Vrije keuze

30 juni 2022

Een keuze is geen keuze, bij twee keuzes heb je een dilemma, pas wanneer je uit drie of meer mogelijkheden kiezen kunt, heb je echt een vrije keuze.

Morgen begint CampNaNoWriMo, een hele maand elke dag schrijven. Ik heb voor het project dat ik daarvoor heb opgegeven het doel gesteld om 20.000 woorden te schrijven aan het begin van mijn volgende manuscript. In ieder geval wil ik een paar belangrijke scènes af zien te krijgen waarbij ik de sfeer van Swanase (een planeet met veel eilandjes en water) goed uit kan werken. Dat is dus mijn eerste keuze.

Maar ik wil mezelf niet al te vast zetten. Er moet nog veel worden voorbereid aan de serie die na Interplanetair zal komen en die zes boeken zal gaan omvatten. Voorbereidingen zoals het uitwerken van de personages en plot. Die personages moet ik eigenlijk voor alle zes de boeken al uitgewerkt hebben als ik aan boek 1 begin, omdat degenen die bij de Magische Alliantie horen in alle zes de delen voor zullen komen. Het zal bij dit CampNaNoWriMo project dus vermoedelijk echt maar bij een paar beginscènes blijven, omdat ik eerst nog meer moet bedenken en uitwerken voor het grotere geheel van deze nieuwe serie.

Niet getreurd. Ik sta mezelf gewoon toe om vrij te zijn in mijn keuzes. Daarom ben ik alvast begonnen met een kort verhaal, het tweede verhaal van de drie beloofde verhalen die bij de wereldbouw passen die ik samen met anderen heb bedacht op de Bootcamp bij Cocky van Dijk. Die Bootcamp hoorde bij de manuscriptenwedstrijd van Zilverspoor, waar ik ook aan mee heb gedaan. De andere cursisten van de Bootcamp schrijven ook korte verhalen in dezelfde door ons bedachte wereld en wie weet, komt er ooit een verhalenbundel van. IK ben nu bezig aan verhaal 2 en verhaal 3 moet ik nog bedenken. In ieder geval is dit een keuzemogelijkheid die ik ook nog heb, behalve de scènes op Swanase.

De derde mogelijkheid is dat ik twee verhalen van max. 7.500 woorden ga verzinnen en uitschrijven om mee te kunnen doen aan de Harland Awards van 2022 op Hebban. Ik heb werkelijk nog geen idee waar die dan over moeten gaan, maar ik kan natuurlijk altijd een onderwerp zoeken om over te schrijven en dan de belangrijke “Wat als vraag” stellen. Zoals ik er nu over denk, verwacht ik dat het onderwerp richting science fiction zal gaan, of misschien sluit ik aan bij de cyberpunk die ik gebruikt heb voor de manuscriptenwedstrijd. Ik zie het wel, deze derde mogelijkheid is er in elk geval.

Mijn vierde keuze is het tekenen van alle personages die ik nodig heb voor mijn volgende serie (en met terugwerkende kracht misschien ook wel het uitwerken van alle belangrijke personages uit mijn al gepubliceerde paperbacks) in Corel Painter, zodat ik niet afhankelijk ben van Pinterest plaatjes om te bedenken hoe de personages uit mijn boeken eruitzien. Ik heb de afgelopen weken gewerkt aan Torrun Brant, de zwaanvrouw van Swanase die ook in Interplanetair voorkomt. Verder heb ik getekend aan een hybride kruising tussen een zwaanmens en een vismens met de naam Astar Natas en zijn vriend de vismens Ross Krill, personages die ik bedacht heb voor boek 1 van Magische Alliantie. Een stukje van Ross kun je zien op het bovenstaande plaatje. Torrun stond vorige week al in dit blog.

Personages ontwerpen en tekenen is dus mijn vierde keuzemogelijkheid. Ik voel me vrij en ga me weer lekker bezighouden met schrijven en tekenen, twee dingen die ik heel graag doe.

Wie doet er ook mee aan CampNaNoWriMo in juli?

Groeten van Johanna Lime

Summer Sale in July 2022

July 30, 2022

Hello, dear readers, would you like to read something from me this summer?

Then I have fantastic news!

This year I again discounted an e-book on Smashwords. I am joining their Summer Sale, which will be in the month of July only. Take your chance! Read a short story by Johanna Lime!

“The Nebula Children of Hary Rud” is situated op the planet Berinyi5 of my worldbuilding, and it is about the taicapry race as you see on the cover. In July I will sell this e-book not for $1.99 but for $0,99

Follow this link: https://smashwords.com/profile/view/JohannaLime2

Have a great summer reading!

Yours truly, Johanna Lime

Zomerkorting op e-books in juli 2022 – Alleen op Smashwords

30 juni 2022

Hallo, beste lezers, willen jullie deze zomervakantie nog iets van mij lezen?

Dan heb ik fantastisch nieuws!

Op Smashwords heb ik ook dit jaar weer een aantal e-books afgeprijsd. Ik doe weer mee met hun Summer Sale, die alleen in de maand juli zal zijn. Dus sla je slag! Lees eens een kort verhaal van Johanna Lime!

Dit is de link naar mijn pagina op Smashwords: https://smashwords.com/profile/view/JohannaLime2

Ik heb daar al mijn korte verhalen gepubliceerd als e-books.

Er zijn zes korte verhalen die naast mijn boeken van Zilverbron passen, omdat ze zich in dezelfde verbeeldingswereld afspelen of daar iets mee te maken hebben. Ik heb ze afgeprijsd van $1,99 naar $0,99. Het scheppingsverhaal, over hoe de zes draken uit mijn wereldbouw de planeten van het koninkrijk Laskoro schiepen, “De wording van Chyndyro” is in juli zelfs helemaal gratis te downloaden!

