Vervolg schrijfproject in januari 2021 en nog een paar weken wachten op Ruimtestad

7 januari 2021

Een gezellig einde van 2020

De vorige keer schreef ik dat het steeds moeilijker vol te houden was om 50.000 woorden te schrijven in december. Daarom heb ik besloten om mijn doel na 43.886 geschreven woorden voor Versie 2 van Interplanetair deel 2 Geestenpoort bij te stellen naar 40.000 woorden. Tenslotte was dit schrijfproject geen onderdeel van een wedstrijd en kon ik er mee doen wat ik wilde. Het schrijven in december kwam op een laag pitje te staan.

Tussen Kerst- en Oud- en Nieuw ben er lekker een poosje tussenuit getrokken. Mijn broer Eldert woont sinds 2020 in Limburg en na alles wat we samen met het overlijden van onze vader in november hadden meegemaakt, besloten we dat ik bij hem zou gaan logeren. Gezellig samen, een beetje steun aan elkaar hebben. December was toch al nooit mijn favoriete maand en sinds Dinie in 2018 vlak voor de kerst overleed, is dat er niet beter op geworden. Het was een goede beslissing! Mijn broer had het gezellig gemaakt in zijn huis, met de kerstboom en veel lichtjes. We hebben elke avond wel een Starwars film gekeken en verder konden we lekker met onze hobby’s bezig zijn. Tussendoor samen koken, samen eten, alles op anderhalve meter afstand vanwege het covid-19 virus, maar wel fijn bij elkaar. Wat ben ik blij dat mijn broer en ik elkaar na 22 jaar weer gevonden hebben en dat we zo goed met elkaar op kunnen schieten.

Ik besloot een nieuw schrijfproject aan te maken, van 4 januari tot en met 31 januari 2021 probeer ik opnieuw om 50.000 woorden verder te komen met het manuscript waar ik nu aan bezig ben. Ik ben bezig aan hoofdstuk 11 en als ik iedere dag ongeveer 2.000 woorden schrijf, gaat het zeker lukken om dit verhaal af te krijgen.  Is het niet in januari, dan toch wel in februari. Er zullen vast af en toe dagen tussen zitten dat ik het woordenaantal niet haal, maar dat is ook niet erg. Als ik elke dag de routine vol kan houden, komt het volgende boek er wel.

De zetproef van Interplanetair deel 1 Ruimtestad doorgenomen

Wat ik wel gedaan heb tijdens het logeren, is de zetproef doornemen van mijn nieuwe boek bij Zilverbron, dat in januari 2021 naar de drukker zal gaan. Er stonden wat verkeerd afgebroken woorden in, die heb ik in een bestand verzameld en teruggestuurd naar de uitgeverij. Dan kan het binnenwerk van het boek helemaal goed opgemaakt worden.

Gisteren was ik uitgenodigd bij het online programma About Books, dat georganiseerd wordt door Zilverspoor. De vaste presentatoren zijn Kim ten Tusscher, Joris van Leeuwen en Cocky van Dijk. Soms springt er weleens een ander in. Elke week op woensdag om 19:30 uur begint het programma op de kanalen van Facebook, van Zilverspoor, Zilverbron en De Zilverboekenclub. Het wordt ook uitgebracht op You Tube.

Mijn nieuwe boek kwam ter sprake en als verrassing was er ook een cover reveal van Ruimtestad. Het boek krijgt weer een prachtige omslag. Ik moest wel even wennen aan boek 1 in plaats van deel 1, maar vind boek 1 eigenlijk wel beter klinken bij een trilogie. Op mijn website denk ik toch dat ik het vaak deel 1 zal noemen, dat ben ik zo gewend.

Het grappige is dat er ook een rubriek was met 10 korte vragen. Daar moest ik snel reageren en bij de vraag of ik zou kiezen voor lezen of tv kijken, heb ik tv kijken gezegd. Achteraf gezien een beetje dom, want ik kijk niet veel tv. Alleen heb ik pas een Netflix abonnement genomen om series en films te kunnen kijken. Ik vind lezen eigenlijk leuker dan naar praatprogramma’s en quizzen kijken op de tv. Maar 2020 was een gek jaar, ik vond dat ik het nieuws moest volgen vanwege de corona. Dus keek ik het afgelopen jaar veel meer tv dan anders. Maar boeken lezen doe ik liever. Ik ben nu bezig in Maeves Gaven van Gaby Raaijmakers en lees steeds een paar hoofdstukken voor het slapen gaan. Het is weer een prachtig verhaal. Met lezen van boeken ga ik door, voor de volgende Reading Challenge heb ik maar 12 boeken opgegeven. Ik lees niet snel en zie wel hoe ver ik kom. Ik kan als ik meer lees, altijd het aantal bijstellen.

De routine vasthouden

In About Books hebben we gesproken over voornemens voor 2021. Ik heb bij Informatie mijn plannen voor het komende jaar al op een rijtje gezet. Er werd gezegd dat elke dag een beetje schrijven uiteindelijk kan resulteren in het schrijven van een boek, al is het 500 woorden per dag, dan kun je een boek afkrijgen. Ik doe over 1.000 woorden wel wat langer dan een half uur. Voor 2.000 of 3.000 woorden ben ik toch al gauw een hele middag van vier tot vijf uur bezig. Ik wil het ook zo goed mogelijk doen en neem vaak eerst een gedeelte van de tekst weer door die ik de vorige dag geschreven heb, voordat ik verder ga. Dat is voor mij handig, want dan zit ik gelijk weer in het verhaal. Als schrijver is het nodig dat je de routine van iedere dag een stuk schrijven vasthoudt. Alle afleiding zoals social media even uitzetten helpt zeker. Dus ik zie wel wanneer ik mijn volgende boek geschreven heb. Als de tweede versie staat, zullen versie 3, 4 en misschien 5 ook nog wel nodig zijn voordat het naar de redactie gaat, na september. Verder ben ik ook graag bezig met tekenen op de computer. Ik heb al een aantal kaften gemaakt voor de e-books die ik in 2021 op Smashwords uit wil brengen van mijn korte verhalen. Er hebben er weer een paar meegedaan aan een wedstrijd en ze verdienen het om bij het leespubliek te komen.

Nog even geduld.

Mijn nieuwe boek Ruimtestad komt over een paar weken van de drukker. Ik heb nog een paar leuke dingen om te laten zien in de aanloop daarnaartoe. Zoals de nieuwe kaart die ik getekend heb en die weer prachtig over twee pagina’s heen in het boek terecht komt. En het omslag als hij echt helemaal klaar is, misschien nog net iets mooier dan het plaatje van de cover reveal. En natuurlijk de flaptekst en een leesfragment van het eerste hoofdstuk.

Als het boek er is, heb ik met een paar bloggers afgesproken dat ze het gaan lezen en een recensie schrijven. Het wordt weer spannend. Zullen de lezers erin vinden wat ik voor ogen had? Verder moet ik weer eens kijken of ik nog nieuw promotiemateriaal ga bestellen, dat van Schamel verbond heb ik bijna niet gebruikt. Dus even verzinnen wat ik het beste kan doen. Ruimtestad komt eraan! Kijken jullie er naar uit?

Groeten van Johanna Lime

Mijn plannen voor 2021

31 december 2020

Op de foto’s van mij in dit blog zit Copyright, ze zijn gemaakt door Kim van Gent Photography.

Na een terugblik op 2020, volgt nu een planning voor 2021

Allereerst heb ik goed nieuws, want in januari 2021 komt het eerste deel van de Interplanetair trilogie uit bij Zilverbron. Voor dit boek heb ik weer een sterrenkaart getekend, net als voor Schamel verbond en ik kan al verklappen dat hij net als bij Schamel verbond over twee pagina’s heen loopt, dus goed leesbaar is.

2021 begint dus direct goed, met een nieuw boek van Johanna Lime!

