Overzichten van drie jaren Leesuitdaging

Negende blog voor de Leesuitdaging van 2018

Geplaatst 10 december 2018

Voordat in september 2015 ons debuut Schimmenschuw uitkwam, kochten we al boeken op verschillende festivals waar Nederlandse uitgeverijen in het fantasygenre stonden. We hadden begrepen dat het lezen van boeken van andere schrijvers zou kunnen helpen wanneer je zelf ook schrijver was. Bovendien was het altijd gezellig om onze collega’s bij Zilverbron te ontmoeten op evenementen waar we ons ook nog konden vergapen aan de prachtige kostuums. Er ging in die tijd een hele nieuwe wereld voor ons open. Ook lazen we dus steeds regelmatiger weer eens een boek en dat beviel goed.

Sinds Hebban in 2016 begon aan de Reading Challenge (op zijn goed Nederlands), en we ontdekten dat Goodreads die ook had, was het hek helemaal van de dam. Tegenwoordig houdt Marjo ieder jaar bij wat ze heeft gelezen en schrijft ze ook recensies van de door haar gelezen boeken. Zo langzamerhand komen die niet alleen op Goodreads en Hebban te staan, maar ook  hier

Het is misschien wel leuk om een overzicht van de afgelopen drie jaren te laten zien, dus hebben we die in een paar afbeeldingen bij elkaar gezet.

In 2016 waren het nogal veel titels, maar dat kwam vooral doordat er twaalf Splinters bij zaten, korte verhalen die per maand uit kwamen en waar we een abonnement op hadden. Verder waren er heel wat mooie romans om te lezen, zat er een studieboek bij en las Marjo in 2016 overdag twee boeken vanaf haar beeldscherm, terwijl ze normaal overdag met schrijven bezig is en dan ’s avonds pas tijd heeft om te lezen. Zo kwam ze dus in 2016 aan 35 boeken.

In 2017 waren de te lezen boeken gemiddeld wel wat dikker en bovendien was Marjo overdag druk bezig met schrijven. Ze volgde een cursus bij Marjon Sarneel. Aspergirls was een boek dat werd gelezen voor onderzoek, er zat weer een studieboek over schrijven bij, maar verder waren er fijne romans om in weg te kruipen. Eind 2017 was de stand 21 gelezen boeken.

In 2018 was het de bedoeling om 25 boeken te lezen, maar dat is net als in 2017 niet gelukt. Er zaten een paar boeken bij die nogal veel tijd vergden om uitgelezen te krijgen, maar het was een geweldig fijn leesjaar. Nog een pagina of 50 uit het laatste boek en dan is Marjo klaar voor deze Leesuitdaging. Ze heeft alle reden om er nooit meer mee te stoppen. Boeken lezen is geweldig leuk!

Misschien dat het in 2019 dan eindelijk gaat lukken om echt 25 romans te lezen.

 

De Leesuitdaging van Hebban – September 2017

Geplaatst 16 september 2017

Vandaag schrijf ik over boek dertien (een studieboek over schrijven), over boek vijftien (de roman Maidentrip van Marjon Sarneel) en over boek zestien van mijn Hebban Challenge van 2017 (Een science fiction verhaal). Drie zeer diverse boeken dus.

De eerste drie boeken van mijn leesuitdaging stonden in het blog van januari, nummer vier en vijf kwamen in maart aan de beurt, nummer zes en zeven in april, nummer acht en negen, tien en elf stonden in twee aparte blogs van juli, over nummer twaalf en veertien schreef ik in augustus.

13 – Korte verhalen schrijven – Ton Rozeman – Uitgeverij Augustus – Studieboek over schrijven.

15 – Maidentrip – Marjon Sarneel – Autobiografische fictie – Roman.

16 – Arkhaii – Een science fiction verhaal van Hannes Wielant – Uitgeverij Zilverbron.

13 – Korte verhalen schrijven – Ton Rozeman – Uitgeverij Augustus – Studieboek over schrijven.

