Niemand heeft de leiding over jouw geluk, behalve jijzelf

18 november 2022

Waterloper verhalenwedstrijd – de uitslag

Niemand heeft de leiding over jouw geluk, behalve jijzelf.

Dat heb ik op zaterdag 12 november wel ervaren. Ondanks de heftige pijn aan mijn benen, omdat ik twee weken geleden ineens door mijn rechter knie heen zakte, ben ik toch naar de uitslag van de Waterloper verhalenwedstrijd gegaan. Het viel met de nodige ingenomen pijnstillers gelukkig niet tegen, ik kon het redden om er de hele middag bij te zijn.

Het was denk ik een kwestie van “mind over matter” om het maar eens in het Engels op te schrijven, ik had het voor geen goud willen missen.

En wat was het leuk!

Eerst kregen de juryleden een lunch aangeboden en natuurlijk hebben we gesproken over alle verhalen die we mochten lezen. Ik kwam erachter dat ik nog niet eens alle verhalen had gelezen die waren ingestuurd, want bij de eerste ronde waren de verhalen over alle juryleden verdeeld en sommigen kwamen niet in ronde 2 terecht. Ook hadden andere juryleden voor de verhalen van ronde 3 een andere rangorde dan ik en werd het toch nog heel verrassend wie er hadden gewonnen.

Wat ik wel vervelend vond, was dat de organisator, Roos, het zich erg aantrok dat een derde van de ingezonden verhalen moest worden gediskwalificeerd, omdat de regels om documenten anoniem in te sturen niet waren opgevolgd door een flink aantal deelnemers. Ik vind het echt de verantwoordelijkheid van de inzenders zelf, om zich aan de regels van de wedstrijd te houden. Er waren wat dat betreft ook fouten gemaakt met de vormgeving van de verhalen, die ik veelal maar over het hoofd heb gezien. De volgende keer wordt alles nog eens duidelijker uitgelegd in de reglementen en dan hoop ik dat de competitie nog spannender wordt en dat er nog meer schrijvers meedoen aan deze leuke themawedstrijd in ons genre.

Wat ik in ieder geval heb geleerd is, dat ik het heel leuk vind om jurylid te zijn voor Waterloper en dat ik beter niet kan gaan gokken wie de schrijvers achter de verhalen zijn. Wat dat betreft zat ik er helemaal naast. En dat was goed, want daarvoor is het ook een wedstrijd waarbij de auteur anoniem moet blijven, om een zo objectief mogelijke beoordeling te kunnen geven. Er wordt echt alleen gejureerd op de kwaliteit van de verhalen, en het was goed om te zien dat die kwaliteit er was, of er in ieder geval met wat oefening zou kunnen komen.

Het was bovendien heel leuk om te zien dat de meeste verhalen die ik hoog op mijn ranglijst had gezet ook hoog scoorden bij de andere juryleden.

De verhalen van Django Mathijsen en Anaïd Haen, van wie ik toch al heel wat heb gelezen, herkende ik zelfs ook niet. Als jurylid heb ik heel wat verhalen van hen mogen lezen, want ze hadden best veel ingestuurd, alleen herkende ik hun schrijfstijl niet. Ik verdenk hen ervan me expres te hebben misleid door ‘anders’ te gaan schrijven, nadat ze wisten dat ik jurylid zou zijn.

Dat het verhaal dat ik het beste vond, ‘Het is wat het is’, geschreven was door Brenda Hingstman, had ik niet verwacht. Dat maakt het juist zo leuk.

En dat ‘De legende van Latigo Barton’ door Django geschreven zou zijn, had ik net zomin verwacht. Wie verwacht er nou dat iemand die over robots schrijft een cowboy en indianenverhaal zal gaan schrijven met een geraamte in een grot?

Het verhaal van Anaïd Haen, dat de eerste prijs won, ‘Voor geen gat te vangen’, en dat ik op de tweede plaats op mijn rangorde had staan omdat ik geen twee verhalen op de eerste plaats mocht zetten, vond ik grandioos geschreven. Ik ben het er dus wel mee eens dat het uiteindelijk, na alle rangordes van juryleden bij elkaar, de winnaar werd.

Alle schrijvers die hebben meegedaan wil ik hierbij feliciteren. Jullie hebben toch maar mooi een verhaal ingestuurd en ik weet uit ervaring dat een themaverhaal voor Waterloper niet gemakkelijk is om te schrijven. Het is een hele uitdaging om aan het thema te voldoen. Ik hoop ook dat jullie iets hebben aan mijn juryrapport en dat jullie volgend jaar ook weer mee zullen doen. Een tip die ik je dan wel wil meegeven: lees de voorwaarden voor insturen goed door en volg ze ook op, voordat je op de verzendknop drukt. Neem de leiding over je eigen geluk en leg de verantwoordelijkheid niet bij de organisator maar houd hem bij jezelf.

Ik doe volgend jaar weer graag mee als jurylid, als Roos me vraagt.

NaNoWriMo november 2022

Dag 18 van de NaNoWriMo maand en ik ben bezig aan hoofdstuk 14 van Magische Alliantie boek 1 Woest water. Tjonge jonge het is me het verhaal wel. Ik moest er weer eens iets nieuws van maken van mezelf. Natuurlijk heb ik het mezelf daardoor weer eens niet gemakkelijk gemaakt. Een ander plot dat een beetje gebaseerd is op een thriller, maar niet helemaal. Een verhaal waarbij ik eens een ander soort oerkarakter voor storytelling heb uitgewerkt. Een nieuwe planeet met heel veel eilandjes en veel water. En een crimineel als antagonist, die op een wel heel moeilijk toegankelijke plek zijn basis heeft. Doe daarbij nog een groep schakelmagiërs, een pleegmoeder en een paar hybride mensenrassen en je hebt denk ik wel een idee wat ik mezelf heb aangedaan. Bij hoofdstuk 13 stokte het verhaal en zelfs mijn plotschema trok het niet meer verder. Maar vandaag, bij hoofdstuk 14, lukte het met toch weer om door te schrijven. Ik moest gewoon wat dingen in mijn plotschema van plaats veranderen en ik zat weer in ‘the flow’. En nu ga ik proberen om eerst het hele verhaal tot het einde toe verder uit te werken. De spannendste scènes komen er zoals altijd nog aan, dus ik ben benieuwd hoe ik er weer meer vaart in krijg en hoe ik de spanning nog verder op kan voeren, totdat de grootste wens van de protagonist vervuld zal zijn (hopelijk voor hem).