Het project van NaDeWriMo van december 2020 is na 40.000 woorden gestopt, ik ga vanaf 4 januari tot 31 januari weer proberen om de volgende 50.000 woorden erbij te schrijven en heb een nieuw project aangemaakt voor januari 2021. Fijn dat zoiets nu gewoon mogelijk is op de website van de NaNoWriMo, dan kan ik er zelfs gebruik van maken zonder dat er direct een wedstrijd aan vastzit.

Mijn plannen voor 2021 in een lijstje:

  1. Schrijven Interplanetair deel 2 Geestenpoort.
  2. Plot afmaken voor deel 3 Schakelmagie.
  3. Schrijven van Interplanetair deel 3 Schakelmagie.
  4. Twaalf korte verhalen herschrijven en uitbrengen als e-book op Smashwords.
  5. In 2020 ging het niet, maar misschien lukt het in 2021 om naar Brugge te gaan en het detectiveverhaal af te maken. De Knuffelsteen zal dan worden vervangen door De Avonturensteen, op Smashwords.
  6. Mijn Limeschrift blogs over schrijven zo bewerken dat ze als e-book kunnen worden uitgegeven, op Smashwords (non-fictie).
  7. Drie nieuwe themaverhalen schrijven voor de Waterloper Verhalenwedstrijd van mei 2020.
  8. Twee nieuwe verhalen schrijven voor de Harland Awards van 2020 (Hebban).
  9. Moderator zijn voor de Zilverboekenclub op Facebook, met o.a. de rubrieken personages en wereldbouw van de Zilverauteurs.
  10. Fotobewerking voor blogs en website.
  11. Digitaal tekenen in Painter 2021.
  12. Fantasy en Scifi- en studieboeken lezen en er recensies over schrijven.
  13. Schrijfoefeningen maken uit het Grote Schrijf Doe Boek e.d.
  14. Op (schrijf)vakantie.
  15. Naar festivals en beurzen als het weer mogelijk is.
  16. Lezingen geven op de HSFCon.
  17. CampNaNoWriMo en NaNoWriMo

Dit zijn mijn plannen wat betreft schrijven, lezen, sociale media en tekenen. Verder heb ik nog goede voornemens zoals mijn dieet volhouden en meer gaan bewegen om af te kunnen vallen, mijn huis opruimen door elke week een volle vuilniszak weg te brengen, mijn bullet journal bijhouden, vaker familie opzoeken en dagjes uit.

Of dat allemaal zal gebeuren en of het ook allemaal kan, zie ik wel.

Wat zijn jullie plannen en voornemens voor 2021?

 

Groeten van Johanna Lime

De beste wensen voor 2021!

Terugblik op het jaar 2020 van Johanna Lime

30 december 2020

Op de foto’s van mij in dit blog zit Copyright, ze zijn gemaakt door Kim van Gent Photography.

Twee websites

Aan het eind van 2019 en het begin van 2020 heb ik mijn websites opgeknapt. Deze blogsite van Johanna Lime heb ik aangehouden, maar van de websites ‘Schimmenschuw’ en ‘De vergeten vloek’ heb ik nu De Boeken Van Johanna Lime gemaakt. Wel zo handig als de informatie over al mijn boeken, met leesfragmenten, flapteksten en recensies bij elkaar staan.

Na Fantasy Fest stopten de festivals

Ik had net als voor 2019 besloten dat ik in 2020 overal aan mee wilde doen. Aan conventies, festivals en beurzen waar ik mijn boeken kon verkopen. Dat lukte vanwege de covid-19 pandemie alleen nog maar voor het Fantasy Fest in Rijswijk, aan het begin van het jaar. Daarna kwam alles stil te liggen, behalve dan online. Op het internet ontstonden juist nieuwe initiatieven, zoals About Books en de herfstchallenge van de Zilverboekenclub op Instagram.

Ik heb het jaar 2020 bijna in zijn geheel helemaal alleen doorgebracht in mijn huis. Ik kwam alleen voor de mantelzorg voor mijn vader de deur maar uit, wat met verschillende spoedbezoeken aan poliklinieken van ziekenhuizen best een angstig gebeuren was, vanwege het risico op besmettingen en zijn steeds groter wordende kwetsbaarheid. De zorg voor mijn vader werd steeds intensiever, hij kwam op het laatst zelfs op een wachtlijst voor een verpleeghuis te staan. Daar is hij echter nooit in terecht gekomen, want op 5 november overleed hij. Mijn vader is 94 jaar geworden.

Gelukkig kwam mijn broer weer in Nederland wonen en stond ik er niet helemaal alleen voor. Er moest natuurlijk veel geregeld worden met de begrafenis en de administratieve zaken die bij een overlijden horen. Zijn huurflat moest ook leeggemaakt worden. Ik ben heel blij dat mijn broer daarbij een grote steun was. In de afgelopen drie jaar ben ik mijn beide ouders en Dinie kwijtgeraakt, dat is een groot gemis. Het is eenzaam in huis, maar gelukkig ben ik iemand die zichzelf heel goed kan vermaken, ik sla ik me er wel doorheen. Met mijn schrijfwerk, de Facebookgroep Zilverboekenclub en mijn digitale beeldbewerkingen voor dit blog, de tekeningen en de e-books voor Smashwords is er altijd wel iets te doen. Alleen zou het wel weer fijn zijn om lezers van mijn boeken en collega-schrijvers weer eens persoonlijk te ontmoeten. Hopelijk kan dat weer in 2021, als we worden ingeënt tegen het virus.

Met mijn gezondheid gaat het gelukkig beter dan vorig jaar, ik volg nog steeds een koolhydraatarm dieet en ga regelmatig naar de diëtiste. Ik heb minder last gehad van de artrose aan mijn heup en knie, ben nog een paar kilo afgevallen, maar daarna bleef mijn gewicht min of meer stabiel. In 2021 wil ik proberen om weer verder af te vallen, door meer te gaan bewegen.

De vergeten vloek trilogie was in april 2020 compleet

2020 had een topjaar moeten worden, want na de redactie aan het begin van 2020, kwam in april het laatste deel uit van trilogie De vergeten vloek. Op verschillende festivals hoorde ik van lezers dat ze mijn boeken pas wilden gaan kopen, wanneer mijn trilogie compleet zou zijn. Helaas miste ik die kans, omdat alle festivals werden afgelast. Er was geen Elfia, geen Keltfest en geen Castlefest in 2020. Wat een nare tijd om dat allemaal te moeten missen.

Toch ben ik heel trots op het derde deel van De vergeten vloek. Schamel verbond is wel naar verschillende recensenten gegaan en werd gezien als een mooi afsluitend deel van het verhaal. Alles uit deel 1 en 2 kwam in dit boek bij elkaar. Ik heb Schamel verbond pas zelf ook eens als boek gelezen en ben zeer tevreden met hoe de trilogie uiteindelijk geworden is. Wat een geweldige prestatie, Dinie zou er vast heel trots op zijn geweest.

Zilverbron heeft alle vier mijn boeken, Schimmenschuw, Sluimerend vuur, Smeulend venijn en Schamel verbond inmiddels ook als e-book uitgebracht. Voor de paperbacks van trilogie is er zelfs een aanbieding gekomen waarbij de hele serie goedkoper weggaat. Dus is er geen reden meer om te wachten tot de trilogie compleet is.

Van De vergeten vloek kwam Sluimerend vuur in dit afgelopen jaar in de schijnwerpers te staan bij de Fantasy en Scifi leesclub van Hebban. Ons boek heeft de test van een groep lezers goed doorstaan. Ze vonden het gebruik van magie in combinatie met moderne technieken een goede vondst.

De twaalfde Saturnusmaan kreeg een kans bij uitgeverij aquaZZ

In december 2019 trok ik de stoute schoenen aan. Ik zocht een uitgeverij voor mijn autobiografische fictie over twee eigenwijze vrouwen die als onderzoeksobjecten door twee aliens onder de loep genomen worden. In eerste instantie dacht ik dat het wel een erg gelukkige vondst zou zijn als de eerste de beste inzending naar een uitgeverij tot resultaat zou leiden. Maar het lukte! Ik was dan ook positief verrast dat Angélique Kersten, van uitgeverij aquaZZ, in januari al aangaf dat ze dit verhaal uit wilde geven.

