NaNoWriMo week 2, Waterloper en redactie

17 november 2019

De tweede week van de National Novel Writing Month staat bekend als ‘Hell Week’. Dat komt doordat de vermoeidheid toeslaat bij veel schrijvers die in de eerste week fris van start gegaan zijn. Ook begint de inspiratie van het begin op te raken en komen sommigen niet zo veel verder op een dag. Dat geldt denk ik dan het meest voor schrijvers die niet plotten en op dag een van november gewoon ergens beginnen en wel zien waar het verhaal hen heen leidt. Ik heb daar niet zoveel last van, al heb ik het zelfs met een schematische planning nog wel eens dat dingen tocht uitgebreider moeten worden en anders lopen dan gepland. Gelukkig had ik een paar goede invallen en kon ik weer verder als ik het even niet goed wist.

Ik had meer een ‘Hell Week’ doordat ik steeds werd onderbroken in mijn schrijfwerk. Om ruim tweeduizend woorden per dag vol te kunnen houden is het nodig om vier tot vijf uur per dag te schrijven, anders gaat het niet. Nu moest ik maandag de deur uit om bloed te prikken voor een controle bij de huisarts. Afijn, dat duurde niet zo lang dus de rest van de dag kon ik wel schrijven. Dinsdag had ik een afspraak bij de kapper en was ik een groot deel van de morgen kwijt. Donderdag was het helemaal druk en die hele dag kwam ik niet aan schrijven toe. Naar de huisarts voor de uitslag van het bloedonderzoek, tanken en auto wassen, boodschappen halen, met mijn vader naar de oogarts in het ziekenhuis in Zwijndrecht en ook nog eens zelf naar de fysiotherapeut. Tussendoor opletten dat ik mijn koolhydraatarme dieet goed opvolgde en mijn oefeningen deed voor mijn heup en knieën. Ik haat het echt als mijn dagen grotendeels opgaan aan allerlei verplichtingen die me de deur uit sturen. Het heeft er, denk ik, mee te maken dat ik dan dingen doen moet waar ik zelf niet voor gekozen heb. Ik heb er geen leiding over en word gedreven door omstandigheden.

Vrijdag mantelzorg voor mijn vader en ’s middags naar een begrafenisdienst voor de vader van mijn schoonzus. Zondagmiddag was dan weer leuk, de prijsuitreiking van Waterloper. Maar toch, de meeste tijd van week 2 van NaNoWriMo moest ik me in allerlei bochten wringen om mijn woordenaantallen te halen. Ik geef het toe, ik heb gesmokkeld. De ene dag schreef ik wat meer woorden, de andere wat minder. Ik heb er zo mee geschoven dat ik het kon regelen dat ik elke dag 1667 of meer woorden bij kon schrijven.

Ik ben er erg gelukkig mee dat het verhaal me nog steeds boeit en dat ik vandaag hoofdstuk 11 af kon ronden. Het eerste deel van de nieuwe trilogie, Interplanetair, belooft een goed verhaal te worden. Ik ben bijna op de helft en de rest wordt alleen maar spannender. Daarom hoop ik de komende week weer wat meer woorden te kunnen maken op een dag.

Uiteindelijk gaat het mij erom dat ik de eerste versie van deel 1 geschreven krijg, voor mezelf, zodat ik er later aan kan gaan sleutelen om er een manuscript van te maken dat naar de uitgever kan worden opgestuurd. Wat een boek kan worden.

Tot nu toe heb ik 40.489 woorden geschreven en het is nog lang geen 30 november, dus het gaat geweldig goed. Die 50.000 woorden moeten weer te halen zijn (en ook de rest, want voor het hele manuscript is 50.000 te weinig – maar die rest hoeft dus niet meer in de maand november af te komen, want voor NaNoWriMo ben je al winnaar als je de 50.000 haalt)

Ik houd u op de hoogte van de verdere ontwikkelingen.

Prijsuitreiking van Waterloper

Nu is het 17 november en ben ik teruggekomen van de prijsuitreiking van de schrijfwedstrijd Waterloper. Dat is een nieuwe themawedstrijd van de maand mei 2019. Ik had er drie korte verhalen voor ingestuurd. Van de 36 verhalen zijn er zeven gediskwalificeerd.

Voor de wedstrijd heb ik erg veel na moeten denken over verhalen die bij de drie thema’s zouden passen. Uiteindelijk heb ik twee nieuwe verhalen geschreven en een verhaal dat al eens eerder aan een wedstrijd meegedaan had als zogenaamd ‘veteranenverhaal’ herschreven en ingestuurd.

Mijn veteranenverhaal gaf ik de titel: ‘Hoe een oger uit Glelogurk de aardmannen hielp.’

Het jurylid, Steven Wekdam, kwam erachter dat ik het thema wel twee keer benoemd had, maar dat het niet een geïntegreerd onderdeel vormde van het verhaal zelf. Daardoor moest het worden gediskwalificeerd voor deze themawedstrijd. Maar hij vond het een heel leuk en grappig verhaal. Ook Gerard van de Akker vond het een leuk verhaal. Dus zo erg vind ik het eigenlijk niet eens. Dat er door twee juryleden wordt gezegd dat ze het leuk vonden, bewijst voor mij dat ik het gewoon nog eens door kan nemen en dan net als de rest uit kan gaan geven als e-book. Dat ben ik er dan ook mee van plan.

