Een interview met Johanna Lime door Bookstamel

27 september 2019

Melanie, de boekenblogger van Bookstamel heeft mij geïnterviewd!

Lees het originele bericht hier.

Op Facebook plaatste Melanie vandaag het interview. Ze schreef er dit boven: Ik had een zeer openhartig interview met Marjo Heijkoop die samen met Dinie het gezicht achter Johanna Lime is. Helaas is Dinie overleden en moet Marjo alleen door. We hebben het o.a. over hoe het is om nu alleen verder te moeten schrijven, maar ook over hoe het was om samen een boek te schrijven.

Super bedankt voor je openhartigheid Marjo Heijkoop. Ik heb je vragen met heel veel bewondering gelezen.

Ik plaats het interview ook hieronder op mijn website.

Hallo lieve lezers van Bookstamel,

Vandaag is het weer tijd voor een nieuw interview. Deze keer met niemand minder dan Johanna Lime. Een fantasy auteur. Houden jullie eigenlijk van het fantasy genre? Volgens mij is het namelijk echt een genre waar je van houdt of juist helemaal niet. Ik vind het zelf heerlijk om me helemaal te verliezen in een andere wereld en wezens te ontdekken die normaal helemaal niet zouden kunnen bestaan. Maar goed, tijd om naar het interview te gaan. Zitten jullie er klaar voor? Daar gaan we dan.

Hoe zijn jullie ooit bij het fantasy genre terecht gekomen?

Als kind hielden wel al veel van sprookjes en ik herinner me goed het boekje over Arretje Noff die een draak verslaat (mijn eerste boekje over een draak).
We gingen met een tante naar de Efteling toen het sprookje van de Indische Waterlelies er pas was. Dat vonden we prachtig, net als het sprookjesbos.
Verder speelden Dinie en ik samen allerlei rollenspellen uit als we bij elkaar kwamen.
Dinie ontdekte science fiction het eerst, ze las boeken uit de bieb. Ik volgde haar voorbeeld en ging ook op zoek. Ik vond de boeken van Clifford D. Simak, A.E. van Vogt en Zelazny mooi. Veel keus was er in die tijd nog niet en alles was vertaald.
Dinie en ik verzonnen een eigen fantasywereld met verschillende personages. We hadden al gauw een heel planetenstelsel bedacht.
Natuurlijk vonden we ook tv series als The Thunderbirds, Star Trek, Blakes 7 en films als Star Wars geweldig.
En we speelden RPG spellen op de computer.
Fantasy en science fiction vonden we fascinerend, spannend, anders dan normaal.

 

Waar haalde je de inspiratie voor de vergeten vloek vandaan?

De zeven soorten magie die we in onze boeken gebruiken komen bij RPG spellen vandaan. We hebben ze aangepast en er een magisch systeem voor onze boeken van gemaakt.
De Avatars zijn ontstaan doordat we gingen filosoferen over religie en verre reizen maakten. We bezochten boeddhistische en hindoetempels in Azië. We lazen veel over andere goden en godinnen en gebruikten die voor in onze dagboeken. Later werden het onze eigen verzonnen Avatars.
We studeerden astrologie en lazen over paranormale zaken. De magiërs die wij in onze boeken hebben, komen oorspronkelijk van de aarde. Maar omdat wij vaak als buitenstaanders werden gezien, verzonnen we een verhaal waarbij mensen die konden voorvoelen wat voor rampen er zouden komen, verbannen werden met een ruimteschip. Ze crashten op de godenplaneet Eibor Risoklany, waar de Avatars leefden, samen met de draken. Daar kregen de mensen hun magie van de goden. Maar ze hadden helaas een al te menselijke eigenschap, namelijk machtshonger. Daardoor ontstonden er steeds gevechten tussen de verschillende magische families. Toen de goden dat beu werden, spraken ze de vloek uit.
In Schimmenschuw leven de zeven magische dynastieën nog bij elkaar op een planeet, maar in de De Vergeten Vloek trilogie zijn ze door de vloek uit elkaar gehaald. Er is een disharmonie in de bevolking ontstaan en de magie in het koninkrijk Laskoro is bijna vergeten. Op Berinyi waar de elementenmagiërs heen verbannen zijn, is het er nog wel, maar daar is weer een probleem met zonen van de hogepriesteressen die vroeg sterven.
Afijn, het is een verhaal dat in de loop van de tijd steeds verder is uitgegroeid totdat het een hele wereldbouw omsloeg. En die breidt zich net als ons helaal steeds een stukje verder uit, want door erover te gaan schrijven kwamen er gaandeweg weer nieuwe ideeën bij. De personages waar we onze dagboeken van hebben geschreven zijn eigenlijk de vrienden die we in het gewone leven nooit gekregen hebben.

 

Hoe is het om samen een boek te schrijven?

Dat is heel fijn want je kunt je gedachten met elkaar bespreken en Dinie en ik vulden elkaar perfect aan. Dinie wist veel over allerlei onderwerpen en was geïnteresseerd in astronomie. Ik ben weer meer geïnteresseerd in de beweegredenen van mensen en de psychologie achter de dingen. Als we samen gingen brainstormen kwamen er altijd leuke nieuwe ideeën die we gebruiken konden. Ik schreef meestal en als er een hoofdstuk af was, las Dinie het hardop voor en keken we of alles klopte. Soms kwam er wat bij, soms vonden we iets toch niet zo passen en werd het weer geschrapt. Dinie deed de research als ik aan het schrijven was en ik maakte de planning. Dinie was meer van het overzicht en ik van de details.

 

Vind je het niet ontzettend moeilijk dat je nu alleen moet gaan schrijven?

Het is echt heel jammer dat Dinie er nu niet meer is. Nu moet ik alles alleen doen en soms kost het me even om weer genoeg moed te verzamelen om verder te gaan. Soms ben ik ook te kritisch en wil ik een eerste versie al perfect hebben. Ik moet mezelf inprenten dat ik creatief mag zijn en dat de fouten later worden rechtgezet, bij het herschrijven. Als ik echt in een ‘flow’ zit, waarin de ideeën stromen en het verhaal achter elkaar op het scherm verschijnt, vergeet ik alles om me heen. Dan geniet ik echt. Mijn koffie wordt dan koud en ik vergeet dat het tijd is om eten te gaan koken. Ik kan me geen leven voorstellen zonder schrijven of tekenen. Dat hoort gewoon bij mij.

 

Je boeken worden uitgegeven bij Zilverspoor hoe ben je bij deze uitgeverij terecht gekomen?

We zijn bij Zilverbron terecht gekomen nadat we in 2012 meegedaan hadden aan de manuscriptenwedstrijd van Luitingh Fantasy en Magic Tales. We hadden deel 1 van de trilogie geschreven en zochten een uitgever. Maar voor de wedstrijd moesten we een op zichzelf staand verhaal schrijven. Dat werd Schimmenschuw. En dat is maar goed ook, want als we het manuscript voor deel 1 van de trilogie toen hadden opgestuurd naar uitgevers, was het niets geworden.
Schimmenschuw hebben we op Keltfest gepitcht bij Cocky van Dijk en na het nog een aantal keren herschreven en verbeterd te hebben is het manuscript door Jos Weijmer geaccepteerd en konden we het bij Zilverbron uitbrengen. Wat waren we trots!
En nadat Schimmenschuw uitgekomen was, hebben we met Cocky op het muurtje bij het kasteel van Elfia Arcen vergaderd en kregen we de contracten voor drie boeken van trilogie De Vergeten Vloek. Deel 1 en 2 zijn al uit, deel 3 komt in april 2020. Geweldig fijn!

