Voorjaar 2022 Beurskalender en Takenlijst

3 maart 2022

Stevenen we met een raketvaart op een dystopie af?

Vandaag weer eens een blog, nadat ik er vorige week totaal niet aan toe kwam. Ik maak me vreselijke zorgen om de oorlog in Oekraïne en de toestand in de wereld. Dacht ik eerst nog dat we nu eindelijk de problemen met het klimaat aan gingen pakken, zodat we onze leefwereld konden behouden voor onze toekomst, nu ligt alles overhoop. Hebben we straks nog wel een klimaat? Of houdt ons bestaan hier op? Wordt de aarde vernietigd door een krankzinnige dictator en zijn vrienden?

Al die slachtoffers, al die vluchtelingen en ontheemden. Het is verschrikkelijk om dat wat er nu met Europa gebeurt te zien in het nieuws. Ik moet echt opletten om niet al het nieuws te volgen en afstand nemen, anders kom ik niet verder met mijn leven. Wat een ellende. Waarom moet alles altijd kapot gemaakt worden? Dreigen met kernwapens, om je zin door te drijven. Iedereen voorliegen en bedriegen, je eigen volk naar het slagveld sturen om voor jou te sterven. Ik voel me zo machteloos. Heeft de realiteit de engst mogelijke fantasy nu ingehaald?

Stevenen we met de aarde op een gruwelijke dystopie af?

Wat kan ik hier nu als SFF schrijver nog tegen doen? Het is niet dat mijn boeken, waarin het belang van samenwerken een groot thema is, gelezen zullen worden door de personen die dat het hardst kunnen gebruiken. Zo veel lezers heb ik niet. Wat kan ik nu nog voor bijdrage leveren aan een betere wereld waar respectvol met mensen wordt omgegaan?

Ik weet het niet meer en wacht angstig af hoe dit verder gaat. Hopelijk komt er snel een goede oplossing voor dit vreselijk dreigende en desastreuse conflict.

Beurzen in het voorjaar

Laat ik proberen om in leven te blijven, te blijven bewegen en te doen. Wat moet je anders om de angst te overwinnen? Daarom heb ik me, met vele andere schrijvers van de uitgeverij, opgegeven voor alle mogelijke beurzen die er nu eindelijk weer aan komen.

Ik hoop dat ze door kunnen gaan, want na de vorige jaren met de covid-19 pandemie hebben we ontmoetingen met lezers weer hard nodig.

Bovenaan staat dan ook een lijstje van de evenementen en beurzen die er dit voorjaar komen.

26 en 27 maart Dutch Comic Con in Utrecht

2 en 3 april FACTS in Gent

23 en 24 april Elfia in Haarzuilens

30 april en 1 mei Made in Asia te Gorinchem

14 en 15 mei HSFCon in Sneek

21 en 22 mei Fantasy Fest in Rijswijk

Het was niet mogelijk om aan alle evenementen en beurzen mee te doen, maar vanaf de Elfia is het mogelijk dat ik jullie daar ontmoeten kan. Ik hoop dat alles door kan gaan en dat ik boeken kan verkopen, praatjes kan maken met lezers en eindelijk mijn lezingen kan geven op HSFCon, waar ik nu al sinds november 2021 op wacht.

Interplanetair 2 Geestenpoort

Eerst maar een kop koffie en even een pauze om te bezinnen over wat ik verder wil.

Tijdens de derde Bootcamp voor de manuscriptenwedstrijd van Zilverspoor, hoorde ik dat het er waarschijnlijk niet van zal komen dat mijn tweede boek van trilogie Interplanetair er zal zijn op de Elfia van Haarzuilens. Alles zit tegen. De redactie was later dan gepland en de drukker heeft veel moeite om aan papier te komen. Helaas zullen jullie het dan nog steeds met mijn andere boeken moeten doen. Schimmenschuw, trilogie De Vergeten Vloek en boek 1 van trilogie Interplanetair, Ruimtestad. Hopelijk kan in mei mijn volgende boek dan wel worden gedrukt, zodat ik die op de HSFCon mee kan brengen.

Mijn planning en takenlijst

Nog steeds zit ik in de fase waarin ik twijfel en die wordt er door de huidige situatie in de wereld niet beter op. Het komt waarschijnlijk ook doordat de verhalen waaraan ik de laatste maanden heb gewerkt in een stadium zitten dat ze zijn afgerond. Interplanetair 2 Geestenpoort krijgt nog een tweede hoofdredactieronde en daarna krijg ik het manuscript alleen nog te zien in de zetversie, om na te kijken. Het wedstrijdmanuscript met Het geheim van Shiloh is voor zover ik het nu kan beoordelen klaar om opgestuurd te worden naar Zilverspoor. Het manuscript voor het derde boek van Interplanetair, deel 3 Schakelmagie heb ik al herschreven en ik ben van plan om er tijdens de CampNaNoWriMo nog een herschrijfversie van te maken. Maar dat verhaal klopt volgens mij ook al zo goed dat ik denk er niet echt heel veel meer aan te hoeven doen. Na de derde ronde kan hij ook naar de uitgever toe.

