Niet perfect is ook goed

30 april 2020

Niet perfect is ook goed

Achteraf gezien heb ik de maand april 2020 goed besteed. Misschien ging het schrijven niet helemaal perfect, maar dat hoefde wat mij betreft ook niet. Het was mijn doel om drie nieuwe, korte verhalen te schrijven voor de themawedstrijd Waterloper 2020. Dat is mij gelukt!

Ik heb werkelijk geen idee wat de jury van deze drie verhalen vinden zal. Natuurlijk niet, dat krijg ik pas te weten tijdens of na de prijsuitreiking. Ik heb voor mezelf besloten dat ik het helemaal goed ga vinden, zelfs wanneer de verhalen onder aan de ranglijst komen te staan. Ik ga me er niet langer om verbijten als ik de tweede ronde niet eens haal. Zelfs niet als mijn verhalen gediskwalificeerd worden. Het is goed. Perfectionisme kan soms ook te ver gaan.

Ik hoop natuurlijk wel op meer, maar weet ook dat ik de dingen vaak anders bekijk dan een jury of een lezer. Ik pas moeilijk in een hokje, daar heb ik mijn hele leven al moeite mee.

Zelf ben in tevreden met wat ik in april geschreven heb. Ik vind de drie verhalen goed geworden. Het was in het begin een beetje zwoegen. Maar het schrijven met een summier verhaalschema lukte wonderbaarlijk goed. Het was een leerzaam proces waar ik plezier in kreeg. Het was leuk om de verhalen dag na dag te zien groeien. Om alinea’s die de ene dag geschreven waren, beter te zien worden omdat ik ze de dag erna eerst weer ging redigeren. Na dat redigeren schreef ik weer verder. Het stuk dat ik die dag nieuw geschreven had, redigeerde ik de volgende dag weer, enzovoorts. De woordkeus werd beter, zinnen liepen anders, fouten werden er al schrijvende uitgehaald. Het verhaal paste bij mijn logica.

In tegenstelling tot mijn boeken, had ik van tevoren geen plot bedacht. Ik schreef deze korte verhalen spontaan, als een pantser. Broek op de stoel en schrijven! Maar al gauw vulde ik toch wel een summiere planning in. Een schema dat tijdens het proces intuïtief weer alle kanten op vloog, omdat er nieuwe inspiratie kwam. Wat een nachtje slapen met je geest doet, is echt te gek voor woorden! Verhalen worden geboren in het onderbewuste van een mens, dat heb ik inmiddels wel geleerd. Daar zit alles opgeslagen wat je ooit zintuiglijk ervaren hebt, wat je ooit bedacht hebt, wat je ooit gelezen of gezien hebt. Daar komen de associaties tot stand die een verhaal doen opwaaien. Daar begint de brainstorm. Zelfs, of misschien juist wel, met idioot lastige thema’s als van een schrijfwedstrijd die Waterloper heet.

Ik ga ze in mei opsturen en dan zie ik wel wat ervan komt. Wat ik nu al weet, is dat deze verhalen het ooit waard worden om gepubliceerd te zijn. (Het liefst na herschrijven aan de hand van een deugdelijk juryrapport, natuurlijk, als de wedstrijd weer voorbij is).

De CampNaNoWriMo van april heb ik gewonnen. Het wordt natuurlijk enorm spannend als mijn verhalen straks zijn opgestuurd en door een jury beoordeeld worden. Maar perfect hoeft niet, ik hoef die wedstrijd niet te winnen. Zo krampachtig als ik er vorige jaren in stond, daar doe ik niet meer aan. Ik heb er meer vertrouwen in. Dat ik een goede schrijver ben, hebben vijf gepubliceerde boeken me nu inmiddels wel geleerd. Dat heeft de redactie van manuscripten die steeds beter waren me intussen wel geleerd. Ik hoef met niet te bewijzen met korte verhalen. Daar ben ik gewoon minder sterk in dan in dikke boeken schrijven. Mijn prijs heb ik al gewonnen. Ik heb genoten van het schrijfproces, dat gaf me plezier. Er staan weer echte gekke dingen in deze drie verhalen, dingen die alleen Johanna Lime bedenken kan. Ik ben er nu al trots op. Kom maar op met die wedstrijd. Ik heb er zin in om mijn collega-schrijvers te ontmoeten. Om te horen hoe het hen vergaan is. Nu nog hopen dat het aan het einde van dit jaar wel weer mogelijk zal zijn.

Onverwachte herschreven inzendingen

Wat ik ook heel fijn vond, was herschrijven voor Edge Zero. Twee verhalen die vorig jaar meegedaan hadden aan Waterloper 2019 onder handen nemen. Sommige adviezen uit de juryrapporten ter harte nemen, omdat ze me mogelijkheden boden om de verhalen te verbeteren. Andere opmerkingen naast me neer leggen omdat ik me niet laat vertellen wat ik schrijven moet. Ook in dat soort beslissingen ben ik sterker geworden. Ik volg mijn eigen inzichten, al neem ik goede raad graag aan. Wat er met de verhalen gaat gebeuren die naar Edge Zero zijn gestuurd weet ik natuurlijk ook nog niet. Maar daarvoor geldt hetzelfde. Het is goed. Ik weet dat ze beter zijn geworden in de herschrijfronde. Ze kunnen de kritiek weerstaan.

