Het manuscript is herschreven (voor Interplanetair boek 2)

17 juni 2021

De herschrijfronde (Versie 4) van het manuscript van

Interplanetair boek 2 Geestenpoort

is af.

Mijn schrijfproces

Vorige week schreef ik dat ik tot en met hoofdstuk 15 was gekomen en nu is het hele manuscript af. Een proloog en vijfentwintig hoofdstukken. Uiteindelijk gaat boek 2 iets meer woorden tellen dan boek 1, vermoed ik, als de redactie het toelaat. Ik heb nu ruim 105.400 woorden en zit gelukkig nog een eindje onder het maximum. Ik ben er erg tevreden mee, zo past het mooi achter het eerste boek uit deze trilogie.

Het was een hele klus, zo’n middelste deel van een serie van drie boeken, maar erg de moeite waard. Als je als schrijver de zinnen beter ziet worden, de volgorde van de alinea’s net wat logischer wordt en het verhaal net wat meer in het juiste verband komt te staan, ben je een gelukkig mens. Ik tenminste wel. Het is weer een verhaal om verliefd op te zijn. Ik heb ervan genoten. De weinige aanwijzingen van proeflezers hebben me goed op weg geholpen. De klungelige dingen waar ik als schrijver blind voor ben geworden, zijn er door de proeflezers uitgehaald. De rest kon ik daarna zelf gelukkig wel weer beredeneren en beter uitwerken dan bij versie 3. Ik hoop dat ik het te veel aan informatie nu voldoende heb geschrapt en wat nodig is voor het verhaal is blijven staan.

Typisch, maar versie 4 blijkt tegenwoordig de versie van een manuscript te zijn waarin een nieuw verhaal echt helemaal goed uit de verf komt. Ik laat het nu weer even rusten. Even afstand nemen van dit manuscript en er later nog eens goed naar kijken. Misschien heeft het nog een versie 5 nodig en anders is het gereed om naar de uitgeverij op te sturen. Ik ben in ieder geval ruim op tijd klaar zo. Het boek wordt verwacht in januari of anders in ieder geval aan het begin van 2022, maar natuurlijk wel pas nadat alle redactierondes achter de rug zijn.

Om jullie een beetje een idee te geven van wat je kunt verwachten: het is best weer veel. Kijk maar naar de tekst op dit plaatje. Maar ja, dat heb ik altijd, mijn fantasy kent geen grenzen!

Op naar een nieuw verhaal

Het is nu 17 juni 2021 en CampNaNoWriMo komt eraan! De hele maand juli wordt weer een drukke schrijfmaand. Ik heb nog even de tijd voordat het 1 juli is. Heerlijk!

Nu heb ik de kans om alles goed voor te bereiden. Ik heb al een uitgetypt plot, maar alle details kunnen nog wel beter worden uitgewerkt. De personages voor boek 3 hebben zich inmiddels al grotendeels bij mij bekend gemaakt. Ik weet de hoofdpersonages, de belangrijke bijpersonages, de antagonisten, het conflict voor boek 3, het overkoepelende conflict van de trilogie… Dat helpt me alvast een stuk vooruit. Nu moet ik de karakterschetsen nog uit gaan werken door iedere persoon een uiterlijk en een innerlijk te geven. Liefst met goede en slechte eigenschappen die in het verhaal naar boven komen. Liefst ook met gevarieerde vaardigheden. En voor de hoofdpersonages de ontwikkeling die ze doormaken. De keerpunten van het verhaal moet ik ook nog helder op mijn netvlies zien te krijgen en op hun plaats in mijn schema zetten. Dan ga ik het verhaalschema helemaal verder invullen en het verhaal in hoofdstukken verdelen. Deze keer moet ik van alles gaan bedenken over de wereldbouw van twee planeten die ik nog niet eerder uitgebreid heb beschreven. En de kaarten tekenen. Ik heb er erg veel zin in!

Je ziet zeker wel welke kant het opgaat? Voor het volgende CampNaNoWriMo project ga ik aan de eerste versie beginnen voor boek 3 van Interplanetair. Op de achtergrond speel ik nog wel met het idee voor een heel ander manuscript. Dat zal dan voor de manuscriptenwedstrijd van Zilverspoor zijn. Ik had al min of meer een plot bedacht. Maar sinds ik naar twee seizoenen film gekeken heb van The Chronicles van Shannarah van Terry Brooks, vind ik mijn idee niet zo goed meer. Ik wil het beter gaan doen! Anders, veel mooier.

Wat ben ik blij dat ik de knoop een tijdje terug heb doorgehakt om een Netflix abonnement te nemen. De films die ik daar zie geven me nieuwe inspiratie. Niet dat ik dezelfde verhaalideeën wil gebruiken. Nee, de “WAT ALS?” vraag komt weer op. Ik schuif met de puzzelstukjes die ik had, maak de personages anders, ga een andere kant op met de wereld en houd de goede punten die ik al verzonnen had vast. Nog even en ik heb ook een plot voor dat nieuwe verhaal. Het zal alleen niet in juli worden geschreven, maar dat is niet erg. Er zitten meer maanden in een jaar. NaNoWriMo kan tegenwoordig ook in de tussenliggende maanden. Dus dat komt wel goed.

Ik heb het druk als een klein baasje.

Hebben jullie al een idee voor een CampNaNoWriMo project?

Groeten van Johanna Lime

Het eureka gevoel

10 juni 2021

En dan komt de plot er ineens in een vloeiende beweging uit! Eureka!

Vorig jaar gaf uitgeverij Zilverbron mij drie contracten voor de boeken van mijn volgende trilogie. Een nieuw verhaal na “Schimmenschuw” en trilogie “De vergeten vloek”, in een steeds groter wordende verbeeldingswereld. Ik wist de overkoepelende titel al: Interplanetair. Dat er steeds meer planeten en volkeren bij zouden komen in mijn wereldbouw was de enige zekerheid die ik had. Verder was alles nog vaag, heel vaag. Ik had nog maar een summiere beschrijving van waar het verhaal over zou gaan. Ik kon ook niet beloven dat ik me daar aan houden zou. Tijdens het schrijfproces kan het zomaar gebeuren dat er nog heel veel verandert. Zoals de personages.

Mijn eerste plan was steeds twee andere hoofdpersonages per boek, maar daarvan ben ik afgestapt. Nu spelen Daniël en Irene in alle drie de boeken van de trilogie de hoofdrol. Dat moest het een stuk duidelijker maken voor mezelf maar vooral ook voor de lezers. Het eerste plot is tijdens het schrijven van boek 1 veel sterker geworden dan het vage idee dat ik er in eerste instantie over had. Intussen zijn de verhalen voor boek 2 en 3 in mijn hoofd ook alweer sterk gewijzigd. Zelfs de subtitels lijken niet meer op het eerste concept.