Het mooie hiervan is dat ik merk dat mijn verhalen eerder af zijn dan voorheen. Ik plot ze iets beter en na het schrijven vergen ze minder keren herschrijven. Ook de redactie valt me veelal erg mee, wat betekent dat ik als schrijver ben gegroeid.

Dus wat kan ik nu gaan doen?

Allereerst wil ik nieuwe korte verhalen schrijven en de twee verhalen van de Harland Awards van 2021 zo verbeteren en opmaken dat ze weer als e-book op Smashwords kunnen worden uitgegeven. Smashwords gaat trouwens fuseren met Draft2Digital waardoor het een groter bedrijf wordt met meer mogelijkheden in de toekomst. Ik houd mijn vingers gekruist!

Wat mijn plannen zijn nadat mijn manuscripten en korte verhalen echt af zullen zijn

Ik zit nu duidelijk in een redactiemodus, dat maakt nieuwe korte verhalen schrijven lastiger. Toch ga ik een poging wagen.

Maar als die klaar zijn ben ik de rest van 2022 zoet met het verzinnen van nieuwe onderdelen van de wereldbouw van mijn verbeeldingswereld. Ik ben van plan om een serie van zes boeken te schrijven in een gedeelte van het universum dat tijdens het schrijven van mijn vorige boeken is uitgebreid. Ik wil een paar studieboeken over schrijven gaan gebruiken om vragen over die serie te beantwoorden en uit te werken. Verder moet ik nieuwe protagonisten en antagonisten gaan ontwerpen, met nieuwe conflicten komen en nieuwe technieken en magie bedenken. Het enige dat ik nu weet is dat de verhalen zich af gaan spelen op Swanase, Kilama UZ54, In het koninkrijk Laskoro, in het koninkrijk Berinyi, op Calliope en op Kwerpardië. De tijd springt weer zo’n 25 of meer jaren vooruit in de toekomst en de overkoepelende titel wordt Magische Alliantie.

Ik wil de personages uit gaan tekenen omdat ze er anders dan mensen uit zullen zien. Er is nog veel te brainstormen voordat ik zover zal zijn. Wat ik nu wel wil doen is alle zes de delen van tevoren plotten, de spanningsbogen uittekenen en een overkoepelend plot en spanningsboog maken voor de hele serie. Er is dus veel voorwerk te doen waarvoor ik mijn creativiteit aan zal moeten spreken en bovendien heb ik veel onderzoek nodig. Voorlopig dus waarschijnlijk geen manuscripten, tenzij dat ene boek dat ook nog altijd geschreven wil worden zich te veel op gaat dringen en ik me laat overhalen om eerst daaraan te gaan werken.

Wat doen jullie om niet verlamd te raken door de gebeurtenissen in de wereld?

Groeten van Johanna Lime

En door

11 februari 2022

Druk, druk, druk (met de redactie van mijn volgende boek)

Het is een drukke tijd en ik vind het zalig! Iedere dag heb ik lekker veel te doen, kan ik over mijn verhalen nadenken en ze heerlijk vervolmaken. Zoals bij een ruwe edelsteen die mooi gaat glimmen wanneer hij gepolijst wordt.

Zo gaat dat met de samenwerking tussen Tamara Geraeds en mij met de redactie Ronde 1 van Interplanetair 2 Geestenpoort. Ik lees het verhaal aandachtig en zie het verbeteren. Bij de ene scène moet ik huilen, bij een andere wordt in onnoemelijk blij. Het verhaal gaat leven.

De creativiteit begint weer te stromen, ik krijg zin om door te gaan.

Klaar (met versie 3 van het wedstrijdmanuscript)

Mijn verhaal met werktitel “Het geheim van Shiloh” heb ik nu drie keer helemaal uitgeschreven en bijgewerkt. Ik heb besloten dat het klaar is. Goed genoeg om in te sturen naar de manuscriptenwedstrijd van Zilverspoor.

Voor zover ik dat zelf beoordelen kan is het een mooi rond verhaal geworden en zijn alle personages aan bod gekomen. Op de achtergrond spelen rampzalige gebeurtenissen een rol. Zowel de protagonisten als de antagonist hebben in hun leven traumatische ervaringen beleefd. En dan is er de geschiedenis van de magie en de stroming die daar tegenin gaat.

Met versie 3 heb ik de ruwe steen nog net wat glanzender gepolijst. Ik ben er tot nu toe tevreden mee en heb besloten dat ik alleen nog de benodigde zaken ga verzorgen die samen met dit verhaal meegestuurd moeten worden naar de uitgever. Een tekening had ik al, maar ook die ga ik nog proberen te verbeteren. Ik wil er een tekenproject van maken zodat het meer mijn eigen stijl wordt dan zoals nu met gekochte elementen van Shutterstock.

Het is leuk om te zien hoe dit manuscript sinds oktober 2021 is gegroeid. Als ik eraan twijfel of lezers hier wel op zitten te wachten, probeer ik mezelf moed in te spreken. De enige die dit verhaal op deze manier heeft kunnen schrijven ben ik. Ik ben nu eenmaal anders dan andere schrijvers in mijn genre. Anders is niet meer en ook niet minder, het is wat bij mij hoort.

