Wie is wie en wat is de beste volgende stap?

21 juli 2022

Gestopt met CampNaNoWriMo

Ik heb ongeveer 20.000 woorden voor het begin van Magische Alliantie geschreven en ook ongeveer 7.000 woorden aan een kort verhaal voor de Bootcamp, dus daarmee heb ik het doel voor juli 2022 van CampNaNoWriMo wel gehaald.

Ik besloot op 16 juli 2022 om ervan af te zien om de 50.000 woorden te willen halen. Nadat ik begonnen was aan hoofdstuk 4 van het manuscript, merkte ik dat ik heel moeilijk verder kwam. Daaruit leidde ik af dat ik beter eerst weer kon gaan plotten, zodat alle hoofdstukken tot in detail waren ingedeeld. Bovendien moet ik het magiesysteem voor mijn nieuwe serie beter opzetten en precies weten hoe dat werkt, voordat ik verder kan schrijven aan bijvoorbeeld hoofdstuk 4. Om dan zomaar wat te gaan schrijven, zoals bij NaNoWriMo vaak wordt geadviseerd, is niet echt mijn ding.

Welke korte verhalen schrijven

Mijn animo om een paar korte verhalen te gaan verzinnen voor de Harland Awards groeide, nadat de aankondiging langskwam op Hebban, maar eerlijk gezegd kreeg ik geen inspiratie. Nieuwe verhalen met een speciale wereldbouw voor ieder verhaal waaraan niemand de auteur mag herkennen, is echt iets lastigs tegenwoordig. Ik droomde wel van een paar verhalen, maar schreef ze midden in de nacht niet op in mijn notitieboek, waardoor ik ze ’s morgens alweer vergeten was. En overdag kon ik proberen te verzinnen wat ik wilde, maar een echt goed verhaal dat mij greep kwam niet naar boven. Het artikel op Hebban over fantasy schrijven en hoe je dat moet doen, gaf meer stress dan dat het me verder hielp om een goed idee te vinden dat aan zou spreken. Ik schrijf niet meer zo vrij als vroeger, vooral niet voor een prestigieuze wedstrijd als de Harland Awards met een literair air. Gek eigenlijk, want schrijven kan ik wel.

Nadat ik de interviews van de vorige vijf winnaars las, die op Fantasize kwamen te staan, is eerlijk gezegd mijn motivatie om nog aan de Harland Awards mee te gaan doen helemaal naar het nulpunt gedaald. Ik kwam erachter dat de winnaars van vorig jaar (op een vrouw na, die veel cursussen heeft gevolgd, voor het eerst eens meedeed en als vijfde eindigde) allemaal bebaarde witte mannen van middelbare leeftijd waren die ook voor de eerste keer hadden meegedaan. De hoogste winnaars hadden werk in de media of bij de film. Dat kan geen toeval meer zijn. Voor mij is de jury van de Harland Awards nu echt opnieuw door de mand gevallen. Ik had altijd al het idee dat er eigenlijk niemand zit die echt om het genre zoals dat is geeft, alleen om prestige in het literaire wereldje te krijgen. Nu is die overtuiging alleen maar versterkt. Misschien heeft mijn intuïtie het mis, al geloof ik dat zelf niet, omdat die het meestal bij het goede eind heeft. Natuurlijk gun ik die nieuwkomers hun prijzen wel, maar als er zo voorbij gegaan wordt aan schrijvers die al jaren meedoen, zit er niemand blijkbaar op verhalen van mij of van mijn collega’s te wachten. Dus waarvoor zou ik me dan nog inspannen, als ik bij voorbaat toch al ergens onderaan de lijst beland, als autodidactische schrijfvrouw op leeftijd zonder baard?

Nee, dan kan ik beter mijn nieuwe ingeving volgen en verhalen gaan schrijven over de personages die ik in de wereldbouw van mijn boeken al heb uitgedacht. In een wereld die ik leuk vind en waarvan ik nog veel meer wil ontdekken. Een kort verhaal over Khuks of Ollies zou wel leuk zijn. Of een verhaal over de cyborgs van Terra 102, de Duvornochianen met hun handigheid in reparaties of de Narnaërs en hun slechte humeur, daar kan ik dan beter iets voor gaan bedenken. Ik heb het toch al niet zo op prestige jagers, dus waarom zou ik me in allerlei bochten wringen voor naamsbekendheid die ik toch nooit krijg zonder mijn identiteit te verloochenen?

Personages tekenen en onderzoeken.

Na de CampNaNoWriMo houd ik mij de laatste dagen vooral bezig met een ander creatief proces. Ik ben mijn personages aan het tekenen, voor mijn karakterprofielen die ik als voorbereiding op mijn nieuwe serie nodig heb.

Gaandeweg rijpt het idee om aan de vraag te gaan beantwoorden die Tazzy Jenninga en Connie Flipse mij stelden in een recensie van een boek van mij. Of ik geen lijst van personages en korte beschrijvingen kon opnemen achter in een boek.

Een soort Wie is Wie?

Dinie en ik hadden heel vroeger ook al dat idee van zo’n lijst met namen en beschrijvingen, maar daar is het eigenlijk nooit van gekomen.
Nu denk ik niet dat zoiets ook gauw zal komen achter in een boek, daarvoor is die lijst te veelomvattend. Maar ik denk er wel aan om hem als pdf bestand op mijn website te zetten, zodat iedereen die dat wil hem daar kan downloaden, net als de lijst met uitgegeven werken die ik daar heb staan. Het vergt wat tijd en aandacht, het kan even duren voordat hij af is. Dus graag wat geduld.

Gaandeweg het tekenen, kwam ik op het idee om de wezens uit de Ruimtestad uit te gaan werken en daar korte verhalen over te gaan schrijven. Die kan ik altijd weer op Smashwords zetten, als e-books. Tijdens de Summer Sale blijkt dat er verschillende lezers zijn die mijn e-books wilden downloaden en ook op Kobo zie ik dat steeds vaker. Op die manier heb ik er ook meer profijt van en is het echt iets uit de verbeeldingswereld van Johanna Lime.

