Mijn achtste blog voor de leesuitdaging van 2018

Twee fantasyboeken voor mijn achtste blog van 2018 in verband met de Leesuitdaging van Hebban en Goodreads

Achtste blog voor de Leesuitdaging van 2018

Geplaatst 25 oktober 2018

Dit blog gaat over twee boeken die ik in 2018 las voor de Leesuitdaging van Hebban en Goodreads. Drakenkruid van Jeroen Vreijling en Pangaea, verloren wereld van Tycho Scholten.

Drakenkruid

Drakenkruid is het debuut van Jeroen Vreijling dat is uitgebracht bij Zilverbron.

Het boek kan gelezen worden door de jeugd vanaf ongeveer 10 jaar. Het is een verhaal over draken, mensen, dwergen en elfen. De draak Bulder wordt na een lange winterslaap wakker en zorgt voor veel paniek. Bij de dwergen die tunnels graven in de bergen geeft zijn ontwaken de nodige problemen, net nu ze van plan zijn om eens een tunnel naar boven te maken zodat ze ook de wereld boven de grond kunnen onderzoeken.

In de wereld van de mensen is er een oorlog tussen twee volken aan de gang. Hoe dat zo gekomen is, wordt in het boek verder verteld. Dit zorgt voor onverwachte wendingen in het verhaal waardoor je als lezer nieuwsgierig blijft.

De elfen zijn op een heel onverwachte plaats te vinden en met hen krijgt Amy te maken. Zij werkt bij haar oma in een kruidenwinkel en ze vraagt zich af waarom haar oma toch maar steeds het drakenkruid wil kweken in de tuin achter de zaak. Op een dag vindt ze haar oma dood in de tuin, dat is ook de dag dat Bulder wakker is geworden. De draak komt op het kruid af en daar komen allerlei avonturen van.

Kan Amy de woeste draak de baas? Heeft ze wel genoeg drakenkruid? Welke rol speelt die vreemde man met die kap over zijn hoofd die elk jaar drakenkruid komt kopen?

Een leuk avonturenverhaal met een wat ander dan gewoonlijke kijk op draken, elfen, mensen en dwergen. Leuk voor jongere lezers, maar ik heb er als volwassene ook zeker van genoten.

Pangaea, verloren wereld

Pangaea, Verloren Wereld is het debuut van Tycho Scholten en het eerste deel van een trilogie die wordt uitgebracht door Zilverbron.

De hoofdpersoon is Xugan, een jongeman die als boodschapper wil gaan werken voor zijn land Utar. Maar wanneer hij naar het gebouw gaat waar hij zijn opdracht krijgen zal, wordt zijn stad aangevallen door het buurland Egar. Er volgt een heftige strijd waaraan Xugan op het nippertje ontkomt. Hij maakt het zijn taak om alle landen van Pangaea te waarschuwen voor het gevaar en onderweg beleeft hij allerlei avonturen. Hij trekt met zijn paard de wereld van Pangaea door.

Door de reis die Xugan maakt leer je als lezer langzamerhand de gebieden, landen en hoofdsteden van Pangaea kennen en krijg je te zien welke volkeren er wonen.

Verschillende hoofdstukken beginnen met ‘Het verhaal van…’ en dat betekent dat er gedeelten van de verhalen van Pangaea verteld worden vanuit andere personages. Personages die in het verhaal van Xugan een rol spelen of die iets toevoegen aan de wereld. Er worden menselijke drama’s beschreven. Niet alleen het verraad van Egar vormt een gevaar voor Pangaea, er zijn andere gebeurtenissen die eveneens grote gevolgen hebben op het leven van de mensen.

Xugan maakt zelf ook dramatische gebeurtenissen mee op zijn reis en wanneer het geheim van zijn ware identiteit uiteindelijk onthuld wordt, zal hij daar een nieuwe weg in moeten vinden.

Als lezer vermoed ik dat er veel meer schuilt achter de verhalen van de verschillende personages die in dit eerste deel aan bod zijn gekomen. Dit eerste boek geeft een fraaie uiteenzetting van de wereld van Pangaea, de wereld uit de tijd dat de verschillende continenten van de aarde nog aan elkaar vast zaten. Ik vind het heel knap dat iemand van achttien zo’n prachtige verbeeldingswereld bedenkt en er de verhalen vanuit verschillende personages over in dit boek kan zetten. Het schrijven in tegenwoordige tijd brengt dit verhaal dichter bij de lezer, de schrijfstijl leest lekker weg.