Het eerste en tweede deel van de Randsteden serie horen na elkaar gelezen te worden en zijn in juli ook gratis te downloaden.

Deze serie gaat over exoplaneten waar een nieuwe stad op gebouwd is met het woord rand in de naam. Ze hebben een verbinding met commandocentrum Almere, dat in Nederland ligt en deel uitmaakt van onze eigen Randstad. Alle verhalen hebben ooit meegedaan aan schrijfwedstrijden en zijn zoals bij mij te doen gebruikelijk een combinatie van fantasy en sciencefiction. Dinie en ik hebben ze herschreven en daarna kregen ze ook nog eens een gedegen redactie van Tamara Geraeds.

Vanaf deel 3 zijn de verhalen ook afzonderlijk van elkaar te lezen. Voor de Summer Sale heb ik ze allemaal 1 dollar goedkoper gemaakt. De coupons op de website van Smashwords, voor de korting, gaat automatisch bij de afrekening. Let wel op, de actie is alleen op Smashwords en dus niet via Kobo of Bol of zoiets.

Tenslotte wil ik jullie erop wijzen dat deze e-books van de afbeelding hierboven altijd al gratis te downloaden zijn van mijn Smashwords pagina. “Hoe een oger uit Geoglurk de aardmannen hielp” is een fantastisch verhaal voor lezers vanaf 10 jaar, waarvoor je zelf de prijs mag bepalen. Aangezien je ook kunt bepalen dat de prijs $0,00 is, kun je dit verhaal dus altijd gratis downloaden. Datzelfde geldt voor het boekje met mijn twintig blogs met informatie over schrijven, dat ik op mijn website heb staan en bovendien in dit e-book nog eens duidelijk bij elkaar heb gezet, zodat het te downloaden is.

Het kan zijn dat je er bij een retailer wel voor moet betalen, maar op mijn eigen Smashwords pagina zijn ze echt gratis te krijgen. En niet alleen als e-pub maar ook als pdf, als je dat liever wilt.

Ik hoop dat iedereen een fantastische zomer heeft!

Groeten van Johanna Lime

Er chocolade van willen maken

24 juni 2022

Ik heb een drang, ik wil ergens chocolade van maken.

Natuurlijk is de uitdrukking “ergens geen chocolade van kunnen maken”, dat betekent ergens niets van terecht brengen of ergens geen wijs uit kunnen worden.

Wat als ik dat nu eens omdraai? Dan kan ik er juist wel chocolade van maken, want dat is wat ik wil: een goed product neerzetten.

Voordat ik mijn volgende boek helemaal tot in de puntjes ga plotten, wil ik eerst alle onderdelen van het verhaal voor het grootste deel hebben uitgewerkt.

Afgelopen maandag heb ik alle bestanden voor Interplanetair boek 3 Schakelmagie naar de uitgever opgestuurd. Daar kan ik dus niets meer aan veranderen totdat de redactie begint. Vandaag heb ik de eerste juryronde van Waterloper afgerond. Ik krijg dus weer wat meer tijd voor andere dingen dan korte verhalen analyseren. De volgende serie boeken lonkt mij, hij wil geschreven worden. Speciaal boek 1 van Magische Alliantie roept om aandacht.

De laatste tijd ben ik aan het brainstormen geweest en in grote lijnen weet ik waar mijn eerste verhaal uit de nieuwe serie van zes over moet gaan. Het idee is nu duidelijk genoeg. Maar toch is het nog steeds geen chocolade.

Om het helemaal perfect te krijgen wil ik nu eens niet alleen maar Pinterest plaatjes van mijn personages in mijn karakterschema’s zetten, maar tekeningen maken van hoe ze eruit zien.

Ik ben dus een paar dagen geleden aan het tekenen geslagen.

Het eerste personage dat ik getekend heb, om haar beweegredenen, sterke en zwakke kanten en dergelijke helder te krijgen, is Torrun Brant. Zij is de zwaanvrouw van Swanase, een vriendin van Irene Morane die ook al in trilogie Interplanetair voorkwam. Torrun speelt een belangrijke rol in mijn volgende boek, hoewel ze niet de hoofdpersoon is. Daar is ze dan al te oud voor. Het belangrijkste personage wordt een jonger wezen, weliswaar ook een hybride mens. Een vorm tussen een dier en een mens in.

Omdat ik die niet zo precies kan vinden op Pinterest (ze zijn nu eenmaal ontsproten uit mijn fantasiewereld) moet ik ze dus wel zelf gaan tekenen. Er zit niets anders op. Om een verhaal te kunnen schrijven over personages die iets meemaken, moet ik hen natuurlijk eerst tot in de puntjes leren kennen. Ook hoe ze er fysiek uitzien en welke speciale vaardigheden en eigenschappen dat oplevert. Ik ga dus, behalve dat ik alvast een paar scènes van het verhaal uit ga werken in juli, tijdens CampNaNoWriMo, ook aan de slag met Painter. Digitaal tekenen in plaats van schrijven. Er zit niets anders op.

Als het om chocolade gaat, is verzetten zinloos.

Om jullie een idee te geven van hoe mijn personages eruit gaan zien. Hier heb je een idee hoe de tekening van Torrun Brant is ontstaan.

Voor een serie van zes boeken met zes bestaande personages uit de vorige generatie en minstens zovele uit de generatie waar de serie om draaien zal, ben ik nog wel even bezig.

Niet dat ik het erg vind, het is juist heel leuk om dit te doen. Naast schrijven houd ik ook ontzettend veel van tekenen. Ik kijk er naar uit om me hiermee te vermaken deze zomer.

Gelukkig heb ik er ruim de tijd voor om eerst alle personages wat beter uit te werken, omdat het manuscript voor het volgende boek pas ergens midden in het volgende jaar geschreven moet zijn. Dus het gaat vast goed komen.