Tussen de tekst van deze blog door staan er alvast enkele plaatjes van personages, zoals die in het boek Ruimtestad voorkomen. Deze heb ik in de afgelopen week digitaal getekend. Ik schreef op Facebook dat ik zes personages zou laten zien, maar kwam erachter dat een ervan in Schakelmagie hoort en aangezien dat boek verwacht wordt in 2023 zou het een spoiler kunnen zijn. Dus daarvoor in de plek dan maar een Duvornochiaan.

Groeten van Johanna Lime

Advies uit de kosmos

14 juli 2022

Ooit heb ik me laten verleiden tot de impulsaankoop van een horoscoop, waar ik eigenlijk niks mee heb gedaan, behalve dan dat ik nog steeds elke dag een e-mail ontvang met een goedbedoeld advies uit de macrokosmos. Ik lees het door en klik het daarna meestal gewoon weer weg. Het is vaak zo algemeen en het gaat ook alleen maar uit van de zon in mijn sterrenteken, dat het meestal te vaag blijft om er iets concreets uit te kunnen halen. Op sommige dagen kloppen de gegevens best aardig. Het is maar wat je zien wilt, denk ik dan.

Meestal ga ik gewoon mijn eigen weg en besteed ik geen aandacht meer aan wat Astrology Answers mij uit wil leggen. Horoscopen hebben volgens mij alleen maar zin als ze iets kunnen bijdragen aan het begrijpen van bepaalde psychologische invloeden op je karakter, het beter begrijpen van jezelf. Wat dat betreft vind ik beschrijvingen van hoe bepaalde sterrenbeelden zich gedragen interessant bij het ontwikkelen van personages voor verhalen. Niet dat ik ze daarvoor tot nu toe trouwens ook bewust heb ingezet. Met Dinie samen heb ik vroeger wel onze dagboekpersonages voorzien van sterrentekens en ze op grond daarvan karaktertrekken meegegeven. Vermoedelijk sijpelde dat nog een beetje in onze eerste boeken door.

Het verband tussen de macrokosmos en de microkosmos intrigeert me. ‘Zo boven zo beneden’ – de wet van Hermes Trismegistos – komt zelfs in het Onze Vader voor, in de zin: ‘gelijk in de hemel alzo ook op aarde’. De klemtoon wordt er alleen altijd verkeerd gelegd, waardoor het net lijkt of hemel en aarde niet met elkaar verbonden horen te zijn. Het zijn van die dingen die nooit bespreekbaar waren in mijn familie, maar waar ik met Dinie wel heel goed over kon filosoferen. Het is een van de redenen waarom onze verhalen zich in het heelal afspelen, op andere planeten, denk ik vaak.

Vandaag kreeg ik deze tekst in de e-mail voor ogen en die beviel me wel.

Laat je vandaag leiden door je creativiteit.

De intuïtieve Maan beweegt door je 5e huis van zelfexpressie en artistieke passie, dus als er ooit een dag is geweest om van je passies je beroep te maken, dan zou dat vandaag het geval zijn.

Je hoeft er natuurlijk niet in één keer een heel manuscript uit te pompen of een oeuvre aan schilderijen te maken; concentreer je gewoon op het nastreven van wat je gelukkig maakt en voel je nu vervuld.

Vooral de laatste zin gaf me het gevoel dat ik gewoon moet doen waar ik zin ik heb vandaag. Zoals jullie weten ben ik deze maand aan het schrijven voor CampNaNoWriMo. Op 11 juli had ik mijn woordenaantal voor de hele maand juli 2022, het doel van 20.000 woorden, al gehaald. De proloog en de hoofdstukken 1 en 2 waren geschreven, en ook een kortverhaal.

Daarom heb ik mezelf een nieuw doel gesteld bij CampNaNoWriMo, voor de rest van deze maand. Waarom zou ik niet gewoon doorschrijven aan mijn nieuwe manuscript, dacht ik. Waarom geen 30.000 woorden erbij proberen te halen, zodat ik toch nog aan de gebruikelijke 50.000 woorden per maand kan komen? Daar ben ik op 12 juli dus aan begonnen en in twee dagen tijd schreef ik weer 4.999 woorden. Het houdt wel in dat ik ’s morgens het stuk van de vorige dag nog even redigeer en dan de hele middag bezig ben met schrijven. Het lijkt net werken voor je beroep, al ben ik dan gepensioneerd.

Wanneer ik zo met tekst bezig ben en met het verwoorden van zinnen en alinea’s voor een nieuw verhaal, begint mijn passie voor tekenen ook weer heel erg te kriebelen. Precies vandaag dacht ik: ‘Ik kan best een dag wat minder woorden schrijven en weer eens verder gaan met het tekenen van mijn personages. Dat moet toch ook kunnen?’

En zie: het advies van de sterren past precies bij mijn gevoel.

Dus ik denk dat ik maar gewoon ga doen wat mij gelukkig maakt. Een paar honderd woorden schrijven en dan verder met de tekeningen van de personages. Het manuscript hoeft toch pas over ruim een jaar opgestuurd te worden naar Zilverbron. Ik heb nog geen haast. En zo rigide hoef ik niet te voldoen aan CampNaNoWriMo doelen, want die bepaald ik ook gewoon zelf.

Groeten van Johanna Lime

Plotweek

7 juli 2022

Jullie weten natuurlijk dat ik in de maand juli meedoe aan CampNaNoWriMo, dat had ik in mijn blog van vorige week al geschreven. Ik kon kiezen uit verschillende mogelijkheden.

Het grappige om te merken is dan toch dat de keuze veelal ingegeven wordt door de omstandigheden. Ik ben voor het doel van 20.000 woorden, dat ik deze maand wil halen, best voortvarend van start gegaan. Op dag 1 en 2 had ik de proloog van Magische Alliantie deel 1 al geschreven en op dag 3 schreef ik ongeveer de helft van hoofdstuk 1. Ik was in drie dagen tijd 6.068 woorden op weg in het nieuwe verhaal.

Op de vierde dag reed ik naar mijn broer in Limburg en begon er een gezellige vakantieweek. Mijn laptop en alle spullen die ik nodig had voor het schrijven nam ik mee, want CampNaNoWriMo ging gewoon door. Toch ben ik niet verder gegaan met het schrijven aan de roman. Ik liep na de helft van hoofdstuk 1 behoorlijk vast en concludeerde dat ik toch eerst een goed plotschema nodig had om de rest te kunnen schrijven.

