Star Trek Dag – 8 september

“Ik heb de dood niet onder ogen gezien. Ik heb de dood bedrogen. Ik heb me een weg uit de dood geslagen en mezelf op de rug geslagen voor mijn vindingrijkheid; Ik weet niets.”

James T. Kirk, Star Trek II: The Wrath of Khan

Star Trek Dag

Lang geleden, in de tijd van de koude oorlog, kwam de Amerikaan Gene Roddenberry met zijn visie op de toekomst. Hij sprak niet over de afschuwelijke gevolgen van een atoomoorlog, maar gaf ons in plaats daarvan een visie op een hoopvolle toekomst. Die was zo overtuigend, dat het sindsdien onuitwisbaar de verbeelding van de mensheid heeft beïnvloed. Op 8 september wordt Star Trek Dag gevierd om de missie van Gene Roddenberry uit te dragen.

De geschiedenis van Star Trek Dag

Voor het publiek van vandaag die het door een modernere bril bekijkt, kan de originele Star Trek serie oubollig en zelfs ongelooflijk racistisch lijken. Maar je moet bedenken dat er vanaf de tijd waarin deze serie werd geproduceerd ongelooflijke stappen zijn gemaakt. Sommige elementen die in deze films voorkomen waren in die tijd nog nagenoeg ondenkbaar. Neem bijvoorbeeld luitenant Pavel Andreievich Chekov, die een officier van Russische afkomst was en aan boord van een Amerikaans ruimteschip zat. In de dagen van de ‘Rode Communistische Dreiging’ was dit concept ondenkbaar. Maar Gene Roddenberry droomde van een dag waarop dit mogelijk zou zijn.

Dan had je luitenant Nyota Uhura, die niet alleen opviel doordat ze een vrouwelijke officier op de brug van het marineschip was, maar ook vanwege haar Afro-Amerikaanse afkomst. Beide elementen creëerden een geweldig verhaal. Ze was de vierde in lijn van het bevel over de USS Enterprise en was tegelijkertijd een geweldige telefoniste.

Star Trek spreekt van een hoopvolle toekomst waarin nationaliteit er niet meer toe doet. Toch blijft onze persoonlijke afkomst ook dan nog steeds iets waar we trots op mogen zijn. We zijn allemaal burgers met verschillende achtergronden maar we komen uit hetzelfde universum. Uiteindelijk is dat het enige dat telt.

Hoe Star Trek Dag te vieren

De beste manier om Star Trek Dag te vieren is om er lekker voor te gaan zitten naar een Star Trek dvd te kijken op je tv. Stel wat themasnacks samen en haal je cosplay uniform uit de kast. Er is geen betere manier om in de sfeer van Star Trek Dag te komen!

Dit YouTube filmpje is inmiddels pure nostalgie, het laat de openingsbeelden en de eindaftiteling zien van Star Trek: The Original Series van 1966-1969.

https://www.youtube.com/watch?v=LIQsrvW6Ji4

 

Ik verheugde me er iedere keer weer op als het op de tv kwam. Ik was toen tussen de 10 en 13 jaar, dus ik zat precies in mijn pubertijd en dat was natuurlijk een periode waarin zulke series veel impact hadden. Ik was verliefd op Spock en hij is tot op de dag van vandaag nog steeds mijn favoriete personage. Reikhalzend keek ik altijd uit naar de avonden waarop deze afleveringen op tv werden uitgezonden. Ik heb ervan genoten, want behalve dat het iets nieuws was, waren dit ook de gezellige momenten waarbij het hele gezin gezellig bij elkaar zat. Hoewel ik me nu realiseer dat ik toen minder kritisch was en het allemaal geweldig vond, zou ik er nu wel anders tegenover staan, nu ik op het internet sommige scènes terug zie in YouTube filmpjes van Mojo. De wat amateuristische elementen van toen zijn in de loop der jaren gelukkig uit de films verdwenen. De gevechten hebben achteraf gezien veel weg van Westerns, waar je toen ook veel tv series van had.

Vergeleken met het aanbod dat we tegenwoordig hebben op dit gebied, was dit echt nog maar het allereerste begin van de science fiction films. Gene Roddenberry was wat dat betreft een echte pionier.

