Overzichten van drie jaren Leesuitdaging

Negende blog voor de Leesuitdaging van 2018

Geplaatst 10 december 2018

Voordat in september 2015 ons debuut Schimmenschuw uitkwam, kochten we al boeken op verschillende festivals waar Nederlandse uitgeverijen in het fantasygenre stonden. We hadden begrepen dat het lezen van boeken van andere schrijvers zou kunnen helpen wanneer je zelf ook schrijver was. Bovendien was het altijd gezellig om onze collega’s bij Zilverbron te ontmoeten op evenementen waar we ons ook nog konden vergapen aan de prachtige kostuums. Er ging in die tijd een hele nieuwe wereld voor ons open. Ook lazen we dus steeds regelmatiger weer eens een boek en dat beviel goed.

Sinds Hebban in 2016 begon aan de Reading Challenge (op zijn goed Nederlands), en we ontdekten dat Goodreads die ook had, was het hek helemaal van de dam. Tegenwoordig houdt Marjo ieder jaar bij wat ze heeft gelezen en schrijft ze ook recensies van de door haar gelezen boeken. Zo langzamerhand komen die niet alleen op Goodreads en Hebban te staan, maar ook  hier

Het is misschien wel leuk om een overzicht van de afgelopen drie jaren te laten zien, dus hebben we die in een paar afbeeldingen bij elkaar gezet.

In 2016 waren het nogal veel titels, maar dat kwam vooral doordat er twaalf Splinters bij zaten, korte verhalen die per maand uit kwamen en waar we een abonnement op hadden. Verder waren er heel wat mooie romans om te lezen, zat er een studieboek bij en las Marjo in 2016 overdag twee boeken vanaf haar beeldscherm, terwijl ze normaal overdag met schrijven bezig is en dan ’s avonds pas tijd heeft om te lezen. Zo kwam ze dus in 2016 aan 35 boeken.

In 2017 waren de te lezen boeken gemiddeld wel wat dikker en bovendien was Marjo overdag druk bezig met schrijven. Ze volgde een cursus bij Marjon Sarneel. Aspergirls was een boek dat werd gelezen voor onderzoek, er zat weer een studieboek over schrijven bij, maar verder waren er fijne romans om in weg te kruipen. Eind 2017 was de stand 21 gelezen boeken.

In 2018 was het de bedoeling om 25 boeken te lezen, maar dat is net als in 2017 niet gelukt. Er zaten een paar boeken bij die nogal veel tijd vergden om uitgelezen te krijgen, maar het was een geweldig fijn leesjaar. Nog een pagina of 50 uit het laatste boek en dan is Marjo klaar voor deze Leesuitdaging. Ze heeft alle reden om er nooit meer mee te stoppen. Boeken lezen is geweldig leuk!

Misschien dat het in 2019 dan eindelijk gaat lukken om echt 25 romans te lezen.

 

Mijn achtste blog voor de leesuitdaging van 2018

Twee fantasyboeken voor mijn achtste blog van 2018 in verband met de Leesuitdaging van Hebban en Goodreads

Achtste blog voor de Leesuitdaging van 2018

Geplaatst 25 oktober 2018

Dit blog gaat over twee boeken die ik in 2018 las voor de Leesuitdaging van Hebban en Goodreads. Drakenkruid van Jeroen Vreijling en Pangaea, verloren wereld van Tycho Scholten.

Drakenkruid

Drakenkruid is het debuut van Jeroen Vreijling dat is uitgebracht bij Zilverbron.

Het boek kan gelezen worden door de jeugd vanaf ongeveer 10 jaar. Het is een verhaal over draken, mensen, dwergen en elfen. De draak Bulder wordt na een lange winterslaap wakker en zorgt voor veel paniek. Bij de dwergen die tunnels graven in de bergen geeft zijn ontwaken de nodige problemen, net nu ze van plan zijn om eens een tunnel naar boven te maken zodat ze ook de wereld boven de grond kunnen onderzoeken.