De uitkomst voor Xugan was voor mij wel wat voorspelbaar en ik ben erg nieuwsgierig naar hoe hij om zal gaan met wat hij te weten is gekomen aan het einde van het boek. Ik wacht het tweede deel dus graag af om weer verder te kunnen lezen.

Zevende blog in verband met mijn leesuitdaging van 2018

Een fantasyboek over mythologische vogels en een voorloper op een science-fantasy serie voor mijn zevende blog van 2018 in verband met de Leesuitdaging van Hebban en Goodreads

Zevende blog voor de Leesuitdaging van 2018

Geplaatst 25 oktober 2018

Dit blog gaat over twee boeken die ik in 2018 las voor de Leesuitdaging van Hebban en Goodreads. Het eerste boek heet Falco en de gestolen stympha’s en is geschreven door Nienke Pool, het tweede is Vuur & Vergankelijkheid van Kelly van de Laan

Falco en de gestolen stympha’s

Een verhaal van Nienke Pool, uitgebracht bij Godijn Publishing.

Falco en de gestolen stympha’s gaat over een Vogeljongen uit het moeras. Zijn volk jaagt met pijlen uit polsbogen en met hun stympha’s, mythologische vogels met koperen bekken en metalen klauwen. Hun vleugels kunnen veranderen in metalen pijlen met gif. De poep van de vogels heeft magische kwaliteiten, maar gelukkig zijn er ook helende toepassingen van het stymphagif.

Vogelmensen uit Kuskoy kunnen niet zonder hun stympha’s, net zoals de Akash niet zonder hun prachtige paarden kunnen. De wereld Concordia is sinds er een Melt Down heeft plaatsgevonden niet meer het vredige land waarbij alle delen samenwerkten. De Alkeiden gaan rovend door alle streken en halen van de diverse bevolkingsgroepen van alles weg wat deze mensen niet kunnen missen.

De president heeft zelf weinig meer te zeggen sinds een Vogelheks de touwtjes in handen heeft. De Mallakken zouden een steun moeten zijn maar er is iets vreselijk mis. Er komen luchtschepen naar Kuskoy, waar Falco’s vader Canard de hoofdman is. Ze komen om verdragen te sluiten en willen de olie uit het moeras hebben, maar Falco komt te weten dat het de Alkeiden om hun stympha’s te doen is. Met zijn vriend Tycho gaat Falco eropuit om de gestolen stympha’s te redden.

 

De wereld waarin het verhaal zich afspeelt blijkt een collage te zijn van mythologische verhalen en van moderne techniek. De Alkeiden vliegen in luchtschepen met zeilen, Tycho’s vader heeft nog een ouder luchtschip in de schuur dat vroeger werd gebruikt en waar Falco en Tycho nu mee naar een andere streek vliegen. Er is tv en er zijn hologrammen. Maar Falco is het leven in het moeras gewend, het jagen met zijn stympha. Hij wordt geholpen door de magie van de Mallakken.

Dit is een verhaal vol actie en intriges. Over echte vriendschap en ware liefde. Wie zijn je ware vrienden en wie zijn de vijanden? Hoe weet je dat er een verrader is? Is iedereen wel wie hij zegt te zijn. Welk duivels plan zit er achter het stelen van de stympha’s? Stukje bij beetje krijg je meer informatie waardoor je mee kunt denken met Falco.

Falco komt in alle gebieden van Concordia en leert steeds meer over de wereld zoals hij nu is en vroeger was en eigenlijk zou moeten zijn. Kan hij met zijn oude en nieuwe vrienden de wereld redden van een gewisse ondergang? Wat moet hij daarvoor opofferen? Zal hij zijn waardigheid behouden en zijn vijand recht in de ogen kijken?

Het verhaal leest lekker vlot weg. Dit is een prima avonturenverhaal met veel actie en spanning. Het boek is voor de doelgroep jeugd, maar ik heb er als volwassene ook van genoten. Een fantasyverhaal dat het mythische verleden met een fictieve toekomst kruist. Zeker een aanrader voor fantasy fans.

Vuur & Vergankelijkheid

Dit boek is de voorloper op de Lentagon trilogie van Kelly van der Laan. Het is uitgegeven bij Zilverspoor.