De dingen die mij anders maken zijn de dingen die mij mij maken.

Dank aan Piglet uit Winnie the Pooh.

En door (met het volgende manuscript)

De drang om Interplanetair 3 Schakelmagie aan te gaan pakken werd steeds sterker, naarmate versie 3 van Het geheim van Shiloh af kwam en de redactie van Interplanetair 2 Geestenpoort vorderde.

Door de redactie neemt het verhaal van boek 2 steeds vastere vormen aan. Ik zie hoe het eindproduct eruit gaat zien, hoe het verhaal gaat lopen. Welke zinnen er worden geschrapt en wat er in het verhaal allemaal aan bod gekomen is.

Dat gaf me een hernieuwde motivatie om er mee door te willen. Ik begon aan versie 2 van Interplanetair 3 Schakelmagie. Ik zit tot over mijn oren in de Interplanetaire Relaties, onzichtbare vijanden die de zaken weer op scherp zetten, in een ruimtejager die op weg naar de planeet van de Boselfen wordt aangevallen. Met een draakman die een speciaal talent bezit. En ga zo maar door. Ik heb een grote glimlach om mijn mond. Ook dit verhaal wordt nu geredigeerd, de rode strepen schieten over het beeldscherm, maar het wordt zo lekker spannend, zo fantastisch en zo’n Johanna Lime verhaal. Dit ben ik als ik geniet. De inspiratie stroomt, de creativiteit bloeit op en met wat inspanning vind ik de juiste zinnen en woorden om mijn verhaal te vertellen.

Dit zijn de verhalen die ik vroeger zelf had willen lezen. Ik geniet.

Mededeling

Het zit niet mee met de HSFCon. Voor 2 en 3 april probeerde ik een hotelkamer te boeken in het Van der Valk Hotel in Sneek, nadat ik de kamer van de keer ervoor (november 2021) had moeten annuleren. Wat bleek? Het hotel zat al vol! O, nee! Wat nu? Gelukkig kon ik een kamer krijgen in een ander hotel in Sneek, anderhalve kilometer verderop. Ik vond het eigenlijk maar niks. Ik zag me al twee dagen sjouwen met al mijn spullen. Ik ga twee lezingen geven. Twee dagen lang met mijn laptop en andere bagage aan de sleep. En dan in het donker weer naar dat andere hotel. Het ging alleen niet door.

Vandaag kreeg ik een e-mail waarin verklaard werd waardoor het hotel zo vol zat. HSFCon werd uitgesteld. Ik heb direct dat andere hotel geannuleerd en een nieuwe kamer geboekt. Nu wel bij Van der Valk, op de plek waar de conferentie plaats zal vinden. Ik heb er weer zin in! In mei zal het weer misschien ook net wat beter zijn, zullen we hopelijk al aardig verlost zijn van die nare zoönose en hebben we vast hele gezellige mensen uit het science fictiongenre om lekker mee te babbelen. Mijn boeken aan te presenteren en te vertellen hoe ik zo aan die verhalen ben gekomen. En de panels worden vast ook erg interessant. Ik krijg er nu een vakantiegevoel bij. Laat maar komen die HSFCon.

Komen jullie ook?

In mei zal Interplanetair boek 2 Geestenpoort er hopelijk al zijn, dan neem ik die ook mee daarnaartoe.

Groeten van Johanna Lime

Het schrijven aan trilogie Interplanetair – de voortgang

10 september 2021

Het schrijven van Schakelmagie

In juli 2021 had ik het schrijven aan boek 3 als project genomen voor de CampNaNoWriMo. Ik was tot in hoofdstuk 17 gekomen, weliswaar nog maar met versie 1, maar dat was alvast een hele prestatie. In augustus ging ik een kort verhaal schrijven voor de Harland Awards, waardoor het manuscript even aan de kant lag.

Eind augustus en begin september besloot ik verder te gaan met het verhaal van dit derde boek. Want wanneer het verhaal eenmaal helemaal uitgeschreven zou zijn, zou ik weer wat meer ruimte krijgen voor andere verhalen in mijn hoofd.

Gisterenavond, 9 september 2021, heb ik versie 1 af kunnen ronden. Het verhaal van boek 3 Schakelmagie is nu dus helemaal uitgewerkt. Daarmee heb ik weer een doel bereikt, de hele trilogie is in ieder geval geschreven. Goed op tijd volgens de planning.

Ik moet versie 1 van Schakelmagie natuurlijk later nog wel een paar keer oppakken om er nog wat aan te schaven en te verbeteren. Zo gaat het schrijfproces bij mij tegenwoordig steeds. Eerst schrijf ik het hele verhaal uit. Dat kost me soms één maar vaak ook meer versies. Als ik op een kwart van het plot ben, of op de helft, heb ik vaak nieuwe ingevingen. Ik ben dan niet tevreden met het begin en ga er met een nieuwe versie weer van voren af aan doorheen, net zolang totdat het verhaal er staat.

