Nog een keer herschrijven

29 mei 2022

Bootcamp lessen

Zoals jullie in mijn blogs hebben kunnen lezen, heb ik meegedaan aan de manuscriptenwedstrijd van Zilverspoor, waarvoor het manuscript voor 1 mei 2022 ingestuurd moest zijn. Ik heb voor deze wedstrijd een op zichzelf staand verhaal geschreven, dat een heel andere wereldbouw heeft dan gebruikelijk. Het geheim van Shiloh schreef ik in 2021 en 2022 naast mijn gewone schrijfwerk voor trilogie Interplanetair.

Bovendien had ik me opgegeven om mee te doen aan vier bijeenkomsten ven de Bootcamp, om nog meer te leren over schrijven. Het leek me gezellig en al heb ik wat ervaring met schrijven, ik ben altijd bereid om er nog wat bij te leren. Dat is gelukt. Bij de laatste bijeenkomst werd mij weer heel goed duidelijk hoe je teksten geschikt maakt voor publicatie. Ik vond dat mijn manuscript voor Interplanetair deel 3 Schakelmagie, dat een tijdje stil gelegen had na de derde herschrijfronde, nog wel een extra controleronde kon gebruiken. Dus besloot ik te gaan herschrijven aan versie 4.

Het manuscript van Interplanetair deel 3 Schakelmagie moet voor september ingestuurd zijn naar uitgeverij Zilverbron. Dat kan ik ruimschoots halen. Maar als ik het dan opstuur wil ik het wel weer zo goed mogelijk hebben geredigeerd. Wanneer er om te beginnen al weinig aan te verbeteren valt in de redactie, die 90% van de ‘fouten’ eruit kan filteren, is dat alleen maar winst. Op die manier kan de kwaliteit van het verhaal alleen maar beter worden.

Redigeerwerk

Ik ben de laatste dagen van mei 2022 dus toch weer aan het redigeren van mijn manuscript. Inmiddels gaat me dat redelijk goed af. Ik kan vijf hoofdstukken halen op een dag, dus heel veel tijd kost het me niet. Over een week kan ik alle bestanden die opgestuurd moeten worden naast het manuscript ook klaargemaakt hebben. Het zal mij meer rust geven als het naar de uitgever is gegaan, dan kan ik mij volledig richten op andere taken. Zoals jureren voor Waterloper en echt beginnen aan de brainstorm, wereldbouw, personages en plot voor de volgende serie boeken. Ik heb dus alweer mooie plannen en weet waar ik de komende zomer mee bezig zal zijn.

Groeten van Johanna Lime

Een nieuw boekenseizoen breekt aan

22 april 2022

Elfia Haarzuilens

Met de Elfia in Haarzuilens start er een nieuw boekenseizoen. We mogen na een paar magere jaren vanwege de covid-19 pandemie eindelijk weer naar festivals. Zelfs de corona checkapp voor Nederland is eruit gehaald, er is nu alleen nog maar Internationaal. Niet dat we die hoeven laten zien bij kasteel De Haar. Gelukkig gaat het weer open, al blijft het oppassen voor het virus.

De uitgever staat met de vertrouwde pagodetenten niet langer vlak voor het kasteel. Ze moesten naar een andere plek verhuizen, twee keer zover bij de ingang vandaan. Ik hoop dat ik dat red met dat eind lopen, na al die tijd stilzitten. We staan in de Heroes Hall en dat zegt natuurlijk genoeg. Hier zijn de helden te vinden, de helden uit onze verhalen, de helden met hun nieuwe boeken.

Omdat ik de jaren hiervoor geen kans kreeg om mijn nieuwe boeken te presenteren op zo’n geweldig festival, voel ik me een beetje antiheld. Ik moet eigenlijk nog twee jaar inlopen. In 2020 kwam het derde deel van trilogie De vergeten vloek, Schamel verbond, uit. Dit was het afsluitende deel van drie boeken over Laskoro en Berinyi, deze serie was compleet. Hij heeft nog niet de weg gevonden naar alle belangstellenden die hem wilde hebben wanneer de trilogie klaar zou zijn. Ik hoop dus dat ze onze trilogie niet zijn vergeten.

In 2021 kwam het eerste boek van mijn volgende trilogie Interplanetair, Ruimtestad op de markt. Ook dat boek heeft nog niet veel kans gekregen op festivals. Ik hoop er dus echt op dat ik het komende weekend aardig wat boeken kan verkopen. Het zal leuk zijn om iedereen weer eens te zien. Ik ben ook erg benieuwd of er weer leuke cosplayers langs komen.

Graag tot het komende weekend, tot Elfia.

You never dream alone

CampNaNoWriMo april 2022

De stand van zaken met CampNaNoWriMo van april 2022 is, dat ik mijn project eigenlijk al af heb. Versie 3 is “drafted”, zoals dat daar genoemd wordt. Ik heb Interplanetair boek 3 Schakelmagie herschreven, voor de tweede keer nadat ik de eerste versie af had. Eigenlijk denk ik dat het manuscript nu goed genoeg is om op te sturen naar de uitgever, maar als mijn proeflezer nog wat van zich laat horen, wil ik versie 4 nog maken.

Nadat het manuscript voor Schakelmagie af was, heb ik tijdens deze CampNaNoWriMo de twee verhalen nog geredigeerd die aan de Harland Awards op Hebban mee hadden gedaan in 2021. Aan de hand van de commentaren van lezers, voor zover die bruikbaar waren en ik het eens was met hun kritieken, zijn ze verbeterd. Intussen heb ik de lay-out voor e-books op Smashwords er ook al in verwerkt. Binnenkort ga ik ze publiceren, dat worden dan kortverhaal of e-book nummer 46 en 47NL.

Dit is de stand van zaken van vandaag, en van 23 en 24 april, want die heb ik er maar vast bij gezet. Nog een goede week en dan is de CampNaNoWriMo weer voorbij. Niet dat het erg is, want de routine zit er bij mij ook zonder NaNoWriMo de laatste jaren goed in. Eigenlijk sinds ik een schrijfroutine tacker heb gemaakt, een Excel bestand waarin ik elke dag bijhoud waaraan ik heb geschreven. Net als de planning die ik jaarlijks maak, werkt dat goed voor mij.

Omdat ik nu in de jury zit van Waterloper heb ik deze maand niet gebruikt om drie korte verhalen te schrijven voor de themawedstrijd. Ik wacht gewoon de manuscripten af die ik als jurylid moet gaan lezen. Dat is iets nieuws, dus daar zal ik aan moeten wennen. Ik ben ook heel nieuwsgierig naar wat er ingestuurd gaat worden in de maand mei.

Verhalen bouwen in de zomer

Vanaf mei begint het echt, dan moet ik voor de volgende serie boeken flink gaan brainstormen. Wereldbouw, personages bedenken, vragen beantwoorden van storytelling en van de twaalf archetypen uit verhalen, conflicten bedenken en alvast plotten.

Ik heb de contracten voor de volgende zeven boeken binnen. Zes ervan worden een epische serie die zich afspeelt op zes planeten, met een belangrijk centrum in de ruimte. Om het behapbaar te houden wil ik eigenlijk drie tweeluiken maken, maar voor de hele serie heb ik ook een overkoepelend plot nodig.