Heb je naast Dinie ook al eens samengewerkt met andere auteurs?

Nee, Dinie en ik voelden elkaar geweldig goed aan, soms zeiden we op precies hetzelfde moment hetzelfde. Ik heb tijdens mijn studies wel met anderen samengewerkt en dat ging vaak goed. Dus misschien is het een idee om ooit nog met een collega-auteur samen een boek te schrijven. Het lijkt me wel leuk om te doen.

 

Met welke auteur zou je graag eens samen willen werken?

Met Gaby Raaijmakers of Silvia Rietdijk lijkt me dat wel leuk. Met hen heb ik soms fijne gesprekken op de beurzen en ik vind hun boeken ook geweldig fijn om te lezen. In de Zilverfamilie zitten trouwens nog wel meer leuke collega’s met wie ik weleens samen wat zou willen schrijven. Op de Facebookpagina Zilverboekenclub werk ik ook al samen aan de posts daar, met Kim ten Tusscher, Sebastiaan Koen en Natascha van Limpt. Dat gaat ook prima.

 

Welke boeken lees je zelf graag?

Tegenwoordig zijn dat de boeken van Nederlandse en Belgische auteurs in het fantasy en science fictiongenre. Ik heb sinds 2012 steeds boeken gekocht bij Zilverbron en Zilverspoor en heb al heel wat gelezen van mijn collega’s. Echt geweldig om werk in oorspronkelijk Nederlands te lezen. Ik heb ook boeken gelezen van Adrian Stone en van andere collega-auteurs. Schrijvers die ik echt geweldig vind, zijn Mark Doornbos, Robert Bijman, Kim ten Tusscher, Cocky van Dijk, Kelly van der Laan, Peter van Roermund, Anaïd Haen en Django Mathijsen, en zo kan ik nog wel even doorgaan. Ik geniet echt van deze boeken.

 

Wie was je grote voorbeeld toen je jonger was?

Ik heb Een zomerzotheid van Cissy van Marxveld zo ongeveer stuk gelezen, maar dat was in een tijd dat ik op iedereen verliefd was. De boeken van Star Wars vond ik wel wat. Verder las ik vroeger bijna geen leesboeken maar meer semi-wetenschappelijke studieboeken. Ik volgde een serie met Joseph Campbell op Teleac, over mythe en bewustzijn, die vond ik echt helemaal te gek. Nu ben ik weer terug bij mijn voorkeur uit mijn tienerjaren en lees ik fantasy en science fictionboeken, maar dan van Nederlandstalige auteurs.

 

Welke boodschap zou jij de lezers van je boeken graag willen meegeven?

Laat je niet gek maken door wat anderen over je denken. Het is niet verkeerd om dingen aan te voelen en te dromen over andere werelden. Jij verdient net als iedereen een plek in de wereld. Je mag er zijn. En als je even wilt ontspannen, dan mag dat. Pak en boek en verruim je horizon.

 

Hoe lang doe je ongeveer over het schrijven van een boek?

Als ik me echt druk maak en het plot is al goed doorgedacht en in een schema terecht gekomen, kan de eerste versie er in drie tot zes manden staan. Maar dan komt het schaafwerk en volgen er nog een paar herschrijfronden. Als het manuscript is opgestuurd volgen er meerdere redactierondes, dus in totaal duurt het ongeveer anderhalf jaar voordat een boek uitgegeven is. Het ligt er ook aan met hoeveel projecten ik bezig ben, soms komen er korte verhalen tussendoor.

 

Wie heeft de covers van de vergeten vloek gemaakt?

Welke covers er op de boeken komen, wordt bepaald door de uitgeverij die ze opzoekt op Shutterstock. Daar staan mooie afbeeldingen van allerlei kunstenaars. Ik ben heel blij met de draken en heb die wel gevraagd. De Gouden Draak is de god van Laskoro, de Zwarte Draak (die op de kaft rood werd omdat het anders te knallerig werd voor een kaft als de Rosettenevel op de achtergrond had gemoeten) is de god van Berinyi. In boek 3 komen ze samen en hopelijk komen er dan twee draken op de kaft.

 

Voor de lezers die de boeken van Johanna Lime nog niet kennen wat kunnen ze verwachten van de boeken?

Ze kunnen verwachten boeken te lezen over een wereld die zich uitstrekt van het sterrenbeeld Taurus (Stier), door Orion en zo naar Monoceros( De Eenhoorn waarin de Rosettenevel zich bevindt). De verhalen gaan over mensen zoals jij en ik die in een koninkrijk leven met magie, tempels met goden, verschillende rassen, ruimtevaart en techniek, problemen met de samenstelling van de bevolking, politieke tegenstellingen enzovoorts. Het gaat over van alles wat er mis kan gaan, van jaloerse zussen tot een oorlog met een vreemd volk dat je energie wil stelen en onzichtbare ruimteschepen toe. De hoofdpersonen moeten oplossingen bedenken en beslissingen nemen die consequenties hebben voor het hele volk. Het is een fantasywereld maar hij lijkt veel op onze wereld. Ze zijn een stukje verder met sommige zaken, met andere misschien weer niet. Lees het als een avontuur.

 

Waar zou je nog graag eens een boek over schrijven?

Ik wil het boek waaraan ik bij een cursus over autobiografisch schrijven begonnen was verder af zien te krijgen, maar ik moet er nog eens heel goed over nadenken welke belangrijke thema’s ik daarin kwijt wil. Het gaat over twee eigenwijze vrouwen die als studiemateriaal dienen voor twee aliens die komen kijken hoe de mensen zich sinds de piramides van Egypte hebben ontwikkeld.

Verder wil ik het beginverhaal op aarde over de paranormaal begaafde mensen schrijven die vanwege hun profetische boodschappen worden verbannen en op een andere planeet crashen met hun ruimteschip.

 

Daar komen ze dan: de keuzevragen.

Welk antwoord kies jij en waarom?

 

Fantasy of werkelijkheid?

Fantasy, want daar heb ik vrije keuzes.

Alleen of Samen?

Op het moment alleen, misschien ooit weer eens samen.

Bestseller of Een boek geschreven uit je hart?

Een boek geschreven uit mijn hart met fijne mensen die het willen lezen.

Fietsen of Wandelen?

Fietsen met de wind langs je oren onder een typisch Hollandse wolkenlucht.

Recensie van je lezers of Recensie van een belangrijke pief?

Ik heb het niet zo op piefen, dus kies ik voor lezers met een eerlijke feedback, want daar kom ik als schrijver mee verder.

Avondeten of Ontbijten?