Achteraf gezien realiseer ik me dat mijn uitgever wel erg veel vertrouwen in mij had, toen ze direct met drie contracten aankwam voor mijn nieuwe trilogie. Het eerste boek van de drie contracten, Ruimtestad, is uitgebracht op 5 februari 2021. De meeste recensies zijn erg lovend en daar ben ik erg blij mee.

Op het moment ben ik aan versie 4 bezig van het tweede deel. Hoofdstuk 15 is herschreven, nog 10 hoofdstukken te gaan! Er gebeuren mooie dingen tijdens het herschrijven. Het verhaal wordt zienderogen beter. Ik zie woorden op hun plaats springen en zinnen beter leesbaar worden. Wat is het toch een magisch proces om zo met taal bezig te zijn! Ik voel de liefde voor mijn volgende boekenkind groeien. De puzzelstukken vallen langzamerhand precies op de plek waar ze bedoeld zijn in de verhaalstructuur.

Vorige week kwam tijdens het herschrijven van deel 2 ineens de hele synopsis van anderhalve pagina en ook de flaptekst in mijn gedachten naar boven en kon ik die uittypen. Voor het derde deel was dat nog wat te veel gevraagd. Daar waren de dingen nog wat te vaag.

De afgelopen week voelde ik steeds meer de drang om voor boek 3 toch het hele verhaal maar eens heel goed uit te plotten. Want ja, CampNaNoWriMo in juli.

Wat is het toch zalig om te merken dat mijn onderbewuste het op die kritieke momenten helemaal van me overneemt. Gisterenavond kreeg ik echt een “Eureka!” gevoel. Ik pakte het beginnetje van de synopsis erbij waar ik vorige week was blijven steken. En ineens kwam achter elkaar de flaptekst van het derde boek naar buiten. En daarna volgde zes pagina’s plot!

Vanmorgen heb ik daar een samenvatting van gemaakt, zodat die synopsis ook anderhalve pagina werd. De langere uitwerking van de plot moet nog wel wat gedetailleerder worden uitgewerkt in scènes voor het plotschema en de hoofdstukindeling die ik altijd in Excel maak. Maar ik weet nu het begin, het midden en het eind van het verhaal. Ik weet wie de protagonisten zijn, wie de bijpersonages zijn en ook weet ik wie de antagonisten zijn. Ik heb een idee van hoe te twee planeten eruit moeten gaan zien en welke belangrijke plaatsen en landstreken er te vinden moeten zijn. Ik moet alleen nog brainstormen over technische snufjes en magisch dieren- en plantenleven. Ik moet nog namen verzinnen voor bepaalde mensen, elfen, planten en dieren. Nog beter uitdenken hoe het nieuwe magiesysteem dan werkt en het plausibel maken waarom er op dieren door bossen gereden moet worden. Maar dan ben ik eruit. Het hele overkoepelende verhaal van Interplanetair valt helemaal op zijn plek. Wat een openbaring! Ik krijg er zo’n zin in om gauw door te schrijven, zo’n zin om dit uit te werken.

Hoera! Wat is het leven toch mooi als een plan tot leven komt.

Stel je voor dat ik deze maand nu al het herschrijven van deel 2 afkrijg. Dat zou best een reële optie kunnen zijn want zeg nou zelf. Op 10 juni heb ik 3/5 deel van het hele manuscript al af. Nog 10 dagen van iedere dag een hoofdstuk herschrijven, dan kan het 20 juni klaar zijn. Dus dan heb ik nog 10 dagen om CampNaNoWriMo voor te bereiden.

Wat zal ik dan tijdens CampNaNoWriMo schrijven? Ik had het herschrijven van deel 2 er eigenlijk voor gepland. Zal ik dan toch nog een vijfde versie van dit verhaal maken? Of zal ik alvast aan een volgend manuscript beginnen? Bijvoorbeeld aan het manuscript dat mee kan doen aan de wedstrijd die Zilverspoor heeft uitgeschreven voor 1 mei 2022? Of zal ik alvast aan deel 3 gaan beginnen van de trilogie?

Mensenlief. Wat voel ik me vrij! Ik heb de keuze uit drie mogelijkheden. Is dat niet geweldig?

Eureka!

Waar worden jullie vrolijk van?

Groeten van Johanna Lime

Soms moet je een uiltje knappen

3 juni 2021

Nog regelmatig gebeurt het mij dat ik uit een roes ontwaak. Dan heb ik het gevoel dat ik zo naar mijn ouders zou kunnen gaan, als ik dat zou willen. Het idee dat zij nog steeds in de bungalow wonen waarin ik het grootste deel van mijn jeugd heb doorgebracht.

’s Avonds bekruipt me soms het idee dat Dinie al naar bed is gegaan. Dan komt de gedachte in mij op dat ik ook maar gauw moet gaan slapen.

Alleen dringt daarna de realisatie tot mij door dat die tijd uit mijn herinneringen niet langer bestaat. Mijn ouders en Dinie leven niet meer.

Mijn fantasie speelt me parten. Het zal wel iets te maken hebben met het rouwproces wat nog steeds niet helemaal voorbij is, als het ooit al helemaal verdwijnt. Ik ben alleen en mis hen.

Soms ben ik met zoveel taken bezig op een dag, dat het vanzelf erg laat wordt. Ik moet dan nodig een uiltje gaan knappen. Morgen is er een nieuwe dag met nieuwe kansen.

Zoals jullie weten uit mijn vorige blog ben ik bezig met Versie 4 van Interplanetair boek 2 Geestenpoort, het tweede deel van de trilogie dat volgens de planning in 2022 bij Zilverbron wordt uitgebracht.

Tijdens het werk aan mijn manuscript kom ik ook in een roes waarbij de werkelijkheid vervaagt. Alleen komt dit door het geconcentreerd redigeren van mijn verhaal. Heel wat zinnen worden omgegooid. Gebeurtenissen verduidelijkt, herhalingen geschrapt. De tekst wordt stukje bij beetje beter, het verhaal mooier. Zachtjesaan wordt duidelijker wat ik bedoelde te vertellen. Niet alleen helpen bepaalde opmerkingen van Sebastiaan, mijn proeflezer, mij erbij om na te denken over wat er moet veranderen aan de tekst. Ook zie ik zelf dat Versie 3 nog niet goed genoeg was. Het herschrijven doe ik niet voor niets. Bovendien heb ik nu een beter beeld gekregen van hoe het verhaal in het derde deel van de trilogie verder moet gaan, zodat ik daar vast op kan anticiperen. Elementen die belangrijk zijn voor de ontwikkeling van de gebeurtenissen en de personages heb ik nu meer in de gaten.

Als ik met het herschrijven bezig ben, is het net alsof ik door een portaal in mijn verbeeldingswereld ben gestapt. Dan vergeet ik alles om me heen en dan ga ik net zolang door totdat ik weer een hoofdstuk af heb. Mijn koffie is koud en de wijzers van de klok geven een tijd aan die alweer ver voorbij de lunchtijd zit. Ik moet nodig een paar boterhammen nemen. En kijken of er nog warme koffie in de pot over is.