Vuur & Vergankelijkheid is een op zichzelf staand verhaal dat zich 70 jaar voor de Lentagon trilogie afspeelt. Leah Telchian en Stefan Lentan ontwerpen een poortstation. Dit wonder van technologie en magie stelt je in staat om met één stap in een ander land of werelddeel terecht te komen. Maar voordat het zover is, moeten ze hun plan verdedigen en de universiteiten mee krijgen. Er is ook kristal van goede kwaliteit nodig om het project mogelijk te maken, waardoor ze naar Surral moeten gaan, want daar zijn de Haenmijnen. Al het onderzoek kost een flinke duit en het valt niet mee om de juiste investeerders te vinden. Maar Kain Telchian, de opa van Leah, is steenrijk en hij wil zijn geld wel in hun onderzoek investeren.

Er wordt een team samengesteld waarbij Iris Manderlay wordt ingehuurd voor de berekeningen. Zij en Stefan krijgen een relatie, terwijl Leah een fijne vriendin krijgt aan Danira die al bij de universiteit van Surral aan het werk was en de Haenmijnen kent. Het onderzoek en de bouw van een proefstation lopen gesmeerd, tot op een bepaald moment waarop er dingen mis gaan. Er moet haast wel een saboteur zijn, maar wie is dat en hoe kunnen ze die betrappen?

De concurrent, Mendoza,  is op een andere plek ook bezig met een poortstation en aan de berichten te horen zijn ze al verder dan zij. Kain Telchian reageert onverwacht fel en maant hen tot spoed.

Krijgen ze op tijd hun tests klaar zodat zij het eerste goed werkende poortstation zullen hebben? Of zal Mendoza het van hen winnen?

 

Dit is een super spannend boek in de traditie van de Lentagon trilogie maar dan met andere personages. Dit zijn de grootouders van de leden uit de Lentanfamilie die in de Lentagon trilogie de hoofdrollen hebben. Het is een andere tijd. Maar ook hier speelt de beïnvloeding van de realiteit een grote rol. De mogelijkheden die het biedt wanneer je een talent bent die de realiteit kan veranderen, met en zonder behulp van het kristal. De gevaren die op de loer liggen wanneer je die magie gebruikt.

Het is bovendien een prachtig verhaal met romances en vriendschappen, met concurrentie en jaloezie. Het gaat over vriendschap en haat. Dit is een goede voorloper op de Lentagon trilogie want hierin kun je lezen hoe voor het eerst het idee voor poortstations ontstond en hoe die in de wereld kwamen. Welke offers er voor nodig waren en hoe de oorlog tussen Jedia en Parsia is ontstaan. Je kunt erin lezen waar de wortels van de Lentan familie liggen. Bovendien geeft het, samen met de kaart voorin het boek, prachtig weer hoe de wereldbouw van Kelly in elkaar steekt, welke continenten er zijn en welke landen je hebt.

 

Ik heb dit boek in zeer korte tijd uitgelezen, want het greep me vast. Net zoals de Lentagon trilogie dat eerder met me deed. Ik heb er weer enorm van genoten want ik moest weten hoe het verhaal verder ging. Het verhaal is vanwege het ik-perspectief dat gebruikt is erg indringend. De boeken van Kelly van der Laan zijn echte aanraders voor liefhebbers van fantasy en science fiction met thrillerachtige elementen. In een tijd die goed te vergelijken is met een niet zo al te verre toekomst die past bij onze eigen belevingswereld.

Echt een aanrader om te lezen.

Zesde blog in verband met mijn leesuitdaging van 2018

Een fantasyboek en een bundel met sciencefictionverhalen voor mijn zesde blog van 2018 in verband met de Leesuitdaging van Hebban en Goodreads

Zesde blog voor de Leesuitdaging van 2018

Geplaatst 25 oktober 2018

Dit blog gaat over twee boeken die ik in 2018 las voor de Leesuitdaging van Hebban en Goodreads. De eerste wereld van Marc Lommert en Conquistador van Johan Klein Haneveld.

De eerste wereld

Ik ontmoette Marc Lommert in april op de Elfia in Haarzuilens en kreeg van hem het boek ‘De eerste wereld’, omdat ik de winnaar was van een actie bij Godijn Publishing. Leuk zo’n cadeau!

Het verhaal

Het boek bevat een inhoudsopgave en drie mooie kaarten van deze eerste wereld die ik tijdens het lezen veelvuldig heb geraadpleegd, want er komen veel landstreken ter sprake.