Verhaalredactiecursus

De verhaalredactiecursus die ik online volg gaat ook gewoon door. De derde les was afgelopen dinsdag. We hebben een leuke ploeg en zijn druk bezig aan een redactie. Echt heel leerzaam en daarnaast hebben we er veel plezier bij. Leuk om te volgen dus.

In About Books kwam de aankondiging van de Bootcamp verhalenbundel ter sprake

Met de Bootcamp van Zilverspoor, de eerste die bij de manuscriptenwedstrijd hoorde, ben ik met Marco, Arjen en Mirjam samen bezig aan korte verhalen in een verbeeldingswereld die tijdens de Bootcamp is bedacht. Echt heel fijn dat we elkaar zo goed hebben geholpen met redigeren van de verhalen, dat Cocky heeft besloten er een verhalenbundel van uit te willen geven. Doordat we allemaal een eigen inbreng hebben maar een gezamenlijke wereldbouw en doordat we de verhalen bij elkaar aan laten sluiten, zal het een toffe bundel worden voor liefhebbers van fantasyverhalen.

Redactieronde 2 gaat volgende week beginnen

Aanstaande maandag begint de redactieronden voor Interplanetair boek 3 Schakelmagie. Dan ga ik dus weer samen met Tamara Geraeds aan het werk om bij dit manuscript nog een keer alles goed door te nemen en het nog een beetje bij te schaven.

En volgende week is het alweer tijd voor de Zilverdag en krijgen we te horen wie de manuscriptenwedstrijd gewonnen heeft.

Spannend allemaal en ook best wel druk.

Het fijne is dat ik me er gelukkig bij voel. Bij het jureren, het schrijven van manuscripten en korte verhalen en het doen van de redacties. Dus het is een keuze waarvoor ik graag de leiding op me neem.

Groeten van Johanna Lime

Cijfertjes en verhalen van Johanna Lime

27 oktober 2022

22 en 23 oktober 2022 FACTS Belgische Comic Con in Gent

Voor het eerst sinds mijn debuut van 2015 stond ik met Zilverspoor in België, op FACTS in Gent. Ik overnachtte twee nachten in het van der Valk hotel en stond zowel op de zaterdag als op de zondag in de Flanders Expo. Net als bij de meeste festivals viel de afstand tussen de parkeerplaats en de ingang wel weer tegen, maar eenmaal in het gebouw viel het gelukkig alles mee. Het was weer een hele beleving.
Het mooie nieuws is, dat ik mijn weekendrecord verbroken heb, wat betreft het aantal boeken dat ik kon verkopen. Daarvan zelfs zes delen 1 van Sluimerend vuur, het eerste boek van trilogie De vergeten vloek. Daarnaast nog een paar andere titels. Hopelijk smaken mijn boeken de kopers naar meer en komen deze lezers terug voor meer boeken van Johanna Lime. Langzamerhand krijg ik het idee dat mijn wereldbouw, met fantasy (magie, goden en vreemde wezens) in een toekomstsetting (ruimteschepen, robots en computers) op andere planeten, steeds meer interesse krijgt. Of zouden Vlamingen sowieso meer lezen dan Nederlanders?
In ieder geval ben ik heel blij met het resultaat en heb ik een fijn weekend achter de rug met collega-schrijvers van de uitgeverij en vriendelijke mensen.

Ronde 1 van de hoofdredactie is klaar

Voor Interplanetair boek 3 Schakelmagie is de eerste hoofdredactieronde achter de rug. Er zijn meer dan 5.000 woorden geschrapt en het manuscript is zeventien pagina’s dunner geworden. Ik vind het helemaal niet erg, want het aantal woorden dat overblijft zorgt toch nog voor een flinke roman, die heel mooi past bij de andere twee boeken. Alle rode draadjes uit boek 1 Ruimtestad en boek 2 Geestenpoort komen netjes bij elkaar. Het overkoepelende plot van de trilogie is netjes afgerond. Ik ben Tamara Geraeds erg dankbaar voor haar kritische kijk op mijn schrijfwerk, ze heeft mijn zwakke punten weer perfect aangegeven en die zijn er inmiddels uit. Het verhaal is lekker strak geworden, en voor mijn doen heel erg spannend! Ik ben weer een stapje vooruit gekomen met het schrijven van verhalen die aangrijpend moeten zijn, vind ik zelf.

Afijn, er komt nog een ronde 2. Wie weet wat er daarin nog verandert aan dit manuscript. Het ziet ernaar uit dat het boek volgens de planning van Zilverbron begin 2023 uit gaat komen. Daar ben ik heel blij mee.

Andere projecten

Ik heb meegedaan aan de Manuscriptenwedstrijd van Zilverspoor, met een heel ander manuscript en een heel andere wereldbouw dan ik gewend ben. Daar komt een Zilverdag voor, waar de uitslag van de wedstrijd wordt verteld. Dus ook weer heel spannend om mee te maken. Hoever zal ik komen met mijn manuscript?

Bij die wedstrijd hoorde een Bootcamp waaraan ik met drie anderen heb meegedaan. We volgden lessen bij Cocky van Dijk en tijdens een van die lessen verzonnen we een gezamenlijke wereldbouw. We spraken af dat we daarvoor ook een aantal korte verhalen zouden schrijven. Ik had mezelf ten doel gesteld om er drie te schrijven. Dat viel nog niet zo mee, want de wereldbouw van de groep was geen setting die mijn voorkeur heeft bij fantasyverhalen. Toch is het me gelukt om er bepaalde elementen bij te halen waar ik wel iets mee kon. Vandaag kreeg ik het derde korte verhaal af. Het is me gelukt om er drie te schrijven, zoals ik van plan was!

Fantastic Stories

Zilverspoor heeft samen met The American Book Center een vijfde editie van een wedstrijd uitgeschreven, waar ik dit jaar aan heb meegedaan. Met een kort verhaal van maximaal 2000 woorden. Voor mij een enorme uitdaging, omdat ik meestal meer woorden nodig heb. Maar het is me wel gelukt.
Alleen haalde het niet de top 10. Jammer.
Toch ben ik blij dat ik het heb geschreven. Ik vind het zelf een goed verhaal, dat een relatie heeft gekregen met de covid periode en het thema eenzaamheid. Ik ben er trots op.
Misschien dat ik er ooit nog iets mee kan doen.