Hieronder op het plaatje zien jullie een fragment uit hoofdstuk 10. Irene en Daniël hebben een uitstapje gemaakt naar Chyndyro. Dat is belangrijk voor het verhaal, omdat ze daar iets ontdekken wat voor het vervolg belangrijk wordt. En zo passen de puzzelstukjes steeds beter in elkaar en wordt de trilogie langzaam verder opgebouwd.

Behalve het herschrijven ben ik de afgelopen week ook bezig geweest met landkaarten tekenen op de computer. Deze keer heb ik de bergen, heuvels en rivieren geplaatst. Op het plaatje zie je hoe de kaart van Calliope er tot nu toe uitziet. Dit is een project wat nog wel een paar kwartaal zal duren voordat het af zal zijn. Het is wel fijn om schrijven en tekenen steeds een beetje af te wisselen. Het een versterkt het ander.

Tot zover deze blog over de voortgang van het werk,

Groeten van Johanna Lime

(Her)schrijven en tekenen in mei 2021

27 mei 2021

Herschrijven met de hulp van proeflezers

Vorige week begon ik met het herschrijven van Interplanetair deel 2 Geestenpoort. Ik had toen de proloog opnieuw geschreven. Nu werk ik verder aan versie 4 van het manuscript. Ik heb het verhaal de afgelopen week tot en met hoofdstuk 5 herschreven, aan de hand van de opmerkingen van de proeflezers, Robin en Sebastiaan. Wat is het fijn dat ik nu proeflezers heb! Dat werkt echt heel goed. Het verhaal is weer iets duidelijker geworden.

Behalve dat ik natuurlijk serieus nadenk over wat de proeflezers aangeven als punten om bij stil te staan, heb ik zelf ook goed in de gaten gehouden of het verhaal nog steeds klopt bij mijn (nieuwe) ideeën voor de hele trilogie. Wat ik in boek 1 en 2 aangeef als verwachtingen aan lezers moet ik in boek 3 inlossen. Dus moet ik wel precies bijhouden welke verwachtingen ik wek. Ik zal daar in de loop van deze trilogie oplossingen voor moeten hebben. Er is bij de trilogie een (abstract) overkoepelend conflict en voor elk afzonderlijk boek heb ik ook nog een of meer andere, meer directe conflicten.

Ik ga proberen om steeds een hoofdstuk per dag verder te komen, zodat ik versie 4 van deel 2 Geestenpoort in juni afgerond kan hebben.

Tekenen

Vorige week schreef ik ook al dat ik tekeningen heb gemaakt. Behalve schrijven is tekenen wat ik mijn hele leven al het liefste doe. Ik heb de hoofdsteden van Laskoro en Berinyi getekend.

Bovendien ben ik, behalve aan de plattegronden van Biarrastad en Bengalostad, begonnen aan nieuwe kaarten voor volgende boeken die ik van plan ben te gaan schrijven. Daarvoor ben ik nu bezig met de kleine landschapsdetails zoals bergen en bossen waarvoor ik mallen wil hebben die ik in de tekeningen kan knippen en plakken. Andere dan de stempels die ik als penselen heb gedownload van het internet, want mijn kaarten zijn geen typische Tolkien-achtige-wereldbouw, natuurlijk.

Ik teken in lagen met Paint Shop Pro. Voor de kaarten van Biarrastad en Bengalostad heb ik een detail uit de grote landkaarten gehaald. Dat detail moest flink worden uitvergroot om er de plattegrond van te kunnen maken.

Vier fases bij het tekenen van Biarrastad

Op de een of andere manier is tijdens het hele schrijfproces de hoofdstad van Laskoro, Biarrastad, een kwart slag gedraaid. Dinie en ik hadden al veel eerder een grote plattegrond getekend op hokjespapier. Maar bij het tekenen van de wereldkaart van Laskoro is er iets veranderd. Het bleek dat de districten Biarra-West en Biarra-Oost zo kwamen te liggen dat de stad moest draaien. Dat had geen grote gevolgen voor het verhaal, alleen moesten we goed opletten als we windrichtingen gebruikten. De plattegrond werd wel wat anders.

Ik wilde hem al een hele tijd opnieuw gaan tekenen en nu, in mei 2021 is dat gelukt.

Zoals je op de onderstaande afbeelding kunt zien, is het tekenen van kaarten ook een proces waarbij er tussendoor nog van alles en nog wat wijzigt. Wat dat betreft heeft het overeenkomsten met het schrijfproces. De tekening had vele lagen en is uiteindelijk zo geworden als in de rechterhoek onderaan te zien is.

In plaats van vier fases heb ik er twintig nodig gehad voordat hij helemaal klaar was.

Bij Biarrastad is wel duidelijk dat de Hogesnelheidsweg de stad nogal typeert.

Vier fases bij het tekenen van Bengalostad

Voor Bengalostad kwam ik na het uitvergroten van het detail uit de wereldkaart ook voor een verrassing te staan. In mijn hoofd, en eerder op tekeningentjes van de wijk waar de priesteressen wonen, had ik geen rekeningen gehouden met het water dat door de stad stroomt. De rivier is nogal breed en heeft ook grote meren. Dat moest ik dus aanpassen op de plattegrond. Bij Bengalostad is de trein belangrijk, dus in plaats van een Hogesnelheidsweg is er daar sprake van spoorbanen en stations.

Hier zie je de vier fases van het tekenproces om deze hoofdstad te tekenen. In totaal heb ik hier ook weer twintig tekeningen nodig gehad voordat het klaar was. Ik ben er bijna een hele week mee bezig geweest, maar ik heb er wel van genoten. Als ik voortaan mijn verhalen aan het schrijven ben, kan ik de kaarten erbij pakken om alles precies zo te verwoorden als het op de kaart te zien is.

In mijn verhaal dat ik nu aan het herschrijven ben, stond bijvoorbeeld dat er op de Avenue Celesta aan weerskanten standbeelden stonden. Dat gegeven is door deze kaart veranderd, want ik heb ze maar aan een kant van de weg getekend. Bij het herschrijven ben ik nu dus ook bezig om de beschrijvingen van de stad aan te passen aan de kaart. Hoe langer ik in deze werelden schrijf, hoe meer de details voor mij tot leven komen. Afbeeldingen zijn voor mij een belangrijk hulpmiddel bij het verwoorden van mijn verhaalelementen.