4 sterren recensie.

In dit boekje over Korte verhalen schrijven vergelijkt Ton Rozeman het schrijven van korte verhalen met het maken van foto’s. Het boekje is in drie gedeelten onderverdeeld.

Het eerste deel gaat in op 15 technieken. Dit deel gaat over de keuzes die je als verhalenschrijver hebt. Je leert er welke schrijftechnieken onder welke omstandigheden tot welke resultaten leiden. Om iets te suggereren met beperkte hulpmiddelen. Hij heeft het bijvoorbeeld over een kader waarin het verhaal zich afspeelt, over scherpte en vaagheid. Je kunt de suggestie van een grotere ruimte voor je korte verhaal geven door scherp te stellen op het onderwerp binnen het kader en iets door te laten schemeren van wat er daarbuiten gebeurt. Zo zijn er meerdere technieken die je in kunt zetten om met de beperkte ruimte van het verhaal om te gaan, waardoor het voor de lezer meer oproept dan wat er in de tekst is aangegeven.

In het tweede deel van het boek worden vijf sjablonen uitgewerkt die je kunt gebruiken voor korte verhalen of voor een verhalenbundel. Voor korte verhalen kun je de voorgeprogrammeerde standen van een camera die gebruikt worden door fotografen vertalen naar sjablonen die je als schrijver kunt gebruiken voor verhalen. Het gaat hier niet om IJzeren Wetten, maar met deze sjablonen verbreed je je horizon als schrijver.

Het derde deel van het boek geeft ten slotte twee korte verhalen te lezen die door Ton Rozeman zelf geschreven zijn. Ze passen heel goed bij de voorbeelden die hij geeft.

Dit boekje heeft voor mij zeker betekenis gekregen en met behulp van de technieken, sjablonen en voorbeeldverhalen, krijg ik zin om met verschillende elementen te gaan experimenten om te kijken wat ze voor mij als korte verhalenschrijfster kunnen opleveren. Ik zal wel goed moeten bedenken wat ik ermee kan wanneer ik fantasyverhalen wil schrijven omdat er voor dit specifieke genre geen voorbeelden gegeven worden. Wel bekend is het sjabloon van het standaardverhaal dat ik vaak heb gebruikt en waar ik ook met fantasyverhalen goed gebruik van kan maken. Maar wellicht moet ik ook eens gaan proberen om met de andere sjablonen te experimenteren en om de technieken uit deel 1 van dit boek nader te onderzoeken.

Dit boekje beantwoordt aan mijn verwachtingen omdat het mij iets nieuws geleerd heeft over korte verhalen schrijven. Ik raad dit boekje aan andere schrijvers zeker aan.

15 – Maidentrip – Marjon Sarneel – Autobiografische fictie – Roman.

5 sterren recensie.

Maidentrip is het verhaal van een jonge vrouw, Heleen, die bij haar moeder in café Havenzate in Terneuzen werkt. Dat valt niet mee, want haar moeder is niet de gemakkelijkste vrouw. Gelukkig voor Heleen is haar oma er ook nog. Op een winterse avond stapt de Griekse zeeman, Dimitris, het café binnen en Heleen is op slag verliefd. Ze moet Dimitris beter leren kennen, maar dat betekent dat ze Fie in de steek moet laten en kan dat dan zomaar? Wanneer ze de kans krijgt om naar Griekenland te reizen, zegt haar oma dat ze moet gaan.

In Athene wordt ze opgehaald door familie van Dimitris en die nemen haar mee naar huis. Ze leert de Griekse familie kennen, wat niet meevalt, want de gewoonten zijn heel anders en Heleen spreekt geen Grieks.