De uitslag van Waterloper Verhalenwedstrijd komt eraan.

Zaterdag 22 oktober vond de laatste controle plaats door de organisator en de toeziend coördinator van de Waterloper Verhalenwedstrijd. Er ging een e-mail uit naar alle deelnemers voor de prijsuitreiking, die dit jaar fysiek gaat plaatsvinden. Leuk! Maar ook heel spannend. Van wie waren de ingezonden verhalen die ik heb gejureerd? Wat zullen de schrijvers vinden van mijn commentaren?
We gaan het allemaal meemaken. Jureren is een heel nieuwe ervaring en het is me goed bevallen. Ik hoop dat Waterloper doorgaat en dat er een volgende editie komt. Een plek voor schrijvers in het fantastische genre om verhalen naar op te sturen. Dat hebben we hard nodig in Nederland, want zoveel mogelijkheden zijn er niet. Ik ben benieuwd naar de uitslag. Wie halen de hoogste plaatsen van editie vier?
Tot ziens, schrijvers.

Groeten van Johanna Lime

Wie is wie en wat is de beste volgende stap?

21 juli 2022

Gestopt met CampNaNoWriMo

Ik heb ongeveer 20.000 woorden voor het begin van Magische Alliantie geschreven en ook ongeveer 7.000 woorden aan een kort verhaal voor de Bootcamp, dus daarmee heb ik het doel voor juli 2022 van CampNaNoWriMo wel gehaald.

Ik besloot op 16 juli 2022 om ervan af te zien om de 50.000 woorden te willen halen. Nadat ik begonnen was aan hoofdstuk 4 van het manuscript, merkte ik dat ik heel moeilijk verder kwam. Daaruit leidde ik af dat ik beter eerst weer kon gaan plotten, zodat alle hoofdstukken tot in detail waren ingedeeld. Bovendien moet ik het magiesysteem voor mijn nieuwe serie beter opzetten en precies weten hoe dat werkt, voordat ik verder kan schrijven aan bijvoorbeeld hoofdstuk 4. Om dan zomaar wat te gaan schrijven, zoals bij NaNoWriMo vaak wordt geadviseerd, is niet echt mijn ding.

Welke korte verhalen schrijven

Mijn animo om een paar korte verhalen te gaan verzinnen voor de Harland Awards groeide, nadat de aankondiging langskwam op Hebban, maar eerlijk gezegd kreeg ik geen inspiratie. Nieuwe verhalen met een speciale wereldbouw voor ieder verhaal waaraan niemand de auteur mag herkennen, is echt iets lastigs tegenwoordig. Ik droomde wel van een paar verhalen, maar schreef ze midden in de nacht niet op in mijn notitieboek, waardoor ik ze ’s morgens alweer vergeten was. En overdag kon ik proberen te verzinnen wat ik wilde, maar een echt goed verhaal dat mij greep kwam niet naar boven. Het artikel op Hebban over fantasy schrijven en hoe je dat moet doen, gaf meer stress dan dat het me verder hielp om een goed idee te vinden dat aan zou spreken. Ik schrijf niet meer zo vrij als vroeger, vooral niet voor een prestigieuze wedstrijd als de Harland Awards met een literair air. Gek eigenlijk, want schrijven kan ik wel.

Nadat ik de interviews van de vorige vijf winnaars las, die op Fantasize kwamen te staan, is eerlijk gezegd mijn motivatie om nog aan de Harland Awards mee te gaan doen helemaal naar het nulpunt gedaald. Ik kwam erachter dat de winnaars van vorig jaar (op een vrouw na, die veel cursussen heeft gevolgd, voor het eerst eens meedeed en als vijfde eindigde) allemaal bebaarde witte mannen van middelbare leeftijd waren die ook voor de eerste keer hadden meegedaan. De hoogste winnaars hadden werk in de media of bij de film. Dat kan geen toeval meer zijn. Voor mij is de jury van de Harland Awards nu echt opnieuw door de mand gevallen. Ik had altijd al het idee dat er eigenlijk niemand zit die echt om het genre zoals dat is geeft, alleen om prestige in het literaire wereldje te krijgen. Nu is die overtuiging alleen maar versterkt. Misschien heeft mijn intuïtie het mis, al geloof ik dat zelf niet, omdat die het meestal bij het goede eind heeft. Natuurlijk gun ik die nieuwkomers hun prijzen wel, maar als er zo voorbij gegaan wordt aan schrijvers die al jaren meedoen, zit er niemand blijkbaar op verhalen van mij of van mijn collega’s te wachten. Dus waarvoor zou ik me dan nog inspannen, als ik bij voorbaat toch al ergens onderaan de lijst beland, als autodidactische schrijfvrouw op leeftijd zonder baard?

Nee, dan kan ik beter mijn nieuwe ingeving volgen en verhalen gaan schrijven over de personages die ik in de wereldbouw van mijn boeken al heb uitgedacht. In een wereld die ik leuk vind en waarvan ik nog veel meer wil ontdekken. Een kort verhaal over Khuks of Ollies zou wel leuk zijn. Of een verhaal over de cyborgs van Terra 102, de Duvornochianen met hun handigheid in reparaties of de Narnaërs en hun slechte humeur, daar kan ik dan beter iets voor gaan bedenken. Ik heb het toch al niet zo op prestige jagers, dus waarom zou ik me in allerlei bochten wringen voor naamsbekendheid die ik toch nooit krijg zonder mijn identiteit te verloochenen?

Personages tekenen en onderzoeken.

Na de CampNaNoWriMo houd ik mij de laatste dagen vooral bezig met een ander creatief proces. Ik ben mijn personages aan het tekenen, voor mijn karakterprofielen die ik als voorbereiding op mijn nieuwe serie nodig heb.

Gaandeweg rijpt het idee om aan de vraag te gaan beantwoorden die Tazzy Jenninga en Connie Flipse mij stelden in een recensie van een boek van mij. Of ik geen lijst van personages en korte beschrijvingen kon opnemen achter in een boek.

Een soort Wie is Wie?

Dinie en ik hadden heel vroeger ook al dat idee van zo’n lijst met namen en beschrijvingen, maar daar is het eigenlijk nooit van gekomen.
Nu denk ik niet dat zoiets ook gauw zal komen achter in een boek, daarvoor is die lijst te veelomvattend. Maar ik denk er wel aan om hem als pdf bestand op mijn website te zetten, zodat iedereen die dat wil hem daar kan downloaden, net als de lijst met uitgegeven werken die ik daar heb staan. Het vergt wat tijd en aandacht, het kan even duren voordat hij af is. Dus graag wat geduld.