Avondeten, omdat het warm is, aangenaam ruikt en heerlijk smaakt.

Zoet of Hartig?

Het probleem is dat ik van allebei houd.

Lezen of Schrijven?

Dat gaat hand in hand, om te kunnen schrijven moet je ook veel lezen.

 

Bedankt voor het leuke interview! Ik heb er enorm van genoten.

Liefs, Melanie

En jij bedankt voor het interview, Melanie!

Groetjes van Johanna Lime

Over de helft – week 2 van CampNaNoWriMo 2019

13 juli 2019

De tweede week van CampNaNoWriMo

In de tweede week van CampNaNoWriMo heb ik hoofdstuk 9 tot en met hoofdstuk 16 herschreven. Ik ben bezig met Versie 4, het herschrijven van Versie 3. Dit doe ik voor deel 3 van De vergeten vloek. De werktitel is Schamel verbond, wat misschien ook de werkelijke titel zal worden. Het is me gelukt om elke dag een hoofdstuk af te krijgen. Ik mag CampNaNoWriMo over 6 dagen pas valideren, maar ik ben al lang voorbij de 50.000 woorden gekomen. Dus CampNaNoWriMo heb ik voor 2019 al gewonnen, dat is wel zeker.

Iedere dag een hoofdstuk, ook de tweede helft van juli nog

Om het hele manuscript voor augustus te hebben herschreven moet ik volhouden. Dat betekent dat ik iedere dag een hoofdstuk aan moet pakken. Er mag dus eigenlijk niets anders tussen komen, want het kost me elke dag drie tot zes uur aan schrijfwerk.

Aanstaande maandag komt mijn broer in Nederland vakantie houden. Hij is bijna het hele jaar in Maleisië. Hij woont en werkt in Kuala Lumpur. Dus ik zie al aankomen dat ik de rest van CampNaNoWriMo niet meer zo intensief door kan werken als ik tot nu toe heb gedaan. Natuurlijk wil ik bijpraten met Eldert en een leuke tijd met hem beleven tijdens de weken dat hij hier logeert.

Ik heb hoofdstuk 16 vandaag af gekregen en ik maak me er zorgen over dat het manuscript weer langer is geworden. Ik dacht dat herschrijven schrappen zou worden, want dat zou de regel moeten zijn volgens de meeste artikelen die ik over schrijven weleens onder ogen krijg. Maar het gaat bij Johanna Lime weer net als altijd. Herschrijven betekent voor mij dat er hier een aantal woorden meer bij komen en dat er ergens anders veel minder woorden worden geschrapt. Per saldo komen er dus steeds meer woorden in het manuscript. Deel 3 van De vergeten vloek wordt alweer een dikke pil.

Dit verhaal is nogal uitgebreid en alle eindjes moeten netjes aan elkaar geknoopt worden. Ik kan me niet veroorloven om rode draadjes los te laten hangen. Waaraan begonnen was moet worden afgerond. Dus het gaat er nog om spannen of ik aan de eisen van het contract ga voldoen.

Wat ik inmiddels wel echt zeker weet is dat de hoofdstukken die ik tot nu toe doorgenomen heb allemaal iets bijdragen aan het verhaal en aan hoe Dinie en ik het bedacht hebben. Ik vind dus dat die hoofdstukken ook echt in het boek moeten komen.

De komende weken wordt het extra opletten of er geen herhalingen in staan, want dat zou betekenen dat ik toch wel iets kan schrappen. Wat ik tijdens dit proces wel weer merk, is dat je als schrijver constant bezig blijft. Stukken tekst die maanden geleden opgeschreven zijn worden met redigeren toch net weer ietsje strakker en beter. Vaagheden worden weggewerkt. De zinsvolgorde verandert net een stukje zodat het vlotter leest. En na de redactie van de korte verhalen met Tamara wordt het net weer iets actiever. Dat is het leuke van het schrijversvak, je bent er nooit mee uitgeleerd.

Ik wil dit boek netjes afronden, zorgen dat de trilogie een mooi rond verhaal is. Nog wat verzinnen voor een opdracht of een nawoord, iets over Dinie. Dat zal best weer lastig te verwoorden zijn, maar ik vind dat er iets in moet komen voor haar.

Een kaart heb ik al getekend en daar ben ik reuze blij mee. Hij is volgens mij heel goed gelukt. Hopelijk mag hij van de uitgever in het boek komen en voldoet hij aan de eisen van de drukker. Maar een sterrenkaart heb ik volgens mij in geen enkel ander boek ooit nog ontdekt. Jullie wel?

 

Zoekwerk

En dan is er weer het nodige zoekwerk voor de toekomst. Want tijdens het schrijven kom ik dingen tegen die mijn inspiratie voor een nieuwe trilogie aanwakkeren. Ik moet soms zoeken in de aantekeningen die in de computer staan. Hoe was het ook alweer precies? En af en toe ook in de dagboeken van de personages. Want ja, waar ligt Corona Stella nou ook al weer? Moet dat ook nog op de kaart erbij getekend worden, want als dat moet ben ik er nog niet mee klaar. En waar is Swanase? Waar is het koninkrijk Calliope van Philippe Bollophar? In welk sterrenbeeld ligt het? Waar kwamen die zwarte elfen dan vandaan? Als ik de sterrenkaart voor me heb, in welke richting moet ik dan gaan om de Terranen te vinden? En waar komen de Quarandonianen en Fryeterianen vandaan? Daar krijgen de Berinezen natuurlijk weer mee te maken in de volgende trilogie.

De volgende trilogie? Ja, nu dit verhaal wordt afgerond begin ik alweer plannen te maken voor een volgende generatie. Want echt, dit was nog maar het begin. Dinie en ik hadden van de kinderen en kleinkinderen van deze personages ook al iets geschreven. Om daar romans van te maken terwijl er al schrijvende aan ‘De vergeten vloek’ al zoveel veranderd is … Dat wordt een mooie uitdaging! Ik zie weer nieuwe mogelijkheden … Zal ik maar vast gaan plotten?

Ho, stop! Niet te veel tegelijk. Eerst maar eens zorgen dat er elke dag daadwerkelijk een hoofdstuk herschreven wordt voor deze versie van het verhaal. Later zien we wel weer verder.

Marjo houdt u op de hoogte.

 

Groeten van Johanna Lime.

Overzicht Smashwords NL uitgaven na redactie in 2018

21 december 2018

De volgende korte verhalen van Johanna Lime hebben tussen augustus en december 2018 het proces doorlopen van een gedegen hoofdredactie, in samenwerking met Tamara Geraeds.

Ze zijn opnieuw gepubliceerd als e-book op Smashwords.

Hier te vinden: https://www.smashwords.com/profile/view/JohannaLime2

De nieuw uitgegeven e-books en de na redactie vernieuwde publicaties, zijn te herkennen aan de ISO-code NL op de kaft. Sommige verhalen die vertaald zijn naar het Engels hebben EN op de kaft staan.

Hier een overzicht van de e-books die al door de redactie heen gekomen zijn.

