Mijn nieuwste boek op HSFCon

4 mei 2022

HSFCon in Sneek

Het komt er eindelijk aan, na een paar keer opgeschoven te zijn vanwege de coronatijd. De HSFCon, waar ik twee lezingen ga geven en in twee panels meepraat.

Ook neem ik mijn boeken mee, die ik bij de boekenclub neer mag leggen die ze voor mijn zullen verkopen. Dat is mooi geregeld, dan kan ik meedoen aan allerlei leuke programma-onderdelen die er ook nog zijn.

Interplanetair 2 Geestenpoort komt op 12 mei uit.

Ik heb goed nieuws! Interplanetair 2 Geestenpoort komt precies voor het weekend van 14 en 15 mei uit. Ik kan dus behalve mijn andere titels ook dit nieuwste boek meenemen naar Sneek.

Houd mijn websites in de gaten want binnenkort komt de informatie van mijn nieuwste boek hier ook te staan.

Hier de poster van de HSFCon en alvast een puzzelstukje van de nieuwe cover van het boek.

Op Facebook ga ik de andere puzzelstukjes plaatsen tot het boek er aankomt.

Tot ziens op de conventie.

Iedere dag heeft nieuwe magie in petto

4 februari 2022

Met mijn neus in de teksten.

Ik zit nu alweer een hele maand met mijn neus in teksten die ik zelf geschreven heb. Allereerst krijg ik elke dag mijn manuscript van mijn volgende boek, het tweede deel van trilogie Interplanetair met de titel Geestenpoort, toegestuurd van mijn redactrice Tamara Geraeds. Iedere dag komen we daarmee een bepaald aantal bladzijden verder in het verhaal. Vandaag zijn we in hoofdstuk 19 aangekomen. De tekst wordt grondig doorgenomen en sommige alinea’s, zinnen en woorden, worden verbeterd. Kleine aanpassingen die het verhaal net fijner laten lopen, zodat het taalkundig beter klopt. Herhalingen worden geschrapt, stopwoorden weggehaald. Het blijkt maar weer dat je als schrijver na vijf versies van een verhaal blind geworden bent voor je eigen fouten. Gelukkig dus maar dat er redactie op het boek is.

Soms kom ik ook hele bladzijden zonder opmerkingen tegen en daar ben ik erg blij mee. Het verhaal is duidelijk en ik lees er vlot doorheen. Het zijn allang niet meer van die lange lappen met rode strepen en heel veel opmerkingen in de kantlijn zoals bij mijn debuut. Ik merk echt wel dat ik na zes boeken te hebben uitgebracht toch heel veel over schrijven heb geleerd, mede dankzij de redacties. Ondanks dat het dus ook meevalt, zie ik dat de tekst van de wijzigingen die wel worden doorgevoerd lekker opknapt. Het verhaal is mooi en boeiend (al zeg ik het zelf).

Na vier maanden dat het manuscript heeft liggen wachten voordat de redactie begon, lees ik het nu zelf met vernieuwde aandacht door. Ik leef mee met de personages en werd zelfs zo emotioneel door een gebeurtenis uit het verhaal, dat ik achter mijn laptop zat te huilen. Volgens mij heb ik het goed gedaan, de dingen die in dit boek gebeuren volgen logisch op elkaar. Reizen die worden gemaakt hebben een doel en een uitwerking die ertoe doet. Ik hoop echt, dat als het verhaal mij als schrijver al zo raakt, dat ik er zelfs bij moet huilen, het bij de lezer ook goed over zal komen. Ik hoop echt dat jullie trilogie Interplanetair gaan lezen en mee zullen leven met wat Daniël en Irene allemaal meemaken in de ruimtestad en op de verschillende planeten waar deze trilogie over gaat.

Versie 3 van een heel ander verhaal

Behalve de redactie van mijn volgende boek bij Zilverbron, dat zeker uit gaat komen, ben ik tijdens het wachten op de e-mails van de redactrice bezig aan alweer de derde versie van mijn wedstrijdmanuscript. Het geheim van Shiloh, dat is de titel die ik heb verzonnen voor het verhaal dat ik op wil sturen naar de manuscriptenwedstrijd voor Zilverspoor, met deadline 1 mei 2022.

Dit is een verhaal waarin, net als in al mijn boeken, verschillende thema’s zijn verwerkt. Een verhaal dat begint in 2043 en verder gaat in 2049, in de tijd dat (hopelijk gebeurt het niet in het echt!) alle ijskappen van de aarde zijn gesmolten en de klimaatrampen de wereld hebben geteisterd en dat nog steeds doen. De zeespiegel is naar een maximale hoogte gestegen en daarom wonen de hoofdpersonen in een wolkenkrabber op de rots van Het Cybereiland, in de brede rivier van de nieuwe hoofdstad van de Verenigde Staten, Cyberia. Het is een cyberpunk verhaal, maar door verboden magie is het ook een fantasyverhaal. Het gaat over de toekomst, maar ook over wat er in het verleden is gebeurd. Over een opa die al heel oud is en een groot deel van de wereldgeschiedenis heeft meegemaakt en over zijn kleindochter van wie hij niet wist dat hij die had. Ze hebben een vijand die hen haat en voor problemen zorgt, niet alleen voor hen, maar ook voor anderen die daar leven. Er zijn erg veel cyborgs op Het Cybereiland, maar er zijn geen planten en geen bomen. Altijd een druilerige regen en felle neon reclameborden aan de hoge wolkenkrabbers. Dana, de kleindochter is gehandicapt en zit in een rolstoel. Ze heeft een robot die haar verzorgt, en dan is er ook nog Sammeltje…