Ik heb er ongeveer twee jaar aan gewerkt, tijdens de online cursussen die ik volgde bij de Online Schrijfschool van Marjon Sarneel. Dit verhaal heeft lange tijd door mijn hoofd gespookt, het vocht om een plekje in de wereld en moest wel geschreven worden omdat ik nogal gepassioneerd was geworden door alles wat ik in mijn leven had meegemaakt. Het autobiografische deel omvat uiteindelijk een bepaalde periode uit mijn leven, gecombineerd met allerlei fictieve ingevingen waarbij aliens gebruikt zijn.

Angélique vond het een mooi verhaal en samen hebben wij de redactie van dit boek gedaan.

In april 2020 kwam er dus nog een tweede boek van mij uit, De twaalfde Saturnusmaan.

Volgens Ferry Visser die het las voor een recensie, zelfs het beste boek dat ik tot nu toe geschreven had.

Wat is Schamel verbond een prachtboek geworden, met het omslag waarop Sesha en Chimaera samen in hun manifestaties van draken door de ruimte vliegen. Ik ben ook heel blij dat de sterrenkaart die ik voor dit boek getekend had over twee pagina’s heen in dit boek is opgenomen, lekker duidelijk leesbaar. Bij de fotoshoot door Kim van Gent in december 2020, moest ik er natuurlijk mee op de foto.

Korte verhalen van 2019 herschrijven

Na Waterloper van 2019 herschreef ik twee verhalen voor Edge Zero 2019, de wedstrijd waar in 2020 ook weer een bundel van uitkwam. Zij doen dit nu alweer een aantal achtereenvolgende jaren. Helaas levert het voor mij steeds niets anders op dan frustratie. Mijn ingezonden verhalen waren in de eerste ronde alweer door de jury opzij gelegd. Niet bepaald motiverend om nog eens tijd te stoppen in meedoen aan Edge Zero, vind ik.

Nee, dan beleefde ik meer plezier aan het herschrijven van mijn gediskwalificeerde verhaal, dat apart gelegd werd omdat het niet voldoende bij het thema van de wedstrijd van Waterloper 2019 paste. Dit was echter wel het verhaal dat het jurylid Steven Wekdam motiveerde om voor het beste gediskwalificeerde verhaal voortaan een Drenkelingenprijs bij Waterloper in te stellen.

Ik heb ‘Hoe een oger uit Geoglurk de aardmannen hielp’ eveneens met de aanwijzingen uit de juryrapporten herschreven. Het staat nu als een ‘bepaal zelf je prijs – verhaal’ op mijn Smashwords pagina. Als je het gratis wilt downloaden kan dat dus ook, maar alleen bij Smashwords. Bij Kobo of elders zijn er wel kosten aan dit verhaal verbonden. Eens te meer een reden om eens naar mijn korte verhalen te kijken op mijn Smashwords pagina.

CampNaNoWriMo van april 2020

Het is inmiddels een traditie dat ik aan CampNaNoWriMo en NaNoWriMo meedoe, sinds ik eraan begon in 2014. Omdat in mei de Waterloper Verhalenwedstrijd wordt gehouden, probeer ik tegenwoordig om april vrij te houden voor een project waarbij ik korte verhalen herschrijf of nieuw schrijf. In april 2020 resulteerde dit in het herschrijven van twee korte verhalen voor Edge Zero, het herschrijven en uitgeven van het verhaal over de oger voor een Smashwords e-book en het schrijven van drie nieuwe verhalen voor de tweede editie van Waterloper. Ik had zelfs nog wat tijd over om te beginnen aan een verhaal dat in mei 2020 klaar kwam en uiteindelijk in het HSF tijdschrift terecht kwam van juli 2020. Mijn eerste publicatie van een kortverhaal dat in een tijdschrift opgenomen werd.

HSFCon en HSF tijdschrift

Door de NCSF ben ik gevraagd om lezingen te geven over mijn boeken en mijn wereldbouw. Dat zou tijdens de HSFCon van 14 en 15 november gebeuren, maar helaas moest dit ook vanwege de pandemie worden uitgesteld. Nu staat het in de planning voor 13 en 14 november 2021.

Ik was door HSF benaderd voor het schrijven van verhalen. Een ervan, met de titel ‘De Humayesse’ kwam in juli 2020 in het tijdschrift. Het verhaal is geïnspireerd door al het nieuws rondom het virus. Een tweede verhaal zal in 2021 in het HSF tijdschrift opgenomen worden.

CampNaNoWriMo van juli 2020

In juli heb ik CampNaNoWriMo gebruikt om een vierde versie te schrijven voor mijn nieuwe boek. Interplanetair deel 1 Ruimtestad, het eerste deel van een nieuwe trilogie, staat in de planning voor januari 2021. Nadat ik deze versie schreef is het manuscript opgestuurd naar Zilverbron en in november en december 2020 volgde de redactie.

Ik begon in juli ook aan een verhaal voor de Harland Awards van 2020, maar dat schreef ik in september af. Het bleef bij 1 verhaal deze keer.

NaNoWriMo niet gehaald in november

Voor november 2020 had ik een project, ik wilde Interplanetair deel 2 Geestenpoort verder gaan schrijven, nadat ik in de maanden ervoor tot hoofdstuk 7 gekomen was. Maar na zo’n 10.000 woorden ging dit niet meer. Mijn vader was gestorven en ik had het druk met andere dingen. Wel heb ik nog samen met Natascha van Limpt aan de redactie van Interplanetair deel 1 Ruimtestad kunnen werken, zodat de hoofdredactie van het boek op 3 december klaar was.

Omdat ik in november de NaNoWriMo niet won, heb ik op de website een nieuw project gemaakt voor december en ben ik een maand later aan het project verder gaan werken. Inmiddels is dit versie 2 geworden, want na de redactie moesten er wat dingen in het plot veranderen. Ik ben nu tot 40.000 woorden gekomen met dit tweede deel.

Resultaten van wedstrijden waar ik in 2020 aan meedeed

Fantoompijn, het verhaal dat aan de Harland Awards meedeed, kwam op plaats 101 te staan.

Ik vind het een goed verhaal en heb besloten om het te gaan herschrijven, met gebruikmaking van de commentaren uit het juryrapport.

Bij de waterloper Verhalenwedstrijd viel ik dit jaar in de prijzen. Mijn verhaal ‘De magie van het lorgnet’ haalde de tweede ronde en kwam op de 15de plaats. Voor mijn doen was dit al tamelijk hoog. Dus je snapt dat ik ontzettend blij was dat ‘Rode zwammen’ de 9de plaats haalde. Dit verhaal krijgt het certificaat van de Stormvloedkeringprijs, omdat het de grootste deviatie had bij de juryleden. Mijn verhaal ‘Nederland emigreert’, waar ik vier thema’s in verwerkt had, kwam op de 5de plaats. Het krijgt het certificaat van de vijfde plaats, omdat het bij de beste verhalen van deze wedstrijd hoort, maar ook de Eb en Vloedprijs, omdat ik ten opzichte van 2019 zestien plaatsen gestegen ben in het klassement!

Al deze verhalen zijn het waard om een publicatie te krijgen en dus heb ik voor 2021 werk te doen. Ik ga ze uitgeven op Smashwords. De kaften ervoor heb ik inmiddels al getekend.

Winacties en promotie

In 2020 had ik weer een paar winacties op mijn website Boeken van Johanna Lime, bij Acties. Ik deed ook weer mee met de Summer Sale en de End of Year Sale op Smashwords. Dan zijn sommige van mijn e-books met korting te downloaden. Ze worden aangekondigd op mijn blogsite Johanna Lime, bij Publicaties NL.

Bij de winacties voor mijn boeken, zoals nu de Decemberactie van de Zilverboekenclub, vraag ik aan degenen die een boek winnen om een recensie.

Ik heb in 2020 aardig wat recensies van bloggers en lezers gekregen op de boeken van Johanna Lime. Daar ben ik erg blij mee. Dank jullie wel! Ik hoop dat het meer lezers over de streep zal trekken om mijn boeken te lezen.