Korte verhalen voor de jeugd

Korte verhalen voor lezers vanaf 15 jaar

Korte verhalen die passen bij onze fantasyromans

Korte verhalen voor volwassenen

In 2019 staan er nog meer korte verhalen op de planning voor een hoofdredactie, die zullen hier weer bij komen staan zodra ze gepubliceerd zijn.

Overzichten van drie jaren Leesuitdaging

Negende blog voor de Leesuitdaging van 2018

Geplaatst 10 december 2018

Voordat in september 2015 ons debuut Schimmenschuw uitkwam, kochten we al boeken op verschillende festivals waar Nederlandse uitgeverijen in het fantasygenre stonden. We hadden begrepen dat het lezen van boeken van andere schrijvers zou kunnen helpen wanneer je zelf ook schrijver was. Bovendien was het altijd gezellig om onze collega’s bij Zilverbron te ontmoeten op evenementen waar we ons ook nog konden vergapen aan de prachtige kostuums. Er ging in die tijd een hele nieuwe wereld voor ons open. Ook lazen we dus steeds regelmatiger weer eens een boek en dat beviel goed.

Sinds Hebban in 2016 begon aan de Reading Challenge (op zijn goed Nederlands), en we ontdekten dat Goodreads die ook had, was het hek helemaal van de dam. Tegenwoordig houdt Marjo ieder jaar bij wat ze heeft gelezen en schrijft ze ook recensies van de door haar gelezen boeken. Zo langzamerhand komen die niet alleen op Goodreads en Hebban te staan, maar ook  hier

Het is misschien wel leuk om een overzicht van de afgelopen drie jaren te laten zien, dus hebben we die in een paar afbeeldingen bij elkaar gezet.

In 2016 waren het nogal veel titels, maar dat kwam vooral doordat er twaalf Splinters bij zaten, korte verhalen die per maand uit kwamen en waar we een abonnement op hadden. Verder waren er heel wat mooie romans om te lezen, zat er een studieboek bij en las Marjo in 2016 overdag twee boeken vanaf haar beeldscherm, terwijl ze normaal overdag met schrijven bezig is en dan ’s avonds pas tijd heeft om te lezen. Zo kwam ze dus in 2016 aan 35 boeken.

In 2017 waren de te lezen boeken gemiddeld wel wat dikker en bovendien was Marjo overdag druk bezig met schrijven. Ze volgde een cursus bij Marjon Sarneel. Aspergirls was een boek dat werd gelezen voor onderzoek, er zat weer een studieboek over schrijven bij, maar verder waren er fijne romans om in weg te kruipen. Eind 2017 was de stand 21 gelezen boeken.

In 2018 was het de bedoeling om 25 boeken te lezen, maar dat is net als in 2017 niet gelukt. Er zaten een paar boeken bij die nogal veel tijd vergden om uitgelezen te krijgen, maar het was een geweldig fijn leesjaar. Nog een pagina of 50 uit het laatste boek en dan is Marjo klaar voor deze Leesuitdaging. Ze heeft alle reden om er nooit meer mee te stoppen. Boeken lezen is geweldig leuk!

Misschien dat het in 2019 dan eindelijk gaat lukken om echt 25 romans te lezen.

 

Na de NaNoWriMo – Korte verhalen vernieuwd – Adventactie bij de Zilverboekenclub

01 december 2018

NaNoWriMo – november is voorbij.

We hebben in totaal 77.371 woorden staan voor deel 3 van onze trilogie. 26.251 woorden van oktober en 51.120 woorden van november. De proloog en de hoofdstukken 1 tot en met 19 zijn af, in hoofdstuk 20 staan een paar honderd woorden. Tweederde van het manuscript is klaar, maar grote kans dat sommige scènes gewist gaan worden, want tijdens het schrijven begon het plotschema te rammelen. Ja, echt.

Nee, dit is niet goed. De chronologie moet anders, het ritme moet anders, we moeten weer terug naar de tekentafel. Scènes van latere hoofdstukken verschuiven naar een paar hoofdstukken daarvoor. En als dat gebeurt, wat betekent het dan voor de rest? Doorgaan heeft weinig zin, eerst moet het plotschema weer kloppen. Zelfs de keerpunten blijken anders te zijn. Het verhaal heeft ons in zijn ban, het stuurt ons onvermoede kanten uit.

Nu eerst maar even afstand nemen voordat we verder gaan. Puzzelen en brainstormen is weer nodig, daarna de zaak op zijn plek zetten en dan pas doorschrijven. Gelukkig hebben we nog een aantal maanden voordat het manuscript moet worden ingeleverd.

Redactiewerk korte verhalen – vernieuwde en nieuwe e-books

Samen met Tamara Geraeds zijn we vanaf 20 augustus tot en met 29 november druk bezig geweest met de redactie op onze korte verhalen die als e-books zijn gepubliceerd op Smashwords. De verhalen krijgen nu een echte doelgroep en een ISO-code (NL voor Nederlands en EN voor Engels) op de kaft.

Er staan tot nu toe al acht van deze korte (verbeterde) verhalen op onze Smashwords pagina, hier: Johanna Lime op Smashwords

Hieronder een overzicht.

Zodra een e-book in het Nederlands (opnieuw) is gepubliceerd, start Dinie met vertalen naar het Engels en dan kijkt Marjo het na en doet de opmaak. Vervolgens gaat het bestand naar twee familieleden in Australië die het controleren op Engels taalgebruik zoals zij dat gebruiken. Zij zijn dus onze reviewers. Het verhaal knapt er lekker mee op en wordt daarna pas gepubliceerd. Omdat dit langer duurt, staan er daarvan nu vijf verhalen op Smashwords.

Maar we zijn van plan om alle verhalen ook naar het Engels om te zetten.

Hier het overzicht van de vertaalde verhalen op Smashwords.

Met de redactie van Tamara zijn we nog wel even zoet, want in 2019 komt er ook nog een serie van zeven nieuwe verhalen bij. Bovendien hebben we nog een aantal te gaan voordat alle verhalen die al eerder gepubliceerd waren vernieuwd zijn.

We zijn erg gelukkig met de resultaten.

Adventactie bij de Zilverboekenclub

Samen met veel van onze collega’s van Zilverbron/Zilverspoor doen we mee aan de Adventkalender op de Zilverboekenclub van Facebook.

Wilt u een mooi fantasyboek winnen? Ga daar dan zeker in deze donkere dagen voor kerst eens een kijkje nemen en doe mee aan de verlotingen. U hebt steeds vijf dagen de tijd om met een bepaalde verloting mee te doen, voordat er weer een nieuw boek verschijnt. Zo maken we er als Nederlandstalige auteurs van het genre met u samen een gezellige maand van!

Zilverboekenclub op Facebook

Veel succes met de verloting!

 

Groeten van Johanna Lime

E-book Liefde en aandacht doen wonderen

30 november 2018

Nieuwe versie van ons e-book Liefde en aandacht doen wonderen.