Er spelen een paar verhaallijnen door elkaar. Een ervan is die van een alchemist en Grootmeester, een is van de Schim en een ervan gaat over de hoofdpersonages Tarú en Eroc, twee jongens uit een zuidelijk dorp, Eyum. Op de top van een berg vinden ze een schat, een bol waarin ze iets bijzonders zien. Omdat zij gezworen vrienden zijn, doen zij alles samen. Ze gaan met het gevonden voorwerp naar hun dorp en vertrouwen het geheim toe aan de smid die de Kunsten kan gebruiken. Hij ziet het belang van hun vondst en stuurt hen naar de prins die de boodschap in de bol zou kunnen lezen.

Dan begint een reis over Leëvion, de eerste wereld. De vrienden trekken door gevaarlijke streken en worden nagezeten door de Schim. De prins roept een Raad bijeen en moet met een groep op reis om de boodschap die in de bol verborgen is te laten duiden door iemand die de wereld overziet en veel kennis heeft. Ze moeten naar het land van Dwelven en Alchemisten.

Zal de Schim alle macht naar zich toetrekken en hun wereld in het verderf storten of is er nog een uitweg? En wat voor gevolgen heeft de boodschap uit de bol voor de wereld van de Mensen?

Leeservaring

Ik moest wennen aan de schrijfstijl. Het verhaalperspectief is vanuit een alwetende verteller gezien. In het begin lijkt veel vanuit waarnemingen van buiten de personages te worden weergegeven. Je ziet hun gelaatstrekken, hun bewegingen, hun acties en hoort hun woorden. Daardoor was het een beetje afstandelijk, maar later in het boek kom je dichterbij en leer je de personages langzaamaan beter kennen, door wat ze meemaken en door hun persoonlijke geschiedenissen. Veelvuldig worden er vragen gesteld waarna een gedeelte van de leefwereld en gewoonten wordt vrijgegeven. Steeds krijg je als lezer de informatie die je nodig hebt gedoseerd toebedeeld. Door deze manier van schrijven beleef je de acties niet zozeer vanuit de gevoelens van de hoofdpersonages. Er zijn veel gesprekken die de spanning wat wegnemen. De wereld heeft ook een aantal eigen woorden die vervreemdend werken, maar voor deze wereld wel logisch klinken.

Af en toe is er een bladzijde tussengevoegd met een gedicht waar vanuit de Schim getoond wordt wat er nu werkelijk is gebeurd. Soms is er een sprong terug in de tijd en wordt verteld wat er met de Grootmeester alchemist gebeurd is. Als lezer wil je weten waar de Schim is, wie het is en of hij een gevaar oplevert voor de jongens. Op den duur wist ik niet meer wie ik ervan moest verdenken de vijand te zijn. Dat vond ik knap en het hield de spanning er zeker in. Aan het eind weet je als lezer alles wat je vragen wilde over dingen die nog niet helemaal duidelijk waren. Ik vond het een goed boek. Het is het eerste deel van Drie Werelden en daarom verwacht ik dat het tweede boek over een tweede wereld zal gaan en het derde over de derde wereld. Dat betekent dat het verhaal nog niet af is. Maar het einde tot nu toe vormt wel een mooie afsluiting. Ik vind dit boek een aanrader voor liefhebbers van het fantasy genre.

Conquistador

Conquistador is een mooi mozaïek van science fiction verhalen, geschreven door Johan Klein Haneveld en uitgegeven door Godijn Publishing.

Het zijn boeiende verhalen die lekker vlot lezen. Ik werd meegetrokken door de vlotte manier van vertellen. De vele abstracte begrippen en concepten van de verbeeldingswereld kon ik goed begrijpen, de context van het verhaal hielp hier goed bij. Voor science fiction verhalen vond ik dat ze bijna concreet overkwamen, wat ik maar bij sommige schrijvers heb.

Conquistador, het titelverhaal bevat de meeste pagina’s (64) en ik vond dit het beste verhaal uit de hele bundel. Leuk dat Jonas Janquill, de hoofdpersoon uit dit verhaal, in een later verhaal nog eens terugkeert. Hij is een avonturier die verlaten, uitgeholde asteroïden bezoekt, op zoek naar bijzondere voorwerpen. Daar vindt hij een spoor dat speciaal voor hem achtergelaten is.