Nadat ik het verhaal voor de eerste keer helemaal had uitgeschreven, was ik nog niet helemaal tevreden over bepaalde details. Ik schreef in januari, naast de redactie van Geestenpoort, aan Versie 2 die al heel wat beter werd. Sinds vorige week ben ik bezig aan Versie 3 en zorg ik direct voor de juiste opmaak van het manuscript, zoals die in de reglementen van de wedstrijd staan vermeld. Er veranderen nu minder dingen tijdens het redigeren dan bij versie 2. Sommige details kunnen net iets beter, op sommige punten vind ik dat ik net een stukje meer van de wereldbouw en de sfeer moet tonen. Zachtjesaan begint ook dit verhaal helemaal te leven en krijg ik favoriete personages. Ik ga er meer in mee en het wordt steeds geloofwaardiger. Met andere woorden: ik word weer helemaal verliefd op dit verhaal!

Vandaag was ik zover dat ik de proloog en de hoofdstukken een tot en met elf inmiddels weer heb doorgespit. Ik doe nu drie hoofdstukken per dag, al is dat op twee dagen van de afgelopen week niet helemaal gelukt en zal ik volgende week nog hard nodig hebben om het af te krijgen. In ieder geval heb ik er plezier in en is het weer eens zo: mijn koffie wordt koud en ik vergeet de tijd. Voordat ik er erg in heb moet ik nodig naar de keuken om het eten klaar te maken en begint het journaal op de tv. Ik schrijf tegenwoordig in de middagen, dat werkt voor mij het best. De afgelopen weken, tijdens de redactie, ben ik ook weleens ’s avonds doorgegaan. Niet erg, ik ben een avondmens, dat lukt allemaal prima.

Ik hoop echt dat Het geheim van Shiloh ooit ook uitgegeven wordt en schat dat het redelijk past in de categorie jeugdboeken of anders vanaf vijftien jaar, al heeft het misschien wel een aantal lastige technische woorden vanwege de cyberpunk omgeving en de historische gebeurtenissen. Maar ik geloof best dat moderne jeugd daar wel doorheen komt. Bovendien heb ik expres eens een verhaal geschreven over een gehandicapte hoofdpersoon, want ik ken eigenlijk niet veel boeken waarbij iemand in een rolstoel een hoofdrol speelt. En die mensen mogen zich toch ook wel eens identificeren met een karakter uit een boek.

Planning
Na Versie 3 denk ik dat ik het wedstrijdmanuscript wel redelijk af zal hebben, dan wil ik beginnen aan Versie 2 van Interplanetair 3 Schakelmagie, want dat verhaal lonkt ook alweer naar me. Ik moet het net als bij het wedstrijdmanuscript nog goed nalopen of ‘the suspension of disbelief’ helemaal klopt en vermoedelijk op punten de spanningsboog aanpakken. Mijn leven is geweldig. Iedere dag heeft weer nieuwe magie in petto.

Volgen
Als je nou nieuwsgierig bent geworden, volg dan mijn blogs. (Er is een volgknop). Dan weet je precies wanneer er weer een nieuw verhaal of boek van Johanna Lime uitkomt en kun je het gesigneerd bij mij of anders in de webshop van Zilverbron of in de (online)boekhandel bestellen. Voor Geestenpoort kan ik je ook alvast op een intekenlijst zetten, dan stuur ik het boek op zodra het is betaald (na een e-mail bevestiging). Het e-mailadres dat je kunt gebruiken vind je in het menu Contact.

Groeten van Johanna Lime

De redactie van Geestenpoort – Ronde 1

27 januari 2022

Redactie van Geestenpoort, het tweede boek van trilogie Interplanetair.

Telkens als ik samen met een redactrice met de redactie van een nieuw boek bezig ben, word ik geconfronteerd met fouten in het manuscript. Iedere schrijver die een degelijke redactie meemaakt, zal zich daar waarschijnlijk in herkennen. Soms kan ik er wel om janken en vind ik mezelf heel dom, vaak ook moet ik er hard om lachen. Hoe kan het dat een redactrice met veel simpelere bewoordingen een zin veel duidelijker krijgt, terwijl ik er zo op heb moeten ploeteren om aan de juiste woorden te komen?

En er is meer: herhalingen in de tekst die helemaal niet nodig zijn. In mijn verwoede poging om show don’t tell te schrijven ben ik er blijkbaar niet helemaal uitgekomen. In plaats van een actie maak ik een zin met het woord gevoel erin, alsof dat een emotie weergeeft. Gelukkig dat er redactierondes zijn!

