Weet dat jij degene bent die de wereld kan vullen met zonneschijn

11 mei 2023

Heroes Made in Asia

Wat een heerlijk gevoel geeft het, als mensen positief zijn! Dat heb ik weer gemerkt op Heroes Made in Asia. Een geïnteresseerde, die helemaal enthousiast werd van wat ik over mijn boeken vertelde. Even tijd nam om na te denken en terug kwam voor een hele trilogie! Een ander die wist dat een oom van hem mijn boeken had gekocht, en de nieuwe Schakelmagie voor hem meenam. Iemand die me had gemist op de Elfia en de hele trilogie van Interplanetair bij me kocht. En nog een paar lieve mensen, die veel belangstelling toonden. Daar word ik zo blij van, dat ik het weekend straalde.

Fijn dat mijn boeken gelezen worden.

Acht boeken van Johanna Lime

Erg trots dat er in 2023 al acht boeken van Johanna Lime te koop zijn.

De eerste recensie van Interplanetair boek 3 Schakelmagie

Nadat ik de recensie-exemplaren opgestuurd had naar de bloggers die ik daarvoor had gevraagd, kwam de eerste recensie van Schakelmagie wederom van Ferry Visser. Hij zat vermoedelijk achter de voordeur om het boek op te vangen zodra het door de brievenbus kwam en is het direct gaan lezen. Ferry vindt dat ik mijn grenzen aan het verleggen ben en dat ik vernieuwend bezig ben. Dat ben ik met hem eens en ik ben er trots op dat het wordt opgemerkt.

Epische fantasy

In de Science Fiction en Fantasy Boekenclub op Facebook kwam een uitgebreid interview van mij te staan. In de Fantasymaand mei schreef ik over epische fantasy, waar mijn serie natuurlijk wel in past. Er was ook een winactie, waarbij Anneke de Waard de gelukkige was die door het tekenen van een amulet mijn nieuwe trilogie heeft gewonnen. Veel leesplezier!

In de Zilverboekenclub verscheen de afgelopen maand een interview van het personage Elibu Pherel en er werden vier afleveringen over de wereldbouw van Interplanetair boek 3 Schakelmagie geplaatst. Met dank aan Larissa Klein-Bennink.

Schrijven en herschrijven diverse manuscripten

In april tijdens CampNaNoWriMo schreef ik de eerste 40.404 woorden van Magische Alliantie boek 2 Ruige Rotsen. Als een pantser, en dat lukte wonderlijk genoeg heel goed.

Magische Alliantie 1 Woest Water heb ik na versie 2 nog twee keer herschreven en heeft nu versie 4 bereikt. Ik ga alles zo langzamerhand klaarmaken voor opsturen naar de uitgever.

De standalone Het geheim van Shiloh, die ik voor de manuscriptenwedstrijd van Zilverspoor schreef, heeft na de prijsuitreiking sinds versie vier nog twee nieuwe versies gekregen. Het verhaal is dankzij de opmerkingen van de jury en van proeflezer Peter Kaptein een heel stuk verbeterd. Versie 6 was gisteren klaar. Ik ga proberen om dit boek ook uitgegeven te krijgen.

Schrijfvoornemens

Ik wil nu eerst verder gaan met invullen van het plotschema en het uitdenken van meer details voor Magische Alliantie 2 Ruige Rotsen, versie 1. Ik moet het verhaal vanaf hoofdstuk 11 nog tot het einde verder schrijven. De personages wil ik ook allemaal eerst nog tekenen. Ik heb het verder schrijven van dit verhaal gepland voor de maand juli, tijdens Camp NaNoWriMo.

Plannen voor korte verhalen

Ik was van plan om korte wedstrijdverhalen te gaan schrijven in augustus en september. Maar pas kreeg ik het verzoek om een verhaal in te sturen voor de HSF. Misschien moet ik dus eerst maar een kort verhaal gaan schrijven om daarheen te sturen? Voor 1 juni. Zou dat nog wel lukken? En waarover dan?

Fantasy Fest

De eerstvolgende beurs is Fantasy Fest in Rijswijk. Daar hoop ik weer van die lieve, enthousiaste bezoekers te spreken die interesse in mijn boeken hebben. Ik hoop dat ik gelijk heb, en dat er echt de laatste tijd steeds meer aandacht komt voor Nederlandstalige fantasy, science fiction en horror. Graag tot ziens!

Groeten van Johanna Lime

De enige schrijfregels die je ooit nodig hebt

16 februari 2023

Ik ben de laatste weken aan het genieten van mijn schrijfwerk en daarom heb ik er deze Quote maar eens bij gezocht, met de enige schrijfregels die je ooit nodig hebt.

1. Schrijf waar je van houdt.

      Deze regel vind ik belangrijk. Blijf bij jezelf en schrijf waar je van houdt. Schrijven is een enorme klus en een langdurig proces. Je zit maanden, soms zelfs nog langer, aan een manuscript te werken. Dus als je dan een verhaal zou gaan schrijven, terwijl je er zelf niet van houdt, bestaat er een grote kans dat je ergens blijft steken langs de lange weg die je moet gaan om een boek gepubliceerd te krijgen. Bovendien zullen de lezers het merken als je als schrijver zelf geen plezier aan je schrijfwerk hebt beleefd. Als jij al niet volledig achter je verhaal kan staan, hoe kunnen zij dat dan? Ik ben ontzettend blij dat ik, telkens wanneer er na een aantal versies schrijven en redigeren aan een nieuw manuscript, en na de redactie die er dan nog op volgt, verliefdheid voel voor mijn verhaal. Ik houd van ieder boek dat ik geschreven heb en ben gek op mijn eigen verhalen, ze zijn precies wat ik wilde schrijven. Mijn boeken passen helemaal bij mij. Elke schrijver legt wel een stukje van zichzelf in zijn verhalen, toch?

      (Interplanetair – boek 3 – Schakelmagie is het volgende boek dat uit zal komen)

      2. Laat je nooit, maar dan ook nooit tegenhouden door haters.

        Natuurlijk kun je als schrijver zelden lezers vinden die voor de volle honderd procent van je verhalen houden, zoals jij dat doet. Mensen verschillen nu eenmaal van elkaar, ieders referentiekader is weer anders. Iedereen haalt andere informatie uit de ervaringen die het leven brengt en geeft er een eigen betekenis aan. Hoe meer overeenkomsten er zijn, hoe meer een lezer mijn verhalen zal kunnen waarderen. Soms zijn er ook haters. Mensen die er niets aan vinden, soms alleen al vanwege het genre waarin ik schrijf. Soms alleen vanwege een waanidee dat ze hebben over het genre waarin ik schrijf, dat ze nog nooit hebben onderzocht. Dat is jammer en daar heb ik ook geen invloed op. Het wordt alleen teleurstellend als ik merk dat mensen bij voorbaat mijn boeken al niet willen kopen of lezen, omdat ik er bijvoorbeeld bij Zilverbron zelf voor moet betalen om mijn boeken uitgegeven te krijgen. Hé, dat gaat jou niks aan! Dat is mijn eigen keuze! Als ik dat wil, wie ben jij dan om te bepalen dat het slecht is? Mijn ervaringen zijn helemaal niet slecht, en ik help er een uitgeverij mee die anders niet zoveel boeken per jaar uit zou kunnen geven, in Nederland. Dat heb ik er graag voor over. Soms zijn er haters die vinden dat fantasy en sciencefiction niet door elkaar gebruikt mogen worden in verhalen, of die naarstig op zoek gaan naar clichés, wat blijkbaar net zoiets is als vloeken in de kerk. Haters maken soms beledigende grappen over de magische spreuken die ik in mijn boeken gebruik of over vrouwen die in mijn verhalen zwanger zijn. Of ze vallen erover dat er te veel verhaalelementen in mijn verhalen zitten, terwijl dat gewoon een kenmerk is van het genre en er genoeg andere (ook Engelstalige) boeken aan te wijzen zijn die dat ook hebben, waar ik ze helemaal niet over hoor klagen. Van dat soort opmerkingen word ik verdrietig en ook veelal kwaad. Niet zelden hebben ze het effect dat ik denk om maar te stoppen met wat ik het liefste doe. Zouden jullie dat doen, stoppen met waar je van houdt, vanwege cynische personen die vinden dat ze iets op je aan te merken moeten hebben? Laat mij in mijn waarde, denk ik dan. Sta eens meer open voor andere dingen. Je hoeft het niet met me eens te zijn, maar het zou je niet misstaan om meer respect op te brengen voor een schrijver, die zijn best doet om een steentje bij te dragen aan de groei van het fantastische genre in Nederland. En, hé, je hoeft mijn boeken ook helemaal niet te lezen, hoor. Ik dring ze niemand op. Maar eerlijk, ik heb veel liever lezers die mijn boeken een kans geven. Lezers die er plezier aan beleven en toegeven dat ze aan het denken zijn gezet, die me niet in een hoek willen zetten en met een afkeurend vingertje naar me zwaaien. Van vriendelijke woorden kan ik heerlijk enthousiast worden, die geven me de moed om door te gaan met waar ik het liefst mee bezig ben. Schrijven.