Bij Schakelmagie wist ik van tevoren beter en preciezer wat er in het plot stond. Het was meer in detail uitgewerkt. Daardoor heeft dit verhaal schrijven mij slechts een versie gekost. Toch moet ik er nog een paar keer doorheen om het te redigeren. Sommige stukjes zijn waarschijnlijk te kort door de bocht, andere zijn niet logisch genoeg en hebben iets meer uitleg nodig. Dat wordt een kwestie van kritisch beoordelen en de tekst oppoetsen. Het doet een beroep op een andere kant van mijzelf dan de creatieve kant die ik tot nu toe heb gebruikt. Het is meer de pet van de criticus die ik dan opzet in plaats van dat mijn creatieve deel de volle aandacht krijgt.

In ieder geval heb ik weer een mijlpaal bereikt. Deze serie heeft vastere vormen aangenomen en komt er zeker aan!

Personages

Als u Interplanetair boek 1 Ruimtestad hebt gelezen, is het u misschien opgevallen dat dit boek vanuit twee perspectieven is geschreven.

Het ene perspectief is dat van Daniël Muir-Attholred, de oudste zoon van koningin en Eerwaarde Moeder Sylviana Attholred van het koninkrijk Berinyi. Op het bovenstaande plaatje wordt hij afgebeeld als een tijger en als u het verhaal kent, weet u wel waarom. Die tijger speelt in de volgende boeken uit de serie nog steeds een rol, het principe ervan wordt in boek 2 nog het meest belicht.

Het tweede perspectief is van Irene Morane, de oudste dochter van koning Jima Revaldesh-Morane van Laskoro. Irene is misschien af en toe net iets te nieuwsgierig dan goed voor haar is. Daardoor komt ze in de problemen, maar daardoor leert ze ook haar nieuwe vrienden kennen.

Vandaag kreeg ik een fijne recensie van Nakita’s Library, waarin ze schreef dat deze trilogie wat bondiger geschreven en wat moderner is dat de vorige. Ook dat de ze meer empathie voelde voor de personages. Dat vind ik fijn, wat daaruit blijkt dat ik mijn doelen met deze serie waarschijnlijk wel ga halen. Minder perspectieven gebruiken, de informatie in het verhaal verwerken op de juiste plaatsen en het net iets spannender proberen te maken. Ik hoop dat u dat als lezer ook opgevallen is, na het lezen van Schimmenschuw en De vergeten vloek.

De redactie van Geestenpoort

Het manuscript voor boek 2 Geestenpoort is in augustus naar de uitgever opgestuurd. Ik wacht nu op de redactie.

Tijdens dit wachten werd ik opgebeld door mijn uitgever, Zilverbron. Cocky vertelde mij dat de planning iets gewijzigd is, omdat de redacteur die ik in eerste instantie had toegewezen gekregen het erg druk had.

Mijn manuscript gaat nu naar een mij welbekende redacteur met wie ik al eerder heb samengewerkt, namelijk: Tamara Geraeds. Zij heeft ook de redactie gedaan van Smeulend venijn. Ik heb er zin in om weer met haar samen aan dit boek te werken!

De redactie begint pas in januari 2022.

Het tweede boek van de trilogie zal daarom wat later dan in de eerder geplande maand januari 2022 uitkomen. Het wordt misschien wel maart.

Ik vind het niet zo heel erg dat het wat uitloopt. Het gaat er mij natuurlijk om dat er een kwalitatief goed boek op de markt komt. Als ik daarvoor iets meer geduld moet hebben, heb ik dat er graag voor over.

Ik hoop dat u ook geduldig blijft wachten op boek 2 van deze serie.

Het verhaal speelt zich op verschillende planeten af en op de achtergrond blijft de Ruimtestad een rol spelen.

Meer verklap ik nu nog niet.

Groeten van Johanna Lime

De kracht van verbeelding in fantasyverhalen

4 september 2021

Een van de vragen die mij gesteld werden tijdens mijn opleiding in Neuro Linguïstisch Programmeren was deze: ‘Stel je eens voor dat je oog in oog kwam te staan met een wilde tijger. Zou je hem dan aaien?’

Mijn antwoord was: ‘Ja!’

In werkelijkheid zou zoiets natuurlijk erg gevaarlijk zijn. Ik zou trillen van angst en proberen zo snel mogelijk weg te vluchten.

Een tijger is een roofdier, hij zou me kunnen bespringen en dat zou heel goed fatale gevolgen voor mij kunnen hebben.

Misschien een leuk feitje. Bovenstaande afbeelding had ik uitgekozen voor mijn boek Ruimtestad, voordat ik het plaatje van de ruimtestad vond die nu op de cover staat. Het stelt het hoofdpersonage Irene Morane voor met de tijger die symbool staat voor Daniël Muir-Attholred.

Hoe ik op deze gedachte over de tijger te durven aaien kom? Nou, ik ben intussen aangekomen bij hoofdstuk 20 van mijn verhaal. Ik zit bij het laatste keerpunt, bij de climax waar alles naar toegewerkt is.

