Schrijven in de lente

16 april 2019

Het is lente en het schrijven gaat weliswaar met vlagen, maar toch maak ik goede vorderingen.

 

Redactiewerk

Vanaf november 2015 tot september 2018 waren er zo langzamerhand twintig korte verhalen van Johanna Lime als e-book gepubliceerd op Smashwords. Dinie en Marjo besloten in 2018 om bij Tamara Geraeds over deze verhalen een hoofdredactie aan te vragen. En dat gebeurde. We zijn er hard mee aan het werk gegaan. Elk verhaal kreeg twee redactierondes en ik ben verheugd te kunnen melden dat het werk voor bijna al deze korte verhalen is voltooid. Negentien ervan staan inmiddels in een vernieuwde uitgave wederom op Smashwords. Ze hebben NL op de kaft, er is een leeftijdcategorie in het colofon gezet en doordat er een redactie overheen gegaan is, zijn ze beter te lezen.

Nog één verhaal dat al eerder gepubliceerd was, staat nog in zijn originele vorm op Smashwords. Het is daar achtergebleven omdat ik, voordat het opnieuw wordt uitgebracht, er eerst nog aan moet gaan sleutelen. De Knuffelsteen zal in de toekomst De Avonturensteen worden. Het wordt een langer detectiveverhaal waarin ook fantasy verwerkt is, dat zich afspeelt in Brugge, België. Om het verder te schrijven moet ik eerst op studiereis naar Brugge. Ik heb er zin in!

In april 2019 zijn Tamara Geraeds en ik samen begonnen aan de redactie van zeven science fiction verhalen die in een serie op Smashwords gepubliceerd worden. Ze waren nog niet eerder uitgebracht. Zodra ze door de redactie zijn zullen ze als e-book verschijnen. In het menu Publicaties NL houd ik u hiervan op de hoogte.

Deze serie gaat de Randsteden serie heten en hij zal gevormd worden door zeven korte verhalen die zich op andere planeten afspelen en die eerder door Johanna Lime zijn ingestuurd voor wedstrijden in het genre.

 

Deel 3 van De vergeten vloek

Tot nu toe zijn er 23 hoofdstukken geschreven en op de Elfia in Haarzuilens, waar ik even op een rustig moment zat te mijmeren over mijn plot, kwam het idee voor het einde boven borrelen. Ik weet nu hoe ik het verhaal af kan schrijven, op zo’n manier dat de toekomstplannen die ik nog heb er bij aan kunnen sluiten. Bovendien zal het een goede afronding van de trilogie zijn.

Dus ik ga binnenkort zeker weer verder om het laatste stuk van deel 3 af te maken.

En dan nog een keer alles controleren voordat het manuscript naar de uitgever kan.

 

Waterloper

CampNaNoWriMo is aan de gang, want het is april. Ik heb me aangemeld met een nieuw schrijfproject voor 30.000 woorden in april. Dit houdt in dat ik van plan ben om drie verhalen te schrijven voor de nieuwe themawedstrijd Waterloper. Daarbij kan ik in de maand mei drie verhalen van maximaal 10.000 woorden insturen die moeten voldoen aan de criteria van de thema’s.

Op de een of andere manier is mijn ervaring dat CampNaNoWriMo in april minder goed loopt dan in juli. Vraag me niet waaraan dat ligt.

Deze keer ligt het eraan dat de voorbereiding voor de verhalen niet echt soepel verloopt. Ik verzin me al maanden suf over verhalen die binnen de aangegeven thema’s moeten passen, ik kreeg maar geen inspiratie.

Maar ik ben op weg. Een verhaal is inmiddels geschreven en vandaag kreeg ik het begin van het tweede verhaal eruit geperst. Het begin is altijd een hachelijke zaak, als dat eenmaal goed verwoord is, komt de rest wel goed. Dus nu moet ik het tweede verhaal af gaan schrijven en dan nog werken aan een derde.

Met Fantastels deden Dinie en ik de laatste jaren altijd mee met drie verhalen en daar wil ik toch weer een routine van maken, al zal het wel een beetje lastig zijn in het begin. Er zit wat tijd tussen het einde van Fantastels en het begin van Waterloper. Toch hoop ik vurig dat de nieuwe wedstrijd net zo’n succes wordt als de eerdere. De toekomst zal het leren.

 

Elfia

Op 13 en 14 april stond ik met mijn boeken op de Elfia in Haarzuilens en ik heb heel wat flyers uitgedeeld aan belangstellenden die iets wilden horen over de boeken Schimmenschuw en De vergeten vloek Sluimerend vuur en Smeulend venijn. Ik heb er gelukkig ook niet voor niets gestaan want ik kon er een aantal van gesigneerd verkopen. En iemand die niet op de Elfia had kunnen wachten en daarom het boek al ergens anders had besteld, kwam langs voor een handtekening. Hoe leuk is dat?

Het derde boek van de trilogie staat in de planning voor volgend jaar april op de Elfia in Haarzuilens. Ik hoop echt dat degenen die liever de hele trilogie tegelijk kopen dat dan komen doen. En ik ben erg nieuwsgierig naar jullie leeservaringen. Bij Arjan zat dat gelukkig goed, hij vindt mijn boeken tof. Daar krijg ik een warm gevoel van en het steuntje in de rug om verder te gaan met schrijven.

 

Plannen

Plannen heb ik nog genoeg maar of ze ook echt werkelijkheid worden? ‘Hard to see the future is’, zoals Yoda zegt, niet waar? Maar als mijn dromen mogen uitkomen voorzie ik al twee op zichzelf staande romans in twee verschillende werelden en twee nieuwe trilogieën die na De vergeten vloek kunnen komen. Bovendien wil ik doorgaan met korte verhalen schrijven, ze mee laten doen aan wedstrijden en ze daarna herschrijven, er een betere versie van maken. We zullen het wel zien.

In elk geval heb ik gemerkt dat na een periode van veel redactiewerk ik het nodig heb om weer eens lekker creatief wat doldwaze ideeën neer te zetten. Korte verhalen verzinnen en opschrijven heeft het verder schrijven aan een ingewikkeld plot waar veel rode draadjes vastgebonden moeten worden een nieuwe stimulans gegeven. Dus de combinatie van korte verhalen en romans bevalt me wel.