Een ander voorbeeld: Het woord zien komt regelmatig in mijn zinnen voor. Niet zo gek als je bedenkt dat zien mijn dominante zintuig is waarmee ik zelf informatie verwerk, maar toch. In een verhaal kun je het beter anders opschrijven. Als schrijver moet je een hele batterij aan alternatieven hebben om zoveel mogelijk vanuit een personage te schrijven en het zo helder mogelijk te maken voor de lezer zonder dat je hem of haar een les voor mag houden. Lastig, vind ik het. En heus wel confronterend om er in een redactie achter te komen.

Stopwoorden zijn ook zoiets. Als ze door een redactie van een vorig boek niet hardnekkig zijn blijven bestaan, zijn ze wel vervangen door nieuwe stopwoorden. Soms vraag ik me af: zal ik het ooit goed leren? Maar is dat niet zo bij ieder vak.

Toch ben ik optimistisch over hoe de redactie van Geestenpoort verloopt. Er zitten hele stukken tekst bij waar geen enkele opmerking in de kantlijn staat of waarbij er geen zinsdelen zijn geschrapt. Dat is al heel wat beter dan bij eerdere boeken, er zit toch progressie in mijn schrijven. Langzaamaan krijg ik ervaring.

Helaas gaat het allemaal niet erg snel. We zijn nu vierentwintig dagen verder sinds drie januari en we zijn aangekomen bij hoofdstuk veertien van de vijfentwintig. De hoofdredactie zal twee rondes krijgen, dus als ik reken, verwacht ik dat het boek echt maanden later uit zal komen. April vermoed ik, hopelijk voor de Elfia.

Niet getreurd. Liever later en goed dan te vroeg en slecht afgeleverd. Ik kan u geruststellen over het verhaal. Zoals ik het nu na maanden weer teruglees tijdens de redactie, ben ik er in ieder geval weer helemaal verliefd op. Ik zie de personages langzaam groeien en het plot valt lekker op zijn plaats. Nog even doorzwoegen en dan is het weer het best mogelijke verhaal dat ik op dit moment kon schrijven. Ik hoop dat u dat later als lezer zult beamen. Het past na het verhaal van ruimtestad en ik zie alvast een paar hints die naar scènes verwijzen die in het derde boek van deze trilogie terugkomen. Toch wel handig dat ik het verhaal van boek drie al uitgeschreven heb vorig jaar, dan kan ik alvast de verbanden ontdekken.

Een beetje vooruitgang elke dag telt op naar een groot resultaat

Herschrijven van Het geheim van Shiloh

Voor de manuscriptenwedstrijd van Zilverspoor had ik in november en december de eerste versie van het verhaal uitgeschreven. Ik was er niet helemaal tevreden mee. Nadat ik eerst drie korte verhalen van de Waterloper wedstrijd van 2021 had geredigeerd en deze alle drie had uitgebracht als e-books op Smashwords, kreeg ik meer tijd voor Versie 2 van dit manuscript. Ik was er al aan begonnen, maar sinds de korte verhalen klaar zijn, gaat het sneller. De afgelopen week heb ik steeds twee hoofdstukken per dag herschreven. En ik kan wel verklappen dat het, zoals ik het beschouw, veel op een redactie in het kwadraat lijkt. Bijna alle zinnen veranderen, delen tekst worden geschrapt en er komen zinnen bij. Een groot revisieplan komt tot leven op mijn scherm. Het verhaal knapt lekker op en staat veel steviger op zijn plaats. Zaken die ik zelf wat twijfelachtig vond transformeren in de richting van logisch en zo zou het best gegaan kunnen zijn. Het is natuurlijk fantasy, een zekere mate van verbeelding heb je voor dit verhaal wel nodig. Maar dan wordt het met de link naar het verleden en de hints naar een mogelijke toekomst echt wel een gaaf verhaal. Ik zie het groeien en ik denk dat dit het volgende verhaal gaat worden waar ik echt stapelverliefd op word.

Echt een verhaal dat ik altijd al had willen lezen.

Zo gaat dat steeds bij de verhalen die ik schrijf en alleen daardoor al, door die voldoening, wil ik nooit meer stoppen met schrijven.

Welke tak van kunst heeft jullie passie?

Groeten van Johanna Lime

Soms moet je een uiltje knappen

3 juni 2021

Nog regelmatig gebeurt het mij dat ik uit een roes ontwaak. Dan heb ik het gevoel dat ik zo naar mijn ouders zou kunnen gaan, als ik dat zou willen. Het idee dat zij nog steeds in de bungalow wonen waarin ik het grootste deel van mijn jeugd heb doorgebracht.

’s Avonds bekruipt me soms het idee dat Dinie al naar bed is gegaan. Dan komt de gedachte in mij op dat ik ook maar gauw moet gaan slapen.

Alleen dringt daarna de realisatie tot mij door dat die tijd uit mijn herinneringen niet langer bestaat. Mijn ouders en Dinie leven niet meer.