Waar gaan jullie chocolade van maken deze zomer?

Groeten van Johanna Lime

De weg naar succes, daar moet je veel voor doen

16 juni 2022

Een nieuwe blog voor deze week.

Elke week een blog voor mijn website schrijven, was een voornemen dat ik lang geleden maakte. Meestal lukt het wel en soms komt het er even niet van of dan komt het een paar dagen later pas. Deze week vroeg ik me af of ik wel kon schrijven over wat ik de afgelopen week heb gedaan. Ik heb me vooral bezig gehouden met jureren voor de themawedstrijd van Waterloper en daar kan ik natuurlijk niet veel over kwijt. Wat ik wel kan vertellen is al op de Facebookpagina van Waterloper naar voren gekomen. Er waren dit jaar 52 verhalen ingezonden, waarvan 23 door schrijvers die nog niet eerder aan de wedstrijd hadden meegedaan. Een leuke opsteker voor ons genre.

Nadat alles was goedgekeurd door de toeziend coördinator, stuurde organisator Roos mijn eerste portie verhalen naar mij op. Ik kreeg 15 verhalen om te lezen voor Ronde 1. (Er komen drie rondes) Iedere dag lees ik één verhaal. Dus elke dag maak ik ook een juryrapport over het betreffende verhaal dat ik voor die dag aan het lezen ben.

Ik merk dat ik mijn oude vaardigheden weer flink aan moet spreken. Eigenschappen zoals ik die voor mijn werk vroeger ook nodig heb gehad. Mijn laatste werkgever schreef dit over mij: verwerkt zeer veel informatie in korte tijd – is een absolute kei in het analyseren – kan op creatieve wijze structureren – is nauwgezet – werkt binnen duidelijke kaders – heeft een scherp oog voor detail – enzovoorts. Ik ben blij dat ik daar op terug kan vallen en hoop met mijn commentaren iedere schrijver te voorzien van een uitgebreid rapport dat de juiste feedback geeft om verder te kunnen komen met schrijven.

Terwijl ik hiermee bezig ben, moet ik weer terugdenken aan de leerweg die tien jaar schrijven voor mij is geweest.

Succes is de som van alle kleine pogingen die dag na dag herhaald werden

In 2012 deed ik zelf voor het eerst mee aan een schrijfwedstrijd in het genre. Het meeste heb ik geleerd van de uitgebreide rapporten die ik kreeg bij Fantastels en bij Waterloper. Ik herken in sommige verhalen die ik nu onder ogen krijg precies de fouten waar ik zelf ook tegenaan gelopen ben. Gelukkig zie ik dat de schrijvers die iets ingestuurd hebben van nature het talent bezitten om een fantasierijke verbeeldingswereld te bedenken voor hun verhalen. Daar ben ik blij om, want dat is een talent wat je nodig hebt. Zonder verbeeldingskracht en creativiteit lijkt het me onmogelijk om fantastiek te kunnen schrijven. Daarna komt het aan op de juiste schrijftechnieken. Het fijne daarvan is, dat dit vaardigheden zijn die je aan kunt leren. Om schrijftechnieken goed te leren is het nodig dat je er moeite voor doet om er veel mee te oefenen. Wereldbouw, personages, conflict en plot, perspectieven, vorm en taalgebruik, daar kun je als schrijver door het veel te doen in groeien.

Nu ik zelf jurylid ben van deze wedstrijd, wordt het mij des te duidelijker welke lange weg ik zelf al heb afgelegd in de tien jaar dat ik schrijf. Succes is echt een optelsom van alle pogingen die je doet, dag in dag uit, maand na maand en jaar na jaar. Een kunstenaar (en schrijven in ons genre is ook echt een prachtige kunst) wordt alleen maar steeds beter door heel veel kunst te maken. Dus heel veel verhalen te schrijven, en te herschrijven, en te verbeteren en te vervolmaken.

Ik ben nu zelf na die eerste wedstrijd van 2012 zoveel verder gekomen, dat ik best trots ben op mezelf. Toch heb ik nog steeds niet het gevoel dat ik uitgeleerd ben. Als mens blijf je altijd leren, hoe oud je ook wordt. Ook nu blijf ik nog steeds mijn best doen om weer een beetje beter te worden met schrijven. Ik hoop dat de lezers die mijn boeken kennen, het aan die verhalen zullen zien. Zelfs na 46 korte verhalen, 7 romans en 2 geschreven manuscripten ben ik er dus nog steeds niet. Dat is echter geen reden om niet meer te willen schrijven. De drang om een verhalenverteller te zijn zat er al vroeg in en de vaardigheid van het schrijven groeit alleen maar door het regelmatig te doen.

Het voelt goed om zo gewend geraakt te zijn aan schrijven dat ik niet meer zonder wil leven. Ik wil meer van die verhalen schrijven die ik vroeger al had willen lezen en hoop er ook andere mensen mee te raken. Dat gun ik iedereen die aan de wedstrijd meedoet ook. Het is in ieder geval al heel positief dat jullie hebben ingestuurd naar Waterloper. Alleen dat insturen is al goud waard! Het betekent dat er een verhaal geschreven is en dat is meer dan de meeste andere mensen kunnen zeggen. (Over de verhalen die ik nu gelezen heb, mag ik natuurlijk niks zeggen. Dat komt pas aan het einde van het jaar, bij de prijsuitreikingen van Waterloper. Ik weet dat het spannend is en dat je veel geduld moet oefenen, maar dat is nu eenmaal zo).