In de wereld van de mensen is er een oorlog tussen twee volken aan de gang. Hoe dat zo gekomen is, wordt in het boek verder verteld. Dit zorgt voor onverwachte wendingen in het verhaal waardoor je als lezer nieuwsgierig blijft.

De elfen zijn op een heel onverwachte plaats te vinden en met hen krijgt Amy te maken. Zij werkt bij haar oma in een kruidenwinkel en ze vraagt zich af waarom haar oma toch maar steeds het drakenkruid wil kweken in de tuin achter de zaak. Op een dag vindt ze haar oma dood in de tuin, dat is ook de dag dat Bulder wakker is geworden. De draak komt op het kruid af en daar komen allerlei avonturen van.

Kan Amy de woeste draak de baas? Heeft ze wel genoeg drakenkruid? Welke rol speelt die vreemde man met die kap over zijn hoofd die elk jaar drakenkruid komt kopen?

Een leuk avonturenverhaal met een wat ander dan gewoonlijke kijk op draken, elfen, mensen en dwergen. Leuk voor jongere lezers, maar ik heb er als volwassene ook zeker van genoten.

Pangaea, verloren wereld

Pangaea, Verloren Wereld is het debuut van Tycho Scholten en het eerste deel van een trilogie die wordt uitgebracht door Zilverbron.

De hoofdpersoon is Xugan, een jongeman die als boodschapper wil gaan werken voor zijn land Utar. Maar wanneer hij naar het gebouw gaat waar hij zijn opdracht krijgen zal, wordt zijn stad aangevallen door het buurland Egar. Er volgt een heftige strijd waaraan Xugan op het nippertje ontkomt. Hij maakt het zijn taak om alle landen van Pangaea te waarschuwen voor het gevaar en onderweg beleeft hij allerlei avonturen. Hij trekt met zijn paard de wereld van Pangaea door.

Door de reis die Xugan maakt leer je als lezer langzamerhand de gebieden, landen en hoofdsteden van Pangaea kennen en krijg je te zien welke volkeren er wonen.

Verschillende hoofdstukken beginnen met ‘Het verhaal van…’ en dat betekent dat er gedeelten van de verhalen van Pangaea verteld worden vanuit andere personages. Personages die in het verhaal van Xugan een rol spelen of die iets toevoegen aan de wereld. Er worden menselijke drama’s beschreven. Niet alleen het verraad van Egar vormt een gevaar voor Pangaea, er zijn andere gebeurtenissen die eveneens grote gevolgen hebben op het leven van de mensen.

Xugan maakt zelf ook dramatische gebeurtenissen mee op zijn reis en wanneer het geheim van zijn ware identiteit uiteindelijk onthuld wordt, zal hij daar een nieuwe weg in moeten vinden.

Als lezer vermoed ik dat er veel meer schuilt achter de verhalen van de verschillende personages die in dit eerste deel aan bod zijn gekomen. Dit eerste boek geeft een fraaie uiteenzetting van de wereld van Pangaea, de wereld uit de tijd dat de verschillende continenten van de aarde nog aan elkaar vast zaten. Ik vind het heel knap dat iemand van achttien zo’n prachtige verbeeldingswereld bedenkt en er de verhalen vanuit verschillende personages over in dit boek kan zetten. Het schrijven in tegenwoordige tijd brengt dit verhaal dichter bij de lezer, de schrijfstijl leest lekker weg.

De uitkomst voor Xugan was voor mij wel wat voorspelbaar en ik ben erg nieuwsgierig naar hoe hij om zal gaan met wat hij te weten is gekomen aan het einde van het boek. Ik wacht het tweede deel dus graag af om weer verder te kunnen lezen.