Gaandeweg het tekenen, kwam ik op het idee om de wezens uit de Ruimtestad uit te gaan werken en daar korte verhalen over te gaan schrijven. Die kan ik altijd weer op Smashwords zetten, als e-books. Tijdens de Summer Sale blijkt dat er verschillende lezers zijn die mijn e-books wilden downloaden en ook op Kobo zie ik dat steeds vaker. Op die manier heb ik er ook meer profijt van en is het echt iets uit de verbeeldingswereld van Johanna Lime.

Tussen de tekst van deze blog door staan er alvast enkele plaatjes van personages, zoals die in het boek Ruimtestad voorkomen. Deze heb ik in de afgelopen week digitaal getekend. Ik schreef op Facebook dat ik zes personages zou laten zien, maar kwam erachter dat een ervan in Schakelmagie hoort en aangezien dat boek verwacht wordt in 2023 zou het een spoiler kunnen zijn. Dus daarvoor in de plek dan maar een Duvornochiaan.

Groeten van Johanna Lime

Advies uit de kosmos

14 juli 2022

Ooit heb ik me laten verleiden tot de impulsaankoop van een horoscoop, waar ik eigenlijk niks mee heb gedaan, behalve dan dat ik nog steeds elke dag een e-mail ontvang met een goedbedoeld advies uit de macrokosmos. Ik lees het door en klik het daarna meestal gewoon weer weg. Het is vaak zo algemeen en het gaat ook alleen maar uit van de zon in mijn sterrenteken, dat het meestal te vaag blijft om er iets concreets uit te kunnen halen. Op sommige dagen kloppen de gegevens best aardig. Het is maar wat je zien wilt, denk ik dan.

Meestal ga ik gewoon mijn eigen weg en besteed ik geen aandacht meer aan wat Astrology Answers mij uit wil leggen. Horoscopen hebben volgens mij alleen maar zin als ze iets kunnen bijdragen aan het begrijpen van bepaalde psychologische invloeden op je karakter, het beter begrijpen van jezelf. Wat dat betreft vind ik beschrijvingen van hoe bepaalde sterrenbeelden zich gedragen interessant bij het ontwikkelen van personages voor verhalen. Niet dat ik ze daarvoor tot nu toe trouwens ook bewust heb ingezet. Met Dinie samen heb ik vroeger wel onze dagboekpersonages voorzien van sterrentekens en ze op grond daarvan karaktertrekken meegegeven. Vermoedelijk sijpelde dat nog een beetje in onze eerste boeken door.

Het verband tussen de macrokosmos en de microkosmos intrigeert me. ‘Zo boven zo beneden’ – de wet van Hermes Trismegistos – komt zelfs in het Onze Vader voor, in de zin: ‘gelijk in de hemel alzo ook op aarde’. De klemtoon wordt er alleen altijd verkeerd gelegd, waardoor het net lijkt of hemel en aarde niet met elkaar verbonden horen te zijn. Het zijn van die dingen die nooit bespreekbaar waren in mijn familie, maar waar ik met Dinie wel heel goed over kon filosoferen. Het is een van de redenen waarom onze verhalen zich in het heelal afspelen, op andere planeten, denk ik vaak.

Vandaag kreeg ik deze tekst in de e-mail voor ogen en die beviel me wel.

Laat je vandaag leiden door je creativiteit.

De intuïtieve Maan beweegt door je 5e huis van zelfexpressie en artistieke passie, dus als er ooit een dag is geweest om van je passies je beroep te maken, dan zou dat vandaag het geval zijn.

Je hoeft er natuurlijk niet in één keer een heel manuscript uit te pompen of een oeuvre aan schilderijen te maken; concentreer je gewoon op het nastreven van wat je gelukkig maakt en voel je nu vervuld.

Vooral de laatste zin gaf me het gevoel dat ik gewoon moet doen waar ik zin ik heb vandaag. Zoals jullie weten ben ik deze maand aan het schrijven voor CampNaNoWriMo. Op 11 juli had ik mijn woordenaantal voor de hele maand juli 2022, het doel van 20.000 woorden, al gehaald. De proloog en de hoofdstukken 1 en 2 waren geschreven, en ook een kortverhaal.

Daarom heb ik mezelf een nieuw doel gesteld bij CampNaNoWriMo, voor de rest van deze maand. Waarom zou ik niet gewoon doorschrijven aan mijn nieuwe manuscript, dacht ik. Waarom geen 30.000 woorden erbij proberen te halen, zodat ik toch nog aan de gebruikelijke 50.000 woorden per maand kan komen? Daar ben ik op 12 juli dus aan begonnen en in twee dagen tijd schreef ik weer 4.999 woorden. Het houdt wel in dat ik ’s morgens het stuk van de vorige dag nog even redigeer en dan de hele middag bezig ben met schrijven. Het lijkt net werken voor je beroep, al ben ik dan gepensioneerd.

Wanneer ik zo met tekst bezig ben en met het verwoorden van zinnen en alinea’s voor een nieuw verhaal, begint mijn passie voor tekenen ook weer heel erg te kriebelen. Precies vandaag dacht ik: ‘Ik kan best een dag wat minder woorden schrijven en weer eens verder gaan met het tekenen van mijn personages. Dat moet toch ook kunnen?’

En zie: het advies van de sterren past precies bij mijn gevoel.

Dus ik denk dat ik maar gewoon ga doen wat mij gelukkig maakt. Een paar honderd woorden schrijven en dan verder met de tekeningen van de personages. Het manuscript hoeft toch pas over ruim een jaar opgestuurd te worden naar Zilverbron. Ik heb nog geen haast. En zo rigide hoef ik niet te voldoen aan CampNaNoWriMo doelen, want die bepaald ik ook gewoon zelf.

Groeten van Johanna Lime

Plotweek

7 juli 2022

Jullie weten natuurlijk dat ik in de maand juli meedoe aan CampNaNoWriMo, dat had ik in mijn blog van vorige week al geschreven. Ik kon kiezen uit verschillende mogelijkheden.