CampNaNoWriMo in juli 2022

Vorige keer schreef ik dat ik voor mijn volgende boek nog niet zo’n haast had. Ik ben gaan tekenen. Inmiddels heb ik zes sterrenkaarten gemaakt op A4 formaat en voor de CampNaNoWriMo maand van juli 2022 heb ik ook een kaft gefabriceerd voor mijn schrijfproject. Het ziet er nu toch naar uit dat ik voor 1 juli nog een week ga plotten voor het verhaal van mijn volgende boek. Ik begin weer hele scènes te dromen en het verhaal krijgt steeds meer vorm. Op het internet ben ik al op zoek gegaan naar informatie die ik voor dit verhaal ga gebruiken. In grote lijnen weet ik waar het over moet gaan. Dus als ik er de komende tijd echt eens goed voor ga zitten, zal het heus wel lukken om aan de hand van de lijsten van NaNoWriMo voor verhaallijn, personages en plot het hele verhaal te gaan plotten. Ik denk niet dat ik voor de volle 50.000 woorden in een maand ga, maar als ik 20.000 haal voor het CampNaNoWriMo project zal ik al dik tevreden zijn. Dan kan ik NaNoWriMo in november zoals gewoonlijk weer gebruiken voor versie 1 van het manuscript. En wie weet, schrijf ik in de tussentijd nog een paar korte verhalen voor de Bootcamp van Zilverspoor, want die hebben ze eigenlijk nog van mij tegoed.

Voorlopig ga ik rustig door met jureren voor Waterloper, die rol bevalt me ook prima.

Groeten van Johanna Lime.

Schrijven, tekenen en jureren

10 juni 2022

Schrijven

Het schrijven staat nu echt op een laag pitje. Zo af en toe verzin ik nog wel iets voor mijn verhaal, maar veel is het de laatste dagen niet. Een goed uitgewerkt verhaalschema zie ik voorlopig nog steeds niet ontstaan. Terwijl ik afgelopen dinsdag bij de kapper zat te wachten voordat, na het verven, mijn haar gewassen en geknipt kon worden, was de laatste keer dat ik een brainstorm had. Weliswaar een flinke, dus ik heb wel weer wat over de personages ontdekt.

Tekenen

Deze week besprong me plotseling het idee dat ik de sterrenkaart van Schamel verbond en ook die van Ruimtestad, nodig uit moest breiden. De kaart waarop het deel van het universum uitgetekend staat, waarin mijn verhalen zich afspelen, miste een paar belangrijke planeten waar ik over wilde schrijven. Ik ging me bezig houden met het foto’s maken van pagina’s uit de Sterrenbeeldenatlas die ik steeds heb gebruikt en het tekenen van de sterrenbeelden voor de nieuwere en uitgebreidere kaart. Dat is waar ik me de laatste dagen mee bezig gehouden heb. De nieuwe kaart is inmiddels nog veel groter geworden dan A3 formaat. Hij is al 70 x 60 centimeter. Het is een flink project, waarvan ik nog niet precies weet wat ik ervan ga gebruiken voor mijn volgende boekenserie. Het is alleen erg handig om te hebben, als duidelijk zichtbare achtergrondinformatie bij mijn wereldbouw.

Voorbereiden voor CampNaNoWriMo

Ik heb geen haast met mijn verhaal. Het is beter dat ik even de tijd neem om alles goed te overdenken en te tekenen, dan dat ik overhaast te werk ga met mijn nieuwe serie. Voorlopig moet natuurlijk eerst Interplanetair boek 3 Schakelmagie nog naar de uitgever worden opgestuurd. Als dat achter de rug is, komt de vraag wanneer de redactie daarvoor begint. Mijn volgende boek komt in 2023 uit, de serie die ik nu wil schrijven komt daarna pas. Het eerste boek ervan komt in 2024 aan bod. Ik heb dus nog wel even de tijd om nieuwe dingen te bedenken. Of het een CampNaNoWriMo project gaat worden voor juli 2022, is dus nog maar de vraag. Misschien moet ik al tevreden zijn met een paar uitgewerkte scènes, want het plotschema heb ik voorlopig ook nog niet gemaakt. Wellicht kan ik beter een paar korte verhalen proberen te schrijven tijdens de CampNaNoWriMo deze zomer.

Jureren voor Waterloper

Wat in ieder geval zeker is, is dat ik ben begonnen met ronde 1 voor Waterloper. Ik kreeg 15 verhalen toegestuurd voor Ronde 1. Als Marjo Heijkoop heb ik een andere rol dan als Johanna Lime. Marjo is sinds de vierde editie jurylid voor deze verhalenwedstrijd.

Mijn interne criticus geniet, mijn analyticus eveneens, de schrijver in mij wil adviseren. Het is een rol die mij wel past, al weet ik natuurlijk nog niet alles. Ik ben hier op het moment nog maar twee dagen mee bezig, maar ik vind het een leuke en belangrijke taak die ik erbij gekregen heb.

In het jureren van de wedstrijdverhalen gaat veel tijd zitten, dat heb ik alvast wel gemerkt. Het komt me dus eigenlijk prima uit dat ik het met mijn schrijfprojecten wat rustiger aan kan gaan doen. Misschien is het juist goed als ik nu iets meer zin in tekenen heb dan in schrijven, dan kan ik toch die hybride personages eens helemaal goed uitwerken die in mijn volgende boeken de hoofdrol krijgen.

Groeten van Johanna Lime

Brainstorm begonnen

5 juni 2022

Hoe staat het ervoor met de nieuwe schrijfprojecten?

Eerlijk gezegd zit het nog in het beginstadium: de brainstorm.

Eigenlijk was ik vanaf maart 2022 al begonnen met het brainstormen voor nieuwe ideeën voor mijn volgende serie boeken en dan vooral voor het eerste deel, omdat ik dat in 2022 nog wil gaan plotten en schrijven. Ik heb in de maand maart “De twaalf oerkarakters van storytelling” gelezen, een boek over schrijven van Mieke Bouwma. Eens kijken wat ik met de archetypen kan gaan doen. Ik probeer een nieuw concept te bedenken voor de indeling van mijn verhaal. Dat leek me wel een goed plan: een nieuwe serie, een nieuwe indeling.