Zevende blog in verband met mijn leesuitdaging van 2018

Een fantasyboek over mythologische vogels en een voorloper op een science-fantasy serie voor mijn zevende blog van 2018 in verband met de Leesuitdaging van Hebban en Goodreads

Zevende blog voor de Leesuitdaging van 2018

Geplaatst 25 oktober 2018

Dit blog gaat over twee boeken die ik in 2018 las voor de Leesuitdaging van Hebban en Goodreads. Het eerste boek heet Falco en de gestolen stympha’s en is geschreven door Nienke Pool, het tweede is Vuur & Vergankelijkheid van Kelly van de Laan

Falco en de gestolen stympha’s

Een verhaal van Nienke Pool, uitgebracht bij Godijn Publishing.

Falco en de gestolen stympha’s gaat over een Vogeljongen uit het moeras. Zijn volk jaagt met pijlen uit polsbogen en met hun stympha’s, mythologische vogels met koperen bekken en metalen klauwen. Hun vleugels kunnen veranderen in metalen pijlen met gif. De poep van de vogels heeft magische kwaliteiten, maar gelukkig zijn er ook helende toepassingen van het stymphagif.

Vogelmensen uit Kuskoy kunnen niet zonder hun stympha’s, net zoals de Akash niet zonder hun prachtige paarden kunnen. De wereld Concordia is sinds er een Melt Down heeft plaatsgevonden niet meer het vredige land waarbij alle delen samenwerkten. De Alkeiden gaan rovend door alle streken en halen van de diverse bevolkingsgroepen van alles weg wat deze mensen niet kunnen missen.

De president heeft zelf weinig meer te zeggen sinds een Vogelheks de touwtjes in handen heeft. De Mallakken zouden een steun moeten zijn maar er is iets vreselijk mis. Er komen luchtschepen naar Kuskoy, waar Falco’s vader Canard de hoofdman is. Ze komen om verdragen te sluiten en willen de olie uit het moeras hebben, maar Falco komt te weten dat het de Alkeiden om hun stympha’s te doen is. Met zijn vriend Tycho gaat Falco eropuit om de gestolen stympha’s te redden.

 

De wereld waarin het verhaal zich afspeelt blijkt een collage te zijn van mythologische verhalen en van moderne techniek. De Alkeiden vliegen in luchtschepen met zeilen, Tycho’s vader heeft nog een ouder luchtschip in de schuur dat vroeger werd gebruikt en waar Falco en Tycho nu mee naar een andere streek vliegen. Er is tv en er zijn hologrammen. Maar Falco is het leven in het moeras gewend, het jagen met zijn stympha. Hij wordt geholpen door de magie van de Mallakken.

Dit is een verhaal vol actie en intriges. Over echte vriendschap en ware liefde. Wie zijn je ware vrienden en wie zijn de vijanden? Hoe weet je dat er een verrader is? Is iedereen wel wie hij zegt te zijn. Welk duivels plan zit er achter het stelen van de stympha’s? Stukje bij beetje krijg je meer informatie waardoor je mee kunt denken met Falco.

Falco komt in alle gebieden van Concordia en leert steeds meer over de wereld zoals hij nu is en vroeger was en eigenlijk zou moeten zijn. Kan hij met zijn oude en nieuwe vrienden de wereld redden van een gewisse ondergang? Wat moet hij daarvoor opofferen? Zal hij zijn waardigheid behouden en zijn vijand recht in de ogen kijken?

Het verhaal leest lekker vlot weg. Dit is een prima avonturenverhaal met veel actie en spanning. Het boek is voor de doelgroep jeugd, maar ik heb er als volwassene ook van genoten. Een fantasyverhaal dat het mythische verleden met een fictieve toekomst kruist. Zeker een aanrader voor fantasy fans.

Vuur & Vergankelijkheid

Dit boek is de voorloper op de Lentagon trilogie van Kelly van der Laan. Het is uitgegeven bij Zilverspoor.

