Mijn passie voor ‘De twaalfde Saturnusmaan’

16 september 2019

Het verhaal dat er moet komen

Dinie heeft mij eens verteld dat ze droomde over een nieuwe maan bij Saturnus.

Ze woonde toen nog in haar vrijgezellenappartement in Krimpen aan den IJssel. In die tijd reed ze met een collega mee naar haar werk Terwijl ze op weg waren naar hun kantoor stond de autoradio aan. De nieuwslezer vertelde dat er een nieuwe maan ontdekt was bij Saturnus, de twaalfde maan die rond die planeet ontdekt werd.

Een droom die uitkomt, kan gewoon geen toeval zijn. Dit betekent iets. En dat is ook de reden waarom ik dit heb meegenomen in de voorbereidingen op dit verhaal.

Saturnus Maan heette het eerst, nu heb ik het ‘De twaalfde Saturnusmaan’ genoemd.

Ik heb nu al in een paar blogs laten zien hoezeer ik twijfelde over dit verhaal. Er waren twaalf hoofdstukken af en ik was daarmee op de helft. Het heeft een hele tijd aan de kant gelegen omdat de trilogie eerst klaar moest zijn. Toen ik het pasgeleden weer oppakte, stond het me tegen om er mee door te gaan. Het eerste hoofdstuk had niet de kwaliteit die ik na veel redactiewerk wilde zien. Ik heb het toch opgepakt omdat ik diep van binnen weet dat dit verhaal er komen moet, omdat ik het al heel lang wilde schrijven. Nadat ik eenmaal bezig was, viel het me alles mee. Sommige zinnen moesten alleen wat anders worden verwoord, de essentie was gewoon goed. Toch was er wel iets anders mee aan de hand. De spanningsboog klopte niet.

Ik ben opnieuw gaan plotten en nu staat er een prima indeling voor vierentwintig hoofdstukken, met een beginsituatie, een blinde vlek, een conflict, vier keerpunten, een climax en een einde.

 

Facebookvrienden

Ik heb de hulp ingeroepen van mijn Facebookvrienden en heb hen mijn twijfels voorgelegd over de uitleg waarvan ik dacht dat die nodig was voor dit verhaal. Het wordt een autobiografische roman waarin ik mijn eigen mening over de ontwikkeling van de mensheid, religie, de positie van de vrouw die al dan niet een aspergersyndroom heeft (in elk geval nogal introvert is) opschrijf op mijn manier.

Om bepaalde dingen duidelijk te maken kom ik er niet onderuit dat ik iets uit ga leggen, bijvoorbeeld dat Saturnus weerstand betekent en dat de Maan over gevoeligheid gaat. Ik probeer de informatie die de lezer nodig heeft natuurlijk zo te doseren dat er steeds maar een beetje van vrij komt tussen de ervaringen van onze vakantiereizen over de wereld en onze ervaringen op het werk door.

Het verhaal gaat over twee vrouwen die het onderwerp van een studie worden en daarvoor steeds worden vervoerd naar een ruimteschip met onderzoeksfaciliteiten dat op de twaalfde maan van Saturnus staat. De aliens onderzoeken de herinneringen van de vrouwen, zonder dat die het door hebben dat dit gebeurt. Uiteindelijk komen de vrouwen erachter en dan is het hek van de dam.

Het is een serieus maar ook komisch verhaal en natuurlijk is het grotendeels fictie met alleen maar een paar autobiografische ervaringen die erdoorheen verweven zijn.

 

Ik kreeg hele fijne reacties en tips van mijn Facebookvrienden, waaronder ook een aantal schrijvers. De belangrijkste die mij echt over de streep getrokken heeft, was: ‘Waarom schrijf je het niet gewoon? Het schrijven doe je tenslotte voor jezelf! En als je het helemaal geschreven hebt, kun je altijd nog kijken wat je er mee doet.’

Een andere was: ‘In een nawoord schrijven hoe je ertoe gekomen bent en uitleggen wat sommige belangrijke elementen zijn. De informatie die er in moet kun je misschien verwerken in de dialogen.’