        (Bezig met redigeren van Het geheim van Shiloh – versie 5)

        3. Je schrijven is nooit zo slecht als je weleens denkt.

          Je mag best kritisch zijn op mijn verhalen. Het is zelfs zo, dat ik graag feedback ontvang, omdat ik die, wanneer ik vind dat iemand echt een punt heeft, gebruik om mijn verhalen te verbeteren. Ik ben vanaf dat ik begon met boeken en korte verhalen schrijven in het genre steeds bezig aan een groeiproces. Ik wil graag verder komen en beter worden, als schrijver. Soms ben ik ook erg kritisch op mijn eigen werk, maar na verloop van tijd kom ik er dan vaak achter dat iets niet zo slecht is als ik zelf verwachtte. Neem van mij aan dat schrijvers vaak zelf hun ergste critici zijn, juist omdat ze zo gedreven zijn om een goed verhaal te leveren.

          4. Niet alle schijfadviezen zullen voor jou werken.

          Dat niet alle schrijfadviezen voor alle schrijvers even goed zullen werken, lijkt me logisch. Iedereen is anders, wat bij de een werkt zal bij de ander misschien juist tegenwerken. Toch vind ik wel dat ik als schrijver mijn best moet doen om de schrijftechnieken goed te leren. Hoe ik die dan inzet, is aan mijzelf. Iedereen heeft een eigen stijl van schrijven en bij de een zal het accent anders liggen dan bij een ander. Ik probeer zo eenvoudig mogelijk te schrijven, zodat het verhaal vlot te lezen is. Toch vinden sommige lezers mijn verhalen ingewikkeld door vreemde namen en woorden die ik gebruik. Ik ben echter niet van plan om daarin veel concessies te doen, want ik ben van mening dat een boek ook belangrijk is voor de ontwikkeling van de woordenschat van lezers. Bij fantasyverhalen horen nu eenmaal ook fantasynamen en een uitgebreide wereldbouw met wonderlijke wezens en/of vreemde namen. Die hebben niet veel te maken met woordenschat, natuurlijk, maar wellicht wel met de sfeer van het verhaal.

          (Nadat het verhaal helemaal geschreven was, ben ik nu bezig met het redigeren ervan)

          5. Er is geen eenduidige manier van schrijven.

            Iedere schrijver pakt het weer anders aan. Bij een kort verhaal pak ik het anders aan dan bij een hele roman. Voor een kort verhaal heb ik meestal een begin, midden en eind in gedachten. Soms vul ik een verhaalschema in, soms schrijf ik het organisch. Voor een roman begin ik meestal met een brainstorm voor welk verhaal ik wil gaan schrijven, met onderzoek en met de wereldbouw. Ik maak landkaarten en teken personages of zoek de afbeeldingen die ik nodig heb. Ik maak karakterschetsen en vul lijsten in van eigenschappen voor de protagonist, de antagonist en alle bijpersonen uit het verhaal. Ik maak een grove indeling met een beginsituatie, een blinde vlek, een eerste actiemoment en drie keerpunten, met op het eind de climax en de uitkomst. Daarna vul ik een plotschema in met voor elk hoofdstuk ongeveer vijf scènes. Dan ga ik schrijven en werk ik alle scènes verder uit. Vaak wijk ik af van wat ik oorspronkelijk had bedacht en word ik intuïtief een andere kant op gestuurd voor het schrijven van de scènes, tijdens het schrijfproces. De enige vaste punten zijn de keerpunten die ik had bedacht, al kunnen die ook nog weleens wijzigen, vooral de laatste. Er zijn andere schrijvers die het hele verhaal organisch schrijven, er zijn er die alles tot in de puntjes plannen. Ik zit er een beetje tussenin door vooruit veel te plannen en tijdens het schrijven nog van alles aan te passen, als dat beter voelt.

            6. Niet iedereen zal je verhaal waarderen en dat is goed.

            Smaken verschillen en dat is helemaal niet erg. Zelf heb ik een uitgesproken smaak, toch ben ik nu al jarenlang bezig met het lezen van boeken van uiteenlopende schrijvers. Dat bevalt me goed. Het helpt om open te staan voor alle soorten verhalen. Wel heb ik een sterke voorkeur voor fantasy en sciencefiction ontwikkeld, omdat ik vind dat daarin veel meer kan. En ik laat me graag verwonderen door verbeeldingsliteratuur.

            Excuses als ik iemand beledigd heb met bepaalde opmerkingen, soms zit iets me te hoog en moet ik het van me afschrijven. Te lang heb ik alles in mijn leven geslikt zonder voor mezelf op te komen, dat werkt verstikkend en daar doe ik dus niet langer aan mee.

            Groeten van Johanna Lime

            Werken aan twee manuscripten tegelijk

            9 februari 2023

            In het kader van “schrijf de boeken die je altijd al had willen lezen”, ben ik aan het werk aan twee manuscripten tegelijk.

            Allereerst had ik al laten weten dat het verhaal van Magische Alliantie 1 Woest Water helemaal uitgeschreven was. Dus nu ben ik begonnen met de eerste versie waarbij ik het manuscript redigeer. Ik (her)schrijf een versie 3, waarbij ik meer let op of het verhaal dat ik geschreven heb ook daadwerkelijk logisch in elkaar steekt en of ik geen details ben vergeten die echt voor het verhaal nodig zijn. Ik let op of de personages zo uit de verf komen als ik ze had bedoeld, of alles logisch is verwoord, of de zinsconstructies kloppen enzovoorts. Ik heb de proloog en de hoofdstukken 1, 2 en 3 alweer gedaan en hier en daar alvast wat stukjes tekst geschrapt, omdat het herhaling was of net iets te uitgebreid geschreven. Aan de andere kant schrijf ik er juist ook hier en daar weer iets bij of verander ik bepaalde zinnen zo dat ze net wat langer worden. Over het algemeen verbetert het verhaal en daar gaat het me om. Dat het herschrijven eerder meer woorden oplevert dan de vorige versie en ik tot nu toe niet erg veel heb geschrapt is dan geen probleem. Ik vind dit heerlijk om te doen.

            Ten tweede had ik meegedaan aan de manuscriptenwedstrijd van Zilverbron en was mijn manuscript “Het geheim van Shiloh” nog niet perfect. Ik heb het een poos aan de kant gelegd en ben eerst met de redactie van Interplanetair boek 3 Schakelmagie aan de slag gegaan en met het schrijven van Magische Alliantie 1 Woest Water. Toen dat klaar was, besloot ik een versie 5 te gaan (her)schrijven van dit manuscript. Het is een mooi verhaal, met elementen van cyberpunk, fantasy en klimaatproblematiek en ik zou het zonde vinden dit het geen boek zou kunnen worden.