Ik wens iedereen een gelukkig 2021 toe. Hopelijk zie ik jullie dan weer eens op een festival.

Johanna Lime (Marjo Heijkoop)

Eb, vloed en stormvloedkering – Twee prijzen voor Johanna Lime

19 december 2020

De uitslag van de Waterloper Verhalenwedstrijd was vandaag.

Hij was dit jaar te volgen door middel van een serie YouTube filmpjes, want vanwege de covid-19 lockdown konden we helaas niet fysiek in een zaaltje bij elkaar komen, zoals verleden jaar. Het was de tweede editie van deze kortverhalenwedstrijd voor het fantastische genre, die georganiseerd wordt door Roos Poppelaars.

Ik ben heel blij dat Roos (Roselynd Randolph is ook schrijfster bij Zilverspoor) met deze themawedstrijd is begonnen, nadat de Fantastels Verhalenwedstrijd en Trek Sagae waren gestopt. Vorig jaar viel ik in de prijzen met de Eerste druppel seniorprijs, als oudste debutant die in 2019 meedeed. Ik kreeg dus een prijs omdat ik de oudste was die in 2019 verhalen had ingestuurd, daar hoefde ik dus verder niets voor te doen. Maar ik kreeg blijkbaar wel de smaak van prijzen winnen te pakken …

Want vandaag heb ik weer prijzen gewonnen bij de Waterloper Verhalenwedstrijd!

Aan het begin van de YouTube prijsuitreiking kwam al naar voren dat er door een groot verschil in de beoordeling van de jury een deviatie was van 7,5. Daardoor zou ik de Stormvloedkering prijs ontvangen, voor ‘Rode zwammen.’ Op welke plaats dit verhaal was geëindigd, kreeg ik veel later pas te horen.

Aan de Stormvloedkering heb ik goede herinneringen, omdat ik daarbij aan mijn geboorteplaats Krimpen aan den IJssel moet denken. Bovendien is de route over de Algerabrug mij zeer bekend, omdat ik die over moest om bij mijn familie op bezoek te gaan.

Hieronder een YouTube filmpje van de Stormvloedkering in de Hollandse IJssel, tussen Capelle aan de IJssel en Krimpen aan den IJssel, die daar gebouwd is na de watersnoodramp van 1953.

De plaatsingen van mijn ingestuurde verhalen voor 2020

Meestal bij een prijsuitreiking zoals deze, word ik al gauw van de oplopende spanning verlost. Mijn verhalen komen meestal niet zo heel hoog in de ranglijst terecht. Ik heb het één keer eerder meegemaakt dat ik me af begon te vragen waar ons verhaal bleef, bij Fantastels, met ‘Defragmentatie’. Tot nu toe het beste kortverhaal uit alle wedstrijden, waar Dinie ook nog aan meegedaan heeft.

Dit jaar was het een heel stuk spannender. Er was dan weliswaar in het begin al vermeld dat een van mijn verhalen de Stormvloedkering prijs gewonnen had, maar meer wist ik niet.

Ik keek naar de You Tube filmpjes en er passeerden er een paar. De rangorde werd doorgenomen en een hele rij namen werd genoemd, maar de naam van Johanna Lime hoorde ik steeds nog niet. Totdat nummer 15 aan de beurt kwam, daar stond een verhaal van mij!

15e plaats

Ik had drie verhalen ingestuurd naar de Waterloper Verhalenwedstrijd. ‘De magie van het lorgnet’ had het thema Krampus! Ik weet dat het lastig was maar uiteindelijk vond ik dit zelf het leukste verhaal om te schrijven. Ik verwachtte dat het misschien wel bovengemiddeld kon eindigen. Bij een totaal van 38 inzendingen kwam hij op plaats 15, dus wat dat betreft had ik gelijk. Daaraan is te zien dat 2020 een goed schrijfjaar voor mij was, want twee van mijn verhalen kwamen hoger uit dan ooit. Met deze 15de plaats ben ik ontzettend blij! Het thema Krampus wordt al heel snel horrorachtig. Ik denk dat de rangorde wel klopt, omdat ik niet echt een horrorschrijver ben. Ik heb er net wat anders van gemaakt, al was Krampus wel een duivelse figuur.

9e plaats

Echt hoor, dit is helemaal te gek. De negende plaats bleek bij ‘Rode zwammen’ te horen. Dit is het verhaal waarover de jury zo verschilde in hun beoordeling. De deviatie was 7,5. Ik krijg hier de Stormvloedkering prijs voor!

Het verhaal had twee thema’s, namelijk De heksenkring maakte een einde aan het gezwam en Bloedboom. Ik snap de jury denk ik wel, want het is een verhaal over een man die modern onderzoek doet naar bodemmonsters van Mars en een vrouw die heks wordt. Een beetje zoals ik in mijn romans techniek en magie combineer. Ik ben er allang achter dat het geen voor de hand liggende combinatie is. Vandaar die deviatie dan waarschijnlijk ook.

5e plaats

Nee, zeg, wat vreselijk spannend was dit! Mijn derde verhaal kwam in de top, op de 5de plaats! In ‘Nederland emigreert’ heb ik vier thema’s verwerkt, namelijk: De premier fietste door de motregen naar het Binnenhof, “Mayday mayday mayday. Hier het ruimteschip Hr. Ms Koningin Amalia… ”, De wensput op Gliese 876 d en Bloedboom.

Gerard van den Akkerhad had heel wat te zeggen over 2020 en over mijn verhaal dat op de vijfde plaats terecht kwam. Ik ben bijzonder blij met de 16 plaatsen stijging ten opzichte van 2019. Daardoor krijg ik voor ‘Nederland emigreert’ niet alleen een oorkonde voor de vijfde plaats, maar ook krijg ik hiervoor de Eb en vloed prijs voor hoogste stijger! Jippie!!!! Ik kan mijn geluk niet op.

Volgend jaar gaat Roos verder met de derde editie van de Waterloper Verhalenwedstrijd. Er komen zes nieuwe thema’s en ik ga mijn best weer doen om mee te doen. Dit is echt een hele fijne wedstrijd. Het juryrapport komt morgen, ik kijk er halsreikend naar uit. Want daaruit kan ik vast weer leren hoe ik het de volgende keer nog beter kan doen. Ik weet alvast waar ik CampNaNoWriMo van april voor ga reserveren.

Heel erg bedankt voor de wedstrijd, Roos en alle juryleden. Dit is een mooi lichtpuntje in 2020. Ik hoop dat we volgend jaar weer in een zaaltje kunnen bijpraten.

Groeten van Johanna Lime

NaDeWriMo voortgang – het wordt weer lastiger vol te houden

19 december 2020

Het wordt lastiger vol te houden

Ik heb het stuk, dat ik eerder al geschreven had voor Versie 1 van dit verhaal, weer herschreven. Nu ben ik aan het doorschrijven aan een nieuw gedeelte, een stuk van het verhaal waarover ik nog flink moet nadenken, ondanks dat ik het heb geplot. Tijdens het schrijfproces gebeurt het, dat het verhaal net anders wordt dan ik in het plothokje in Excel had opgeschreven. Dat werk ik dan later weer bij. Het blijft flexibel, maar ik weet waar ik uit wil komen op het eind. Ik ben nu bezig met hoofdstuk 9, dus het duurt nog wel een maand of langer voordat het hele verhaal van Interplanetair deel 2 Geestenpoort af zal zijn. Dat verhaal zal wel meer woorden omvatten dan de 50.000 voor het project. Toch is het leuk om elke dag het aantal woorden in te vullen, zelfs als het er maar 337 op een dag zijn. Alle beetjes helpen.

Interplanetair deel 1 Ruimtestad komt in januari 2021 uit.