Mijn fantasie speelt me parten. Het zal wel iets te maken hebben met het rouwproces wat nog steeds niet helemaal voorbij is, als het ooit al helemaal verdwijnt. Ik ben alleen en mis hen.

Soms ben ik met zoveel taken bezig op een dag, dat het vanzelf erg laat wordt. Ik moet dan nodig een uiltje gaan knappen. Morgen is er een nieuwe dag met nieuwe kansen.

Zoals jullie weten uit mijn vorige blog ben ik bezig met Versie 4 van Interplanetair boek 2 Geestenpoort, het tweede deel van de trilogie dat volgens de planning in 2022 bij Zilverbron wordt uitgebracht.

Tijdens het werk aan mijn manuscript kom ik ook in een roes waarbij de werkelijkheid vervaagt. Alleen komt dit door het geconcentreerd redigeren van mijn verhaal. Heel wat zinnen worden omgegooid. Gebeurtenissen verduidelijkt, herhalingen geschrapt. De tekst wordt stukje bij beetje beter, het verhaal mooier. Zachtjesaan wordt duidelijker wat ik bedoelde te vertellen. Niet alleen helpen bepaalde opmerkingen van Sebastiaan, mijn proeflezer, mij erbij om na te denken over wat er moet veranderen aan de tekst. Ook zie ik zelf dat Versie 3 nog niet goed genoeg was. Het herschrijven doe ik niet voor niets. Bovendien heb ik nu een beter beeld gekregen van hoe het verhaal in het derde deel van de trilogie verder moet gaan, zodat ik daar vast op kan anticiperen. Elementen die belangrijk zijn voor de ontwikkeling van de gebeurtenissen en de personages heb ik nu meer in de gaten.

Als ik met het herschrijven bezig ben, is het net alsof ik door een portaal in mijn verbeeldingswereld ben gestapt. Dan vergeet ik alles om me heen en dan ga ik net zolang door totdat ik weer een hoofdstuk af heb. Mijn koffie is koud en de wijzers van de klok geven een tijd aan die alweer ver voorbij de lunchtijd zit. Ik moet nodig een paar boterhammen nemen. En kijken of er nog warme koffie in de pot over is.

Hieronder op het plaatje zien jullie een fragment uit hoofdstuk 10. Irene en Daniël hebben een uitstapje gemaakt naar Chyndyro. Dat is belangrijk voor het verhaal, omdat ze daar iets ontdekken wat voor het vervolg belangrijk wordt. En zo passen de puzzelstukjes steeds beter in elkaar en wordt de trilogie langzaam verder opgebouwd.

Behalve het herschrijven ben ik de afgelopen week ook bezig geweest met landkaarten tekenen op de computer. Deze keer heb ik de bergen, heuvels en rivieren geplaatst. Op het plaatje zie je hoe de kaart van Calliope er tot nu toe uitziet. Dit is een project wat nog wel een paar kwartaal zal duren voordat het af zal zijn. Het is wel fijn om schrijven en tekenen steeds een beetje af te wisselen. Het een versterkt het ander.

Tot zover deze blog over de voortgang van het werk,

Groeten van Johanna Lime

Schrijven versie 4 van Geestenpoort

20 mei 2021

Na een periode van even wat anders bruisen de ideeën weer

Op 12 maart 2021 liet ik jullie weten dat ik het manuscript voor Interplanetair deel 2 Geestenpoort helemaal uitgeschreven had. Ik besloot het even te laten rusten en stuurde het manuscript op naar mijn proeflezers, Robin en Sebastiaan. Ze kregen er een aantal weken voor om het door te nemen. Voor Sebastiaan is dit proeflezen onderdeel van een wederzijdse dienst, omdat ik voor hem ook een nieuw manuscript heb proefgelezen. Robin bood het op Facebook aan en dat vind ik echt heel tof van haar!

Ik vertelde mijn proeflezers dat ik van plan was om mijn manuscript ergens in mei weer op te pakken voor een volgende versie. In april had ik iets anders te doen, want in die maand was ik druk bezig met korte verhalen voor de Waterloper verhalenwedstrijd. Begin mei wilde ik eigenlijk nog twee korte verhalen schrijven voor de Harland Awards, maar die lukten nog niet zo goed. Misschien later in dit jaar.

In About Books werd pasgeleden aangekondigd dat Zilverspoor een manuscriptenwedstrijd organiseerde, met de bedoeling dat er nieuwe op zichzelf staande verhalen ingestuurd zouden worden. Een verhaal dat om een geheel nieuwe wereldbouw vroeg, dus. Mijn gedachten sloegen direct op hol. Ik had veel zin om over een andere wereld te brainstormen. Nadat ik een verhaalidee in het klad had opgeschreven om deze hele nieuwe roman te kunnen gaan schrijven, kwam van het een het ander.

Natuurlijk vond ik het nog veel belangrijker om voor mijn trilogie Interplanetair te weten hoe het daarmee verder moest. Ik begon dus ook weer gerichter na te denken over het plot voor deel 3, Schakelmagie. Er kwamen nieuwe ideeën in me op die consequenties hebben voor het herschrijven van deel 2. Want daar wordt de basis voor de gebeurtenissen van deel 3 gevormd. Ik wilde gaan herschrijven en die zaken aan gaan passen.