Eindelijk lukt het haar om op de Minoan Spirit te komen, het vrachtschip waar Dimitris eerste stuurman is. Heleen denkt een paar weken vakantie te kunnen houden op het schip, maar alles loopt anders. Daardoor moet ze veel langer meereizen. Door de gebeurtenissen onderweg en in verschillende havenplaatsen leert ze niet alleen Dimitris beter kennen, maar ook zichzelf. Door de briefwisselingen met Buuropa, Fie, haar broer Hugo en haar oma, komt ze erachter wat er nu precies in het verleden is gebeurd. Het blijkt dat de dingen niet zo zijn gegaan zoals haar altijd voorgespiegeld is. Hoe ver gaat loyaliteit? Wat is er nu precies gebeurd waardoor haar vader weggegaan is en waardoor heeft ze nooit eerder contact met hem gehad? Zijn de verhalen van Buuropa en haar oma wel waar? Is er een verklaring voor het gedrag van haar moeder?

Op het laatst komt Heleen erachter dat ze voor zichzelf op moet komen en maar beter op eigen benen kan staan.

Dit is een boek over een familiegeschiedenis die een grote invloed heeft op het leven van Heleen. Bovendien wordt er een verhaal verteld over het leven op een Grieks vrachtschip en over het verschil tussen de Nederlandse en Griekse cultuur. Ook de politieke situatie van die tijd en hoe de Grieken aan boord daarover denken speelt mee. Maar het belangrijkste is het verhaal van een jonge vrouw die met haar eigen identiteit worstelt en moet leren om grenzen te stellen, zodat ze niet meer door anderen geleefd wordt, maar zichzelf mag zijn.

Dit boek heeft in 2009 de PZC publieksprijs gewonnen en dat is welverdiend. Het is een prachtig verhaal dat je van begin tot eind geboeid houdt. Ik raad het van harte aan.

Omdat de uitgeverij tijdens de crisis failliet ging, is het boek momenteel alleen te koop via de schrijfster, Marjon Sarneel. Zij heeft een Online Schrijfschool waarin zij mensen helpt die een verhaal of roman willen schrijven op basis van waargebeurd.

Dit boek heb ik gelezen omdat ik aan de cursus ‘Schrijf je verhaal’ ga beginnen, om daarmee een verhaal te kunnen schrijven waarin gedeeltes zijn opgenomen op basis van waargebeurd. Dit doe ik bij de Online Schrijfschool Marjon Sarneel (OSMS) waar ik eerder ook al cursussen gevolgd heb over schrijven.

16 – Arkhaii – Een science fiction verhaal van Hannes Wielant – Uitgeverij Zilverbron.

4 sterren recensie

Arkhaii is het science fiction debuut van Hannes Wielant. Vladis is een Arkhaii, een van de eerste mensen van zijn soort die nagenoeg onsterfelijk werd en dus zeer lang leeft. Hij reist op de Kolonisator door het universum, waar de mensheid de ene na de andere planeet koloniseert. Vladis verwenst zijn eeuwige leven, hij heeft alles al gezien en meegemaakt. Zijn leven is zinloos, de Oude Aarde is alleen nog een herinnering, zijn gedachten worden gevuld met de vergeefse zoektocht naar een buitenaardse, intelligente soort. Als hij Celestine redt, lijkt zijn leven even een andere richting uit te gaan.

Zijn broer Kaïn die ook Arkhaii is, heeft een heel andere carriére. Hij vecht tegen een zeer gevaarlijke vijand die gebruikt maakt van een technologie waar Kaïn nog niet eerder mee te maken heeft gekregen. Hij besluit zijn broer op te zoeken en vanuit de Kolonisator verder te opereren.

Raken Vladis en Kaïn verstrikt in het eeuwenoude geschil dat tussen hen bestaat, als broers? Wie is die gevaarlijke vijand die de mensheid uit wil roeien? Kunnen ze hier iets tegen beginnen of is dit het einde van hun onsterfelijke leven? Het einde van de mensheid zelfs?

Het verhaal is intrigerend en zit goed in elkaar, hoewel ik de theorie over de zwarte gaten die de vijandige schepen gebruiken om niet gezien te worden en de vijand te vernietigen wel enigszins in twijfel trek als technisch aspect. Maar als fictie is deze theorie een mooi gegeven. In het boek wordt het prachtig beschreven hoe de strijd in de ruimte wordt gevoerd en ga ik er heel ver in mee als lezer. De verschillen tussen mensen, het verschil van meningen, de verschillen tussen Arkhaii, Enkelingen en mensen, maken het verhaal boeiend en spannend.

