Drie korte verhalen herschreven voor e-books

20 maart 2021

Korte verhalen herschrijven

In de afgelopen week heb ik drie wedstrijdverhalen herschreven, om er e-books van te maken.

Het gaat om:

Die duivelse koeien

De Piet Hein en de pratende hond

Deze beide verhalen hebben meegedaan aan de Waterloper Verhalenwedstrijd van 2019.

Omdat ik het zonde vind als deze verhalen op mijn computer staan te verstoffen, heb ik besloten om ze wederom als e-book op Smashwords uit te geven. Wie ze wil lezen, kan ze daar dan kopen en downloaden.

Hetzelfde heb ik gedaan met mijn verhaal dat meedeed aan de Harland Awards van 2020 op Hebban: Fantoompijn.

Meer informatie over deze verhalen staat bij Publicaties NL in het menu op deze website.

Of volg deze link: https://www.smashwords.com/profile/view/JohannaLime2

Mijn plannen

Volgende week ga ik nog een paar korte verhalen herschrijven, om er e-books van te maken en ze uit te geven op Smashwords. Ik ga ook nieuwe korte verhalen voorbereiden voor CampNaNoWriMo in april. Daar heb ik een project aangemaakt, zodat ik in de hele maand april bezig kan zijn met het schrijven voor nieuwe verhalenwedstrijden of voor tijdschriften.

Proeflezers zijn bezig

Mijn volgende roman wordt door twee proeflezers gelezen, daar ga ik aan verder werken in mei, juni of juli.

Groeten van Johanna Lime

Even wat anders gedaan maar nu weer door

18 februari 2021

Even wat anders

Op 28 januari schreef ik, dat ik bij Versie 3 van Interplanetair, deel 2, Geestenpoort, het eerste stuk van het volgende boek al aardig goed had uitgewerkt, maar dat ik nu weer tegen het middenstuk aanliep. De grote uitdaging was om over dat midden heen te komen. Ik moest het dramatische gedeelte van het middenstuk goed gaan verwoorden. Ik heb er een tijdje over nagedacht, maar het lukte nog steeds niet. De details waren niet goed duidelijk en ik baalde ervan!

Als ik ergens een hekel aan heb dan is het wel om niet te weten hoe ik met mijn verhaal verder moet, ook al staan de grote lijnen al vast. Ik wist wel wat er ging gebeuren, maar niet precies het hoe, wat en waarom en wat eerst en wat daarna en welke gevolgen enzovoorts.

Frustrerend zo’n writersblock, ik kan daar echt niet tegen. Me zomaar wat vervelen is niks voor mij, ik moet altijd ergens mee bezig zijn.

Dus besloot ik om mezelf meer tijd te geven voor Versie 3 en om even wat anders te gaan doen. Op mijn planning voor 2021 stond natuurlijk nog wel meer, wat ik graag wilde doen, zoals:

Twaalf korte verhalen herschrijven en uitbrengen als e-book op Smashwords.

In 2020 ging het niet, maar misschien lukt het in 2021 om naar Brugge te gaan en het detectiveverhaal af te maken. De Knuffelsteen zal dan worden vervangen door De Avonturensteen, op Smashwords.

Een virtuele reis naar Brugge en korte verhalen herschrijven voor nieuwe e-books.

Toen we in 2018 en 2019 onze korte verhalen van Smashwords en nog wat andere verhalen door Tamara Geraeds aan een hoofdredactie onderwierpen, zei deze redacteur, dat zij ‘De Knuffelsteen’ eigenlijk nog niet af vond. Dit verhaal kon nog wel wat langer worden en in plaats van knuffelsteen was avonturensteen een beter woord. Het bleef dus na de redactie een verhaal dat later dan de andere verhalen nog opnieuw moest worden gepubliceerd op Smashwords. ‘De Knuffelsteen’ bleef als gratis te downloaden verhaal op Smashwords staan en was dus eigenlijk maar een half verhaal.

Het oorspronkelijke wedstrijdverhaal verhaal had ooit meegedaan aan de Fantasy Strijd Brugge. Dinie en ik hadden het daarna al eens flink gewijzigd, zodat het niet meer op het originele kortverhaal leek, alleen de treinreis naar Brugge bleef staan.

Om er een langer verhaal van te kunnen maken, wilden we een lang weekend naar Brugge gaan, zodat we er waarheidsgetrouw over konden schrijven. Maar door de mantelzorg voor mijn ouders kwam het er steeds niet van. Doordat Dinie stierf konden we het ook niet meer samen doen en zou ik er alleen heen moeten gaan. Ik had de mantelzorg van mijn vader, die steeds intensiever werd, het kwam er gewoon niet van. Nadat mijn vader in november 2020 overleed, had ik er heen gekund, maar dat ging weer niet door vanwege de covid-19 pandemie. Ik moest een oplossing bedenken om het verhaal toch af te krijgen. Die vond ik door op You Tube naar Brugge te zoeken. Daar vond ik filmpjes van de stad. Er stond er een bij van een wandeling die ruim een uur duurde, hij was van oktober 2020 en de mensen liepen er zelfs met mondkapjes op, dus moest het recente informatie zijn.

Ik besloot aan de hand van wat ik uit het filmpje kon gebruiken het verhaal van ‘De Knuffelsteen’ verder uit te schrijven. Het transformeerde naar ‘De Avonturensteen’ en kwam op 5 februari 2021 op Smashwords uit. (Doelgroep 10 jaar en ouder) Het verhaal is nu af, dus dat gedeelte van mijn planning voor 2021 kan ik afstrepen van mijn takenlijst.

Behalve ‘De Avonturensteen’ herschreef ik ook een wedstrijdverhaal dat in 2015 had meegedaan aan Fantastels Verhalenwedstrijd. ‘De listige schoenmaker’ kwam op 5 februari nieuw uit op Smashwords, ook als e-book met een kortverhaal. (Doelgroep 15 jaar en ouder)

(Informatie over mijn gepubliceerde e-books vindt u in het menu onder Publicaties NL)

Op 5 februari kwam mijn nieuwste boek bij Zilverbron uit. Ik had het razend druk! Behalve dat ik mijn e-books uit wilde geven op Smashwords, moest ik de boeken signeren en alles klaar maken zodat de recensie-exemplaren op de post konden. Dat lukte op 6 februari, net op tijd voordat het zo erg ging sneeuwen dat ik het huis niet meer uit kwam.