Met ‘De Piet Hein en de pratende hond’ kwam ik op plaats 27 terecht. Het was een beetje langdradig. Ik begin me af te vragen of ik wel korte verhalen moet blijven schrijven, want romans gaan mij denk ik veel beter af. Maar ik heb toch maar weer beloofd de volgende editie van Waterloper weer mee te doen. Dan komen er zes thema’s om uit te kiezen, wat het misschien wat makkelijker maakt om een verhaal bij een thema te zoeken.

Met ‘Die duivelse koeien’ kwam ik op plaats 21. Het was een leuk en luchtig verhaal over een inquisiteur op heksenjacht en koeien waar vlekjes aan zaten.

Ik heb net het volledige juryrapport binnen gekregen en ga het met veel belangstelling doorlezen. Eens kijken wat er beter kan worden door mijn verhalen nog eens te herschrijven.

Het was heel fijn om weer bij andere schrijvers samen bij de prijsuitreiking te zijn. De organisator en de juryleden hadden weer heel erg hun best gedaan. Lieve collega’s wonnen mooie certificaten. Ik heb zelfs ook een certificaat gewonnen: De ‘Eerste druppel senior prijs’, als oudste debutant van de Waterloper Verhalenwedstrijd. Maar het beste verhaal was van Debby Willems. Zij won met ‘Paardenbloemen” de eerste prijs en de trofee.

Gefeliciteerd, Debby!

 

Redactie van De vergeten vloek deel 3 Schamel verbond

Wat kan ik hierover zeggen? Natascha ven Limpt en ik zijn al druk bezig met ronde 1 van deze redactie en er zijn al negen hoofdstukken doorgenomen. Dat het in november al begonnen is, in de NaNoWriMo maand, maakt het voor mij extra druk. Maar we hebben wel ontdekt dat ik door de vorige redacties van boeken al heel wat geleerd heb. Tot nu toe vallen de te wijzigen scènes reuze mee. Ik heb het verhaal een poosje niet meer aangekeken en geniet er weer van als ik het tijdens de redactie teruglees. Dus ik heb er een goed gevoel over. Dat boek, het derde deel van de trilogie, wordt weer een boek waar ik volkomen achter kan staan. Alle draadjes uit de twee vorige boeken worden aan elkaar geknoopt.

 

Groeten van Johanna Lime

Een leuke herinnering aan Dinie – interview 2017

2 september 2019

Omdat ik vandaag via een chat even contact had met Django Mathijsen, werd ik eraan herinnerd dat er in 2017 een YouTube interview door hem gemaakt is, op de boekenmarkt in Goirle. We stonden daar met Roselynd Randolph, Django Mathijsen en Anaïd Haen en met Johanna Lime (Dinie Boudestein en Marjo Heijkoop). Dinie was er in 2017 nog bij en het interview was van samen. Leuk om het weer eens op te zoeken.

Hier is de link naar het interview uit 2017 op YouTube.

Django heeft mij op 4 augustus 2019 op Castlefest voor de tweede keer geïnterviewd. Dit interview verschijnt binnenkort op het Fantastels You Tube kanaal en dan zal ik die link ook op mijn website plaatsen.

In de tussentijd is er een nieuw boek bijgekomen (Smeulend venijn) en leg ik in het interview iets meer uit over Schimmenschuw en trilogie De vergeten vloek.

Maar dat dus later.

TIP: Wil je interviews met Nederlandstalige schrijvers in het fantasy, science fiction en horrorgenre volgen? Abonneer je dan op het YouTube kanaal van Django Mathijsen!

Groetjes van Johanna Lime

De projecten van Johanna Lime

5 mei 2019

Schrijfprojecten

Het schrijfwerk van de afgelopen maanden heeft me aan het denken gezet en daarom volgen er hier een paar gedachten over de projecten van Johanna Lime.

Ik had een project in april 2019 voor CampNaNoWriMo en moest weliswaar het aantal woorden bijstellen, maar dat mocht. Ik schreef ruim 20.000 woorden aan korte verhalen en aan twee hoofdstukken van mijn volgende boek.

Ik ken mezelf en weet dat ik in projecten werk, net als Sylviana Attholred uit De vergeten vloek deel 2, Smeulend venijn. Zij moet ook altijd iets te doen hebben, want anders piekert ze te veel. Zo ben ik ook. Het liefst ben ik nogal fanatiek bezig met een project dat tot een goed einde gebracht kan worden, zoals het schrijven van een verhaal. Ik vergeet dan koffie te drinken en ben zo geconcentreerd aan het werk, dat ik niet meer stoppen kan. Eergisteren kwam ik er bijvoorbeeld achter dat ik om 00.35 uur nog steeds achter mijn laptop zat. Ik moest hoognodig naar bed. Op zulke dagen ben ik vaak een uur te laat met het koken van mijn eten.

Wanneer ik zo bezig ben, vergeet ik letterlijk de tijd. En dat is eigenlijk heel fijn, want van nature ben ik ‘through-time’ zoals ze dat noemen bij NLP. (NLP staat voor Neuro linguïstisch programmeren, daar heb ik mijn ‘master practioner’ diploma van gehaald). Ik ben een planner en planners zijn geen levensgenieters. Ze komen bijvoorbeeld veel te vroeg op afspraken uit angst om te laat te zijn.