Het grappige om te merken is dan toch dat de keuze veelal ingegeven wordt door de omstandigheden. Ik ben voor het doel van 20.000 woorden, dat ik deze maand wil halen, best voortvarend van start gegaan. Op dag 1 en 2 had ik de proloog van Magische Alliantie deel 1 al geschreven en op dag 3 schreef ik ongeveer de helft van hoofdstuk 1. Ik was in drie dagen tijd 6.068 woorden op weg in het nieuwe verhaal.

Op de vierde dag reed ik naar mijn broer in Limburg en begon er een gezellige vakantieweek. Mijn laptop en alle spullen die ik nodig had voor het schrijven nam ik mee, want CampNaNoWriMo ging gewoon door. Toch ben ik niet verder gegaan met het schrijven aan de roman. Ik liep na de helft van hoofdstuk 1 behoorlijk vast en concludeerde dat ik toch eerst een goed plotschema nodig had om de rest te kunnen schrijven.

Nu had ik gelukkig vijf dagen voordat CampNaNoWriMo begon al een kort verhaal geschreven voor de Bootcamp en dus kon ik de eerder geschreven woorden opgeven voor mijn score in de logeerweek. Ik weet het, dat maakt mij een Nano Rebel, want die woorden komen niet uit de maand juli. Maar een Rebel ben ik toch meestal al, ik gebruik de CampNaNoWriMo gewoon op de manier die mij het beste uitkomt.

In de tijd dat ik bij mijn broer heb doorgebracht, gezellig een weekje samen, heb ik mooi aan mijn plot kunnen werken. Het goede nieuws is: ik ben tot het middelpunt van het verhaal gekomen en de eerste twaalf hoofdstukken staan nu precies zo ingedeeld dat ik de eerste helft van mijn boek al helemaal verder uit kan gaan schrijven. Ik weet wat er in de eerste twaalf hoofdstukken moet gebeuren, de scènes staan kort opgeschreven in het plotschema.

Het wordt een verhaal met een opbouw die ik nog niet eerder zo gebruikt heb. Hij is geplot naar aanleiding van een YouTube filmpje van Alexa Donne, waarin zij uitlegt hoe ze haar thrillers plot. Nee, mijn volgende boek wordt geen thriller waarin er een moord gepleegd wordt en dan wordt uitgezocht wie de dader is. Maar ik heb dit wel zo gedaan om eens te proberen of ik mijn science fantasy vanaf het begin iets spannender kan krijgen voor de lezer. Het blijkt dat ik tijdens het plotten ook nog steeds in het schema pas van Larry Brooks, het verhaalschema dat ik normaal gesproken gebruik voor de plaatsing van de keerpunten in mijn boeken en voor de spanningsboog. Het nieuwe verhaal past echter ook in de indeling die Alexa Donne heeft uitgelegd in haar filmpje. Bepaalde punten van onderzoek, van rechercheurswerk en botsingen met het gezag zijn dan wel net iets anders dan bij een thriller, ze passen vreemd genoeg precies in de hoofdstukken waar zij ze meestal plaatst. Het gaat in mijn verhaal dan wel niet om een moord die opgelost moet worden, maar wel om het mysterie waar de hoofdpersoon onderzoek naar doet. Zelfs de helpers passen in het schema. Zo goed, dat ik heb besloten om de twee vrienden van het hoofdpersonage ook mee te nemen naar de tweede helft van mijn verhaal. Daar zullen ze het zwaar voor de kiezen krijgen, vermoed ik.

Door dit schema dat ik vond op YouTube eerst in Word uit te werken en daarna pas de scènes in mijn gebruikelijke Excelschema te plaatsen, heb ik een nieuwe manier van plotten gevonden, die ik wellicht ook kan gebruiken voor de boeken die hierna nog geplot moeten worden.

Ik moet natuurlijk nog wel uitzoeken hoe ik de tweede helft van de roman verder plot. Daarvoor zal ik de actie aan het einde vermoedelijk nog wel iets verder uit moeten diepen en de wereldbouw van die vreemde onderwaterfabriek behoeft zeker ook nog heel wat onderzoek. Maar ik ben ervan overtuigt dat me dat gaat lukken. Het wordt een bijzonder verhaal dat op zijn eigen wijze ook weer aansluit bij Interplanetair, maar dan twintig jaar later.

Ook ben ik bezig geweest met de grote lijnen voor de serie van zes. Daarvan weet ik nu wie de hoofdpersonages worden, hoe ze heten, wie het zijn en op welke planeet het grootste deel van het verhaal zich af moet spelen. Ik gebruik voor deze verhalen meerdere perspectieven.

Het mooie is, dat als de logeerpartij voorbij is en ik weer thuis zal zijn, mijn woordenbuffer leeg is en ik weer verder kan met mijn roman.

Op dag 7 van CampNaNoWriMo ben ik 11,718 woorden op weg in de maand juli. Gemiddeld heb ik 1.674 woorden per dag op de teller staan, dat zit boven de 1.667 woorden die nodig zijn voor het normale doel van 50.000 per maand. Dus als het meezit, kan ik wellicht tijdens deze CampNaNoWriMo mijn oorspronkelijke doel van 20.000 woorden (een rustig begin aan mijn roman) bij gaan stellen naar de volle 50.000 woorden. Dan kan ik augustus mooi gebruiken voor korte verhalen die ik ook wilde schrijven en voor dingen rondom personages en wereldbouw die ik nog verder uit wil werken, zoals de kaart van Swanase. Ik heb nu zelfs het plan om zelf de elementen daarvan te gaan tekenen in plaats om ze van een kunstenaar op Shutterstock over te nemen. Afijn, jullie merken het al, ik loop weer over van de plannen.

Wat betreft mijn logeerpartij bij mijn broer, die is echt heel fijn. Ik krijg er veel positieve energie van. We kijken heerlijk elke avond naar SF series (Picard en Obi-Wan Kenobi) en we genieten met volle teugen van het contact met elkaar. Net als ik bij Dinie gewend was, laten we elkaar grotendeels vrij. Mijn broer is overdag heerlijk bezig met zijn modelbouw, hij maakt geweldig mooie diorama’s. En ik ben lekker achter mijn laptop bezig met mijn wereldbouw en plot. Gelukkig hebben we allebei van onze ouders meegekregen dat we ons nooit hoeven te vervelen en altijd wel ergens aan bezig zijn. Zo is het leven echt verrukkelijk.

Waar halen jullie nieuwe energie uit?