Nu had ik gelukkig vijf dagen voordat CampNaNoWriMo begon al een kort verhaal geschreven voor de Bootcamp en dus kon ik de eerder geschreven woorden opgeven voor mijn score in de logeerweek. Ik weet het, dat maakt mij een Nano Rebel, want die woorden komen niet uit de maand juli. Maar een Rebel ben ik toch meestal al, ik gebruik de CampNaNoWriMo gewoon op de manier die mij het beste uitkomt.

In de tijd dat ik bij mijn broer heb doorgebracht, gezellig een weekje samen, heb ik mooi aan mijn plot kunnen werken. Het goede nieuws is: ik ben tot het middelpunt van het verhaal gekomen en de eerste twaalf hoofdstukken staan nu precies zo ingedeeld dat ik de eerste helft van mijn boek al helemaal verder uit kan gaan schrijven. Ik weet wat er in de eerste twaalf hoofdstukken moet gebeuren, de scènes staan kort opgeschreven in het plotschema.

Het wordt een verhaal met een opbouw die ik nog niet eerder zo gebruikt heb. Hij is geplot naar aanleiding van een YouTube filmpje van Alexa Donne, waarin zij uitlegt hoe ze haar thrillers plot. Nee, mijn volgende boek wordt geen thriller waarin er een moord gepleegd wordt en dan wordt uitgezocht wie de dader is. Maar ik heb dit wel zo gedaan om eens te proberen of ik mijn science fantasy vanaf het begin iets spannender kan krijgen voor de lezer. Het blijkt dat ik tijdens het plotten ook nog steeds in het schema pas van Larry Brooks, het verhaalschema dat ik normaal gesproken gebruik voor de plaatsing van de keerpunten in mijn boeken en voor de spanningsboog. Het nieuwe verhaal past echter ook in de indeling die Alexa Donne heeft uitgelegd in haar filmpje. Bepaalde punten van onderzoek, van rechercheurswerk en botsingen met het gezag zijn dan wel net iets anders dan bij een thriller, ze passen vreemd genoeg precies in de hoofdstukken waar zij ze meestal plaatst. Het gaat in mijn verhaal dan wel niet om een moord die opgelost moet worden, maar wel om het mysterie waar de hoofdpersoon onderzoek naar doet. Zelfs de helpers passen in het schema. Zo goed, dat ik heb besloten om de twee vrienden van het hoofdpersonage ook mee te nemen naar de tweede helft van mijn verhaal. Daar zullen ze het zwaar voor de kiezen krijgen, vermoed ik.

Door dit schema dat ik vond op YouTube eerst in Word uit te werken en daarna pas de scènes in mijn gebruikelijke Excelschema te plaatsen, heb ik een nieuwe manier van plotten gevonden, die ik wellicht ook kan gebruiken voor de boeken die hierna nog geplot moeten worden.

Ik moet natuurlijk nog wel uitzoeken hoe ik de tweede helft van de roman verder plot. Daarvoor zal ik de actie aan het einde vermoedelijk nog wel iets verder uit moeten diepen en de wereldbouw van die vreemde onderwaterfabriek behoeft zeker ook nog heel wat onderzoek. Maar ik ben ervan overtuigt dat me dat gaat lukken. Het wordt een bijzonder verhaal dat op zijn eigen wijze ook weer aansluit bij Interplanetair, maar dan twintig jaar later.

Ook ben ik bezig geweest met de grote lijnen voor de serie van zes. Daarvan weet ik nu wie de hoofdpersonages worden, hoe ze heten, wie het zijn en op welke planeet het grootste deel van het verhaal zich af moet spelen. Ik gebruik voor deze verhalen meerdere perspectieven.

Het mooie is, dat als de logeerpartij voorbij is en ik weer thuis zal zijn, mijn woordenbuffer leeg is en ik weer verder kan met mijn roman.

Op dag 7 van CampNaNoWriMo ben ik 11,718 woorden op weg in de maand juli. Gemiddeld heb ik 1.674 woorden per dag op de teller staan, dat zit boven de 1.667 woorden die nodig zijn voor het normale doel van 50.000 per maand. Dus als het meezit, kan ik wellicht tijdens deze CampNaNoWriMo mijn oorspronkelijke doel van 20.000 woorden (een rustig begin aan mijn roman) bij gaan stellen naar de volle 50.000 woorden. Dan kan ik augustus mooi gebruiken voor korte verhalen die ik ook wilde schrijven en voor dingen rondom personages en wereldbouw die ik nog verder uit wil werken, zoals de kaart van Swanase. Ik heb nu zelfs het plan om zelf de elementen daarvan te gaan tekenen in plaats om ze van een kunstenaar op Shutterstock over te nemen. Afijn, jullie merken het al, ik loop weer over van de plannen.

Wat betreft mijn logeerpartij bij mijn broer, die is echt heel fijn. Ik krijg er veel positieve energie van. We kijken heerlijk elke avond naar SF series (Picard en Obi-Wan Kenobi) en we genieten met volle teugen van het contact met elkaar. Net als ik bij Dinie gewend was, laten we elkaar grotendeels vrij. Mijn broer is overdag heerlijk bezig met zijn modelbouw, hij maakt geweldig mooie diorama’s. En ik ben lekker achter mijn laptop bezig met mijn wereldbouw en plot. Gelukkig hebben we allebei van onze ouders meegekregen dat we ons nooit hoeven te vervelen en altijd wel ergens aan bezig zijn. Zo is het leven echt verrukkelijk.

Waar halen jullie nieuwe energie uit?

Groeten van Johanna Lime

Vrije keuze

30 juni 2022

Een keuze is geen keuze, bij twee keuzes heb je een dilemma, pas wanneer je uit drie of meer mogelijkheden kiezen kunt, heb je echt een vrije keuze.

Morgen begint CampNaNoWriMo, een hele maand elke dag schrijven. Ik heb voor het project dat ik daarvoor heb opgegeven het doel gesteld om 20.000 woorden te schrijven aan het begin van mijn volgende manuscript. In ieder geval wil ik een paar belangrijke scènes af zien te krijgen waarbij ik de sfeer van Swanase (een planeet met veel eilandjes en water) goed uit kan werken. Dat is dus mijn eerste keuze.