 

Star Trek is een van de redenen waardoor ik van fantasy en science fiction ben gaan houden. Vanaf hier heeft de filmindustrie een grote ontwikkeling doorgemaakt en zijn de films alleen maar mooier geworden. Ik kan me de vreemde wezens uit deze serie niet zo goed meer herinneren maar de serie van 8 films die hierna over deze bemanning van de USS Enterprise is gemaakt, heb ik vaak bekeken.

Dit waren:

  1. Star trek The Motion Picture
  2. Star Trek The Wrath of Khan
  3. Star Trek The Search for Spock
  4. Star Trek The Voyage Home
  5. Star Trek The Final Frontier
  6. Star Trek The Undiscovered Country

 

Star Trek The Next Generation met captain Picard vond ik later nog veel beter dan de serie met James T. Kirk. Tegenwoordig kijk ik graag de dvd’s, daar was in 1966 nog helemaal geen sprake van. Je zat voor de tv en keek afleveringen die de omroep uitzond. In die tijd was er nog niet eens video. Wat zijn we in een halve eeuw vooruit gekomen. Was dat op alle gebieden van onze menselijke vermogens maar zo gegaan. Op andere terreinen, zoals wereldvrede en het in hun waarde laten van mensen, armoedebestrijding en zorg voor het milieu, vind ik vaak dat we nog steeds als apen in Rolls Royces zijn. Dat is een term die ik voor het eerst hoorde toen ik studeerde en hij komt soms weer op, vooral bij ontwikkelingen die lijken stil te staan of juist steeds slechter worden. Helaas. Hopelijk kunnen we ooit in de toekomst eens werkelijk zo vrij zijn dat we met een gerust hart de aarde achter ons kunnen laten om als ontdekkingsreizigers de rest van het heelal te gaan verkennen. Of zoals dat bij Star Trek zo mooi klinkt: “To boldly go where no man has gone before!” (En laten we woman ook niet vergeten, dan).

Jammer voor William Shatner, die kapitein James Tiberius Kirk speelde, maar de oude Star Trek serie heeft bij mij inmiddels plaats gemaakt voor modernere versies die zich in dit universum afspelen.

De films op dvd die ik dit komende weekend ga bekijken, zijn:

  1. Star Trek (2009)
  2. Star Trek Into Darkness
  3. Star Trek Beyond

 

Veel plezier met Star Trek Dag!

Johanna Lime

Het weerwolfprincipe en de Randstedenserie

Geplaatst 21 mei 2019

Het weerwolfprincipe van Clifford D. Simak

Waar haal je je inspiratie vandaan, wordt er weleens gevraagd. Wel, een boek dat voor mij een onvergetelijk verhaal bevat, is Het weerwolfprincipe. Een pocketboekje met maar 201 pagina’s dat in 1970 uitgegeven werd door Het Spectrum. The Werewolf Principle, van Amerikaanse schrijver Clifford D. Simak.

Dit boek heb ik voor het eerst gelezen toen ik nog een tiener was. Ik had het uit de bibliotheek geleend en ben er later jarenlang naar op zoek geweest. Telkens als ik in de boekhandel kwam zocht ik ernaar. Uiteindelijk heb ik het boekje kunnen bestellen.

Flaptekst

‘U bouwde een muur om u heen!’ had de Kamer gejammerd. ‘Een niets, een klont niets. U vulde me met een wolk niets.’ En nu had men de weerwolf gezien. Blake kon er niets aan doen: de verandering was al begonnen, de geest van Speurder had de leiding van Denker en Wisselaar overgenomen; met zijn nekharen overeind snelde hij voort en zag de wezens op deze rommelige planeet: wezens die op twee achterpoten liepen en van protoplasma waren, en metalen wezens die licht uit hun ogen schoten…

Hallucinatorisch, feeëriek én humoristisch is de wereld rond de gesimuleerde toekomstmens in deze geniale roman.

 

Als tiener naar de bibliotheek

Ik weet nog wel dat ik als tiener naar de bibliotheek mocht en daar begon met detectives, omdat er in die tijd televisieseries waren zoals van The Saint. Ook detectiveseries als die over commissaris Maigret waren in die tijd te volgen op de buis. En De Wrekers. Maar op detectiveboeken was ik toch al gauw uitgekeken.