Nog een andere was: ‘De informatie er nu tussen schrijven en later uitwerken in spannende monologen.’

Er kwamen nog meer hele goede reacties. Wat is het fijn dat mensen zo positief reageren en je willen helpen. Social media is zo gek nog niet, het kan echt een hulpbron zijn. Bedankt allemaal!

Schrijven met passie

Ik ben aan versie 7 begonnen nadat het plot veranderd was. Twaalf hoofdstukken waren min of meer al klaar maar moesten vanwege de nieuwe indeling ergens anders terecht komen. Ze moesten dus weer herschreven worden.

Twaalf andere hoofdstukken waren helemaal nog niet geschreven en moeten dus nog vanaf het begin uitgewerkt worden. Ik heb alleen een idee over welke onderwerpen ze moeten gaan en hoe ze in het totaalplaatje passen.

Ik ben gaan herschrijven en kwam in een ‘flow’ terecht. Zaterdag begon ik aan een heel nieuw hoofdstuk. Sommige dingen zijn autobiografisch maar veel ervan is pure fictie. Er kwam een zwaar conflict in voor dat voor flinke problemen zorgde bij de personages. Ik heb er zondagavond nog laat aan doorgewerkt en ging pas na middernacht naar bed. Vandaag, op maandag, ben ik vijf uur achter elkaar aan het schrijven geweest aan hoofdstuk 10. De hoofdstukken worden niet al te lang, ongeveer de helft van wat ik normaal per hoofdstuk gewend ben. Hoofdstuk 10 gaat over eigen ervaringen met mijn werk, al zijn ze wel een beetje verdraaid naar de kant van fictie. Ik zat echt ‘in the flow’, de tijd ging helemaal aan mij voorbij. Voordat ik het wist moest ik alweer het eten gaan koken.

Ik was in mijn herinnering weer bij de situaties die ik heb beschreven. En het leuke van alles was dat ik in het verhaal dingen verwerk waardoor ik nog zekerder van mijn zaak geworden ben. Wat anderen er ook van zeggen, ik weet dat ik er goed aan heb gedaan om met Dinie samen een huis te kopen. Dat we als twee vrouwen samen 36 jaar bij elkaar gebleven zijn en lief en leed gedeeld hebben. Ook al vonden andere mensen dat maar vreemd, het was de beste keuze.

Vandaag ben ik dus alweer zover dat ik morgen verder kan gaan schrijven aan hoofdstuk 11 van de roman. Dit gaat echt met heel veel passie. De woorden en zinnen komen achter elkaar naar boven. Ik hoef het alleen maar uit te typen en het staat er, precies zoals het moet.

Het leuke van alles is, nu ik eenmaal bezig ben, dat de uitleg heel natuurlijk in het verhaal verweven wordt in monologen en dialogen. Ik hoef me dus geen zorgen meer te maken over te veel infodump. Door de weerstand die telkens overwonnen moet worden door de personages, ontstaan er natuurlijke conflicten en die zijn de motor voor elk verhaal. Het vloeit als een onstuimige waterval. Als ik het al zo ervaar, denk ik dat een lezer er ook wel vlot doorheen zal komen.

 

Vandaag voel ik me helemaal geweldig doordat ik dit van me af heb kunnen schrijven.

Groetjes van Johanna Lime

(Marjo)

Keuzes maken

11 augustus 2019

Op 6 augustus plaatste ik een blog op de website van De vergeten vloek, waarin ik schreef dat het manuscript van deel 3, Schamel verbond, naar uitgeverij Zilverbron is opgestuurd. Vanaf nu kan de redactie beginnen en daarna kan alles worden klaargemaakt zodat het derde deel van de trilogie net als de eerste twee delen gedrukt wordt en als boek wordt uitgegeven.

Ik schreef daar ook dat ik voor de NaNoWriMo van november al een projectidee had, dat ik weer verder zou gaan schrijven aan mijn autobiografische verhaal over twee eigenwijze vrouwen en twee aliens. Het is immers al voor de helft geschreven en hoeft alleen nog afgemaakt te worden.