Als het me lukt wil ik gaan proberen om mijn nieuwe hoofdpersonen allemaal te tekenen.

Het zullen diverse wezens zijn, dat makt het interessant. Hoe ze te maken krijgen met de magiërs uit de Magische Alliantie, is een probleem dat ik nog op moet zien te lossen.

Ik weet in ieder geval dat de nieuwe serie zich weer een generatie (of wat) later af moet spelen dan trilogie Interplanetair. Hoewel het mogelijk moet zijn om de zes magiërs uit Schakelmagie er nog wel in te houden, al zullen ze niet de hoofdrol krijgen.

Deze zomer zal voor mij dus minder schrijven worden, ik moet me richten op wereldbouw en alles wat daarbij komt kijken.

Ik krijg er steeds meer zin in. Misschien dat ik af en toe een inkijkje kan geven, als het niet te veel spoilers bevat.

Groeten van Johanna Lime

Watermonsters op afstand houden

25 maart 2022

Een oude tekening van mij met Oost-Indische inkt en chloorwater voor LO cursus tekenen, ergens van voor de tijd dat ik met Dinie samen ging wonen, ik vermoed zo’n 40 jaar geleden gemaakt. Dinie en ik volgden allebei tekencursussen bij de LOI.

De watermonsters dringen zich aan

Ergens vanuit de verte hoor ik ze wel… O, ja… De watermonsters komen steeds dichterbij, ze willen hun plaats in mijn verbeeldingswereld innemen. Ze willen een nieuw verhaal….

Ik doe net alsof ik ze niet hoor, alsof ik er nog geen erg in heb dat die onderwaterwereld met zijn conflicten als een vloedgolf op mijn strand af raast…. Op de vele eilandjes van Swanase.

Maar hoe lang houd ik dit nog vol? De monsters worden steeds minder vaag, ze komen steeds dichterbij. Steeds als ik net een glimp van hen zie, verdwijnen ze weer onderwater.

‘Ja, goed, ik zie jullie wel in de verte, ik hoor de signalen die jullie me zenden. Maar eerst heb ik ander werk. Ik ga heus wel beginnen aan dat grote verhaal dat zes boeken zal beslaan. Mag het in de zomer? Als het derde boek van Interplanetair naar de uitgever is gestuurd?’

Ik hoor een gerommel uit de diepte. Ze morren en sturen alvast golven met schuimkoppen naar mijn strand.

Ik weet dat het ingenomen worden zal… de komende zomer. Dan ga ik echt helemaal los, dan verwelkom ik elke geste, ieder idee voor een grandioze serie…

Tenminste, dat is wat ik stiekem hoop… dat mijn verhalen steeds beter zullen worden.

Ik doe mijn best. Ik ben hard aan het studeren en nadat mijn huidige projecten afgerond zullen zijn, hoop ik helemaal los te gaan. Lekker, nieuwe werelden verzinnen, met nieuwe personages. Nieuw geleerde schrijfelementen toe gaan passen in een nieuwe serie boeken.

Ik heb er ongelooflijk veel zin in!

Maar even geduld, wat eerst komt moet eerst af!

Wat wil ik per se eerst afkrijgen?

Hoe is de stand van zaken nu?

Redactie van Interplanetair boek 2 Geestenpoort

Het manuscript zal nog een paar weken heen en weer gestuurd worden tussen de redactrice en mijzelf. We streven ronde 2 van de hoofdredactie op 8 april af te hebben.

Inmiddels zijn we in hoofdstuk 9 bezig van de 25. In hoofdstuk 6 moest er in ronde 1 een heel stuk tekst ingekort worden, terwijl er nu in hoofdstuk 9 een pagina extra bijgeschreven is. Het redactieproces brengt soms dus onverwachte veranderingen met zich mee. Dit komt het verhaal ten goede, dus juich ik het alleen maar toe. Geestenpoort wordt geweldig!

Kort verhaal

Ik ben al een poosje bezig met het schrijven van een nieuw kort verhaal. Dat vlotte niet zo best. Maar gisteren ging het ineens weer en schreef ik er zomaar achthonderd woorden bij. Als ik uitga van een planning tot 1 mei, krijg ik hem vast wel af.

Proeflezers

Naast de redactie van Geestenpoort ben ik zelf ook een soort van redactrice voor Marco. Hij doet net als ik mee aan de manuscriptenwedstrijd van Zilverspoor en ik ben zijn manuscript aan het proeflezen, wat eigenlijk meer inhoudt dat ik zijn werk redigeer. Hij leest dan weer Het geheim van Shiloh voor mij en daardoor ben ik nu dus bezig aan Versie 4 van dit manuscript, want als ik de hoofdstukken terug heb, ga ik mijn eigen werk weer redigeren. Een goede samenwerking, vind ik.

Verder ben ik met net zo’n samenwerking begonnen met Gaby Raaijmakers, maar dan voor haar nieuwste boek dat in 2022 uit moet gaan komen en mijn manuscript van Interplanetair 3 Schakelmagie. Het is geweldig leuk om te zien dat we elkaar op deze manier als schrijvers kunnen verder helpen met ons werk.

Magie is iets wat je zelf maakt

Ik raak er steeds meer van overtuigd dat dit waarheid is. Voordat de watermonsters komen, ga ik nog eens goed nalezen welke magische aspecten uit mijn vorige verhalen ik als bouwstenen kan gebruiken om mijn werk verder uit te breiden. Heerlijk bezig zijn als kunstenaar, mijn eigen wereld scheppen.

Daar kom ik nu op omdat ik in de tussentijd ook nog studeer. Ik bestudeerde eerder al het boek ‘Storytelling in 12 stappen’ van Mieke Bouma, waarin zij de mythe uitlegt die ten grondslag ligt aan alle verhalen, zoals Joseph Campbell die onderzocht. Van dat model ga ik vast en zeker gebruik maken, al zal ik het op mijn manier doen.

Ik ben nu het volgende boek van haar aan het bestuderen: ‘De 12 oerkarakters van storytelling’ en die kan ik mooi gebruiken voor de protagonist, de antagonist en de conflicten in mijn verhalen. Ik maak er handige vragenlijsten bij die ik kan gebruiken bij het bouwen van de serie van zes verhalen, waaraan ik na trilogie Interplanetair ga werken.

Die studie in verband met schrijven is een van de redenen waarom ik de watermonsters nog op afstand probeer te houden. Eerst wil ik alle twaalf archetypes en hun basisplots kennen voordat ik hun definitie vorm ga ontwerpen en uit ga zoeken voor welk plot ik ze in ga zetten.

CampNaNoWriMo in april 2022

Voor CampNaNoWriMo heb ik dit jaar geen project voor korte verhalen, al schrijf ik die waarschijnlijk toch nog wel. Ik heb besloten om Versie 3 te gaan schrijven van Interplanetair boek 3 Schakelmagie, zodat ik dat manuscript in ieder geval op tijd naar Zilverbron kan sturen en plaats kan maken voor de serie die daarna volgt: Magische Alliantie. Zoals ik vorige keer schreef, heb ik de contracten ervoor en kan ik tot 2030 vooruit. Heerlijk! Ik hoop dat alles lukt. In ieder geval zal het niet aan mijn motivatie liggen, ik heb er enorm veel zin in.