Behalve schrijven, teken ik ook graag. Ik heb afleiding gezocht in het op de computer tekenen van kaften voor mijn korte verhalen, voor als mijn planning uit gaat werken en ik die ook als e-books uit kan geven op Smashwords. Ik heb er inmiddels aardig wat gemaakt. Ze staan te wachten tot de tijd dat ik weer een wedstrijdverhaal heb herschreven en opgemaakt voor e-book. Ik wil ze het liefst publiceren, zodat lezers de mogelijkheid hebben om ze te kunnen lezen.

Na de twee korte verhalen van ‘De Avonturensteen’ en ‘De Listige Schoenmaker’ wist ik nog steeds niet hoe ik met mijn boek verder moest. Dus ik zocht nog twee korte verhalen op om te verwerken. Deze keer verhalen die ik in 2014 en 2015 had geschreven en die naast mijn boeken pasten. ‘De Shoiaviony van Berinyi3’ en ‘De Eedenvallei van de Shoikeiyi’ spelen zich allebei in het koninkrijk Berinyi af. Degenen die mijn boeken hebben gelezen kennen deze wereld wel. De Shoiaviony en de Shoikeiyi zijn twee mensenrassen van kleine mensen die speciale kenmerken hebben. Shoiaviony kunnen vliegen, Shoikeiyi hebben echolocatie.

Om deze verhalen te herschrijven, was een flinke klus. Ik merkte dat ik er nog aardig wat redactiewerk aan had. Tegenwoordig schrijf ik anders dat vijf jaar geleden. De verhalen knapten op en ik gaf ze na de opmaak voor Smashwords op 13 februari uit. Ze passen allebei bij Verhalen van Eibor Risoklany, in de serie. Ze zijn pas goedgekeurd en komen in de catalogus van Smashwords, wat betekent dat ze door alle retailers kunnen worden verkocht, dus ook bij Kobo bijvoorbeeld, of bij Bol.

Nu weer door met boek 2 van Interplanetair

Hoofdstuk 13 had ik af, met hoofdstuk 14 was ik bezig. Nadat de korte verhalen op Smashwords waren uitgegeven, kwam de eerste recensie van Ruimtestad al binnen. Meerdere fans van mijn boeken vroegen er telkens om of ik bepaalde personages uit Schimmenschuw terug kon laten keren. Ik was net terug van een reis naar Chyndyro en moest op tijd thuis zijn. Mijn uitstapje naar de korte verhalen had me de tijd gegeven om er, onderbewust, over door te fantaseren. Ik droomde weer van wat er in mijn boek gebeuren kon, schreef het vlug op in mijn schrift, om het niet te vergeten. En nu ben ik dan over het midden heen! Hoofdstuk 15 kwam afgelopen dinsdag af! Nog tien hoofdstukken te gaan. De problemen worden steeds erger, ik kan doorschrijven naar het eind.

Voor hoofdstuk 15 heb ik gebruik gemaakt van Medicijnkaarten, die mij inspireerden om de bepaalde scènes uit te werken. Echt heel fijn om te zien dat een paar zinnen die een totemdier omschrijven zoveel teweegbrengen. Ik heb de hele dag doorgeschreven en was zomaar ruim 5.000 woorden opgeschoten die dag!

Nu heb ik er wel vertrouwen in dat ik Versie 3 van Interplanetair, deel 2, Geestenpoort voor 1 april af kan hebben, want dat wil ik graag. Als dat me lukt, kan ik volgens de planning de hele maand april voor nieuwe wedstrijdverhalen houden, tijdens CampNaNoWriMo. Eventueel heb ik dan in mei ook nog tijd voor korte verhalen. In juni en juli wil ik aan een herschrijfronde van mijn tweede boek, aan een Versie 4, werken. In juli tijdens CampNaNoWriMo. En verder heb ik nog genoeg op de planning staan, want de korte verhalen van vorig jaar en het jaar daarvoor moeten ook nog als e-book uitgegeven worden.

Het schrijfproces voor mijn volgende boek wisselde de laatste tijd dus veel af met tekeningen voor kaften maken en met korte verhalen herschrijven en opmaken als e-book. Eigenlijk best prettig, vind ik, want doordat ik er meer tijd voor nam, kon ik de reacties van fans meenemen in mijn plannen.

Groeten van Johanna Lime

Nu over het midden heen zien te komen

28 januari 2021

Een gevoelige tijd

Hebben jullie dat ook, dat sommige uitspraken uit films je steeds bijblijven? Ik heb dat bijvoorbeeld met de film Dune, die ik al een aantal keer bekeken heb. Hij begint met: ‘Every beginning is a delicate time.’ En deze uitspraak is zeker waar voor het schrijven van een boek, want daarbij is elke begin ook nogal gevoelig. Het duurt bij mij dan ook wel even voordat ik er tevreden mee ben.

Behalve dat het begin van het verhaal gevoelig ligt, vind ik dit de laatste tijd zelfs nog meer gelden voor het midden van het verhaal. Misschien heeft het ermee te maken dat het midden het punt is waarna de problemen nog dieper worden dan bij het begin. Er komt meer drama in het verhaal dan in het begin voor mogelijk werd gehouden, alles zakt zachtjes aan naar een tweede dieptepunt. Hierna volgend de gebeurtenissen zich sneller op en wordt het spannend voor de personages of ze hun problemen te boven komen of niet.