Ik vond alle verhalen uit deze bundel goed. Dat komt misschien doordat ze prima bij elkaar passen. In meerdere verhalen komen dezelfde concepten terug, zoals een kunstmatige wereld in een kloof, een Dysonbol, of een onderwaterwereld.

‘De klim’ vond ik een erg goed verhaal, met een iets andere invalshoek.

‘Afdaling’ geeft het idee van een zoektocht onder water waar een bijzondere ontdekking wordt gedaan.

Hoewel ik hoop dat de toekomst er niet echt zo uit gaat zien dat de menselijke geest in een kunstmatig lichaam wordt gestopt met informatica en intelligente machines, of dat we moeten leven in aangelegde Dysonbollen, wanneer de aarde een woestenij wordt, is dit misschien een mogelijke uitkomst. Het mooie van de verhalen in deze bundel is, dat de menselijke waarde een belangrijke rol speelt en dat er op het eind een sprankje hoop op iets beters te zien is. De waarschuwing voor vereenzaming omdat echte sociale contacten verdwijnen door gebruik van apparatuur waarin men zich verliest, is een herkenbaar thema dat in sommige verhalen doorschemert.

Ik vind dit een van de betere bundels met science fiction verhalen die ik tot nu toe gelezen heb. Van deze verhalen van Johan Klein Haneveld kon ik echt genieten. Ik raad dit boek aan bij iedereen die sciencefiction leest of eens een blik op een mogelijke toekomst werpen wil.

Drie scènes vol zinnenprikkelende verwondering uit Fenyx van Robert Bijman

Eerste blog voor de Leesuitdaging van 2018

Geplaatst 3 februari 2018

2018 is het derde opeenvolgende jaar dat ik meedoe aan de Leesuitdaging van Hebban en Goodreads. Op deze pagina volgt zoals te doen gebruikelijk een verslag van de gelezen boeken. Mijn doel is om dit jaar vijfentwintig boeken te lezen, maar of ik het red zal nog moeten blijken.

In december 2017 schreef ik dat ik een andere aanpak wilde met dit blog, maar ik zet mijn recensie er toch maar bij. Die komt dan onderaan te staan (en op Goodreads en Hebban).

Drie scènes vol zinnenprikkelende verwondering uit Fenyx van Robert Bijman

In DE SEGRIJN & SOTALIA BOEKEN 3, Fenyx van Robert Bijman, het boek dat ik voor de Leesuitdaging van 2018 als eerste las, komen flink wat zinnenprikkelende en verwondering opwekkende scènes voor. Robert Bijman schrijft niet alleen erg spannend, zijn verhalen getuigen van een fantasierijke verbeeldingswereld waar ik als lezer graag in meega en de wonderlijkste dingen beleven mag. Zijn serie boeken bevat de elementen: water, vuur en lucht en zijn vierde boek zal over aarde gaan. Ik kijk altijd weer uit naar wat Robert er nu weer bij verzonnen heeft.

Robert bedenkt de prachtigste wezens die een combinatie van menselijke en dierlijke eigenschappen bezitten. De interactie tussen hen leidt tot dit soort zinnenprikkelende scènes:

SCÈNE 1 (blz. 36)

“Tintelingen schoten door haar handen toen haar vingertoppen ontdekten dat de huid van haar billen de veren in zich had opgenomen. Voor al te nieuwsgierige ogen spreidde ze direct haar staart. Gevoelens voor de man op de bank namen explosief toe.”

In de volgende zin zie je zo’n wezen van dier in mens veranderen, midden in de actie:

SCÈNE 2 (blz. 69)

“Op het moment dat haar twee tentakels in haar heupen verdwenen en de zes loopvangarmen lange, ranke benen werden, deactiveerde ze haar levitatiekracht en viel ze de diepte in.

Robert beschrijft in zijn boek wonderbaarlijke werelden, zoals hier:

SCÈNE 3 (blz. 179)

“Ze doken op een hemellichaam af. Het blauw kristallen oppervlak was bezaaid met duizenden gaten waar dikke bundels licht uit schenen, alsof binnen in de planeet een jonge zon brandde. Ze vlogen naar een van de helder verlichte gaten in de bodem en doken de planeet binnen.”

 

Mijn 5 sterren recensie voor dit boek

Fenyx is het derde boek van Robert Bijman in de serie De Segrijn & Sotalia boeken.