E-book 2018 – Copyright Johanna Lime

Geschreven door Johanna Lime

Voor lezers vanaf 15 jaar

Hoofdredactie Tamara Geraeds

Kaft getekend door Marjo Heijkoop

Directe link naar het e-book: https://www.smashwords.com/books/view/598830

Prijs $ 1.99

Samenvatting verhaal:

Cadi ervaart stress bij haar werk in de ouderenzorg. De toestand wordt er niet beter op, er is steeds minder personeel. Cadi ziet vreemde dingen gebeuren. Ze begint haar werk te haten. Ze gaat tijdens haar lunchpauze de tuin in om te overdenken waarvoor ze ook al weer in de zorg wilde werken. Dan komt ze bij de vijver en belandt in De Droomtijd bij de Ngadjuri Aboriginals in Australië. Daar beleeft ze een avontuur met twee jagers die een heks en twee wilde honden moeten verslaan. Cadi beleeft een spannend avontuur en leert een wijze les.

Dit verhaal is een combinatie maatschappijkritiek, inspiratie uit een tekening en een bewerkte Aboriginal mythe. Johanna Lime heeft door de woestijn van Australië gereisd en daardoor is dit verhaal ook gestoeld op haar eigen reiservaringen.

(NL)

SMASHWORDS EDITIE

Dit e-book is uitsluitend voor uw persoonlijke plezier. Het mag niet worden doorverkocht of doorgegeven aan iemand anders. Als u dit boek wilt delen met iemand anders, koop dan alstublieft een extra exemplaar voor elke ontvanger. Als u dit boek leest en u hebt het niet gekocht, of het was niet gekocht voor uitsluitend uw gebruik, ga dan alstublieft naar Smashwords.com en schaf uw eigen exemplaar aan. Dank u voor het respecteren van het harde werk van deze auteur.

Niets uit deze uitgave mag worden vermenigvuldigd en/of openbaar gemaakt door middel van druk, fotokopie, microfilm of op welke andere wijze ook zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van de uitgever.

Let a.u.b. op het Copyright bij e-books en koop een exemplaar per lezer. Ze mogen niet gekopieerd worden!

Onze e-books zijn te koop bij Smashwords, Apple, Kobo, Tolino. Barnes & Noble, Bol.com en meer van dit soort adressen.

Onze Smashwords profiel pagina vindt u hier: https://www.smashwords.com/profile/view/JohannaLime2

NaNoWriMo 2018 tot en met dag 18 en een Duorecensie op Hebban

Geplaatst 18 november 2018

Schrijven aan deel 3 van trilogie De vergeten vloek

Vorige week schreven we dat we in 11 dagen tijd 25.012 woorden hadden gehaald bij de National Novel Writing Month, kortweg NaNoWriMo, van 2018. Het is nu 18 november en de afgelopen week schreven we er weer wat woorden bij. Het ging een beetje stroef deze week, maar de stand op dit moment is 34.540 woorden. Zullen we voor 30 november de 50.000 halen?

 

Het ging de afgelopen week soms niet zo lekker, op een dag kwamen er zelfs maar 154 woorden bij. Dat had alles te maken met problemen van familieleden die naar een dokter moesten, maar ook met de indeling van het verhaal. We weten nu alweer dat als we versie 2 van dit manuscript geschreven hebben, zeker ook een versie 3 en 4 zullen moeten schrijven. Herschrijven zit er nog niet bij tijdens de NaNoWriMo, hoewel we nu ook al af en toe aan het teruglezen en verbeteren zijn (wat eigenlijk niet echt de bedoeling is bij de NaNoWriMo, maar als rebellen nemen we die vrijheid).

Het echte herschrijven begint echter pas als deze versie er helemaal staat, van het begin tot het einde. Daarna kunnen we gaan schuiven in het plot, de hoofdstukken anders indelen zodat de chronologie klopt, de spanningsbogen bekijken en ervoor zorgen dat alle losse draadjes uit de voorgaande boeken aan elkaar geknoopt worden. Dan zullen er ook weer nieuwe stukken bij geschreven moeten worden. Voorlopig staan er van oktober al 26.251 woorden en nu hebben we er weer 34.540 bij gezet tussen 1 en 18 november, dus opgeteld is dit al 60.791 woorden die voor ons volgende boek geschreven zijn. We zitten nu bij hoofdstuk 15, dat is af. We hebben in november nog minstens 15.460 woorden te gaan om winnaar te worden. Als er niet te veel tussen komt, gaat dat vast wel lukken.

Behalve met de NaNoWriMo gaan we ook door met het redactiewerk voor onze korte verhalen in het Nederlands, samen met Tamara Geraeds. Langzamerhand worden de e-books op Smashwords vervangen door nieuwe bestanden, met een ISO-code NL op de kaft (voor Nederlands). Daaraan is te zien of een verhaal al door de redactie is gekomen.

We zijn ook nog bezig met vertalingen naar het Engels. Als die gepubliceerd worden, staat de ISO-code EN op de kaft (voor Engels).

 

Duorecensie op Hebban.

Vorige week stond er een interview van ons op Hebban en deze afgelopen week kwam daar een dubbele duorecensie van de twee delen van De Vergeten Vloek bij. Dus een duorecensie van zowel Sluimerend vuur als Smeulend venijn. De recensenten waren Merel en Janneke van de Scifi & Fantasy Genre Club.

De Hebban Scifi & Fantasy Genre Club houdt een ‘November Nedermaand,’ waar meer boeken van Nederlandstalige auteurs de revue passeren. Misschien leuk om daar eens een kijkje te nemen?

Enkele citaten uit de duorecensie:

De prachtige covers van deze boeken maken direct nieuwsgierig naar het verhaal. Janneke en Merel doken in de wereld van ‘De vergeten vloek’ en lazen beide delen. Daarom dit keer geen gewone duorecensie, maar een dubbele duorecensie!

Laskoro is een moderne wereld, moderner nog dan onze huidige aarde. De mensen maken er gebruik van technieken waar wij vooralsnog van dromen. Neem de automatische auto’s, die zijn in ontwikkeling, maar zoals op Laskoro, waar ze in een soort treintje rijden op hogesnelheidswegen, zo zijn wij er nog niet mee bezig.

Over de gehele wereld zijn er tempels gewijd aan de Avatars waarbij elke regio zijn eigen Avatars aanbidt. Hier zijn het hogepriesters die de scepter zwaaien. Gebonden aan de religie is magie gegeven door de Avatars. Op Laskoro is dit dyamiekmagie.

Naast de dynamiekmagiërs bestaan er ook elementenmagiërs. In het eerste deel komen we daar alleen de vuurmagiërs van tegen, maar in het tweede deel zien we meer van de elementenmagiërs. De magische wereld met daarbij behorende religie en gebruiken zijn erg uitgebreid en maken de wereld ook interessant.

Berinyi is de spiegel van Laskoro.

Het tweede deel speelt zich op een andere wereld af en de tijd loopt gelijktijdig met het eerste boek. Er zijn een aantal parallellen: ook hier volgen we het opgroeien van een koningskind tot aan de kroning, en we hebben weer de vloek, Avatars en magie.