Ik baal er soms van dat ik niet direct door kan schrijven, dat ik besluit om toch weer van het begin af aan het hele stuk dat ik geschreven heb opnieuw te gaan doen. Zoals mijn besluit van 12 januari om te stoppen met mijn project in NaNoWriMo, waarbij ik bezig was aan Versie 2 van Geestenpoort. Ik besloot om een Versie 3 te maken en om alles wat rustiger aan te gaan doen, minder stress erop te zetten, geen te behalen woordenaantal per dag. Achteraf ben ik blij dat ik die beslissing heb genomen, want na het redigeren van Versie 2 staat Versie 3 er zoveel beter. Ik heb nu het gevoel dat alles klopt en dat ik er mee verder kan.

De grote uitdaging in de komende week is, dat ik heel goed ga bedenken hoe ik over die top van het midden heen kan komen. Hoe schrijf ik nu precies het volgende gedeelte op waarbij de problemen die nu bekend geworden zijn alleen maar erger worden. Hoe schrijf ik het dramatische gedeelte waar alles steeds maar slechter gaat? Dat is nu de uitdaging voor dit boek. Ik heb in grote lijnen opgeschreven wat ik wil, maar hoe krijg ik die gedachten uit mijn hoofd zo op papier dat ze het de personages zo moeilijk mogelijk gaan maken? Hoe werk ik het drama uit, waarna ze helemaal in de put zullen zitten waar ik ze dan weer de kracht zal moeten geven om daar weer uit te klauteren?

De W structuur voor een verhaal

Een poosje geleden vond ik dit op You Tube. Het is een verhaalschema zoals ik die nog niet kende, een structuur voor een verhaal in de vorm van de letter W. Dit heeft me in doen zien waarom ik dit probleem de laatste tijd steeds weer ervaar. Ik zit op het midden in de W en moet het conflict sterker maken, want pas daarna kan de spanning hoger worden opgevoerd.

Hier is de link naar Mary Carroll Moore op You Tube, dan kunnen jullie daar ook naar kijken en luisteren. Ik vond het een heel interessant filmpje.

De schrijfroutine volhouden

Dit is een plaatje van mijn Schrijfroutine tacker in Excel, zoals jullie zien ben ik voor Versie 3 weer bij hoofdstuk 12 aangekomen. Hoofdstuk 13, 14 en 15 ga ik binnenkort schrijven, dat is het midden van het verhaal. Als ik die berg beklommen heb en weer over de top ben om af te gaan dalen, verwacht ik dat ik opnieuw in een flow terecht kom. Dan zal tweede deel afgerond worden en kan ik ook deel 3 van het boek hopelijk afkrijgen in februari 2021.Ik hoop dat het lukt, want ik heb het me met dit verhaal weer niet echt gemakkelijk gemaakt, met al die geesten die erin voorkomen.

Hier nog iets van het boek dat al door de redactie heen is en op het moment bij de drukker ligt: Interplanetair boek 1 Ruimtestad.

Pantoum over mijn nieuwste boek

(Inspiratie hiervoor haalde ik uit ‘Schrijftips voor jou’ op Facebook,
geplaatst door Eva van Baar op 28 januari 2021)

Ik heb een nieuw boek geschreven
Mijn zesde boek, van Johanna Lime
Het gaat over een ruimtestad
Met allerlei vreemde wezens
Mijn zesde boek, van Johanna Lime
Een fantasyboek
Met allerlei vreemde wezens
En sciencefiction elementen
Een fantasyboek
Zoals u van mij gewend bent
Natuurlijk ook met magie
Het speelt zich af in de ruimte
Zoals u van mij gewend bent
En de twee koninkrijken, Laskoro en Berinyi
Het speelt zich af in de ruimte
De hoofdpersonages zijn Daniël en Irene
En de twee koninkrijken, Laskoro en Berinyi
Het gaat over een ruimtestad
De hoofdpersonages zijn Daniël en Irene
Ik heb een nieuw boek geschreven

Zo ziet mijn nieuwe boek eruit

Ik heb gisteren in About books gehoord dat Ruimtestad vermoedelijk op 5 februari door de drukker zal worden bezorgd. Nog even geduld dus, a.u.b.! (Voor de bloggers die ik heb gevraagd voor een recensie en voor de lezers die het boek graag willen kopen). Ik wil hierbij aangeven dat wanneer u het boek wilt kopen, dat behalve de webshop van Zilverspoor / Zilverbron en de gewone kanalen zoals de boekhandelaar, ook via mij te koop is. Ik kan het dan signeren. U kunt een chat sturen via mijn Facebook Messenger, of een reactie plaatsen op dit bericht (dan krijg ik daar een e-mail van). Morgen worden de nieuwe boekenleggers bezorgd die ik bij dit boek heb laten maken, en ook de nieuwe visitekaartjes.

Groeten van Johanna Lime

Gewonnen certificaten en behoefte aan meer plezier

14 januari 2021

Gewonnen prijzen en certificaten

Over de uitslag van de Waterloper Verhalenwedstrijd schreef ik eerder al een blog. In 2020 kwamen mijn drie ingezonden verhalen (De magie van het lorgnet, Rode zwammen en Nederland emigreert) op plaats 15, 9 en 5! In de afgelopen week kreeg ik de prijzen en oorkondes toegestuurd. Hier zijn ze.

Het certificaat voor de Eb en Vloed prijs voor het verhaal met de grootste deviatie, Rode zwammen, dat op de 9de plaats eindigde. En het certificaat voor de Stormvloedkeringprijs voor Nederland emigreert, het verhaal dat op de 5de plaats eindigde en waardoor ik ten opzichten van 2019 zestien plaatsen in het klassement ben gestegen.

Wat ik hiermee ga doen? Ik heb besloten om de verhalen nog eens goed te redigeren en dan ga ik ze als e-books uitgegeven op Smashwords, zodat lezers er ook iets aan kunnen hebben.