Eerder las ik van hem: ‘De Anumoria Initiatie’ en ‘De Eldurea Deceptie’. In dit derde boek draait alles om Fenyxvrouwen. Akuakai wil achterhalen waarom vluchtelingen op zijn planeet worden vermoord en reist af naar de bron van het kwaad. Tom, Infinia, Panta en Shantea zien een mysterieus kubusschip verschijnen dat de gesloten zeestad Dephinia uit zee opzuigt. Ze volgen het schip naar een holle planeet waar Akuakai op het punt staat de heersende macht omver te werpen. Maar Delfinia opent zich en een aartsvijand komt vrij. Alle plannen lijken in duigen te vallen. Kunnen Tom, Infinia, Panta en Shantea nog wel iets beginnen tegen deze vijand? Tom en Infinia vluchten naar Lacertia, een planeet waar vogelmensen leven en dat is ook de plek waar Akuakai met Ula heen gegaan zijn. Shantea en Panta houden het kubusschip in de gaten. Dan volgt er een zoektocht naar Ula’s familie en blijkt dat niet iedereen is wie ze zeggen te zijn.

Dit boek staat vol met prachtige beschrijvingen van werelden waar mensen leven die allerlei eigenschappen hebben van dieren. Zo kan Akuakai bijvoorbeeld als een inktvis gebruik maken van mimicri en gaat hij op in de wand waar hij zich tegenaan drukt. Onzichtbaar voor de vijand. Tom kan zijn kleding in zijn lijf trekken en Infinia haar veren. De ene keer zijn ze inktvis of fenyx, de andere keer weer mens. Hoe ze een paringsdans uitvoeren is geweldig om te lezen. En zo zijn er veel meer prachtige ideeën uitgewerkt. Prachtige ideeën maar ook lugubere dingen van wat de vijand op zijn kerfstok heeft. Verschillende fenyxen zijn vreselijk gemarteld en gehersenspoeld en worden door de vijand misbruikt.

Uiteindelijk is niets meer zeker en zijn er personages die niet zijn wie ze zeggen te zijn. Het boek is heel spannend en heeft zowel veel fantasy elementen als science fiction elementen in zich.

Robert Bijman groeit als schrijver, zijn boeken worden steeds boeiender en beeldender. Hij bezit enorm veel fantasie en hij maakt combinaties die zowel vervreemdend als bekend overkomen. Je leeft als lezer ook steeds meer mee met Tom en Shantea die zowel mooie als verschrikkelijke dingen meemaken. Fenyx is alweer een spannend en intrigerend verhaal. Ik kijk uit naar het volgende deel, want er blijven nog een paar vragen onbeantwoord. Maar dit derde deel is echt weer knap geschreven. Een aanrader voor fantasy en science fiction liefhebbers.

De Segrijn & Sotalia boeken zijn o.a. hier te koop

Groeten van Johanna Lime

De Leesuitdaging van Hebban – December 2017 tweede blog

Geplaatst 2 december 2017

Dit zijn de laatste twee boeken van mijn leesuitdaging voor 2017. Ik heb er dit jaar maar twintig kunnen lezen en ben aan het twijfelen of dit de juiste manier van aanpak is. Ik ga maar eens nadenken over hoe ik het in 2018 aan zal pakken met het bloggen. Misschien eens een andere opzet waarbij de recensies gewoon op Goodreads en Hebban blijven staan en er hier wat anders komt?

Twintig boeken lezen in 2017, dat doel heb ik wel gehaald al is het tussentijds naar beneden bijgesteld. In dit tweede blog van december komen nummer negentien en twintig aan bod, de rest werd al eerder op deze website geplaatst.

19 – De vrije wereld – Boek 1 van de Portaal serie – Mathijs Hulster – Uitgeverij Zilverbron – Fantasy.

20 – Het ijzeren woud (waar elk blad een dolk is) – Boek 2 van tweeluik Bloed en barnsteen – Tais Teng – Uitgeverij Zilverspoor – Historische Fantasy.

19 – De vrije wereld – Boek 1 van de Portaal serie – Mathijs Hulster – Uitgeverij Zilverbron – Fantasy.

3 sterren recensie.

Dit is het eerste boek uit een serie, Portaal, en heeft de titel De vrije wereld.