Met welke projecten zijn jullie bezig, op korte en lange termijn?

Groeten van Johanna Lime

Ideeën verzamelen

11 maart 2022

Redactieronde 2 is bezig

Tamara en ik zijn bezig aan hoofdredactie ronde 2 voor Interplanetair boek 2 Geestenpoort.

De proloog is weer onder handen genomen en zit wat logischer in elkaar. Verder wordt alles nog wat aangescherpt en lopen sommige zinnen net iets actiever. Nog een laatste keer het hele manuscript doornemen en hier en daar wat verbeteringen doorvoeren, dan kan het verhaal over een maand of zo weer naar de uitgever terug. Ik wacht in spanning af wanneer het boek uitgebracht kan worden.

Project voor CampNaNoWriMo

Mijn volgende project voor CampNaNoWriMo van april 2022 heb ik alweer aangekondigd op de website. Het is de volgende herschrijfronde van Interplanetair boek 3 Schakelmagie. De derde versie voor dit manuscript, dat in september af moet zijn.

Korte verhalen in maart

De drie nieuwe korte verhalen die ik in maart 2022 wil schrijven, vlotten nog niet zo. Ik zal er echt een keer goed voor moeten gaan zitten en dan vooral DOEN. Verder wil ik ook de twee verhalen die ik ingestuurd had naar de Harland Awards van 2021 gaan redigeren en herschrijven. Daar wil ik dan weer twee nieuwe e-books van maken en ze publiceren op Smashwords. Of Draft2Digital zoals het in de toekomst gaat heten.

Ideeën verzamelen

Op het moment heb ik geen haast. Ik kan het succes als schrijver toch niet afdwingen en tijdens het redactieproces hangt er erg veel af van het werk dat de redactrice en de uitgever doen voor mijn volgende publicatie. Ik zal dus om de controle terug te krijgen vooral weer moeten gaan richten op schrijfactiviteiten die binnen mijn eigen grenzen vallen. Ik heb nieuwe ideeën en schrijfprojecten nodig, voor de tijd die er na de redactieronde aan komt.

Langzamerhand beginnen er steeds meer aan mij te knagen. Ik droom ervan om een standalone verhaal te schrijven van het allereerste begin. Dat wordt een heel ander verhaal, dat zich op de aarde af zal spelen. Helaas zie ik aan de huidige stand van de wereld steeds duidelijker waar het mis is gegaan. Extreme klimaatveranderingen die rampen veroorzaken, maar ook het menselijke falen om de vrede te bewaren op onze planeet. Dit zal een grimmig verhaal worden over uitsluiting en anders zijn, over vluchten of verbanning.

Maar liever nog wil ik verder dromen vanaf het einde van Schakelmagie. In een nog latere toekomst dan de toekomst die beschreven wordt in de trilogie Interplanetair. Ik droom ervan een serie van zes verhalen verdeeld over zes planeten te schrijven, die als titel voor deze serie Magische Alliantie gaat heten. Het enige wat ik tot nu toe heb gedaan is een paar planeten tekenen en een dik schrijft kopen met tabbladen erin. Op dat schrift heb ik de afgelopen week titel getekend met gekleurde viltstiften.

Voordat ik echt ga brainstormen over het plot van zes verhalen en een overkoepelend geheel, over de personages en de wereldbouw, moet ik eerst nog meer studeren. Ik ben namelijk nog bezig aan een studieboek over schrijven, waar ik een uittreksel van maak. Er zitten vragenlijsten bij die ik mooi tijdens het verzamelen van ideeën in kan vullen.

Dat dit een meerjarenproject wordt, is zeker. Zes of zeven jaar, vermoed ik. Verder staat er nog niks vast.

Ik zie wel wat er komen gaat en of ik dit allemaal nog kan doen.

Natuurlijk hoop ik dat het een goed idee is om een standalone en een serie van zes boeken te willen schrijven. En natuurlijk nog meer dat het gaandeweg de brainstormen, en het uitwerken van alle elementen die de verhalen moeten vormen, echt een geweldig idee wordt. Ik hoop dat mijn dromen uit mogen komen en dat ik hier de tijd voor krijg om dit in goede gezondheid te mogen volbrengen.

Maar af en toe, zoals nu, zal ik het wat rustiger aan doen.

Het wordt de hoogste tijd, na alle covid-19 beperkingen en de ongewisse toekomst voor onze eigen wereld, dat ik mijn leven naast het schrijven eens wat meer de ruimte geef. Ik ben nogal vereenzaamd de afgelopen jaren. Ik wil meer mensen ontmoeten en daarvoor ga ik wat vaker naar evenementen nu die weer beginnen terug te komen.

Groeten van Johanna Lime

Redactieronde 1 klaar; nu chaos in mijn hoofd

17 februari 2022

Het laatste nieuws

De eerste ronde van de hoofdredactie van Interplanetair boek 2 Geestenpoort is klaar.

De tweede ronde van de hoofdredactie begint op 7 maart. Wanneer het boek er dan zal zijn? Ik ga duimen dat ik het jullie op de Elfia in Haarzuilens op 23 en 24 april kan verkopen. Lukt dat niet, dan neem ik het mee naar de HSFCon van 14 en 15 mei in Sneek.

De hele trilogie Interplanetair zal volgens de planning in 2023 af moeten zijn. Ik ben nu aan boek 3 bezig met het herschrijven en redigeren van de eerste versie. Er zullen dan vermoedelijk nog een paar herschrijfrondes volgen voordat ik het voor september 2022 naar Zilverbron stuur.

Wil je boeken bij mij kopen, stuur me dan een e-mail. Het e-mailadres vind je bij contact.

Ik signeer de boeken en doe er een boekenlegger bij.

Chaos in mijn hoofd.

Wat is het altijd weer een slepend proces, zo’n redactie van een boek. Het maakt me heel onzeker. Niet alleen omdat ik weet dat een redactrice mijn werk beoordeelt en ik steeds weer af moet wachten wat er vandaag weer gevonden zal zijn dat niet goed is aan mijn tekst. Dat is nooit zo erg als ik vrees, de wijzigingen die ik aan moet brengen vallen reuze mee en ik zie dat ze het manuscript verbeteren. Waarom maak ik e er dan zo druk om? Het is gewoon een fase die erbij hoort als je een boek uit wilt brengen.

Ik vermoed dat het te maken heeft met de afhankelijkheid van een ander en het wachten op de e-mail wat ik vervelend vind. Het niet weten hoe laat het er zal zijn en dan eraan gaan werken en zorgen dat het klaar komt. Want zo ben ik wel, direct aanpakken zodra het kan dat is het maar achter de rug. Ik ben ook ongeduldig en vind dat de hoeveelheid pagina’s per dag heel weinig is, al begrijp ik dat het zo bij een redactie werkt. Een redactrice kan ook maar een bepaalde hoeveelheid aan, heeft nog wel meer te doen dan alleen mijn verhaal te redigeren.