Ik heb het verhaal weer opgezocht op mijn laptop en ben het van voren af aan gaan lezen. En wat bleek? Het stond me nu helemaal niet meer aan!

Ik wil wel verder gaan met dit autobiografische project, omdat het de maatschappij een spiegel voorhoudt. Maar er is nu zoveel dat mij aan nare voorvallen herinnert die ik samen met Dinie heb meegemaakt, dat ik me er niet goed bij voel.

Als Dinie er nog geweest was, zou ze er grappen over gemaakt hebben. Dan zou ik erom kunnen lachen en alles lekker relativeren. Maar ik zit anders in elkaar dan zij zat. Op het moment zie ik alleen de ellendige dingen erin.

En als mij dat al overkomt als schrijver, kan ik het beter nog wat langer aan de kant leggen en het later op gaan pakken. Misschien moet ik het hele verhaal maar anders op gaan schrijven. Ik heb al een optie bedacht om het vanuit het gezichtspunt van de aliens te gaan herschrijven. Dat geeft mij de mogelijkheid om het van een heel andere kant te bezien. Het zou een ontzettend humoristisch verhaal kunnen worden. Lekker luchtig en niet te zwaar.

Maar hoe ik dat aan moet pakken, daar moet ik dan nog eens heel goed over denken. Want wat gaat er verloren bij een veranderd standpunt en wat komt er juist bij? Blijven de autobiografische elementen die ik aan de kaak wil stellen dan wel overeind staan? Het zou jammer zijn als alles wat ik tijdens de Cursus Schrijf Je Verhaal van Marjon Sarneel geschreven heb in de prullenbak verdwijnt.

Het is natuurlijk wel zo dat ik misschien te kritisch ben. Want ik ken het verhaal al en weet dingen die de lezer nog helemaal niet weet. Dus het zou toch best interessant kunnen zijn. Allemaal overwegingen waarmee ik de afgelopen tijd geworsteld heb. Ik moest keuzes maken. En voorlopig ligt dit verhaal weer aan de kant te wachten.

Maar ik ben niet voor een gat te vangen. Er ligt tenslotte nog een leuke cursus op de plank. Dus ben ik daar maar weer eens in gaan lezen. De cursus van Fantasy Schrijven die ik als verjaardagscadeau gekregen heb van Dinie en waarvan ik alle opdrachten nog moest maken, lonkte weer.

Het is de cursus: Fantasy in vogelvlucht: een reis door de genres, waarvan Tais Teng de docent is. De lessen had ik al eens doorgelezen en ze staan er in de heerlijke sarcastisch-humoristische stijl van Tais. Geweldig om op die manier kennis te maken met alle verschillen in de genres.

Alleen heb ik ook hier lange tijd tegen de uitwerkingen aan zitten hikken, want die begonnen direct al met het vinden van een magische plaats.

In Sliedrecht, Tais? Meen je dat echt? Ik heb me rotgezocht en wel wat verwaarloosde achtertuinen en smalle doorgangetjes gevonden, maar magie krijgt in mijn woonplaats echt geen kans met al die kerken die hier staan. Of het zou juist in zo’n gebouw verstopt moeten zitten, maar daar kom ik al lang niet meer.

Ik heb dus mijn toevlucht genomen tot Pinterest en een heel enge deur gevonden in een donker bos. Direct kwamen er zwarte elfen, dryaden, ogers, demonen, heksen en vechtlustige mensen tevoorschijn. In plaats van bij hoofdstuk 1 een korte beschrijving te maken en de magie van een Hindoegod op te roepen, heb ik nu vaag een fantasywereld bedacht met een donker Woudland. Ik heb het ritueel met de Naga’s wel uitgewerkt maar het omgebouwd voor een demon die ik verzonnen heb via de Fantasy Names Generator. Er zijn inmiddels zes pagina’s van het verhaal geschreven die het begin kunnen worden van een kort fantasyverhaal. Of als het uitgebreider wordt (en daar zijn wel mogelijkheden voor) zelfs het begin van een nieuwe fantasyroman.