Voorlopig kan ik weer lekker verder werken. Behalve voor deze steden ben ik met het tekenen namelijk ook alweer bezig met kaarten van de planeten van bevriende volkeren. Ik droom van het afronden van trilogie Interplanetair en wil voor boek 3 een spannend avontuur bedenken. Het wordt langzamerhand steeds duidelijker waar ik daarmee heen wil. Ik droom ook alweer over andere verhalen, geschreven vanuit verschillende nieuwe personages, voor als Interplanetair klaar zal zijn. Wie weet wat de toekomst mij brengt. Voorlopig kan ik nog wel even vooruit met tekenen en schrijven. Een heerlijk gevoel!

Groeten van Johanna Lime

Schrijven versie 4 van Geestenpoort

20 mei 2021

Na een periode van even wat anders bruisen de ideeën weer

Op 12 maart 2021 liet ik jullie weten dat ik het manuscript voor Interplanetair deel 2 Geestenpoort helemaal uitgeschreven had. Ik besloot het even te laten rusten en stuurde het manuscript op naar mijn proeflezers, Robin en Sebastiaan. Ze kregen er een aantal weken voor om het door te nemen. Voor Sebastiaan is dit proeflezen onderdeel van een wederzijdse dienst, omdat ik voor hem ook een nieuw manuscript heb proefgelezen. Robin bood het op Facebook aan en dat vind ik echt heel tof van haar!

Ik vertelde mijn proeflezers dat ik van plan was om mijn manuscript ergens in mei weer op te pakken voor een volgende versie. In april had ik iets anders te doen, want in die maand was ik druk bezig met korte verhalen voor de Waterloper verhalenwedstrijd. Begin mei wilde ik eigenlijk nog twee korte verhalen schrijven voor de Harland Awards, maar die lukten nog niet zo goed. Misschien later in dit jaar.

In About Books werd pasgeleden aangekondigd dat Zilverspoor een manuscriptenwedstrijd organiseerde, met de bedoeling dat er nieuwe op zichzelf staande verhalen ingestuurd zouden worden. Een verhaal dat om een geheel nieuwe wereldbouw vroeg, dus. Mijn gedachten sloegen direct op hol. Ik had veel zin om over een andere wereld te brainstormen. Nadat ik een verhaalidee in het klad had opgeschreven om deze hele nieuwe roman te kunnen gaan schrijven, kwam van het een het ander.

Natuurlijk vond ik het nog veel belangrijker om voor mijn trilogie Interplanetair te weten hoe het daarmee verder moest. Ik begon dus ook weer gerichter na te denken over het plot voor deel 3, Schakelmagie. Er kwamen nieuwe ideeën in me op die consequenties hebben voor het herschrijven van deel 2. Want daar wordt de basis voor de gebeurtenissen van deel 3 gevormd. Ik wilde gaan herschrijven en die zaken aan gaan passen.

Het is me gelukt om weer groot te dromen, ik zag het al helemaal gebeuren dat er na Interplanetair nog een trilogie kon volgen. Daarvoor zou ik dan een wereldbouw nodig hebben met vier nieuwe planeten. En de wereld van de manuscriptenwedstrijd… Hoe gaaf zou het zijn om die allemaal uit te tekenen? Maar voorin het boek van Geestenpoort moest ik ook nog tekeningen hebben…

Kaarten voor het volgende boek en voor vijf nieuwe werelden

Ik ging een week logeren bij mijn broer en nam mijn laptop met tekenprogramma mee. Ik tekende iedere dag terwijl mijn broer met zijn hobby bezig was en prachtige diorama’s maakte. We hadden het heel gezellig. We aten samen, dronken koffie en thee, en keken ’s avonds naar spannende films. Ik was niet alleen, we konden over onze hobby’s praten. Het leek wel een week vakantie.

Voor het boek Geestenpoort heb ik Biarrastad, de hoofdstad van Laskoro, en Bengalostad, de hoofdstad van Berinyi 5, getekend. Het idee daarachter is, dat de lezers die mijn boeken kennen op die kaarten de weg kunnen zoeken door die steden en zien waar de belangrijkste gebouwen staan.

Voor de nieuwe planeten heb ik een begin gemaakt met de landkaarten. Het grondgebied met de klimaatzones staan er alvast. Gisteren heb ik de bergen en de heuvels getekend. Het is nog lang niet af, maar ik ga rustig aan steeds een beetje verder. De werelden groeien langzaamaan, en tegelijk met de werelden komen de ideeën voor de verhalen steeds duidelijker naar boven. Dan kan ik de steden en belangrijke gebieden voor de verhaalbouw er ook in gaan zetten. Het wordt heel mooi en goed voor nieuwe verhalen. Daar ben ik van overtuigd.

Proloog aangepakt

Het is nu 20 mei en ik kon niet langer wachten. Vandaag besloot ik te beginnen met het herschrijven van mijn manuscript. Ik begon aan Versie 4 en heb veel gehad aan de commentaren van de proeflezers. De Proloog is een heel stuk beter geworden, ik ben trots op wat er nu te lezen valt. Vanaf nu hoop ik elke dag ongeveer een half hoofdstuk verder te komen met het herschrijven van mijn verhaal. Ik weet waar ik op moet letten, zodat ook de foreshadowing goed door de hoofdstukken heen gevlochten kan worden. Ik heb er zin in en naast het schrijven ga ik aan de gang met het voorbereiden van plot, personages en thema’s voor mijn volgende boeken. Voorlopig ben ik weer heerlijk bezig!

Alleen het genre staat wel vast, dat is de fantastiek. Het genre waarin ik het liefst schrijf. Ik hoop het stukje horror ook nog wat beter uit te kunnen werken in Geestenpoort. Het zal vast goed helpen dat ik nu proeflezers heb. Heerlijk, die feedback!

Hebben jullie al ideeën voor de manuscriptenwedstrijd? Je vindt hem hier https://wp.zilverspoor.com/schrijfwedstrijd/

Groeten van Johanna Lime

Het lijkt niets maar het is wel wat

29 april 2021

Ik begon in april 2021 welgemoed te schrijven aan mijn CampNaNoWriMo project. Zoals meestal had ik de lat voor mezelf nogal hoog gelegd. Ik wilde twee e-books maken van eerdere verhalen, drie nieuwe verhalen voor de Waterloper verhalenwedstrijd schrijven, twee voor de Harland Awards en vier voor HSF. Ik zette mijn doel op 50.000 woorden en besloot op 18 april dit aantal naar beneden bij te stellen, naar 35.000 worden, vanwege gebrek aan inspiratie voor verhaal vier en vijf.

Doordat ik eerder gestopt ben lijkt het of ik mijn doel niet heb gehaald.

Toch is dat niet waar. Ik heb twee nieuwe e-books gemaakt en drie verhalen afgekregen voor de Waterloper verhalenwedstrijd. Dat is aardig wat.

Telkens moet ik bij mezelf te rade gaan of ik nog wel datgene doe wat ik het liefste wil. En soms lijkt het niets maar het is wel wat.