Maar als ik met projecten bezig ben, met een verhaal, een boek of een tekening, dan kan ik ‘in-time’ leven. Dan geniet ik echt en zou ik al mijn afspraken vergeten. De keerzijde is natuurlijk dat ik in die periodes ook vergeet om goed voor mezelf te zorgen. Ik leef in die andere wereld, ben creatief bezig en mijn interne criticus houdt zijn mond. Het is heerlijk rustig in mijn hoofd.

Het liefst werk ik aan een project waar ik nog jarenlang met plezier op terug kan kijken. Zoals ‘Schimmenschuw’ en de ‘De vergeten vloek trilogie’, waar Dinie en ik contracten voor kregen bij Zilverbron en waarbij er dus een vaste deadline bekend is om naartoe te werken.

Maar vanaf 2012 waren er ook de korte verhalen. We deden mee aan allerlei wedstrijden in het genre. Goede projecten om eveneens lekker creatief mee bezig te zijn.

De laatste tijd kwamen die vooral op herschrijven aan en met al het redactiewerk dat vanaf augustus 2018 stond gepland, was ik weer helemaal ‘through-time’. Herschrijven en redactiewerk zijn ideaal voor mijn logicadeel en voor de interne criticus, allebei onderdelen van mijn denken. Helaas heeft mijn creatieve deel dan minder in te brengen. Alles moet voldoen aan taalregels en stijlvormen.

Bij redactiewerk pieker ik en vaak twijfel ik eraan of ik het eigenlijk wel kan. Ik voel me er alleen prettig bij als ik zie dat het resultaat de moeite waard was. Wanneer aan het einde van het proces de verhalen mooi zijn opgeknapt. Als wat ik vertellen wilde precies zo in het verhaal is komen te staan zoals ik het me had voorgesteld of soms zelfs nog beter verwoord.

Daarom ben ik ook heel blij dat Dinie en ik in 2018 Tamara Geraeds hebben gevraagd om al onze korte verhalen, die we al als e-book hadden uitgebracht op Smashwords, een gedegen hoofdredactie mee te geven. Ze zijn echt veel mooier geworden.

Ga ze eens lezen.

 

Waterloper

In april 2019, met Camp NaNoWriMo, moest ik eigenlijk opnieuw het korte verhalen schrijven uit zien te vinden. Het was alweer een tijdje geleden dat er echt een nieuw verhaal bedacht was. Ik ging aan de slag, zonder Dinie die meehelpt en met de kennis die ik tot nu toe van het schrijven heb opgedaan. Dan merk je dat de lat met eisen zo langzamerhand ook steeds hoger is komen te liggen.

De Fantastels Verhalenwedstrijd waar Dinie en ik elk jaar aan meededen sinds 2012, is gestopt na onze inzending van 2017. Trek Sagae stopte ook en de Harland Awards, daar deden we al wat langer niet meer aan mee. Verhalenwedstrijden in het genre zijn tegenwoordig haast niet meer te vinden. Ook al omdat ik niet zo’n horrorschrijfster ben. Maar Roos Poppelaars organiseert een nieuwe wedstrijd in het genre. In de maand mei 2019 staat de eerste editie open voor inzending. Website: Waterloper Verhalenwedstrijd

Ik wilde dus graag in mei mee gaan doen aan de nieuwe Waterloper Verhalenwedstrijd. De opzet hiervan is iets anders dan bij Fantastels. Waterloper is namelijk een themawedstrijd. Er zijn drie vaste thema’s die op een of andere manier in de verhalen verwerkt moeten worden. Dat viel nog niet mee. Ik heb echt maanden van tevoren lopen piekeren en nadenken over hoe ik een verhaal kon schrijven waarbij een van deze thema’s een belangrijke rol zou spelen.

Gelukkig kreeg ik inspiratie en kon ik in elk geval twee verhalen schrijven in april. En in mei kan ik ze herschrijven en opsturen voor de wedstrijd.

Het grappige van bezig zijn met de opgegeven thema’s is, dat het wel lijkt of mijn perceptie van de omgeving mee verandert. Ik kan geen ringtone meer horen of ik denk aan rinkelende belletjes en kletsende luikjes. Gisteren reed ik langs een weiland waar koeien stonden te grazen. Ik zag hun vlekken en kreeg spontaan een grote glimlach om mijn mond. Steeds als ik mensen hoor praten, verwacht ik dat ze geheimen hebben die ze niet zo snel met mij willen delen. Ik fantaseer erover wat ze te verbergen hebben. Het is dus even wennen, maar een themawedstrijd heeft ook een humoristische kant en als hij maar lang genoeg blijft kan het hilarische bijwerkingen hebben voor een schrijfster zoals ik. Het zal alleen zaak blijven om inspiratie op te gaan doen vanaf het moment dat de thema’s bekend worden gemaakt.

Opletten dus!

Zodra ik mijn verhalen opgestuurd zal hebben, begint er weer een spannende tijd van afwachten tot aan de prijsuitreiking. Ik ben heel benieuwd naar deze wedstrijd en hoop dat het net als Fantastels een succes zal zijn. Want dat helpt mij bij het korte verhalen schrijven.