En dan heb ik de opdrachten van Les 1 alleen nog maar gemaakt.

Ik ben dus erg benieuwd naar die vogelvlucht door de genres, want bij 16 hoofdstukken zouden dat dus weleens 16 nieuwe verhalen kunnen worden. Fantastisch, Tais! Ik heb er zin in!

Met een schrijftacker, die ik aanhoud om bij te houden hoeveel uren per dag ik schrijf, en met de cursus Fantasy in vogelvlucht, ben ik nu dus bezig om nieuwe schrijfoefeningen te doen. Ik volg de lessen, doe onderzoek naar verschillende onderwerpen, maak lijstjes voor personages en bedenk een wereldbouw. Lekker creatief experimenteren. Korte verhalen schrijven en misschien later van de uitwerkingen nieuwe romans maken.

Een paar verhalen die ik nog wil doen en waar ik de cursus misschien ook goed bij kan gebruiken, zijn die voor de wedstrijd ZONDERLINGEN van Godijn Publishing. Ik hoop twee verhalen af te krijgen voor de deadline.

En voor Marjon Sarneel. Dat verhaal komt er wel, al duurt het misschien wel net zo lang als jij erover deed om Maidentrip te schrijven. Het staat nog steeds op mijn lijst van dingen die ik graag wil doen. Sommige zaken hebben gewoon meer tijd nodig dan verwacht.

 

Als de redactie van De vergeten vloek deel 3, Schamel verbond, van start gaat, krijgt die natuurlijk voorrang.

Voor 2020, als het boek verschenen zal zijn, krijg ik alweer plannen voor een nieuwe trilogie die zich in de verbeeldingswereld van Laskoro en Berinyi af zal spelen. In de toekomst, bij de volgende generatie. Van de meeste personages heb ik nog dagboeken liggen. Toch zal het verhaal van een volgende trilogie veel nieuwe aspecten krijgen. De keuzes die voor De vergeten vloek gemaakt zijn, hebben nu eenmaal bepaalde consequenties voor de toekomst van de verbeeldingswereld. Dat heb je bij een ontwikkeling die door blijft werken als je schrijft. Ik hoop nog veel mooie verhalen en boeken te kunnen maken.

 

Groetjes van Johanna Lime

(Marjo)

Terugblik op schrijf- en leerjaar 2017

Geplaatst 30 december 2017

In 2017 kwam ons tweede boek uit bij Zilverbron. Na Schimmenschuw, ons debuut uit 2015, was dit het eerste deel van een trilogie: De vergeten vloek Deel 1, Sluimerend vuur. We stonden als schrijversduo met dit boek op de Elfia in Haarzuilens, april 2017. Daarna kon u ons nog vinden op Keltfest, Castlefest en Elfia Arcen. Helaas was het voor ons vanwege familieomstandigheden niet mogelijk om aan meer beurzen mee te doen in het afgelopen jaar.

Op Keltfest hadden we de geweldige ervaring om met Rinske te spreken die heel enthousiast was over Schimmenschuw, dat ze uit de bibliotheek geleend had. Ze kende het verhaal van de draken en hun eieren precies en vond het geweldig om nu de schrijvers van Nederlandse fantasy te ontmoeten. Ze verzamelde handtekeningen van iedereen en even konden we voelen hoe het was om beroemd te zijn. Misschien moeten we onze plannen met de drakeneieren al wat eerder uitwerken, maar dat kan pas na de trilogie van De vergeten vloek.

De reacties op Schimmenschuw waren in 2017 lovend. Hier een paar citaten uit recensies:

‘Het verhaal van Kamilia is er een die je brengt op het puntje van je stoel en je meevoert op het ritme van vriendschap/liefde en spanning. Een super verhaal voor drakenliefhebbers en magie.’ (Sabrina Wannet).