            Wat ik eerst gedaan heb, is het doornemen van de juryrapporten. Daar heb ik alleen uitgehaald wat ik echt goed gebruiken kan, de rest van de commentaren haal ik er wel weer bij als ik deze ronde heb herschreven. De consequentie van het doornemen van de juryrapporten was, dat ik het hoofdpersonage wat ouder heb gemaakt aan het begin van het verhaal. Het wordt nu wel eerder een YA verhaal dan dat het voor de jeugd geschikt zou zijn. De periode van zes jaar waarin eigenlijk niets gebeurde heb ik zodoende uit het verhaal geschrapt. Bovendien had ik volgens de jury beter het helikopterongeluk in het verhaal kunnen verwerken, in plaats van erna pas te gaan beginnen en daar hadden ze wel gelijk in.

            Ik ben nu dus begonnen met een vijftienjarige Dana die op High School zit. In de proloog maakt de lezer kennis met haar ouders en de leefomstandigheden in een wereld die te maken heeft met de klimaatverandering. Deze proloog komt daardoor eerder dan die van het “oorspronkelijke” verhaal dat ik tot nu toe had. Wat daar de proloog wordt, zal nu hoofdstuk 1 worden. Het is weer eens zover. Zie ik een patroon ontstaan? Hetzelfde had ik bij Woest Water ook al bij de hand, alles school een hoofdstuk op.

            Ik ben heel erg blij met Peter Kaptein die als proeflezer commentaar wil geven op het eerste deel van het manuscript. Hij heeft mij al erg veel waardevolle feedback gegeven. Ik weet nu hoe ik sommige dingen beter aan kan pakken en het conflict kan versterken. Welke keuzes voor een beter plot zullen zorgen. Ik heb er echt reuze veel zin in om dit verhaal flink te gaan herschrijven en te verbeteren. Daarbij wordt de zoektocht naar het geheim van Shiloh de hoofdzaak en wordt Dana degene die daar actief naar op zoek gaat.

            Het is echt geweldig om te zien dat er een goede samenwerking tussen schrijvers je zoveel verder kan helpen. Ik heb een verhaal van Peter doorgenomen en van commentaar voorzien en hij doet dat nu voor mij. Zo kunnen we elkaar helpen om vooruit te komen. Dat vind ik mooi om te zien en ik zou zoiets graag vaker willen doen.

            Verder kwam ik er via een chat achter dat Natascha van Limpt bezig is met de woordredactie van Interplanetair boek 3 Schakelmagie. De uitgever had me al gezegd dat de woordredactie in februari zou komen en het was een leuke verrassing om te lezen dat die al begonnen was. Natascha had een woord in de tekst gevonden dat in de context nogal grappig was, maar waarvan ik echt heel blij ben dat ze het gewijzigd heeft. Ruimteschapen in plaats van ruimteschepen, oei, dat zou een flinke misser zijn geweest. Dat stomme toetsenbord ook waarvan ik de e en de a nogal eens verwissel tijdens het typen… Haha, gelukkig dat er een woordredactie over de boeken wordt gedaan. Ik ben nu wel erg nieuwsgierig naar het moment waarop de zetproef van mijn volgende boek zal verschijnen, dat snappen jullie zeker wel? En natuurlijk vooral het gedrukte boek zelf, het laatste deel van Interplanetair. Wat zal het fijn zijn als de tweede trilogie ook compleet is.

            Afijn, ik houd jullie op de hoogte van de gebeurtenissen, met mijn blogs.

            Het boek willen schrijven dat je altijd al had willen lezen helpt heel goed om gemotiveerd te blijven. Ik vind het zalig dat ik weer lekker verder kan, met twee, misschien zelfs drie manuscripten tegelijk (want de zetproef doornemen is ook een flinke klus).

            Groeten van Johanna Lime

            Mijn plannen voor 2023

            31 december 2022

            Aan het einde van het jaar, voordat er een nieuw getal op de kalender verschijnt, is het tijd om mijn persoonlijke toekomstplannen uiteen te zetten. Dit zijn de plannen die te maken hebben met mijn schrijverschap. Het zijn er weer veel. Hopelijk kan ik scherp, kritisch en volhardend door blijven gaan met schrijven en tekenen en lukt het me om dicht bij mezelf te blijven, zodat ik ervan kan blijven genieten. Ook in 2023 wil ik weer heerlijk creatief en vol inspiratie en betrokkenheid aan de slag gaan. Ik hoop dat mijn gezondheid het toe blijft laten.

            Ik zet mijn plannen hier in een lijst.

            • De zetproef doornemen van Interplanetair, boek 3, Schakelmagie en alles wat erbij komt kijken om het boek klaar te krijgen voor de drukker.
            • Het boek komt uit bij Zilverbron.
            • Promotiematerialen voor mijn boeken vernieuwen, materiaal voor het nieuwste boek.
            • Recensenten vragen en boeken opsturen.
            • Trailers maken (kijken of dat lukt) voor YouTube.
            • Herschrijven/redigeren versie 2 en verder, van het manuscript Magische Alliantie boek 1 Woest Water
            • Dit manuscript als het helemaal klaar is op tijd opsturen naar Zilverbron
            • Verder brainstormen voor wereldbouw, personages, soort verhaal, conflict en plot voor de volgende boeken uit deze serie van zes.
            • Tekenen van personages voor Magische Alliantie en voor eerdere boeken, o.a. de wezens uit de Ruimtestad, in Painter.
            • De eerste versie schrijven van het tweede deel uit het tweeluik Woest Water en Ruige Rotsen, het manuscript voor Magische Alliantie boek 2 Ruige Rotsen.
            • Brainstormen voor de verhalen van boek 3,4, 5 en 6 uit deze serie.
            • Alvast nadenken over Terra Negata, hoe pak ik het verhaal voor de crash aan en wat gebeurt erna?
            • Herschrijven/redigeren versie 5 en verder, van het manuscript Het geheim van Shiloh dat op de manuscriptenwedstrijd van Zilverspoor in 2022 de 14de plaats haalde.
            • Redactie op Het geheim van Shiloh en het boek uitgeven.
            • Jureren voor de Waterloper Themawedstrijd van 2023.
            • Korte verhalen schrijven voor wedstrijden of tijdschriften, of verhalen die in mijn verbeeldingswereld passen schrijven en uitgeven op Smashwords.
            • Deelnemen aan CampNaNoWriMo en NaNoWriMo in 2023.
            • Naar festivals en beurzen (voor zover dat fysiek nog lukt).
            • Naar de HSFCon in Sneek (voor zover dat fysiek nog lukt).
            • Verhaalredactiecursus van Zilverspoor verder volgen tot aan het eind.
            • Proeflezen, redactie voor mezelf en andere schrijvers.
            • Samen met de groep van de Bootcamp een verhalenbundel van onze korte verhalen uitbrengen bij Zilverspoor.
            • Reading Challenge van Hebban en Goodreads, boeken lezen en recenseren.
            • Mijn wekelijkse blog op johannalime punt com.
            • De website van boekenvanjohannalime punt com bijhouden.
            • Tekenen voor blogs en promotie.
            • Meedoen aan rubrieken over personages en wereldbouw van de Zilverboekenclub.
            • Meedoen aan winacties in Facebookgroepen.
            • Zelf een paar winacties uitschrijven op mijn website, misschien een stuif-in organiseren.
            • Facebook en Instagram bijhouden.

            Bij alles geldt natuurlijk dat ik me er wel gelukkig bij moet blijven voelen. Dus goed in de gaten houden of ik energie genoeg over houd en of ik het leuk blijf vinden om te doen. Ik ben tenslotte onder voorwaarde van verantwoordelijk en wettelijk gelegaliseerd gedrag vrij om mijn eigen gang te gaan in dit land. Ik hoop echt dat het me lukt om deze wensenlijst te kunnen realiseren! Hoe gaaf zou dat zijn?

            Wat zijn jullie plannen voor 2023? Ik wens je veel gezondheid en geluk, vrede en welzijn toe voor de toekomst.

            Gelukkig Nieuwjaar.

            Groeten van Johanna Lime

            De 14e plaats in de manuscriptenwedstrijd

            27 november 2022

            De Zilverdag op 26 november

            Gisteren ging ik naar de uitslag van de manuscriptenwedstrijd van Zilverspoor.