Zal de jury kunnen zien hoe ik sinds we in 2012 begonnen vooruit gegaan ben? Of moet ik daar niet van uitgaan en elk commentaar uit de juryrapporten ter harte nemen om het verhaal daar later weer mee te verbeteren door het te herschrijven. De tijd zal het leren.

Hopelijk zijn de verhalen weer publiceerbaar en kunnen ze later worden uitgegeven, zodat de lezers er ook iets aan hebben.

 

In mei ga ik weer verder schrijven aan deel 3 van De vergeten vloek, Schamel verbond.

Groeten van Marjo (Johanna Lime)

Uitslag van de Harland Awards en de Fantastels Verhalenwedstrijd 2015

Geplaatst 10 april 2016

LOGO_PHP2015_verhalen

April begon als een drukke maand voor wat betreft de schrijfwedstrijden waar wij in 2015 verhalen voor hebben ingezonden. Op 2 april werd het Gala van het fantastische boek voor de Harland Awards gehouden in de hoofdstad van ons land. Er was een middagprogramma met verschillende activiteiten en er was weer een Gala-avond waar de winnaars van de prijzen bekend gemaakt zouden worden.

Nu hadden we vorig jaar al moeite gehad om de auto te kunnen parkeren in ’s Hertogenbosch. Dus wij dachten erover om dit jaar maar met de trein te gaan, wetende dat parkeergarages in Amsterdam vreselijk duur zijn. Vijf jaar geleden betaalden we voor een dagje cursus in Amsterdam alleen al voor het parkeren vierenveertig euro. Dus nu besloten we dat we met de trein zouden gaan.

We kochten de kaartjes voor het avondprogramma en voor het middagprogramma en de OV kaarten werden opgewaardeerd. We stonden op zaterdag klaar om te vertrekken, maar toen kregen we koudwatervrees. Bovendien moeten we in alle eerlijkheid zeggen dat het lopen niet meer zo goed gaat als vroeger. We geven het eerlijk toe: wij zagen het niet langer zitten om een kwartier te moeten lopen naar een station, tweeënhalf uur te reizen met treinen, twintig minuten te moeten lopen naar de Rode Hoed en daar dan verloren tussen de massa door te brengen. Wij zijn niet van die mensen die spontaan op iedereen afstappen om een gesprek aan te gaan, wij staan vaak van een afstandje (als dat er is) toe te kijken. Bovendien was er geen maaltijd georganiseerd dus tussendoor zouden we nog eens op zoek moeten naar een eetgelegenheid in een drukke stad en vervolgens na afloop, laat in de avond in omgekeerde volgorde de reis moeten maken. Het zou ver na middernacht geworden zijn.

Bovendien bleek achteraf dat bekenden nauwelijks met elkaar in contact konden komen vanwege de drukte en zij daarom ook al niet met collega-schrijvers hebben gesproken. De uitslag werd op de website gezet en onze verhalen hadden het alweer niet gehaald door de voorselectie, terwijl wij juist vinden dat we deze keer heel goede verhalen ingestuurd hebben. De reden hiervoor is nog steeds onduidelijk, want de juryrapporten blijven tot nu toe nog uit. Inmiddels zijn we cynisch geworden over deze wedstrijd. Het is heel leuk dat er nu ook een romanwedstrijd bij is gekomen waarbij J. Sharpe, een collega van Zilverspoor, genomineerd was, samen met onze uitgever Jos Weijmer, die er helaas nooit meer bij zal kunnen zijn. Wat dat betreft spijt het ons dat we niet bij het Gala waren. We feliciteren Auke Hulst met het winnen van de romanprijs, met zijn boek “Slaap zacht, Johnny Idaho”. Verder feliciteren we de drie dames die op de hoogste plaatsen kwamen van de korte verhalenwedstrijd, vooral Lisette Jonkman die eerste werd.

Wij stonden op plaats 134 van 200 verhalen, maar wel samen met drieëndertig andere verhalen, ex aequo. Onder ons stond een cluster verhalen van anderen op de laatste plaats, boven ons stond 67% van de andere inzenders.

Of dit nu betekent dat wij zulke slechte schrijvers zijn? Nee, gelukkig putten we moed uit een uitspraak die we hoorden bij het volgen van een nieuwe schrijfcursus: De verhalen die wij schrijven zouden nooit door een ander zo geschreven kunnen worden en dus zijn ze uniek.

We hopen dat we uit het juryrapport kunnen ontdekken wat er beter zou kunnen, waardoor de twee verhalen op een hoger plan gebracht kunnen worden. Maar onze ervaring van vorig jaar met een juryrapport uit de voorselectie, waarin alleen maar in algemene termen zaken werden aangehaald die wij al wisten, doet ons vermoeden dat het dit jaar niet veel beter zal zijn.

Afijn, we zullen het zien als we uiteindelijk het juryrapport ontvangen. Of we dit jaar weer meedoen? We krijgen nu het gevoel dat we maar beter kunnen uitwijken naar andere wedstrijden.