Ik had al wel een vermoeden over wie uiteindelijk de tegenstander zou kunnen zijn, maar het boek bleef intrigeren en ik wilde graag verder lezen. Een knap verhaal met een belangrijke boodschap aan de mensheid.

Ik raad dit boek van harte aan, aan lezers die van science fiction houden. Ook aan lezers die van verhalen houden die zich in de toekomst in de ruimte afspelen.

 

Wat ik nu aan het lezen ben

Ik ben nu bezig met het bestuderen van Schrijven met het oerverhaal – Eisso Post – uitgeverij Augustus. Ook bestudeer ik De 36 dramatische situaties – Jan Veldman – uitgeverij Augustus en ik ben al een eindje op weg met het lezen van De bergbouwers van Metis Bidenk deel 1 – Oliver Sted – uitgeverij Zilverbron.

Johanna Lime

 

De Leesuitdaging van Hebban – Februari/Maart 2017

De Leesuitdaging van Hebban – Februari/Maart 2017

Geplaatst 9 maart 29017

Het is alweer maart 2017. Voor de leesuitdaging van Hebban heb ik nu in totaal vijf boeken gelezen van de 25 te lezen boeken voor dit jaar. Aan boek zes ben ik begonnen.

De eerste drie boeken stonden in het blog van januari.

Nummer vier en vijf komen nu aan de beurt, op 9 maart.

4 – De kronieken van magie – Boek 1 – De Heer van het Woud – Ian Laverman – Uitgeverij Zilverbron – Fantasy.

5 – De kronieken van Ulriach, de Waanzinnige – Deel 1 – Aïn, De dood van de halfling – Atalanta Nehmoura – Uitgeverij Books of Fantasy – Fantasy.

Zoals u ziet allebei boeken uit een serie kronieken.

Boek 4 – De kronieken van magie – Boek 1 – De Heer van het Woud – Ian Laverman

3 sterren recensie.

Dit boek is het eerste deel van een trilogie. In dit boek is de hoofdpersoon Delia, een jonge vrouw die een bijzonder soort magie bezit. Ze is samen met haar vriendin Lilith op weg voor een opdracht in een afgelegen dorp. Lilith kan pijlen oproepen en helpt Delia bij haar opdracht. Er gaan ook paladijnen mee en de verhouding tussen paladijnen en magiërs blijkt te wringen vanwege gebeurtenissen uit de honderd jarige oorlog.

Delia krijgt op de plaats waar ze haar opdracht moet vervullen een visioen. Ze ziet de godenwereld met een bron van magie die is verwoest. De god vraagt aan Delia om de bron te redden. Maar doordat ze zich verdedigen moet tegen een vreselijke vijand wordt haar eerste opdracht een ramp en wordt ze als gevangene van de paladijnen naar haar stad teruggebracht.

Daar besluit de raad van magiërs dat Delia en Lilith onschuldig zijn en onder invloed stonden van de vijandelijke magie. Delia moet op reis om de bron van magie te redden. Ze moet dus naar de godenwereld. Maar daarvoor is een groep krachtige magiërs nodig en ook gaan er toch weer paladijnen mee. Er wordt heel wat gereisd en gevochten in dit boek.

Het aantal magiërs en paladijnen dat meegaat op reis is niet alleen heel veel, waardoor het me af en toe duizelde tijdens het lezen. De magie die gebruikt wordt is zonder meer nogal ongewoon te noemen, wat het allemaal niet echt duidelijk maakt wat er onderweg nu precies gebeurt. Daarvoor zijn de omschrijvingen weer te vaag, ik kon het moeilijk visualiseren. De verhoudingen tussen de magiërs zelf is soms ook verre van vriendschappelijk. Door alle elementen die de schrijver in dit ene boek wilde stoppen leest het minder vlot.