Maar ik wil mezelf niet al te vast zetten. Er moet nog veel worden voorbereid aan de serie die na Interplanetair zal komen en die zes boeken zal gaan omvatten. Voorbereidingen zoals het uitwerken van de personages en plot. Die personages moet ik eigenlijk voor alle zes de boeken al uitgewerkt hebben als ik aan boek 1 begin, omdat degenen die bij de Magische Alliantie horen in alle zes de delen voor zullen komen. Het zal bij dit CampNaNoWriMo project dus vermoedelijk echt maar bij een paar beginscènes blijven, omdat ik eerst nog meer moet bedenken en uitwerken voor het grotere geheel van deze nieuwe serie.

Niet getreurd. Ik sta mezelf gewoon toe om vrij te zijn in mijn keuzes. Daarom ben ik alvast begonnen met een kort verhaal, het tweede verhaal van de drie beloofde verhalen die bij de wereldbouw passen die ik samen met anderen heb bedacht op de Bootcamp bij Cocky van Dijk. Die Bootcamp hoorde bij de manuscriptenwedstrijd van Zilverspoor, waar ik ook aan mee heb gedaan. De andere cursisten van de Bootcamp schrijven ook korte verhalen in dezelfde door ons bedachte wereld en wie weet, komt er ooit een verhalenbundel van. IK ben nu bezig aan verhaal 2 en verhaal 3 moet ik nog bedenken. In ieder geval is dit een keuzemogelijkheid die ik ook nog heb, behalve de scènes op Swanase.

De derde mogelijkheid is dat ik twee verhalen van max. 7.500 woorden ga verzinnen en uitschrijven om mee te kunnen doen aan de Harland Awards van 2022 op Hebban. Ik heb werkelijk nog geen idee waar die dan over moeten gaan, maar ik kan natuurlijk altijd een onderwerp zoeken om over te schrijven en dan de belangrijke “Wat als vraag” stellen. Zoals ik er nu over denk, verwacht ik dat het onderwerp richting science fiction zal gaan, of misschien sluit ik aan bij de cyberpunk die ik gebruikt heb voor de manuscriptenwedstrijd. Ik zie het wel, deze derde mogelijkheid is er in elk geval.

Mijn vierde keuze is het tekenen van alle personages die ik nodig heb voor mijn volgende serie (en met terugwerkende kracht misschien ook wel het uitwerken van alle belangrijke personages uit mijn al gepubliceerde paperbacks) in Corel Painter, zodat ik niet afhankelijk ben van Pinterest plaatjes om te bedenken hoe de personages uit mijn boeken eruitzien. Ik heb de afgelopen weken gewerkt aan Torrun Brant, de zwaanvrouw van Swanase die ook in Interplanetair voorkomt. Verder heb ik getekend aan een hybride kruising tussen een zwaanmens en een vismens met de naam Astar Natas en zijn vriend de vismens Ross Krill, personages die ik bedacht heb voor boek 1 van Magische Alliantie. Een stukje van Ross kun je zien op het bovenstaande plaatje. Torrun stond vorige week al in dit blog.

Personages ontwerpen en tekenen is dus mijn vierde keuzemogelijkheid. Ik voel me vrij en ga me weer lekker bezighouden met schrijven en tekenen, twee dingen die ik heel graag doe.

Wie doet er ook mee aan CampNaNoWriMo in juli?

Groeten van Johanna Lime

Er chocolade van willen maken

24 juni 2022

Ik heb een drang, ik wil ergens chocolade van maken.

Natuurlijk is de uitdrukking “ergens geen chocolade van kunnen maken”, dat betekent ergens niets van terecht brengen of ergens geen wijs uit kunnen worden.

Wat als ik dat nu eens omdraai? Dan kan ik er juist wel chocolade van maken, want dat is wat ik wil: een goed product neerzetten.

Voordat ik mijn volgende boek helemaal tot in de puntjes ga plotten, wil ik eerst alle onderdelen van het verhaal voor het grootste deel hebben uitgewerkt.

Afgelopen maandag heb ik alle bestanden voor Interplanetair boek 3 Schakelmagie naar de uitgever opgestuurd. Daar kan ik dus niets meer aan veranderen totdat de redactie begint. Vandaag heb ik de eerste juryronde van Waterloper afgerond. Ik krijg dus weer wat meer tijd voor andere dingen dan korte verhalen analyseren. De volgende serie boeken lonkt mij, hij wil geschreven worden. Speciaal boek 1 van Magische Alliantie roept om aandacht.

De laatste tijd ben ik aan het brainstormen geweest en in grote lijnen weet ik waar mijn eerste verhaal uit de nieuwe serie van zes over moet gaan. Het idee is nu duidelijk genoeg. Maar toch is het nog steeds geen chocolade.

Om het helemaal perfect te krijgen wil ik nu eens niet alleen maar Pinterest plaatjes van mijn personages in mijn karakterschema’s zetten, maar tekeningen maken van hoe ze eruit zien.

Ik ben dus een paar dagen geleden aan het tekenen geslagen.

Het eerste personage dat ik getekend heb, om haar beweegredenen, sterke en zwakke kanten en dergelijke helder te krijgen, is Torrun Brant. Zij is de zwaanvrouw van Swanase, een vriendin van Irene Morane die ook al in trilogie Interplanetair voorkwam. Torrun speelt een belangrijke rol in mijn volgende boek, hoewel ze niet de hoofdpersoon is. Daar is ze dan al te oud voor. Het belangrijkste personage wordt een jonger wezen, weliswaar ook een hybride mens. Een vorm tussen een dier en een mens in.

Omdat ik die niet zo precies kan vinden op Pinterest (ze zijn nu eenmaal ontsproten uit mijn fantasiewereld) moet ik ze dus wel zelf gaan tekenen. Er zit niets anders op. Om een verhaal te kunnen schrijven over personages die iets meemaken, moet ik hen natuurlijk eerst tot in de puntjes leren kennen. Ook hoe ze er fysiek uitzien en welke speciale vaardigheden en eigenschappen dat oplevert. Ik ga dus, behalve dat ik alvast een paar scènes van het verhaal uit ga werken in juli, tijdens CampNaNoWriMo, ook aan de slag met Painter. Digitaal tekenen in plaats van schrijven. Er zit niets anders op.

Als het om chocolade gaat, is verzetten zinloos.