Na vorige week de beslissing genomen te hebben om te stoppen met CampNaNoWriMo, heb ik me beziggehouden met mijn taak als moderator voor de Zilverboekenclub. Ik ben bezig geweest met personages en wereldbouw, rubrieken die daar regelmatig worden geplaatst. Het is best een klus om de ‘praatjes en de plaatjes’ daarvoor geschikt te maken. Maar dat vind ik niet erg. Behalve met schrijven ben ik ook graag bezig met beeldbewerking op de computer.

Iedere maand koop ik 10 afbeeldingen van Shutterstock en bewerk ze tot mooie plaatjes. De kaften van mijn e-books bijvoorbeeld, of de plaatjes bij dit blog.

In de maand mei is mijn eigen wereldbouw, die van Ruimtestad, aan de beurt bij de Zilverboekenclub. Ik heb de vragenlijst laten beantwoorden door Aleix Campbell, een bijpersonage uit het boek. In vier weekafleveringen komen ze vanaf vandaag op Facebook te staan. (En vanaf 1 mei verschijnen ze in 4 weken op mijn boekenwebsite, bij Trilogie Interplanetair). Tegelijkertijd ben ik schrijver van de maand mei 2021 bij ‘Ik hou van horror, fantasy en spannende boeken!!!!!’, de Facebookgroep van Tazzy Jenninga. Daarvoor moest ik promotiemateriaal verzamelen en een winactie uitschrijven. Die zal ik hier of op mijn boekenpagina ook neerzetten, zodat u ze op mijn eigen websites ook kunt vinden.

Allemaal dus wat andere dingen dan wat ik oorspronkelijk wilde doen. Het verzette mijn zinnen en tot mijn verrassing hielp dat weer wonderbaarlijk goed. Ik kreeg nieuwe inspiratie voor twee verhalen!

Inmiddels heb ik in het afgelopen paar dagen de drie verhalen voor Waterloper geredigeerd. Ze zijn gecontroleerd en staan klaar om op te kunnen sturen voor de wedstrijd. Het totaal van CampNaNoWriMo van april 2021 staat nu op 37.064 woorden.

Bovendien heb ik mijn brainstorm voor twee verhalen uitgewerkt die in een verhaalschema opgenomen kunnen worden en als leidraad kunnen dienen voor twee verhalen voor de Harland Awards. Ze hoeven niet nu al af te zijn, dus ik heb nog de tijd om ze af te krijgen voordat die wedstrijd begint. Vanaf mei ga ik daaraan beginnen, gewoon rustig doorgaan met schrijven.

Nieuwe uitdagingen

Eerder had ik aangegeven, dat ik ook weer verder wilde gaan met mijn nieuwste manuscript, nadat het bij de proeflezers vandaan gekomen is. Er is nog een proeflezer bezig, van de eerste heb ik alle hoofdstukken van Interplanetair deel 2 Geestenpoort al binnen. Ik ga dus binnenkort aan de vierde, vijfde en misschien volgende versie beginnen en de opmerkingen van de proeflezers verwerken. Iets nieuws voor mij, want het is de eerste keer dat ik proeflezers heb. Het herschrijfproject voor CampNaNoWriMo van juli 2021 is hiervoor ook al gereserveerd.

Mijn volgende plan bestaat eruit dat ik wil beginnen om het plot voor Interplanetair deel 3 Schakelmagie te maken. Daarvoor moet ik nog wel aardig wat onderzoek doen en plannen maken van het wie, wat, waar, wanneer en hoe. Het waarom is mij al aardig duidelijk, maar een goed conflict en een sterke antagonist kan ik nog wel gebruiken. Ik heb er in Ruimtestad al naar gehint, maar hij of zij is nog steeds in nevelen gehuld. Ik vertrouw er echter op dat mijn onderbewuste me steeds een stukje verder zal leiden naar de oplossing voor dit vraagstuk. Dat ik gaandeweg steeds verder kom en ook deze trilogie een mooi geheel zal worden.

En dan nog het nieuws van About Books. Ergens had ik het wel aan zien komen, want er was al naar gehint. Maar het is dus echt zo. Zilverspoor heeft een manuscriptenwedstrijd uitgeschreven op de website: www.zilverspoor.com, voor een op zichzelf staand verhaal. Dat kan niet dat ene verhaal worden wat ik als voor-voor-voorloper op mijn boeken wilde schrijven. Nee, het moet iets heel nieuws worden met een hele nieuwe wereld. Nu was ik al stiekem aan het denken aan zo’n nieuwe verbeeldingswereld en had ik al wat plaatjes opgezocht op Pinterest. Maar wat dat voor iets moet worden? Ik heb nog geen idee.

Ik vraag me ook af of ik wel mee zal doen, want de Interplanetair trilogie heeft natuurlijk voorrang. Daar heb ik al contracten en deadlines voor.

Toch lijkt het me erg leuk om eens iets anders te gaan bouwen. Een heel ander verhaal. Ook weer anders dan De twaalfde Saturnusmaan. Iets met een heel andere fantasywereld of misschien wel iets met alleen maar science fiction, of urban fantasy of mythische fantasy. Afijn, het is een aantrekkelijk idee. De vraag is alleen of ik er, naast de trilogie genoeg tijd voor heb. Ik ga het zeker serieus overwegen om mee te doen. Tenslotte is Schimmenschuw ook op die manier ontstaan, door een manuscriptenwedstrijd. Dat werd het debuut van de verbeeldingswereld van Dinie en mij samen. Misschien kan ik nu een debuut gaan schrijven voor een verbeeldingswereld die ik alleen als Marjo bedenk.

Groeten van Johanna Lime

Drie korte verhalen herschreven voor e-books

20 maart 2021

Korte verhalen herschrijven

In de afgelopen week heb ik drie wedstrijdverhalen herschreven, om er e-books van te maken.

Het gaat om:

Die duivelse koeien

De Piet Hein en de pratende hond

Deze beide verhalen hebben meegedaan aan de Waterloper Verhalenwedstrijd van 2019.

Omdat ik het zonde vind als deze verhalen op mijn computer staan te verstoffen, heb ik besloten om ze wederom als e-book op Smashwords uit te geven. Wie ze wil lezen, kan ze daar dan kopen en downloaden.

Hetzelfde heb ik gedaan met mijn verhaal dat meedeed aan de Harland Awards van 2020 op Hebban: Fantoompijn.

Meer informatie over deze verhalen staat bij Publicaties NL in het menu op deze website.

Of volg deze link: https://www.smashwords.com/profile/view/JohannaLime2

Mijn plannen

Volgende week ga ik nog een paar korte verhalen herschrijven, om er e-books van te maken en ze uit te geven op Smashwords. Ik ga ook nieuwe korte verhalen voorbereiden voor CampNaNoWriMo in april. Daar heb ik een project aangemaakt, zodat ik in de hele maand april bezig kan zijn met het schrijven voor nieuwe verhalenwedstrijden of voor tijdschriften.