Groeten van Johanna Lime

Vrije keuze

30 juni 2022

Een keuze is geen keuze, bij twee keuzes heb je een dilemma, pas wanneer je uit drie of meer mogelijkheden kiezen kunt, heb je echt een vrije keuze.

Morgen begint CampNaNoWriMo, een hele maand elke dag schrijven. Ik heb voor het project dat ik daarvoor heb opgegeven het doel gesteld om 20.000 woorden te schrijven aan het begin van mijn volgende manuscript. In ieder geval wil ik een paar belangrijke scènes af zien te krijgen waarbij ik de sfeer van Swanase (een planeet met veel eilandjes en water) goed uit kan werken. Dat is dus mijn eerste keuze.

Maar ik wil mezelf niet al te vast zetten. Er moet nog veel worden voorbereid aan de serie die na Interplanetair zal komen en die zes boeken zal gaan omvatten. Voorbereidingen zoals het uitwerken van de personages en plot. Die personages moet ik eigenlijk voor alle zes de boeken al uitgewerkt hebben als ik aan boek 1 begin, omdat degenen die bij de Magische Alliantie horen in alle zes de delen voor zullen komen. Het zal bij dit CampNaNoWriMo project dus vermoedelijk echt maar bij een paar beginscènes blijven, omdat ik eerst nog meer moet bedenken en uitwerken voor het grotere geheel van deze nieuwe serie.

Niet getreurd. Ik sta mezelf gewoon toe om vrij te zijn in mijn keuzes. Daarom ben ik alvast begonnen met een kort verhaal, het tweede verhaal van de drie beloofde verhalen die bij de wereldbouw passen die ik samen met anderen heb bedacht op de Bootcamp bij Cocky van Dijk. Die Bootcamp hoorde bij de manuscriptenwedstrijd van Zilverspoor, waar ik ook aan mee heb gedaan. De andere cursisten van de Bootcamp schrijven ook korte verhalen in dezelfde door ons bedachte wereld en wie weet, komt er ooit een verhalenbundel van. IK ben nu bezig aan verhaal 2 en verhaal 3 moet ik nog bedenken. In ieder geval is dit een keuzemogelijkheid die ik ook nog heb, behalve de scènes op Swanase.

De derde mogelijkheid is dat ik twee verhalen van max. 7.500 woorden ga verzinnen en uitschrijven om mee te kunnen doen aan de Harland Awards van 2022 op Hebban. Ik heb werkelijk nog geen idee waar die dan over moeten gaan, maar ik kan natuurlijk altijd een onderwerp zoeken om over te schrijven en dan de belangrijke “Wat als vraag” stellen. Zoals ik er nu over denk, verwacht ik dat het onderwerp richting science fiction zal gaan, of misschien sluit ik aan bij de cyberpunk die ik gebruikt heb voor de manuscriptenwedstrijd. Ik zie het wel, deze derde mogelijkheid is er in elk geval.

Mijn vierde keuze is het tekenen van alle personages die ik nodig heb voor mijn volgende serie (en met terugwerkende kracht misschien ook wel het uitwerken van alle belangrijke personages uit mijn al gepubliceerde paperbacks) in Corel Painter, zodat ik niet afhankelijk ben van Pinterest plaatjes om te bedenken hoe de personages uit mijn boeken eruitzien. Ik heb de afgelopen weken gewerkt aan Torrun Brant, de zwaanvrouw van Swanase die ook in Interplanetair voorkomt. Verder heb ik getekend aan een hybride kruising tussen een zwaanmens en een vismens met de naam Astar Natas en zijn vriend de vismens Ross Krill, personages die ik bedacht heb voor boek 1 van Magische Alliantie. Een stukje van Ross kun je zien op het bovenstaande plaatje. Torrun stond vorige week al in dit blog.

Personages ontwerpen en tekenen is dus mijn vierde keuzemogelijkheid. Ik voel me vrij en ga me weer lekker bezighouden met schrijven en tekenen, twee dingen die ik heel graag doe.

Wie doet er ook mee aan CampNaNoWriMo in juli?

Groeten van Johanna Lime

Zomerkorting op e-books in juli 2022 – Alleen op Smashwords

30 juni 2022

Hallo, beste lezers, willen jullie deze zomervakantie nog iets van mij lezen?

Dan heb ik fantastisch nieuws!

Op Smashwords heb ik ook dit jaar weer een aantal e-books afgeprijsd. Ik doe weer mee met hun Summer Sale, die alleen in de maand juli zal zijn. Dus sla je slag! Lees eens een kort verhaal van Johanna Lime!

Dit is de link naar mijn pagina op Smashwords: https://smashwords.com/profile/view/JohannaLime2

Ik heb daar al mijn korte verhalen gepubliceerd als e-books.

Er zijn zes korte verhalen die naast mijn boeken van Zilverbron passen, omdat ze zich in dezelfde verbeeldingswereld afspelen of daar iets mee te maken hebben. Ik heb ze afgeprijsd van $1,99 naar $0,99. Het scheppingsverhaal, over hoe de zes draken uit mijn wereldbouw de planeten van het koninkrijk Laskoro schiepen, “De wording van Chyndyro” is in juli zelfs helemaal gratis te downloaden!

Het eerste en tweede deel van de Randsteden serie horen na elkaar gelezen te worden en zijn in juli ook gratis te downloaden.

Deze serie gaat over exoplaneten waar een nieuwe stad op gebouwd is met het woord rand in de naam. Ze hebben een verbinding met commandocentrum Almere, dat in Nederland ligt en deel uitmaakt van onze eigen Randstad. Alle verhalen hebben ooit meegedaan aan schrijfwedstrijden en zijn zoals bij mij te doen gebruikelijk een combinatie van fantasy en sciencefiction. Dinie en ik hebben ze herschreven en daarna kregen ze ook nog eens een gedegen redactie van Tamara Geraeds.

Vanaf deel 3 zijn de verhalen ook afzonderlijk van elkaar te lezen. Voor de Summer Sale heb ik ze allemaal 1 dollar goedkoper gemaakt. De coupons op de website van Smashwords, voor de korting, gaat automatisch bij de afrekening. Let wel op, de actie is alleen op Smashwords en dus niet via Kobo of Bol of zoiets.