De noodzaak voor meer plezier bij het schrijven

De afgelopen week vlotte mijn schrijfproces niet echt. Ik worstelde met het verhaal en hoewel ik alles uitgeplot had, liep ik er toch mee vast. Ik kwam aan veel te weinig woorden vooruitgang per dag en zag de score bij mijn NaNoWriMo project van januari 2021 kelderen. Dat kwam voornamelijk doordat ik sommige hoofdstukken terug ging lezen en het begon te redigeren. Er kwamen zodoende maar zestig of zeventig nieuwe woorden per dag bij, in plaats van iets tegen de 2.000. Inmiddels ben ik erachter waar het probleem zit en heb ik besloten om weer aan een nieuwe versie voor dit manuscript te beginnen. Ik ga alle hoofdstukken weer vanaf het begin doornemen en verbeteren. Ja, ik weet het…. ik ben een mierenneuker, alles moet logisch in elkaar zitten, alles moet kloppen. Als dat niet lukt, gaat het verhaal me tegen staan en kom ik er geen steek mee verder. Terug naar de tekentafel dus.

Schrijven moet wel leuk blijven, natuurlijk. Als ik er al geen plezier meer in heb, zal de lezer dat ook niet hebben. Dus dat moet echt veranderen! Daarom heb ik mijn NaNoWriMo project van januari na 11.994 nieuwe woorden stilgezet. Tenslotte is het geen zaak van leven en dood dat ik de NaNoWriMo bijhoud.

Ik geef mezelf vanaf nu weer de vrijheid om per dag te bezien waar ik aan wil gaan werken. In de praktijk houdt het waarschijnlijk in dat ik steeds een stukje roman schrijf en een stukje kortverhaal. Meer afwisseling dus. Tenslotte heb ik nog een aantal maanden de tijd voordat het manuscript echt af moet zijn. Als ik het maken van e-books en het schrijven van mijn roman afwissel, heb ik meer plezier. Dus voorlopig is dit mijn score voor het manuscript:

10.682 woorden in november, 43.886 woorden in december en 11. 994 woorden in januari.

Word geeft nu op mijn computer aan dat Versie 2 van het manuscript 56.561 woorden telt, ik heb nu ongeveer een half boek geschreven.

Die eerste helft wordt hierna verbeterd in een Versie 3 en daarna hoop ik door te kunnen stomen naar het eind. (Wie zei er ook alweer dat eerst je hele verhaal moest staan? Bij mij schijnt dat niet meer zo te werken) Voor het volgende deel van de trilogie ga ik toch eens analyseren hoe het komt dat het de laatste tijd steeds weer zo loopt als nu. Misschien ligt het aan mijn perfectionisme, misschien trek ik me de kritieken op mijn werk teveel aan, misschien moet ik anders gaan plotten dan ik tot nu toe heb gedaan, moet ik meer voorbereiden voordat ik begin te schrijven… Ik weet het niet, ik weet alleen dat het verhaal zoals ik het nu heb niet bevredigd en dat het anders moet. De oplossing heb ik al bedacht.

Ondanks alles ben ik blij met deze score die ik in zeven jaar heb gehaald bij NaNoWriMo:

Bij een volgend CampNaNoWriMo project kom ik boven het miljoen uit. Schrijven leer je door het te doen, door je fouten te onderkennen en het anders aan te pakken. Dat geldt net zo goed voor andere creatieve vakken, mijn leraar tekenen zei ooit dat ik na 100 schilderijen eens terug moest komen. 997.545 woorden na 7 jaar geeft toch wel aan dat ik aardig wat stappen in de goede richting heb gezet, maar het is nooit klaar natuurlijk. Je blijft leren en dat is maar goed ook, zonder groei geen vooruitgang.

Plannen genoeg

De plannen voor 2021 had ik in een andere blog ook al kenbaar gemaakt. Wat ervan terecht gaat komen, zal ik trouwens wel zien. Ik houd jullie op de hoogte met mijn blogs.

Allereerst zit ik nu in spanning af te wachten tot het eerste deel van Interplanetair, Ruimtestad gedrukt zal zijn. Nog een paar weken, vermoed ik.

Groeten van Johanna Lime

NaDeWriMo voortgang – het wordt weer lastiger vol te houden

19 december 2020

Het wordt lastiger vol te houden

Ik heb het stuk, dat ik eerder al geschreven had voor Versie 1 van dit verhaal, weer herschreven. Nu ben ik aan het doorschrijven aan een nieuw gedeelte, een stuk van het verhaal waarover ik nog flink moet nadenken, ondanks dat ik het heb geplot. Tijdens het schrijfproces gebeurt het, dat het verhaal net anders wordt dan ik in het plothokje in Excel had opgeschreven. Dat werk ik dan later weer bij. Het blijft flexibel, maar ik weet waar ik uit wil komen op het eind. Ik ben nu bezig met hoofdstuk 9, dus het duurt nog wel een maand of langer voordat het hele verhaal van Interplanetair deel 2 Geestenpoort af zal zijn. Dat verhaal zal wel meer woorden omvatten dan de 50.000 voor het project. Toch is het leuk om elke dag het aantal woorden in te vullen, zelfs als het er maar 337 op een dag zijn. Alle beetjes helpen.

Interplanetair deel 1 Ruimtestad komt in januari 2021 uit.

Ik schreef in een vorige blog dat ik bezig was met het tekenen van een sterrenkaart voor dit nieuwe boek, zo’n kaart als er ook in Schamel verbond is geplaatst. Dat is me gelukt. Ik heb hem getekend en opgestuurd naar Zilverbron. Bovendien heb ik een mooie auteursfoto opgestuurd, die tijdens een fantastisch leuke fotoshoot van mij gemaakt is door Kim van Gent Photography. Dus er komt een kaart in het boek Ruimtestad en op de achterkaft komt een nieuwe foto van mij. Nadat de woordredacteur klaar zal zijn, verwacht ik dat ik de flaptekst bij moet werken en daarna moet ik de proefdruk doornemen. Het komt steeds dichterbij!

Groeten van Johanna Lime

 

Na 7 dagen schrijven 28273 woorden verder en mijn nieuwe boek komt bijna!