Hopelijk krijgen we nu een beetje lekker weer en kan ik op andere plaatsen gaan zitten om iets op te schrijven. In Brugge bijvoorbeeld. Dat lijkt me een leuke stad om eens goed te gaan bezichtigen.

Wat gaan jullie doen?

 

Groetjes,

Marjo Heijkoop (Johanna Lime)

De eerder geschreven korte verhalen van Johanna Lime zijn door de hoofdredactie heen

29 maart 2019

De eerder geschreven korte verhalen van Johanna Lime zijn door de hoofdredactie heen, wat vanaf nu volgt zijn nieuwe korte verhalen.

De slangenvrouw is voorlopig het laatste e-book van de 19 korte verhalen van Johanna Lime dat vernieuwd na een hoofdredactie door Tamara Geraeds op Smashwords is gekomen.

Er staan nu 19 e-books op mijn Smashwords profiel pagina met NL op de kaft, klaar om te downloaden voor uw e-reader of laptop. HIER

Er zijn nu 4 e-books klaar die bij de verbeeldingswereld van Schimmenschuw en De vergeten vloek passen. Dat zijn: De wording van Chyndyro, De slangenvrouw, De nevelkinderen van Hary Rud en Het frisbeeschip dat crashte in Loppersum. Die laatste past alleen maar bij boek 3 van De vergeten vloek omdat er een wezen in voorkomt dat ook in deel 3 van de trilogie zit.

De knuffelsteen is het enige e-book dat nog niet helemaal vernieuwd is op Smashwords, omdat het een langer verhaal moet worden. Daarvoor moet ik voor onderzoek naar de stad Brugge in België. Als ik daar geweest ben, ga ik het verhaal afmaken en wordt het een spannend detectiveverhaal met een andere titel: De Avonturensteen.

Binnenkort start de redactie van zeven nieuwe verhalen die nog nooit op Smashwords zijn geplaatst en komt er langzamerhand een serie sciencefictionverhalen bij om te downloaden als e-book. Blijf mijn Smashwords profiel pagina in de gaten houden.

Wil je alle verhalen uit de verbeeldingswereld Eibor Risoklany lezen, dan kun je dat het beste chronologisch doen. De juiste volgorde van mijn verhalen in deze verbeeldingswereld is als volgt:

  1. De wording van Chyndyro (Smashwords e-book)
  2. Schimmenschuw – uitgeverij Zilverbron (paperback uit 2015)
  3. De vergeten vloek deel 1 – uitgeverij Zilverbron (paperback uit 2017)
  4. De slangenvrouw (Smashwords e-book)
  5. De vergeten vloek deel 2 – uitgeverij Zilverbron (paperback uit 2018)
  6. De nevelkinderen van Hary Rud (Smashwords e-book)
  7. De vergeten vloek deel 3 – uitgeverij Zilverbron (paperback uit 2020)
  8. Het frisbeeschip dat crashte in Loppersum (Smashwords e-book)

De paperbacks vindt u HIER

Veel leesplezier!

Johanna Lime

 

20 hoofdstukken voor deel 3 en wat nu

8 maart 2019

Schrijven jij!

Dat zeg ik steeds weer tegen mezelf. Maar nadat hoofdstuk twintig klaar was, blijft het schrijfwerk aan het manuscript nu al een paar weken liggen.

Toch moet ik er weer mee verder. Ik wil de versie van het verhaal waaraan ik nu werk graag eind maart afgeschreven hebben.

Hoe komt het dan dat ik nu niet doorschrijf en met laat afleiden door andere dingen?

Daar heb ik over nagedacht en er zijn volgens mij twee antwoorden voor.

Ten eerste is Dinie er niet meer met wie ik overleggen kan. Ik mis haar inbreng. Ik heb wel een idee over het vervolg, maar ik kom nu bij een belangrijk keerpunt en dat is gewaagd. Dinie zou waarschijnlijk zeggen dat ik moet doen wat mijn intuïtie me ingeeft en dat het ons verhaal is. Laat anderen maar vinden – wat ze vinden mogen ze houden.

Maar dat is het hem nou net. Ik ben dus wel bang voor de kritiek die ik op het verhaal kan krijgen, want bij het keerpunt grijpen de goden in. En ik heb geleerd dat dit iets is wat je volgens de regels van fantasyverhalen schrijven juist niet moet doen. Dat er een interventie van de goden komt, heet dan een Deus ex machina, een onaangekondigde omwenteling die voor de lezer zomaar uit de lucht komt vallen die alle problemen oplost.

Maar dat is het hem nou net. Dat is dit volgens mij helemaal niet. De Avatars spelen een grote rol in het verhaal, Zij zijn degenen die om te beginnen de vloek hebben uitgesproken over het volk. Als Zij ingrijpen, past dit bij het verhaal. Het is best fantasierijk, maar het is de juiste oplossing. Het is ook niet direct zo dat alle problemen opgelost zullen zijn. Beslist niet, dat duurt hierna best nog lang en er zullen altijd problemen blijven. Dat maakt het verhaal juist weer interessant, of niet?

U begrijpt het, ik ben moed aan het verzamelen om gewoon mijn eigenwijze wil uit te voeren en door te gaan met de laatste serie hoofdstukken. En liefst in maart, want in april komt de CampNaNoWriMo en heb ik mezelf andere taken gesteld.

Korte verhalen redactie in februari en maart 2019

In februari kwam “Ruilen met korrigans” door de redactierondes heen, een verhaal dat eerder in een bundel van de Gentasia Awards stond en nu opnieuw is uitgegeven als E-book voor volwassenen. Ook het verhaal “Een draak met koekjes” voor kinderen vanaf 8 jaar is door de redactie gekomen en staat opnieuw op Smashwords. In maart zijn Tamara Geraeds en ik nog bezig met de redactie van “De wording van Chyndyro” en “De slangenvrouw”, beide verhalen die naast de boeken van uitgeverij Zilverbron passen. Houd deze pagina in de gaten voor nieuwe of vernieuwde korte verhalen die als e-books uitkomen (Te herkennen aan NL op de kaft). https://www.smashwords.com/profile/view/JohannaLime2

Nadat alle verhalen zijn vernieuwd, komt er vanaf april 2019 een nieuwe serie korte verhalen als e-books bij. Die staan nog in de planning.