‘Johanna Lime heeft een heerlijke fantasywereld bedacht met alle elementen die je erin verwacht.’ (Marije Ronteltap)

‘Als je van high fantasy houdt in een originele setting, bomvol creatieve ideeën, dan is dit boek voor jou!’ (Gaby Raaijmakers)

‘Het is vlot geschreven en ik kon me goed inleven in het verhaal en de bijhorende personages. Het sprak me ook enorm aan dat Kamilia over de gave beschikt om overledenen te zien. Nog een pluspunt was het feit dat er draken in het verhaal voorkomen.’ (Vanessa Delaey)

‘Daarnaast is Chyndyro, de wereld die Johanna Lime geschapen heeft erg sprookjesachtig. Naast de avatars bevat de wereld geweldige fantasiebeesten, fantastische rijken en veel sfeervolle locaties waaronder de Keibergen, waar je als lezer wel verliefd op moet worden.’(Ferry Visser)

We kregen ook bijzondere reacties op Sluimerend vuur, waar onze wangen van gaan gloeien:

‘Heijkoop en Boudestein hebben met ‘Sluimerend vuur’ een uiterst boeiende vertelling afgeleverd. De opbouw van het boek zit knap in elkaar en de schrijfstijl van deze twee vrouwen –die samen schrijven onder het pseudoniem Johanna Lime- is zeer plezierig. Hun grootste talent is echter het neerzetten en uitwerken van de personages. Ondanks dat deze personages geheel uit hun creatieve brein ontspruiten en je ze nimmer in het echte leven zult ‘tegenkomen’, heb je het gevoel ze te ‘kennen’ als waren ze werkelijk.’ (Hanneke Tinor – Centi)

‘Terwijl je leest voel je alsmaar dat er meer speelt. Het verhaal wordt goed opgebouwd en blijft tot de laatste bladzijde spannend.’ (Ida van Doren – Kalkman)

‘De wereld geeft me een aards gevoel, maar dan ver in de toekomst. Het is een sciencefictionachtige wereld. Dit merk je door de manieren van reizen, voertuigen en techniek. Het is op een steengoede wijze gemixt met de magische (fantasy) wereld. Niet in een hokje te stoppen!’ (Tazzy Jenninga)

‘Laskoro is uit evenwicht: magie is bijna verdwenen en heeft plaatsgemaakt voor technologie. En de drie helden moeten ieder in deze onevenwichtige situatie een persoonlijke balans zien te vinden, om er voor te zorgen dat ze hun taak goed kunnen uitvoeren. En hoe de symbolische betekenis van de slang als motief voorkomt is geweldig gedaan. Naast de negatieve betekenis van de slang wordt er ook aandacht besteed aan de slang als positief symbool met betrekking tot persoonlijke ontwikkeling, en omdat Johanna Lime deze tweeduidige symboliek op fantastische wijze gebruikt in het verhaal, noem ik voortaan ‘Sluimerend vuur’ het boek van de slang.’(Ferry Visser)

2017 was een schrijfjaar met obstakels. Allereerst hadden we het druk met de redactie van Sluimerend vuur en nadat dit eerste deel van onze trilogie klaar was, schreven we verder aan deel 2. Maar door familieomstandigheden werden we telkens uit het schrijfproces getrokken, waardoor we steeds opnieuw moeite moesten doen om er weer in te komen. Mantelzorg voor twee ouders vergt nu eenmaal veel inspanning en tijd, bovendien verstoort het je eigen ritme en loop je er constant mee in gedachten rond. Waar die gedachten zitten, is er geen ruimte voor je verhaal waaraan je zit te schrijven. Dus kwamen we in een flinke dip terecht.

Maar gelukkig is er dan NaNoWriMo. We hebben ons herpakt en het ritme zo goed en kwaad als dat ging teruggevonden. Nu we dit schrijven, zijn we de laatste hand aan het leggen aan ons manuscript van Angst en Venijn, Deel 2 van De vergeten vloek. Hopelijk zal het boek op de Elfia in Arcen in september 2018 het licht zien, precies drie jaar na Schimmenschuw, dat daar ook geboren werd.