Ik schreef in een vorige blog dat ik bezig was met het tekenen van een sterrenkaart voor dit nieuwe boek, zo’n kaart als er ook in Schamel verbond is geplaatst. Dat is me gelukt. Ik heb hem getekend en opgestuurd naar Zilverbron. Bovendien heb ik een mooie auteursfoto opgestuurd, die tijdens een fantastisch leuke fotoshoot van mij gemaakt is door Kim van Gent Photography. Dus er komt een kaart in het boek Ruimtestad en op de achterkaft komt een nieuwe foto van mij. Nadat de woordredacteur klaar zal zijn, verwacht ik dat ik de flaptekst bij moet werken en daarna moet ik de proefdruk doornemen. Het komt steeds dichterbij!

Groeten van Johanna Lime

 

Na 7 dagen schrijven 28273 woorden verder en mijn nieuwe boek komt bijna!

10 december 2020

Na 7 dagen schrijven 28273 woorden verder

Ik ben lekker bezig met het schrijven en herschrijven van Interplanetair deel 2 Geestenpoort. Vanaf 4 december tot vandaag ben ik 28273 woorden verder gekomen. De proloog en de hoofdstukken 1 t/m 6 zijn af. Ik heb nog een paar hoofdstukken die ik aan moet passen en daarna kan ik weer door met creatief schrijven aan dit verhaal. Echt heel fijn dat ik de routine teruggevonden heb. In het begin schreef ik tot ver na middernacht en was ik nog een nachtuil, maar inmiddels is de schrijftijd gestabiliseerd en schrijf is ’s middags. Nu kreeg ik weer het plaatje van de flamingo op de website van de NaNoWriMo te zien. ’s Middags schrijven werkt voor mij het beste. Inmiddels ben ik ’s avonds aan het tekenen geslagen, want voor het nieuwe Science-fiction-fantasyboek dat in januari uit zal komen bij uitgeverij Zilverbron, wil ik graag een nieuwe sterrenkaart maken. Zo’n soort kaart als er ook in het boek Schamel verbond zit. Daar was ik zo geconcentreerd aan bezig dat het alweer ver voorbij middernacht werd voordat ik er erg in had. Maar het goede nieuws is dat de kaart vast nog op tijd afkomt.

Nog een maand ongeveer en dan komt er weer een nieuw boek van Johanna Lime.

Ik schreef in een vorige blog dat de hoofdredactie van mijn nieuwe manuscript klaar was. De uitgever vertelde me dat het nu bij de woordredacteur ligt. Zij verwacht dat Interplanetair deel 1 Ruimtestad ongeveer half januari van de drukker komen kan. Dus het nieuwe boek komt toch volgens de planning in januari 2021 uit.

Eerst dus de feestdagen van 2020 nog en dan start januari van 2021 met een gloednieuw boek!

Ik kijk er alweer  naar uit! Mijn zesde pennenvrucht, wat romans betreft.

Groeten van Johanna Lime

Limeschrift 16 – Johanna Lime over schrijven

23 september 2020

Het zestiende blog voor ‘Limeschrift’, in een serie van twintig blogs over schrijven.

Deze keer over het doel, waarom schrijf ik mijn verhaal en voor wie.

Vandaag gaat het over het onderwerp van dit plaatje.

Het doel

Wat is het doel van mijn schrijfwerk? Waarom wil ik dit zo graag? Waar ben ik aan begonnen en waarom blijf ik ermee doorgaan? Dat vraag ik mezelf vaak vertwijfeld af, vooral wanneer ik weer eens een negatieve reactie van iemand te verwerken heb gekregen. “Waar haal je de fantasie vandaan?” en “Wat levert het op?” Achter die vragen vermoed ik een waardeoordeel en de overtuiging dat diegene vindt dat ik mijn tijd verpest met zinloze en waardeloze zaken. Het liefst zou die persoon mij weer in het keurslijf stoppen waar ik na veel studie, inzicht en wilskracht eindelijk uitgekropen ben. Jammer, maar na ons besluit om ons geheime leven, bestaande uit onze zelfbedachte verbeeldingswereld en de dagboeken die we stiekem over personages schreven, hebben Dinie en ik besloten om met onze verhalen naar buiten te komen. Ook al omdat degenen in de familie die er wel van zouden hebben genoten ons ontvallen waren en wij al zagen aankomen dat als ons dat overkwam, niemand zich ons herinneren zou. Daarom wilden we onze verhalen in boeken verwerken die echt uitgegeven zouden worden. Voor mensen zoals wij, voor liefhebbers van fantasie, sprookjes, sciencefictionverhalen en andere avonturen. Om iets in de wereld achter te laten waar wij gepassioneerd over waren. Wat ons aan het hart ging.

Mijn doel bij het schrijven is daarom, om me met het soort werk bezig te houden wat ik mij altijd heb gewenst. Van kind af aan wilde ik al kunstenares of schrijfster worden, raakte ik gefascineerd door verbeeldingswerelden, een kuiken in een eendennest dat moet leren zwemmen, een tovenaarsleerling en een draak die met schoensmeer ingesmeerd wordt, de sprookjes die mijn tante op 45 toeren plaatjes voor ons draaide, onze reisjes naar de Efteling met de fakir en de waterlelies, fantastische verhalen, avonturen, romans en sciencefictionboeken uit de bibliotheek. Fantastische films en sciencefictionseries op tv of in de bioscoop, RPG en simulatiespellen op de computer. In die wereld voel ik me thuis en geniet ik van de prikkelende inspiratie die geen andere wereld mij ooit gegeven heeft. Ik voel er een vrijheid en verbondenheid die ik nergens anders vind. Ik kan mijn creativiteit en eigen gedachten erin kwijt. Daarom schrijf ik in het fantasy en sciencefictiongenre. Mijn doel is net als bij andere schrijvers, om lezers met mijn verhalen te raken, zoals ik zelf door dit genre ben geraakt.

Waarom schrijf ik mijn verhaal

Om deze vraag te beantwoorden, gebruik ik een tekst uit een freewriting-schrift van 2016. Daarin staat: ‘Schrijven geeft mij rust in mijn hoofd en is de manier voor mij om dingen aan andere mensen kenbaar te maken. Ik ben namelijk geen gemakkelijke prater. In schrijven of tekenen kan ik mijn creativiteit kwijt. Ik vlucht uit de wereld die de werkelijkheid wordt genoemd, al is die ook maar een illusie. Ik verdwijn in mijn eigen fantasiewereld, een wereld die ik zelf gebouwd heb en waar ik mijn eigen baas kan zijn. Ik word onzichtbaar voor de mensen om me heen en verplaats me in personen die allemaal een deel uitmaken van mijn meest intieme zielenroerselen. De personages uit mijn verhalen komen in mezelf tot leven. Ik kan alles aan. Ik mag mezelf zijn als ik schrijf. Wat zeg ik? Ik mag veel meer zijn dan mezelf. Ik mag boven mezelf uitstijgen. Er kunnen zoveel dingen wel in mijn verbeeldingswereld die in de gewone wereld niet kunnen. Schrijven geeft mij rust, het geeft de ruimte voor het wezen dat ik werkelijk ben.’

‘Ik ben niet een of andere vervelende grote reus omdat ik het langste meisje uit de klas was, ik ben geen alien die uit een andere wereld komt en niets van deze wereld en jullie, andere mensen, begrijpt. Ik hoef niet als eenling aan de kant gezet te worden. Ik ben ook een mens en ik hoor erbij. Ik ben een vrouw. Eng hè? Maar wat veel enger is ben jij, die alles wat vreemd is discrimineert en kleineert en alleen maar accepteert als het dienstbaar, slaafs al jouw bevelen opvolgt, om jouw zelf te verhogen. Maar ik ben niets minder, hoor. Ik mag er net zo goed zijn als jij.

Ik elk geval op een plek waar jij mij nooit te pakken krijgt. Ja, je hebt gelijk, het is een vlucht, een vlucht uit jouw enge werkelijkheid. Want in mijn eigen verbeeldingswereld ben ik vrij.’