            Ik ben blij dat ik, ondanks het slechte bericht van mijn huisarts dat allebei mijn knieën zijn versleten en de pijn waar ik de afgelopen maand mee heb te kampen, er toch naartoe ben gegaan. Ik heb me rustig gehouden en het is me gelukt om de hele middag te blijven. De zaal van Partycentrum de Binnenhof was een mooie plek om mensen te ontmoeten. Ik zat bij mijn maatjes van de Bootcamp in de buurt en heb ook andere bekenden gezien.

            De juryleden van de wedstrijd hebben een aantal leerzame workshops gegeven over perspectief, doseren van informatie, dialogen en inclusiviteit in verhalen. Eigenlijk was het een bijeenkomst zoals ik die gewend ben van de uitgeverij, alleen was hij deze keer niet alleen voor de auteurs. Ook voor deelnemers aan de manuscriptenwedstrijd en voor fans en volgers van About Books was deze bijeenkomst georganiseerd. Leuk om nieuwe gezichten te zien en bekenden van Facebook en van de Zilveracademie tegen te komen.

            Door het inleidende praatje van Cocky en Barry van Dijk en de workshops van Anaïd Haen, Sebastiaan Koen, Peter van Roermund en Kim ten Tusscher, met de pauzes ertussen voor een hapje en een drankje, liep de spanning voor de uitslag van de manuscriptenwedstrijd hoog op. Het dramatische effect moest blijkbaar een flinke rol spelen in dit verhaal.

            Aan het einde van de middag kwam de uitslag waarop iedereen smachtend wachtte dan toch, zoals dat in het programma was aangegeven. Van de drieënveertig manuscripten, die door tweeënveertig auteurs waren ingestuurd, bleken er tien gediskwalificeerd te zijn. Dat vond ik best een hoog aantal en het leek op een herhaling van Waterloper eerder dit jaar. De redenen voor diskwalificatie bestonden uit : eerder uitgegeven, geen genreverhaal, geen alleenstaand verhaal, te weinig woorden, te veel woorden… Zijn er echt zulke slechte lezers dat men de voorwaarden van wedstrijden niet nauwkeurig opvolgt? Dit is toch niet te geloven?

            Afijn, het hield dus in dat er eigenlijk drieëndertig manuscripten waren die in aanmerking kwamen voor een beoordeling door de jury. Er was een longlist van zeventien en een shortlist van zes verhalen. Ik zat in de longlist met mijn verhaal ‘Het geheim van Shiloh’, het haalde de veertiende plaats. Ergens had ik dat ook wel verwacht bij deze tweede manuscriptenwedstrijd sinds die van 2012. Tien jaar geleden bereikten Dinie en ik dit niveau nog niet, maar nu zit dit daar dus wel bij. Een teken dat mijn verhalen beter worden, denk ik hoopvol.

            De uitslag en wat die met me heeft gedaan

            De jury is best erg kritisch geweest, las ik in het juryrapport. Ze hebben de methode gebruikt die redacteuren van uitgeverijen gebruiken om uit een grote hoeveelheid manuscripten de beste eruit te vissen. Ik verwacht dus niet dat de jury met deze methode alle elementen die ik in ‘Het geheim van Shiloh’ heb gebruikt, waardoor dit verhaal mij zelf zo aanspreekt, hebben ontdekt. Dat blijkt ook wel te kloppen als ik het juryrapport lees. Er wordt bij dit soort wedstrijden altijd gezegd dat het schrijven van een verhaal, en nu dan een heel manuscript voor een boek, alleen al een grote prestatie is. Dat is ook zo, er is maar een beperkt aantal mensen dat meedoet en dat het ook daadwerkelijk geschreven krijgt. Als ik zie wat iemand ervoor moet doen, hoeveel tijd dat kost en hoeveel doorzettingsvermogen, hebben de organisatie en de jury hierin gewoon gelijk. Maar ik merk dat ik die opmerking, die ik bij alle schrijfwedstrijden steeds weer hoor, inmiddels met een flinke schep zout neem. Wat heb ik aan zo’n compliment als ik maar weer moet zien wat ik hierna nog met dit verhaal ga doen?

            Eerlijk gezegd ben ik nogal in verwarring geraakt door wat er in het juryrapport staat. Vooral als ik me realiseer dat binnenkort mijn zevende boek bij deze uitgeverij zal worden uitgegeven en ik contracten heb voor nog zeven boeken. Zo slecht kan mijn schrijfwerk niet zijn, toch? Ik denk trouwens dat dit voor meer deelnemers zal gelden en ik ben dan ook echt niet van plan om het advies op te volgen om niets meer te doen met mijn manuscript en om het als een oefening voor een volgende aan de kant te leggen. Wel ben ik het met de jury eens dat dit verhaal nog wel wat verbeteringen kan gebruiken. En na de workshops van gisteren, vraag ik me af of ik het misschien vanuit Jethro Shiloh zelf had moeten laten gebeuren. Maar dan levert het in plaats van een boek misschien een hele serie op, want wat hij in 116 jaar beleefd heeft, is nogal wat. Ben ik weer te hard van stapel gelopen en heb ik er weer veel te veel in willen vertellen? Is het echt waar dat ik te lief ben voor deze wereld en voor mijn boeken? Afijn, ik ga er nog eens over denken hoe het nu verder moet.

            Een oorkonde

            Dat ik een echte oorkonde kreeg, was een leuke verrassing. En ook de workshops en het juryrapport vond ik fijn. Bovendien was het leuk andere schrijvers te spreken en te ontmoeten. Bijvoorbeeld mijn maatjes van de Bootcamp, met wie ik nu een band heb en waarmee ik samen bezig ben om korte verhalen te schrijven. Van hen won Mirjam Kerrar-Mol de vijfde prijs, zij zat met haar verhaal in de shortlist. Wat een prestatie! Echt heel erg fijn. Gefeliciteerd, Mirjam. En Arjen Broeze, bedankt voor je aanbod om het verhaal op te maken als het klaar is om gepubliceerd te worden. Ook fijn dat jij erbij kon zijn, Marco Samson.

            Ik weet niet hoe het komt, maar dat Pam Hage zou gaan winnen, daar had ik al een hele tijd een voorgevoel van. Sinds ik haar verhaal over Orion las, op Facebook. Gefeliciteerd, Pam. Leuk dat je boek Sterrenduister wordt uitgegeven bij Zilverspoor. En Heleen van den Hoven, gefeliciteerd met de tweede prijs.

            Volgend jaar komt er een nieuwe manuscriptenwedstrijd bij Zilverspoor. Het is fijn dat mijn uitgever zo enthousiast is om dit weer te organiseren voor de Nederlandstalige auteurs in ons genre. Ik ben daar best trots op.

            Op het moment ben ik er zelf nog niet zo zeker van of ik aan die volgende manuscriptenwedstrijd mee wil doen. Hoewel, als ik een goed verhaalidee krijg, zal dat vast weer de drang veroorzaken om opnieuw een verhaal uit te willen werken. Het schrijven zit me nu eenmaal in het bloed, ik kan niet meer zonder. Wat mij ervan weerhoudt om iets nieuws te gaan bedenken is, dat ik bezig ben met Magische Alliantie, een groot project van zes boeken, verspreid over zes verschillende planeten in het door mij bedachte universum. Daar heb ik de contracten van Zilverbron al voor, dus voorlopig kan ik zonder manuscriptenwedstrijd ook ruim vooruit. En de workshops hebben me laten inzien dat ik daarmee ook nog veel nieuws kan ontdekken, naast alle theorie uit studieboeken over schrijven die ik zelf al wilde meenemen in deze zes verhalen. Dus werk genoeg.

            En ooit wordt het manuscript dat nu op de veertiende plaats eindigde ook een boek, want ik vind het een te mooi verhaal om het nooit meer aan te kijken.

            Groeten van Johanna Lime

            Voorjaar 2022 Beurskalender en Takenlijst

            3 maart 2022

            Stevenen we met een raketvaart op een dystopie af?

            Vandaag weer eens een blog, nadat ik er vorige week totaal niet aan toe kwam. Ik maak me vreselijke zorgen om de oorlog in Oekraïne en de toestand in de wereld. Dacht ik eerst nog dat we nu eindelijk de problemen met het klimaat aan gingen pakken, zodat we onze leefwereld konden behouden voor onze toekomst, nu ligt alles overhoop. Hebben we straks nog wel een klimaat? Of houdt ons bestaan hier op? Wordt de aarde vernietigd door een krankzinnige dictator en zijn vrienden?