We zijn touwens behalve aan de trilogie ook aan een cursus bezig. Dat is ‘Schrijf Je Verhaal’ van de Online Schrijfschool van Marjon Sarneel. Een cursus van vier maanden en we zijn bezig aan maand drie. Dit wordt een heel ander verhaal dan de verhalen uit onze verbeeldingswereld van Eibor Risoklany, waar De vergeten vloek en Schimmenschuw zich in afspelen. Het wordt een verhaal over aliens waarin we autobiografische elementen verwerken.

Vanwege tijdgebrek hebben we in 2017 alleen meegedaan aan de Fantastels Verhalenwedstrijd en we hebben bovendien maar twee nieuwe e-books op Smashwords kunnen zetten. Hopelijk wordt dit in de toekomst weer wat meer.

In 2018 hopen we het manuscript van ‘Schrijf Je Verhaal’ verder af te schrijven, komt de redactie van Angst en Venijn eraan en gaan we schrijven aan Deel 3 van De vergeten vloek.

Behalve een schrijf- en leerjaar was 2017 ook weer een jaar waarin werd gelezen. Door aan de Challenge op Hebban mee te doen, heeft Marjo het afgelopen jaar twintig boeken gelezen, helaas ook iets minder dan de bedoeling was, maar zeker een gewoonte waaraan vastgehouden wordt.

Op Smashwords staan nu vijftien e-books van ons met korte verhalen. We denken erover om daar in 2018 een serie aan toe te voegen die over gekoloniseerde steden op verre planeten gaat en waarvan we in de loop van jaren al wat verhalen hebben liggen die met een beetje herschrijven in dit concept passen.

Hoewel we vorig jaar om deze tijd schreven dat het nu we samen thuis zijn gemakkelijker zou worden om meer op pad kunnen gaan, om onderzoek te doen voor onze verhalen, is daar door de mantelzorg niets van terecht gekomen. We willen wel proberen om daar in de toekomst meer tijd voor vrij te maken, al valt dat misschien niet mee.

In 2018 wordt ons derde boek (Angst en Venijn) verwacht, bij Zilverbron. En als we geluk hebben en flink doorwerken, een uitgever vinden en voor het eind van het jaar klaar kunnen zijn, ook Saturnus Maan.

Een goede jaarwisseling gewenst en dat alle mooie dromen voor 2018 mogen uitkomen.

Johanna Lime

 

Schrijfmaand oktober 2017

17 oktober 2017

Oktober is alweer over de helft en we hebben het druk met schrijven.

Allereerst omdat op 1 oktober de cursus ‘Schrijf Je verhaal’ is gestart van de Online Schrijfschool Van Marjon Sarneel. Een online methode is een handige manier van leren. Je vindt de schrijfschool hier: Link naar OSMS Schrijfschool

De cursus ‘Schrijf Je Verhaal’ is een nieuwe cursus die Marjo volgt nadat ze daarvoor eerst aan een pilot hiervoor heeft meegedaan, aan ‘Van herinnering naar verhaal.’ Het zijn cursussen waarbij je leert om autobiografische gebeurtenissen te verwerken in fictie.

Bij ‘Schrijf Je Verhaal’ komen bepaalde lessen bekend voor, andere gedeelten zijn nieuw en verrassend. Het is leuk dat de mogelijkheden van internet ingezet kunnen worden, zodat je gewoon vanuit je eigen huis bezig kunt zijn. Nieuw is dat er elke week contact is over de leerstof van de afgelopen week doordat er een Facebook live filmpje kan worden gemaakt, waarop de docente te zien is en de cursisten kunnen reageren door middel van de chat. We zijn dit met de groep aan het uitproberen en het geeft een goede aanvulling op de leerstof die normaal ook al met videolessen en uitgeschreven lesopdrachten gegeven wordt.

De lessen gaan stap voor stap en werken ernaar toe dat we aan het einde van de cursus weten hoe autobiografisch schrijven werkt en er huiswerkopdrachten zijn ingeleverd waarop feedback komt met aanwijzingen van hoe we verder kunnen gaan. Bij autobiografisch schrijven zoek je bijvoorbeeld voorvallen uit je leven en ga je die analyseren met de vijf W s. Wie, Wat, Waar, Wanneer en Waarom.