Proeflezers zijn bezig

Mijn volgende roman wordt door twee proeflezers gelezen, daar ga ik aan verder werken in mei, juni of juli.

Groeten van Johanna Lime

Even wat anders gedaan maar nu weer door

18 februari 2021

Even wat anders

Op 28 januari schreef ik, dat ik bij Versie 3 van Interplanetair, deel 2, Geestenpoort, het eerste stuk van het volgende boek al aardig goed had uitgewerkt, maar dat ik nu weer tegen het middenstuk aanliep. De grote uitdaging was om over dat midden heen te komen. Ik moest het dramatische gedeelte van het middenstuk goed gaan verwoorden. Ik heb er een tijdje over nagedacht, maar het lukte nog steeds niet. De details waren niet goed duidelijk en ik baalde ervan!

Als ik ergens een hekel aan heb dan is het wel om niet te weten hoe ik met mijn verhaal verder moet, ook al staan de grote lijnen al vast. Ik wist wel wat er ging gebeuren, maar niet precies het hoe, wat en waarom en wat eerst en wat daarna en welke gevolgen enzovoorts.

Frustrerend zo’n writersblock, ik kan daar echt niet tegen. Me zomaar wat vervelen is niks voor mij, ik moet altijd ergens mee bezig zijn.

Dus besloot ik om mezelf meer tijd te geven voor Versie 3 en om even wat anders te gaan doen. Op mijn planning voor 2021 stond natuurlijk nog wel meer, wat ik graag wilde doen, zoals:

Twaalf korte verhalen herschrijven en uitbrengen als e-book op Smashwords.

In 2020 ging het niet, maar misschien lukt het in 2021 om naar Brugge te gaan en het detectiveverhaal af te maken. De Knuffelsteen zal dan worden vervangen door De Avonturensteen, op Smashwords.

Een virtuele reis naar Brugge en korte verhalen herschrijven voor nieuwe e-books.

Toen we in 2018 en 2019 onze korte verhalen van Smashwords en nog wat andere verhalen door Tamara Geraeds aan een hoofdredactie onderwierpen, zei deze redacteur, dat zij ‘De Knuffelsteen’ eigenlijk nog niet af vond. Dit verhaal kon nog wel wat langer worden en in plaats van knuffelsteen was avonturensteen een beter woord. Het bleef dus na de redactie een verhaal dat later dan de andere verhalen nog opnieuw moest worden gepubliceerd op Smashwords. ‘De Knuffelsteen’ bleef als gratis te downloaden verhaal op Smashwords staan en was dus eigenlijk maar een half verhaal.

Het oorspronkelijke wedstrijdverhaal verhaal had ooit meegedaan aan de Fantasy Strijd Brugge. Dinie en ik hadden het daarna al eens flink gewijzigd, zodat het niet meer op het originele kortverhaal leek, alleen de treinreis naar Brugge bleef staan.

Om er een langer verhaal van te kunnen maken, wilden we een lang weekend naar Brugge gaan, zodat we er waarheidsgetrouw over konden schrijven. Maar door de mantelzorg voor mijn ouders kwam het er steeds niet van. Doordat Dinie stierf konden we het ook niet meer samen doen en zou ik er alleen heen moeten gaan. Ik had de mantelzorg van mijn vader, die steeds intensiever werd, het kwam er gewoon niet van. Nadat mijn vader in november 2020 overleed, had ik er heen gekund, maar dat ging weer niet door vanwege de covid-19 pandemie. Ik moest een oplossing bedenken om het verhaal toch af te krijgen. Die vond ik door op You Tube naar Brugge te zoeken. Daar vond ik filmpjes van de stad. Er stond er een bij van een wandeling die ruim een uur duurde, hij was van oktober 2020 en de mensen liepen er zelfs met mondkapjes op, dus moest het recente informatie zijn.

Ik besloot aan de hand van wat ik uit het filmpje kon gebruiken het verhaal van ‘De Knuffelsteen’ verder uit te schrijven. Het transformeerde naar ‘De Avonturensteen’ en kwam op 5 februari 2021 op Smashwords uit. (Doelgroep 10 jaar en ouder) Het verhaal is nu af, dus dat gedeelte van mijn planning voor 2021 kan ik afstrepen van mijn takenlijst.

Behalve ‘De Avonturensteen’ herschreef ik ook een wedstrijdverhaal dat in 2015 had meegedaan aan Fantastels Verhalenwedstrijd. ‘De listige schoenmaker’ kwam op 5 februari nieuw uit op Smashwords, ook als e-book met een kortverhaal. (Doelgroep 15 jaar en ouder)

(Informatie over mijn gepubliceerde e-books vindt u in het menu onder Publicaties NL)

Op 5 februari kwam mijn nieuwste boek bij Zilverbron uit. Ik had het razend druk! Behalve dat ik mijn e-books uit wilde geven op Smashwords, moest ik de boeken signeren en alles klaar maken zodat de recensie-exemplaren op de post konden. Dat lukte op 6 februari, net op tijd voordat het zo erg ging sneeuwen dat ik het huis niet meer uit kwam.

Behalve schrijven, teken ik ook graag. Ik heb afleiding gezocht in het op de computer tekenen van kaften voor mijn korte verhalen, voor als mijn planning uit gaat werken en ik die ook als e-books uit kan geven op Smashwords. Ik heb er inmiddels aardig wat gemaakt. Ze staan te wachten tot de tijd dat ik weer een wedstrijdverhaal heb herschreven en opgemaakt voor e-book. Ik wil ze het liefst publiceren, zodat lezers de mogelijkheid hebben om ze te kunnen lezen.

Na de twee korte verhalen van ‘De Avonturensteen’ en ‘De Listige Schoenmaker’ wist ik nog steeds niet hoe ik met mijn boek verder moest. Dus ik zocht nog twee korte verhalen op om te verwerken. Deze keer verhalen die ik in 2014 en 2015 had geschreven en die naast mijn boeken pasten. ‘De Shoiaviony van Berinyi3’ en ‘De Eedenvallei van de Shoikeiyi’ spelen zich allebei in het koninkrijk Berinyi af. Degenen die mijn boeken hebben gelezen kennen deze wereld wel. De Shoiaviony en de Shoikeiyi zijn twee mensenrassen van kleine mensen die speciale kenmerken hebben. Shoiaviony kunnen vliegen, Shoikeiyi hebben echolocatie.

Om deze verhalen te herschrijven, was een flinke klus. Ik merkte dat ik er nog aardig wat redactiewerk aan had. Tegenwoordig schrijf ik anders dat vijf jaar geleden. De verhalen knapten op en ik gaf ze na de opmaak voor Smashwords op 13 februari uit. Ze passen allebei bij Verhalen van Eibor Risoklany, in de serie. Ze zijn pas goedgekeurd en komen in de catalogus van Smashwords, wat betekent dat ze door alle retailers kunnen worden verkocht, dus ook bij Kobo bijvoorbeeld, of bij Bol.

