal eerst eens helemaal uitgeschreven moet worden.

In totaal heb ik nu in 2022 tijdens CampNaNoWriMo, NaNoWriMo en in de maand oktober 50.537 woorden geschreven aan mijn volgende manuscript. Ik ben er nog lang niet, er volgen nog minstens veertien hoofdstukken. Maar het begin staat er en ik ben flink op pad om naar het midden van het verhaal toe te werken. Op sommige dagen lukt het schrijven beter dan op andere. Vandaag kwam er bijvoorbeeld een heel spannende scène aan bod en moest ik nog flink wat bedenken over waar het zich precies af moest spelen, hoe ik de omgeving erin kon verwerken, hoe ik de gevaren het beste kon benoemen en wat de hoofdpersonen precies meemaakten. Dan ben ik echt een groot deel van de dag aan het ploeteren op mijn verhaal. Als het dan is gelukt en er is weer een stukje bijgeschreven, kan ik opgelucht ademhalen. Dit verhaal wordt weer netjes uitgesponnen uit de weinige draadjes van het plot en begint op een mooi weefgetouw te lijken dat uiteindelijk een prachtig kleed gaat worden. Voorlopig ben ik er nog wel even mee bezig deze maand en misschien zelfs tot ver in december. Maar het schrijven lukt en het boek gaat er vast en zeker ook weer komen.

Redactie ronde 2

Ronde 2 van de redactie van Interplanetair boek 3 Schakelmagie komt er over ruim een week ook weer aan. Tamara Geraeds en ik hebben de eerste ronde in oktober afgekregen en op 21 november gaan we nog een keer door het hele verhaal en zetten we alle puntjes op de i.

In dit verhaal wordt de toon gezet. Wat er in Schakelmagie gebeurt, op het eind, heeft vergaande consequenties voor mijn verhaaluniversum. De serie Magische Alliantie bouwt daarop verder, al is het met andere hoofdpersonages die weer een generatie later komen. Op de uitgebreidere wereldbouw met zes planeten van de Magische Alliantie krijg ik steeds meer zicht. Had ik in het begin, toen de uitgever van Zilverbron me de contracten gaf, alleen nog maar een vaag idee over wat ik wilde met de serie, nu begint het steeds meer vorm aan te nemen. Het wordt minder abstract, meer concreet en bij ieder boek heb ik een richting die ik op wil gaan, waarbij het hoofdpersonage het flink voor de kiezen zal krijgen. Een uitdaging om problemen het hoofd te bieden en het volledige potentieel te benutten en te groeien, als wezen.

Verhaalredactiecursus

Behalve dat ik bezig ben met het schrijven van mijn nieuwe manuscript, volg ik bij Zilverspoor de verhaalredactiecursus. We hebben een leuke ploeg en leren erg veel. Het is supergezellig ook al is het een online cursus. Ik heb er reuze veel zin in en dit zal zeker mijn verhalen ten goede komen. Misschien word ik ooit zelfs nog eens redacteur.

Bootcamp

Voor de Bootcamp zijn we met ons kleine groepje bezig om een verhalenbundel te maken. We redigeren de verhalen van de hele groep, zodat ze rouleren en iedereen er een keer naar heeft gekeken. Pas na de laatste ronden sturen we ze op naar Cocky, die dan de redactie gaat doen. Hopelijk krijgen we een mooie bundel met korte fantasyverhalen van de hele groep.

Dit was het laatste nieuws wel weer zo’n beetje.

Wil je nog meedoen aan een actie om Ruimtestad te kunnen winnen voor 1 december? Kijk dan zeker op mijn Facebookpagina waar de link te vinden is en waar je aan de actie mee kunt doen.

Groeten van Johanna Lime

NaNoWriMo is van start gegaan

1 november 2022

De hele maand november, de schrijfmaand van het jaar

Het is weer zover. National Novel Writing Month, afgekort NaNoWriMo, begint.

Wat is NaNoWriMo?

National Novel Writing Month begon in 1999 als een uitdagende maar toch eenvoudige opdracht: in dertig dagen 50.000 woorden van een roman schrijven.

Nu beginnen elk jaar op 1 november honderdduizenden mensen over de hele wereld te schrijven, vastbesloten om de maand af te sluiten met 50.000 woorden van een gloednieuwe roman.