Ik realiseer me dat ik mijn personages dingen laat doen die ik zelf nooit zou durven. Dat ik ze gruwelijke dingen mee laat maken die ik zelf nooit mee zou willen maken. Het moet echt verschrikkelijk zijn om zoiets mee te moeten maken, om zulke vijanden tegen te komen die ik in mijn verhalen op laat draven.

Ik vraag me af of ik niet te ver gegaan ben.

Terzelfdertijd ben ik trots dat ik deze gruwelijke situaties heb uitgewerkt. Dat ik het mijn personages moeilijk heb gemaakt. In een situatie als in een fantasyverhaal, waar de verbeelding een grote rol speelt, kun je over de grenzen gaan van wat er in het echte leven mogelijk is.

Juist dat zet lezers hopelijk aan het denken.

Ik gebruik bewust magie, voorwerpen en gereedschappen die in het werkelijke leven niet bestaan. Die niet die uitwerking zullen hebben, ook al waren ze er wel. Ik wil namelijk niet dat de voorbeelden uit mijn verhalen nagedaan kunnen worden in het werkelijke leven.

Dat is de kracht van fantasy. Je kunt een tijger aaien. Je kunt personages dingen mee laten maken die in het werkelijke leven onmogelijk zijn.

Die zaken staan symbool voor overtuigingen, vaardigheden en gedrag, die iedereen in zich heeft.

Een lezer kan er zelf de betekenis aan geven die hij of zij nodig heeft om weer nieuwe moed, hoop en kracht te krijgen om de gruwelijkheden in het echte leven het hoofd te bieden.

Ik voel me trots op wat ik heb geschreven.

Of het echt lezers helpt nadat ze mijn verhaal gelezen zullen hebben, zal ik misschien nooit weten. Maar het helpt mij in ieder geval nu wel om me weer wat zekerder te voelen over mezelf. Ik heb dit voor elkaar gekregen, niemand doet me dit na (niet zoals ik dat nu heb gedaan). Ik ben uniek en mag er zijn.

Nu moet ik alleen nog de laatste 20% van mijn verhaal afschrijven. Dan staat het er helemaal.

Daarna wordt het alleen maar gemakkelijker. Dan kan ik eraan gaan schaven, bijschrijven en wegschrappen totdat het de vorm krijgt die ik goed genoeg vind om op te sturen naar mijn uitgever.

Ik ben er tamelijk vroeg mee deze keer. Dit wordt pas begin 2023 het derde boek van trilogie Interplanetair. Dat is alleen maar fijn. Het geeft me de tijd om nog een paar versies te herschrijven en om mee te doen aan de manuscriptenwedstrijd van Zilverspoor, zodat ik zelfs daarvoor misschien op tijd voor de deadline klaar kan zijn.

Groeten van Johanna Lime

Het laatste nieuws over trilogie Interplanetair – het schrijfproces

11 augustus 2021

Het manuscript van Interplanetair 2 Geestenpoort is opgestuurd naar Zilverbron

Na CampNaNoWriMo van juli 2021, de maand die ik gebruikt heb om alvast aan versie 1 van Interplanetair 3 Schakelmagie te schrijven, heb ik versie 4 van Interplanetair deel 2 Geestenpoort opnieuw onder de loep genomen. Het manuscript had een poosje stilgelegen. Dat was een goede manier om er wat afstand van te nemen, want nu kon ik net weer iets kritischer naar de tekst kijken. Daardoor kon ik het verhaal opnieuw redigeren en er een versie 5 van maken.

Op 9 augustus was het zover, ik had alle hoofdstukken van dit verhaal weer doorgewerkt. Versie 5 was volgens mij nu geschikt om ingestuurd te worden naar Zilverbron.

Ik heb de synopsis nog eens doorgenomen, het voorstel voor de flaptekst, het voorstel voor de cover van het boek, kaarten om in het boek te plaatsen toegevoegd, het plot en natuurlijk het manuscript zelf in het formaat en met het lettertype dat de uitgever graag aangeleverd krijgt. Daarna heb ik alles opgestuurd naar de uitgever.

Ik ben mooi op tijd volgens de planning.

Nu gaat het manuscript naar de redactie en krijgt het nog de nodige redactierondes en opmaakrondes voordat het verhaal zover is dat het naar de drukker kan.

Als alles meezit, is het tweede boek van deze trilogie er begin 2022!

Bent u er al nieuwsgierig naar?

Ik kijk al uit naar het werken met de nieuwe redactrice.

Wie dat zal zijn maak ik later nog bekend.

Versie 1 van Interplanetair boek 3 Schakelmagie.

Tijdens CampNaNoWriMo in juli 2021 ben ik met het verhaal van boek 3 tot in hoofdstuk 17 gekomen, van de vijfentwintig geplande hoofdstukken. Op 22 juli won ik CampNaNoWriMo al. Met 50.310 woorden overschreed ik de eindstreep van de 50.000 woorden per maand. Maar ik ging door tot de maand helemaal om zou zijn.