Die indeling heb ik gevonden door twee verhaallijnen te gaan gebruiken. De verhaallijn van de hoofdpersoon chronologisch en het verhaal van de aan de hoofdpersoon gelinkte magiër uit de Magische Alliantie in a-chronologische volgorde. Ik wil ze bij de keerpunten in het verhaal bij elkaar laten komen. Voor de lezer zal het een soort puzzel moeten worden waarbij er steeds een beetje meer informatie over wat er nu precies gebeurd is in het verleden duidelijk wordt, waardoor de gebeurtenissen in het heden er konden komen.

Ik weet het: ik maak het me hiermee weer eens niet gemakkelijk. Maar als dit me lukt, ben ik weer een niveau verder gekomen als schrijver. Ik moet het gewoon proberen.

Nu gaat het brainstormen niet zo vlot als ik verwachtte. Want een nieuwe serie van zes boeken die allemaal iets met elkaar te maken hebben maar toch als drie tweeluiken gelezen moeten kunnen worden, is een hele opgave om uit te denken.

Het goede nieuws is dat ik in hele grote lijnen nu weet wat ik ongeveer wil per boek.

Het minder goede nieuws is dat ik de brainstorm voor boek 1 uit de serie al een paar keer heb moeten bijstellen omdat het me niet zinde.

Maar op 4 juni kreeg ik ineens veel inspiratie en stond de verhaallijn van de hoofdpersoon zomaar ineens op papier. Vandaag heb ik alles in de computer overgetypt uit het dikke schrift, omdat ik graag ook alles digitaal wil hebben.

Het is nog niet voldoende om er nu al een plot van samen te stellen, maar ik ben allang blij dat deze verhaallijn min of meer duidelijk is geworden. Er schort nog wel wat aan, maar dat bestaat eruit dat ik onderzoek moet gaan doen naar technische zaken, zoals de kern van een planeet, een leven in de diepzee, ecologie en biotopen en bepaalde technische middelen die in het verhaal voor moeten komen. Ook de magie zal ik nog wat gedetailleerder moeten bedenken. Maar dat is allemaal een kwestie van informatie zoeken op het internet en in boeken, misschien een paar natuurfilms bekijken en dingen uittekenen van hoe de personages er nu eigenlijk uit komen te zien. Het worden hybride wezens dus dat moet ik even duidelijk zien te krijgen voordat ik kan beginnen met schrijven.

De a-chronologische verhaallijn van de magiër moet ik nog gedetailleerd opschrijven en ook de antagonist wil ik duidelijker uitwerken. Beweegredenen, eigenschappen en wat ze doen.

Ik ben er nog niet, maar ik ben al blij dat er nu iets komt. Sommige dingen zijn alweer gewijzigd. Het gaat niet perfect en daarom is het maar goed dat er gummetjes zijn. Wat ik eerder had bedacht en niet kan gebruiken, kan ik gewoon aan de kant schuiven en doorgaan met wat wel werkt voor het verhaal.

Na deze brainstormfase en onderzoeksfase ga ik de personages helemaal uitwerken en dan plotten en schrijven. Ik hoop ermee aan de slag te kunnen gaan in juli van 2022, tijdens CampNaNoWriMo. Dus moet ik de komende weken even doorzetten. Dat zal kunnen omdat het manuscript voor Interplanetair boek 3 Schakelmagie nu echt klaar ligt om opgestuurd te worden.

Het enige dat ook tijd gaat vragen is jureren voor Waterloper. Ik heb gezien dat het op 9 juni begint, dus daar moet ik naast mijn schrijven tijd voor vrijmaken. Het gaat lukken! Ik heb al een lijstje samengesteld met punten waar ik op wil gaan letten. En verhalen lezen en analyseren is iets anders dan ze zelf schrijven, dus het zal een welkome afwisseling zijn.

Verder ben ik begonnen met de wereldbouw, die ik weer op ga hangen aan de kaarten die ik teken van de planeten. Een leuk klusje, samen met het uittekenen van de personages en hun karakteristieken. Ik heb er zin in, het wordt een creatieve zomer.

Ik ga deze zomervakantie naar Swanase, de eerste planeet waar de serie Magische Alliantie mee begint. Natuurlijk neem ik ook iets van mijn biologielessen en interesse voor natuurbehoud en milieu mee in mijn verhalen, omdat ik ze schrijf vanuit mijn interesses voor deze onderwerpen. Ik ben benieuwd, het wordt vast weer een mooie reis.

Groeten van Johanna Lime

Nog een keer herschrijven

29 mei 2022

Bootcamp lessen

Zoals jullie in mijn blogs hebben kunnen lezen, heb ik meegedaan aan de manuscriptenwedstrijd van Zilverspoor, waarvoor het manuscript voor 1 mei 2022 ingestuurd moest zijn. Ik heb voor deze wedstrijd een op zichzelf staand verhaal geschreven, dat een heel andere wereldbouw heeft dan gebruikelijk. Het geheim van Shiloh schreef ik in 2021 en 2022 naast mijn gewone schrijfwerk voor trilogie Interplanetair.

Bovendien had ik me opgegeven om mee te doen aan vier bijeenkomsten ven de Bootcamp, om nog meer te leren over schrijven. Het leek me gezellig en al heb ik wat ervaring met schrijven, ik ben altijd bereid om er nog wat bij te leren. Dat is gelukt. Bij de laatste bijeenkomst werd mij weer heel goed duidelijk hoe je teksten geschikt maakt voor publicatie. Ik vond dat mijn manuscript voor Interplanetair deel 3 Schakelmagie, dat een tijdje stil gelegen had na de derde herschrijfronde, nog wel een extra controleronde kon gebruiken. Dus besloot ik te gaan herschrijven aan versie 4.