Een Zilveren dag en hot zijn

Op 23 februari was er een bijeenkomst van Zilverauteurs, een Zilveren dag. Niet alleen omdat het heel leuk is om weer een aantal collega-schrijvers te ontmoeten. Ook omdat er goede workshops werden gegeven. Over schrijven, redactiewerk en waar je als schrijver tegenaan loopt. Allemaal heel leuk en leerzaam. En ook nog over promotie en “social media”.

Nou, dat is dus een ding waar ik me door heb laten afleiden. Ik dacht dat ik met een website en een Facebookpagina wel redelijk met mijn tijd mee ging. Maar, nee, dat blijkt niet helemaal waar te zijn. Instagram is “booming”. Dat is pas “hot”.

Ik heb nu dus ook Instagram, daar heet ik limejohanna. https://www.instagram.com/limejohanna/

Ik ben direct gaan experimenteren hoe ik er foto’s en berichtjes en hashtags op kon krijgen en ik kan jullie zeggen, dat viel nog niet echt mee. Alles moest met het mobieltje.

Het zal wel aan mij liggen, maar mijn mobiele telefoon/fototoestel en-weet-ik-waar-het-allemaal-nog-meer-voor-dient is nog geen echte vriend van mij.

Ik leer hem langzaam stapje voor stapje te gebruiken, maar de laptop werkt toch beter.

Dus met vallen en opstaan ben ik er na een paar weken eindelijk achter wat ik met Instagram kan doen en hoe ik er mijn bewerkte afbeeldingen op kwijt kan. Vandaag staan er dertig plaatjes op. Of het echt beter werkt dan Facebook moet ik nog zien. Maar het handige is dat ze gelinkt staan en dat alles wat op Instagram gezet wordt ook op Facebook geplaatst kan worden. Dus maak uw borst maar nat. U kunt de komende tijd veel plaatjes en berichtjes van Johanna Lime gaan zien, op beide kanalen.

Of ik er meer naamsbekendheid door zal krijgen en meer boeken zal verkopen? Ik hoop het.

Hier de laatste drie geplaatste plaatjes van mijn boeken op Instagram. Ga daar heen om de berichten die er bij staan te lezen.

Ik moet weer door met het manuscript voor deel 3 van De vergeten vloek.

Dat schrijf ik hier nog maar eens, om het bij mezelf in te prenten.

Tot later, tot het volgende bericht.

Bedankt voor het volgen van mijn website of sociale media kanalen

 

Groeten van Marjo (Johanna Lime)

Johanna Lime’s variatie op de schrijfregels van Neil Gaiman

14 februari 2019

Hoofdstuk 15 is af

Vandaag voel ik me supersterk. Ik wil jullie vertellen, dat het me gelukt is om hoofdstuk 15 van ‘Vuur en Zwaard’ (dat is de werktitel voor het manuscript van De vergeten vloek deel 3) weer af te krijgen met het herschrijven na versie 2. De chronologische volgorde van het plot is met deze 3e versie van het manuscript kloppend gemaakt.

Ik ben nu aan het werk aan hoofdstuk 16 en heb 17 t/m 20 klaar staan om die daarna weer onder handen te nemen.

Na hoofdstuk 20 komt er een gedeelte van het verhaal waar het nog allerlei kanten op kan gaan, dat moet nog voor het eerst herschreven worden na versie 1 van 2014. Ik zie ernaar uit om naar dat punt toe te werken en ga er nog flink over denken hoe ik het zo interessant en spannend mogelijk kan maken voor jullie.

Maar dat ik weer over de helft ben, vind ik best een (Valentijns)hartje waard. Of gewoon een symbool voor geweldig, want dat betekent het hartje op Facebook. Het is daar nog beter dan een opgestoken duim.

Schrijven en herschrijven

In de jaren dat ik aan het schrijven ben, heb ik veel moeten leren. Sommige aandachtspunten tijdens het schrijven gaan nu al redelijk automatisch, maar een mens kan altijd beter. Daarom doe ik hier een poging om mijn schrijfregels eens een beetje uit te werken, naar het voorbeeld van een artikel dat ik heb bewaard over de regels die Neil Gaiman hanteert. Maar dan aangepast door de ervaringen met schrijven van Johanna Lime.

 

Schrijfregels van Johanna Lime

  1. Bedenk, plan en plot. Maak een verhaalindeling in grote lijnen en zet het in een schema. Let op de beginsituatie, keerpunten, crisis, climax en slot en hang je verhaal aan die kapstok op. Raadpleeg het schema wanneer je aan het schrijven bent. Veranderen er scènes en kunnen ze verplaats worden naar een betere plek? Stel het schema bij, maar houd de keerpunten op een vaste plaats. Komt er tijdens het schrijven een keerpunt dat beter werkt, neem dat dan en schrap of verplaats het vorige keerpunt. Maak er bijvoorbeeld een gewone scène van.
  2. Schrijf. Laat je door niets of niemand afleiden. Maak tijd vrij in je agenda om te schrijven. Wees creatief, maar denk ook logisch na. Ga zitten en schrijf. En als je aan het herschrijven bent. Lees, denk kritisch na over het taalgebruik en herschrijf als het beter kan. Desnoods verander je een zin net zolang totdat hij eindelijk goed staat.
  3. Zet de woorden achter elkaar, maak zinnen, maak alinea’s. Vind de juiste woorden vanuit het juiste perspectief en vind de juiste volgorde. Schrijf de woorden in de juiste volgorde op. Maak de zinnen zo actief mogelijk, maar blijf trouw aan je eigen stijl.
  4. Maak af waar je mee bezig bent. Wat er ook moet gebeuren om het in orde te krijgen, ga door en maak het verhaal af. Misschien moet je eerst een stuk herschrijven en kun je daarna pas weer verder gaan? Als dat zo is, doe dat dan ook. Maar maak het verhaal af.
  5. Krijgt iemand (dat kan jij ook zelf zijn) het idee dat het op deze manier niet zal werken? Dan is dat vast waar. Verbeter het. Heeft iemand anders dan jijzelf op en aanmerkingen en zegt diegene precies wat er aan mankeert en hoe je dat moet verbeteren? Doe het dan niet. Het is namelijk jouw verhaal en niet dat van die ander
  6. Verbeter je manuscript maar bedenk dat perfectie niet bereikt kan worden, dat ligt nog achter de horizon. Als je maar ziet dat je ten opzichte van wat je eerder eens geschreven hebt vooruit komt, is het prima.
  7. Lach om je eigen grappen. Schrijven doe je voor je plezier. Het moet leuk blijven. Als je er alleen maar chagrijnig of intens verdrietig door wordt, is er iets goed mis. Dat geldt trouwens ook bij kritiek door anderen die zo’n verhaal als jij schrijft niet zouden kunnen schrijven, omdat ze nu eenmaal iemand anders zijn. Leer van positieve feedback, maar respecteer je eigenheid, heb zelfrespect.
  8. Wees zeker van je zaak en vertrouw op jezelf. Schrijf je verhaal zoals het verhaal geschreven wil worden. Wees trouw aan je innerlijke drang en schrijf dat wat eruit wil komen zo goed op als je kunt. Er zijn heel veel regels in ons genre die je beperkingen opleggen, maar als je op een creatieve manier origineel probeert te blijven en je verhaal er na veel schrappen en schaven zo staat dat je er een intens gelukkig gevoel aan overhoudt, is het rijp om de lezer op te zoeken. Dan ben jij rijp voor een volgend, nog beter verhaal.