Het is me gelukt om weer groot te dromen, ik zag het al helemaal gebeuren dat er na Interplanetair nog een trilogie kon volgen. Daarvoor zou ik dan een wereldbouw nodig hebben met vier nieuwe planeten. En de wereld van de manuscriptenwedstrijd… Hoe gaaf zou het zijn om die allemaal uit te tekenen? Maar voorin het boek van Geestenpoort moest ik ook nog tekeningen hebben…

Kaarten voor het volgende boek en voor vijf nieuwe werelden

Ik ging een week logeren bij mijn broer en nam mijn laptop met tekenprogramma mee. Ik tekende iedere dag terwijl mijn broer met zijn hobby bezig was en prachtige diorama’s maakte. We hadden het heel gezellig. We aten samen, dronken koffie en thee, en keken ’s avonds naar spannende films. Ik was niet alleen, we konden over onze hobby’s praten. Het leek wel een week vakantie.

Voor het boek Geestenpoort heb ik Biarrastad, de hoofdstad van Laskoro, en Bengalostad, de hoofdstad van Berinyi 5, getekend. Het idee daarachter is, dat de lezers die mijn boeken kennen op die kaarten de weg kunnen zoeken door die steden en zien waar de belangrijkste gebouwen staan.

Voor de nieuwe planeten heb ik een begin gemaakt met de landkaarten. Het grondgebied met de klimaatzones staan er alvast. Gisteren heb ik de bergen en de heuvels getekend. Het is nog lang niet af, maar ik ga rustig aan steeds een beetje verder. De werelden groeien langzaamaan, en tegelijk met de werelden komen de ideeën voor de verhalen steeds duidelijker naar boven. Dan kan ik de steden en belangrijke gebieden voor de verhaalbouw er ook in gaan zetten. Het wordt heel mooi en goed voor nieuwe verhalen. Daar ben ik van overtuigd.

Proloog aangepakt

Het is nu 20 mei en ik kon niet langer wachten. Vandaag besloot ik te beginnen met het herschrijven van mijn manuscript. Ik begon aan Versie 4 en heb veel gehad aan de commentaren van de proeflezers. De Proloog is een heel stuk beter geworden, ik ben trots op wat er nu te lezen valt. Vanaf nu hoop ik elke dag ongeveer een half hoofdstuk verder te komen met het herschrijven van mijn verhaal. Ik weet waar ik op moet letten, zodat ook de foreshadowing goed door de hoofdstukken heen gevlochten kan worden. Ik heb er zin in en naast het schrijven ga ik aan de gang met het voorbereiden van plot, personages en thema’s voor mijn volgende boeken. Voorlopig ben ik weer heerlijk bezig!

Alleen het genre staat wel vast, dat is de fantastiek. Het genre waarin ik het liefst schrijf. Ik hoop het stukje horror ook nog wat beter uit te kunnen werken in Geestenpoort. Het zal vast goed helpen dat ik nu proeflezers heb. Heerlijk, die feedback!

Hebben jullie al ideeën voor de manuscriptenwedstrijd? Je vindt hem hier https://wp.zilverspoor.com/schrijfwedstrijd/

Groeten van Johanna Lime

Mijn plannen voor maart 2021

4 maart 2021

Het is alweer maart, bijna lente, tijd om door te pakken!

De afgelopen week ben ik aardig opgeschoten met mijn volgende manuscript. Niet alleen heb ik hoofdstuk 16 weer net iets anders opgeschreven, nadat ik het herlas, maar ik heb ook hoofdstuk 17, 18 en 19 afgekregen voor mijn volgende boek, Geestenpoort.

Gaandeweg het schrijven blijven de raderen in mijn hoofd ronddraaien. Steeds ben ik op zoek naar oplossingen voor problemen waar ik tegenaan loop. In grote lijnen weet ik wat ik schrijven wil, maar als ik een hoofdstuk af heb, zie ik toch dat ik mijn verhaalschema dat helemaal uitgeplot in een Excelblad staat, toch weer moet wijzigen. Het lijkt er veel op dat ik steeds meer de kant op nijg om een organische schrijver te worden, in ieder geval tijdens het proces waaraan invulling wordt gegeven aan een verhaal. Antwoorden op de vragen wat precies en hoe dan, komen de laatste tijd tijdens het schrijven pas goed uit de verf. Ik vind tijdens het verhaal verder uitwerken van de hoofdpunten pas de echte antwoorden van wat er nu precies in detail moet gebeuren in een hoofdstuk. Het blijft een creatief proces en ik ben er blij mee dat het de afgelopen week lekker wilde vlotten. Ik zat om zo te zeggen ‘in the flow’ en kon heerlijk door blijven gaan. In totaal heb ik nu 83.718 woorden geschreven voor dit manuscript, met nog zes hoofdstukken te gaan. Ik heb mezelf ten doel gesteld dat ik deze versie van het manuscript voor het einde van maart helemaal af wil hebben. Dan kan ik er in mei, juni en juli nog aan gaan schaven en het herschrijven voordat het naar de uitgever gaat.