10 december 2020

Na 7 dagen schrijven 28273 woorden verder

Ik ben lekker bezig met het schrijven en herschrijven van Interplanetair deel 2 Geestenpoort. Vanaf 4 december tot vandaag ben ik 28273 woorden verder gekomen. De proloog en de hoofdstukken 1 t/m 6 zijn af. Ik heb nog een paar hoofdstukken die ik aan moet passen en daarna kan ik weer door met creatief schrijven aan dit verhaal. Echt heel fijn dat ik de routine teruggevonden heb. In het begin schreef ik tot ver na middernacht en was ik nog een nachtuil, maar inmiddels is de schrijftijd gestabiliseerd en schrijf is ’s middags. Nu kreeg ik weer het plaatje van de flamingo op de website van de NaNoWriMo te zien. ’s Middags schrijven werkt voor mij het beste. Inmiddels ben ik ’s avonds aan het tekenen geslagen, want voor het nieuwe Science-fiction-fantasyboek dat in januari uit zal komen bij uitgeverij Zilverbron, wil ik graag een nieuwe sterrenkaart maken. Zo’n soort kaart als er ook in het boek Schamel verbond zit. Daar was ik zo geconcentreerd aan bezig dat het alweer ver voorbij middernacht werd voordat ik er erg in had. Maar het goede nieuws is dat de kaart vast nog op tijd afkomt.

Nog een maand ongeveer en dan komt er weer een nieuw boek van Johanna Lime.

Ik schreef in een vorige blog dat de hoofdredactie van mijn nieuwe manuscript klaar was. De uitgever vertelde me dat het nu bij de woordredacteur ligt. Zij verwacht dat Interplanetair deel 1 Ruimtestad ongeveer half januari van de drukker komen kan. Dus het nieuwe boek komt toch volgens de planning in januari 2021 uit.

Eerst dus de feestdagen van 2020 nog en dan start januari van 2021 met een gloednieuw boek!

Ik kijk er alweer  naar uit! Mijn zesde pennenvrucht, wat romans betreft.

Groeten van Johanna Lime

Het Zilverfest en een boekpresentatie

21 mei 2020

Jongens, jongens, ik heb hier helmaal geen tijd voor!

Nou ja, dan toch maar eerst een blog in de hoop dat ik de inspiratie voor een achtervolging in kristalmijnen vast blijf houden in mijn hoofd.

Soms loopt mijn takenlijst vol met allerlei dingen die eerst nog moeten gebeuren, voordat ik weer verder kan gaan met schrijven. Vandaag ook weer.

Ik kreeg zowaar royalty’s van Smashwords die nu eens een keer meer waren dan nul of slechts een paar eurocent. Wauw! Ik had ruim vier euro verdiend. Vermoedelijk zijn er mensen geweest die in de coronavirus-lockdown-tijd op zoek waren naar korte verhalen voor hun kinderen, want de meeste verkochte e-books bleken kinderverhalen te zijn. Of ze hebben deze gekozen omdat ze per stuk maar $0,99 kosten, lekker goedkoop. Nog geen 2 cent per geschreven woord. Hoe het ook zit, ik ben hen dankbaar. En nu maar hopen dat ze naar meer werken van Johanna Lime gaan zoeken!

Het is echt geen ramp hoor, dat ik eerst mijn administratie op orde moest brengen. Bovendien zat er een leuke taak bij om weer een nieuwe recensie op mijn boekenwebsite te plaatsen. Voor Schamel verbond heb ik er nu al drie! Gisteren kreeg ik een 10 van Bookstamel voor het derde deel van De vergeten vloek. Wat een eer! Ze schreef dat het einde van de trilogie niet beter geschreven had kunnen worden. Afijn, lees de recensies zelf, op https://www.boekenvanjohannalime.com bij de recensiemenu’s van mijn boeken.

Ik krijg nu toch wel de signalen dat er iets steeds beter lukt. Helaas ben ik iemand die zichzelf vaak onderschat. ‘Doe maar gewoon dan doe je gek genoeg,’ dat was zo’n beetje hoe ik opgevoed ben. Altijd bescheiden blijven. Vooral geen grote mond opzetten en nergens om vragen, want dat is niet beleefd. In stilte je hoofd boven water houden.

De andere kant van die medaille is, dat je hiermee vaak niet voldoende voor jezelf opkomt en ook niet leert hoe je dat moet doen. Ik kropte vroeger alles op en als het niet meer te houden was, kwam het tot een explosie. Niemand begreep nog waar het over ging. Het is niet goed om je woede binnen te houden, leerde ik later. Maar het op een positieve manier gebruiken had ik nooit geleerd.

Als ik dan aan een assertiviteitstraining had meegedaan, voor therapie, kreeg ik ineens van mijn omgeving te horen: ‘Wat ben jij egoïstisch geworden!’ Ik wist me nog steeds geen houding te geven. Vandaar dat ik meestal maar afwacht en onzichtbaar blijf. Hoewel dat niet in mijn karakter zit, want meestal sta ik vooraan bij vernieuwing. Ik moet echt stoppen met het onderwaarderen van mijzelf.

Toch blijkt dat kritisch blijven op jezelf en op wat je doet ook heel goed kan werken. Ik ben gegroeid als schrijver. Ik sta alweer te popelen om door het gaan met mijn verhaal. De scène die ik gisteren nog maar nauwelijks kon bedenken, kwam vannacht weer in me op. Ik weet nu hoe ik dit hoofdstuk aan ga pakken. Het wordt lekker spannend! Ik voel de drang om verder te gaan. Het wordt zo leuk!

Vorige week schreef ik dat ik Interplanetair deel 1 over ging doen en intussen heb ik de eerste zestien hoofdstukken alweer herschreven. Ik ben bezig aan versie 3 van het manuscript en zit alweer over de helft. Ik ben opnieuw bij hoofdstuk 17, dat nu helemaal verandert. Het speelt zich niet meer op Calliope af, want de Witte Elfen en de Zwarte Elfen laat ik in deel 2 of 3 pas weer beter in de schijnwerpers komen. Er zitten nu alleen nog een Witte Elf van Calliope en een Zwarte Elf van Kwerpardië in de ruimtestad Alhenapolys. Hoofdstuk 17 speelt zich in versie 3 op Berinyi4 af. En het loopt niet zo goed af voor een bepaald personage. Jammer, maar in mijn fantasy kan en mag ik mezelf zijn en dan gebeuren er dingen die in het werkelijke leven niet zouden kunnen.