Tenslotte wil ik jullie erop wijzen dat deze e-books van de afbeelding hierboven altijd al gratis te downloaden zijn van mijn Smashwords pagina. “Hoe een oger uit Geoglurk de aardmannen hielp” is een fantastisch verhaal voor lezers vanaf 10 jaar, waarvoor je zelf de prijs mag bepalen. Aangezien je ook kunt bepalen dat de prijs $0,00 is, kun je dit verhaal dus altijd gratis downloaden. Datzelfde geldt voor het boekje met mijn twintig blogs met informatie over schrijven, dat ik op mijn website heb staan en bovendien in dit e-book nog eens duidelijk bij elkaar heb gezet, zodat het te downloaden is.

Het kan zijn dat je er bij een retailer wel voor moet betalen, maar op mijn eigen Smashwords pagina zijn ze echt gratis te krijgen. En niet alleen als e-pub maar ook als pdf, als je dat liever wilt.

Ik hoop dat iedereen een fantastische zomer heeft!

Groeten van Johanna Lime

De weg naar succes, daar moet je veel voor doen

16 juni 2022

Een nieuwe blog voor deze week.

Elke week een blog voor mijn website schrijven, was een voornemen dat ik lang geleden maakte. Meestal lukt het wel en soms komt het er even niet van of dan komt het een paar dagen later pas. Deze week vroeg ik me af of ik wel kon schrijven over wat ik de afgelopen week heb gedaan. Ik heb me vooral bezig gehouden met jureren voor de themawedstrijd van Waterloper en daar kan ik natuurlijk niet veel over kwijt. Wat ik wel kan vertellen is al op de Facebookpagina van Waterloper naar voren gekomen. Er waren dit jaar 52 verhalen ingezonden, waarvan 23 door schrijvers die nog niet eerder aan de wedstrijd hadden meegedaan. Een leuke opsteker voor ons genre.

Nadat alles was goedgekeurd door de toeziend coördinator, stuurde organisator Roos mijn eerste portie verhalen naar mij op. Ik kreeg 15 verhalen om te lezen voor Ronde 1. (Er komen drie rondes) Iedere dag lees ik één verhaal. Dus elke dag maak ik ook een juryrapport over het betreffende verhaal dat ik voor die dag aan het lezen ben.

Ik merk dat ik mijn oude vaardigheden weer flink aan moet spreken. Eigenschappen zoals ik die voor mijn werk vroeger ook nodig heb gehad. Mijn laatste werkgever schreef dit over mij: verwerkt zeer veel informatie in korte tijd – is een absolute kei in het analyseren – kan op creatieve wijze structureren – is nauwgezet – werkt binnen duidelijke kaders – heeft een scherp oog voor detail – enzovoorts. Ik ben blij dat ik daar op terug kan vallen en hoop met mijn commentaren iedere schrijver te voorzien van een uitgebreid rapport dat de juiste feedback geeft om verder te kunnen komen met schrijven.

Terwijl ik hiermee bezig ben, moet ik weer terugdenken aan de leerweg die tien jaar schrijven voor mij is geweest.

Succes is de som van alle kleine pogingen die dag na dag herhaald werden

In 2012 deed ik zelf voor het eerst mee aan een schrijfwedstrijd in het genre. Het meeste heb ik geleerd van de uitgebreide rapporten die ik kreeg bij Fantastels en bij Waterloper. Ik herken in sommige verhalen die ik nu onder ogen krijg precies de fouten waar ik zelf ook tegenaan gelopen ben. Gelukkig zie ik dat de schrijvers die iets ingestuurd hebben van nature het talent bezitten om een fantasierijke verbeeldingswereld te bedenken voor hun verhalen. Daar ben ik blij om, want dat is een talent wat je nodig hebt. Zonder verbeeldingskracht en creativiteit lijkt het me onmogelijk om fantastiek te kunnen schrijven. Daarna komt het aan op de juiste schrijftechnieken. Het fijne daarvan is, dat dit vaardigheden zijn die je aan kunt leren. Om schrijftechnieken goed te leren is het nodig dat je er moeite voor doet om er veel mee te oefenen. Wereldbouw, personages, conflict en plot, perspectieven, vorm en taalgebruik, daar kun je als schrijver door het veel te doen in groeien.

Nu ik zelf jurylid ben van deze wedstrijd, wordt het mij des te duidelijker welke lange weg ik zelf al heb afgelegd in de tien jaar dat ik schrijf. Succes is echt een optelsom van alle pogingen die je doet, dag in dag uit, maand na maand en jaar na jaar. Een kunstenaar (en schrijven in ons genre is ook echt een prachtige kunst) wordt alleen maar steeds beter door heel veel kunst te maken. Dus heel veel verhalen te schrijven, en te herschrijven, en te verbeteren en te vervolmaken.

Ik ben nu zelf na die eerste wedstrijd van 2012 zoveel verder gekomen, dat ik best trots ben op mezelf. Toch heb ik nog steeds niet het gevoel dat ik uitgeleerd ben. Als mens blijf je altijd leren, hoe oud je ook wordt. Ook nu blijf ik nog steeds mijn best doen om weer een beetje beter te worden met schrijven. Ik hoop dat de lezers die mijn boeken kennen, het aan die verhalen zullen zien. Zelfs na 46 korte verhalen, 7 romans en 2 geschreven manuscripten ben ik er dus nog steeds niet. Dat is echter geen reden om niet meer te willen schrijven. De drang om een verhalenverteller te zijn zat er al vroeg in en de vaardigheid van het schrijven groeit alleen maar door het regelmatig te doen.

Het voelt goed om zo gewend geraakt te zijn aan schrijven dat ik niet meer zonder wil leven. Ik wil meer van die verhalen schrijven die ik vroeger al had willen lezen en hoop er ook andere mensen mee te raken. Dat gun ik iedereen die aan de wedstrijd meedoet ook. Het is in ieder geval al heel positief dat jullie hebben ingestuurd naar Waterloper. Alleen dat insturen is al goud waard! Het betekent dat er een verhaal geschreven is en dat is meer dan de meeste andere mensen kunnen zeggen. (Over de verhalen die ik nu gelezen heb, mag ik natuurlijk niks zeggen. Dat komt pas aan het einde van het jaar, bij de prijsuitreikingen van Waterloper. Ik weet dat het spannend is en dat je veel geduld moet oefenen, maar dat is nu eenmaal zo).