Wat ik heel leuk vond is het herschrijven van ‘Hoe een oger uit Geoglurk de aardmannen hielp’. Dat was een verhaal uit 2015, wat in 2019 was herschreven en nu dus weer herschreven is. Het is een verhaal voor tieners, dat erg humoristisch werd gevonden en daarom heb ik het als e-book op Smashwords gepubliceerd. Ook daarbij heb ik elementen uit het juryrapport ter harte genomen, waardoor er iets meer spanning ingekomen is. Ik hoop dat veel lezers vanaf 10 jaar het met plezier zullen lezen. (Kijk in Publicaties NL voor de link).

Op het eind van de CampNaNoWriMo ben ik begonnen aan een sciencefiction verhaal voor HSF. Of dat me gaat lukken? Ik weet het niet. Ik ben bang dat ik me laat intimideren door de eisen. Science fiction (harde waarschijnlijk) in minder dan 3000 woorden. Kan ik dat wel?

Ik twijfel er nog over, hoewel ik inmiddels wel een geniale titel heb bedacht. In mei nog maar eens verder sleutelen aan dit verhaal.

En dan weer gauw verder aan mijn manuscript voor mijn zesde boek, het eerste deel van de Interplanetair trilogie bij Zilverbron.

Groeten van Johanna Lime

Winnaar van CampNaNoWriMo april 2020

23 april 2020

Mijn CampNaNoWriMo doel is behaald

Ik heb volgehouden en daar ben ik blij om. De laatste week ging het ineens een stuk soepeler met het schrijven, ik had er veel zin in en kreeg veel meer plezier in de verhalen. Ze werden goed, ik was er dik tevreden mee.

Mijn doel om drie nieuwe korte verhalen voor de Waterloper Verhalenwedstrijd te schrijven, is gehaald. Ik had 25.000 woorden als streefgetal op de website van CampNaNoWriMo gezet, maar ik schreef meer. Op 22 april werd ik WINNAAR met 33.972 woorden.

In een week een verdubbeling van het aantal geschreven woorden.

Van 16 april tot 22 april kwam er een verdubbeling van het aantal woorden.

Het is me gelukt om bij de thema’s van de Waterloper Verhalenwedstrijd drie nieuwe verhalen te verzinnen. Nadat ik eenmaal op gang was, paste alles ineens perfect. Ik redigeerde elke dag een stukje dat ik de vorige dag geschreven had en ging daarna verder om er een nieuw stuk bij schrijven. Zo werd het verhaal steeds verbeterd tijdens het schrijfproces. Op het laatst heb ik het nog eens helemaal doorgenomen en er nog wat foutjes uit kunnen halen. Ze zijn nu helemaal naar mijn zin en staan klaar voor de wedstrijd die in mei begint.

Bovendien heb ik ook nog twee verhalen herschreven, die vorig jaar aan Waterloper meegedaan hebben. Ik heb de juryrapporten erbij gepakt en deze twee verhalen aan de hand van de commentaren van de juryleden verbeterd. Aan het ene verhaal moest wat meer veranderen dan aan het tweede. Maar ook dat lukte goed. Daarna heb ik ze nog eens helemaal doorgenomen en in orde gemaakt, zodat ze opgestuurd konden worden naar Edge Zero. Ik was bijna vergeten dat die mogelijkheid er ook nog was, om verhalen die aan wedstrijden van een vorig jaar hadden meegedaan in te sturen naar Edge Zero van dit jaar. Gelukkig werd ik erop gewezen in een bericht op Facebook.

Eerder deed ik ook al eens mee aan Edge Zero, maar de laatste jaren had ik daar geen geschikte verhalen voor. Nu dus wel, omdat ik in 2019 meegedaan had aan Waterloper. Dus nu doe ik in 2020 ineens aan twee wedstrijden mee.

De verhalen die naar Edge Zero konden, zijn vandaag opgestuurd. En nu maar afwachten wat ze ervan vinden.

Boeken voor bloggers en recensenten

Afwachten wat ze ervan vinden, dat moet ik ook doen voor mijn boeken. Gisteren stuurde ik de recensie-exemplaren naar de bloggers en recensenten op, die ik had gevraagd of ze de boeken wilden lezen en er een recensie over wilden schrijven. Het waren er best veel, maar dat is ook wel goed, want dan kan ik de recensies op mijn boekensite plaatsen, wanneer ze komen.

Schamel verbond, het derde deel van trilogie De Vergeten vloek, had ik al ontvangen en op 22 april kwamen ook de boeken van De twaalfde Saturnusmaan binnen. Exemplaren die via mij (gesigneerd) gekocht kunnen worden.

Er komt een spannende tijd aan. Ik hoop dat veel lezers gaan genieten van mijn boeken.

Mijn nieuwe boeken zijn vanaf vandaag ook te vinden op Goodreads en Hebban. Ik houd me aanbevolen voor jullie leeservaringen of recensies.

Kijk voor meer informatie of een voorproefje van de boeken op mijn website waar de boeken staan, hier.

Groeten,

Johanna Lime