            Al die slachtoffers, al die vluchtelingen en ontheemden. Het is verschrikkelijk om dat wat er nu met Europa gebeurt te zien in het nieuws. Ik moet echt opletten om niet al het nieuws te volgen en afstand nemen, anders kom ik niet verder met mijn leven. Wat een ellende. Waarom moet alles altijd kapot gemaakt worden? Dreigen met kernwapens, om je zin door te drijven. Iedereen voorliegen en bedriegen, je eigen volk naar het slagveld sturen om voor jou te sterven. Ik voel me zo machteloos. Heeft de realiteit de engst mogelijke fantasy nu ingehaald?

            Stevenen we met de aarde op een gruwelijke dystopie af?

            Wat kan ik hier nu als SFF schrijver nog tegen doen? Het is niet dat mijn boeken, waarin het belang van samenwerken een groot thema is, gelezen zullen worden door de personen die dat het hardst kunnen gebruiken. Zo veel lezers heb ik niet. Wat kan ik nu nog voor bijdrage leveren aan een betere wereld waar respectvol met mensen wordt omgegaan?

            Ik weet het niet meer en wacht angstig af hoe dit verder gaat. Hopelijk komt er snel een goede oplossing voor dit vreselijk dreigende en desastreuse conflict.

            Beurzen in het voorjaar

            Laat ik proberen om in leven te blijven, te blijven bewegen en te doen. Wat moet je anders om de angst te overwinnen? Daarom heb ik me, met vele andere schrijvers van de uitgeverij, opgegeven voor alle mogelijke beurzen die er nu eindelijk weer aan komen.

            Ik hoop dat ze door kunnen gaan, want na de vorige jaren met de covid-19 pandemie hebben we ontmoetingen met lezers weer hard nodig.

            Bovenaan staat dan ook een lijstje van de evenementen en beurzen die er dit voorjaar komen.

            26 en 27 maart Dutch Comic Con in Utrecht

            2 en 3 april FACTS in Gent

            23 en 24 april Elfia in Haarzuilens

            30 april en 1 mei Made in Asia te Gorinchem

            14 en 15 mei HSFCon in Sneek

            21 en 22 mei Fantasy Fest in Rijswijk

            Het was niet mogelijk om aan alle evenementen en beurzen mee te doen, maar vanaf de Elfia is het mogelijk dat ik jullie daar ontmoeten kan. Ik hoop dat alles door kan gaan en dat ik boeken kan verkopen, praatjes kan maken met lezers en eindelijk mijn lezingen kan geven op HSFCon, waar ik nu al sinds november 2021 op wacht.

            Interplanetair 2 Geestenpoort

            Eerst maar een kop koffie en even een pauze om te bezinnen over wat ik verder wil.

            Tijdens de derde Bootcamp voor de manuscriptenwedstrijd van Zilverspoor, hoorde ik dat het er waarschijnlijk niet van zal komen dat mijn tweede boek van trilogie Interplanetair er zal zijn op de Elfia van Haarzuilens. Alles zit tegen. De redactie was later dan gepland en de drukker heeft veel moeite om aan papier te komen. Helaas zullen jullie het dan nog steeds met mijn andere boeken moeten doen. Schimmenschuw, trilogie De Vergeten Vloek en boek 1 van trilogie Interplanetair, Ruimtestad. Hopelijk kan in mei mijn volgende boek dan wel worden gedrukt, zodat ik die op de HSFCon mee kan brengen.

            Mijn planning en takenlijst

            Nog steeds zit ik in de fase waarin ik twijfel en die wordt er door de huidige situatie in de wereld niet beter op. Het komt waarschijnlijk ook doordat de verhalen waaraan ik de laatste maanden heb gewerkt in een stadium zitten dat ze zijn afgerond. Interplanetair 2 Geestenpoort krijgt nog een tweede hoofdredactieronde en daarna krijg ik het manuscript alleen nog te zien in de zetversie, om na te kijken. Het wedstrijdmanuscript met Het geheim van Shiloh is voor zover ik het nu kan beoordelen klaar om opgestuurd te worden naar Zilverspoor. Het manuscript voor het derde boek van Interplanetair, deel 3 Schakelmagie heb ik al herschreven en ik ben van plan om er tijdens de CampNaNoWriMo nog een herschrijfversie van te maken. Maar dat verhaal klopt volgens mij ook al zo goed dat ik denk er niet echt heel veel meer aan te hoeven doen. Na de derde ronde kan hij ook naar de uitgever toe.

            Het mooie hiervan is dat ik merk dat mijn verhalen eerder af zijn dan voorheen. Ik plot ze iets beter en na het schrijven vergen ze minder keren herschrijven. Ook de redactie valt me veelal erg mee, wat betekent dat ik als schrijver ben gegroeid.

            Dus wat kan ik nu gaan doen?

            Allereerst wil ik nieuwe korte verhalen schrijven en de twee verhalen van de Harland Awards van 2021 zo verbeteren en opmaken dat ze weer als e-book op Smashwords kunnen worden uitgegeven. Smashwords gaat trouwens fuseren met Draft2Digital waardoor het een groter bedrijf wordt met meer mogelijkheden in de toekomst. Ik houd mijn vingers gekruist!

            Wat mijn plannen zijn nadat mijn manuscripten en korte verhalen echt af zullen zijn

            Ik zit nu duidelijk in een redactiemodus, dat maakt nieuwe korte verhalen schrijven lastiger. Toch ga ik een poging wagen.

            Maar als die klaar zijn ben ik de rest van 2022 zoet met het verzinnen van nieuwe onderdelen van de wereldbouw van mijn verbeeldingswereld. Ik ben van plan om een serie van zes boeken te schrijven in een gedeelte van het universum dat tijdens het schrijven van mijn vorige boeken is uitgebreid. Ik wil een paar studieboeken over schrijven gaan gebruiken om vragen over die serie te beantwoorden en uit te werken. Verder moet ik nieuwe protagonisten en antagonisten gaan ontwerpen, met nieuwe conflicten komen en nieuwe technieken en magie bedenken. Het enige dat ik nu weet is dat de verhalen zich af gaan spelen op Swanase, Kilama UZ54, In het koninkrijk Laskoro, in het koninkrijk Berinyi, op Calliope en op Kwerpardië. De tijd springt weer zo’n 25 of meer jaren vooruit in de toekomst en de overkoepelende titel wordt Magische Alliantie.

            Ik wil de personages uit gaan tekenen omdat ze er anders dan mensen uit zullen zien. Er is nog veel te brainstormen voordat ik zover zal zijn. Wat ik nu wel wil doen is alle zes de delen van tevoren plotten, de spanningsbogen uittekenen en een overkoepelend plot en spanningsboog maken voor de hele serie. Er is dus veel voorwerk te doen waarvoor ik mijn creativiteit aan zal moeten spreken en bovendien heb ik veel onderzoek nodig. Voorlopig dus waarschijnlijk geen manuscripten, tenzij dat ene boek dat ook nog altijd geschreven wil worden zich te veel op gaat dringen en ik me laat overhalen om eerst daaraan te gaan werken.

            Wat doen jullie om niet verlamd te raken door de gebeurtenissen in de wereld?

            Groeten van Johanna Lime

            En door

            11 februari 2022

            Druk, druk, druk (met de redactie van mijn volgende boek)

            Het is een drukke tijd en ik vind het zalig! Iedere dag heb ik lekker veel te doen, kan ik over mijn verhalen nadenken en ze heerlijk vervolmaken. Zoals bij een ruwe edelsteen die mooi gaat glimmen wanneer hij gepolijst wordt.

            Zo gaat dat met de samenwerking tussen Tamara Geraeds en mij met de redactie Ronde 1 van Interplanetair 2 Geestenpoort. Ik lees het verhaal aandachtig en zie het verbeteren. Bij de ene scène moet ik huilen, bij een andere wordt in onnoemelijk blij. Het verhaal gaat leven.