Het is behalve een duik in je eigen verleden ook een hele zoektocht naar wat er is gebeurd bij bepaalde relaties. Schrijven daarover kan daardoor duidelijkheid brengen voor de schrijver zelf. Voor de lezer wordt het een fictief verhaal en al zijn sommige delen ervan gebaseerd op de werkelijkheid zoals de schrijver die kent, zal het toch niet naar iemand uit het echte leven wijzen. Bovendien maken wij er een science fiction verhaal van en dan wordt het wel erg bizar als iemand zich daarin zou herkennen.

Behalve voor de schrijfcursus van Marjon Sarneel, zijn we wellicht ook bezig voor de Fantastels Verhalenwedstrijd van 2017. Of het fictie is of werkelijkheid, dat wij daarvoor een, twee of misschien zelfs drie verhalen schrijven, mogen wij niet zeggen. Want stel je voor dat de juryleden erachter zouden komen, dan kunnen ze weten of wij meedoen met een, twee of drie verhalen. Dus wij zeggen hierover niets. Anders kunnen we niet winnen.

Hint: Als we niet winnen, hebben we niet meegedaan of werden we gediskwalificeerd omdat we hier iets hebben verteld over Fantastels!

 

Verder moeten we erover na gaan denken of we voor de NaNoWriMo weer een project zullen starten. Wordt dat het science fiction verhaal met aliens of gaan we door met Angst en Venijn? Of laten we de oefeningen uit de cursus meedoen en het verder schrijven aan deel 2 van onze trilogie? Het zou fijn zijn om die 50.000 woorden te halen in november. Een en ander hangt ook af van de privésituatie en of we wel genoeg tijd overhouden om te kunnen schrijven. Afijn, in een later bericht zullen we laten weten hoever we zijn opgeschoten. We hebben volgens de planning van Zilverbron nog wel een paar maanden om het manuscript voor Angst en Venijn af te krijgen. We moeten er maar weer eens aan verder werken.

Lees in de tussentijd Schimmenschuw en Sluimerend vuur (nog) maar eens!

Groeten van Johanna Lime

We schreven een gastblog over samen schrijven

19 januari 2017

Vandaag zijn we de trotse schrijvers van een tweede gastblog voor de Online Schrijfschool van Marjon Sarneel.

Deze keer gaat de gastblog over hoe wij het doen. Samen schrijven.

Dat wordt nogal eens gevraagd.

In deze gastblog leest u het antwoord.

Samen schrijven zo doen zij het

johanna-lime-5Marjo volgt bij Marjon de cursus “Van herinnering naar verhaal”, om autobiografische verhalen te leren schrijven.

In de zomer van 2017 gaat zij verder met de cursus “Schrijf je verhaal” bij Marjon Sarneel en Inanna van de Berg, bij Ambilicious.

Zij volgde ook “Freewriting, de training”, bij OSMS.

Schrijven is een vak, daar moet je dus wel vaardigheden voor leren en dat gaat bij Marjon Sarneel heel goed.

 

We schreven een gastblog

15 december 2016

Vandaag zijn we de trotse schrijvers van een gastblog voor de Online Schrijfschool van Marjon Sarneel.

Marjo volgt bij Marjon de cursus “Van herinnering naar verhaal”, om autobiografische verhalen te leren schrijven.

Zij volgt sinds kort ook “Freewriting, de training”, bij dezelfde online schrijfschool.

Het makkelijke van een online school is dat je het vanuit huis kunt doen, dat geldt ook voor meedoen aan de NaNoWriMo.

Hier onze gastblog over de NaNoWriMo: http://www.marjonsarneel.nl/hoe-helpt-nanowrimo-jou-ontwikkeling-als-schrijver/

Er is trouwens groot nieuws: We mogen nog een gastblog schrijven voor Marjon.

Daarover later meer.