Afgelopen maandag was redactieronde 1 van de twee rondes hoofdredactie klaar. Ik wilde eigenlijk direct door met ronde 2, om ervoor te zorgen dat het boek er over niet al te lange tijd zou komen. Maar in de e-mail stond dat redactieronde 2 op 7 maart begint. Ik was daar niet op voorbereid en het houdt in dat ik een paar weken lang niets verder kom met de redactie van Geestenpoort. Daardoor was ik nogal uit het veld geslagen. De leeuwen en beren zaten weer op de weg. Als de volgende ronde weer langer dan een maand gaat duren, halen we Elfia dan wel? Komt het boek dan nog op tijd?

Ik had een paar dagen nodig om dit te verwerken. Tijdens redactieronde 1 had ik, in de tijd dat ik moest wachten totdat het redactiewerk binnenkwam, hard doorgewerkt aan herschrijfronde 2 en 3 van Het geheim van Shiloh voor de manuscriptenwedstrijd van Zilverspoor. Ik ben nu begonnen aan herschrijfronde 2 voor Interplanetair 3 Schakelmagie. Hoofdstuk 9 van de 25 is weer af.

Op redactieronde 2 voor Geestenpoort moet ik wachten tot 7 maart, dus wat nu te doen?

Het was chaos in mijn hoofd, in plaats van drie hoofdstukken per dag kreeg ik er nog maar een geredigeerd. De twijfel waarvoor ik dit alles doe en of ik niet beter kan stoppen met schrijven sloeg weer toe. Had ik hier nog wel zin in? Mijn boeken worden toch door niemand ooit gelezen. Afijn, ik haalde mezelf weer onderuit. Ik moet dus nodig weer eens werken aan mijn zelfvertrouwen en nieuwe motivatie vinden. Want hoe negatief ik soms ook over mezelf denk, ik kan echt niet meer zonder schrijven. In het ergste geval ga ik terug naar af en ga ik het weer alleen voor mezelf doen, net als in de tijd dat ik met Dinie samen dagboeken schreef van onze personages. Daar hebben we veel plezier aan beleefd en het was goed genoeg.

Hoe kan het dat andere schrijvers die ik op Facebook langs zie komen hun zaken zo goed op orde hebben? Dat ze zo zelfverzekerd over komen en zo ingenomen zijn met zichzelf? Terwijl ik me altijd weer afvraag of ik wel goed genoeg ben en er wel bij mag horen in het genrewereldje.

Genoeg getwijfeld, ik heb mijn plan weer klaar. De rest van februari ga ik besteden aan Versie 2 van Interplanetair 3 Schakelmagie. Een verhaal waarin weer veel gebeurt. Ik vind het zelf in ieder geval een mooi verhaal, dat het waard is om de wereld in te gaan.

En dan?

Daar heb ik ook al plannen voor. Zo nieuw is het niet, het stond allang in mijn plannen voor 2022, het is gewoon waarvan ik droom. Na Interplanetair wil ik minstens nog zes romans gaan schrijven, maar wie de hoofdpersonages zijn daar zit ik nog over te denken. Het zullen in ieder geval geen bekende wezens zijn. In Ruimtestad had ik al verschillende andere wezens bedacht die in mijn verbeeldingswereld terecht gekomen zijn in trilogie Interplanetair. Ik wilde die nog altijd eens helemaal uit gaan tekenen. En dat is wat ik eerst ga doen.

Tekenen en brainstormen voor zes nieuwe verhalen, het overkoepelende geheel en de zes afzonderlijke verhalen voor een nieuwe serie plotten.

Dus zodra ik klaar ben met herschrijven, ga ik me vooral richten op creativiteit. Op het bedenken van wezens van zes planeten die op de een of andere manier te maken krijgen met een overkoepelende organisatie en dan een belangrijke bijdrage leveren aan de magie in de wereld.

Ik mis het tekenen dat ik een aantal jaren geleden naast het schrijven deed. Zoals deze onderstaande tekeningen die ik toen maakte.

Ik wil daar graag weer mee doorgaan, heb er de goede programma’s voor en het is zo zonde dat ik die haast niet meer gebruik.

De chaos is weg. Ik heb weer een doel voor ogen. Een doel waarover ik zelf de controle houd.

Na Interplanetair duik ik onder in mijn eigen verbeeldingswereld en hopelijk komt er dan een nog mooiere serie boeken uit, na verloop van tijd.

Wat doen jullie als je onzeker wordt en de chaos de overhand dreigt te krijgen?

Groeten van Johanna Lime

De redactie van Geestenpoort – Ronde 1

27 januari 2022

Redactie van Geestenpoort, het tweede boek van trilogie Interplanetair.

Telkens als ik samen met een redactrice met de redactie van een nieuw boek bezig ben, word ik geconfronteerd met fouten in het manuscript. Iedere schrijver die een degelijke redactie meemaakt, zal zich daar waarschijnlijk in herkennen. Soms kan ik er wel om janken en vind ik mezelf heel dom, vaak ook moet ik er hard om lachen. Hoe kan het dat een redactrice met veel simpelere bewoordingen een zin veel duidelijker krijgt, terwijl ik er zo op heb moeten ploeteren om aan de juiste woorden te komen?

En er is meer: herhalingen in de tekst die helemaal niet nodig zijn. In mijn verwoede poging om show don’t tell te schrijven ben ik er blijkbaar niet helemaal uitgekomen. In plaats van een actie maak ik een zin met het woord gevoel erin, alsof dat een emotie weergeeft. Gelukkig dat er redactierondes zijn!

Een ander voorbeeld: Het woord zien komt regelmatig in mijn zinnen voor. Niet zo gek als je bedenkt dat zien mijn dominante zintuig is waarmee ik zelf informatie verwerk, maar toch. In een verhaal kun je het beter anders opschrijven. Als schrijver moet je een hele batterij aan alternatieven hebben om zoveel mogelijk vanuit een personage te schrijven en het zo helder mogelijk te maken voor de lezer zonder dat je hem of haar een les voor mag houden. Lastig, vind ik het. En heus wel confronterend om er in een redactie achter te komen.

Stopwoorden zijn ook zoiets. Als ze door een redactie van een vorig boek niet hardnekkig zijn blijven bestaan, zijn ze wel vervangen door nieuwe stopwoorden. Soms vraag ik me af: zal ik het ooit goed leren? Maar is dat niet zo bij ieder vak.

Toch ben ik optimistisch over hoe de redactie van Geestenpoort verloopt. Er zitten hele stukken tekst bij waar geen enkele opmerking in de kantlijn staat of waarbij er geen zinsdelen zijn geschrapt. Dat is al heel wat beter dan bij eerdere boeken, er zit toch progressie in mijn schrijven. Langzaamaan krijg ik ervaring.

Helaas gaat het allemaal niet erg snel. We zijn nu vierentwintig dagen verder sinds drie januari en we zijn aangekomen bij hoofdstuk veertien van de vijfentwintig. De hoofdredactie zal twee rondes krijgen, dus als ik reken, verwacht ik dat het boek echt maanden later uit zal komen. April vermoed ik, hopelijk voor de Elfia.