 

Ik ben dan wel geen Neil Gaiman, die zou het misschien allemaal nog veel beter kunnen uitleggen. Maar ik denk wel dat wat ik hier boven heb geschreven klopt. Voor Johanna Lime dan, voor andere schrijvers geldt het wellicht weer net iets anders. Dat is goed. Iedereen is uniek en dat mag best naar voren komen in een verhaal.

 

Imagicon 2019

Op zaterdag 26 januari 2019 was er voor de vierde keer een Imagicon in Hotel Conferentieoord De Reehorst te Ede. Na de Imagicons van 2015, 2016 en 2017 werd hij deze keer gehouden in de maand januari 2019. De week ervoor had het gesneeuwd en geijzeld. Iets wat je kunt verwachten in een wintermaand. Gelukkig was de sneeuw op zaterdag gesmolten bleef de temperatuur dit weekend boven nul. Dus geen gladheid meer op de wegen.

Het was het eerste evenement zonder Dinie. Daardoor was het wel een beetje wennen. Maar de andere auteurs, Mathijs Hulster, Patrick Bauwens, Robert Bijman en Peter Schaap en natuurlijk Cocky en Barry van Dijk maakten er samen met mij een gezellige dag van in de stand van Zilverspoor.

Helaas was er weinig publiek op de beursvloer en leek deze Imagicon minder goed bezocht dan in de eerdere jaren.

Foto gemaakt door Mathijs Hulster

In elk geval heb ik deze leuke collega’s ontmoet en kan ik het zien als een soort nieuwjaarsbijeenkomst van de uitgeverij.

Met nog een leuke foto van mij met de boeken van Johanna Lime.

Hopelijk zie ik de lezers van fantasy en science fiction boeken nog bij een ander evenement in 2019 en denk er vast maar over na of je deze mooie boeken wilt aanschaffen om te lezen.

Ik ben na afloop in het hotel gebleven en heb er heerlijk gedineerd. Eerst zat ik helemaal alleen aan een tafeltje in het restaurant, maar later mocht ik bij een groep mensen van het Nederlands Contactcentrum voor Science Fiction, waar ik lid van ben, aan tafel komen zitten. Peter Schaap en zijn broer Theo zaten ook aan deze  tafel en ik heb een paar leuke verhalen gehoord over de wereldbouw van Peter en zijn broers. Ze hadden in hun ouderlijk huis elk een plank om iets op te bouwen en sloten met elkaar verdragen af over de levering van bepaalde onderdelen voor elkaars bouwwerkjes. Leuk om te horen hoe dat ging.
Het was erg gezellig. Ik heb heerlijk gegeten en daarna goed geslapen in het hotel. De volgende ochtend was zelfs de spierpijn van het lange staan verdwenen en dat zegt wat. Niet gek dat Beneluxcon op de zondag erna op dezelfde locatie was.
Maar daarover in een ander bericht wat meer.

Terugblik op 2018 en wat zal 2019 brengen

Geplaatst 31 december 2018

Hoogtepunt van 2018

Het hoogtepunt uit 2018 was dat ons derde boek, Smeulend venijn, uitkwam bij Zilverbron. Schimmenschuw was ons debuut van september 2015, van alweer drie jaar geleden. Daarna schreven we aan trilogie De vergeten vloek. Deel 1, Sluimerend vuur, kwam uit in april 2017. Deel 2, Smeulend venijn volgde in september 2018. We hadden een hotelkamer geboekt in het Van der Valk hotel in Venlo en gingen samen naar de Elfia in Arcen. Wij, Dinie Boudestein en Marjo Heijkoop, die samen het schrijversduo Johanna Lime vormden.

In november kwam er een interview van ons in de Hebban sciencefiction en fantasy genreclub en bovendien kwam er een mooie dubbele duorecensie van Sluimerend vuur en Smeulend venijn.

Redactiewerk

Van april tot en met juli van 2018 waren we druk bezig met twee hoofdredactierondes voor Smeulend venijn, samen met onze redactrice Tamara Geraeds. Achter de laptop lazen we het manuscript twee keer nauwkeurig door en brachten we er de verbeteringen in aan die Tamara voorstelde. Het was wel even wennen aan de werkwijze van Tamara want we schoten steeds door het hele manuscript heen, bijvoorbeeld om alle glimlachjes een beetje binnen de perken te houden. Maar het is gelukt! Wat waren we trots op het eindresultaat! En de prachtige omslag die de uitgever verzorgde, maakte het boek helemaal compleet. De zeven magische families uit onze verbeeldingswereld die we in Schimmenschuw al hadden geïntroduceerd, kwamen in deel 1 en 2 van de trilogie weer allemaal aan bod, alleen nu in een modernere tijd. We hadden twee boeken geschreven die naast elkaar in twee verschillende koninkrijken spelen en we konden daarna alle draadjes gaan samenknopen voor deel 3 waar de strijd tussen die rijken los zou barsten.

Dit zijn onze romans. Prachtig toch?