Voor wie

Als je dit bovenstaande leest, is het antwoord op de vraag voor wie ik schrijf in eerste instantie: voor mij zelf. Natuurlijk is dat niet de enige waarheid. Iedereen die mijn verhalen lezen wil is meer dan welkom. Mijn uitgegeven werken zijn voor iedereen die ze wil lezen en ik krijg graag feedback. Voor degenen die mij verder willen helpen met raad en positieve, opbouwende kritiek heb ik de grootste waardering. Ik zal hun aanbevelingen koesteren. Samenwerken is namelijk het grootse thema uit mijn verhalen, maar daarover later meer.

 

Vandaag tot zover. Volgende keer een nieuwe blog over schrijven.

Het is leuk om reacties op dit blog te krijgen, dus als je tot zover gekomen bent, laat dan weten wat je hiervan vond. Dat kan ook goed in de opmerkingen op Facebook.

Alvast bedankt daarvoor,

Groeten van Johanna Lime

Limeschrift 13 – Johanna Lime over schrijven

3 september 2020

Het dertiende blog voor ‘Limeschrift’, in een serie van twintig blogs over schrijven.

Deze keer over de negen stappen plot, deze gebruik ik meestal voor mijn romans.

Vandaag gaat het over het onderwerp van dit plaatje.

 

De 9 stappen plot methode

Alleen een begin, midden en einde is het gewoon niet voor mij. Misschien dat ik daar met een kort verhaal gebruik van maak, maar voordat ik aan een roman begin, wil ik meer houvast hebben. Ik heb een goede kapstok nodig om alle scènes uit mijn brainstorm aan op te hangen. Een 100 punten plan is weer te veel van het goede. Zo heel erg gestructureerd is ook weer niet nodig, het verhaal hoeft nog niet helemaal spijkervast te staan. Tijdens het schrijfproces zelf mag er best nog wat veranderen. Als ik nieuwe ingevingen krijg, wil ik ze kunnen verwerken.

Zo werkt het voor mij, wat niet wil zeggen dat het voor jou ook zo werkt. Er zijn nog veel meer andere plotmethodes die je gebruiken kunt.

Nadat ik een gedeelte doorgenomen had van het boek: “Een bestseller schrijven voor dummies”, van Bart van Lierde, en daarna ook nog ergens een schema van Larry Brooks vond, besloot ik aan het begin van mijn schrijfavontuur dit schema te gaan gebruiken voor mijn romans. Het boek van Bart van Lierde staat nu half bestudeerd in mijn kast, ik ben ermee gestopt om het verder door te nemen. Het is echt een studieboek waarbij ik aantekeningen maak voor mezelf. Het staat in mijn planning om het later weer eens door te nemen, want de inmiddels gemaakte aantekeningen wil ik op een andere manier gaan uitwerken voor mezelf. Soms verandert door de tijd ook het doel voor het bestuderen van informatie.

Vorig jaar vond ik bij de voorbereidingen op de National Novel Writing Month een prachtige opzet voor hoe je voorbereidingen op het schrijven van je verhaal kan aanpakken. Ik gebruikte het direct voor mijn project: het verhaal voor Interplanetair deel 1, Ruimtestad. Dat beviel me goed, al filterde ik er wel de dingen uit die voor mij belangrijk waren. Dat was ook de bedoeling van de NaNoWriMo organisatie.

In die voorbereidingen stond de uitwerking van het 9 stappan plot, dat ik hier nu voor dit blog gebruik. Het komt op hetzelfde neer als het plot dat ik eerder al gebruikte voor de verhaalschema’s voor mijn boeken, die ik altijd in Excel neerzet.

 

Het 9 stappen plot, zoals ik die in de voorbereidingen op NaNoWriMo vond

De 9 stappen plotmethode is een eenvoudige, gedetailleerde en toch toegankelijke manier om je verhaal in te delen, dat hieronder ook aangepast is aan “De reis van de held.”

Bijna alle fantasyverhalen volgen een versie van de reis van de klassieke held: een personage heeft een ervaring, leert iets en krijgt een inzicht waardoor zijn overtuigingen veranderen. Er zijn keerpunten en scènes die in het verhaal worden opgenomen. Als die ontbreken, komen de personages niet op een emotioneel krachtige manier in contact met lezers.

Stap 1. De Beginsituatie (begin met een blinde vlek) – Introduceer het hoofdpersonage in zijn/haar normale leven, met vrienden, familie, werk, school. Wat is zijn/haar blinde vlek? Iets onbewusts dat het hoofdpersonage menselijk maakt en waardoor de lezer zich met hem/haar kan identificeren. Welke angsten zijn er? Wat ontbreekt er in zijn/haar leven? Wat wil hij/zij meer dan wat ook ter wereld? Waar kan de antagonist hem/haar op aanspreken en hem/haar uit evenwicht halen totdat het probleem is opgelost?

Stap 2. Beginincident (oproep tot avontuur) – Er verandert iets in de situatie. Er is iets dat het rustige leventje compleet verstoort. Iets waardoor de hoofdpersoon uit zijn/haar comfortzone getrokken wordt. Wat het ook is, het zet je verhaal in actie. Wat gebeurt er? Hoe reageert je hoofdpersonage? Accepteert hij/zij deze oproep tot avontuur meteen, of probeert hij/zij te ontkennen wat er gebeurt zodat alles weer normaal kan worden?

Stap 3. Eerste plotpunt (er is geen terug mogelijk) – Het hoofdpersonage heeft misschien geprobeerd de oproep te vermijden, maar nu worden de dingen vreemder/intenser en wordt hij/zij gedwongen om een keuze te maken, om iets te doen. Alles verandert, er is nu geen weg meer terug! Hoe escaleert de situatie? Wat dwingt je hoofdpersonage om te kiezen? Wat vinden ze hiervan?

Stap 4. Eerste keerpunt (eerste gevecht) – Het hoofdpersonage heeft zijn/haar nieuwe situatie verkend, mensen ontmoet, nieuwe dingen geleerd. Hij/zij heeft nieuwe gevaren en spanningen ontdekt. De antagonist heeft zich voor het eerst goed laat gelden. De protagonist vecht terug maar wordt verslagen, zijn/haar de blinde vlek zit in de weg. Wat gebeurt er?

Stap 5. Middelpunt (verschuiving van slachtoffer naar initiatiefnemer) – Het hoofdpersonage blijft nieuwe uitdagingen aangaan, maar verdedigt zich. Meestal reageert hij/zij, wacht hij/zij, maakt hij/zij de problemen alleen maar erger. Dan, halverwege de roman, gebeurt er iets dat hun perspectief verschuift en hen aanspoort om actie te ondernemen, te stoppen met terugtrekken en te beginnen met winnen. Wat probeert de protagonist om zich te verdedigen? Wat maakt het alleen maar erger? Welke nieuwe plannen bedenkt hij/zij? Hoe is zijn/haar perspectief veranderd?

Stap 6. Tweede keerpunt (tweede gevecht) – De protagonist heeft de tweede confrontatie met de antagonist (in een of andere vorm). Misschien leiden de gemaakte plannen hiertoe, of misschien was het een aanval waarop hij/zij moest reageren. Hoe dan ook, deze tweede confrontatie leidt er uiteindelijk toe dat dingen veel, veel slechter zijn dan voorheen. Wat gebeurt er? Wat probeert het hoofdpersonage te doen? Hoe worden de dingen erger?

Stap 7. Tweede plotpunt (donkere nacht van de ziel) – Op dit punt is alles waar het hoofdpersonage bang voor was, gebeurd. Hij/zij heeft de strijd verloren (meestal vanwege zijn/haar gebrek aan inzicht in zichzelf) en de gevolgen zijn ernstig. De protagonist voelt zich vreselijk en geeft alle hoop op. Totdat iets hen dwingt om van gedachten te veranderen, om zijn/haar overtuigingen bij te stellen. De protagonist krijgt een openbaring over zichzelf, ziet in wat de blinde vlek was die hem/haar dwarszat en die de antagonist heeft misbruikt. Hij/zij strijdt. Met de nieuwe kennis staat hij/zij weer op. Welke vreselijke dingen zijn er gebeurd? Wat doet het hoofdpersonage? Welke openbaring heeft hij/zij en welke nieuwe plannen maakt hij/zij?