Vuur & Vergankelijkheid is een op zichzelf staand verhaal dat zich 70 jaar voor de Lentagon trilogie afspeelt. Leah Telchian en Stefan Lentan ontwerpen een poortstation. Dit wonder van technologie en magie stelt je in staat om met één stap in een ander land of werelddeel terecht te komen. Maar voordat het zover is, moeten ze hun plan verdedigen en de universiteiten mee krijgen. Er is ook kristal van goede kwaliteit nodig om het project mogelijk te maken, waardoor ze naar Surral moeten gaan, want daar zijn de Haenmijnen. Al het onderzoek kost een flinke duit en het valt niet mee om de juiste investeerders te vinden. Maar Kain Telchian, de opa van Leah, is steenrijk en hij wil zijn geld wel in hun onderzoek investeren.

Er wordt een team samengesteld waarbij Iris Manderlay wordt ingehuurd voor de berekeningen. Zij en Stefan krijgen een relatie, terwijl Leah een fijne vriendin krijgt aan Danira die al bij de universiteit van Surral aan het werk was en de Haenmijnen kent. Het onderzoek en de bouw van een proefstation lopen gesmeerd, tot op een bepaald moment waarop er dingen mis gaan. Er moet haast wel een saboteur zijn, maar wie is dat en hoe kunnen ze die betrappen?

De concurrent, Mendoza,  is op een andere plek ook bezig met een poortstation en aan de berichten te horen zijn ze al verder dan zij. Kain Telchian reageert onverwacht fel en maant hen tot spoed.

Krijgen ze op tijd hun tests klaar zodat zij het eerste goed werkende poortstation zullen hebben? Of zal Mendoza het van hen winnen?

 

Dit is een super spannend boek in de traditie van de Lentagon trilogie maar dan met andere personages. Dit zijn de grootouders van de leden uit de Lentanfamilie die in de Lentagon trilogie de hoofdrollen hebben. Het is een andere tijd. Maar ook hier speelt de beïnvloeding van de realiteit een grote rol. De mogelijkheden die het biedt wanneer je een talent bent die de realiteit kan veranderen, met en zonder behulp van het kristal. De gevaren die op de loer liggen wanneer je die magie gebruikt.

Het is bovendien een prachtig verhaal met romances en vriendschappen, met concurrentie en jaloezie. Het gaat over vriendschap en haat. Dit is een goede voorloper op de Lentagon trilogie want hierin kun je lezen hoe voor het eerst het idee voor poortstations ontstond en hoe die in de wereld kwamen. Welke offers er voor nodig waren en hoe de oorlog tussen Jedia en Parsia is ontstaan. Je kunt erin lezen waar de wortels van de Lentan familie liggen. Bovendien geeft het, samen met de kaart voorin het boek, prachtig weer hoe de wereldbouw van Kelly in elkaar steekt, welke continenten er zijn en welke landen je hebt.

 

Ik heb dit boek in zeer korte tijd uitgelezen, want het greep me vast. Net zoals de Lentagon trilogie dat eerder met me deed. Ik heb er weer enorm van genoten want ik moest weten hoe het verhaal verder ging. Het verhaal is vanwege het ik-perspectief dat gebruikt is erg indringend. De boeken van Kelly van der Laan zijn echte aanraders voor liefhebbers van fantasy en science fiction met thrillerachtige elementen. In een tijd die goed te vergelijken is met een niet zo al te verre toekomst die past bij onze eigen belevingswereld.

Echt een aanrader om te lezen.

Zesde blog in verband met mijn leesuitdaging van 2018

Een fantasyboek en een bundel met sciencefictionverhalen voor mijn zesde blog van 2018 in verband met de Leesuitdaging van Hebban en Goodreads

Zesde blog voor de Leesuitdaging van 2018

Geplaatst 25 oktober 2018

Dit blog gaat over twee boeken die ik in 2018 las voor de Leesuitdaging van Hebban en Goodreads. De eerste wereld van Marc Lommert en Conquistador van Johan Klein Haneveld.

De eerste wereld

Ik ontmoette Marc Lommert in april op de Elfia in Haarzuilens en kreeg van hem het boek ‘De eerste wereld’, omdat ik de winnaar was van een actie bij Godijn Publishing. Leuk zo’n cadeau!