Om jullie een idee te geven van hoe mijn personages eruit gaan zien. Hier heb je een idee hoe de tekening van Torrun Brant is ontstaan.

Voor een serie van zes boeken met zes bestaande personages uit de vorige generatie en minstens zovele uit de generatie waar de serie om draaien zal, ben ik nog wel even bezig.

Niet dat ik het erg vind, het is juist heel leuk om dit te doen. Naast schrijven houd ik ook ontzettend veel van tekenen. Ik kijk er naar uit om me hiermee te vermaken deze zomer.

Gelukkig heb ik er ruim de tijd voor om eerst alle personages wat beter uit te werken, omdat het manuscript voor het volgende boek pas ergens midden in het volgende jaar geschreven moet zijn. Dus het gaat vast goed komen.

Waar gaan jullie chocolade van maken deze zomer?

Groeten van Johanna Lime

De weg naar succes, daar moet je veel voor doen

16 juni 2022

Een nieuwe blog voor deze week.

Elke week een blog voor mijn website schrijven, was een voornemen dat ik lang geleden maakte. Meestal lukt het wel en soms komt het er even niet van of dan komt het een paar dagen later pas. Deze week vroeg ik me af of ik wel kon schrijven over wat ik de afgelopen week heb gedaan. Ik heb me vooral bezig gehouden met jureren voor de themawedstrijd van Waterloper en daar kan ik natuurlijk niet veel over kwijt. Wat ik wel kan vertellen is al op de Facebookpagina van Waterloper naar voren gekomen. Er waren dit jaar 52 verhalen ingezonden, waarvan 23 door schrijvers die nog niet eerder aan de wedstrijd hadden meegedaan. Een leuke opsteker voor ons genre.

Nadat alles was goedgekeurd door de toeziend coördinator, stuurde organisator Roos mijn eerste portie verhalen naar mij op. Ik kreeg 15 verhalen om te lezen voor Ronde 1. (Er komen drie rondes) Iedere dag lees ik één verhaal. Dus elke dag maak ik ook een juryrapport over het betreffende verhaal dat ik voor die dag aan het lezen ben.

Ik merk dat ik mijn oude vaardigheden weer flink aan moet spreken. Eigenschappen zoals ik die voor mijn werk vroeger ook nodig heb gehad. Mijn laatste werkgever schreef dit over mij: verwerkt zeer veel informatie in korte tijd – is een absolute kei in het analyseren – kan op creatieve wijze structureren – is nauwgezet – werkt binnen duidelijke kaders – heeft een scherp oog voor detail – enzovoorts. Ik ben blij dat ik daar op terug kan vallen en hoop met mijn commentaren iedere schrijver te voorzien van een uitgebreid rapport dat de juiste feedback geeft om verder te kunnen komen met schrijven.

Terwijl ik hiermee bezig ben, moet ik weer terugdenken aan de leerweg die tien jaar schrijven voor mij is geweest.

Succes is de som van alle kleine pogingen die dag na dag herhaald werden

In 2012 deed ik zelf voor het eerst mee aan een schrijfwedstrijd in het genre. Het meeste heb ik geleerd van de uitgebreide rapporten die ik kreeg bij Fantastels en bij Waterloper. Ik herken in sommige verhalen die ik nu onder ogen krijg precies de fouten waar ik zelf ook tegenaan gelopen ben. Gelukkig zie ik dat de schrijvers die iets ingestuurd hebben van nature het talent bezitten om een fantasierijke verbeeldingswereld te bedenken voor hun verhalen. Daar ben ik blij om, want dat is een talent wat je nodig hebt. Zonder verbeeldingskracht en creativiteit lijkt het me onmogelijk om fantastiek te kunnen schrijven. Daarna komt het aan op de juiste schrijftechnieken. Het fijne daarvan is, dat dit vaardigheden zijn die je aan kunt leren. Om schrijftechnieken goed te leren is het nodig dat je er moeite voor doet om er veel mee te oefenen. Wereldbouw, personages, conflict en plot, perspectieven, vorm en taalgebruik, daar kun je als schrijver door het veel te doen in groeien.

Nu ik zelf jurylid ben van deze wedstrijd, wordt het mij des te duidelijker welke lange weg ik zelf al heb afgelegd in de tien jaar dat ik schrijf. Succes is echt een optelsom van alle pogingen die je doet, dag in dag uit, maand na maand en jaar na jaar. Een kunstenaar (en schrijven in ons genre is ook echt een prachtige kunst) wordt alleen maar steeds beter door heel veel kunst te maken. Dus heel veel verhalen te schrijven, en te herschrijven, en te verbeteren en te vervolmaken.

Ik ben nu zelf na die eerste wedstrijd van 2012 zoveel verder gekomen, dat ik best trots ben op mezelf. Toch heb ik nog steeds niet het gevoel dat ik uitgeleerd ben. Als mens blijf je altijd leren, hoe oud je ook wordt. Ook nu blijf ik nog steeds mijn best doen om weer een beetje beter te worden met schrijven. Ik hoop dat de lezers die mijn boeken kennen, het aan die verhalen zullen zien. Zelfs na 46 korte verhalen, 7 romans en 2 geschreven manuscripten ben ik er dus nog steeds niet. Dat is echter geen reden om niet meer te willen schrijven. De drang om een verhalenverteller te zijn zat er al vroeg in en de vaardigheid van het schrijven groeit alleen maar door het regelmatig te doen.

Het voelt goed om zo gewend geraakt te zijn aan schrijven dat ik niet meer zonder wil leven. Ik wil meer van die verhalen schrijven die ik vroeger al had willen lezen en hoop er ook andere mensen mee te raken. Dat gun ik iedereen die aan de wedstrijd meedoet ook. Het is in ieder geval al heel positief dat jullie hebben ingestuurd naar Waterloper. Alleen dat insturen is al goud waard! Het betekent dat er een verhaal geschreven is en dat is meer dan de meeste andere mensen kunnen zeggen. (Over de verhalen die ik nu gelezen heb, mag ik natuurlijk niks zeggen. Dat komt pas aan het einde van het jaar, bij de prijsuitreikingen van Waterloper. Ik weet dat het spannend is en dat je veel geduld moet oefenen, maar dat is nu eenmaal zo).