            De creativiteit begint weer te stromen, ik krijg zin om door te gaan.

            Klaar (met versie 3 van het wedstrijdmanuscript)

            Mijn verhaal met werktitel “Het geheim van Shiloh” heb ik nu drie keer helemaal uitgeschreven en bijgewerkt. Ik heb besloten dat het klaar is. Goed genoeg om in te sturen naar de manuscriptenwedstrijd van Zilverspoor.

            Voor zover ik dat zelf beoordelen kan is het een mooi rond verhaal geworden en zijn alle personages aan bod gekomen. Op de achtergrond spelen rampzalige gebeurtenissen een rol. Zowel de protagonisten als de antagonist hebben in hun leven traumatische ervaringen beleefd. En dan is er de geschiedenis van de magie en de stroming die daar tegenin gaat.

            Met versie 3 heb ik de ruwe steen nog net wat glanzender gepolijst. Ik ben er tot nu toe tevreden mee en heb besloten dat ik alleen nog de benodigde zaken ga verzorgen die samen met dit verhaal meegestuurd moeten worden naar de uitgever. Een tekening had ik al, maar ook die ga ik nog proberen te verbeteren. Ik wil er een tekenproject van maken zodat het meer mijn eigen stijl wordt dan zoals nu met gekochte elementen van Shutterstock.

            Het is leuk om te zien hoe dit manuscript sinds oktober 2021 is gegroeid. Als ik eraan twijfel of lezers hier wel op zitten te wachten, probeer ik mezelf moed in te spreken. De enige die dit verhaal op deze manier heeft kunnen schrijven ben ik. Ik ben nu eenmaal anders dan andere schrijvers in mijn genre. Anders is niet meer en ook niet minder, het is wat bij mij hoort.

            De dingen die mij anders maken zijn de dingen die mij mij maken.

            Dank aan Piglet uit Winnie the Pooh.

            En door (met het volgende manuscript)

            De drang om Interplanetair 3 Schakelmagie aan te gaan pakken werd steeds sterker, naarmate versie 3 van Het geheim van Shiloh af kwam en de redactie van Interplanetair 2 Geestenpoort vorderde.

            Door de redactie neemt het verhaal van boek 2 steeds vastere vormen aan. Ik zie hoe het eindproduct eruit gaat zien, hoe het verhaal gaat lopen. Welke zinnen er worden geschrapt en wat er in het verhaal allemaal aan bod gekomen is.

            Dat gaf me een hernieuwde motivatie om er mee door te willen. Ik begon aan versie 2 van Interplanetair 3 Schakelmagie. Ik zit tot over mijn oren in de Interplanetaire Relaties, onzichtbare vijanden die de zaken weer op scherp zetten, in een ruimtejager die op weg naar de planeet van de Boselfen wordt aangevallen. Met een draakman die een speciaal talent bezit. En ga zo maar door. Ik heb een grote glimlach om mijn mond. Ook dit verhaal wordt nu geredigeerd, de rode strepen schieten over het beeldscherm, maar het wordt zo lekker spannend, zo fantastisch en zo’n Johanna Lime verhaal. Dit ben ik als ik geniet. De inspiratie stroomt, de creativiteit bloeit op en met wat inspanning vind ik de juiste zinnen en woorden om mijn verhaal te vertellen.

            Dit zijn de verhalen die ik vroeger zelf had willen lezen. Ik geniet.

            Mededeling

            Het zit niet mee met de HSFCon. Voor 2 en 3 april probeerde ik een hotelkamer te boeken in het Van der Valk Hotel in Sneek, nadat ik de kamer van de keer ervoor (november 2021) had moeten annuleren. Wat bleek? Het hotel zat al vol! O, nee! Wat nu? Gelukkig kon ik een kamer krijgen in een ander hotel in Sneek, anderhalve kilometer verderop. Ik vond het eigenlijk maar niks. Ik zag me al twee dagen sjouwen met al mijn spullen. Ik ga twee lezingen geven. Twee dagen lang met mijn laptop en andere bagage aan de sleep. En dan in het donker weer naar dat andere hotel. Het ging alleen niet door.

            Vandaag kreeg ik een e-mail waarin verklaard werd waardoor het hotel zo vol zat. HSFCon werd uitgesteld. Ik heb direct dat andere hotel geannuleerd en een nieuwe kamer geboekt. Nu wel bij Van der Valk, op de plek waar de conferentie plaats zal vinden. Ik heb er weer zin in! In mei zal het weer misschien ook net wat beter zijn, zullen we hopelijk al aardig verlost zijn van die nare zoönose en hebben we vast hele gezellige mensen uit het science fictiongenre om lekker mee te babbelen. Mijn boeken aan te presenteren en te vertellen hoe ik zo aan die verhalen ben gekomen. En de panels worden vast ook erg interessant. Ik krijg er nu een vakantiegevoel bij. Laat maar komen die HSFCon.

            Komen jullie ook?

            In mei zal Interplanetair boek 2 Geestenpoort er hopelijk al zijn, dan neem ik die ook mee daarnaartoe.

            Groeten van Johanna Lime

            Iedere dag heeft nieuwe magie in petto

            4 februari 2022

            Met mijn neus in de teksten.

            Ik zit nu alweer een hele maand met mijn neus in teksten die ik zelf geschreven heb. Allereerst krijg ik elke dag mijn manuscript van mijn volgende boek, het tweede deel van trilogie Interplanetair met de titel Geestenpoort, toegestuurd van mijn redactrice Tamara Geraeds. Iedere dag komen we daarmee een bepaald aantal bladzijden verder in het verhaal. Vandaag zijn we in hoofdstuk 19 aangekomen. De tekst wordt grondig doorgenomen en sommige alinea’s, zinnen en woorden, worden verbeterd. Kleine aanpassingen die het verhaal net fijner laten lopen, zodat het taalkundig beter klopt. Herhalingen worden geschrapt, stopwoorden weggehaald. Het blijkt maar weer dat je als schrijver na vijf versies van een verhaal blind geworden bent voor je eigen fouten. Gelukkig dus maar dat er redactie op het boek is.

            Soms kom ik ook hele bladzijden zonder opmerkingen tegen en daar ben ik erg blij mee. Het verhaal is duidelijk en ik lees er vlot doorheen. Het zijn allang niet meer van die lange lappen met rode strepen en heel veel opmerkingen in de kantlijn zoals bij mijn debuut. Ik merk echt wel dat ik na zes boeken te hebben uitgebracht toch heel veel over schrijven heb geleerd, mede dankzij de redacties. Ondanks dat het dus ook meevalt, zie ik dat de tekst van de wijzigingen die wel worden doorgevoerd lekker opknapt. Het verhaal is mooi en boeiend (al zeg ik het zelf).

            Na vier maanden dat het manuscript heeft liggen wachten voordat de redactie begon, lees ik het nu zelf met vernieuwde aandacht door. Ik leef mee met de personages en werd zelfs zo emotioneel door een gebeurtenis uit het verhaal, dat ik achter mijn laptop zat te huilen. Volgens mij heb ik het goed gedaan, de dingen die in dit boek gebeuren volgen logisch op elkaar. Reizen die worden gemaakt hebben een doel en een uitwerking die ertoe doet. Ik hoop echt, dat als het verhaal mij als schrijver al zo raakt, dat ik er zelfs bij moet huilen, het bij de lezer ook goed over zal komen. Ik hoop echt dat jullie trilogie Interplanetair gaan lezen en mee zullen leven met wat Daniël en Irene allemaal meemaken in de ruimtestad en op de verschillende planeten waar deze trilogie over gaat.

            Versie 3 van een heel ander verhaal

            Behalve de redactie van mijn volgende boek bij Zilverbron, dat zeker uit gaat komen, ben ik tijdens het wachten op de e-mails van de redactrice bezig aan alweer de derde versie van mijn wedstrijdmanuscript. Het geheim van Shiloh, dat is de titel die ik heb verzonnen voor het verhaal dat ik op wil sturen naar de manuscriptenwedstrijd voor Zilverspoor, met deadline 1 mei 2022.