Proeflezers

Ik ben er heel blij mee dat ik deze keer twee proeflezers heb, die mijn manuscript gaan lezen en ben erg nieuwsgierig naar wat zij zullen vinden. Aan de hand van hun commentaren kan ik dan mijn verhaal in mei, juni en juli nog zo wijzigen dat het nog beter uit de verf zal komen.

Voorheen las Dinie mijn verhalen hardop en verbeterden we er samen nog van alles aan. De afgelopen tijd deed ik alles alleen, omdat het met het proeflezen helaas niet lukte.

Nu lees ik zelf proef, voor een collega, en doet hij dat voor mij. Bovendien heb ik nog een proeflezer gevonden via Facebook. Ik hoop dus dat ik daar van leren kan hoe ik de volgende versies van het verhaal nog beter op kan schrijven, voordat het bij de redactie komt te liggen.

Voorbereidingen voor CampNaNoWriMo van april

Voor april 2021 heb ik een nieuw project aangemaakt voor CampNaNoWriMo. Ik heb mezelf ten doel gesteld om 50.000 woorden te schrijven aan korte verhalen.

Daarvan zullen er drie verhalen moeten komen voor Waterloper, de themawedstrijd die voor de derde keer op rij wordt georganiseerd door mijn gewaardeerde collega bij Zilverspoor, Roselynd Randolph. Mijn ervaringen van 2020 waren goed, dus het zal een opgave worden om die te evenaren, maar ik ga er wel mijn best voor doen. De thema’s zijn bekend, dus moet ik gaan brainstormen over de verhalen en verhaalschema’s in gaan vullen. Het liefst wil ik die uitgewerkt hebben voor 1 april (Nee, dat is geen grap!)

Behalve voor Waterloper kan ik misschien dit jaar ook wel twee verhalen schrijven voor de Harland Awards. In 2020 verliep dat via Hebban en dat is me goed bevallen. Ik stuurde in 2020 een verhaal in, maar in 2021 kan ik er dus misschien wel twee doen, als ik genoeg inspiratie krijg.

Of ik dan 50.000 woorden hebben zal, is nog maar de vraag. Gelukkig mag ik bij CampNaNoWriMo  tussentijds het doel wijzigen. Misschien kan ik, als ik er de tijd voor heb, nog wat verhalen gaan schrijven om op te sturen voor het tijdschrift HSF van de NCSF.

Ik heb dus genoeg korte verhalen waar ik in april aan kan werken en als het met nieuwe verhalen niet erg lukt, is er altijd nog de mogelijkheid om een NaNo-rebel te worden en eerdere verhalen te herschrijven voor een e-book op Smashwords. Want dat wil ik in 2021 ook doen.

Zo, en nu weer gauw doorwerken aan mijn volgende boek!

Heb jij Ruimtestad al besteld?

En ben je het boek al aan het lezen?

Ik wel, ik ben alweer over de helft en ik geniet er ontzettend van!

Niets zo geweldig leuk als mijn eigen geschreven verhalen nog eens lezen, het lijkt wel of ze speciaal voor mij geschreven zijn (en dat is natuurlijk zo). Ik geniet.

Groeten van Johanna Lime

Hoofdstuk 16 van Geestenpoort is af

25 februari 2021

Hoofdstuk 16 af

Vorige week schreef ik dat ik om hoofdstuk 15 af te kunnen maken, Medicijnkaarten uit de kast gehaald had. Ik las een paar zinnen, die bij deze totemdieren hoorden, om die als inspiratie te gebruiken. Dat hielp goed.

Hoofdstuk 15 heeft intussen alweer een ander einde gekregen, dat beter aansluit bij hoofdstuk 16. Dit hoofdstuk heb ik nu ook weer af.

Voor hoofdstuk 16 gebruikte ik ook een hulpmiddel uit mijn kast. Het boekje over Hogere Magie. En nu moet ik de details die ik had geplot weer een beetje veranderen om verder te komen met hoofdstuk 17. Langzaamaan komt het verhaal steeds een stukje verder.

Volhouden en gestaag doorgaan

Ik wil volhouden en gestaag doorgaan met het schrijven van dit nieuwe manuscript.

Toch heb ik de afgelopen week ook weer iets anders aangepakt. Want behalve te werken aan mijn nieuwe boek, heb ik me ook als doel gesteld om mijn nieuwste korte verhalen als e-book op Smashwords uit te geven.

Ik heb de afgelopen paar dagen bovendien gewerkt aan een non-fictie e-book over schrijven.

Herinnert u zich nog de serie van twintig blogs met de naam ‘Limeschrift’, die ik in 2020 op deze blogsite plaatste? Daarin heb ik verschillende onderwerpen uitgewerkt die ik handig vond voor mij als schrijver. Ik heb ze nu in een e-book uitgegeven op Smashwords. Kijk even naar Publicaties NL, daar staat het bericht hierover.