Uiteindelijk heb ik in juli aan dit nieuwe project 68.833 woorden geschreven. De rest van het verhaal moet in een andere maand nog volgen. Daarna komen er nog een aantal herschrijfrondes. Ik heb nog even de tijd, want dit manuscript moet voor september 2022 klaar zijn.

Ik houd u op de hoogte van de stand van zaken.

Groeten van Johanna Lime

Tip!
Wilt u alvast kennis maken met de boeken van Interplanetair, dan is het nu een goede tijd om in Ruimtestad te beginnen met lezen.

CampNaNoWriMo juli 2021 – De laatste loodjes

29 juli 2021

Schrijven aan Versie 1 van Interplanetair boek 3 Schakelmagie.

Het is de 29e dag van de schrijfmaand van CampNaNoWriMo in juli 2021. Nog maar twee dagen en dan is het 31 juli, het einde van de schrijfmaand.

Op 22 juli won ik CampNaNoWriMo met 50.310 woorden aan dit nieuwe project.

Maar ik ging door.

Versie 1 van het manuscript voor het derde boek van trilogie Interplanetair was nog niet helemaal geschreven, daar zijn veel meer woorden voor nodig. Het is trouwens nu, een week later, ook nog niet af en dat zal het over twee dagen nog niet zijn. Ik probeer gewoon om in ieder geval de schrijfroutine tot het einde van deze maand juli vast te houden. Alle woorden die ik nu al geschreven heb, zijn een mooi begin. Voordat dit boek uitgegeven wordt, zal ik het verhaal nog minstens drie keer herschrijven. Zo gaat dat nu eenmaal.

Ik ben trost op mezelf. Vandaag kwam hoofdstuk 15 af en begon ik aan hoofdstuk 16. Dat betekent dat 60% van het hele verhaal er alvast staat. Ik ben over het moeilijke middenstuk heen en kan naar de climax toe gaan werken. Dat scheelt enorm. Dit boek komt er wel, daar heb ik veel vertrouwen in!

Nu dus nog twee dagen volhouden voor de laatste twee badges.

Het woordenaantal staat op 64.835. Dit boek wordt vermoedelijk net zo dik als de vorige delen. Een gemiddelde van rond de 2.000 woorden per dag vind ik een mooie prestatie.

Ik kan nog een badge halen voor iedere dag een woordenaantal invoeren en voor iedere dag het minimale aantal woorden invoeren. Het lijkt me leuk om die ook te pakken zien te krijgen op de website, dus ik ga nog even door. Zaterdag hoop ik ze op te halen, al is het digitaal.

Mijn plannen voor de komende maanden.

Nu ik mijn CampNaNoWriMo project bijna heb afgerond in juli, stop ik daar per 1 augustus weer mee en laat ik het even liggen om het later verder af te krijgen.

  1. Eerst komt nu Versie 5 van Interplanetair boek 2 Geestenpoort weer aan de beurt. Ik ga dit manuscript weer redigeren en volgens de eisen van de uitgever indelen. Dan stuur ik het als het klaar is op naar Zilverbron en kan ik de redactie ervan afwachten.
  2. Ik wil graag twee verhalen schrijven voor de Harland Awards, voor twee nieuwe korte verhalen, dus dat ga ik in augustus ook nog doen. Ik verwacht dat het me wel zal gaan lukken.
  3. In september ga ik iets anders doen, want ik ben te GAST bij HSFCon op 20 en 21 november in Sneek. Daarvoor ga ik lezingen uitwerken.
  4. Als ik daar dan nog tijd voor heb, ga ik in september en oktober een plot uitwerken en aan een manuscript schrijven voor de manuscriptenwedstrijd van Zilverspoor, die een deadline heeft op 1 mei 2022.
  5. In november, tijdens NaNoWriMo wil ik dan weer verder met het manuscript waar ik nu aan bezig ben geweest. Ik zal voor het HSFCon weekend een eind vooruit moeten werken, anders win ik NaNoWriMo dit jaar weer niet. Dat moet ik dus incalculeren.

U ziet het al, er is genoeg te doen.

Science fiction liefhebbers (ook fantasy), weten jullie al van HSFCon?

Er komt een mooi programma waar ik dus aan meewerk. Misschien een goed idee om langs te komen?

Groeten van Johanna Lime.

Winnaar van CampNaNoWriMo juli 2021

22 juli 2021

Het is de 22e dag van de schrijfmaand van CampNaNoWriMo in juli 2021. Ik had mezelf als doel gesteld om voor Versie 1 van mijn manuscript voor het derde boek van trilogie Interplanetair 50.000 woorden te schrijven deze maand. Dat is me vandaag gelukt! Ik ben opnieuw WINNAAR van CampNaNoWriMo.

YES! Doel gehaald. Ik schreef 50.310 woorden in 22 dagen, gemiddeld 2.286 woorden per dag. Hoofdstuk 12 van de 26 of 27 hoofdstukken voor dit verhaal is af.

Wat nu?

12 hoofdstukken is nog lang niet het hele manuscript, om dat af te krijgen heb ik twee maanden zoals CampNaNoWriMo nodig. Dus ik ga proberen om dit schrijfritme de rest van de maand juli ook nog vol te houden.