            Dit is een verhaal waarin, net als in al mijn boeken, verschillende thema’s zijn verwerkt. Een verhaal dat begint in 2043 en verder gaat in 2049, in de tijd dat (hopelijk gebeurt het niet in het echt!) alle ijskappen van de aarde zijn gesmolten en de klimaatrampen de wereld hebben geteisterd en dat nog steeds doen. De zeespiegel is naar een maximale hoogte gestegen en daarom wonen de hoofdpersonen in een wolkenkrabber op de rots van Het Cybereiland, in de brede rivier van de nieuwe hoofdstad van de Verenigde Staten, Cyberia. Het is een cyberpunk verhaal, maar door verboden magie is het ook een fantasyverhaal. Het gaat over de toekomst, maar ook over wat er in het verleden is gebeurd. Over een opa die al heel oud is en een groot deel van de wereldgeschiedenis heeft meegemaakt en over zijn kleindochter van wie hij niet wist dat hij die had. Ze hebben een vijand die hen haat en voor problemen zorgt, niet alleen voor hen, maar ook voor anderen die daar leven. Er zijn erg veel cyborgs op Het Cybereiland, maar er zijn geen planten en geen bomen. Altijd een druilerige regen en felle neon reclameborden aan de hoge wolkenkrabbers. Dana, de kleindochter is gehandicapt en zit in een rolstoel. Ze heeft een robot die haar verzorgt, en dan is er ook nog Sammeltje…

            Nadat ik het verhaal voor de eerste keer helemaal had uitgeschreven, was ik nog niet helemaal tevreden over bepaalde details. Ik schreef in januari, naast de redactie van Geestenpoort, aan Versie 2 die al heel wat beter werd. Sinds vorige week ben ik bezig aan Versie 3 en zorg ik direct voor de juiste opmaak van het manuscript, zoals die in de reglementen van de wedstrijd staan vermeld. Er veranderen nu minder dingen tijdens het redigeren dan bij versie 2. Sommige details kunnen net iets beter, op sommige punten vind ik dat ik net een stukje meer van de wereldbouw en de sfeer moet tonen. Zachtjesaan begint ook dit verhaal helemaal te leven en krijg ik favoriete personages. Ik ga er meer in mee en het wordt steeds geloofwaardiger. Met andere woorden: ik word weer helemaal verliefd op dit verhaal!

            Vandaag was ik zover dat ik de proloog en de hoofdstukken een tot en met elf inmiddels weer heb doorgespit. Ik doe nu drie hoofdstukken per dag, al is dat op twee dagen van de afgelopen week niet helemaal gelukt en zal ik volgende week nog hard nodig hebben om het af te krijgen. In ieder geval heb ik er plezier in en is het weer eens zo: mijn koffie wordt koud en ik vergeet de tijd. Voordat ik er erg in heb moet ik nodig naar de keuken om het eten klaar te maken en begint het journaal op de tv. Ik schrijf tegenwoordig in de middagen, dat werkt voor mij het best. De afgelopen weken, tijdens de redactie, ben ik ook weleens ’s avonds doorgegaan. Niet erg, ik ben een avondmens, dat lukt allemaal prima.

            Ik hoop echt dat Het geheim van Shiloh ooit ook uitgegeven wordt en schat dat het redelijk past in de categorie jeugdboeken of anders vanaf vijftien jaar, al heeft het misschien wel een aantal lastige technische woorden vanwege de cyberpunk omgeving en de historische gebeurtenissen. Maar ik geloof best dat moderne jeugd daar wel doorheen komt. Bovendien heb ik expres eens een verhaal geschreven over een gehandicapte hoofdpersoon, want ik ken eigenlijk niet veel boeken waarbij iemand in een rolstoel een hoofdrol speelt. En die mensen mogen zich toch ook wel eens identificeren met een karakter uit een boek.

            Planning
            Na Versie 3 denk ik dat ik het wedstrijdmanuscript wel redelijk af zal hebben, dan wil ik beginnen aan Versie 2 van Interplanetair 3 Schakelmagie, want dat verhaal lonkt ook alweer naar me. Ik moet het net als bij het wedstrijdmanuscript nog goed nalopen of ‘the suspension of disbelief’ helemaal klopt en vermoedelijk op punten de spanningsboog aanpakken. Mijn leven is geweldig. Iedere dag heeft weer nieuwe magie in petto.

            Volgen
            Als je nou nieuwsgierig bent geworden, volg dan mijn blogs. (Er is een volgknop). Dan weet je precies wanneer er weer een nieuw verhaal of boek van Johanna Lime uitkomt en kun je het gesigneerd bij mij of anders in de webshop van Zilverbron of in de (online)boekhandel bestellen. Voor Geestenpoort kan ik je ook alvast op een intekenlijst zetten, dan stuur ik het boek op zodra het is betaald (na een e-mail bevestiging). Het e-mailadres dat je kunt gebruiken vind je in het menu Contact.

            Groeten van Johanna Lime

            Eerste versie van het wedstrijdmanuscript af

            18 december 2021

            Schrijven tijdens NaNoWriMo in november en in december verder

            Na de 62.599 woorden die ik tijdens de NaNoWriMo schreef, was het wedstrijdmanuscript voor een geheel zelfstandig verhaal voor de wedstrijd van Zilverspoor nog niet klaar. Ik besloot aan aanvullend project te maken voor december. Niet alle dagen van deze donkere maand is het me gelukt om door te blijven schrijven. Van de achttien dagen, heb ik er zeven niets geschreven. Niet dat zoiets nu direct erg gevonden moet worden, want met een uiteindelijk gemiddelde van 1060 woorden per dag, heb ik het eind van het verhaal toch nog ruim voor het einde van dit jaar gehaald. Tussen 1 en 18 december schreef ik een aanvullend aantal van 19.096 woorden. Het hele manuscript bevat dus uiteindelijk 81.695 woorden. Ik schat dat het boek in de richting van de 300 bladzijden komt. Dat staat echter nog lang niet vast. De tijd zal het leren. Ik wil dit manuscript nog een paar keer herschrijven omdat ik uit ervaring weet dat het dan nog beter wordt. De wereldbouw wil ik in ieder geval nog wat gedetailleerder uitwerken, dus dan wordt het woordenaantal zeker meer. Ook andere zaken hebben vermoedelijk meer woorden nodig om de details beter te laten zien. Dat is echter een zaak voor volgend jaar. Voorlopig leg ik het manuscript even aan de kant.

            Redigeerrondes

            Nu versie 1 klaar is, heb ik al een hele mijlpaal behaald. Toch besef ik dat een paar redigeerrondes het nog beter kunnen krijgen. Bepaalde personages als de antagonist en een van de protagonisten hebben een achtergrond en beweegredenen voor hun daden waar mijn interne criticus wel iets van vindt. Het is jammer dat de Bootcamps in november en december niet door konden gaan, anders had ik misschien nog wat goede aanwijzingen kunnen krijgen. Of het in januari door kan gaan is met de huidige lockdown alweer de vraag. Maar niet getreurd, ik kom er altijd wel uit. Gewoon nog wat naslagwerk erbij halen en het onderzoek nog eens doornemen. In ieder geval is “Het geheim van Shiloh” wat mij betreft een interessant verhaal dat met een beetje oppoetsen aan bestaansrecht winnen kan. Reken maar dat ik er na versie 4 weer helemaal verliefd op ben. Ik ga er in 2022 mijn best voor doen om het voor de deadline van 1 mei 2022 zo perfect mogelijk te krijgen. Hoe het verder zal lopen, zie ik dan wel. Dat het verhaal er komt is het belangrijkste op dit moment.

            Wintersale op Smashwords

            Zoals ik vorige week blogde, wordt er in de maand december elke dag een boek verloot in de Facebookgroep genaamd de Zilverboekenclub.

            Bovendien is op 17 december de Winter Sale begonnen op Smashwords, waar al mijn e-books tot 1 januari 2022 met 25% korting te downloaden zijn. Zie Publicaties NL voor meer informatie.

            Fijne Feestdagen!

            Johanna Lime

            Zeven keer op rij winnaar van NaNoWriMo

            25 november 2021

            Winnaar!