Het verhaal

Het boek bevat een inhoudsopgave en drie mooie kaarten van deze eerste wereld die ik tijdens het lezen veelvuldig heb geraadpleegd, want er komen veel landstreken ter sprake.

Er spelen een paar verhaallijnen door elkaar. Een ervan is die van een alchemist en Grootmeester, een is van de Schim en een ervan gaat over de hoofdpersonages Tarú en Eroc, twee jongens uit een zuidelijk dorp, Eyum. Op de top van een berg vinden ze een schat, een bol waarin ze iets bijzonders zien. Omdat zij gezworen vrienden zijn, doen zij alles samen. Ze gaan met het gevonden voorwerp naar hun dorp en vertrouwen het geheim toe aan de smid die de Kunsten kan gebruiken. Hij ziet het belang van hun vondst en stuurt hen naar de prins die de boodschap in de bol zou kunnen lezen.

Dan begint een reis over Leëvion, de eerste wereld. De vrienden trekken door gevaarlijke streken en worden nagezeten door de Schim. De prins roept een Raad bijeen en moet met een groep op reis om de boodschap die in de bol verborgen is te laten duiden door iemand die de wereld overziet en veel kennis heeft. Ze moeten naar het land van Dwelven en Alchemisten.

Zal de Schim alle macht naar zich toetrekken en hun wereld in het verderf storten of is er nog een uitweg? En wat voor gevolgen heeft de boodschap uit de bol voor de wereld van de Mensen?

Leeservaring

Ik moest wennen aan de schrijfstijl. Het verhaalperspectief is vanuit een alwetende verteller gezien. In het begin lijkt veel vanuit waarnemingen van buiten de personages te worden weergegeven. Je ziet hun gelaatstrekken, hun bewegingen, hun acties en hoort hun woorden. Daardoor was het een beetje afstandelijk, maar later in het boek kom je dichterbij en leer je de personages langzaamaan beter kennen, door wat ze meemaken en door hun persoonlijke geschiedenissen. Veelvuldig worden er vragen gesteld waarna een gedeelte van de leefwereld en gewoonten wordt vrijgegeven. Steeds krijg je als lezer de informatie die je nodig hebt gedoseerd toebedeeld. Door deze manier van schrijven beleef je de acties niet zozeer vanuit de gevoelens van de hoofdpersonages. Er zijn veel gesprekken die de spanning wat wegnemen. De wereld heeft ook een aantal eigen woorden die vervreemdend werken, maar voor deze wereld wel logisch klinken.

Af en toe is er een bladzijde tussengevoegd met een gedicht waar vanuit de Schim getoond wordt wat er nu werkelijk is gebeurd. Soms is er een sprong terug in de tijd en wordt verteld wat er met de Grootmeester alchemist gebeurd is. Als lezer wil je weten waar de Schim is, wie het is en of hij een gevaar oplevert voor de jongens. Op den duur wist ik niet meer wie ik ervan moest verdenken de vijand te zijn. Dat vond ik knap en het hield de spanning er zeker in. Aan het eind weet je als lezer alles wat je vragen wilde over dingen die nog niet helemaal duidelijk waren. Ik vond het een goed boek. Het is het eerste deel van Drie Werelden en daarom verwacht ik dat het tweede boek over een tweede wereld zal gaan en het derde over de derde wereld. Dat betekent dat het verhaal nog niet af is. Maar het einde tot nu toe vormt wel een mooie afsluiting. Ik vind dit boek een aanrader voor liefhebbers van het fantasy genre.

Conquistador

Conquistador is een mooi mozaïek van science fiction verhalen, geschreven door Johan Klein Haneveld en uitgegeven door Godijn Publishing.

Het zijn boeiende verhalen die lekker vlot lezen. Ik werd meegetrokken door de vlotte manier van vertellen. De vele abstracte begrippen en concepten van de verbeeldingswereld kon ik goed begrijpen, de context van het verhaal hielp hier goed bij. Voor science fiction verhalen vond ik dat ze bijna concreet overkwamen, wat ik maar bij sommige schrijvers heb.