Uiteindelijk vindt de groep de magiër Dillon die hen de weg naar de godenwereld moet wijzen. Maar Dillon kiest een weg die de hele groep in groot gevaar brengt. Delia vraagt zich dan ook terecht af of Dillon hen bij de godenwereld zal kunnen brengen of dat de stad die ze bezoeken met alle gevaren daarvan het einde van hun queeste zal zijn.

Ik vind het jammer dat er weinig ingegaan wordt op de karakters van de personages, het blijft allemaal wat oppervlakkig en afstandelijk. Er wordt meerdere malen verwezen naar de honderdjarige oorlog en naar een generatie magiërs die ongewone macht bezat en daar wilde ik wel meer over te weten komen, want dat maakte mij nu juist heel nieuwsgierig. Ook over de originele soorten magie die gebruikt worden door de groep wil ik graag meer te weten komen. Hoe werkt die precies? Het blijkt wel enigszins uit de gevechten maar toch had ik te weinig informatie. Ik hoop daarom dat dit in deel 2 en 3 van de trilogie duidelijk zal worden en dat ik meer te weten kom over hoe Delia en Lilith zich als personages voelen, wat hun achtergronden nu echt zijn en hoe ze zich gaan ontwikkelen.

Het einde van dit boek is heel spannend en er gebeuren erg aangrijpende dingen. Daar kon ik wel met de personages meeleven. Hopelijk houdt de schrijver dit in de vervolgen vol.

Boek 5 – De kronieken van Ulriach, de Waanzinnige – Deel 1 – Aïn, De dood van de halfling – Atalanta Nehmoura

4 sterren recensie.

Arktran is de kroonprins van Silkon. Op een dag wordt zijn land aangevallen en de koning, zijn vader, wordt vermoord. Arktran vlucht voor de vijand die het op hem voorzien heeft. Hij gaat op weg om de geheimzinnige tovenaar Elassar te vinden die hem kan vertellen hoe hij bij zijn moeder komen moet. Maar voordat de prins bij de tovenaar is, wordt hij aangevallen door wraaklustige elfen. Zij ontdekken dat Arktran niemand minder is dan hun neef, Aïn, de halfling. Zijn moeder is de elfenkoningin uit hun familie. Elassar raadpleegt het geheimzinnige boek van Ulriach de Waanzinnige dat vragen oproept over wie Aïn nu werkelijk is. Aïn moet verder, hij is de halfling uit het gedicht van de Zeven en daarom is zijn toekomst al voorspeld. Aïn krijgt te maken met elfen, tovenaars en vliegt zelfs op een draak om een kristal te zoeken.

Dit boek bevat een episch fantasyverhaal en dit is nog maar het begin, want na dit boek komen er nog meer. Zal het Aïn gaan lukken om de wereld te bevrijden van de duistere tovenaar die hem naar het leven staat?

Kronieken van magie en voorspellingen

Beide bovenstaande boeken gaan over barre tochten die de personages af moeten leggen om iets te leren en te kunnen groeien als persoon.

In de Heer van het Woud moet een groep paladijnen en magiërs naar de godenwereld trekken en daarvoor moeten ze eerst een magiër vinden die de weg erheen weet. De groep personages die met de hoofdpersoon meereist, is min of meer willekeurig samengesteld. Vanwege hun bijzondere magie. Dat betekent dan ook dat ze niet allemaal even goed met elkaar kunnen opschieten. Er wringt het een en ander, wat het verhaal interessant maakt en direct ook de aandacht van de oplettende lezer vraagt. Doordat het wringt tussen de personages, komen ze ook op plaatsen die gevaarlijk zijn en wordt er in dit boek veel gevochten.