 

Het Zilverfest en een boekpresentatie.

Degenen die de pagina’s van Zilverspoor, Zilverbron en de Zilverboekenclub volgen op Facebook, weten misschien al dat er nu al drie keer een Online uur is geweest op Facebook. Dat heet ABOUT BOOKS. Want tjongejonge, het is coronavirus-lockdown-tijd en dan moet je wat! Er is daarom een geweldig leuk initiatief gekomen van uitgeverij Zilverspoor, met Cocky van Dijk, J. Sharpe en Kim ten Tusscher. Elke woensdagavond van 19:30 uur tot (een beetje later dan) 20:30 uur is er een Online uitzending van About Books. Hij is interactief, iedereen kan meedoen en opmerkingen plaatsen op Facebook. Het gaat over de boeken van Zilverspoor, maar ook over de auteurs, over het schrijfproces en die soort thema’s. Heel leuk om te volgen!

Omdat we de festivals zoals Elfia, Castlefest, Keltfest en dergelijke heel erg missen, komt er nu ook een heel weekend een Online Evenement. HET ZILVERFEST. Op dezelfde drie pagina’s op Facebook. Zaterdag 23 en zondag 24 mei van 14-20 uur. Wees van de partij, dit wordt echt heel leuk! Ik doe er zelf aan mee in een boekpresentatie over Schamel verbond. Op zaterdag tussen 17:45 en 18:15 uur. Peter van Roermund leest tussen 16:45-17:00 uur een stukje voor uit Sluimerend vuur. Maar natuurlijk is het leuker om gewoon van 14:00-20:00 mee te doen. Mocht je het toch missen, dan kun je het later nog op You Tube terugluisteren en kijken. Ik ben benieuwd naar je vragen over de boeken van Johanna Lime.

 

Groetjes,

Johanna Lime

Niet perfect is ook goed

30 april 2020

Niet perfect is ook goed

Achteraf gezien heb ik de maand april 2020 goed besteed. Misschien ging het schrijven niet helemaal perfect, maar dat hoefde wat mij betreft ook niet. Het was mijn doel om drie nieuwe, korte verhalen te schrijven voor de themawedstrijd Waterloper 2020. Dat is mij gelukt!

Ik heb werkelijk geen idee wat de jury van deze drie verhalen vinden zal. Natuurlijk niet, dat krijg ik pas te weten tijdens of na de prijsuitreiking. Ik heb voor mezelf besloten dat ik het helemaal goed ga vinden, zelfs wanneer de verhalen onder aan de ranglijst komen te staan. Ik ga me er niet langer om verbijten als ik de tweede ronde niet eens haal. Zelfs niet als mijn verhalen gediskwalificeerd worden. Het is goed. Perfectionisme kan soms ook te ver gaan.

Ik hoop natuurlijk wel op meer, maar weet ook dat ik de dingen vaak anders bekijk dan een jury of een lezer. Ik pas moeilijk in een hokje, daar heb ik mijn hele leven al moeite mee.

Zelf ben in tevreden met wat ik in april geschreven heb. Ik vind de drie verhalen goed geworden. Het was in het begin een beetje zwoegen. Maar het schrijven met een summier verhaalschema lukte wonderbaarlijk goed. Het was een leerzaam proces waar ik plezier in kreeg. Het was leuk om de verhalen dag na dag te zien groeien. Om alinea’s die de ene dag geschreven waren, beter te zien worden omdat ik ze de dag erna eerst weer ging redigeren. Na dat redigeren schreef ik weer verder. Het stuk dat ik die dag nieuw geschreven had, redigeerde ik de volgende dag weer, enzovoorts. De woordkeus werd beter, zinnen liepen anders, fouten werden er al schrijvende uitgehaald. Het verhaal paste bij mijn logica.

In tegenstelling tot mijn boeken, had ik van tevoren geen plot bedacht. Ik schreef deze korte verhalen spontaan, als een pantser. Broek op de stoel en schrijven! Maar al gauw vulde ik toch wel een summiere planning in. Een schema dat tijdens het proces intuïtief weer alle kanten op vloog, omdat er nieuwe inspiratie kwam. Wat een nachtje slapen met je geest doet, is echt te gek voor woorden! Verhalen worden geboren in het onderbewuste van een mens, dat heb ik inmiddels wel geleerd. Daar zit alles opgeslagen wat je ooit zintuiglijk ervaren hebt, wat je ooit bedacht hebt, wat je ooit gelezen of gezien hebt. Daar komen de associaties tot stand die een verhaal doen opwaaien. Daar begint de brainstorm. Zelfs, of misschien juist wel, met idioot lastige thema’s als van een schrijfwedstrijd die Waterloper heet.

Ik ga ze in mei opsturen en dan zie ik wel wat ervan komt. Wat ik nu al weet, is dat deze verhalen het ooit waard worden om gepubliceerd te zijn. (Het liefst na herschrijven aan de hand van een deugdelijk juryrapport, natuurlijk, als de wedstrijd weer voorbij is).

De CampNaNoWriMo van april heb ik gewonnen. Het wordt natuurlijk enorm spannend als mijn verhalen straks zijn opgestuurd en door een jury beoordeeld worden. Maar perfect hoeft niet, ik hoef die wedstrijd niet te winnen. Zo krampachtig als ik er vorige jaren in stond, daar doe ik niet meer aan. Ik heb er meer vertrouwen in. Dat ik een goede schrijver ben, hebben vijf gepubliceerde boeken me nu inmiddels wel geleerd. Dat heeft de redactie van manuscripten die steeds beter waren me intussen wel geleerd. Ik hoef met niet te bewijzen met korte verhalen. Daar ben ik gewoon minder sterk in dan in dikke boeken schrijven. Mijn prijs heb ik al gewonnen. Ik heb genoten van het schrijfproces, dat gaf me plezier. Er staan weer echte gekke dingen in deze drie verhalen, dingen die alleen Johanna Lime bedenken kan. Ik ben er nu al trots op. Kom maar op met die wedstrijd. Ik heb er zin in om mijn collega-schrijvers te ontmoeten. Om te horen hoe het hen vergaan is. Nu nog hopen dat het aan het einde van dit jaar wel weer mogelijk zal zijn.