Pas later in het boek, we zijn dan al ruim over de helft, is er sprake van oorlogsdreiging. De aanslagen worden gerichter, er zijn mysterieuze vrouwen die magische krachten blijken te bezitten en Laskoro is nu duidelijk in gevaar. De spanning bouwt op, er is meer actie, de hoofdpersonen werken nu samen tegen de dreiging. Er zit nu daardoor meer lijn in het verhaal en qua plot vind ik het laatste kwart van het boek dan ook veel beter dan de rest van het boek.

Ook in het tweede boek duurt het tot aan het einde van het boek tot de oorlog met Laskoro daadwerkelijk start, maar voor die tijd gebeurt er ook al van alles. Op Berinyi zelf zijn namelijk ook al conflicten (al dan niet openlijk): de moeder van Sylviana lijkt niet zo bereid om haar troon af te staan en de tante van Sylviana, Helena, blijkt haar eigen agenda te hebben. Hierdoor is er binnen deze wereld zelf al voldoende aan conflict en dit levert meer spanning op dan in het eerste deel, waar de dreiging alleen van buitenaf kwam.

Ondanks dat het boek geschreven is door twee auteurs is dat niet te merken aan de schrijfstijl. Ze schrijven vanuit de derde persoon en wisselen per subhoofdstuk van verteller. Het boek is door de kortere zinnen makkelijk te lezen wat het een prettige leeservaring maakt.

Oordeel

Merel: Het verhaal sprak me erg aan en ik heb beide delen met veel plezier gelezen. Het tweede deel heeft uiteindelijk het meeste indruk op me gemaakt, ik vond dit boek namelijk een stuk beter dan het eerste deel. De plot zat naar mijn mening beter in elkaar, het verhaal was wat meer gestroomlijnd en er zat ook meer spanning in dan in het eerste deel. Ik geef Sluimerend vuur daarom 3 sterren en Smeulend venijn krijgt van mij een welverdiende 4 sterren.

Janneke: Zowel Smeulend venijn als Sluimerend vuur zijn officieel ingestoken als boeken voor vijftien jaar en ouder. Toch zal de volwassen fantasylezer deze boeken ook met veel plezier verslinden. Marjo en Dinie zetten een goed verhaal in een boeiende wereld met een interessante geschiedenis neer en hebben over elk puntje goed nagedacht. Een aanrader voor liefhebbers van het fantasygenre. Ik geef beide boeken 4 sterren.

Wanneer u deze link volgt kunt u deze duorecensie op Hebban lezen. Naar de originele duorecensie op Hebban

 

Zo, en nu gaan we snel weer verder met ons manuscript.

Tot de volgende keer.

Groetjes!

Johanna Lime

Mijn achtste blog voor de leesuitdaging van 2018

Twee fantasyboeken voor mijn achtste blog van 2018 in verband met de Leesuitdaging van Hebban en Goodreads

Achtste blog voor de Leesuitdaging van 2018

Geplaatst 25 oktober 2018

Dit blog gaat over twee boeken die ik in 2018 las voor de Leesuitdaging van Hebban en Goodreads. Drakenkruid van Jeroen Vreijling en Pangaea, verloren wereld van Tycho Scholten.

Drakenkruid

Drakenkruid is het debuut van Jeroen Vreijling dat is uitgebracht bij Zilverbron.

Het boek kan gelezen worden door de jeugd vanaf ongeveer 10 jaar. Het is een verhaal over draken, mensen, dwergen en elfen. De draak Bulder wordt na een lange winterslaap wakker en zorgt voor veel paniek. Bij de dwergen die tunnels graven in de bergen geeft zijn ontwaken de nodige problemen, net nu ze van plan zijn om eens een tunnel naar boven te maken zodat ze ook de wereld boven de grond kunnen onderzoeken.

In de wereld van de mensen is er een oorlog tussen twee volken aan de gang. Hoe dat zo gekomen is, wordt in het boek verder verteld. Dit zorgt voor onverwachte wendingen in het verhaal waardoor je als lezer nieuwsgierig blijft.

De elfen zijn op een heel onverwachte plaats te vinden en met hen krijgt Amy te maken. Zij werkt bij haar oma in een kruidenwinkel en ze vraagt zich af waarom haar oma toch maar steeds het drakenkruid wil kweken in de tuin achter de zaak. Op een dag vindt ze haar oma dood in de tuin, dat is ook de dag dat Bulder wakker is geworden. De draak komt op het kruid af en daar komen allerlei avonturen van.

Kan Amy de woeste draak de baas? Heeft ze wel genoeg drakenkruid? Welke rol speelt die vreemde man met die kap over zijn hoofd die elk jaar drakenkruid komt kopen?

Een leuk avonturenverhaal met een wat ander dan gewoonlijke kijk op draken, elfen, mensen en dwergen. Leuk voor jongere lezers, maar ik heb er als volwassene ook zeker van genoten.

Pangaea, verloren wereld

Pangaea, Verloren Wereld is het debuut van Tycho Scholten en het eerste deel van een trilogie die wordt uitgebracht door Zilverbron.

De hoofdpersoon is Xugan, een jongeman die als boodschapper wil gaan werken voor zijn land Utar. Maar wanneer hij naar het gebouw gaat waar hij zijn opdracht krijgen zal, wordt zijn stad aangevallen door het buurland Egar. Er volgt een heftige strijd waaraan Xugan op het nippertje ontkomt. Hij maakt het zijn taak om alle landen van Pangaea te waarschuwen voor het gevaar en onderweg beleeft hij allerlei avonturen. Hij trekt met zijn paard de wereld van Pangaea door.

Door de reis die Xugan maakt leer je als lezer langzamerhand de gebieden, landen en hoofdsteden van Pangaea kennen en krijg je te zien welke volkeren er wonen.

Verschillende hoofdstukken beginnen met ‘Het verhaal van…’ en dat betekent dat er gedeelten van de verhalen van Pangaea verteld worden vanuit andere personages. Personages die in het verhaal van Xugan een rol spelen of die iets toevoegen aan de wereld. Er worden menselijke drama’s beschreven. Niet alleen het verraad van Egar vormt een gevaar voor Pangaea, er zijn andere gebeurtenissen die eveneens grote gevolgen hebben op het leven van de mensen.

Xugan maakt zelf ook dramatische gebeurtenissen mee op zijn reis en wanneer het geheim van zijn ware identiteit uiteindelijk onthuld wordt, zal hij daar een nieuwe weg in moeten vinden.

Als lezer vermoed ik dat er veel meer schuilt achter de verhalen van de verschillende personages die in dit eerste deel aan bod zijn gekomen. Dit eerste boek geeft een fraaie uiteenzetting van de wereld van Pangaea, de wereld uit de tijd dat de verschillende continenten van de aarde nog aan elkaar vast zaten. Ik vind het heel knap dat iemand van achttien zo’n prachtige verbeeldingswereld bedenkt en er de verhalen vanuit verschillende personages over in dit boek kan zetten. Het schrijven in tegenwoordige tijd brengt dit verhaal dichter bij de lezer, de schrijfstijl leest lekker weg.

De uitkomst voor Xugan was voor mij wel wat voorspelbaar en ik ben erg nieuwsgierig naar hoe hij om zal gaan met wat hij te weten is gekomen aan het einde van het boek. Ik wacht het tweede deel dus graag af om weer verder te kunnen lezen.