Ik ben erg blij dat het plotten van dit verhaal goed ging en dat het schrijven ook goed blijft gaan.

Voor de komende maanden heb ik trouwens nog andere schrijfplannen. Zoals Versie 5 van Interplanetair boek 2 herschrijven en opsturen naar de uitgever. Ook korte verhalen voor de Harland Awards staan op het programma. Bovendien wil ik meer tijd gaan besteden aan tekenen op de computer. Ik vermaak me dus wel.

Groeten van Johanna Lime.

Op de helft van CampNaNoWriMo juli 2021

15 juli 2021

De schrijfmaand juli is ongeveer op de helft, op de 15de dag van de maand. Het schrijven gaat af en toe wat lastiger, dan heb ik meer tijd nodig om over bepaalde scènes na te denken. Ik zoek naar plaatjes die mij kunnen helpen en ga daarna weer verder.

Over het algemeen ben ik heel blij dat het me tot nu toe telkens weer is gelukt om meer dan het vereiste aantal van 1667 woorden per dag te schrijven.

Het laagste aantal woorden per dag dat ik heb gehaald is 1.772, het hoogste aantal woorden per dag is 3.283.

Ik ben nu bezig aan hoofdstuk 9 van het verhaal en heb in de 15 dagen dat ik aan versie 1 van Interplanetair, boek 3, Schakelmagie werk, een totaal van 35.868 woorden gehaald. Dat komt al aardig in de richting van een half manuscript voor mijn boek.

Nu de rest nog verdere schrijven. Ik heb nog een halve maand en wil proberen om mijn doel (50.000 woorden) ruimschoots voorbij te gaan. Dat zal mij goed uitkomen, want er liggen nog een paar wedstrijden te wachten op een verhaal van mij.

Hoe het ook afloopt, het resultaat tot nu toe is goed. CampNaNoWriMo helpt mij telkens weer om mijn routine op te pakken. Meedoen zet me ertoe aan om iedere dag een bepaald aantal uren achtereen aan mijn volgende boek te werken.

Ik ben blij dat ik in 2015 begonnen ben met het meedoen aan NaNoWriMo en CampNaNoWriMo en probeer het vast te houden.

P.S. Hebben jullie nog erg in mijn Summer Sale actie op Smashwords?

Deze hele maand kunnen jullie nog steeds profiteren van korte verhalen die ik gratis weggeef, zodat je wat te lezen hebt in de zomervakantie.

Veel plezier!

Castlefest, het festival waar uitgeverij Zilverspoor vier dagen lang met twee grote pagodetenten zou staan aan het begin van augustus, gaat helaas niet door vanwege de hernieuwde risico’s van de coronapandemie. Het blijkt dat het openen van nachtclubs, restaurants en dansfestivals een slecht idee was. Veel mensen dachten namelijk, dat ze de basisregels als ze weer aan het uitgaansleven deel mochten nemen wel aan hun laars konden lappen. Ondanks dat ervoor gewaarschuwd was altijd anderhalve meter afstand te houden, zag je ze weer knuffelen en zoenen en tegen elkaar aan staan. Daar heeft de Engelse variant van het virus weer mooi gebruik van gemaakt. En nu loopt het risico om besmet te raken met deze vreselijke ziekte weer helemaal uit de klauwen en zijn we terug bij af.

Ik leef mee met al die mensen die hier zieke longen door krijgen. Met mijn astma weet ik hoe het voelt om het erg benauwd te hebben. Dat is vreselijk pijnlijk en zorgt voor paniek, je denkt namelijk dat je zult stikken.

Gelukkig kun je mijn boeken allemaal online kopen en mijn korte verhalen ook. De links staan boven aan mijn pagina. Of ga naar Mesenger en stuur een chat naar mij.

Groeten van Johanna Lime.

De eerste acht dagen van CampNaNoWriMo juli 2021

08 juli 2021

De schrijfmaand juli is nu acht dagen bezig. Mijn conclusie: een goede voorbereiding is echt heel handig! Nu heb ik voor het derde boek van mijn trilogie Interplanetair een heel spannend verhaal bedacht en dat helpt ook.

Het begin, de proloog en de eerste vijf hoofdstukken zijn nu geschreven. Gemiddeld schreef ik in de afgelopen week 2.590 woorden op een dag. Ik moest er echt voor gaan zitten en was hele middagen bezig. Meestal zo’n vier tot zes uur aan een stuk door per dag. Dat is een strenge routine die veel concentratie kost en hij gaat wel ten koste van meer ontspannen zaken. Maar ik heb me nu eenmaal voorgenomen de hele maand hieraan te werken, dus voel ik me daar ook toe gedreven om het echt te doen.

Tot nu toe ben ik nog weinig scènes tegengekomen waarbij ik de dingen nog niet voldoende had uitgedacht. Over het begin van het verhaal ben ik erg tevreden. Het is precies geworden wat ik wilde.