CampNaNoWriMo in juli 2022

Vorige keer schreef ik dat ik voor mijn volgende boek nog niet zo’n haast had. Ik ben gaan tekenen. Inmiddels heb ik zes sterrenkaarten gemaakt op A4 formaat en voor de CampNaNoWriMo maand van juli 2022 heb ik ook een kaft gefabriceerd voor mijn schrijfproject. Het ziet er nu toch naar uit dat ik voor 1 juli nog een week ga plotten voor het verhaal van mijn volgende boek. Ik begin weer hele scènes te dromen en het verhaal krijgt steeds meer vorm. Op het internet ben ik al op zoek gegaan naar informatie die ik voor dit verhaal ga gebruiken. In grote lijnen weet ik waar het over moet gaan. Dus als ik er de komende tijd echt eens goed voor ga zitten, zal het heus wel lukken om aan de hand van de lijsten van NaNoWriMo voor verhaallijn, personages en plot het hele verhaal te gaan plotten. Ik denk niet dat ik voor de volle 50.000 woorden in een maand ga, maar als ik 20.000 haal voor het CampNaNoWriMo project zal ik al dik tevreden zijn. Dan kan ik NaNoWriMo in november zoals gewoonlijk weer gebruiken voor versie 1 van het manuscript. En wie weet, schrijf ik in de tussentijd nog een paar korte verhalen voor de Bootcamp van Zilverspoor, want die hebben ze eigenlijk nog van mij tegoed.

Voorlopig ga ik rustig door met jureren voor Waterloper, die rol bevalt me ook prima.

Groeten van Johanna Lime.

Kamerverhuur in Sloppenflats

4 mei 2022

Kamerverhuur in Sloppenflats

Dit verhaal heeft in 2021 meegedaan aan de Harland Awards op Hebban en daar werd het voorzien van commentaar door enkele lezers. Aan de hand van hun opmerkingen heb ik het geredigeerd en daarna kwam het op Smashwords te staan als e-book.

Ik ben het met het commentaar van sommige lezers eens dat er weinig speculatiefs in het verhaal zit, als in de zin van fantasy. Wat de lezers vermoedelijk niet wisten is, dat ik dit verhaal gebaseerd het op het Japanse sprookje over de vogel die een poot brak. Daar wordt de vogel geholpen door een vrouw die naderhand voldoende rijst krijgt om te overleven. Een jaloerse vrouw die dat ziet, breekt zelf de poot van een vogel om ook een overdaad aan voedsel te willen krijgen. In plaats daarvan krijgt ze bedorven eten waar de wormen uitkruipen. Het is dus wel echt een soort ‘boontje komt om zijn loontje verhaal’ en ook wat moralistisch, maar dat zijn sprookjes vaak. Het speculatieve in deze variatie zit hem in de wereldbouw van de sloppenflats (die heb ik in het echt nergens nog gezien), dat idee kreeg ik van een afbeelding op Pinterest (wat ik voor de kaft van dit e-book nogal onherkenbaar heb veranderd).

Ik ben van de volgende (wat als) vragen uitgegaan bij dit verhaal: Wat als de klimaatverandering doorzet en studenten nog steeds geen woning vinden? Wat als de regering geen oplossingen vindt voor het huizentekort en de mensen zelf van schroot hun woningen bouwen, zoals in sloppenwijken in arme landen? Wat als ze die opstapelen tot torenflats? Afijn, ik wilde het een beetje actueel houden en misschien is het daardoor wel een verhaal geworden dat meer aansluit bij onze werkelijkheid dan ik kon vermoeden. Als dat zo is, vind ik dat zeker iets om ons zorgen over te (blijven) maken. In 2021 stonden mijn Harland Awards verhalen (Ruimteschroot en Kamerverhuur in sloppenflats) allebei nogal in het teken van de dystopie, want de problemen waar wij in onze echte wereld mee te maken hebben zijn groot, en als ze doorzetten ziet het erg zorgelijk uit. We moeten wel een oplossing vinden als we willen overleven. Ik hoop van harte dat Belenne en Sophie wat optimisme kunnen brengen en dat ‘Wie goed doet god ontmoet’ als spreekwoord ook nog steeds geldt.

Ik denk zelf dat dit verhaal geschikt is voor lezers vanaf 15 jaar.

Korte Samenvatting

Dit is een soort ‘boontje komt om zijn loontje verhaal’ en ook wat moralistisch, dat komt doordat ik het heb gebaseerd op het Japans sprookje over de mus die een poot brak. Ik heb dit verhaal in een dystopische setting geplaatst waarin actuele problematiek van klimaatverandering en woningtekort zich doorzet en mensen in sloppenflats wonen.

Hier is het e-book te vinden: https://www.smashwords.com/books/view/1145090

Veel leesplezier!

Johanna Lime

Ruimteschroot

4 mei 2022

Ruimteschroot

Dit verhaal heeft in 2021 meegedaan aan de Harland Awards op Hebban en daar werd het voorzien van commentaar door enkele lezers. Aan de hand van hun opmerkingen heb ik het geredigeerd en daarna kwam het op Smashwords te staan als e-book.

Ruimteschroot speelt zich af rond de Maan, in een tijd iets verder in onze toekomst. De mensheid heeft koloniesteden op de Maan en op Mars, de Aarde ligt er grotendeels verwoest bij. Kyle heeft een bergingsschip en werkt vanaf de Maan. Hij is alleen over omdat zijn familie aan de klimaatrampen en een wereldoorlog ten onder is gegaan. Zijn vader vocht tegen buitenaardse wezens, Kagidianen die het op het water van de Aarde hadden voorzien. Veel schepen zijn geëxplodeerd.

Zoals wij nu te kampen hebben met plastic vervuiling in onze oceanen, is de ruimte compleet vervuild door ruimteschroot. Kyle wil meehelpen om al dat ongewenste vuil op te ruimen. Hij spaart voor een woning op de Maan. Dan blijkt dat het werk in de ruimte gevaarlijker is dan hij had verwacht.

Ik denk zelf dat dit verhaal geschikt is voor lezers vanaf 15 jaar.

Korte Samenvatting

Ruimteschroot speelt zich af rond de Maan, in een tijd iets verder in onze toekomst. Zoals wij nu te kampen hebben met plastic vervuiling in onze oceanen, is de ruimte compleet vervuild door ruimteschroot. Kyle wil meehelpen om al dat ongewenste vuil op te ruimen. Zijn werk in de ruimte blijkt gevaarlijker te zijn dan hij had verwacht.

Hier is het e-book te vinden: https://www.smashwords.com/books/view/1145087

Veel leesplezier!

Johanna Lime