In Aïn, de dood van de halfling, is het de prins die moet vluchten voor het kwaad. Hij zoekt hulp in de bossen, bij een vriend van zijn vader. Hij trekt met de zonen van die vriend verder naar het noorden. Onderweg komen ze bandieten tegen en dreigt er weer gevaar. Maar er is hulp van bondgenoten. Aïn trekt alleen nog verder naar het noorden en moet naar de toren waar de magiër Elassar woont. Maar voordat hij daar aankomt, lijkt het erop dat hij de halfling uit de titel van het boek is, die zal sterven. Het verhaal gaat echter verder. Aïn is de neef van de elfen die op wraaktocht zijn. Ze brengen hem bij zijn moeder. Maar wanneer hij de krijgskunst van de elfen leren moet, gaat hij met hen mee en krijgt een opleiding in de elfenmanier van vechten. Niet zonder dat er hindernissen moeten worden overwonnen.

Het boek van Ulriach de Waanzinnige die de toekomst heeft voorspeld, speelt een grote rol. Het is de rode draad in de queeste die Aïn moet gaan.

Beiden boeken vragen van de lezer van fantasyverhalen dat zij zich inleeft in de wereld waarin het verhaal zich afspeelt. Bij Aïn zit er een kaart in het boek van de landen waaruit de verbeeldingswereld bestaat. Soms helpt het om er een blik op te werpen tijdens het lezen.

Ik heb over deze twee boeken voor mijn gevoel langer moeten doen om ze uit te krijgen, omdat ik zo iemand ben die moet begrijpen waar het over gaat.

Atalanta Nehmoura heeft in haar boek gekozen voor de alwetende verteller als perspectief, toch kon ik vaak met Aïn meeliften en zag ik het vanuit zijn beleving. Maar ook alle andere personen om hem heen kregen een stem.

In de Heer van het Woud stond boven elk hoofdstuk vanuit welk gezichtspunt het verhaal geschreven was, dat gaf houvast, maar toch voelde ik er weinig bij. De actie leek belangrijker dan de gevoelens van de personages. Iets van de achtergrond werd wel gegeven, maar als echte begripsdenker zou ik meer willen weten over de wereld van De kronieken van magie. Misschien dat ik dat nog te lezen krijg in de delen 2 en 3 die ik ook heb aangeschaft. Dat hoop ik maar.

De uitdaging aangaan om Nederlandstalige fantastiek te lezen

Het boek dat ik nu aan het lezen ben, Fyrrlannor van Femke Dekker, gaat weer over magie, maar het is heel anders geschreven dan beiden boeken die hierboven staan. Het laat weer een totaal andere insteek van een schrijfster zien en dat is heel interessant.

Ik doe dit nu sinds ik in 2012 begon. Het lezen van Nederlandstalige fantasy, science fiction en horror. Ik vind dat er heel veel mooie verhalen zijn geschreven door onze auteurs. Wat mij betreft doen we echt niet veel onder voor vertaald werk uit het buitenland. We hoeven echt geen minderwaardigheidscomplex te hebben omdat we in een klein kikkerlandje leven dat niks te zeggen zou hebben in de grote wereld, zoals sommigen die graag boeken uit dit genre lezen nog steeds schijnen te denken. Ik vraag me af of zij wel voldoende vergelijkingsmateriaal hebben. Maar goed, ieder zijn smaak. Ik blijf voorlopig nieuwsgierig naar nog veel meer verhalen uit het genre en gelukkig komen er steeds meer van eigen bodem bij.

Ik ben dan ook erg benieuwd naar wat anderen straks over onze trilogie zullen schrijven in recensies, nadat deel 1 daarvan in april uit zal komen. Of ze onze boeken wel willen lezen of dat ze liever toch weer grijpen naar boeken van bekende schrijvers. Spannend.

Johanna Lime

 

De Leesuitdaging van Hebban – Januari 2017

Geplaatst 31 januari 2017

blog-van-januari-2017

Het is 2017. Ik ben de leesuitdaging van Hebban voor het tweede opvolgende jaar aangegaan. Ik heb me ingeschreven voor het lezen van 25 boeken. Geen korte verhalen meer, maar dikkere romans.