Conquistador, het titelverhaal bevat de meeste pagina’s (64) en ik vond dit het beste verhaal uit de hele bundel. Leuk dat Jonas Janquill, de hoofdpersoon uit dit verhaal, in een later verhaal nog eens terugkeert. Hij is een avonturier die verlaten, uitgeholde asteroïden bezoekt, op zoek naar bijzondere voorwerpen. Daar vindt hij een spoor dat speciaal voor hem achtergelaten is.

Ik vond alle verhalen uit deze bundel goed. Dat komt misschien doordat ze prima bij elkaar passen. In meerdere verhalen komen dezelfde concepten terug, zoals een kunstmatige wereld in een kloof, een Dysonbol, of een onderwaterwereld.

‘De klim’ vond ik een erg goed verhaal, met een iets andere invalshoek.

‘Afdaling’ geeft het idee van een zoektocht onder water waar een bijzondere ontdekking wordt gedaan.

Hoewel ik hoop dat de toekomst er niet echt zo uit gaat zien dat de menselijke geest in een kunstmatig lichaam wordt gestopt met informatica en intelligente machines, of dat we moeten leven in aangelegde Dysonbollen, wanneer de aarde een woestenij wordt, is dit misschien een mogelijke uitkomst. Het mooie van de verhalen in deze bundel is, dat de menselijke waarde een belangrijke rol speelt en dat er op het eind een sprankje hoop op iets beters te zien is. De waarschuwing voor vereenzaming omdat echte sociale contacten verdwijnen door gebruik van apparatuur waarin men zich verliest, is een herkenbaar thema dat in sommige verhalen doorschemert.

Ik vind dit een van de betere bundels met science fiction verhalen die ik tot nu toe gelezen heb. Van deze verhalen van Johan Klein Haneveld kon ik echt genieten. Ik raad dit boek aan bij iedereen die sciencefiction leest of eens een blik op een mogelijke toekomst werpen wil.

Drie scènes vol zinnenprikkelende verwondering uit Fenyx van Robert Bijman

Eerste blog voor de Leesuitdaging van 2018

Geplaatst 3 februari 2018

2018 is het derde opeenvolgende jaar dat ik meedoe aan de Leesuitdaging van Hebban en Goodreads. Op deze pagina volgt zoals te doen gebruikelijk een verslag van de gelezen boeken. Mijn doel is om dit jaar vijfentwintig boeken te lezen, maar of ik het red zal nog moeten blijken.

In december 2017 schreef ik dat ik een andere aanpak wilde met dit blog, maar ik zet mijn recensie er toch maar bij. Die komt dan onderaan te staan (en op Goodreads en Hebban).

Drie scènes vol zinnenprikkelende verwondering uit Fenyx van Robert Bijman

In DE SEGRIJN & SOTALIA BOEKEN 3, Fenyx van Robert Bijman, het boek dat ik voor de Leesuitdaging van 2018 als eerste las, komen flink wat zinnenprikkelende en verwondering opwekkende scènes voor. Robert Bijman schrijft niet alleen erg spannend, zijn verhalen getuigen van een fantasierijke verbeeldingswereld waar ik als lezer graag in meega en de wonderlijkste dingen beleven mag. Zijn serie boeken bevat de elementen: water, vuur en lucht en zijn vierde boek zal over aarde gaan. Ik kijk altijd weer uit naar wat Robert er nu weer bij verzonnen heeft.

Robert bedenkt de prachtigste wezens die een combinatie van menselijke en dierlijke eigenschappen bezitten. De interactie tussen hen leidt tot dit soort zinnenprikkelende scènes:

SCÈNE 1 (blz. 36)

“Tintelingen schoten door haar handen toen haar vingertoppen ontdekten dat de huid van haar billen de veren in zich had opgenomen. Voor al te nieuwsgierige ogen spreidde ze direct haar staart. Gevoelens voor de man op de bank namen explosief toe.”