Niet getreurd. Liever later en goed dan te vroeg en slecht afgeleverd. Ik kan u geruststellen over het verhaal. Zoals ik het nu na maanden weer teruglees tijdens de redactie, ben ik er in ieder geval weer helemaal verliefd op. Ik zie de personages langzaam groeien en het plot valt lekker op zijn plaats. Nog even doorzwoegen en dan is het weer het best mogelijke verhaal dat ik op dit moment kon schrijven. Ik hoop dat u dat later als lezer zult beamen. Het past na het verhaal van ruimtestad en ik zie alvast een paar hints die naar scènes verwijzen die in het derde boek van deze trilogie terugkomen. Toch wel handig dat ik het verhaal van boek drie al uitgeschreven heb vorig jaar, dan kan ik alvast de verbanden ontdekken.

Een beetje vooruitgang elke dag telt op naar een groot resultaat

Herschrijven van Het geheim van Shiloh

Voor de manuscriptenwedstrijd van Zilverspoor had ik in november en december de eerste versie van het verhaal uitgeschreven. Ik was er niet helemaal tevreden mee. Nadat ik eerst drie korte verhalen van de Waterloper wedstrijd van 2021 had geredigeerd en deze alle drie had uitgebracht als e-books op Smashwords, kreeg ik meer tijd voor Versie 2 van dit manuscript. Ik was er al aan begonnen, maar sinds de korte verhalen klaar zijn, gaat het sneller. De afgelopen week heb ik steeds twee hoofdstukken per dag herschreven. En ik kan wel verklappen dat het, zoals ik het beschouw, veel op een redactie in het kwadraat lijkt. Bijna alle zinnen veranderen, delen tekst worden geschrapt en er komen zinnen bij. Een groot revisieplan komt tot leven op mijn scherm. Het verhaal knapt lekker op en staat veel steviger op zijn plaats. Zaken die ik zelf wat twijfelachtig vond transformeren in de richting van logisch en zo zou het best gegaan kunnen zijn. Het is natuurlijk fantasy, een zekere mate van verbeelding heb je voor dit verhaal wel nodig. Maar dan wordt het met de link naar het verleden en de hints naar een mogelijke toekomst echt wel een gaaf verhaal. Ik zie het groeien en ik denk dat dit het volgende verhaal gaat worden waar ik echt stapelverliefd op word.

Echt een verhaal dat ik altijd al had willen lezen.

Zo gaat dat steeds bij de verhalen die ik schrijf en alleen daardoor al, door die voldoening, wil ik nooit meer stoppen met schrijven.

Welke tak van kunst heeft jullie passie?

Groeten van Johanna Lime

Waar sta ik nu en hoe wil ik verder met schrijven

2 december 2021

Het is alweer de laatste maand van het jaar. Een maand om even stil te staan bij hoever ik ben gekomen met mijn plannen van het afgelopen jaar. Een moment om te evalueren wat goed ging en wat beter kon. Een periode om te dromen over wat ik volgend jaar wil doen.

Wat dat betreft is november altijd een belangrijke maand, met de uitdaging die NaNoWriMo altijd weer geeft en met alles wat er nog meer rond deze tijd gebeurt.

Dat ik in november tijdens de NaNoWriMo bezig zou zijn met het schrijven van een heel nieuw, op zichzelf staand manuscript, kon ik in november vorig jaar nog niet weten. De manuscriptenwedstrijd van Zilverspoor kwam dit jaar als een grote verrassing. Zo leuk, dat ik direct besloot om mee te doen. Toen de Bootcamp kwam, gaf ik me ook daarvoor op. Leuk om samen met andere schrijvers op cursus te gaan en ideeën over schrijven uit te wisselen.

Na de twee eerste bijeenkomsten begon ik alvast met plotten. In oktober schreef ik voor de zekerheid alvast het begin van het manuscript, want ik wist dat ik in november naar de HSFCon in Sneek zou gaan en dat ik dan vier dagen lang niet door kon schrijven tijdens de NaNoWriMo. En natuurlijk wilde ik die winnen. Vorig jaar was dat door de dood van mijn vader niet gelukt, maar dit jaar kon ik het wel weer proberen te halen. Ik werd een NaNo Rebel, zoals ik dat eerder in een blog al schreef.

November 2021 is lekker productief geweest. Ik schreef in totaal 62.599 woorden aan het nieuwe verhaal. Een proloog en achttien hoofdstukken. Daarmee ben ik dus een lekker eind op weg voor de eerste versie. Ik moet nog zeven hoofdstukken en een epiloog om het af te maken. Die wil ik in december nog gaan schrijven, zodat het verhaal helemaal uitgeschreven zal zijn voor het nieuwe jaar. Dan kan ik in 2022 nog een paar keer herschrijven, voordat het ingestuurd wordt naar de wedstrijd van Zilverspoor.

De lezingen die ik zou geven tijdens een weekend in Sneek, op de HSFCon, gingen helaas niet door. Het evenement is uitgesteld vanwege de covid-19 maatregelen. Op 2 en 3 april van 2022 krijg ik een nieuwe kans. De organisatie hoopt dat het dan wel door mag gaan.

Op 28 november kwamen de uitslagen van de themawedstrijd met korte verhalen van Waterloper online. Dat was voor mij dit jaar wel wat teleurstellend. Mijn verhalen eindigden lang niet zo hoog als vorig jaar. Wel was het heel fijn om te zien dat een aantal schrijfcollega’s nu erg hoog eindigden, zoals Kelly van der Laan. Anaïd Haen en Django Mathijsen waren dit jaar de winnaars, met alle vijf hun ingestuurde verhalen in de top12 en natuurlijk het winnende verhaal op nummer 1. Gefeliciteerd met jullie prijs!

Ik zat even in een dip toen ik de uitslag van mijn eigen verhalen hoorde, maar kwam daar door de aanmoediging van vrienden op Facebook weer gauw uit. Op zulke momenten mis ik Dinie heel erg, zij zou me met een voor haar typische grap zo uit mijn depressieve gedachten omhoog getrokken hebben. Nu deden andere dat met hartverwarmend commentaar. Dank jullie wel!

Ik besloot om het terechte jurycommentaar ter harte te nemen en er weer van te leren, zoals ik dat in het verleden bij Fantastels ook altijd al deed. En ik ga mijn verhalen als ze verbeterd zijn zeker weer als e-books uitbrengen op Smashwords, want alle deelnemende wedstrijdverhalen verdienen lezers.

Uit de juryrapporten blijkt wel dat de thema’s en de smaak van de jury altijd een rol spelen in de plaats waarop een verhaal eindigt. Wat dat betreft val ik als schrijver vaak net een beetje in een niet al te gangbare categorie. Met horrorthema’s kom ik moeilijk uit de voeten, ik heb er lang over nagedacht maar kon niets bedenken bij “Monniken van de dood” of “Grimoire.”

De verhalen die ik had ingezonden kwamen tijdens de prijsuitreiking pas aan het licht, daarvoor wist zelfs de jury niet wie welk verhaal had geschreven.