Onverwachte herschreven inzendingen

Wat ik ook heel fijn vond, was herschrijven voor Edge Zero. Twee verhalen die vorig jaar meegedaan hadden aan Waterloper 2019 onder handen nemen. Sommige adviezen uit de juryrapporten ter harte nemen, omdat ze me mogelijkheden boden om de verhalen te verbeteren. Andere opmerkingen naast me neer leggen omdat ik me niet laat vertellen wat ik schrijven moet. Ook in dat soort beslissingen ben ik sterker geworden. Ik volg mijn eigen inzichten, al neem ik goede raad graag aan. Wat er met de verhalen gaat gebeuren die naar Edge Zero zijn gestuurd weet ik natuurlijk ook nog niet. Maar daarvoor geldt hetzelfde. Het is goed. Ik weet dat ze beter zijn geworden in de herschrijfronde. Ze kunnen de kritiek weerstaan.

Wat ik heel leuk vond is het herschrijven van ‘Hoe een oger uit Geoglurk de aardmannen hielp’. Dat was een verhaal uit 2015, wat in 2019 was herschreven en nu dus weer herschreven is. Het is een verhaal voor tieners, dat erg humoristisch werd gevonden en daarom heb ik het als e-book op Smashwords gepubliceerd. Ook daarbij heb ik elementen uit het juryrapport ter harte genomen, waardoor er iets meer spanning ingekomen is. Ik hoop dat veel lezers vanaf 10 jaar het met plezier zullen lezen. (Kijk in Publicaties NL voor de link).

Op het eind van de CampNaNoWriMo ben ik begonnen aan een sciencefiction verhaal voor HSF. Of dat me gaat lukken? Ik weet het niet. Ik ben bang dat ik me laat intimideren door de eisen. Science fiction (harde waarschijnlijk) in minder dan 3000 woorden. Kan ik dat wel?

Ik twijfel er nog over, hoewel ik inmiddels wel een geniale titel heb bedacht. In mei nog maar eens verder sleutelen aan dit verhaal.

En dan weer gauw verder aan mijn manuscript voor mijn zesde boek, het eerste deel van de Interplanetair trilogie bij Zilverbron.

Groeten van Johanna Lime

Een nieuw E-book waarbij de lezer de prijs bepaalt

26 april 2020

Nieuw e-book uitgebracht na Waterloper van 2019

Ik heb eindelijk weer eens een e-book gepubliceerd op Smashwords. Het heeft na de uitslag van de Waterloper Verhalenwedstrijd van 2019 even stil gelegen, maar ik ben er weer aan gaan sleutelen! In april 2020 schreef ik ook weer korte verhalen voor de Waterloper Verhalenwedstrijd van 2020 en ik herschreef er twee voor Edge Zero. Na een week of drie zat de vaart er goed in. Ik was bezig aan CampNaNoWriMo en dacht, laat ik dit verhaal ook maar herschrijven. Hoe een oger uit Geoglurk de aardmannen hielp is geschikt voor lezers vanaf 10 jaar. Ik heb het zo ingesteld dat je zelf de prijs mag bepalen die je ervoor betalen wilt, daarna is het te downloaden.

Hoe een oger uit Geoglurk de aardmannen hielp

(Het is na het herschrijven een tamelijk lang kortverhaal, van 10.520 woorden geworden. En dan heb ik de titels van de hoofdstukjes voor het e-book nog niet eens meegeteld).

E-book 2020 – Copyright Johanna Lime

Geschreven door Johanna Lime

Voor de jeugd (10+)

Redactie door Johanna Lime

Kaft getekend door Marjo Heijkoop

Afbeeldingen die ik gebruikt hebt voor het bewerken van de kaft: Lightspring, DM7, NextMarsMedia, Macrovector/shutterstock.com

Directe link naar het e-book: https://www.smashwords.com/books/view/1018074

Prijs door de lezer te bepalen.

Beschrijving verhaal:

De aardmannen van Faunaardland worden door vliegende saffraanslakken met een bijtend zuur belaagd. Dat komt door Dhan, een magiër uit Bruinaardland, die in de oorlog werd verslagen. Zijn vloek kan niet gekeerd worden, tenzij Stibs en zijn groep een oger in Geoglurk vinden die verzot is op slakkensoep.

Dit schreef de jury van Waterloper 2019 over het verhaal:

Gerard van den Akker:

Het land van de aardmannen is vervloekt: om de haverklap komen er vliegende saffraanslakken die zuur spuiten en iedereen verwonden. Geen magie of geweld lijkt te helpen. Daarom worden de aardmannen Stibs en kapitein Zret samen met de elf Hagmar erop uit gestuurd om een oger die slakken eet te vinden. Die vinden ze, en nadat hij met zijn vlindernet alle slakken heeft gevangen en opgegeten, kan iedereen opgelucht verder leven.

Dit is een heerlijk ongecompliceerd fantasyverhaal dat zeer geschikt is voor de jongere lezers. Het laat zien dat je een rijke fantasie hebt, en ook nog eens goed kunt schrijven, zeker voor die jongere doelgroep. En zelfs als volwassene heb ik met plezier je verhaal gelezen.

Rianne Lampers:

Er zit niet echt een boodschap of een diepere laag in het verhaal, wel humor. En de schrijver heeft duidelijk een levendige fantasie!

J. Sharpe:

Een goed geschreven fantasieverhaal, met een origineel gegeven. Ik ben geïntrigeerd. De schrijfstijl is goed. Show don’t tell is iets wat je aan jou niet meer hoeft uit te leggen. Ook staan er nauwelijks type- of tikfouten in.