In de volgende zin zie je zo’n wezen van dier in mens veranderen, midden in de actie:

SCÈNE 2 (blz. 69)

“Op het moment dat haar twee tentakels in haar heupen verdwenen en de zes loopvangarmen lange, ranke benen werden, deactiveerde ze haar levitatiekracht en viel ze de diepte in.

Robert beschrijft in zijn boek wonderbaarlijke werelden, zoals hier:

SCÈNE 3 (blz. 179)

“Ze doken op een hemellichaam af. Het blauw kristallen oppervlak was bezaaid met duizenden gaten waar dikke bundels licht uit schenen, alsof binnen in de planeet een jonge zon brandde. Ze vlogen naar een van de helder verlichte gaten in de bodem en doken de planeet binnen.”

 

Mijn 5 sterren recensie voor dit boek

Fenyx is het derde boek van Robert Bijman in de serie De Segrijn & Sotalia boeken.

Eerder las ik van hem: ‘De Anumoria Initiatie’ en ‘De Eldurea Deceptie’. In dit derde boek draait alles om Fenyxvrouwen. Akuakai wil achterhalen waarom vluchtelingen op zijn planeet worden vermoord en reist af naar de bron van het kwaad. Tom, Infinia, Panta en Shantea zien een mysterieus kubusschip verschijnen dat de gesloten zeestad Dephinia uit zee opzuigt. Ze volgen het schip naar een holle planeet waar Akuakai op het punt staat de heersende macht omver te werpen. Maar Delfinia opent zich en een aartsvijand komt vrij. Alle plannen lijken in duigen te vallen. Kunnen Tom, Infinia, Panta en Shantea nog wel iets beginnen tegen deze vijand? Tom en Infinia vluchten naar Lacertia, een planeet waar vogelmensen leven en dat is ook de plek waar Akuakai met Ula heen gegaan zijn. Shantea en Panta houden het kubusschip in de gaten. Dan volgt er een zoektocht naar Ula’s familie en blijkt dat niet iedereen is wie ze zeggen te zijn.

Dit boek staat vol met prachtige beschrijvingen van werelden waar mensen leven die allerlei eigenschappen hebben van dieren. Zo kan Akuakai bijvoorbeeld als een inktvis gebruik maken van mimicri en gaat hij op in de wand waar hij zich tegenaan drukt. Onzichtbaar voor de vijand. Tom kan zijn kleding in zijn lijf trekken en Infinia haar veren. De ene keer zijn ze inktvis of fenyx, de andere keer weer mens. Hoe ze een paringsdans uitvoeren is geweldig om te lezen. En zo zijn er veel meer prachtige ideeën uitgewerkt. Prachtige ideeën maar ook lugubere dingen van wat de vijand op zijn kerfstok heeft. Verschillende fenyxen zijn vreselijk gemarteld en gehersenspoeld en worden door de vijand misbruikt.

Uiteindelijk is niets meer zeker en zijn er personages die niet zijn wie ze zeggen te zijn. Het boek is heel spannend en heeft zowel veel fantasy elementen als science fiction elementen in zich.

Robert Bijman groeit als schrijver, zijn boeken worden steeds boeiender en beeldender. Hij bezit enorm veel fantasie en hij maakt combinaties die zowel vervreemdend als bekend overkomen. Je leeft als lezer ook steeds meer mee met Tom en Shantea die zowel mooie als verschrikkelijke dingen meemaken. Fenyx is alweer een spannend en intrigerend verhaal. Ik kijk uit naar het volgende deel, want er blijven nog een paar vragen onbeantwoord. Maar dit derde deel is echt weer knap geschreven. Een aanrader voor fantasy en science fiction liefhebbers.

De Segrijn & Sotalia boeken zijn o.a. hier te koop

Groeten van Johanna Lime

Jaar van het boek 2016 – de Reading Challenge van Hebban

Geplaatst 25 januari 2016

2016 jaar vanhet boek

2016 is het jaar van het boek en daarom doe ik mee aan de leesuitdaging van Hebban.