CampNaNoWriMo in juli 2022

Vorige keer schreef ik dat ik voor mijn volgende boek nog niet zo’n haast had. Ik ben gaan tekenen. Inmiddels heb ik zes sterrenkaarten gemaakt op A4 formaat en voor de CampNaNoWriMo maand van juli 2022 heb ik ook een kaft gefabriceerd voor mijn schrijfproject. Het ziet er nu toch naar uit dat ik voor 1 juli nog een week ga plotten voor het verhaal van mijn volgende boek. Ik begin weer hele scènes te dromen en het verhaal krijgt steeds meer vorm. Op het internet ben ik al op zoek gegaan naar informatie die ik voor dit verhaal ga gebruiken. In grote lijnen weet ik waar het over moet gaan. Dus als ik er de komende tijd echt eens goed voor ga zitten, zal het heus wel lukken om aan de hand van de lijsten van NaNoWriMo voor verhaallijn, personages en plot het hele verhaal te gaan plotten. Ik denk niet dat ik voor de volle 50.000 woorden in een maand ga, maar als ik 20.000 haal voor het CampNaNoWriMo project zal ik al dik tevreden zijn. Dan kan ik NaNoWriMo in november zoals gewoonlijk weer gebruiken voor versie 1 van het manuscript. En wie weet, schrijf ik in de tussentijd nog een paar korte verhalen voor de Bootcamp van Zilverspoor, want die hebben ze eigenlijk nog van mij tegoed.

Voorlopig ga ik rustig door met jureren voor Waterloper, die rol bevalt me ook prima.

Groeten van Johanna Lime.

Schrijven, tekenen en jureren

10 juni 2022

Schrijven

Het schrijven staat nu echt op een laag pitje. Zo af en toe verzin ik nog wel iets voor mijn verhaal, maar veel is het de laatste dagen niet. Een goed uitgewerkt verhaalschema zie ik voorlopig nog steeds niet ontstaan. Terwijl ik afgelopen dinsdag bij de kapper zat te wachten voordat, na het verven, mijn haar gewassen en geknipt kon worden, was de laatste keer dat ik een brainstorm had. Weliswaar een flinke, dus ik heb wel weer wat over de personages ontdekt.

Tekenen

Deze week besprong me plotseling het idee dat ik de sterrenkaart van Schamel verbond en ook die van Ruimtestad, nodig uit moest breiden. De kaart waarop het deel van het universum uitgetekend staat, waarin mijn verhalen zich afspelen, miste een paar belangrijke planeten waar ik over wilde schrijven. Ik ging me bezig houden met het foto’s maken van pagina’s uit de Sterrenbeeldenatlas die ik steeds heb gebruikt en het tekenen van de sterrenbeelden voor de nieuwere en uitgebreidere kaart. Dat is waar ik me de laatste dagen mee bezig gehouden heb. De nieuwe kaart is inmiddels nog veel groter geworden dan A3 formaat. Hij is al 70 x 60 centimeter. Het is een flink project, waarvan ik nog niet precies weet wat ik ervan ga gebruiken voor mijn volgende boekenserie. Het is alleen erg handig om te hebben, als duidelijk zichtbare achtergrondinformatie bij mijn wereldbouw.

Voorbereiden voor CampNaNoWriMo

Ik heb geen haast met mijn verhaal. Het is beter dat ik even de tijd neem om alles goed te overdenken en te tekenen, dan dat ik overhaast te werk ga met mijn nieuwe serie. Voorlopig moet natuurlijk eerst Interplanetair boek 3 Schakelmagie nog naar de uitgever worden opgestuurd. Als dat achter de rug is, komt de vraag wanneer de redactie daarvoor begint. Mijn volgende boek komt in 2023 uit, de serie die ik nu wil schrijven komt daarna pas. Het eerste boek ervan komt in 2024 aan bod. Ik heb dus nog wel even de tijd om nieuwe dingen te bedenken. Of het een CampNaNoWriMo project gaat worden voor juli 2022, is dus nog maar de vraag. Misschien moet ik al tevreden zijn met een paar uitgewerkte scènes, want het plotschema heb ik voorlopig ook nog niet gemaakt. Wellicht kan ik beter een paar korte verhalen proberen te schrijven tijdens de CampNaNoWriMo deze zomer.

Jureren voor Waterloper

Wat in ieder geval zeker is, is dat ik ben begonnen met ronde 1 voor Waterloper. Ik kreeg 15 verhalen toegestuurd voor Ronde 1. Als Marjo Heijkoop heb ik een andere rol dan als Johanna Lime. Marjo is sinds de vierde editie jurylid voor deze verhalenwedstrijd.

Mijn interne criticus geniet, mijn analyticus eveneens, de schrijver in mij wil adviseren. Het is een rol die mij wel past, al weet ik natuurlijk nog niet alles. Ik ben hier op het moment nog maar twee dagen mee bezig, maar ik vind het een leuke en belangrijke taak die ik erbij gekregen heb.

In het jureren van de wedstrijdverhalen gaat veel tijd zitten, dat heb ik alvast wel gemerkt. Het komt me dus eigenlijk prima uit dat ik het met mijn schrijfprojecten wat rustiger aan kan gaan doen. Misschien is het juist goed als ik nu iets meer zin in tekenen heb dan in schrijven, dan kan ik toch die hybride personages eens helemaal goed uitwerken die in mijn volgende boeken de hoofdrol krijgen.

Groeten van Johanna Lime

Twee nieuwe korte verhalen als e-books op Smashwords

4 mei 2022

De CampNaNoWriMo van april 2022 is voorbij. Ik heb versie 3 van het manuscript herschreven voor mijn volgende boek: Interplanetair boek 3 Schakelmagie. Verder heb ik de twee korte verhalen van 2021 herschreven. Verhalen die hebben meegedaan aan de Harland Awards op Hebban en die door verschillende lezers van heel verschillend commentaar waren voorzien. Sommige heel lovend andere juist weer niet. Ik heb de bruikbare commentaren gebruikt om mijn verhalen aan te passen en te herschrijven. Daarna heb ik ze zo opgemaakt dat ik ze als e-books kon publiceren op Smashwords. Daar staan ze nu voor $0,99, net iets meer dan tachtig eurocent per stuk.