Nu weer door met boek 2 van Interplanetair

Hoofdstuk 13 had ik af, met hoofdstuk 14 was ik bezig. Nadat de korte verhalen op Smashwords waren uitgegeven, kwam de eerste recensie van Ruimtestad al binnen. Meerdere fans van mijn boeken vroegen er telkens om of ik bepaalde personages uit Schimmenschuw terug kon laten keren. Ik was net terug van een reis naar Chyndyro en moest op tijd thuis zijn. Mijn uitstapje naar de korte verhalen had me de tijd gegeven om er, onderbewust, over door te fantaseren. Ik droomde weer van wat er in mijn boek gebeuren kon, schreef het vlug op in mijn schrift, om het niet te vergeten. En nu ben ik dan over het midden heen! Hoofdstuk 15 kwam afgelopen dinsdag af! Nog tien hoofdstukken te gaan. De problemen worden steeds erger, ik kan doorschrijven naar het eind.

Voor hoofdstuk 15 heb ik gebruik gemaakt van Medicijnkaarten, die mij inspireerden om de bepaalde scènes uit te werken. Echt heel fijn om te zien dat een paar zinnen die een totemdier omschrijven zoveel teweegbrengen. Ik heb de hele dag doorgeschreven en was zomaar ruim 5.000 woorden opgeschoten die dag!

Nu heb ik er wel vertrouwen in dat ik Versie 3 van Interplanetair, deel 2, Geestenpoort voor 1 april af kan hebben, want dat wil ik graag. Als dat me lukt, kan ik volgens de planning de hele maand april voor nieuwe wedstrijdverhalen houden, tijdens CampNaNoWriMo. Eventueel heb ik dan in mei ook nog tijd voor korte verhalen. In juni en juli wil ik aan een herschrijfronde van mijn tweede boek, aan een Versie 4, werken. In juli tijdens CampNaNoWriMo. En verder heb ik nog genoeg op de planning staan, want de korte verhalen van vorig jaar en het jaar daarvoor moeten ook nog als e-book uitgegeven worden.

Het schrijfproces voor mijn volgende boek wisselde de laatste tijd dus veel af met tekeningen voor kaften maken en met korte verhalen herschrijven en opmaken als e-book. Eigenlijk best prettig, vind ik, want doordat ik er meer tijd voor nam, kon ik de reacties van fans meenemen in mijn plannen.

Groeten van Johanna Lime

Nu over het midden heen zien te komen

28 januari 2021

Een gevoelige tijd

Hebben jullie dat ook, dat sommige uitspraken uit films je steeds bijblijven? Ik heb dat bijvoorbeeld met de film Dune, die ik al een aantal keer bekeken heb. Hij begint met: ‘Every beginning is a delicate time.’ En deze uitspraak is zeker waar voor het schrijven van een boek, want daarbij is elke begin ook nogal gevoelig. Het duurt bij mij dan ook wel even voordat ik er tevreden mee ben.

Behalve dat het begin van het verhaal gevoelig ligt, vind ik dit de laatste tijd zelfs nog meer gelden voor het midden van het verhaal. Misschien heeft het ermee te maken dat het midden het punt is waarna de problemen nog dieper worden dan bij het begin. Er komt meer drama in het verhaal dan in het begin voor mogelijk werd gehouden, alles zakt zachtjes aan naar een tweede dieptepunt. Hierna volgend de gebeurtenissen zich sneller op en wordt het spannend voor de personages of ze hun problemen te boven komen of niet.

Ik baal er soms van dat ik niet direct door kan schrijven, dat ik besluit om toch weer van het begin af aan het hele stuk dat ik geschreven heb opnieuw te gaan doen. Zoals mijn besluit van 12 januari om te stoppen met mijn project in NaNoWriMo, waarbij ik bezig was aan Versie 2 van Geestenpoort. Ik besloot om een Versie 3 te maken en om alles wat rustiger aan te gaan doen, minder stress erop te zetten, geen te behalen woordenaantal per dag. Achteraf ben ik blij dat ik die beslissing heb genomen, want na het redigeren van Versie 2 staat Versie 3 er zoveel beter. Ik heb nu het gevoel dat alles klopt en dat ik er mee verder kan.

De grote uitdaging in de komende week is, dat ik heel goed ga bedenken hoe ik over die top van het midden heen kan komen. Hoe schrijf ik nu precies het volgende gedeelte op waarbij de problemen die nu bekend geworden zijn alleen maar erger worden. Hoe schrijf ik het dramatische gedeelte waar alles steeds maar slechter gaat? Dat is nu de uitdaging voor dit boek. Ik heb in grote lijnen opgeschreven wat ik wil, maar hoe krijg ik die gedachten uit mijn hoofd zo op papier dat ze het de personages zo moeilijk mogelijk gaan maken? Hoe werk ik het drama uit, waarna ze helemaal in de put zullen zitten waar ik ze dan weer de kracht zal moeten geven om daar weer uit te klauteren?

De W structuur voor een verhaal

Een poosje geleden vond ik dit op You Tube. Het is een verhaalschema zoals ik die nog niet kende, een structuur voor een verhaal in de vorm van de letter W. Dit heeft me in doen zien waarom ik dit probleem de laatste tijd steeds weer ervaar. Ik zit op het midden in de W en moet het conflict sterker maken, want pas daarna kan de spanning hoger worden opgevoerd.

Hier is de link naar Mary Carroll Moore op You Tube, dan kunnen jullie daar ook naar kijken en luisteren. Ik vond het een heel interessant filmpje.

De schrijfroutine volhouden

Dit is een plaatje van mijn Schrijfroutine tacker in Excel, zoals jullie zien ben ik voor Versie 3 weer bij hoofdstuk 12 aangekomen. Hoofdstuk 13, 14 en 15 ga ik binnenkort schrijven, dat is het midden van het verhaal. Als ik die berg beklommen heb en weer over de top ben om af te gaan dalen, verwacht ik dat ik opnieuw in een flow terecht kom. Dan zal tweede deel afgerond worden en kan ik ook deel 3 van het boek hopelijk afkrijgen in februari 2021.Ik hoop dat het lukt, want ik heb het me met dit verhaal weer niet echt gemakkelijk gemaakt, met al die geesten die erin voorkomen.

Hier nog iets van het boek dat al door de redactie heen is en op het moment bij de drukker ligt: Interplanetair boek 1 Ruimtestad.