De vader van Jessy, Ron Carver, is archeoloog en hij heeft een masker meegenomen naar huis om het daar beter te kunnen bestuderen. Had hij dat maar niet gedaan, want het masker maakt enge fluistergeluiden en het heeft een nare invloed op hem en op zijn dochter en haar twee vrienden. Jessy, Lee en Fahim komen door het masker in de vrije wereld terecht.

Goed, tot zover was het verhaal nog te volgen en was het best een origineel concept. Maar hierna bevatte het heel veel informatie over uit welk land de personen uit de vrije wereld oorspronkelijk kwamen, over wat iemand in de loop van eeuwen allemaal geleerd had, wat het verschil was tussen de vrije wereld, de gebonden wereld en andere werelden, over verschillende ordes in die wereld en verschillende machtsblokken en dat er een oorlog aan zat te komen. De wereldbouw was voor mij met alle onderdelen die erbij gehaald werden niet helder te krijgen. Ik werd steeds afgeleid door zaken die je niet verwacht in een setting in het Oude Egypte of in een wereld waar de doden verder leven. Ik kreeg er een gevoel bij dat alles kon, dood zijn en leven en weer dood gaan in een oorlog in een vrije wereld zonder oorlog. Tijdens het lezen werd ik steeds uit het verhaal gegooid en dat vond ik erg jammer, want Mathijs kan heel goed acties beschrijven die je zeker als lezer in zijn greep houden.

Gelukkig waren de belevenissen van Ailea en De Meester en de zoektocht van Jesse naar Ramses 1 wel interessant genoeg om mij het boek weer in te trekken. De magische gevechten en wat die voor uitwerking hadden op bijvoorbeeld Ailea en Lhanima vond ik heel spannend. De magie werd mooi beschreven, alleen ging het voor mij als lezer te lang door en vond ik het overkill worden. Uiteindelijk werd het gedeelte waarin Ramses 1 speelde dan weer wel heel mooi.

Het verhaal gaat over Jesse die een masker opzet en dan te maken krijgt met een wereld waarin de doden leven en waar een gevaar zich aandient uit een nog veel oudere en engere wereld en hoe Jesse dat gevaar samen met Ramses 1 en andere helpers overwint. Jesse ontwikkelt zich tijdens het verhaal en groeit in haar kracht. Dat is wat volgens mij dit verhaal een mooi verhaal maakt.

20 – Het ijzeren woud (waar elk blad een dolk is) – Boek 2 van tweeluik Bloed en barnsteen – Tais Teng – Uitgeverij Zilverspoor – Historische Fantasy.

4 sterren recensie.

Dit boek is het tweede deel van het tweeluik Bloed en Barnsteen. Deel 1 was Een schip van Bloed en Barnsteen en dit deel, deel 2 dus, heet Het ijzeren woud (waar elk blad een dolk is).

Tais Teng gaat verder met het verhaal over Jord en Nadia, het verhaal dat over kooplui uit Hanzesteden verhaalt. Maar Jord en Nadia wonen nu in Novgorod, in Rusland. Nadia wordt zwanger en Vali, een samodiva, voorspelt de keizer van Byzantium dat een Turkse sultan zijn stad zal wegvagen, mits het bloed van een godin zijn stad kan redden. De dochter van Nadia stamt net als Nadia zelf af van Ran, de godin van de zee. Bovendien stamt ze af van de heks Baba Yaga. Ook Koschei de doodloze is een lid van haar familie. Vali, de samodiva gaat op weg om de nog ongeboren prinses te vinden en zal haar ontvoeren. Maar dan gebeuren er allerlei dingen waardoor alles anders loopt.

Dit boek leest heerlijk weg. Tais Teng weet je als lezer te boeien met historische feiten die verweven zijn met een heerlijke humoristische verbeeldingswereld waarin heksen, allerlei enge wezens, griezelige rivieren en bossen een rol spelen. Hij neemt je mee naar een wereld achter een wereld, naar vreemde gebruiken en gewoonten en gruwelijk spannende episodes uit de geschiedenis. Iedereen schijnt een verborgen identiteit te hebben en wanneer je Ran of Baba Yaga nodig hebt om je te hulp te komen, of wanneer ze de ontvoerder van Nadia’s kind willen tegenhouden, ben je als lezer verzekerd van een spanning, gruwel en verwondering die je betovert en waardoor je het boek niet meer weg kunt leggen. Het is heerlijke fantasy!