De Fantastels Verhalenwedstrijd en korte verhalen

Voor de Fantastels Verhalenwedstrijd hadden we een nieuw verhaaltje ingestuurd, dat was Breinsoep, dat deels geïnspireerd was op alle belevenissen met een dementerende moeder. Verder hadden we in 2018 eindelijk de kans om een paar veteranenverhalen in te sturen. Nadat we die herschreven hadden, stuurden we Durgandam op (voorheen was de titel nog Gordurand) en De mensplanten van Mars (voorheen De thylakonen van Mars).

Bij de prijsuitreiking kregen we het nieuws te horen dat Fantastels zou stoppen. Maar er zou een themawedstrijd volgen, onder de naam Waterloper. Die nieuwe verhalenwedstrijd komt in mei 2019, dus daar hoopt Marjo wel weer aan mee te doen. Het is er in 2018 niet meer van gekomen om nog aan andere kortverhalenwedstrijden mee te doen.

Saturnus Maan

In 2018 schreven we tijdens CampNaNoWriMo van april wel samen verder aan het project van de cursus Schrijf Je Verhaal die Marjo volgde bij Marjon Sarneel. Saturnus Maan, het autobiografische verhaal over twee eigenwijze vrouwen en twee aliens is al een eindje op weg maar nog niet klaar, daar moet Marjo in 2019 ook weer aan verder schrijven.

Zeven korte verhalen herschreven

Bij de CampNaNoWriMo van juli 2018 herschreven we zeven korte verhalen zodat ze in een serie over Randsteden uitgegeven kunnen worden op Smashwords als e-books.

Redactie van korte verhalen voor Smashwords

Na de redactie van Smeulend venijn hadden we aan Tamara Geraeds gevraagd of ze al onze al uitgegeven korte verhalen ook aan twee redactierondes kon onderwerpen en we zijn dus druk in de weer gegaan met de redactie van onze e-books op Smashwords. Dit gaat in 2019 nog verder.

Deze verhalen hebben nu de ISO-code NL (Nederlandstalig) op de kaft en zijn door de redactie heen:

Paddy en Padda

De nevelkinderen van Hary Rud

Pacifistenbloed

De schouderdraak

Het Feifarietalent (uit de Gentasia Awards bundels)

De antibuilenbruildrank (uit de Gentasia Awards bundels)

Het frisbeeschip dat crashte in Loppersum

Liefde en aandacht doen wonderen

Het D. D. D. syndroom

Idool

De niksmeer en de zeefemin

Echt, een wereld van ringen

De andere verhalen volgen in 2019.

Dinie vertaalde de volgende e-books naar het Engels, zij staan nu ook op onze Smashwords pagina.

Toado and Toada

The Nebula Children of Hary Rud

Pacifist Blood

The Shoulder Dragon

The Anti Bumpbrump Potion

The Fayfairy Talent

Voorlopig worden vertalingen nog even in de wacht gezet, in de hoop dat er nieuwe reviewers gevonden kunnen worden.

Festivals, winacties en De Zilverboekenclub

Met uitgeverij Zilverbron stonden we in 2018 op verschillende beurzen, zoals Keltfest, Castlefest, Elfia Arcen en Fantasy Fest, om onze boeken gesigneerd te verkopen. Bovendien organiseerden we via Facebook allerlei winacties zoals die van Pasen, Mei en November, maar ook bij Qreative Minds en de Adventskalender actie van de Zilverboekenclub.

Marjo gaat in 2019 voor de Zilverboekenclub twee rubrieken verzorgen, over personages uit de boeken van Zilverauteurs en over hun Verbeeldingswerelden. Het is een goed idee om de Zilverboekenclub te volgen op Facebook, wanneer je van het genre houdt.

Marjo hoopt in 2019 met onze boeken weer aan verschillende beurzen en festivals mee te kunnen doen.

De vergeten vloek deel 3

In oktober 2018 en tijdens de NaNoWriMo van november 2018 schreven we versie 2 van Deel 3 van De vergeten vloek, met werktitel Vuur en Zwaard. We hadden op het eind twintig van de dertig hoofdstukken af, maar besloten aan versie 3 te beginnen omdat de chronologie niet helemaal lekker zat. Van versie 3 zijn we tot en met hoofdstuk 5 gekomen.

Marjo gaat hier in 2019 aan verder schrijven.

Het verlies van twee lieve familieleden

2018 was een jaar van verlies. Marjo’s moeder die in juni 2017 naar een verpleeghuis moest vanwege de ziekte Alzheimer, stierf op 3 maart 2018. De mantelzorg voor haar moeder nam de tien maanden ervoor veel tijd in beslag. De mantelzorg voor haar 92 jarige vader gaat onverminderd door. En op 23 december 2018 kwam haar levensgezel Dinie plotseling te overlijden, zodat Marjo er nu alleen voor staat om als Johanna Lime te schrijven. Lees voor meer informatie hierover in het  In Memoriam – Dinie Boudestein

Boeken lezen en recensies schrijven

Voor de Leeschallenge van 2018 las Marjo 22 boeken en ze schreef de recensies van al gelezen boeken in haar blog,  hier

Daar komen er in 2019 nog meer te staan.

Wat zal 2019 gaan brengen?

Geen idee, maar plannen genoeg. Ik hoop dat ik in 2019 meer ruimte krijg om mezelf te zijn. Maar dat er eerst enorm veel geregeld moet worden na 36 jaar samen gewoond te hebben, zal zeker waar zijn. Ik hoop daar voldoende kracht voor te vinden.

Plannen

Johanna Lime (nu werkt Marjo Heijkoop verder onder dit pseudoniem) is van plan om Deel 3 van onze trilogie De vergeten vloek, Vuur en Zwaard (een betere titel moet nog gevonden worden) af te schrijven, waarna er weer een redactie zal volgen in 2019.

Verder gaat zij door met de redactie van de korte verhalen die vervangen zullen worden op Smashwords en dan een NL code op de kaft krijgen.

Daarna komt er een serie van zeven verhalen op Smashwords te staan, wedstrijdverhalen die nog niet gepubliceerd zijn.

Marjo gaat verder schrijven aan Saturnus Maan.