Steven Wekdam:

Zelden ben ik zo enthousiast geweest over een verhaal dat ik nota bene voor diskwalificatie heb voorgedragen, omdat het niet aan de eisen van het thema van de wedstrijd voldeed. Wat heb je een prachtige vertelling ingezonden. Iets dat zo door een speelman bij een knapperend kampvuur gebracht had kunnen worden. Spanning, humor, leuke verhaalwendingen, alles zit erin. Ik vind je verhaal zeer geschikt voor de leeftijdscategorie 9 – 12 jr. Ik weet niet of het met deze doelgroep in gedachten is geschreven, maar ik hoop dat je dit soort dingen vaker schrijft en ook publiceert. Ik weet zeker dat mijn zoon ervan zou genieten.

 

Dit is waarom ik het als e-book aan lezers aanbieden wil:

Ik vond het natuurlijk jammer dat het in de wedstrijd gediskwalificeerd werd, maar ergens had ik dat ook wel verwacht. In 2019 had ik er veel moeite mee om verhalen te schrijven die aan de thema’s van de Waterloper Verhalenwedstrijd voldeden. Dit verhaal, dat als ‘Saffraanslakkensoep’ in 2015 als eens meegedaan had aan de Harland Awards voor korte verhalen, kon ik als ‘veteranenverhaal’ insturen, met een andere titel: ‘Hoe een oger uit Glelogurk de aardmannen hielp’. Ik had er een geheim in verwerkt vanwege het thema, maar dat paste niet echt goed en bij het herschrijven zijn ze nu weer geschrapt. Maar door de commentaren van de jury heb ik er wel een nieuwe spannende scène bijgemaakt, die de ogers minder vriendelijk maken, waardoor het nogal bijzonder wordt dat Cagrud de aardmannen en de elf wil helpen. Maar ja, Cagrud is dan ook verzot op Saffraanslakkensoep!

Steven Wekdam had volkomen gelijk om mijn inzending voor diskwalificatie aan te merken. Maar omdat hij er zo enthousiast over was en vond dat het een prachtverhaal was voor tieners, besloot ik het te herschrijven voor dit e-book, met weer een net iets andere titel. Geoglurk in plaats van Glelogurk. Ik hoop dat jullie van dit verhaal genieten!

(NL)

SMASHWORDS EDITIE

Dit e-book is uitsluitend voor uw persoonlijke plezier. Het mag niet worden doorverkocht of doorgegeven aan iemand anders. Als u dit boek wilt delen met iemand anders, koop dan alstublieft een extra exemplaar voor elke ontvanger. Als u dit boek leest en u hebt het niet gekocht, of het was niet gekocht voor uitsluitend uw gebruik, ga dan alstublieft naar Smashwords.com en schaf uw eigen exemplaar aan. Dank u voor het respecteren van het harde werk van deze auteur.

Niets uit deze uitgave mag worden vermenigvuldigd en/of openbaar gemaakt door middel van druk, fotokopie, microfilm of op welke andere wijze ook zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van de uitgever.

Let a.u.b. op het Copyright bij e-books en koop een exemplaar per lezer. Ze mogen niet gekopieerd worden!

Dit e-book is te koop bij Smashwords.

Mijn Smashwords profiel pagina vindt u hier: https://www.smashwords.com/profile/view/JohannaLime2

Dromen en doen

14 februari 2020

 

Maak je droom waar

Een van de betere spreuken vind ik MAAK JE DROOM WAAR. Ik denk dat iedereen dromen heeft, voorstellingen en verlangens van wat je graag zou willen in je leven. Als kind was ik al veel aan het tekenen en schrijven, want daar voelde ik me lekker bij. Ik maakte landkaarten, een eigen krantje, lange gedichten, brieven en verhalen. Ik ging schilderijen maken en was ook best handig met handwerken en knutselen. Toch bleven dit hobby’s.

Nadat ik in het onderwijs was gaan werken, schreef ik artikelen voor de schoolkrant, er kwam zelfs ook een vervolgverhaal in te staan, dat ik geschreven had. Van alle leerkrachten vulde ik de meeste pagina’s. In het schildersbedrijf waar ik na omscholing terecht kwam, schreef ik weer voor het personeelsblaadje. Schrijven zat er altijd al in.

Pas nadat ik geen nieuwe baan meer vinden kon, keerde ik terug naar mijn echte droom: Boeken schrijven. Ik vind niet meer dat dit alleen maar een hobby is. Het is mijn passie en ik leef ervoor. Eindelijk, nu ik de leeftijd heb bereikt van de oudste debutant van de schrijfwedstrijd Waterloper 2019, valt mijn passie samen met mijn grootste droom. Er komen boeken van mij uit, die lezers in mijn droomwereld trekt. Hopelijk hebben ze het er net zo naar hun zin als ik. Mijn tekeningen komen als kaften van e-books op Smashwords te staan. Ik wil nog veel meer gaan doen met tekenen en schrijven. Ik heb nog zoveel dromen. Hopelijk worden ze allemaal waar.

Een update van wat ik de afgelopen week heb gedaan

Vorige week was ik met versie 2 van ‘Interplanetair, deel 1’, de herschrijfronde, tot hoofdstuk negen gekomen. Deze week heb ik alle veertien hoofdstukken van versie 1 herschreven. Wat in dit verhaal moest veranderen, is gelukt. Bovendien leest het nu beter doordat ik het heb geredigeerd. Vanaf nu kan ik weer verder gaan schrijven aan de tweede helft van het manuscript.

Voortgang van redactiewerk voor Schamel verbond

De redactie van ‘De vergeten vloek, deel 3, Schamel verbond’ ging de afgelopen week ook gestaag door. Natascha en ik hebben elke dag twee hoofdstukken verwerkt. Van de dertig zijn er nu twintig door de eindredactie heen. Als het zo doorgaat, kan deze redactieronde eind volgende week klaar zijn. Ik ben heel trots op hoe het verhaal uiteindelijk wordt.

Om dromen uit te laten komen, moet je wel iets doen. Anders blijft het slechts een droom.

Johanna Lime