Stap 8. Laatste gevecht (triomf/kennis) – Met de nieuwe kennis, en misschien met de aanmoediging van een goede vriend, vecht het hoofdpersonage met zijn/haar grootste, slechtste vijand (wat dat ook betekent in je verhaal). Dit is dramatisch! Het gaat heen en weer, dingen lijken donker, je hoofdpersonage gaat verliezen, oh nee, toch niet! Dan komt de overwinning. Wat zal dat laatste conflict zijn? Wat wordt het meest opwindende, gespannen, dramatische deel van je verhaal?

Stap 9. Keer terug naar de gewone wereld – De protagonist keert terug naar huis, maar hij/zij is door de gebeurtenissen veranderd. Hij/zij ziet hun oude leven op een nieuwe manier. Hoe is de protagonist precies veranderd? Wat doet hij/zij? Hoe voelt hij/zij zich?

Voor plotters zoals ik, is het beter om dit eerst tot op zekere hoogte helemaal in kaart te brengen voordat je aan je boek begint te schrijven. Met deze 9 stappen structuur plaats je de haken van de kapstok waaraan je het verhaal op kunt hangen.

 

Het verhaalschema van Larry Brooks

In feite is het plotschema van Larry Brooks, dat hierboven op het plaatje staat te vergelijken met het 9 stappen plotschema en de onderdelen van der reis van de held. Hij verdeelt het verhaal in percentages.

Bij 0% is er de opzet van het verhaal, de introductie van de protagonist, de blinde vlek, het conflict, het beginincident, het moment waarop er iets verandert in de situatie.

Bij 25% is er de reactie. De antagonist wordt bekend. Terugvechten helpt niet, de tegenstand wordt groter.

Bij 50% komt er een nieuwe aanval De protagonist wordt krachtiger, moet zelf initiatief nemen en komt in actie. Maar de antagonist slaat nog harder terug en alles lijkt verloren.

Bij 75% is alles wat bedacht kan worden bekend. Hierna komen er geen nieuwe dingen in het verhaal. De protagonist zet alles op alles, komt in actie tegen de antagonist, verslaat innerlijke zwakheden.

Bij 100% is er de climax en de oplossing. Het is erop of eronder. De protagonist wint of gaat ten onder.

 

Soms zijn de belangrijke punten in een verhaal genuanceerd en liggen ze er minder dik bovenop. Bij meerdere hoofdpersonages heeft ieder personage zijn/haar eigen blinde vlek en zijn/haar eigen conflicten om op te lossen. Een antagonist hoeft niet altijd een persoon te zijn, het kan ook iets abstracts zijn, iets maatschappelijks bijvoorbeeld.

Dat ik mijn nieuwe verhaal nu heb geplot, betekent niet dat ik het in een keer helemaal goed op kan schrijven. Ik heb vast nog wel meerdere versies nodig voordat ik er tevreden mee ben. Al schrijvende verandert er bij mij best nog veel aan een verhaallijn, op een meer organische manier. Een schema is alleen prettig voor houvast, het mag je mogelijkheden niet beperken. Daarnaast gebruik ik voor personages en wereldbouw nog allerlei andere lijsten en aantekeningen. Maar hier is dus mijn manier van plotten uit de doeken gedaan. Doe er je voordeel mee en kijk of het voor jou misschien ook iets is. Maar houd wel het plezier in het schrijfproces vast! Misschien doe jij het wel heel anders?

Vandaag tot zover. Volgende keer een nieuwe blog over schrijven.

Het is leuk om reacties op dit blog te krijgen, dus als je tot zover gekomen bent, laat dan weten wat je hiervan vond. Dat kan ook goed in de opmerkingen op Facebook.

Alvast bedankt daarvoor,

Groeten van Johanna Lime

Limeschrift 12 – Johanna Lime over schrijven

27 augustus 2020

Het twaalfde blog voor ‘Limeschrift’, in een serie van twintig blogs over schrijven.

Deze keer over beloven, doorschrijven en inlossen.

Vandaag gaat het over het onderwerp van dit plaatje.

Beloven

Wanneer je als schrijver een voorwerp in je verhaal brengt, zoals de obscurijn die Tatjana Baksy in Smeulend venijn (deel 2 van trilogie De vergeten vloek) van de shoikeiyikoning krijgt, dan maak je als schrijver een belofte naar de lezer toe. De belofte dat ergens in het verhaal die edelsteen weer terug zal komen en dan een belangrijke rol gaat spelen.

Dit is het dramatische principe dat in de schrijverswereld bekend staat als ‘Tsjechovs pistool’. Het stelt, dat elk element in een verhaal noodzakelijk moet zijn en dat irrelevante elementen moeten worden verwijderd. Elementen mogen geen “valse beloften” lijken te zijn door nooit in het spel te komen. (Wikipedia)

Wanneer je dus, zoals ik, een hele fantasy-trilogie schrijft, is het belangrijk om al die elementen goed op een rijtje te hebben. Je moet ze dus ook goed onthouden. Wat heb je precies beloofd aan de lezer? Zijn in het derde deel van de trilogie ook werkelijk al die loshangende draadjes vastgeknoopt? Het je alle beloften ingelost? Dat is best een hele kluif wanneer je een trilogie of een hele serie schrijft. Maar ook bij een opzichzelfstaand boek moet alles kloppen, daar verwacht de lezer net zo goed dat je als schrijver de beloftes inlost.

Natuurlijk zijn er bij het schrijven van een trilogie al beloften ingelost in het eerste deel of in het tweede deel. Soms kan dat al op de korte termijn. Maar let op. Er zijn dingen in de voorgaande boeken genoemd die pas in deel 3 uit zullen komen! Want zoals er een spanningsboog is voor iedere deel apart is er een overkoepelende spanningsopbouw voor een serie. Een laatste deel schrijven wordt hierdoor extra moeilijk, want als de serie eenmaal afgerond is, kun je niet meer terug.

Op het moment ben ik aan een nieuwe trilogie bezig, aan ‘Interplanetair’. Ik zit met mijn gedachten in het verhaal van deel 2. Ik ben me er, na de ervaring van vijf romans, nog sterker van bewust geworden, dat ik elementen in mijn verhaal haal die beloftes voor de lezer zijn. Dat ik die later in moet lossen. Ik stel mezelf steeds hogere eisen.

Ik dacht voor deel 2 alles goed geplot te hebben, maar het creatieve proces werkt anders. Al schrijvende komen er elementen in het verhaal tevoorschijn die het interessanter en leuker maken. Beter dan de planning. Maar ook moeilijker, want ik moet bijhouden wat ik beloofd heb en later de beloftes inlossen. Dat is best spannend voor mij, als schrijver. Want zal dat allemaal lukken en komt het op het juiste moment?

Doorschrijven

Ik kan me nog heel goed herinneren dat ik bij het schrijven van Schamel verbond (deel 3 van trilogie De vergeten vloek) heel lang over het middenstuk van het verhaal gedaan heb. Dat kwam door het overkoepelende verhaal van alle drie de delen, door de vloek van de Avatars, die Zij lang geleden hadden uitgesproken. Daardoor was het abstracte conflict ontstaan, het conflict dat in deze wereld erg belangrijk is. Maar hoe konden de mensen dit conflict nu oplossen, hoe kon het tot een goed einde komen? Zij hadden daar de macht niet voor.

Ik zat in een impasse. Ik had de lezer iets beloofd en hoe moest ik dit nu op een geloofwaardige manier in zien te lossen? Want logica en geloofwaardigheid is vooral bij fantasy en sciencefiction van levensbelang voor een verhaal. Je bent de lezer kwijt, als ze eraan gaan twijfelen of iets eigenlijk wel kan. Uiteindelijk bleek dat ik onderbewust het antwoord al lang bij me droeg. De oplossing lag bij de Avatars, Zij waren het begin van het probleem en alleen Zij konden het beëindigen.

Nadat die realisatie goed binnendrong, kon ik weer doorschrijven.