Vanaf morgen ga ik weer snel verder aan mijn volgende boek. Ik hoop Versie 3 van het verhaal eind maart af te hebben.

Groeten van Johanna Lime

Nu over het midden heen zien te komen

28 januari 2021

Een gevoelige tijd

Hebben jullie dat ook, dat sommige uitspraken uit films je steeds bijblijven? Ik heb dat bijvoorbeeld met de film Dune, die ik al een aantal keer bekeken heb. Hij begint met: ‘Every beginning is a delicate time.’ En deze uitspraak is zeker waar voor het schrijven van een boek, want daarbij is elke begin ook nogal gevoelig. Het duurt bij mij dan ook wel even voordat ik er tevreden mee ben.

Behalve dat het begin van het verhaal gevoelig ligt, vind ik dit de laatste tijd zelfs nog meer gelden voor het midden van het verhaal. Misschien heeft het ermee te maken dat het midden het punt is waarna de problemen nog dieper worden dan bij het begin. Er komt meer drama in het verhaal dan in het begin voor mogelijk werd gehouden, alles zakt zachtjes aan naar een tweede dieptepunt. Hierna volgend de gebeurtenissen zich sneller op en wordt het spannend voor de personages of ze hun problemen te boven komen of niet.

Ik baal er soms van dat ik niet direct door kan schrijven, dat ik besluit om toch weer van het begin af aan het hele stuk dat ik geschreven heb opnieuw te gaan doen. Zoals mijn besluit van 12 januari om te stoppen met mijn project in NaNoWriMo, waarbij ik bezig was aan Versie 2 van Geestenpoort. Ik besloot om een Versie 3 te maken en om alles wat rustiger aan te gaan doen, minder stress erop te zetten, geen te behalen woordenaantal per dag. Achteraf ben ik blij dat ik die beslissing heb genomen, want na het redigeren van Versie 2 staat Versie 3 er zoveel beter. Ik heb nu het gevoel dat alles klopt en dat ik er mee verder kan.

De grote uitdaging in de komende week is, dat ik heel goed ga bedenken hoe ik over die top van het midden heen kan komen. Hoe schrijf ik nu precies het volgende gedeelte op waarbij de problemen die nu bekend geworden zijn alleen maar erger worden. Hoe schrijf ik het dramatische gedeelte waar alles steeds maar slechter gaat? Dat is nu de uitdaging voor dit boek. Ik heb in grote lijnen opgeschreven wat ik wil, maar hoe krijg ik die gedachten uit mijn hoofd zo op papier dat ze het de personages zo moeilijk mogelijk gaan maken? Hoe werk ik het drama uit, waarna ze helemaal in de put zullen zitten waar ik ze dan weer de kracht zal moeten geven om daar weer uit te klauteren?

De W structuur voor een verhaal

Een poosje geleden vond ik dit op You Tube. Het is een verhaalschema zoals ik die nog niet kende, een structuur voor een verhaal in de vorm van de letter W. Dit heeft me in doen zien waarom ik dit probleem de laatste tijd steeds weer ervaar. Ik zit op het midden in de W en moet het conflict sterker maken, want pas daarna kan de spanning hoger worden opgevoerd.

Hier is de link naar Mary Carroll Moore op You Tube, dan kunnen jullie daar ook naar kijken en luisteren. Ik vond het een heel interessant filmpje.

De schrijfroutine volhouden

Dit is een plaatje van mijn Schrijfroutine tacker in Excel, zoals jullie zien ben ik voor Versie 3 weer bij hoofdstuk 12 aangekomen. Hoofdstuk 13, 14 en 15 ga ik binnenkort schrijven, dat is het midden van het verhaal. Als ik die berg beklommen heb en weer over de top ben om af te gaan dalen, verwacht ik dat ik opnieuw in een flow terecht kom. Dan zal tweede deel afgerond worden en kan ik ook deel 3 van het boek hopelijk afkrijgen in februari 2021.Ik hoop dat het lukt, want ik heb het me met dit verhaal weer niet echt gemakkelijk gemaakt, met al die geesten die erin voorkomen.

Hier nog iets van het boek dat al door de redactie heen is en op het moment bij de drukker ligt: Interplanetair boek 1 Ruimtestad.

Pantoum over mijn nieuwste boek

(Inspiratie hiervoor haalde ik uit ‘Schrijftips voor jou’ op Facebook,
geplaatst door Eva van Baar op 28 januari 2021)

Ik heb een nieuw boek geschreven
Mijn zesde boek, van Johanna Lime
Het gaat over een ruimtestad
Met allerlei vreemde wezens
Mijn zesde boek, van Johanna Lime
Een fantasyboek
Met allerlei vreemde wezens
En sciencefiction elementen
Een fantasyboek
Zoals u van mij gewend bent
Natuurlijk ook met magie
Het speelt zich af in de ruimte
Zoals u van mij gewend bent
En de twee koninkrijken, Laskoro en Berinyi
Het speelt zich af in de ruimte
De hoofdpersonages zijn Daniël en Irene
En de twee koninkrijken, Laskoro en Berinyi
Het gaat over een ruimtestad
De hoofdpersonages zijn Daniël en Irene
Ik heb een nieuw boek geschreven