Het manuscript van Interplanetair deel 3 Schakelmagie moet voor september ingestuurd zijn naar uitgeverij Zilverbron. Dat kan ik ruimschoots halen. Maar als ik het dan opstuur wil ik het wel weer zo goed mogelijk hebben geredigeerd. Wanneer er om te beginnen al weinig aan te verbeteren valt in de redactie, die 90% van de ‘fouten’ eruit kan filteren, is dat alleen maar winst. Op die manier kan de kwaliteit van het verhaal alleen maar beter worden.

Redigeerwerk

Ik ben de laatste dagen van mei 2022 dus toch weer aan het redigeren van mijn manuscript. Inmiddels gaat me dat redelijk goed af. Ik kan vijf hoofdstukken halen op een dag, dus heel veel tijd kost het me niet. Over een week kan ik alle bestanden die opgestuurd moeten worden naast het manuscript ook klaargemaakt hebben. Het zal mij meer rust geven als het naar de uitgever is gegaan, dan kan ik mij volledig richten op andere taken. Zoals jureren voor Waterloper en echt beginnen aan de brainstorm, wereldbouw, personages en plot voor de volgende serie boeken. Ik heb dus alweer mooie plannen en weet waar ik de komende zomer mee bezig zal zijn.

Groeten van Johanna Lime

Signeren maar

24 mei 2022

Wat fijn dat ik de afgelopen maanden weer met mijn collega-schrijvers van Zilverspoor en Zilverbron op festivals en beurzen kon staan! Het is zo fijn om weer mensen te ontmoeten die belangstelling tonen voor mijn boeken en er graag meer over willen horen. Vooral ook als ze dan besluiten om een boek te kopen en ik het voor hen signeren kan. Dat geeft altijd een bijzonder gevoel. Eerst stonden we op de Elfia in Haarzuilens in het weekend van 23 en 24 april, daarna in de Evenementenhal in Gorinchem, bij Heroes Made in Asia, op 30 april en 1 mei.

Hier een collage van deze evenementen.

Op de Elfia en bij Heroes Made in Asia stond ik er nog met 5 titels. Het is leuk om te zien dat sommige lezers gaan beginnen in De vergeten vloek, anderen beginnen bij Schimmenschuw en weer anderen kiezen voor mijn nieuwste trilogie Interplanetair. Ik word wel erg nieuwsgierig naar wat ze ervan zullen vinden.

Van 13 tot en met 16 mei was ik in Sneek, voor de HSFCon. Ik heb daar al een verslag over op mijn website geplaatst. Het was een nieuwe ervaring om lezingen te geven en in panels mee te doen en dat beviel me best. Ik hoop echt dat dit een jaarlijks terugkerend gebeuren wordt. Ik heb er bovendien ook drie boeken kunnen verkopen, misschien juist ook wel door die lezingen.

Het lijkt er veel op dat mensen na de coronatijd meer behoefte hebben gekregen aan lezen, of zouden ze aan een inhaalslag bezig zijn? Want op de volgende beurs, in de Broodfabriek in Rijswijk, bij Fantasy Fest op 21 en 22 mei verkocht ik ook alweer zo goed.

Mijn collega’s maakten er zelfs een grapje over. Ze noemden me gekscherend een verkoopkanon.

Op zaterdag ging het beter dan op zondag, totdat Evelien langs kwam. Ik was helemaal vergeten dat zij vorige keren ook naar Fantasy Fest kwam en altijd een hele verlanglijst meeneemt van boeken die ze nog niet gelezen heeft. Het was gezellig en bij de laatste twee weekenden was mijn nieuwste boek erbij. Ik heb nu dus al zes Zilverboeken die gesigneerd gekocht kunnen worden bij mij. Daarvoor heb ik ook een lijstje bij me, met de zinnen die ik in de boeken schrijven kan. Steeds iets bijpassends bij het verhaal.

Beste lezers, bedankt dat jullie langskwamen en belangstelling toonden of een boek kochten bij mij. Als je me wilt laten weten (met een recensie of een berichtje) wat je ervan vond, zou ik dat erg aardig vinden. Ik ben er wel nieuwsgierig naar en hopelijk zie ik je nog eens terug.

Groeten van Johanna Lime

De eerste HSFCon in 2022, een verslag van Johanna Lime

18 mei 2022

Durf je stem te laten horen

Het begon op de Benluxcon, in 2019 in Ede, waar Pen Stewart sprak over het proces dat zij doorlopen had voordat haar Wintercode als boek was uitgekomen. Ik zat samen met haar in de manuscriptenwedstrijd van 2012 en had sindsdien ook best wel veel meegemaakt. Dus gaf ik aan dat ik een volgende keer ook wel een lezing wilde geven over hoe het mij vergaan was met het schrijven. Dat waardeerde men, want ik werd uitgenodigd om gast te zijn op de HSFCon. Natuurlijk wilde ik best twee lezingen geven… (ik had zoiets nog nooit eerder gedaan, dus op de Pippi Langkousmanier moest het me gaan lukken).

De aanhouder wint!

Op 14 en 15 november 2020 zou het gaan gebeuren, een echte HSFCon in Nederland. Hè? Was dat echt 2020? Ja, dat was toch echt zo. Het was corona die roet in het eten gooide waardoor die datum niet door kon gaan. Het enige dat lukte was dat er een kort verhaal van mij in het HSF tijdschrift terecht kwam. De humayesse.

20 en 21 november 2021 in het van der Valk hotel in Sneek zou het eindelijk moeten lukken om de HSFCon te organiseren. Ik had een kamer geboekt, maar ook weer geannuleerd. Het ging niet door, en ik heb er zelfs geen plaatje meer van kunnen vinden voor hierboven op de afbeelding.