Fantastels

Voor de Fantastels Verhalenwedstrijd op 9 april, de zaterdag erna dus, werd de bijeenkomst gehouden in het Amicitia Partycentrum in Lekkerkerk. Daar konden we in drie kwartier met de auto zijn, parkeren was gratis en na afloop konden we meedoen aan een buffetmaaltijd.

Geen gedoe met lange jurken en make-up, gewoon jezelf zijn en omdat we de juryleden en deelnemers langzamerhand steeds beter leren kennen en het niet te massaal was, konden we ervan genieten.

Hoewel we de verhalen die naar Fantastels waren gestuurd in 2015 minder goed vonden dan de twee die bij de Harland Awards terecht kwamen, bleek dat we hier toch niet helemaal onderaan in de rangorde eindigden. Onze verhalen bereikten de plaatsen 89, 70 en 44 van 107 verhalen. We bleven in de eerste ronde steken, maar dat was wat we al hadden verwacht. Vorig jaar waren we zo druk bezig met onze redactie van “Schimmenschuw” dat we alleen oktober maar hadden om deze drie verhalen af te krijgen. We konden ze ook niet even opzij leggen om ze later weer ter hand te nemen en te verbeteren voordat ze naar de wedstrijd gingen.

Het fijne bij Fantastels is, dat de hele rangorde van eindplaats naar winnaar helemaal wordt besproken. Er is tussendoor leerzaam commentaar van juryleden en de sfeer is ontspannen, hoewel natuurlijk de winnaar het langst in de zenuwen zit. Deze keer heeft Ben Adriaanse gewonnen met zijn verhaal “De aardappelen van Clingemans & Co”. Hij dacht op een gegeven moment dat ze hem vergeten waren, maar hij was nu juist de ster van de dag.

Tussendoor kregen we informatie over verschillende mogelijkheden om onze korte verhalen te kunnen publiceren. Er was een koffiepauze waarin we een babbeltje kon maken met andere schrijvers en met uitgevers, voordat de verhalen van ronde twee en drie werden besproken. Alle juryleden hielden een speech over een van de beste verhalen die in de laatste ronde zaten. Ze vonden dat die twaalf maar er weinig van het winnende verhaal verschilden, er hadden wel twaalf winnaars kunnen zijn.

Na afloop deden wij mee aan het buffet. Dat leverde interessante gesprekken op met bekenden en met de juryleden. We gingen er met een goed gevoel vandaan en zijn door het juryrapport van onze verhalen, dat we direct na afloop uit handen van de organisator ontvingen, gesterkt om met het commentaar dat daarin is verwerkt onze verhalen te gaan verbeteren. Commentaar overigens, dat opbouwend is en ook de goede dingen uit onze verhalen aangeeft. We kunnen zien welke zinnen we zeker moeten laten staan en waar nog dieper op emoties ingegaan kan worden, waar de foutjes zitten die we kunnen verbeteren en waar we nog iets aan het verhaal moeten veranderen of toevoegen. En dat is nou juist het fijne van een verhalenwedstrijd als Fantastels: zij helpen schrijvers om beter te gaan schrijven.

2016 Fantastels 3

Een paar leuke opmerkingen uit het juryrapport:

‘Je laat een spoor van kruimeltjes achter voor de oplettende lezer.’

‘Je alinea-indeling is prima, daarbij gaan veel auteurs de fout in.’

‘Je schrijft beeldend [prachtige spinnenwebben die een zilverkleurige glans vertoonden]’

‘Hou absoluut vast: je geëmancipeerde hoofdpersonage’

‘Je taalvaardigheid en schrijfstijl zijn uitstekend.’

En uit een gesprek met een jurylid:

‘Jullie hebben zo’n breed scala van onderwerpen.’

 

Uiteindelijk zullen we alle vijf de verhalen weer oppakken om ze te herschrijven. Als we er erg tevreden over zijn, komen ze als kortverhaal of misschien zelfs als bundel met een paar korte verhalen op Smashwords uit als e-book. Want onze verhalen zijn het waard om te lezen.

Meedoen aan een wedstrijd is goed. Bij de ene voelen we ons meer op ons gemak dan bij de andere, maar we winnen er altijd bij, want we hebben die verhalen toch maar geschreven, wat we anders misschien niet zouden doen.

Bedankt, organisatoren en juryleden van de fantastische verhalenwedstrijden!

 

2015 – Terugblik op een bewogen jaar

Geplaatst 23 december 2015

Publicaties 1609

 

In onze woonkamer houdt de schouderdraak de wacht boven de oogst van 2015, het jaar van onze eerste publicaties, van ons debuut als schrijfsters. Wat was het een bewogen jaar! Een jaar met hoge bergen en diepe dalen.

 

 

 

 

 

De metaredactie van Schimmenschuw was gestart in oktober 2014 en stagneerde.

We kregen bericht dat alle drie de verhalen en tekeningen van de Gentasia Awards 2014 zouden worden opgenomen in verhalenbundels van uitgeverij Annibo. De datum waarop we die bundels toegestuurd kregen werd later en later.

In de tussentijd bezochten we het Gala van het Fantastische Boek in ’s Hertogenbosch en kregen we het juryrapport van twee korte verhalen, waardoor de discussie of we wel door moesten gaan met schrijven in alle heftigheid weer losbarstte. Uiteindelijk werd beslist dat we stug zouden volhouden.