20.275 woorden in acht dagen is een prachtige score. Ik zit al aan 41,4% van de 50.000 woorden die ik voor de CampNaNoWriMo van juli als doel heb gesteld. Nu is het natuurlijk wel zo dat het hele manuscript voor dit boek waarschijnlijk net als de vorige delen van deze trilogie ergens bij de 100.000 woorden in de buurt zal komen. Dus als het zo goed blijft lopen als nu, zal ik proberen om nog wat verder te komen dan het doel van CampNaNoWriMo. Dan heb ik het in de maanden erna wat makkelijker.

De vermoeidheid begint nu echter wel al een beetje toe te slaan. Bovendien is het nog maar de vraag of de volgende hoofdstukken even vlot gaan. Dan moet ik mijn tempo bijstellen.

Het viel me alles mee dat ik een aanval in de ruimte goed verwoord kreeg en ook een elfenceremonie lukte wonderwel.

Ieder woord dat ik in deze maand alvast geschreven heb, scheelt weer in de tijd. Het manuscript hoeft volgens de planning van Zilverbron nog lang niet klaar te zijn. Ik moet het volgens het contract voor september 2022 opsturen naar Zilverbron. Dus tijd genoeg om het te schrijven en daarna nog een paar keer te herschrijven.

Na juli ga ik het manuscript voor boek 2 Geestenpoort nog eens zorgvuldig doornemen. Als de uiteindelijke versie dan in orde is, stuur ik die voor september op. Boek 2 wordt namelijk een jaar eerder verwacht, aan begin 2022.

Verder heb ik me voorgenomen om, als dat achter de rug is, mee te doen aan de Harland Awards. Er staat weer een wedstrijd op Hebban aangekondigd, voor de maand oktober.

Maar ik wil zeker ook aan de manuscriptenwedstrijd van Zilverspoor meedoen. Alleen vind ik wel, dat de verhalen waarvoor ik al een contract getekend heb, voor moeten gaan.

Ik geniet. Mijn verhalen voor trilogie Interplanetair komen nu echt goed uit de verf en mijn gedachten zijn op de achtergrond alweer bezig met hoe ik het vervolg aan zal pakken. In dezelfde verbeeldingswereld is nog veel meer te ontdekken.

Ik hoop dat het er allemaal nog eens van komt dat ik nog veel meer boeken kan schrijven in dit leven. Stug vol blijven houden maar.

Volgende week probeer ik weer een update te plaatsen.

P.S. Hebben jullie mijn Summer Sale actie gezien bij Publicaties NL?

Deze hele maand kunnen jullie profiteren van korte verhalen die ik gratis weggeef, zodat je wat te lezen hebt in de zomervakantie.

Veel plezier met mijn verhalen!

Ik sta niet, zoals veel van mijn collega’s op Castlefest. Mijn gezondheid laat het op het moment helaas niet zo toe dat ik verwacht dat ik het daar twaalf uur achter elkaar vol kan houden in de tent. Maar als je mijn boeken gesigneerd wilt kopen kan dat altijd via mij. Ik stuur ze met liefde via de pakketpost naar je toe. En anders kun je ze misschien bij Cocky en Barry kopen op Castlefest of online in de artbooksshop.

Groeten van Johanna Lime.

De eerste dag van CampNaNoWriMo juli 2021

01 juli 2021

De schrijfmaand juli is nog maar net begonnen. Na een dag schrijven ben ik best tevreden. Ik heb de proloog van mijn volgende manuscript af. 1844 woorden vandaag, 114% van het aantal dat ik halen moest bij CampNaNoWriMo. Het doel is weer 50.000 (nieuwe) woorden schrijven voor een nieuw manuscript, zoals het aloude NaNoWriMo doel luidt. Als ik zo lekker door kan gaan en elke dag dit aantal haal, moet het me gaan lukken.

Ik ben blij met de woorden die vandaag tevoorschijn kwamen. De Proloog geeft goed aan wat er in het verhaal te verwachten valt. Het boekje ‘Storytelling in 12 stappen’ dat ik aan het lezen ben, gaf me precies het steuntje in de rug om de proloog zo op te schrijven dat hij aan de voorwaarden voor een goede proloog voldoet. Het was wel weer een dingetje, gisteren heb ik mijn plotschema voor de proloog er alweer voor aangepast. Maar het werkte dus goed.

Morgen begin ik aan hoofdstuk 1.

Het is me gelukt om alle personages uit te schrijven en het plot in schema te zetten. Ik heb de kapstok die het verhaal in grote lijnen vasthoudt dus als leidraad. Dat geeft me steun. Gaandeweg hoop ik dat alle details, woorden zinnen en alinea’s netjes op zijn plaats vallen.

De kop is eraf, dag 1 zit erop.

Hoe het verder gaat, laat ik in een volgend blog weer weten.

P.S. Hebben jullie mijn Summer Sale actie gezien bij Publicaties NL?

Deze hele maand kunnen jullie profiteren van korte verhalen die ik gratis weggeef, zodat je wat te lezen hebt in de zomervakantie.

Veel plezier met mijn verhalen!

Groeten van Johanna Lime.