Mijn verhaal “Nachtwaker op de maan” gaat over een politieagente die als bewaker op een overslagplaats van goederen is gaan werken om wat minder gestrest te hoeven zijn. Ze werkt daarbij wel altijd ’s nachts, waardoor ze een echt nachtdier wordt. Ze krijgt op haar werk te maken met indringers, waarvan er minstens één ook een nachtdier is. Je raadt het zeker al? Het thema van dit verhaal was “nachtdier.”

Bij het thema “verkikkerdril” had ik het best moeilijk. Ik ben niet zo goed met romances en dat is nou juist wat ik met dit verhaal wilde. Een sprookjesachtige wereldbouw met kikkers en prinsessen, zoals in het sprookje van de kikkerprins, maar dan anders. Ik probeerde er een wat actueel tintje aan te geven doordat de prinses verliefd bleek te zijn geworden op een vrouw. Maar de uitwerking was lastig. Ik had het kunnen weten, want romantische liefde is niet echt mijn ding. Bij de redactie van Ruimtestad werden ook al bijna alle pogingen op dat vlak door mijn redactrice eruit geschrapt. Ik ben veel te direct en sla alle subtiliteiten over wat dat betreft. Het zal nog wel wat oefening vergen voordat ik door heb hoe zoiets emotioneel en contextueel werkt… Helaas dus tamelijk onderaan, maar wel met jurycommentaar waar ik wat aan heb om het beter te krijgen.

Ik denk dat ik bij het thema “De Neanderthalers van Nerthus” een te moeilijk idee heb uitgewerkt over Moeder Aarde (de godin Nerthus die ik als leidster van de Neanderthalergemeenschap had neergezet) die sterft, met metaforische reizen door de tijdperken op Aarde waar een stel jagers mee te maken krijgen. Steeds komen ze door extreme weersomstandigheden in een andere tijd terecht met dinosauriërs en mammoeten. Als je dat niet doorhebt als lezer, lijkt het natuurlijk dat er iets niet klopt. Neanderthalers en dinosauriërs leefden niet in dezelfde tijd, daar had ik heus wel onderzoek naar gedaan. Maar als een lezer de clou niet snapt, moet ik dus wel aan de bak om het verhaal duidelijker te maken. Als Nerthus sterft gaat de Aarde ook achteruit en uiteindelijk sterft de planeet. Dat heeft te maken met het klimaat dat verandert. Een beetje te vergezocht van mij? Ik denk het, maar het vermijden van te veel infodump als regel werkt soms ook weer niet zo goed uit als de lezer te weinig informatie krijgt. Schrijven blijft een lastig laveren tussen creativiteit en vaardigheden. Ik vind dit verhaal nog altijd een goed idee van mezelf en ga ik dus mijn best doen om het beter te herschrijven. De thema’s waren dit jaar dan wel voor minder uitleg vatbaar dan eerder, voor mij waren ze niet bepaald gemakkelijk.

Misschien had ik het dit jaar simpeler moeten houden en geen fantasy laten vermengen met de actualiteit van genderidentiteit en klimaatsveranderingen of van een overslagbedrijf waar gevaarlijke dingen gebeuren? Maar dat het herkenbaar is, maakt het nou juist interessant omdat het tot nadenken aanspoort, lijkt me. Alleen moet het dan blijkbaar wel wat helderder uitgewerkt worden, zodat de lezer het begrijpt en mee kan leven met de personages. Ik vat hem weer, daar schortte het deze keer bij mijn verhalen aan en ik zal echt mijn uiterste best gaan doen om met de juryrapporten in handen er toch iets beters van te gaan maken.

De derde bijeenkomst van de Bootcamp van Zilverspoor van november, en de vierde van december, zijn allebei verplaatst naar begin volgend jaar. Vanwege de coronamaatregelen die aangescherpt zijn. Ik ben dus blij dat ik al eerder ben gaan plotten en schrijven aan de manuscriptenwedstrijd van Zilverspoor. Dan heb ik nu in ieder geval de eerste versie al een heel eind uitgeschreven en wordt het later meer redigeerwerk wat er nog te doen is.

Redactiewerk en redigeerwerk, daar begint volgend jaar dus mee. De redactie van mijn volgende boek van trilogie Interplanetair, boek 2 Geestenpoort, ga ik samen doen met Tamara Geraeds. We beginnen op 3 januari. Het boek zal dus wat later verschijnen, want de redactie begint iets later dan gepland. Ik vind het wel goed dat het later pas komt, want de kwaliteit moet goed zijn.

En terwijl die redactierondes dan bezig zijn, ga ik ook de korte verhalen van Waterloper redigeren en de manuscripten voor mijn volgende boeken. Dat past goed in redactietijd, want met redigeren zit ik in dezelfde modus.

Als de korte verhalen zijn verbeterd, zet ik ze weer op Smashwords, zodat lezers de kans krijgen om ze te lezen.

2022 wordt daarna vooral een jaar waarin ik veel ga bedenken over wereldbouw, personages, een magiesysteem in de ruimte en nieuwe conflicten en intriges. Met de verschillende volkeren en planeten in de zich steeds verder uitbreidende wereld leven waar Daniël en Irene zich in bevinden in trilogie Interplanetair. Waarschijnlijk spelen de nieuw te bedenken verhalen zich weer wat later in de tijd af en zeker komen er dan andere hoofdpersonen en antagonisten in voor. Vreemdere wezens dan tot nu toe bedacht.

Het is echt mooi om te zien hoe alles precies op tijd gebeurt, want de Bootcamp bij Cocky van Dijk heeft mij weer iets nieuws geleerd over hoe ik dit aan ga pakken. Met voor ieder nieuw boek een eigen “schrijfbijbel”, een notitieboekje waar alle informatie in te vinden is. Normaal deed ik dat op de computer, maar met het handmatig uitschrijven wordt het toch net weer iets handiger.

Een serie van zes nieuwe boeken. En misschien dan eindelijk ook die ene, die ongeveer in onze tijd op Aarde speelde. Het achtergrondverhaal waar heel Johanna’s wereldbouw mee begon, toen Dinie en Marjo samen Eibor Risoklany uitdachten en dagboeken schreven van personages. Heel vroeger, lijkt dat nu.

Ik hoop dat alles goed blijft gaan met ons, in Nederland, Europa en de wereld. We leven in een periode die veel gevaren en uitdagingen kent. Ik hoop echt dat ik tijd van leven mag krijgen om al mijn plannen te kunnen realiseren.

Blijf allemaal gezond en denk aan elkaar! Wees een beetje lief voor jezelf en voor de wereld om je heen. Blijf je ontwikkelen.

Groeten van Johanna Lime

Het manuscript is herschreven (voor Interplanetair boek 2)

17 juni 2021

De herschrijfronde (Versie 4) van het manuscript van

Interplanetair boek 2 Geestenpoort

is af.

Mijn schrijfproces

Vorige week schreef ik dat ik tot en met hoofdstuk 15 was gekomen en nu is het hele manuscript af. Een proloog en vijfentwintig hoofdstukken. Uiteindelijk gaat boek 2 iets meer woorden tellen dan boek 1, vermoed ik, als de redactie het toelaat. Ik heb nu ruim 105.400 woorden en zit gelukkig nog een eindje onder het maximum. Ik ben er erg tevreden mee, zo past het mooi achter het eerste boek uit deze trilogie.