Ons boek Schimmenschuw bij uitgeverij Zilverbron stond op de planning voor mei 2015, op Keltfest en het bewijs daarvan verscheen op de website van Zilverbron. In februari, maart en april waren we heel druk met de metaredactie van Schimmenschuw, die nu echt goed op gang kwam.

Net toen we het laatste hoofdstuk opgestuurd hadden, kwam het vreselijke bericht dat onze uitgever, Jos Weijmer, was overleden. Niemand wist hoe het nu verder moest. Wij dachten dat we de publicatie van onze debuutroman wel op onze buiken konden schrijven.

Op de dag dat Jos werd begraven, gingen wij naar Stolwijk voor de prijsuitreiking van Fantastels Verhalenwedstrijd. Daar hebben we Jos samen met de aanwezigen geëerd met een applaus. We zaten in spanning te wachten op de uitslag die daarna bekend werd gemaakt. Twee verhalen waren al langs gekomen, maar het duurde wel erg lang voordat de derde titel op het scherm verscheen. Toen bleek dat het derde verhaal op de zestiende plaats stond! Dirk Bontes had hem persoonlijk zelfs op nummer één van zijn lijst staan. Wat waren we verbaasd en trots!

Op dezelfde dag kregen we de drie verhalenbundels van de Gentasia Awards binnen en zagen we onze verhalen met de bijbehorende tekeningen in echte boeken staan. Wow!

GA201401

Maar hoe moest het verder met Schimmenschuw? We wisten het echt niet.

En wat moesten we doen met de voorraad korte verhalen die we geschreven hadden en die steeds groter werd? We besloten de verhalen van de Paul Harland Prijs te gaan herschrijven en gebruikten CampNaNoWriMo als stok achter de deur om door te zetten. In april schreven we bovendien aan drie nieuwe verhalen voor de Gentasia Awards van 2015 en ook aan drie nieuwe verhalen voor Prozanni 2015. In de maanden daarna herschreven we zo goed als alle eerder door ons geschreven korte verhalen.

Bij Camp NaNoWriMo in juli schreven we twee nieuwe verhalen voor de Harland Awards van 2015 en bovendien gingen we toch beginnen met het herschrijven en anders indelen van ons grote verhaal: De vergeten vloek. De proloog en twee hoofdstukken kwamen af.

Het was in de tussentijd erg stil bij Zilverbron, er moest veel worden uitgezocht. Maar gelukkig kwam er in juli toch een heel positief bericht. De fakkel werd doorgegeven. Cocky en Barry van Dijk zouden de uitgeverij in januari 2016 helemaal overnemen. Castlefest ging door en er kwamen nieuwe boeken uit.

Op Castlefest kochten we een heel stel nieuwe boeken en hoorden we dat Schimmenschuw in 2015 nog gepubliceerd zou worden.

Inmiddels ging het bij Annibo niet goed, het Gentasia Festival dat gepland stond voor augustus en waarvoor wij al een hotel in Gent hadden geboekt, ging niet door. Toch hebben we de reis naar Gent wel gemaakt en er dat weekend vakantie gehouden. We hebben het Citadelpark gezien en vonden het erg jammer dat het Festival niet door kon gaan, want het park waar het gehouden zou worden, was er heel geschikt voor.

Ineens ging de zon weer schijnen en kregen we het bericht dat Schimmenschuw toch vroeger uitgegeven werd dan verwacht, het kon meedoen met de Elfia in Arcen.

Onze eigen exemplaren van Schimmenschuw werden bezorgd met een vrachtwagen. We namen de boeken waaraan we drieënhalf jaar hadden gewekt in onze handen. Wat fantastisch was dat. Nu voelden we ons pas echt schrijfsters!

Maar het mooiste kwam nog toen we in de tenten van Zilverbron en Zilverspoor stonden op de Elfia en samen met andere Nederlandse schrijvers als auteurs boeken verkochten. De twinkeling in de ogen van de gretige genreliefhebbers zien we nog steeds voor ons.

De jongeman die zich met sterretjes in zijn ogen afvroeg of hij droomde en dat er inderdaad zoveel fantasyboeken te koop waren van schrijvers van eigen bodem, heeft onze harten gestolen.

De gezellige Zilverfamilie van schrijvers bij onze uitgeverij is voor ons het warme gezin waar we nog heel lang thuis willen horen.

Cocky nam ons mee naar haar kantoor op het muurtje. Daar hebben we afgesproken dat we ons grote verhaal, De vergeten vloek, ook bij Zilverbron uit zullen geven. We zijn dus vanaf september weer bezig om ons verhaal te schrijven en steeds beter op te poetsen. Het eerste deel wordt verwacht in april 2017. De andere twee delen komen steeds anderhalf jaar later. Dat gaat ons vast en zeker lukken!

2015 Elfia Arcen 04

Tijdens de NaNoWriMo in november hebben we de helft van deel een alweer in eerste opzet afgekregen en in 2016 gaan we het helemaal schrijven en daarna komt het hele proces van herschrijven en redigeren weer op gang.

We schreven voor die tijd, in september, nog drie nieuwe verhalen voor de Fantastels Verhalenwedstrijd en we zijn erg benieuwd naar de juryrapporten die in 2016 weer uitgereikt zullen worden.