Op 2 en 3 april 2022 zou het eindelijk kunnen… Het mondkapje had ik al opgestuurd gekregen. Maar toen ik het hotel wilde boeken, een beetje laat voor mijn doen, kon ik er niet terecht. Kwamen er zoveel mensen op af, dat alle kamers al vol zaten? Ik had net het Amicita Hotel in Sneek geboekt, toen ik hoorde dat het in dat weekend niet door kon gaan. Dus dat hotel heb ik ook weer geannuleerd.

De nieuwe datum werd 14 en 15 mei en nu kon het wel in het van der Valk Hotel in Sneek. Ik maakte er een lang weekend van en boekte een kamer bij het water, lekker een poosje ertussenuit. Gelukkig kon het nu echt doorgaan en bovendien hadden we er stralend weer bij.

13 mei 2022

Vanaf 14 uur kon ik in het hotel terecht, dus vertrok ik met dozen vol boeken en mijn voorbereide lezingen richting Sneek. Het was meer dan twee uur rijden, maar het was een mooie route. Onderweg zag ik verfbrem en prachtige natuur naast de rijkswegen, en water. Ik werd opnieuw verliefd op Nederland. En de hotelkamer was een prachtige ruime kamer met een heerlijk bed en een mooie badkamer. Lekker ruim, maar wel aan het einde van een lange gang. Was ik blij dat ik bij de ANWB een opvouwbare bolderkar gekocht had voor mijn boeken! Dat was een goede greep geweest. Ook op de Elfia heb ik hem al gebruikt. Het diner die avond was heerlijk, echt van der Valk. Goede kwaliteit.

14 mei 2022 De HSFCon begon.

Hoewel er heel veel op het programma stond, kon ik niet aan alles meedoen. Ik koos ervoor om afwisselend in zaal 2 en 3 te blijven.

Allereerst bracht ik mijn boeken naar zaal 1 waar de Boekenclub voor de afhandeling zou zorgen als er kopers op mijn boeken af kwamen. Cocky en Barry van Dijk van uitgeverij Zilverbron brachten mijn nieuwste boek Interplanetair Geestenpoort helemaal naar Sneek, omdat de drukker een dag later was en ik vrijdag natuurlijk al naar Friesland was gereden. Zodoende lagen er dus zeven titels van mij op deze HSFCon.

In zaal 3 begonnen we met de opening, door Paul. Hierna gaf Kim ten Tusscher een eregastspeech van 10 tot 11 uur. Ze vertelde over het schrijvers- en uitgeverslandschap in het Nederlandse taalgebied van 15 jaar geleden tot nu. Ze deelde haar hoogte- en dieptepunten en vertelde waarom we trots mogen zijn op hoever we met z’n allen zijn gekomen. Ik ben met haar van mening dat we langzaam aan het groeien zijn en hoop dat we snel nog verder kunnen ontwikkelen. De HSFCon vind ik daarom een fijn initiatief.

Om 11 uur bleef ik in zaal 3 voor een lezing van Saskia Appel. Hoe begin je met schrijven bleek voor mij als schrijver die elke dag wel bezig is een beetje achterhaald te zijn, maar voor beginnende schrijvers was het zeker de moeite waard. Ik leerde Saskia kennen, dat was voor mij een pluspunt.

Tijdens de lunch ging het even mis. Eigenlijk had ik me opgegeven voor een lunchpakket, maar omdat niemand mij verteld had dat ik dat boven bij de bar op moest halen, liep ik met Kim en Heidi mee naar het terras. Daar heb ik een heerlijke boeren omelet gegeten en kon ik een poosje van de zon genieten. Gelukkig kwam alles met het afrekenen later ook weer goed.

Na de lunch zaten o.a. Heidi, Peter en Clara (het zou zo een musical kunnen zijn) in een panel over Muziek en SF. En wat bleek? Heel veel muziek is eigenlijk sciencefiction! Dat was een leuke eyeopener.

Om 14 uur zat ik zelf in een panel met o.a. Kim en Roderick. Lijken SF en Fantasy wel echt zoveel op elkaar? Roderick had een paar definities opgezocht voor SF, maar veel SF is ook gewoon fantasy en sommige definities zijn misschien alweer wat achterhaald. Toch is het wel handig om een scheiding aan te brengen tussen magie en wetenschap, fantasy, sciencefiction en horror of magisch realisme, al zul je waarschijnlijk steeds meer crossovers gaan vinden. HSF combineren wordt door schrijvers vaak gedaan. Je schrijft nu eenmaal waar je zelf het liefste over schrijven wilt. Bij mij zit je dan al snel op een combinatie van fantasy en sciencefiction, vooral bij mijn romans. Met een kortverhaal zal ik misschien eerder bij een van de drie letters blijven.

Tussen 15 en 16 uur ben ik heen en weer gelopen om mijn laptop te halen want om 16.00 uur gaf ik zelf een lezing in zaal 3. Over autobiografisch schrijven. Ik was wat onzeker en heb mijn papieren erbij gehouden. In de zaal zaten vijf belangstellenden. Ze vonden het een goed verhaal, al ging ik misschien wat snel en moest ik nog wel even wennen aan een presentatie op een groot scherm. Helaas deed het geluid van mijn filmpje het niet, maar daar schenen de gasten geen last van te hebben. In ieder geval heeft een van hen zelfs mijn boek later nog gekocht, dus ik denk dat het wel goed zat. Een uitwerking van de lezing staat hier. https://boekenvanjohannalime.com/2022/05/18/lezing-autobiografisch-schrijven-op-hsfcon-2022/

Na mij kwam er een lezing over exoplaneten, dat vond ik echt heel interessant. Toch geeft die wetenschappelijke benadering mij weinig reden om met mijn verhalen de werkelijkheid op te zoeken. Op die manier verhalen te schrijven gaat vast niet lukken, de afstanden zijn te groot, de reizen te lang, de bewoonbare planeten zijn nog steeds niet goed te vinden. Dan wordt het verhaal erg saai. Een gasreus hier en een paar manen daar. Ik stel me dan liever voor dat er al veel planeten zijn waar een grote diversiteit aan wezens leeft en dat we in een paar weken van het ene volk naar het andere kunnen reizen. Maar ja, dat heeft er dan weer mee te maken dat ik graag mijn fantasie de vrije loop laat, natuurlijk.