Ze wil ook weer meedoen aan de Leeschallenge van 2019 en het doel is om daarvoor 25 boeken te lezen, waarvan de recensies op Goodreads, Hebban en haar eigen website zullen verschijnen.

Zoals in 2018 ook gedaan is, wil Marjo wekelijks bloggen op deze website van Johanna Lime.

Maar zij wil zeker ook contact houden met boekenfans en af en toe moet ze er even tussenuit voor onderzoek, bijvoorbeeld naar Brugge om het korte verhaal over De Knuffelsteen om te kunnen zetten naar De Avonturensteen.

 

Johanna Lime wenst u een goede jaarwisseling en veel voorspoed in 2019.

 

NaNoWriMo 2018 tot en met dag 25

Geplaatst 25 november 2018

Schrijven aan deel 3 van trilogie De vergeten vloek

Vorige week schreven we dat we in 18 dagen tijd 34.540 woorden hadden gehaald bij de National Novel Writing Month, kortweg NaNoWriMo, van 2018.

Het is nu 25 november en de afgelopen week schreven we er weer wat woorden bij. Het ging nog steeds niet vlot vanwege af te leggen doktersbezoeken. Dinie is flink ziek, helaas, we hopen dat er iets tegen haar klachten te doen valt.

De stand op dit moment is 44.959 woorden.

In de twee hoofdstukken die we er deze week bij schreven komen magische gevechten voor. Het was best lastig om de juiste woorden daarbij te vinden en het verhaal is een andere richting op gegaan dan oorspronkelijk gepland. We laten ons wat dat betreft meer en meer leiden door de personages. Het lijkt er veel op dat de schrijvers die zeggen dat de personages een flinke stem hebben bij het maken van het verhaal gelijk krijgen.

 

We houden het deze keer kort en gaan gauw verder met de laatste 5.041 woorden voor de NaNoWriMo van november 2018.

Hopelijk halen we de 50.000 woorden nog, voor het einde van de maand.

 

Tot de volgende keer.

Groetjes!

Johanna Lime

NaNoWriMo 2018 tot en met dag 18 en een Duorecensie op Hebban

Geplaatst 18 november 2018

Schrijven aan deel 3 van trilogie De vergeten vloek

Vorige week schreven we dat we in 11 dagen tijd 25.012 woorden hadden gehaald bij de National Novel Writing Month, kortweg NaNoWriMo, van 2018. Het is nu 18 november en de afgelopen week schreven we er weer wat woorden bij. Het ging een beetje stroef deze week, maar de stand op dit moment is 34.540 woorden. Zullen we voor 30 november de 50.000 halen?

 

Het ging de afgelopen week soms niet zo lekker, op een dag kwamen er zelfs maar 154 woorden bij. Dat had alles te maken met problemen van familieleden die naar een dokter moesten, maar ook met de indeling van het verhaal. We weten nu alweer dat als we versie 2 van dit manuscript geschreven hebben, zeker ook een versie 3 en 4 zullen moeten schrijven. Herschrijven zit er nog niet bij tijdens de NaNoWriMo, hoewel we nu ook al af en toe aan het teruglezen en verbeteren zijn (wat eigenlijk niet echt de bedoeling is bij de NaNoWriMo, maar als rebellen nemen we die vrijheid).

Het echte herschrijven begint echter pas als deze versie er helemaal staat, van het begin tot het einde. Daarna kunnen we gaan schuiven in het plot, de hoofdstukken anders indelen zodat de chronologie klopt, de spanningsbogen bekijken en ervoor zorgen dat alle losse draadjes uit de voorgaande boeken aan elkaar geknoopt worden. Dan zullen er ook weer nieuwe stukken bij geschreven moeten worden. Voorlopig staan er van oktober al 26.251 woorden en nu hebben we er weer 34.540 bij gezet tussen 1 en 18 november, dus opgeteld is dit al 60.791 woorden die voor ons volgende boek geschreven zijn. We zitten nu bij hoofdstuk 15, dat is af. We hebben in november nog minstens 15.460 woorden te gaan om winnaar te worden. Als er niet te veel tussen komt, gaat dat vast wel lukken.

Behalve met de NaNoWriMo gaan we ook door met het redactiewerk voor onze korte verhalen in het Nederlands, samen met Tamara Geraeds. Langzamerhand worden de e-books op Smashwords vervangen door nieuwe bestanden, met een ISO-code NL op de kaft (voor Nederlands). Daaraan is te zien of een verhaal al door de redactie is gekomen.

We zijn ook nog bezig met vertalingen naar het Engels. Als die gepubliceerd worden, staat de ISO-code EN op de kaft (voor Engels).

 

Duorecensie op Hebban.

Vorige week stond er een interview van ons op Hebban en deze afgelopen week kwam daar een dubbele duorecensie van de twee delen van De Vergeten Vloek bij. Dus een duorecensie van zowel Sluimerend vuur als Smeulend venijn. De recensenten waren Merel en Janneke van de Scifi & Fantasy Genre Club.

De Hebban Scifi & Fantasy Genre Club houdt een ‘November Nedermaand,’ waar meer boeken van Nederlandstalige auteurs de revue passeren. Misschien leuk om daar eens een kijkje te nemen?

Enkele citaten uit de duorecensie:

De prachtige covers van deze boeken maken direct nieuwsgierig naar het verhaal. Janneke en Merel doken in de wereld van ‘De vergeten vloek’ en lazen beide delen. Daarom dit keer geen gewone duorecensie, maar een dubbele duorecensie!

Laskoro is een moderne wereld, moderner nog dan onze huidige aarde. De mensen maken er gebruik van technieken waar wij vooralsnog van dromen. Neem de automatische auto’s, die zijn in ontwikkeling, maar zoals op Laskoro, waar ze in een soort treintje rijden op hogesnelheidswegen, zo zijn wij er nog niet mee bezig.

Over de gehele wereld zijn er tempels gewijd aan de Avatars waarbij elke regio zijn eigen Avatars aanbidt. Hier zijn het hogepriesters die de scepter zwaaien. Gebonden aan de religie is magie gegeven door de Avatars. Op Laskoro is dit dyamiekmagie.

Naast de dynamiekmagiërs bestaan er ook elementenmagiërs. In het eerste deel komen we daar alleen de vuurmagiërs van tegen, maar in het tweede deel zien we meer van de elementenmagiërs. De magische wereld met daarbij behorende religie en gebruiken zijn erg uitgebreid en maken de wereld ook interessant.