Dinie heeft op haar werk een drukke tijd achter de rug, ze moest weer een nieuw vak leren. Daardoor heeft ze minder tijd gehad om te schrijven dan Marjo die nog steeds werkloos is en die ondanks alle inspanningen maar geen nieuwe baan kan vinden. Zolang dat zo gaat, houdt ze zich naast het solliciteren bezig met schrijven en tekenen (van kaften van e-books bijvoorbeeld).

Dinie heeft inmiddels een flink aantal collega’s voor Schimmenschuw weten te interesseren. We horen van hen hele positieve berichten, iedereen die het boek heeft gekocht, vindt het geweldig.

Marjo is steeds bezig om ons boek te promoten via Facebook en daar hebben we ook al een paar lezers gevonden die het boek besteld hebben. Ook die zijn er heel positief over. Zelfs Marjo’s kapster die nog nooit fantasy las, leefde met Kamilia mee en werd heel nieuwsgierig zodat ze het boek helemaal uit las en nu dus ook fantasy gelezen heeft.

Schimmenschuw deed mee met een WINactie van de Boeken Adventskalender die Emmy op Zon en Maan heeft geplaatst. Het boek is naar de winnaar opgestuurd.

Voor onze korte verhalen (die we dus allemaal herschreven hebben in 2015) volgden we de cursus e-boeken maken bij onze collega Tais Teng. We hebben veel aan zijn cursus gehad en er zijn nu zelfs al zeven verhalen van ons als e-book te koop bij Smashwords. We zagen ze bij het zoeken naar Johanna Lime ook al staan bij Bol.com.

Het zou jammer zijn als onze (wedstrijd)verhalen alleen maar staan te verstoffen op onze harde schijven. Dus vinden we het fijn dat ze nu ook de lezers kunnen bereiken.

We komen aan het einde van 2015 aan bij Kerstfeest en Oud- en Nieuw. Het wordt dus tijd om voor 2016 een nieuw Vision Board te gaan maken, waar onze voornemens voor het nieuwe jaar op komen te staan. De schilderijlijst waar dat in zit, hangt in de kamer en wijst ons elke dag op de doelen die we willen bereiken, het is onze stimulans om onze dromen waar te maken.

Wij wensen iedereen Fijne Feestdagen en een heel voorspoedig 2016.

Ook al kent het leven vele diepe dalen en hoge bergen, blijf geloven in je dromen. Op een gegeven moment komen ze echt uit!

Dat geldt ook voor het verhaal dat voornamelijk door Dinie is geschreven: de novelle Equilibrium op Mundus. Op het plaatje hieronder staan de boeleters die heel belangrijk zijn voor de mensen die op De Rand van deze vreemde planeet rondtrekken. De tekening werd gemaakt door Marjo. (Meer tekeningen vindt u onder het menu Rechten). Het e-book is gepubliceerd op Smashwords.

A6 Equilibrium op Mundus - boeleters

 

Alweer kwam hij tot het besef dat hij de man van gisteren niet meer was

03 oktober 2014

 

Alweer kwam hij tot het besef dat hij de man van gisteren niet meer was

 

Bovenstaande zin werd door Thirza Meta, een jurylid van de Fantasy Strijd Brugge 2014, beoordeeld als: “Super tweede zin”. En dat is toch wel een heel fijn compliment. Door dit soort kleine, complimenteuze opmerkingen, merken wij dat wij, bij iedere schrijfwedstrijd waarvan we een juryrapport mogen ontvangen, niet meer de schrijfsters zijn van november 2011, toen we besloten om serieus onze verhalen te gaan schrijven.

In 2012 stuurden we ons eerste korte verhaal in naar de Fantasy Strijd Brugge. Dit was echt de eerste deelname aan een wedstrijd voor fantasyverhalen. We kwamen toen op plaats 148, bij 213 deelnemers en waren flink teleurgesteld. Het gemiddelde puntenaantal was 5,895.

Achteraf bezien was dit voor ons eerste verhaal – over een moderne magiër met een knuffelsteen, een treinreis en een zakkenroller – nog niet eens zo slecht.

Maar goed, er viel nog heel veel te leren. Dat bleek duidelijk uit het commentaar van de jury. Ook bij de Paul Harland Prijs en bij Fantastels van 2012 was het commentaar niet mals. We hadden er bijna de brui aan gegeven, maar kwamen met hulp van anderen toch al snel weer tot bezinning. Daarna zijn we hard aan de slag gegaan, om beter te gaan schrijven. Een cursus spelling, boeken bestuderen over schrijftechniek, meer gaan lezen, meer gaan schrijven en volhouden, steeds weer elkaar motiveren en volhouden.

Het rapport van de Fantasy Strijd Brugge 2014 zet ons nu op plaats 105, bij 259 deelnemers. het gemiddelde puntenaantal is 6,95.

Er zijn nog steeds punten die meer aandacht verdienen en we realiseren ons heel goed dat we er nog niet zijn. Maar de waardering wordt al hoger en daarmee is ons doel bereikt. Wij wilden namelijk graag ten opzichte van vorige keer een positieve ontwikkeling zien in ons eigen werk. En die is er.