NaNoWriMo werd in 2006 officieel een non-profitorganisatie, en de programma’s ondersteunen creatief schrijven en het taalonderwijs. De NaNoWriMo website biedt onderdak aan meer dan een miljoen schrijvers en fungeert als een sociaal netwerk met auteursprofielen, persoonlijke projectbibliotheken en schrijfmaatjes. NaNoWriMo houdt woorden bij voor schrijvers en organiseert schrijfevenementen in de echte wereld. Vooral in de Verenigde Staten van Amerika, maar in Nederland kun je je ook aansluiten bij een groep die bijeenkomsten organiseert.

De programma’s van NaNoWriMo lopen niet alleen in november, je kunt het hele jaar door via hun website aan schrijfprojecten werken als je wilt.

NaNoWriMo gelooft dat verhalen ertoe doen. Hun programma’s omvatten de National Novel Writing Month in november, Camp NaNoWriMo in april en juli, het Young Writers Program, Come Write In en de “Wat nu?” maanden in januari en februari.

Persoonlijk gebruik ik de website van NaNoWriMo om in de maand november 50.000 woorden verder te komen met een schrijfproject. Soms voldoe ik aan het doel om te werken aan een nieuwe roman, maar andere keren gebruik ik deze mogelijkheid om een al eerder geschreven versie van een roman te redigeren. Ik ga niet naar Write-ins, maar houd soms wel contact met schrijfvrienden, via een chat op de website. Alles wat ik ermee doe gebeurt online.

De hele maand november probeer ik om iedere dag 1667 woorden te schrijven, zodat ik aan het eind van de maand het doel van 50.000 heb gehaald. Op de website houd ik de score bij. NaNoWriMo voorziet mij van grafieken en als ik een bepaalde grens bereik krijg ik een badge als beloning. Ik vind dit een goed middel om mijn schrijfroutine vast te houden, niet voor zomaar een paar dagen, maar voor een hele maand. Soms zelfs voor meer dan een maand, wanneer ik besluit al eerder te beginnen of in december verder door te weken. Dit doe ik dan vooral omdat een fantasy/sciencefiction roman aan 50.000 woorden niet genoeg heeft. Met een uitgebreide wereldbouw en meerdere personages tik ik de laatste tijd toch al gauw de 100.000 woorden aan. Dat is trouwens al heel wat minder dan in het begin, toen Dinie en ik meestal zo’n 125.000 woorden nodig hadden, om trilogie De vergeten vloek te schrijven.

NaNoWriMo helpt me dus goed bij mijn schrijfprojecten en bij mijn doel om jaarlijks een nieuwe roman uit te kunnen brengen.

Aan CampNaNoWriMo in april en juli doe ik vaak ook mee. In die maanden hoef je niet per se 50.000 woorden te schrijven. Alles tussen 10.000 en 50.000 is dan goed. April en juli gebruik ik daarom vaker om te redigeren of om aan kleinere projecten te werken, zoals het schrijven van korte verhalen.

Vandaag, 1 november 2022, begin ik aan een nieuwe roman. De eerste vier hoofdstukken daarvan had ik al geschreven tijdens de CampNaNoWriMo in juli 2022, maar in deze maand ga ik ermee door. Ik start bij hoofdstuk 5 en probeer zover mogelijk te komen. De voorbereidingen zijn gedaan, de wereldbouw, personages en plot zijn uitgewerkt en vijfentwintig hoofdstukken verhaalopbouw staan klaar om ingevuld te worden. Dus hoop ik op een stroom schrijfinspiratie die mij meeneemt naar de wereld van Swanase. Een waterplaneet met veel kleine eilandjes waar diep in de oceaan iets vreselijks gebeurt. Een milieudelict dat het leven in de zeeën bedreigt. Maar ook speelt er bij de personages een groot geheim, een trauma dat een grote rol speelt in dit verhaal. Een grote zoektocht naar familie, daar duik ik in onder deze maand. Hoewel ik de grote lijnen al heb vastgesteld, laat ik mij verrassen door de karakters en eigenschappen van mijn personages, hun gedragingen en gevoelens en alle details van de wereld waarin zij zich bewegen.

Verwacht in november dus niet van mij, dat ik nog veel tijd over zal hebben voor andere zaken. Ik ben in november vooral de schrijfster Johanna Lime. Dat is wat ik doe: ik schrijf en bij het schrijfproces ben ik vertrokken naar een andere planeet, die te vinden is in het sterrenbeeld Lepus. Aangezien jullie nog geen lumaud-communicatie bezitten, zal het moeilijk worden mij te bereiken.

Af en toe hoop ik nog wel even tijd te hebben voor een blog over de voortgang van het verhaal, dus graag tot de volgende keer.

Groeten van Johanna Lime