Het is nu 25 januari en ik heb me voorgenomen om dit jaar 30 boeken te lezen. Daarvan heb ik op dit moment 10% gehaald. Op Hebban.nl kun je meedoen met deze uitdaging, om zoveel mogelijk boeken te lezen. Een initiatief waar ik graag aan meedoe, want voor een schrijver is het goed om ook boeken van anderen te lezen.

De boeken die ik tot nu toe voor deze uitdaging las, waren zeer verschillend maar toch wel in mijn favoriete genre: fantasy en science fiction.

Er zijn op Hebban 50 categorieën en een afvinklijst om de gelezen boeken uit een bepaalde categorie bij te houden. Ik heb al een aantal boeken die ik wil lezen in 2016, ingedeeld in de categorieën van die lijst.

Het eerste boekje viel in de categorie “Een boek dat je in een avond uit hebt”. Het was een kort verhaal, een Splinter van uitgeverij Quasis met de titel Het Rad van Fortuin geschreven door Steph Swainston. Een kennismaking met deze auteur in een kort verhaal.

Het tweede boek dat ik las was uit de categorie “Een vrije keuze”, dit boek lag nog steeds in mijn kast en wilde ik dus nog altijd eens lezen. Het was Sleutels van Chaos van Hati Bell, uitgegeven bij Zilverspoor. Een goed verhaal met een setting in Ierland waarin allerlei fantasywezens voorkomen. Spannend en origineel.

Het derde boek dat ik nu uit heb is er een uit de categorie “Een verhalenbundel”. Het is een bundel met de titel Nanokanaries en olifantenhersenen van Pen Stewart. Hierin staan diverse verhalen die in een verre toekomst spelen of een bijzondere setting hebben. Distopisch, spannend, intrigerend, soms gruwelijk. Een interessante verzameling verhalen.

Tussendoor ben ik aan het lezen aan “Een boek met meer dan 500 bladzijden”, namelijk aan “Het spel der tronen 1e deel van Het lied van ijs en vuur” van George R.R. Martin. Dit is eigenlijk zelfs meer dan 750 pagina’s en daarmee ben ik op dit moment al een eind over de helft heen gekomen. Een goed verhaal en het voordeel van een boek is dat je je eigen verbeelding kunt gebruiken, hoewel ik toch de beelden uit de serie Game of Thrones wel voor me zie, omdat ik daarvan de twee eerste seizoenen al heb gekeken. Maar bij het lezen van het boek komen de beelden minder gruwelijk en bloederig op mijn netvlies te staan en heb ik er meer gevoelens bij. De indeling van boek of film is ook anders. Ik ben er nog niet helemaal uit wat ik mooier vind, maar denk toch dat het boek het gaat winnen.

Ik ben net begonnen aan een nieuw boek uit de categorie “Een magisch boek”, waarvoor ik Werelden van vuur en ijs van Tais Teng heb ingevuld, met een hele goede stijl die me erg bevalt. Ik heb in een paar avonden al meer dan vijftig pagina’s gelezen, ongeveer een vijfde, dus verwacht ik dat ik het tamelijk snel uit zal hebben.

Door de Hebban Challenge (op Goodreads heb je die trouwens elk jaar), lees ik momenteel twee boeken tegelijk. Het ene als e-book en het andere als papieren boek, het e-book achter mijn laptop en het papieren boek op bed. Dat bevalt mij wel en ik denk dat ik dertig boeken dit jaar wel haal, als ik zo verder ga. Misschien moet ik later in het jaar het aantal nog wel bij gaan stellen en worden het er nog meer.

Wow! Boeken lezen, korte verhalen schrijven, romans schrijven en kaften tekenen of fantasytekeningen maken – het is helemaal geweldig. Ik voel me springlevend hierdoor! Ik houd wel van dit soort competities.