Dit zijn ze geworden

Waterloper

De afgelopen jaren gebruikte ik de CampNaNoWriMo maand april om korte verhalen te schrijven voor de Waterloper Verhalenwedstrijd. Dit jaar niet, omdat ik jurylid ben. Maar wie wel aan het schrijven is… het is mei, je kunt je verhalen in deze maand insturen. Ik ben er heel benieuwd naar.

Een nieuw boekenseizoen breekt aan

22 april 2022

Elfia Haarzuilens

Met de Elfia in Haarzuilens start er een nieuw boekenseizoen. We mogen na een paar magere jaren vanwege de covid-19 pandemie eindelijk weer naar festivals. Zelfs de corona checkapp voor Nederland is eruit gehaald, er is nu alleen nog maar Internationaal. Niet dat we die hoeven laten zien bij kasteel De Haar. Gelukkig gaat het weer open, al blijft het oppassen voor het virus.

De uitgever staat met de vertrouwde pagodetenten niet langer vlak voor het kasteel. Ze moesten naar een andere plek verhuizen, twee keer zover bij de ingang vandaan. Ik hoop dat ik dat red met dat eind lopen, na al die tijd stilzitten. We staan in de Heroes Hall en dat zegt natuurlijk genoeg. Hier zijn de helden te vinden, de helden uit onze verhalen, de helden met hun nieuwe boeken.

Omdat ik de jaren hiervoor geen kans kreeg om mijn nieuwe boeken te presenteren op zo’n geweldig festival, voel ik me een beetje antiheld. Ik moet eigenlijk nog twee jaar inlopen. In 2020 kwam het derde deel van trilogie De vergeten vloek, Schamel verbond, uit. Dit was het afsluitende deel van drie boeken over Laskoro en Berinyi, deze serie was compleet. Hij heeft nog niet de weg gevonden naar alle belangstellenden die hem wilde hebben wanneer de trilogie klaar zou zijn. Ik hoop dus dat ze onze trilogie niet zijn vergeten.

In 2021 kwam het eerste boek van mijn volgende trilogie Interplanetair, Ruimtestad op de markt. Ook dat boek heeft nog niet veel kans gekregen op festivals. Ik hoop er dus echt op dat ik het komende weekend aardig wat boeken kan verkopen. Het zal leuk zijn om iedereen weer eens te zien. Ik ben ook erg benieuwd of er weer leuke cosplayers langs komen.

Graag tot het komende weekend, tot Elfia.

You never dream alone

CampNaNoWriMo april 2022

De stand van zaken met CampNaNoWriMo van april 2022 is, dat ik mijn project eigenlijk al af heb. Versie 3 is “drafted”, zoals dat daar genoemd wordt. Ik heb Interplanetair boek 3 Schakelmagie herschreven, voor de tweede keer nadat ik de eerste versie af had. Eigenlijk denk ik dat het manuscript nu goed genoeg is om op te sturen naar de uitgever, maar als mijn proeflezer nog wat van zich laat horen, wil ik versie 4 nog maken.

Nadat het manuscript voor Schakelmagie af was, heb ik tijdens deze CampNaNoWriMo de twee verhalen nog geredigeerd die aan de Harland Awards op Hebban mee hadden gedaan in 2021. Aan de hand van de commentaren van lezers, voor zover die bruikbaar waren en ik het eens was met hun kritieken, zijn ze verbeterd. Intussen heb ik de lay-out voor e-books op Smashwords er ook al in verwerkt. Binnenkort ga ik ze publiceren, dat worden dan kortverhaal of e-book nummer 46 en 47NL.

Dit is de stand van zaken van vandaag, en van 23 en 24 april, want die heb ik er maar vast bij gezet. Nog een goede week en dan is de CampNaNoWriMo weer voorbij. Niet dat het erg is, want de routine zit er bij mij ook zonder NaNoWriMo de laatste jaren goed in. Eigenlijk sinds ik een schrijfroutine tacker heb gemaakt, een Excel bestand waarin ik elke dag bijhoud waaraan ik heb geschreven. Net als de planning die ik jaarlijks maak, werkt dat goed voor mij.

Omdat ik nu in de jury zit van Waterloper heb ik deze maand niet gebruikt om drie korte verhalen te schrijven voor de themawedstrijd. Ik wacht gewoon de manuscripten af die ik als jurylid moet gaan lezen. Dat is iets nieuws, dus daar zal ik aan moeten wennen. Ik ben ook heel nieuwsgierig naar wat er ingestuurd gaat worden in de maand mei.

Verhalen bouwen in de zomer

Vanaf mei begint het echt, dan moet ik voor de volgende serie boeken flink gaan brainstormen. Wereldbouw, personages bedenken, vragen beantwoorden van storytelling en van de twaalf archetypen uit verhalen, conflicten bedenken en alvast plotten.

Ik heb de contracten voor de volgende zeven boeken binnen. Zes ervan worden een epische serie die zich afspeelt op zes planeten, met een belangrijk centrum in de ruimte. Om het behapbaar te houden wil ik eigenlijk drie tweeluiken maken, maar voor de hele serie heb ik ook een overkoepelend plot nodig.

Als het me lukt wil ik gaan proberen om mijn nieuwe hoofdpersonen allemaal te tekenen.

Het zullen diverse wezens zijn, dat makt het interessant. Hoe ze te maken krijgen met de magiërs uit de Magische Alliantie, is een probleem dat ik nog op moet zien te lossen.

Ik weet in ieder geval dat de nieuwe serie zich weer een generatie (of wat) later af moet spelen dan trilogie Interplanetair. Hoewel het mogelijk moet zijn om de zes magiërs uit Schakelmagie er nog wel in te houden, al zullen ze niet de hoofdrol krijgen.

Deze zomer zal voor mij dus minder schrijven worden, ik moet me richten op wereldbouw en alles wat daarbij komt kijken.

Ik krijg er steeds meer zin in. Misschien dat ik af en toe een inkijkje kan geven, als het niet te veel spoilers bevat.