Ik zocht verder in de bibliotheek en kwam bij een ander rek terecht. Daar ontdekte ik science fiction boeken zoals de serie De prinsen van Amber van Roger Zelazny. Ik weet wel dat ik die verslond. Ik vond ze echt geweldig. Het waren maar dunne pocketboekjes, dus ze waren snel uitgelezen.

Er stonden ook verhalen bij van Clifford D. Simak. Geen al te gemakkelijke verhalen, maar dat was nou juist wat ik nodig had. Ze waren een beetje hallucinatorisch, zoals dat in de flaptekst hierboven staat. Ze werkten vervreemdend en ze zetten me aan het denken. Dat had ik nou precies nodig.

 

Waarom nu precies dit boek?

Misschien komt het doordat ik me in die tijd een vreemdeling in een vreemde wereld voelde. Ik was geslaagd voor mavo4 en ging naar havo5, naar een vreemde school in een ander dorp. Alleen op de fiets door weer en wind. Ik was op mijn vorige school al een buitenbeentje en op deze school kreeg ik weer geen aansluiting. Ik paste nergens bij.

Als ik me in de verbeeldingswerelden van Simak begaf, voelde ik me prettig. Mijn voorliefde voor science fiction begon pas echt goed toen ik Het weerwolfprincipe las. Dit boek gaat over een experiment met een mens die naar verschillende planeten reisde en de wezens die daar leefden moest onderzoeken. Met die informatie komt hij terug naar de Aarde. Maar dan blijkt dat hij die wezens in zich heeft opgenomen. Om de beurt komt er een naar boven en die neemt dan de leiding. Hij is anders dan de rest en past nergens meer bij. Uiteindelijk vertrekt hij weer.

Dit boek is mij altijd bij gebleven. Ik vind het echt geweldig en herlees het af en toe nog steeds. Dit is het boek waardoor ik bij het fantasy en science fiction genre terecht gekomen ben en waarom ik dit soort verhalen ben gaan schrijven, samen natuurlijk met de sprookjes die ik als kind al geweldig vond.

Er zijn nog een paar van dit soort boeken die een indruk op mij hebben achtergelaten. Misschien is het een idee om die later in een andere blog te bespreken.

 

Randsteden serie

De inspiratie die ik opdeed bij Het weerwolfprincipe is gebruikt voor sommige gedeelten uit deze serie korte verhalen, hoewel het details zijn die anders door mij zijn uitgewerkt.

Vijf van de zeven verhalen uit deze serie staan klaar om als e-book gepubliceerd te worden op Smashwords. Twee van deze verhalen krijgen in mei nog redactie. Vanaf 1 juni komt er zeven zaterdagen lang steeds een verhaal uit.

De Randsteden serie bestaat uit zeven korte sciencefictionverhalen, die zijn geschreven door Johanna Lime. Tussen 2012 en 2017 hebben deze verhalen stuk voor stuk meegedaan aan verhalenwedstrijden in het Fantasy- en Scifi- genre, zijn ze meerder keren door Marjo Heijkoop en Dinie Boudestein samen verbeterd door herschrijven en in 2019 kregen ze een hoofdredactie door Tamara Geraeds.

Randsteden zijn pionierssteden op de Maan, op Mars en op exoplaneten, die als een afspiegeling van Commando Almere gezien kunnen worden. Ze krijgen hun naam in Nederland omdat de Ruimtehaven van de European Space Agency in de Markerwaard langs de grens van de Nederlandse Randstad is gebouwd. Maar ook doordat meestal het woord ‘rand’ in de naam van zo’n pioniersstad is opgenomen.

Bij deze serie horen de titels:

  1. Carrière maken
  2. Onnatuurlijk
  3. Defragmentatie
  4. Mensplanten van Mars
  5. Levende fantasie
  6. Robotrace
  7. De urn

Nummer 1 en 2 vormen met elkaar een verhaal, de andere staan op zichzelf.

 

Wanneer er een verhaal gepubliceerd is, komt die bij Publicaties NL in het menu te staan.

Foto’s inspiratie uit 1966

21 augustus 2013

In 1966 schreef een boekhandel in Sliedrecht een opstellenwedstrijd uit. Alle scholen deden mee. Ook de toen 9 jarige Marjo Heijkoop schreef een opstel. Zij won daarmee de derde prijs.