Toegegeven: het verhaal was nogal voorspelbaar. En het ging ook maar over een vampier, wat misschien niet zo slim is in deze tijd, waarin dat de trend niet meer is. Het ging niet over een “gewone” vampier zoals werd opgemerkt, maar een pacifistische. En ja, dan kom je in conflict met jezelf als vampier, want hoe kom je dan aan bloed? Het verhaal was wel vlot geschreven en ook goed uitgewerkt. Het was voor ons ook een keuze welk verhaal er naar de Gentasia Awards zou gaan en welk naar deze wedstrijd. We hebben “De antibuilenbruildrank” dus maar naar de Gentasia Awards van 2014 gestuurd en dat is een goede keuze geweest, want dit verhaal komt in een bundel uit. “Pascifistenbloed” was een verhaal over een vampier, ja. Het kwam uit onze cursus “Personages, conflict en perspectief”, die we volgden bij de Schrijven Online Academie om beter te leren schrijven. En dat is dan toch aardig gelukt, want we hebben een beter rapportcijfer gekregen dan in 2012. Ook was de concurrentie dit jaar waarschijnlijk veel groter en worden andere schrijvers ook steeds beter. Wij zijn dus heus wel tevreden met deze plaats.

Petje af voor degenen die in de bundel Fantastisch Strijdtoneel IV zijn opgenomen met hun verhaal. We hebben dat boek vandaag per post mogen ontvangen, omdat we snel gereageerd hebben op een bericht van Stad Brugge Cultuur. Geweldig leuk! We gaan het lezen.

 

En nu op naar de volgende wedstrijd: Fantastels 2014. Gisteren hebben we drie samenvattingen gemaakt voor onze drie verhalen, waarmee we mee gaan doen met de Fantastels Verhalenwedstrijd. Deze drie verhalen zijn nu voor de derde keer opnieuw doorgenomen door ons en we hebben er alweer iets in aangepast. Wij vinden het een goede manier van werken om de verhalen ruim op tijd voor de deadline te schrijven. Zo houden we de tijd tot op het moment van inzenden en kunnen we het even wegleggen om later nog eens door te nemen. Dan kunnen we het verbeteren voordat het definitief de deur uit gaat.

Heel de maand oktober 2014 kan er ingezonden worden. Als het met deze drie nieuwe verhalen net zo goed gaat als in 2013, zijn wij alweer dik tevreden. Toen waren we flink gestegen in de ranglijst, ten opzichte van het verhaal dat in 2012 meedeed. Stiekem hopen we natuurlijk wel dat we nu dan echt de Feniksprijs zullen winnen, want vorig jaar zaten we daar maar net één plaatsje van verwijderd. Maar om die nu echt te winnen, moeten onze verhalen dan wel in ronde 2 of 3 terecht komen. Of dat gaat lukken?

In elk geval hebben wij het plezier van het schrijven ervan al ervaren. En als we niet winnen, herschrijven we ze weer aan de hand van het juryrapport. Dat hebben we dit afgelopen jaar ook al gedaan met de verhalen van 2013. Eén ervan komt in de Gentasia Awards bundel voor volwassenen, die in november verwacht wordt bij uitgeverij Annibo. De herschreven verhalen die nog niet direct ergens gepubliceerd kunnen worden, houden we apart als eventuele aanwinst voor een toekomstige bundel met verhalen van Johanna Lime.

 

Het laatste nieuws

9 september 2014

 

De Gentasia Awards bundels

Via onze vriendin op Facebook, Nienke Pool, kregen wij het bericht dat het goed gaat met de drie Gentasia bundels. Er is wel wat vertraging ontstaan door gezondheidsperikelen van Antoine Bomon. Maar hij werkt op dit moment samen met twee redacteuren aan de redactie van de verhalen en de uiteindelijke vormgeving van de bundels.

Uit de e-mail van Antoine Bomon van uitgeverij Annibo: “Dus nog een paar weken geduld. Eens de redactie van alle inzendingen afgerond is, ontvangt elke geselecteerde auteur nog een digitale proefdruk van zijn ingezonden verha(a)l(en). Wanneer iedereen zijn goedkeuring voor publicatie heeft gegeven, gaan de albums naar de drukker. Wij hopen alles nog voor eind september te kunnen afronden.

Het komt dus wel wat later, maar de bundels komen er aan! Nog even geduld alstublieft.

 

Wedstrijd “De Toekomst” van AZRA Magazine

Uitgeverij Parelz (de uitgeverij van onder andere AZRA Magazine) heeft na 31 augustus laten weten dat er 139 inzendingen waren voor de kortverhalenwedstrijd met als thema: “De Toekomst.”

De verhalen zijn nu bij de jury.

Wij hebben voor deze wedstrijd een verhaal ingezonden en wachten in spanning op de uitslag.

 

Redactierondes voor ons debuut “Schimmenschuw” bij Zilverbron

Cocky van Dijk is ons manuscript aan het inlezen voor de metaredactie van “Schimmenschuw”, welke in etappes zal komen. Na deze metaredactie op de verhaalinhoud, volgt daarna dan nog een woordredactie.

Ons boek zal echter nog steeds pas in augustus 2015 uitkomen bij Zilverbron. We (onze lezers en wij) moeten dus een lange adem hebben. In de tussentijd zullen we u op de hoogte houden met dit soort blogs op onze website.