            Op 23 november 2021 was het zover. Ik passeerde de 50.000 woorden voor het wedstrijdmanuscript dat ik aan het schrijven was tijdens de National Novel Writing Month. Ik was weer winnaar en kon mijn naam op het pdf certificaat invullen. Uit de gegevens bleek dat ik dit jaar voor de zevende keer de NaNoWriMo uitdaging heb gewonnen in november. Het geeft me ieder jaar weer een goed gevoel als ik het heb gehaald. Dat betekent namelijk dat ik weer 50.000 woorden aan een manuscript ben opgeschoten. Dit aantal maakt echter nog geen boek voor mij, want mijn boeken komen meestal rond het dubbele aantal woorden of meer uit. De wedstrijd is vandaag ook nog niet voorbij hij loopt nog door tot 30 november. Aangezien de eerste versie van mijn manuscript ook nog niet geschreven is, schrijf ik verder. Ik wil proberen om de routine van het elke dag rond de 2000 woorden te schrijven vast te houden totdat het hele verhaal er staat. Dat wordt pas echt winnen!

            Een heel ander verhaal en toch ook weer niet.

            ‘Het geheim van Shiloh,’ dat is de titel die ik dit nieuwe manuscript gegeven heb. Het verhaal speelt vanaf 1933 toen de grootvader van Dana Shiloh in Duitsland werd geboren. Hij vluchtte vanwege de Tweede Wereldoorlog op zijn zevende jaar naar Engeland en kwam op Engelse kostscholen terecht. Hij kwam in aanraking met volgers van de magiër Aleister Crowley, die als tegenwicht van de swastika van Hitler het V symbool introduceerde aan de geallieerden. De V van Victorie, zoals die ook in de science fiction tv-serie V te zien was.

            Jethro en Dana leven in mijn verhaal inmiddels in het jaar 2049. Klimaatrampen hebben de wereld geteisterd en doen dat nog steeds. Ze wonen in een wolkenkrabber op een eiland in een grote rivier die door de nieuwe hoofdstad van de Verenigde Staten stroomt. Nederland is door het smelten van de ijskappen helemaal onder water verdwenen.

            Jethro is uitvinder van cybernetische implantaten en onderdelen die gebruikt worden door de medische wetenschap, om slachtoffers van de rampen te redden van een gewisse dood. De overlevenden worden cyborgs die zowel organisch biologisch als technisch zijn. Op die manier overleven ze de gevolgen van de vele klimaatrampen op aarde.

            Zijn rivaal, de directeur van een groot Tech bedrijf heeft een grote invloed op de regering, waardoor magie bij wet verboden is. Sharot werkt Shiloh tegen, omdat hij vreselijk jaloers is op het succes van De Shiloh Compagnie. Jethro en Dana Shiloh bezitten beide magie, al lopen ze er niet mee te koop. Jethro heeft nog een ander groot geheim. Miska Sharot probeert erachter te komen welk geheim dat is en begeeft zich daarmee op zeer gevaarlijk terrein.

            Het is een heel ander verhaal, dan mijn verhalen uit de verbeeldingswereld van Eibor Risoklany. Daar werk ik ook nog gewoon aan verder. Trilogie Interplanetair gaat ook nog door, de redactie van boek 2 begint op 3 januari 2022. Van boek 3 heb ik de eerste versie af.

            Ik had nu dus even tijd voor iets anders en besloot mee te doen aan de manuscriptenwedstrijd van Zilverspoor. Ik verzon dit cyberpunkverhaal met een historische onderbouwing. De klimaatproblemen maken het actueel. Dit nieuwe verhaal speelt zich in de toekomst af, dus is het ook weer science fiction. Met magie erin, wat het een typisch Johanna Lime verhaal maakt. Ik doe gewoon mee aan de wedstrijd, zonder de illusie dat ik die wel even zal gaan winnen. Dat is niet nodig, al zou ik het heel fijn vinden als dit een boek wordt. Dus dat is mijn uiteindelijke doel. Linksom of rechtsom wordt dit verhaal uitgegeven, met hulp van een uitgever of door mijzelf. Het is te mooi om niet naar lezers te gaan, zo eigenwijs wil ik dan nog wel zijn.

            Het schrijfproces

            Ik had na de twee Bootcamps bij Cocky het oorspronkelijke idee van piraten en mythische wezens al helemaal omgegooid naar een cyberpunk verhaal. Ik werd enthousiast en werkte de wereldbouw en de personages verder uit. Ik zocht naar een theoretische onderbouwing en vond die in Crowley. Daarna ging ik plotten en stelde ik het verhaalschema op. Na een week of twee had ik alle hoofdstukken geplot en de keerpunten bepaald. Ik ging in oktober vast beginnen, zodat ik een buffer had voor de dagen dat ik in november weg moest. Ik werd een NaNo Rebel. Achteraf gezien was dat eigenlijk niet nodig, want de HSFCon ging niet door en de derde Bootcamp bijeenkomst ook niet, vanwege de aanscherping van de corona maatregelen, omdat de besmettingen weer eens de pan uitrijzen. Gelukkig ben ik nog steeds gezond en kon ik schrijven, in alle eenzaamheid zoals dat de laatste tijd steeds gaat sinds Dinies dood.

            Zoals gewoonlijk ging mijn verbeelding tijdens het schrijven met me aan de haal en moest ik mijn creativiteit aanspreken om de scènes net wat beter te krijgen. Mijn creativiteit, intuïtie en logica zijn mijn grootste vrienden tijdens het schrijven. Behalve Dana’s POV, kwam Jethro’s POV erbij, omdat het verhaal dan net wat spannender kon worden. Later in het proces heb ik zelfs nog het perspectief van de antagonist, Miska Sharot erbij gepakt, zodat het vanuit zijn gezichtspunt ook duidelijker werd wat er speelde. Ik deed onderzoek naar Aleister Crowley en bedacht wat zijn invloed teweeg gebracht zou kunnen hebben. Ook gebruik ik tijdens het schrijven de kaarten van het Thot tarotspel als studiemogelijkheid voor Dana’s magie. En ik haal herinneringen op aan mijn schooltijd over erfelijkheidsleer. Alle eindjes komen netjes samen en vormen een verhaal.

            Nu ben ik in hoofdstuk 16 aangekomen van 25 hoofdstukken, met een proloog en een epiloog. Ik begin ma af te vragen of ik het einde wat moet versnellen vanwege de spanningsboog. Afijn, dat moet ik dus nog zien in de komende week en in het begin van december. Hopelijk komt het hele verhaal ergens in december in deze eerste versie af. Dan heb ik voor de deadline van de wedstrijd nog even de tijd om het nog een of twee keer te herschrijven, tussen het redactiewerk van Geestenpoort door.

            Het loopt naar het einde van het jaar. Zondag wordt online de uitslag van de Waterloper verhalenwedstrijd onthuld. Daarvoor heb ik drie korte verhalen ingezonden, dus dat wordt erg spannend. Wat vond de jury ervan? Zijn ze goed genoeg voor e-books op Smashwords? Heb ik weer een prijs gewonnen, net als in de vorige jaren?

            Ik moet nodig weer een nieuwe planning maken voor 2022. Daar komen in ieder geval twee manuscripten voor boeken op te staan en een paar wedstrijden voor korte verhalen. Verder heb ik grote plannen. Ik wil het begin van Eibor Risoklany op aarde uitwerken, lang voordat er sprake was van Laskoro en Berinyi. En ik wil nog zes boeken schrijven over Calliope, Kwerpardië, Swanase, Kilama UZ54, Het Laskoriaanse rijk en het Berinese rijk, maar dan in een hele verre toekomst. Hopelijk blijf ik gezond en fit en lukt me dat. Het wordt in ieder geval zo te merken een meerjarenplan. Ik heb nog zoveel leuke ideeën. Al zijn ze nu nog maar heel vaag en ver weg, ze zullen zachtjes aan steeds meer vorm krijgen en dan worden het uiteindelijk nieuwe verhalen voor jullie om te lezen.

            Blijf gezond en veilig!

            Groeten van Johanna Lime