Het diner ging goed, behalve dat ik dan nog wel een paar plastic muntjes moest gaan kopen bij de receptie. Ik vond het erg gezellig en lekker. Niet zo goed voor mijn fatsecret app, maar in dit weekend wilde ik liever geen calorieën tellen.

Peter Schaap zorgde met zijn gitaar na het diner voor een mooie afsluiting van de dag. Ik wist niet dat die man zulke erotische liedjes op zijn repertoire had staan. Niet zozeer over sciencefiction, meer over liefde of verdriet.

15 mei 2022 de tweede dag van de HSFCon

Bij het ontbijtbuffet, waar ik al vroeg zat omdat ik zenuwachtig was voor mijn lezing van 10 uur, trof ik Peter Schaap. Hij vertelde over de inspiratie die hij overal vandaan haalt voor zijn verhalen. Alles komt zomaar op hem af. Nu weet ik dat hij een organische schrijver is, net zoals Kim ten Tusscher trouwens. Ik ben meer een brainstormer en een planner en plotter, al krijg ik tijdens het schrijven soms ook wel intuïtieve ingevingen die mijn verhaal sturen. Peter had een leuk verhaal over zijn nieuwe boek Zam de Fikser. Ik had op de Elfia en op Made in Asia al heel wat boeken gekocht en heb me ingehouden. Zam koop ik later echt nog weleens. Eerst maar eens een stapeltje weg zien te lezen. Ik ontdekte op deze HSFCon wel weer dat ik echt een lezer ben van puur Nederlandse boeken van de laatste jaren.

Na de opening van de dag, was ik aan de beurt met mijn lezing over de spiegelende werelden van Sluimerend vuur en Smeulend venijn. Er zaten nu negen belangstellenden in de zaal. De lezing ging iets beter, ik nam er wat meer de tijd voor en doordat er steeds een filmpje tussen zat was het ook wat afwisselender dan de eerste. Wat ik verteld heb lees je hier. https://boekenvanjohannalime.com/2022/05/18/lezing-spiegelende-werelden-over-de-vergeten-vloek-op-hsfcon-2022/

Er kwamen goede vragen uit het publiek en Eddie was zo aardig om Ruimtestad te kopen. Ik ben benieuwd wat hij ervan vindt.

Om 11 uur begon de discussie over oude en nieuwe favorieten. Dit ging over favoriete boeken en films en er was een leuke discussie. Ik kijk de laatste tijd veel SF en fantasy series op Netflix, terwijl ik ook nog erg veel Dvd’s in de kast heb staan die ik vroeger samen met Dinie heb gekeken. Tegenwoordig ben ik blij dat ik films kan streamen en ik heb al goede SF series gevolgd op Netflix.

Voor de lunch had ik op zondag een heerlijk lunchpakket, nu ik wist hoe ik daar aan kon komen. Een volle doos met twee belegde broodjes, een krentenbol, drinken, twee repen en een heerlijke appel. Ik heb ervan genoten.

Om 13 uur zat ik in een panel in zaal 2. Dit ging over diversiteit in de verbeeldingsliteratuur. Iets waar we nog wel aan kunnen werken. Het beste is het natuurlijk wanneer de diversiteit zo natuurlijk mogelijk in het verhaal wordt opgenomen. Wat betreft de diversiteit op HSFCon, die kan ook nog wel wat gebruiken. Er waren daar tot onze verbijstering eigenlijk alleen maar blanke mensen, dus wat meer kleur zou niet gek zijn.

Het volgende panel bestond uit twee personen en ging over hoe je jouw verhaal onder de aandacht brengt. Dat is voor iedere schrijver nogal een persoonlijke keuze.

Om 15 uur begon het panel over politieke systemen in SFFH, wat weer erg interessant was.

Om 16 uur was er een lezing/muziekuurtje met Peter Schaap. Mooie muziek en nu zat er zelfs een lied bij over iemand die verliefd werd op een robot. Net wat voor mij. Er was ook een geheim dat door Peter werd gedeeld, over wat er in zijn volgende boek voor originele scènes zullen verschijnen. We kregen zelfs nog een mooi cadeautje mee. Dank je wel, Peter, voor de muziek!

Het was een geslaagd weekend.

Ik wil de organisatie van de HSFCon hartelijk bedanken. Het is voor herhaling vatbaar en natuurlijk kijk ik uit naar de Eurocon in 2024, waar dit allemaal naartoe moet leiden. Hopelijk is ons wereldje dan ook weer wat gegroeid en kunnen er veel meer schrijvers meedoen.

Ik hoop echt dat er volgend jaar weer een HSFCon komt en als jullie me nodig hebben doe ik graag weer mee aan panels of lezingen.

Dan ben ik van plan om ook eens naar andere zalen te gaan, zoals naar Sector 31 met Star Trek of naar de filmzaal, of dan ga ik eens proberen om een origami draak te vouwen, al was dat meer iets waar Dinie erg goed in was.

Ik bleef een nachtje langer slapen en ging op maandag 16 mei weer naar huis terug.

Aan degenen die dit nu hebben gemist. Houd de HSFCon in de gaten. In 2023 komt er vast weer een aan. Het is echt een goed idee voor een weekendje uit.

Groeten van Johanna Lime