Het was een hele klus, zo’n middelste deel van een serie van drie boeken, maar erg de moeite waard. Als je als schrijver de zinnen beter ziet worden, de volgorde van de alinea’s net wat logischer wordt en het verhaal net wat meer in het juiste verband komt te staan, ben je een gelukkig mens. Ik tenminste wel. Het is weer een verhaal om verliefd op te zijn. Ik heb ervan genoten. De weinige aanwijzingen van proeflezers hebben me goed op weg geholpen. De klungelige dingen waar ik als schrijver blind voor ben geworden, zijn er door de proeflezers uitgehaald. De rest kon ik daarna zelf gelukkig wel weer beredeneren en beter uitwerken dan bij versie 3. Ik hoop dat ik het te veel aan informatie nu voldoende heb geschrapt en wat nodig is voor het verhaal is blijven staan.

Typisch, maar versie 4 blijkt tegenwoordig de versie van een manuscript te zijn waarin een nieuw verhaal echt helemaal goed uit de verf komt. Ik laat het nu weer even rusten. Even afstand nemen van dit manuscript en er later nog eens goed naar kijken. Misschien heeft het nog een versie 5 nodig en anders is het gereed om naar de uitgeverij op te sturen. Ik ben in ieder geval ruim op tijd klaar zo. Het boek wordt verwacht in januari of anders in ieder geval aan het begin van 2022, maar natuurlijk wel pas nadat alle redactierondes achter de rug zijn.

Om jullie een beetje een idee te geven van wat je kunt verwachten: het is best weer veel. Kijk maar naar de tekst op dit plaatje. Maar ja, dat heb ik altijd, mijn fantasy kent geen grenzen!

Op naar een nieuw verhaal

Het is nu 17 juni 2021 en CampNaNoWriMo komt eraan! De hele maand juli wordt weer een drukke schrijfmaand. Ik heb nog even de tijd voordat het 1 juli is. Heerlijk!

Nu heb ik de kans om alles goed voor te bereiden. Ik heb al een uitgetypt plot, maar alle details kunnen nog wel beter worden uitgewerkt. De personages voor boek 3 hebben zich inmiddels al grotendeels bij mij bekend gemaakt. Ik weet de hoofdpersonages, de belangrijke bijpersonages, de antagonisten, het conflict voor boek 3, het overkoepelende conflict van de trilogie… Dat helpt me alvast een stuk vooruit. Nu moet ik de karakterschetsen nog uit gaan werken door iedere persoon een uiterlijk en een innerlijk te geven. Liefst met goede en slechte eigenschappen die in het verhaal naar boven komen. Liefst ook met gevarieerde vaardigheden. En voor de hoofdpersonages de ontwikkeling die ze doormaken. De keerpunten van het verhaal moet ik ook nog helder op mijn netvlies zien te krijgen en op hun plaats in mijn schema zetten. Dan ga ik het verhaalschema helemaal verder invullen en het verhaal in hoofdstukken verdelen. Deze keer moet ik van alles gaan bedenken over de wereldbouw van twee planeten die ik nog niet eerder uitgebreid heb beschreven. En de kaarten tekenen. Ik heb er erg veel zin in!

Je ziet zeker wel welke kant het opgaat? Voor het volgende CampNaNoWriMo project ga ik aan de eerste versie beginnen voor boek 3 van Interplanetair. Op de achtergrond speel ik nog wel met het idee voor een heel ander manuscript. Dat zal dan voor de manuscriptenwedstrijd van Zilverspoor zijn. Ik had al min of meer een plot bedacht. Maar sinds ik naar twee seizoenen film gekeken heb van The Chronicles van Shannarah van Terry Brooks, vind ik mijn idee niet zo goed meer. Ik wil het beter gaan doen! Anders, veel mooier.

Wat ben ik blij dat ik de knoop een tijdje terug heb doorgehakt om een Netflix abonnement te nemen. De films die ik daar zie geven me nieuwe inspiratie. Niet dat ik dezelfde verhaalideeën wil gebruiken. Nee, de “WAT ALS?” vraag komt weer op. Ik schuif met de puzzelstukjes die ik had, maak de personages anders, ga een andere kant op met de wereld en houd de goede punten die ik al verzonnen had vast. Nog even en ik heb ook een plot voor dat nieuwe verhaal. Het zal alleen niet in juli worden geschreven, maar dat is niet erg. Er zitten meer maanden in een jaar. NaNoWriMo kan tegenwoordig ook in de tussenliggende maanden. Dus dat komt wel goed.

Ik heb het druk als een klein baasje.

Hebben jullie al een idee voor een CampNaNoWriMo project?

Groeten van Johanna Lime

Het eureka gevoel

10 juni 2021

En dan komt de plot er ineens in een vloeiende beweging uit! Eureka!

Vorig jaar gaf uitgeverij Zilverbron mij drie contracten voor de boeken van mijn volgende trilogie. Een nieuw verhaal na “Schimmenschuw” en trilogie “De vergeten vloek”, in een steeds groter wordende verbeeldingswereld. Ik wist de overkoepelende titel al: Interplanetair. Dat er steeds meer planeten en volkeren bij zouden komen in mijn wereldbouw was de enige zekerheid die ik had. Verder was alles nog vaag, heel vaag. Ik had nog maar een summiere beschrijving van waar het verhaal over zou gaan. Ik kon ook niet beloven dat ik me daar aan houden zou. Tijdens het schrijfproces kan het zomaar gebeuren dat er nog heel veel verandert. Zoals de personages.

Mijn eerste plan was steeds twee andere hoofdpersonages per boek, maar daarvan ben ik afgestapt. Nu spelen Daniël en Irene in alle drie de boeken van de trilogie de hoofdrol. Dat moest het een stuk duidelijker maken voor mezelf maar vooral ook voor de lezers. Het eerste plot is tijdens het schrijven van boek 1 veel sterker geworden dan het vage idee dat ik er in eerste instantie over had. Intussen zijn de verhalen voor boek 2 en 3 in mijn hoofd ook alweer sterk gewijzigd. Zelfs de subtitels lijken niet meer op het eerste concept.

Achteraf gezien realiseer ik me dat mijn uitgever wel erg veel vertrouwen in mij had, toen ze direct met drie contracten aankwam voor mijn nieuwe trilogie. Het eerste boek van de drie contracten, Ruimtestad, is uitgebracht op 5 februari 2021. De meeste recensies zijn erg lovend en daar ben ik erg blij mee.

Op het moment ben ik aan versie 4 bezig van het tweede deel. Hoofdstuk 15 is herschreven, nog 10 hoofdstukken te gaan! Er gebeuren mooie dingen tijdens het herschrijven. Het verhaal wordt zienderogen beter. Ik zie woorden op hun plaats springen en zinnen beter leesbaar worden. Wat is het toch een magisch proces om zo met taal bezig te zijn! Ik voel de liefde voor mijn volgende boekenkind groeien. De puzzelstukken vallen langzamerhand precies op de plek waar ze bedoeld zijn in de verhaalstructuur.