Zevende blog in verband met mijn leesuitdaging van 2018

Een fantasyboek over mythologische vogels en een voorloper op een science-fantasy serie voor mijn zevende blog van 2018 in verband met de Leesuitdaging van Hebban en Goodreads

Zevende blog voor de Leesuitdaging van 2018

Geplaatst 25 oktober 2018

Dit blog gaat over twee boeken die ik in 2018 las voor de Leesuitdaging van Hebban en Goodreads. Het eerste boek heet Falco en de gestolen stympha’s en is geschreven door Nienke Pool, het tweede is Vuur & Vergankelijkheid van Kelly van de Laan

Falco en de gestolen stympha’s

Een verhaal van Nienke Pool, uitgebracht bij Godijn Publishing.

Falco en de gestolen stympha’s gaat over een Vogeljongen uit het moeras. Zijn volk jaagt met pijlen uit polsbogen en met hun stympha’s, mythologische vogels met koperen bekken en metalen klauwen. Hun vleugels kunnen veranderen in metalen pijlen met gif. De poep van de vogels heeft magische kwaliteiten, maar gelukkig zijn er ook helende toepassingen van het stymphagif.

Vogelmensen uit Kuskoy kunnen niet zonder hun stympha’s, net zoals de Akash niet zonder hun prachtige paarden kunnen. De wereld Concordia is sinds er een Melt Down heeft plaatsgevonden niet meer het vredige land waarbij alle delen samenwerkten. De Alkeiden gaan rovend door alle streken en halen van de diverse bevolkingsgroepen van alles weg wat deze mensen niet kunnen missen.

De president heeft zelf weinig meer te zeggen sinds een Vogelheks de touwtjes in handen heeft. De Mallakken zouden een steun moeten zijn maar er is iets vreselijk mis. Er komen luchtschepen naar Kuskoy, waar Falco’s vader Canard de hoofdman is. Ze komen om verdragen te sluiten en willen de olie uit het moeras hebben, maar Falco komt te weten dat het de Alkeiden om hun stympha’s te doen is. Met zijn vriend Tycho gaat Falco eropuit om de gestolen stympha’s te redden.

 

De wereld waarin het verhaal zich afspeelt blijkt een collage te zijn van mythologische verhalen en van moderne techniek. De Alkeiden vliegen in luchtschepen met zeilen, Tycho’s vader heeft nog een ouder luchtschip in de schuur dat vroeger werd gebruikt en waar Falco en Tycho nu mee naar een andere streek vliegen. Er is tv en er zijn hologrammen. Maar Falco is het leven in het moeras gewend, het jagen met zijn stympha. Hij wordt geholpen door de magie van de Mallakken.

Dit is een verhaal vol actie en intriges. Over echte vriendschap en ware liefde. Wie zijn je ware vrienden en wie zijn de vijanden? Hoe weet je dat er een verrader is? Is iedereen wel wie hij zegt te zijn. Welk duivels plan zit er achter het stelen van de stympha’s? Stukje bij beetje krijg je meer informatie waardoor je mee kunt denken met Falco.

Falco komt in alle gebieden van Concordia en leert steeds meer over de wereld zoals hij nu is en vroeger was en eigenlijk zou moeten zijn. Kan hij met zijn oude en nieuwe vrienden de wereld redden van een gewisse ondergang? Wat moet hij daarvoor opofferen? Zal hij zijn waardigheid behouden en zijn vijand recht in de ogen kijken?

Het verhaal leest lekker vlot weg. Dit is een prima avonturenverhaal met veel actie en spanning. Het boek is voor de doelgroep jeugd, maar ik heb er als volwassene ook van genoten. Een fantasyverhaal dat het mythische verleden met een fictieve toekomst kruist. Zeker een aanrader voor fantasy fans.

Vuur & Vergankelijkheid

Dit boek is de voorloper op de Lentagon trilogie van Kelly van der Laan. Het is uitgegeven bij Zilverspoor.

Vuur & Vergankelijkheid is een op zichzelf staand verhaal dat zich 70 jaar voor de Lentagon trilogie afspeelt. Leah Telchian en Stefan Lentan ontwerpen een poortstation. Dit wonder van technologie en magie stelt je in staat om met één stap in een ander land of werelddeel terecht te komen. Maar voordat het zover is, moeten ze hun plan verdedigen en de universiteiten mee krijgen. Er is ook kristal van goede kwaliteit nodig om het project mogelijk te maken, waardoor ze naar Surral moeten gaan, want daar zijn de Haenmijnen. Al het onderzoek kost een flinke duit en het valt niet mee om de juiste investeerders te vinden. Maar Kain Telchian, de opa van Leah, is steenrijk en hij wil zijn geld wel in hun onderzoek investeren.

Er wordt een team samengesteld waarbij Iris Manderlay wordt ingehuurd voor de berekeningen. Zij en Stefan krijgen een relatie, terwijl Leah een fijne vriendin krijgt aan Danira die al bij de universiteit van Surral aan het werk was en de Haenmijnen kent. Het onderzoek en de bouw van een proefstation lopen gesmeerd, tot op een bepaald moment waarop er dingen mis gaan. Er moet haast wel een saboteur zijn, maar wie is dat en hoe kunnen ze die betrappen?

De concurrent, Mendoza,  is op een andere plek ook bezig met een poortstation en aan de berichten te horen zijn ze al verder dan zij. Kain Telchian reageert onverwacht fel en maant hen tot spoed.

Krijgen ze op tijd hun tests klaar zodat zij het eerste goed werkende poortstation zullen hebben? Of zal Mendoza het van hen winnen?

 

Dit is een super spannend boek in de traditie van de Lentagon trilogie maar dan met andere personages. Dit zijn de grootouders van de leden uit de Lentanfamilie die in de Lentagon trilogie de hoofdrollen hebben. Het is een andere tijd. Maar ook hier speelt de beïnvloeding van de realiteit een grote rol. De mogelijkheden die het biedt wanneer je een talent bent die de realiteit kan veranderen, met en zonder behulp van het kristal. De gevaren die op de loer liggen wanneer je die magie gebruikt.

Het is bovendien een prachtig verhaal met romances en vriendschappen, met concurrentie en jaloezie. Het gaat over vriendschap en haat. Dit is een goede voorloper op de Lentagon trilogie want hierin kun je lezen hoe voor het eerst het idee voor poortstations ontstond en hoe die in de wereld kwamen. Welke offers er voor nodig waren en hoe de oorlog tussen Jedia en Parsia is ontstaan. Je kunt erin lezen waar de wortels van de Lentan familie liggen. Bovendien geeft het, samen met de kaart voorin het boek, prachtig weer hoe de wereldbouw van Kelly in elkaar steekt, welke continenten er zijn en welke landen je hebt.