De eerste drie boeken voor dit jaar zijn gelezen.

1 – De boeken van Terra Fabula – Boek 1 – Het vergeten koninkrijk – Peter DeWillis – Uitgeverij Zilverbron – Fantasy.

2 – Een bloedovergoten dageraad – Anthonie Holslag – Uitgeverij Zilverspoor – Horrorbundel.

3 – Claire –Emma Leads – Uitgeverij Zilverbron – Romantiek.

Zoals u ziet drie geheel verschillende boeken om het jaar mee te beginnen.

boeken-januari-2017

Boek 1 – De boeken van Terra Fabula – Boek 1 – Het vergeten koninkrijk – Peter DeWillis

4 sterren recensie.

Dit boek begint in Londen in het jaar 1897 en gaat over twee kinderen, Martha en William die in een groot huis wonen met bedienden. Hun ouders reizen veel en hebben een belangrijke bijdrage geleverd aan het museum waar de kinderen in het begin van het boek op hen wachten. Hun ouders moeten alweer op expeditie en ze beloven deze keer niet lang weg te blijven. Maar dan komt het vreselijke nieuws dat hun schip op zee is vergaan. Wat moet er nu gebeuren met William en Martha?

Het boek is intrigerend en leest vlot, het boeit zo dat je het moeilijk weg kunt leggen.

Er gebeuren vreemde dingen. Twee wel heel excentrieke dames komen de kinderen halen, ze beweren de tantes te zijn van William en Martha en ze nemen hen mee naar hun eigen woning. Die bevindt zich op een erg vreemde plek en de tuin die bij hun huis is, is al even excentriek als de tantes zelf. Dan krijgen William en Martha te horen over het vergeten koninkrijk, een magisch rijk waarvan zij de erfgenamen zijn en ook de enigen die dit rijk kunnen redden.

Ze gaan op reis op reis, met een fantastisch vreemde koets en met de boot van een wonderlijke kapitein. Ze komen op plaatsen die erg tot de verbeelding spreken en ontmoeten diverse fantasiewezens.

Het boek staat bol van de vervreemdende en fantasierijke gebeurtenissen, soms gaat het wel erg snel en dat is ook direct de reden waarvoor ik er vier sterren aan geef en geen vijf.

Sommige dingen hadden nog wel wat langer uitgewerkt mogen worden wat mij betreft en ik houd niet zo van open eindes. Maar dit zal er vast mee te maken hebben dat dit boek de eerste van een hele serie is. Ik verwacht dat er in het tweede deel op doorgegaan wordt en ben benieuwd naar de verdere belevenissen van het tweetal.

Ik wil het boek aanraden aan jeugdige lezers en aan iedereen die van fantasy houdt. Lees vooral ook de handleiding van professor DeWillis, want anders gebeuren er misschien met dit boek gekke dingen tijdens het lezen.

Hebban heeft voor 2017 een checklist waar op aangetekend wordt in welke landen de lezer is geweest tijdens het lezen van boeken. Ik heb daar als liefhebber van fantasyboeken een draai aan gegeven door ook fantastywerelden op mijn lijst toe te staan. Na het lezen van boek 1 kan ik Groot-Brittannië en Terra Fabula afvinken.

 

Boek2 – Een bloedovergoten dageraad – Anthonie Holslag

4 sterren recensie.

Een Bloedovergoten dageraad is een bundel met korte horrorverhalen, vanuit het gezichtspunt van wat angst met de psyche doet en hoe onwerkelijk de wereld er dan uitziet. Het thema van dit boek is de doodsangst. De schrijver werd slachtoffer van zinloos geweld en de verhalen zijn daarom ook redelijk autobiografisch van aard. Er zit volgens mij heel wat magisch realisme in deze verhalen.

Dit soort horrorverhalen ligt meestal buiten mijn comfort zone, maar tijdens het lezen van “Een bloedovergoten dageraad” werd ik gegrepen door de schrijfstijl. Anthonie sleepte me er doorheen en de vreemde gebeurtenissen en achterliggende boodschappen intrigeren me enorm. Als horrorboek vind ik dit boek iets heel speciaals hebben.