Vorige week kwam tijdens het herschrijven van deel 2 ineens de hele synopsis van anderhalve pagina en ook de flaptekst in mijn gedachten naar boven en kon ik die uittypen. Voor het derde deel was dat nog wat te veel gevraagd. Daar waren de dingen nog wat te vaag.

De afgelopen week voelde ik steeds meer de drang om voor boek 3 toch het hele verhaal maar eens heel goed uit te plotten. Want ja, CampNaNoWriMo in juli.

Wat is het toch zalig om te merken dat mijn onderbewuste het op die kritieke momenten helemaal van me overneemt. Gisterenavond kreeg ik echt een “Eureka!” gevoel. Ik pakte het beginnetje van de synopsis erbij waar ik vorige week was blijven steken. En ineens kwam achter elkaar de flaptekst van het derde boek naar buiten. En daarna volgde zes pagina’s plot!

Vanmorgen heb ik daar een samenvatting van gemaakt, zodat die synopsis ook anderhalve pagina werd. De langere uitwerking van de plot moet nog wel wat gedetailleerder worden uitgewerkt in scènes voor het plotschema en de hoofdstukindeling die ik altijd in Excel maak. Maar ik weet nu het begin, het midden en het eind van het verhaal. Ik weet wie de protagonisten zijn, wie de bijpersonages zijn en ook weet ik wie de antagonisten zijn. Ik heb een idee van hoe te twee planeten eruit moeten gaan zien en welke belangrijke plaatsen en landstreken er te vinden moeten zijn. Ik moet alleen nog brainstormen over technische snufjes en magisch dieren- en plantenleven. Ik moet nog namen verzinnen voor bepaalde mensen, elfen, planten en dieren. Nog beter uitdenken hoe het nieuwe magiesysteem dan werkt en het plausibel maken waarom er op dieren door bossen gereden moet worden. Maar dan ben ik eruit. Het hele overkoepelende verhaal van Interplanetair valt helemaal op zijn plek. Wat een openbaring! Ik krijg er zo’n zin in om gauw door te schrijven, zo’n zin om dit uit te werken.

Hoera! Wat is het leven toch mooi als een plan tot leven komt.

Stel je voor dat ik deze maand nu al het herschrijven van deel 2 afkrijg. Dat zou best een reële optie kunnen zijn want zeg nou zelf. Op 10 juni heb ik 3/5 deel van het hele manuscript al af. Nog 10 dagen van iedere dag een hoofdstuk herschrijven, dan kan het 20 juni klaar zijn. Dus dan heb ik nog 10 dagen om CampNaNoWriMo voor te bereiden.

Wat zal ik dan tijdens CampNaNoWriMo schrijven? Ik had het herschrijven van deel 2 er eigenlijk voor gepland. Zal ik dan toch nog een vijfde versie van dit verhaal maken? Of zal ik alvast aan een volgend manuscript beginnen? Bijvoorbeeld aan het manuscript dat mee kan doen aan de wedstrijd die Zilverspoor heeft uitgeschreven voor 1 mei 2022? Of zal ik alvast aan deel 3 gaan beginnen van de trilogie?

Mensenlief. Wat voel ik me vrij! Ik heb de keuze uit drie mogelijkheden. Is dat niet geweldig?

Eureka!

Waar worden jullie vrolijk van?

Groeten van Johanna Lime

Soms moet je een uiltje knappen

3 juni 2021

Nog regelmatig gebeurt het mij dat ik uit een roes ontwaak. Dan heb ik het gevoel dat ik zo naar mijn ouders zou kunnen gaan, als ik dat zou willen. Het idee dat zij nog steeds in de bungalow wonen waarin ik het grootste deel van mijn jeugd heb doorgebracht.

’s Avonds bekruipt me soms het idee dat Dinie al naar bed is gegaan. Dan komt de gedachte in mij op dat ik ook maar gauw moet gaan slapen.

Alleen dringt daarna de realisatie tot mij door dat die tijd uit mijn herinneringen niet langer bestaat. Mijn ouders en Dinie leven niet meer.

Mijn fantasie speelt me parten. Het zal wel iets te maken hebben met het rouwproces wat nog steeds niet helemaal voorbij is, als het ooit al helemaal verdwijnt. Ik ben alleen en mis hen.

Soms ben ik met zoveel taken bezig op een dag, dat het vanzelf erg laat wordt. Ik moet dan nodig een uiltje gaan knappen. Morgen is er een nieuwe dag met nieuwe kansen.

Zoals jullie weten uit mijn vorige blog ben ik bezig met Versie 4 van Interplanetair boek 2 Geestenpoort, het tweede deel van de trilogie dat volgens de planning in 2022 bij Zilverbron wordt uitgebracht.

Tijdens het werk aan mijn manuscript kom ik ook in een roes waarbij de werkelijkheid vervaagt. Alleen komt dit door het geconcentreerd redigeren van mijn verhaal. Heel wat zinnen worden omgegooid. Gebeurtenissen verduidelijkt, herhalingen geschrapt. De tekst wordt stukje bij beetje beter, het verhaal mooier. Zachtjesaan wordt duidelijker wat ik bedoelde te vertellen. Niet alleen helpen bepaalde opmerkingen van Sebastiaan, mijn proeflezer, mij erbij om na te denken over wat er moet veranderen aan de tekst. Ook zie ik zelf dat Versie 3 nog niet goed genoeg was. Het herschrijven doe ik niet voor niets. Bovendien heb ik nu een beter beeld gekregen van hoe het verhaal in het derde deel van de trilogie verder moet gaan, zodat ik daar vast op kan anticiperen. Elementen die belangrijk zijn voor de ontwikkeling van de gebeurtenissen en de personages heb ik nu meer in de gaten.

Als ik met het herschrijven bezig ben, is het net alsof ik door een portaal in mijn verbeeldingswereld ben gestapt. Dan vergeet ik alles om me heen en dan ga ik net zolang door totdat ik weer een hoofdstuk af heb. Mijn koffie is koud en de wijzers van de klok geven een tijd aan die alweer ver voorbij de lunchtijd zit. Ik moet nodig een paar boterhammen nemen. En kijken of er nog warme koffie in de pot over is.

Hieronder op het plaatje zien jullie een fragment uit hoofdstuk 10. Irene en Daniël hebben een uitstapje gemaakt naar Chyndyro. Dat is belangrijk voor het verhaal, omdat ze daar iets ontdekken wat voor het vervolg belangrijk wordt. En zo passen de puzzelstukjes steeds beter in elkaar en wordt de trilogie langzaam verder opgebouwd.

Behalve het herschrijven ben ik de afgelopen week ook bezig geweest met landkaarten tekenen op de computer. Deze keer heb ik de bergen, heuvels en rivieren geplaatst. Op het plaatje zie je hoe de kaart van Calliope er tot nu toe uitziet. Dit is een project wat nog wel een paar kwartaal zal duren voordat het af zal zijn. Het is wel fijn om schrijven en tekenen steeds een beetje af te wisselen. Het een versterkt het ander.

Tot zover deze blog over de voortgang van het werk,

Groeten van Johanna Lime