Berinyi is de spiegel van Laskoro.

Het tweede deel speelt zich op een andere wereld af en de tijd loopt gelijktijdig met het eerste boek. Er zijn een aantal parallellen: ook hier volgen we het opgroeien van een koningskind tot aan de kroning, en we hebben weer de vloek, Avatars en magie.

Pas later in het boek, we zijn dan al ruim over de helft, is er sprake van oorlogsdreiging. De aanslagen worden gerichter, er zijn mysterieuze vrouwen die magische krachten blijken te bezitten en Laskoro is nu duidelijk in gevaar. De spanning bouwt op, er is meer actie, de hoofdpersonen werken nu samen tegen de dreiging. Er zit nu daardoor meer lijn in het verhaal en qua plot vind ik het laatste kwart van het boek dan ook veel beter dan de rest van het boek.

Ook in het tweede boek duurt het tot aan het einde van het boek tot de oorlog met Laskoro daadwerkelijk start, maar voor die tijd gebeurt er ook al van alles. Op Berinyi zelf zijn namelijk ook al conflicten (al dan niet openlijk): de moeder van Sylviana lijkt niet zo bereid om haar troon af te staan en de tante van Sylviana, Helena, blijkt haar eigen agenda te hebben. Hierdoor is er binnen deze wereld zelf al voldoende aan conflict en dit levert meer spanning op dan in het eerste deel, waar de dreiging alleen van buitenaf kwam.

Ondanks dat het boek geschreven is door twee auteurs is dat niet te merken aan de schrijfstijl. Ze schrijven vanuit de derde persoon en wisselen per subhoofdstuk van verteller. Het boek is door de kortere zinnen makkelijk te lezen wat het een prettige leeservaring maakt.

Oordeel

Merel: Het verhaal sprak me erg aan en ik heb beide delen met veel plezier gelezen. Het tweede deel heeft uiteindelijk het meeste indruk op me gemaakt, ik vond dit boek namelijk een stuk beter dan het eerste deel. De plot zat naar mijn mening beter in elkaar, het verhaal was wat meer gestroomlijnd en er zat ook meer spanning in dan in het eerste deel. Ik geef Sluimerend vuur daarom 3 sterren en Smeulend venijn krijgt van mij een welverdiende 4 sterren.

Janneke: Zowel Smeulend venijn als Sluimerend vuur zijn officieel ingestoken als boeken voor vijftien jaar en ouder. Toch zal de volwassen fantasylezer deze boeken ook met veel plezier verslinden. Marjo en Dinie zetten een goed verhaal in een boeiende wereld met een interessante geschiedenis neer en hebben over elk puntje goed nagedacht. Een aanrader voor liefhebbers van het fantasygenre. Ik geef beide boeken 4 sterren.

Wanneer u deze link volgt kunt u deze duorecensie op Hebban lezen. Naar de originele duorecensie op Hebban

 

Zo, en nu gaan we snel weer verder met ons manuscript.

Tot de volgende keer.

Groetjes!

Johanna Lime

Interview, recensie en plaatjes maken voor blogs

Geplaatst 24 oktober 2018

Als je schrijft dan zijn er van die dagen dat je helemaal niet schrijft. Althans, niet verder komt met je manuscript. Je doet dan dingen die wel gerelateerd zijn aan het schrijven en dat is ook heel leuk, maar er komt geen letter bij het verhaal waaraan je werkt.

Interview voor Hebban Sciencefiction en Fantasy

Op maandag kwam Merel bij ons op bezoek voor een interview. Zij is een van de ambassadeurs van Hebban Sciencefiction en Fantasy. Samen met nog een andere ambassadeur leest zij de eerste twee delen van onze trilogie ‘De vergeten vloek’.
Dat zijn dus deel 1 ‘Sluimerend vuur’ en deel 2 ‘Smeulend venijn’, best aardig dikke pillen.

Dat doen ze omdat er in november 2018 een duorecensie van onze boeken zal verschijnen op Hebban. Wij zijn natuurlijk reuze benieuwd naar wat dit duo van onze boeken vindt en we hebben Merel er al een beetje over uitgehoord. In elk geval vonden beide recensenten dat de boeken hoewel ze nogal dik zijn uitgevallen heel vlot lazen. Daar zijn we blij mee, want zelf vinden we niets zo vervelend als een boek waar je als lezer niet doorheen komt. Onze boeken lezen vlot, dat horen we steeds weer en daar zijn we best trots op.

Tijdens het interview werden er natuurlijk verschillende vragen gesteld en die hebben we spontaan kunnen beantwoorden, maar wat er precies is gezegd vertellen we nu niet. Dat zal in november op Hebban te lezen zijn. Wij kijken ernaar uit en vinden het heel spannend wat er in het interview zal komen te staan. Ook de duorecensie is iets waar we vol verwachting naar uitzien.

Leuk om een ambassadeur van Hebban op de thee te krijgen, Merel.

Hier vindt u de Hebban fantasyclub: https://www.hebban.nl/spot/fantasyclub/

 

De eerste recensie van ons nieuwste boek

We hadden ons nieuwste boek ‘Smeulend venijn’ ook opgestuurd naar bloggers die we via Facebook kennen. Hun recensies wachten we eveneens vol spanning af. De boekenbloggers hebben het druk met hun recensies. Ze lezen de boeken veelal op volgorde van binnenkomst, wat betekent dat we even geduld moeten oefenen.

Het was dan ook een leuke verrassing dat Hanneke Tinor-Centi op woensdag haar recensie klaar had. Natuurlijk waren we heel benieuwd naar haar oordeel. Zij heeft veel kennis van zaken en is een literair agent. Dagelijks zien we recensies van allerlei boeken die zij beoordeeld heeft. Sluimerend vuur had bij haar in 2017 een goede recensie gekregen en ze wilde het tweede deel van ‘De vergeten vloek’ ook graag lezen.

Vandaag kwam de recensie dus. Het is alweer een hele fijne en we zijn best een beetje trots dat ze heeft gezien dat onze schrijfstijl steeds beter wordt.