 

Ik heb dit boek in zeer korte tijd uitgelezen, want het greep me vast. Net zoals de Lentagon trilogie dat eerder met me deed. Ik heb er weer enorm van genoten want ik moest weten hoe het verhaal verder ging. Het verhaal is vanwege het ik-perspectief dat gebruikt is erg indringend. De boeken van Kelly van der Laan zijn echte aanraders voor liefhebbers van fantasy en science fiction met thrillerachtige elementen. In een tijd die goed te vergelijken is met een niet zo al te verre toekomst die past bij onze eigen belevingswereld.

Echt een aanrader om te lezen.

Zesde blog in verband met mijn leesuitdaging van 2018

Een fantasyboek en een bundel met sciencefictionverhalen voor mijn zesde blog van 2018 in verband met de Leesuitdaging van Hebban en Goodreads

Zesde blog voor de Leesuitdaging van 2018

Geplaatst 25 oktober 2018

Dit blog gaat over twee boeken die ik in 2018 las voor de Leesuitdaging van Hebban en Goodreads. De eerste wereld van Marc Lommert en Conquistador van Johan Klein Haneveld.

De eerste wereld

Ik ontmoette Marc Lommert in april op de Elfia in Haarzuilens en kreeg van hem het boek ‘De eerste wereld’, omdat ik de winnaar was van een actie bij Godijn Publishing. Leuk zo’n cadeau!

Het verhaal

Het boek bevat een inhoudsopgave en drie mooie kaarten van deze eerste wereld die ik tijdens het lezen veelvuldig heb geraadpleegd, want er komen veel landstreken ter sprake.

Er spelen een paar verhaallijnen door elkaar. Een ervan is die van een alchemist en Grootmeester, een is van de Schim en een ervan gaat over de hoofdpersonages Tarú en Eroc, twee jongens uit een zuidelijk dorp, Eyum. Op de top van een berg vinden ze een schat, een bol waarin ze iets bijzonders zien. Omdat zij gezworen vrienden zijn, doen zij alles samen. Ze gaan met het gevonden voorwerp naar hun dorp en vertrouwen het geheim toe aan de smid die de Kunsten kan gebruiken. Hij ziet het belang van hun vondst en stuurt hen naar de prins die de boodschap in de bol zou kunnen lezen.

Dan begint een reis over Leëvion, de eerste wereld. De vrienden trekken door gevaarlijke streken en worden nagezeten door de Schim. De prins roept een Raad bijeen en moet met een groep op reis om de boodschap die in de bol verborgen is te laten duiden door iemand die de wereld overziet en veel kennis heeft. Ze moeten naar het land van Dwelven en Alchemisten.

Zal de Schim alle macht naar zich toetrekken en hun wereld in het verderf storten of is er nog een uitweg? En wat voor gevolgen heeft de boodschap uit de bol voor de wereld van de Mensen?

Leeservaring

Ik moest wennen aan de schrijfstijl. Het verhaalperspectief is vanuit een alwetende verteller gezien. In het begin lijkt veel vanuit waarnemingen van buiten de personages te worden weergegeven. Je ziet hun gelaatstrekken, hun bewegingen, hun acties en hoort hun woorden. Daardoor was het een beetje afstandelijk, maar later in het boek kom je dichterbij en leer je de personages langzaamaan beter kennen, door wat ze meemaken en door hun persoonlijke geschiedenissen. Veelvuldig worden er vragen gesteld waarna een gedeelte van de leefwereld en gewoonten wordt vrijgegeven. Steeds krijg je als lezer de informatie die je nodig hebt gedoseerd toebedeeld. Door deze manier van schrijven beleef je de acties niet zozeer vanuit de gevoelens van de hoofdpersonages. Er zijn veel gesprekken die de spanning wat wegnemen. De wereld heeft ook een aantal eigen woorden die vervreemdend werken, maar voor deze wereld wel logisch klinken.

Af en toe is er een bladzijde tussengevoegd met een gedicht waar vanuit de Schim getoond wordt wat er nu werkelijk is gebeurd. Soms is er een sprong terug in de tijd en wordt verteld wat er met de Grootmeester alchemist gebeurd is. Als lezer wil je weten waar de Schim is, wie het is en of hij een gevaar oplevert voor de jongens. Op den duur wist ik niet meer wie ik ervan moest verdenken de vijand te zijn. Dat vond ik knap en het hield de spanning er zeker in. Aan het eind weet je als lezer alles wat je vragen wilde over dingen die nog niet helemaal duidelijk waren. Ik vond het een goed boek. Het is het eerste deel van Drie Werelden en daarom verwacht ik dat het tweede boek over een tweede wereld zal gaan en het derde over de derde wereld. Dat betekent dat het verhaal nog niet af is. Maar het einde tot nu toe vormt wel een mooie afsluiting. Ik vind dit boek een aanrader voor liefhebbers van het fantasy genre.

Conquistador

Conquistador is een mooi mozaïek van science fiction verhalen, geschreven door Johan Klein Haneveld en uitgegeven door Godijn Publishing.

Het zijn boeiende verhalen die lekker vlot lezen. Ik werd meegetrokken door de vlotte manier van vertellen. De vele abstracte begrippen en concepten van de verbeeldingswereld kon ik goed begrijpen, de context van het verhaal hielp hier goed bij. Voor science fiction verhalen vond ik dat ze bijna concreet overkwamen, wat ik maar bij sommige schrijvers heb.

Conquistador, het titelverhaal bevat de meeste pagina’s (64) en ik vond dit het beste verhaal uit de hele bundel. Leuk dat Jonas Janquill, de hoofdpersoon uit dit verhaal, in een later verhaal nog eens terugkeert. Hij is een avonturier die verlaten, uitgeholde asteroïden bezoekt, op zoek naar bijzondere voorwerpen. Daar vindt hij een spoor dat speciaal voor hem achtergelaten is.

Ik vond alle verhalen uit deze bundel goed. Dat komt misschien doordat ze prima bij elkaar passen. In meerdere verhalen komen dezelfde concepten terug, zoals een kunstmatige wereld in een kloof, een Dysonbol, of een onderwaterwereld.

‘De klim’ vond ik een erg goed verhaal, met een iets andere invalshoek.

‘Afdaling’ geeft het idee van een zoektocht onder water waar een bijzondere ontdekking wordt gedaan.

Hoewel ik hoop dat de toekomst er niet echt zo uit gaat zien dat de menselijke geest in een kunstmatig lichaam wordt gestopt met informatica en intelligente machines, of dat we moeten leven in aangelegde Dysonbollen, wanneer de aarde een woestenij wordt, is dit misschien een mogelijke uitkomst. Het mooie van de verhalen in deze bundel is, dat de menselijke waarde een belangrijke rol speelt en dat er op het eind een sprankje hoop op iets beters te zien is. De waarschuwing voor vereenzaming omdat echte sociale contacten verdwijnen door gebruik van apparatuur waarin men zich verliest, is een herkenbaar thema dat in sommige verhalen doorschemert.

Ik vind dit een van de betere bundels met science fiction verhalen die ik tot nu toe gelezen heb. Van deze verhalen van Johan Klein Haneveld kon ik echt genieten. Ik raad dit boek aan bij iedereen die sciencefiction leest of eens een blik op een mogelijke toekomst werpen wil.