Pantoum over mijn nieuwste boek

(Inspiratie hiervoor haalde ik uit ‘Schrijftips voor jou’ op Facebook,
geplaatst door Eva van Baar op 28 januari 2021)

Ik heb een nieuw boek geschreven
Mijn zesde boek, van Johanna Lime
Het gaat over een ruimtestad
Met allerlei vreemde wezens
Mijn zesde boek, van Johanna Lime
Een fantasyboek
Met allerlei vreemde wezens
En sciencefiction elementen
Een fantasyboek
Zoals u van mij gewend bent
Natuurlijk ook met magie
Het speelt zich af in de ruimte
Zoals u van mij gewend bent
En de twee koninkrijken, Laskoro en Berinyi
Het speelt zich af in de ruimte
De hoofdpersonages zijn Daniël en Irene
En de twee koninkrijken, Laskoro en Berinyi
Het gaat over een ruimtestad
De hoofdpersonages zijn Daniël en Irene
Ik heb een nieuw boek geschreven

Zo ziet mijn nieuwe boek eruit

Ik heb gisteren in About books gehoord dat Ruimtestad vermoedelijk op 5 februari door de drukker zal worden bezorgd. Nog even geduld dus, a.u.b.! (Voor de bloggers die ik heb gevraagd voor een recensie en voor de lezers die het boek graag willen kopen). Ik wil hierbij aangeven dat wanneer u het boek wilt kopen, dat behalve de webshop van Zilverspoor / Zilverbron en de gewone kanalen zoals de boekhandelaar, ook via mij te koop is. Ik kan het dan signeren. U kunt een chat sturen via mijn Facebook Messenger, of een reactie plaatsen op dit bericht (dan krijg ik daar een e-mail van). Morgen worden de nieuwe boekenleggers bezorgd die ik bij dit boek heb laten maken, en ook de nieuwe visitekaartjes.

Groeten van Johanna Lime

Gewonnen certificaten en behoefte aan meer plezier

14 januari 2021

Gewonnen prijzen en certificaten

Over de uitslag van de Waterloper Verhalenwedstrijd schreef ik eerder al een blog. In 2020 kwamen mijn drie ingezonden verhalen (De magie van het lorgnet, Rode zwammen en Nederland emigreert) op plaats 15, 9 en 5! In de afgelopen week kreeg ik de prijzen en oorkondes toegestuurd. Hier zijn ze.

A5 2020 Waterloper oorkondes Johanna Lime

Het certificaat voor de Eb en Vloed prijs voor het verhaal met de grootste deviatie, Rode zwammen, dat op de 9de plaats eindigde. En het certificaat voor de Stormvloedkeringprijs voor Nederland emigreert, het verhaal dat op de 5de plaats eindigde en waardoor ik ten opzichten van 2019 zestien plaatsen in het klassement ben gestegen.

A5 2020 Waterloper prijzen van Johanna Lime

Wat ik hiermee ga doen? Ik heb besloten om de verhalen nog eens goed te redigeren en dan ga ik ze als e-books uitgegeven op Smashwords, zodat lezers er ook iets aan kunnen hebben.

De noodzaak voor meer plezier bij het schrijven

De afgelopen week vlotte mijn schrijfproces niet echt. Ik worstelde met het verhaal en hoewel ik alles uitgeplot had, liep ik er toch mee vast. Ik kwam aan veel te weinig woorden vooruitgang per dag en zag de score bij mijn NaNoWriMo project van januari 2021 kelderen. Dat kwam voornamelijk doordat ik sommige hoofdstukken terug ging lezen en het begon te redigeren. Er kwamen zodoende maar zestig of zeventig nieuwe woorden per dag bij, in plaats van iets tegen de 2.000. Inmiddels ben ik erachter waar het probleem zit en heb ik besloten om weer aan een nieuwe versie voor dit manuscript te beginnen. Ik ga alle hoofdstukken weer vanaf het begin doornemen en verbeteren. Ja, ik weet het…. ik ben een mierenneuker, alles moet logisch in elkaar zitten, alles moet kloppen. Als dat niet lukt, gaat het verhaal me tegen staan en kom ik er geen steek mee verder. Terug naar de tekentafel dus.

Schrijven moet wel leuk blijven, natuurlijk. Als ik er al geen plezier meer in heb, zal de lezer dat ook niet hebben. Dus dat moet echt veranderen! Daarom heb ik mijn NaNoWriMo project van januari na 11.994 nieuwe woorden stilgezet. Tenslotte is het geen zaak van leven en dood dat ik de NaNoWriMo bijhoud.

Ik geef mezelf vanaf nu weer de vrijheid om per dag te bezien waar ik aan wil gaan werken. In de praktijk houdt het waarschijnlijk in dat ik steeds een stukje roman schrijf en een stukje kortverhaal. Meer afwisseling dus. Tenslotte heb ik nog een aantal maanden de tijd voordat het manuscript echt af moet zijn. Als ik het maken van e-books en het schrijven van mijn roman afwissel, heb ik meer plezier. Dus voorlopig is dit mijn score voor het manuscript:

10.682 woorden in november, 43.886 woorden in december en 11. 994 woorden in januari.

Word geeft nu op mijn computer aan dat Versie 2 van het manuscript 56.561 woorden telt, ik heb nu ongeveer een half boek geschreven.

Die eerste helft wordt hierna verbeterd in een Versie 3 en daarna hoop ik door te kunnen stomen naar het eind. (Wie zei er ook alweer dat eerst je hele verhaal moest staan? Bij mij schijnt dat niet meer zo te werken) Voor het volgende deel van de trilogie ga ik toch eens analyseren hoe het komt dat het de laatste tijd steeds weer zo loopt als nu. Misschien ligt het aan mijn perfectionisme, misschien trek ik me de kritieken op mijn werk teveel aan, misschien moet ik anders gaan plotten dan ik tot nu toe heb gedaan, moet ik meer voorbereiden voordat ik begin te schrijven… Ik weet het niet, ik weet alleen dat het verhaal zoals ik het nu heb niet bevredigd en dat het anders moet. De oplossing heb ik al bedacht.

Ondanks alles ben ik blij met deze score die ik in zeven jaar heb gehaald bij NaNoWriMo:

Bij een volgend CampNaNoWriMo project kom ik boven het miljoen uit. Schrijven leer je door het te doen, door je fouten te onderkennen en het anders aan te pakken. Dat geldt net zo goed voor andere creatieve vakken, mijn leraar tekenen zei ooit dat ik na 100 schilderijen eens terug moest komen. 997.545 woorden na 7 jaar geeft toch wel aan dat ik aardig wat stappen in de goede richting heb gezet, maar het is nooit klaar natuurlijk. Je blijft leren en dat is maar goed ook, zonder groei geen vooruitgang.

Plannen genoeg

De plannen voor 2021 had ik in een andere blog ook al kenbaar gemaakt. Wat ervan terecht gaat komen, zal ik trouwens wel zien. Ik houd jullie op de hoogte met mijn blogs.

Allereerst zit ik nu in spanning af te wachten tot het eerste deel van Interplanetair, Ruimtestad gedrukt zal zijn. Nog een paar weken, vermoed ik.

Groeten van Johanna Lime