We hebben haar recensie op de website Boeken van Johanna Lime overgenomen, hij staat onder Recensies Smeulend venijn. Maar om ze allebei te bekijken, kunt u ook de onderstaande links gebruiken.

Deel 1 Sluimerend vuur Recensie deel 1 is hier te vinden

Deel 2 Smeulend venijn Recensie deel 2 is hier te vinden

 

Over Hanneke Tinor-Centi

Hanneke Tinor-Centi (1960), eigenaar van HT-C Communicatie en Marketing, literair agent, boekmarketeer en recensent.

http://ht-c-communicatie.nl/

 

Plaatjes maken voor blogs

Tot mijn schrik kwam ik er achter dat ik nog geen plaatjes had gemaakt voor bij de recensies op onze website, voor het geval we die op Goodreads, Hebban, Bol of waar dan ook ontdekken en ze over willen nemen voor onze eigen pagina. Dus vandaag ben ik aan het frutselen gegaan in Corel Paint Shop Pro, waarin ik alle plaatjes en foto’s bewerk die op onze websites komen. Voor de recensies heb ik er nu een heel stel in voorraad, zoals deze:

Ik heb dus wel iets getekend en ook iets geschreven, maar dat was voor blogs.

Het is maar goed dat dit nu gebeurt, want in november met de NaNoWriMo mag ik me niet te veel af laten leiden. Dan moeten er schrijfkilometers worden gemaakt!

Groeten,

Johanna Lime

 

Een andere oktobermaand dan andere jaren

Geplaatst 18 oktober 2018

Verschillende dingen veranderen in de loop der tijd en dit jaar veranderde er veel in verband met de Festivals waar wij gewoonlijk met onze boeken staan.

Elfia Haarzuilens was nog wel vertrouwd, maar voor Keltfest moesten we naar Vijfhuizen. Het werd niet meer gehouden in de Merwelanden dat bij ons in de buurt is. We moesten ver rijden en ver lopen dit jaar om Zilverbron op Keltfest te bereiken. Op een groot terrein stonden we op een plaats nogal achteraan.

Ook het Castlefest in Lisse was anders georganiseerd. We stonden nu met alle uitgeverijen in ene grote tent. Helemaal aan het eind van het terrein, dus ver lopen vanaf de parkeerplaats. Je moest dus wel een echte boekenfan zijn om die tent op te zoeken.

Elfia Arcen was gelukkig net als voorheen vlak bij de ingang.

In oktober in de Broodfabriek van Rijswijk was er geen Gothic en Fantasy Beurs meer zoals eerdere jaren wel het geval was. De Beurs werd een Fantasy Fest en ook daar stonden we min of meer weggestopt, niet meer aan het begin maar aan het uiteinde van een pad waar het publiek nauwelijks langs kwam lopen.

Het lijkt wel of de boeken steeds verder worden weggestopt. Waarom, vragen we ons af. Wat is er mis met boeken lezen? Worden ze een taboe in de wereld van gemakkelijk vermaak, zoals dat van films on demand, netflix en Ipads? We hopen het niet, want een film kijken is echt heel anders dan een boek lezen. Bij een film krijg je een interpretatie van een verhaal voorgeschoteld door de regisseur. Je ondergaat het verhaal vanaf de zijlijn en krijgt de betekenis van voorvallen mee die hij eraan geeft. Je consumeert een film.

Het fijne van zelf lezen is dat je zelf bepaalt wat je voor beelden ziet in je hoofd en welke betekenis je aan de woorden uit het boek geeft. Dat kan voor iedereen verschillen. Je denkt erover na en beleeft het verhaal mee.

Werkt een organisatie met het in een hoek stoppen van alle boekenkramen geen vervlakking in de hand? We hopen het voor onze lezers niet. Blijf alsjeblieft komen, ook al staan we steeds verder weg. Inmiddels hebben we jullie al drie mooie boeken te bieden.

Kijk maar.

Een andere oktober dan andere jaren

Oktober was altijd voor ons de maand van Fantastels. We schreven ieder jaar drie korte verhalen en stuurde ze op. Maar nu is Fantastels er niet meer. Dat was best vreemd.

Niet dat we niks te doen hadden. We zijn gewoon begonnen met het manuscript van deel 3 van De vergeten vloek. En optimistisch als we waren, dachten we dat we van oktober wel een soort NaNoWriMo-maand voor de eigenlijke NaNoWriMo-maand konden maken. Dat we misschien alvast 50.000 woorden konden schrijven aan ons verhaal, voordat de eigenlijke NaNoWriMo zou beginnen. Maar dat pakte helaas toch wat anders uit.

Het derde deel van onze trilogie schrijven blijkt nogal lastig. We moeten overal rekening mee houden. De twee eerdere delen van De vergeten vloek liepen naast elkaar. Nu moet alles samen komen en wel op een degelijke en logische manier. Alles moet weer kloppen.

We hadden het plot wel gemaakt, maar al schrijvende stootten we tegen een gemis aan details aan. We hadden ideeën nodig en die laten zich niet dwingen. Gelukkig kwamen ze wel en ze geven een lekker kleurtje aan het verhaal, ze voegen er iets aan toe. En ze sturen ons weer op een volgend origineel plannetje af, want het ene idee zorgt ervoor dat de opvolgende scènes ook iets veranderen. Er zit namelijk een nieuwe informatiestroom bij. Daardoor houdt het ons ook op. Het duurt langer voordat we volop kunnen verder schrijven.

Dus voor oktober 2018 geldt nu: we zien wel hoe ver we komen. Elk woord dat we voor de NaNoWriMo van november af krijgen, is mooi meegenomen. Dit hebben we nu gedaan: de proloog en 5 hoofdstukken staan.

We hopen natuurlijk wel dat we in november zoveel inspiratie hebben dat we toch voor de NaNoWriMo aan de 50.000 woorden komen. En daarna gaan we rustig verder tot het hele manuscript geschreven zal zijn.

Kon u dit jaar niet komen naar een Festival waar wij met onze boeken stonden? Wilt u de wereld van Eibor Risoklany toch wel graag beleven? Dan is het misschien een idee om contact op te nemen in een reactie, want ze zijn gesigneerd bij ons te koop. We sturen ze na betaling naar u op. De portokosten nemen we dan zelf voor onze rekening.

Groeten,

Johanna Lime