Zo ziet mijn nieuwe boek eruit

Ik heb gisteren in About books gehoord dat Ruimtestad vermoedelijk op 5 februari door de drukker zal worden bezorgd. Nog even geduld dus, a.u.b.! (Voor de bloggers die ik heb gevraagd voor een recensie en voor de lezers die het boek graag willen kopen). Ik wil hierbij aangeven dat wanneer u het boek wilt kopen, dat behalve de webshop van Zilverspoor / Zilverbron en de gewone kanalen zoals de boekhandelaar, ook via mij te koop is. Ik kan het dan signeren. U kunt een chat sturen via mijn Facebook Messenger, of een reactie plaatsen op dit bericht (dan krijg ik daar een e-mail van). Morgen worden de nieuwe boekenleggers bezorgd die ik bij dit boek heb laten maken, en ook de nieuwe visitekaartjes.

Groeten van Johanna Lime

NaDeWriMo voortgang – het wordt weer lastiger vol te houden

19 december 2020

Het wordt lastiger vol te houden

Ik heb het stuk, dat ik eerder al geschreven had voor Versie 1 van dit verhaal, weer herschreven. Nu ben ik aan het doorschrijven aan een nieuw gedeelte, een stuk van het verhaal waarover ik nog flink moet nadenken, ondanks dat ik het heb geplot. Tijdens het schrijfproces gebeurt het, dat het verhaal net anders wordt dan ik in het plothokje in Excel had opgeschreven. Dat werk ik dan later weer bij. Het blijft flexibel, maar ik weet waar ik uit wil komen op het eind. Ik ben nu bezig met hoofdstuk 9, dus het duurt nog wel een maand of langer voordat het hele verhaal van Interplanetair deel 2 Geestenpoort af zal zijn. Dat verhaal zal wel meer woorden omvatten dan de 50.000 voor het project. Toch is het leuk om elke dag het aantal woorden in te vullen, zelfs als het er maar 337 op een dag zijn. Alle beetjes helpen.

Interplanetair deel 1 Ruimtestad komt in januari 2021 uit.

Ik schreef in een vorige blog dat ik bezig was met het tekenen van een sterrenkaart voor dit nieuwe boek, zo’n kaart als er ook in Schamel verbond is geplaatst. Dat is me gelukt. Ik heb hem getekend en opgestuurd naar Zilverbron. Bovendien heb ik een mooie auteursfoto opgestuurd, die tijdens een fantastisch leuke fotoshoot van mij gemaakt is door Kim van Gent Photography. Dus er komt een kaart in het boek Ruimtestad en op de achterkaft komt een nieuwe foto van mij. Nadat de woordredacteur klaar zal zijn, verwacht ik dat ik de flaptekst bij moet werken en daarna moet ik de proefdruk doornemen. Het komt steeds dichterbij!

Groeten van Johanna Lime

 

Na 7 dagen schrijven 28273 woorden verder en mijn nieuwe boek komt bijna!

10 december 2020

Na 7 dagen schrijven 28273 woorden verder

Ik ben lekker bezig met het schrijven en herschrijven van Interplanetair deel 2 Geestenpoort. Vanaf 4 december tot vandaag ben ik 28273 woorden verder gekomen. De proloog en de hoofdstukken 1 t/m 6 zijn af. Ik heb nog een paar hoofdstukken die ik aan moet passen en daarna kan ik weer door met creatief schrijven aan dit verhaal. Echt heel fijn dat ik de routine teruggevonden heb. In het begin schreef ik tot ver na middernacht en was ik nog een nachtuil, maar inmiddels is de schrijftijd gestabiliseerd en schrijf is ’s middags. Nu kreeg ik weer het plaatje van de flamingo op de website van de NaNoWriMo te zien. ’s Middags schrijven werkt voor mij het beste. Inmiddels ben ik ’s avonds aan het tekenen geslagen, want voor het nieuwe Science-fiction-fantasyboek dat in januari uit zal komen bij uitgeverij Zilverbron, wil ik graag een nieuwe sterrenkaart maken. Zo’n soort kaart als er ook in het boek Schamel verbond zit. Daar was ik zo geconcentreerd aan bezig dat het alweer ver voorbij middernacht werd voordat ik er erg in had. Maar het goede nieuws is dat de kaart vast nog op tijd afkomt.

Nog een maand ongeveer en dan komt er weer een nieuw boek van Johanna Lime.

Ik schreef in een vorige blog dat de hoofdredactie van mijn nieuwe manuscript klaar was. De uitgever vertelde me dat het nu bij de woordredacteur ligt. Zij verwacht dat Interplanetair deel 1 Ruimtestad ongeveer half januari van de drukker komen kan. Dus het nieuwe boek komt toch volgens de planning in januari 2021 uit.

Eerst dus de feestdagen van 2020 nog en dan start januari van 2021 met een gloednieuw boek!

Ik kijk er alweer  naar uit! Mijn zesde pennenvrucht, wat romans betreft.

Groeten van Johanna Lime