Het blijkt dat veel schrijvers worstelen met het midden van verhalen, als ik de YouTube filmpjes die ik de laatste tijd bekeken heb, geloven mag. Vaak helpt het dan om toch door te schrijven. Want als je stopt, zit je maar te piekeren en kom je niet verder. Wanneer het eenmaal weer een beetje druppelt, door letters te gaan typen, begint het stroompje weer zachtjesaan op gang te komen. Dan komt de openbaring van lieverlee naar boven in je geest en kun je weer verder. Vertrouw op je talent!

Inlossen

Het inlossen van beloftes kan rechtlijnig gebeuren. Het geweer wordt van de muur gepakt en gebruikt. Iemand pleegt er een moord mee en laat de detective dan maar uitzoeken wie het heeft gedaan.

Het wordt leuker om die dingen net even wat anders aan te pakken. Tatjana Baksy laat in Smeulend venijn (deel 2 van trilogie De vergeten vloek) de edelsteen met de speciale kenmerken zien aan haar vriendin. Maar wat ze niet in de gaten heeft, is dat iemand hun gesprek afluistert. Iemand die de kenmerken van de obscurijn heel interessant vindt en er een andere toepassing voor heeft. Dan gebeuren er weer spannende nieuwe dingen in het verhaal en moet Tatjana haar magie tot het uiterste aanwenden om de shoikeiyi, de kleine mensen die in hun beschermde vallei met miniatuurhuisjes leven, te beschermen. De spanning wordt opgevoerd en de belofte die aan de lezer gedaan is, wordt op een bijzondere manier ingelost.

Als dat je lukt als schrijver, dat je de lezer meer kan geven dan ze misschien in eerste instantie hadden verwacht, mag je heel tevreden zijn.

Een opmerking voor als het moeilijk wordt

Schrijven is een ambacht, de technieken ervoor kun je leren. Verder hangt er heel veel af van je eigen stijl. Maar zoals met iedere nieuwe vaardigheid, moet je bereid blijven om steeds een stapje verder te gaan. Het valt soms niet mee om de kritieken op je werk niet persoonlijk op te vatten en de feedback te gebruiken om erdoor te groeien in je werk. Door ervoor open te staan en er de terechte opmerkingen uit te filteren en daar iets aan te gaan doen. Ik heb dat moeten leren en probeer het standpunt in te nemen dat iedereen een mening hebben mag. Niet alle lezers zullen mijn boeken kunnen waarderen, iedereen staat er weer anders in. Maar ik mag ook zelf bepalen waar ik me iets van aantrek en waarvan niet. Moeilijk blijft het toch wel, want de verhalen die ik schrijf, komen uit mijzelf. Niemand anders kan schrijven zoals ik, dat geldt voor iedere schrijver. Als mens ben je uniek, maar je hebt ook heel veel gemeen met anderen. Wanneer je over je ego heen kunt stappen en waardevolle feedback verwerkt om je vaardigheden te verbeteren, kan je werk alleen maar groeien. Geef de moed niet op. En in het uiterste geval schrijf je gewoon voor jezelf, zoals je je hele leven al deed.

 

Vandaag tot zover. Volgende keer een nieuwe blog over schrijven.

Het is leuk om reacties op dit blog te krijgen, dus als je tot zover gekomen bent, laat dan weten wat je hiervan vond. Dat kan ook goed in de opmerkingen op Facebook.

Alvast bedankt daarvoor,

Groeten van Johanna Lime

Het struikelblok

6 juni 2020

Het struikelblok

Zoals jullie inmiddels waarschijnlijk wel weten, wanneer je mijn blogs volgt, is dat ik mijn romans plot in Excel. Ik ben eerder een planner dat een organische schrijver. Toch betekent dat niet dat ik het verhaal in een keer helemaal goed opschrijf. Het gebeurt telkens weer dat er tijdens het schrijven van alles aan het verhaal verandert. Een schema is nog geen garantie voor een vaste plaats waar scènes precies in zullen vallen. Er schuift van alles heen en weer tijdens het schrijfproces en scènes die begonnen met een vaag idee worden steeds duidelijker en gedetailleerder door de tijd.

Pasgeleden stokte mijn tweede versie van Interplanetair deel 1, het nieuwe verhaal waar ik nu aan bezig ben, in hoofdstuk 17. Ik kwam tot de conclusie dat ik op de verkeerde planeet was geland, bij een volk dat eigenlijk nauwelijks iets met het conflict te maken had. Daarom heb ik dat eruit gehaald en ben ik opnieuw begonnen. Ik heb een versie 3 gemaakt en heb alle hoofdstukken opnieuw doorgenomen vanaf hoofdstuk 1 tot aan hoofdstuk 17. Best handig want het is direct geredigeerd. Pas toen ik dat gedaan had en ik het verhaal zag opknappen, ben ik doorgegaan met de volgende hoofdstukken.

Ik kan het niet, eerst het hele verhaal neerzetten en daarna pas gaan redigeren. Niet als mijn intuïtie of de logica van de gebeurtenissen me vertelt dat ik verkeerd bezig ben. Eerst moeten de ‘fouten’ er uit zijn, voordat ik verder kan komen. Het wie, wat, waar, wanneer, waarom en hoe moet kloppen in het verhaal. Als dat niet goed is, stuit ik tegen een struikelblok aan en kom ik geen steek verder.

Het is nu al voor de tweede keer dat ik dit ervaar. Bij Schamel verbond had ik ook zo’n moment, ongeveer in het midden van het verhaal. Ik zat vast en kon pas weer verder toen ik me realiseerde wat de oplossing van een groot probleem moest zijn. De Avatars! Hoe kon het dat ik die vergeten was? Het hele verhaal draait immers om Hen!

Nu heb ik alweer zo’n struikelblok moeten overwinnen. Nadat hoofdstuk 17 zich op een andere plaats afspeelde, kon ik pas weer verder met de hoofdstukken erna. Vervolgens kwamen er nog twee hoofdstukken die ook weer erg lastig waren. Maar dat kwam doordat het ene hoofdstuk vanuit het eerste personage geschreven was en het volgende vanuit het tweede personage. Die twee hoofdstukken zijn intussen ook wel weer geschreven. Ze zijn echter wel een heel stuk korter geworden dan te doen gebruikelijk. Hoe dat komt? Ik denk doordat het om vechtscènes gaat, met korte zinnen en veel spanning. Ik plaats ze niet in één hoofdstuk, want dat zou verwarrend zijn. Het wie en waar is per hoofdstuk verschillend. Pas nadat ik die twee actievere hoofdstukken ook geschreven had, kwam het oude vertrouwde gevoel weer terug en wist ik hoe ik verder moest. Het ging weer stromen.

Zoals ik in mijn vorige blog schreef, kijk ik tegenwoordig af en toe naar YouTube filmpjes om te zien hoe andere schrijvers het aanpakken. Ik zag en hoorde dat Jerry Jenkins ook vaak tegen een struikelblok aanloopt, ergens midden tussen het begin en het eind van het verhaal. Ik ben dus niet alleen, een schrijver die al meer dan 190 boeken heeft geschreven, kan hier ook nog last mee hebben.

De enige manier om zoiets te overwinnen, is je vasthouden aan de passie voor je project. Bij het struikelblok moet het niet fout gaan, daar mag het schrijfproces niet stoppen. Dit punt moet dramatisch zijn en spannend, de beloftes aan de lezer moeten doorgang vinden en worden ingelost. Nu ik over dit punt heen ben, gaat het schrijven ineens weer een heel stuk gemakkelijker.

Nog vijf hoofdstukken, misschien zes, dan is mijn verhaal geschreven. Ik heb er vertrouwen in dat alles goed komt. Langzaam begint zich alweer een plan te vormen voor deel 2. Ik heb zelfs met Shutterstock afbeeldingen de voorstellen voor de kaften al gemaakt. Een nieuw project voor CampNaNoWriMo van juli 2020 zit in het verschiet.

Een professionele schrijver is een amateur die niet is gestopt.

Nee, er nu mee stoppen? Dat ben ik niet van plan. Ik moet de passie vasthouden en verder gaan met dit verhaal.

Groeten van Johanna Lime