Om beter te begrijpen hoe de schrijver ertoe gekomen is om deze verhalen te bundelen, is het handig als je het voorwoord leest waarin beschreven wordt wat er met hem gebeurd is en waarom zinloos geweld zo’n impact heeft op iemands leven. De verhalen die mij als lezer het meeste deden waren: Moordplekken, Familiegeheimen, Zwarte aura, Bloedvlekken, Een bloedovergoten dageraad en Het grote eindexamen. Ik houd er niet van verhalen te lezen over zombies of enge wezens in rode mantels, voor mij waren die verhalen het minst interessant. Voor lezers die zich interesseren voor wat zinloos geweld, psychotherapie en het gebruik van medicijnen om angsten te verdringen met een mens kan doen, is dit boek een aanrader.

De volgende landen heb ik na het lezen van dit boek af kunnen vinken voor Hebban: Nederland en Duitsland.

 

Boek 3 – Claire –Emma Leads – Uitgeverij Zilverbron – Romantiek.

3 sterren recensie.

Claire is een romantisch verhaal dat zich afspeelt in Séte, in Frankrijk. Haar nakomelingen vinden een schrift op zolder dat haar verhaal bevat. Als lezer kom je daarna direct in 1839 terecht bij de hoofdpersoon Claire. Ze krijgt een baan bij het modehuis Maison Hanon. Haar leven is vanaf die tijd een aaneenschakeling van successen, totdat ze op een dag wordt omvergeduwd en een pakje vindt. Dan gebeuren er spannende dingen. Er wordt ingebroken en haar hele leven verandert.

Claire krijgt te maken met verschillende families in Séte en wordt verliefd op de zoon van een van die families. Maar voordat ze kunnen trouwen, ontdekt ze iets heel bijzonders.

Op het eind van het boek komt het verhaal weer even terug bij de nakomelingen die in onze tijd leven.

Dit is een boek dat op enkele spannende gedeelten na ontspannen leest. Er hadden wat mij betreft meer conflictsituaties in mogen zitten en na de persoonlijke gesprekken met de schrijfster waarin ze vertelde hoe ze aan dit verhaal gekomen is, had ik er iets heel anders van verwacht. Voor liefhebbers van romantiek is dit een mooi verhaal.

Tijdens het lezen ven dit boek, kwam ik in Frankrijk en even ook in Italië.

 

Studieboeken voor 2017

studieboeken-2017-1

De boeken die op dit plaatje staan zijn voor 2017 onze studieboeken.

1 – Aspergirls – Rudy Simone – Een wegwijzer voor meisjes en vrouwen met het syndroom van Asperger – Uitgegeven bij Hogrefe

Dit boek zijn we aan het bestuderen omdat we verschillende raakvlakken vinden met wat er in ons leven is voorgevallen en we willen sommige ideeën toetsen voor het schrijven van een nieuwe roman. Dit boek kan daarbij als achtergrondinformatie dienen.

2 – De erfenis van de goden –Walter Papst – Onze oorsprong in het heelal – Uitgeverij Areopagus

Dit boek bestuderen we ook voor deze roman. We hebben een idee maar nog niet genoeg informatie om het aannemelijk te maken. Vandaar dat we eerst dit boek doornemen.

3 – Schrijven met het oerverhaal – Eisso Post – Hoe gebruik je thema’s uit sprookjes, mythen en sagen – Uitgeverij Augustus

Dit boek zijn we aan het doornemen als achtergrondinformatie en als studieboek voor het schrijven.

4 – Het grote schrijf-doe-boek – Louis Stiller – 365 oefeningen, tips en ideeën voor een heel jaar schrijven – Uitgeverij Atlas Contact

Uit dit boek willen we dit jaar een aantal schrijfoefeningen halen om daarmee weer nieuwe verhalen te generen of om schrijftechnieken te oefenen.

Johanna Lime