Groeten van Johanna Lime

Hoe ik vertrouwen houd in wat ik doe

15 april 2022

Vertrouwen

Op sommige momenten is het moeilijk voor mij als schrijver om vertrouwen te houden in wat ik doe. Dat komt dan vooral doordat een zogenaamde ‘kenner’ van het genre zijn ongezouten kritiek weer eens vrijelijk spuit, bijvoorbeeld op social media of in filmpje waarin hij wordt geïnterviewd. Het gaat er dan over hoe slecht het fantastische genre het doet in ons land en wat er allemaal niet deugt aan het werk van collega-auteurs. Zelf hoort deze ‘kenner’ niet bij die groep die alles fout doet, want hij heeft alles goed bestudeert en initieert allerlei geweldige initiatieven. Er komen allerlei voorbeelden voorbij van hoe geweldig het genre in de Engelstalige wereld is en hoe Nederland en Vlaanderen niet kunnen tippen aan de kwaliteit daarvan. Telkens geeft zo iemand, bedoeld of niet, weer de boodschap dat anderen nooit de kwaliteit kunnen leveren die het genre nodig heeft. Dit opleggen van een mening aan alle collega-auteurs in ons genre vind ik op zijn zachts gezegd vreselijk negatief en demotiverend. Precies wat we niet nodig hebben. Kan dat nou niet anders? Waarom kunnen Nederlandstalige boeken niet ‘awsome’ zijn zoals de Engelstaligen het noemen. Waarom moeten wij hier altijd weer afgezeken worden door anderen en kunnen we elkaar geen complimenten geven voor het schrijfwerk dat we doen voor de fantastiek?

Het is mij wel duidelijk dat diegene die zoveel kritiek heeft veel Engelstalig werk leest, maar slechts een handjevol Nederlandse auteurs gelezen heeft. Mijn boeken zaten er zeker niet bij. Dus hoe kan zijn mening dan objectief zijn, als het gros van de schrijvers wordt vergeten?

Als ik zie wat er de afgelopen tien jaren dat ik schrijf is gebeurd in Nederland, krijg ik toch echt het idee dat we in de lift zitten met het genre. Natuurlijk bekijk ik het voornamelijk door de gekleurde bril van de uitgeverij bij wie ik boeken heb uitgebracht en van wie ik in de loop der jaren tientallen boeken heb gelezen. De andere schrijvers zie ik voorbijkomen in About Boks, een wekelijks programma op Facebook, van Zilverspoor, waar vele auteurs de kans krijgen over hun boeken te vertellen, ongeacht bij welke uitgever ze zijn uitgegeven. Laten we eens wat liever zijn voor elkaar en daar een voorbeeld aan nemen, in plaats van altijd maar weer te doen alsof Nederlanders en Vlamingen ten opzichte van Amerikanen en Engelsen zoveel minder waard zijn in de verbeeldingsliteratuur. We moeten toch al dealen met dat landelijke literaire air dat onze niche de grond in boort, waardoor onze boeken nauwelijks in normale winkels komen. Op dit soort psychologische dreunen zit ik echt niet te wachten. Het als genreschrijver vol te houden is al lastig genoeg. Of is die ‘kenner’ erop uit om de concurrentie te verkleinen?

Ik ga er niet meer naar luisteren. De volgende keer dat er weer zo’n man komt met een berg kritiek zet ik het filmpje uit of lees ik gewoon niet verder.

Je kunt geen appels met peren vergelijken. De situatie Engelstalig of Nederlandstalig verschilt enorm. De doelen die individuele schrijvers hebben ook.

Laat ik me voornemen om hetgeen wat op bovenstaand plaatje staat aan te houden. Ik schrijf omdat ik het wil, omdat ik me er goed bij voel. Er zijn lezers die mijn boeken fijn vinden om te lezen, er zijn er zelfs die halsreikend uit zitten te kijken naar mijn volgende boek. Wat heb ik dan te klagen?

Moet het mijn doel zijn om het genre in Nederland naar een hoger plan te tillen? Volgens mij werk ik daar al aan mee. Van ieder nieuw verhaal dat ik schrijf en dat bij een jury terecht komt, een redactie krijgt en herschreven wordt, groei ik als schrijver. Moet ik het hele veld meetrekken? Alleen als ik me daartoe geroepen voel. Behalve zakelijke overeenkomsten die ik heb afgesloten, ben ik niemand iets verschuldigd.

Het gaat goed

Laat ik voorop stellen dat het goed gaat met mij als schrijver. Ik mag er trots op zijn dat de redactie van mijn volgende boek goed verlopen is en dat ik weer kon merken dat er minder ‘fouten’ in het manuscript te verwerken waren dan bij eerdere werken. Dat ik bij ieder boek dat ik schrijf minder versies nodig heb.

Interplanetair boek 2 Geestenpoort is terug bij de uitgever en wordt in 2022 een nieuw uitgegeven boek.

Inmiddels heb ik naast dit manuscript nog een tweede manuscript geschreven het afgelopen jaar. Voor de manuscriptenwedstrijd van Zilverspoor zijn de bestanden opgestuurd.

Tijdens CampNaNoWriMo ben ik aan versie 3 bezig voor het derde deel van Interplanetair en ik vermoed dat ik met dit manuscript zelfs met een versie minder rond kan komen dan voor de vorige, omdat het vanaf het begin al beter lukte de ideeën direct goed op te schrijven.

Er zijn pasgeleden nog drie nieuwe korte verhalen van mij verschenen op Smashwords.

Dus naar mijzelf kijkende, en dat is het beste om te vergelijken, gaat het nog niet zo slecht.

En als ik zie wat voor mooie nieuwe boeken er weer bijgekomen zijn van collega’s in de artbooksshop.com gaat het met ons genre ook heus wel goed. Het ligt er maar net aan welke eisen je stelt (en of je in de positie bent om die te mogen stellen?)

Wie leest dit nou eigenlijk?

Dat vraag ik me iedere week weer af. Ik schrijf een blog maar kom er nooit achter wie dit ook echt gelezen heeft, op een paar mensen na die het trouw liken op mijn website. Dat is leuk om te zien. Ik krijg daar een bericht van binnen in mijn e-mail.

Maar van degenen die het via Facebook lezen merk ik nauwelijks iets. Kun je het liken op Facebook als je dit via de link hebt gelezen? Ik denk niet dat ik iets anders aan promotie ga doen dan bloggen, filmpjes op You Tube zijn soms wel leuk maar het is niets voor mij. Ik wil ook niet iedere dag in twaalf groepen een post van mijn boeken opdringen via sociale media. Dus ik doe het zo.

Rest me om iedereen een Vrolijk Pasen te wensen, voor 17 en 18 april 2022

Groeten van Johanna Lime