1966 derde prijs

Deze prijs mocht worden opgehaald in de betreffende boekhandel. Het was een cheque van fl. 2,95 (twee gulden en vijfennegentig cent.) Dit was precies de prijs voor het tweede stripverhalen en doeboek van de Thunderbirds.

Behalve het tweede deel van het boek van de Thunderbirds, hebben we ook deel 1 en 3 gekocht. Toen was de serie compleet.

1966 deel 1 Thunderbirds

1966 deel 3 Thunderbirds

ISRO, een idee uit 1966

21 augustus 2013

In 1966 schreef een boekhandel in Sliedrecht een opstellenwedstrijd uit. Alle scholen deden mee. Ook de toen 9 jarige Marjo Heijkoop schreef een opstel. Zij won daarmee de derde prijs. Deze prijs mocht worden opgehaald in de betreffende boekhandel. Het was een cheque van fl. 2,95 (twee gulden en vijfennegentig cent.) Dit was precies de prijs voor het tweede stripverhalen en doeboek van de Thunderbirds.

1966 derde prijs

“De Thunderbirds” was in die tijd onze favoriete tv-serie. Het was een poppenserie maar dat mocht de pret niet drukken. Wij vonden het geweldig. Het speelde in de toekomst en ging over een miljonair, Jeff Tracy, die een eiland had gekocht in de Stille Oceaan. Hij had dit geld  verdiend met zijn werk als astronaut. Zijn vrouw was helaas overleden, maar samen met zijn vijf zoons had hij een reddingsorganisatie genaamd “International Rescue” op touw gezet.

Zijn zoons waren rond de twintig jaar en bestuurden ieder een geweldige Thunderbird-machine. Deze machines hadden elk een eigen specialisatie. Er was een verkenner, een vrachttoestel waarin verschillende reddingsapparatuur kon worden meegenomen, een ruimteraket, een vaartuig dat zich onderwater  kon voortbewegen en een ruimtestation in een vaste baan om de aarde. De uitvinder van de machines was de 19 jarige genie “Brains” met een grote uilenbril. Er was ook nog een oma en een bediende Kyrano met een mooie dochter TinTin.

Dit sprak allemaal erg tot onze verbeelding en wij, Marjo en Dinie, borduurden lustig op het thema voort. Wij bedachten onze eigen familie en in plaats van IR (International Rescue), een organisatie die reddingsoperaties voornamelijk op aarde uitvoerde, besloten wij met onze organisatie ISRO (Interplanetary Space Rescue Organisation) reddingsoperaties uit te voeren tussen de sterren. We tekenden onze eigen ruimteschepen. We gingen een maanlandschap maken aan de hand van de knutseltips uit het door Marjo gewonnen boek. Hiervoor moesten we kippengaas kopen, kranten gebruiken en gips kopen. Dat laatste deden we bij de drogist. Het gips werd per 2,5 kg afgewogen en gekocht van ons zakgeld. Er waren meerdere bezoeken aan de drogist nodig om ons maanlandschap op de zolder van ons huis te kunnen maken.

Maanlanschap met gips maken

Het bleef niet bij tekenen en knutselen alleen. In die tijd gingen we onze personages verzinnen en erover schrijven. We kregen een geheim clubblaadje en deden erg stiekem. Het was allemaal lekker spannend en we kregen er nog een paar clubleden bij. Die zijn later helaas weer afgehaakt, maar wij bleven samen doorgaan met onze fantasieën en dat is nooit gestopt.

Behalve het tweede deel van het boek van de Thunderbirds, hebben we ook deel 1 en 3 gekocht. Toen was de serie compleet. We kunnen terugkijkend op deze tijd zeggen dat tv-series uit onze jeugd voor inspiratie gezorgd hebben. Later werden de tv series beter, maar ze lieten minder te raden over. Wij werden echte “Trekkies.” Star Trek was natuurlijk helemaal geweldig voor mensen zoals wij. En er waren wel meer goede series op tv. Iedere week keken we uit naar de nieuwste aflevering. Dit soort series missen we op de publieke omroep van tegenwoordig wel. Ze hebben onze fantasie in onze kindertijd enorm gestimuleerd. We kijken er met plezier op terug. Tegenwoordig ook wel met dvd’s.

Misschien later meer over andere inspiratiebronnen.

Vriendelijke groet van Johanna Lime.