Ik raad dit tweeluik zeker aan, het gaf mij veel leesplezier.

Ik als lezer en schrijver

Als ik terugblik op mijn recensies van de afgelopen jaren, krijg ik het gevoel dat ik als lezer (die zelf ook schrijft) kritischer geworden ben. En dat is dan waarschijnlijk het gevolg van een groei die ik door zelf steeds bezig te zijn met schrijven en herschrijven doormaak. Door schrijfcursussen te volgen, door romans en korte verhalen te schrijven en door de redactie van Schimmenschuw en Sluimerend vuur, heb ik ontzettend veel geleerd. Nu volg ik weer een nieuwe cursus waarbij er allerlei technieken van het schrijven de revue passeren en waarmee flink geoefend wordt.

Wanneer ik tegenwoordig boeken lees, gaat bij mij bijna automatisch mijn schrijfdeel, een van de vele delen die ik in mij heb, aan de slag. Ik kijk dan of ik mooie stukken tekst tegenkom die mij op de een of andere manier in hun greep krijgen, doordat ze spanning of emoties oproepen. Ik zie ook eerder stukken tekst waarvan ik denk: ‘Dat zou ik anders doen.’

Ik blijf erbij: Wat iemand van een boek vindt, heeft veel met smaak te maken. Het ene boek ligt mij beter dan het andere. Ook kan het zijn dat de omstandigheden thuis ervoor zorgen dat mijn stemming niet optimaal is om in een bepaald verhaal te blijven zitten of om er mijn best voor te doen om het plot proberen te begrijpen. Dan ben ik meer met de vreselijke, werkelijke wereld bezig dan met de fantasywereld uit een boek.

Een recensie van een lezer zoals ik, is dus altijd gekleurd. Ga dus niet te veel op recensies af, maar kijk liever zelf wat je als lezer van een boek vindt. Door het te lezen. Een schrijver die vaak jaren bezig is om een boek te schrijven, verdient dat het gelezen wordt. Dat probeer ik ook te doen, door veel boeken te kopen en ze daadwerkelijk te lezen. Mijn ‘te lezen boeken’ stapel wordt op momenten groter, wanneer ik weer eens iets gekocht heb, maar ook weer kleiner doordat ik de boeken daadwerkelijk lees, van kaft tot kaft. Ze zijn niet alleen maar voor een verzameling die in de kast blijft staan. Volgend jaar heb ik ook weer een ‘te lezen boeken’ lijst. Ik maak er een gewoonte van, net zoals van het schrijven. Als het lukt elke dag een stukje verder. Het leven wordt er zoveel leuker door.

Dus bedankt aan alle schrijvers van de boeken die ik al heb mogen lezen in de afgelopen jaren. Jullie hebben mij vele uren verwondering gebracht. En ik ben er trots op dat ik zeggen kan dat ik al heel veel Nederlanders en Vlamingen ken die in mijn favoriete genres schrijven. Ga alsjeblieft door.

 

2017

Op de Elfia in Haarzuilens kwam in april 2017 ook het eerste deel uit van de trilogie De vergeten vloek uit – Sluimerend vuur – van Johanna Lime.

Neem gerust in een reactie contact met ons op voor een gesigneerd exemplaar van een van onze boeken. Schimmenschuw €19,95 of Sluimerend vuur €24,95. Wanneer u de boeken via ons als auteurs zelf bestelt, krijgt u er van ons een cadeautje bij in de vorm van een kort verhaal, als toegift.

 

Lees ook eens Nederlandse fantasy!

Johanna Lime

De Leesuitdaging van Hebban – December 2017 eerste blog

Geplaatst 2 december 2017

Het heeft weer even geduurd, maar ik heb eindelijk weer even tijd voor een verslag van de leesuitdaging van Hebban en/of Goodreads. De verplichtingen in de familie zijn er helaas niet minder op geworden, waardoor ik minder boeken kon lezen. Ik heb besloten om de leesuitdaging op Hebban en Goodreads te verlagen van 25 boeken naar 20 boeken in 2017.

Die twintig boeken heb ik nu gehaald en ik ben ook wel weer aan een nieuw leesboek begonnen, maar dat is een dikke pil die ik vermoedelijk niet meer uit zal krijgen voor het einde van het jaar.

Dus hier mijn recensies van de laatste vier gelezen boeken die ik las in 2017.

De eerste drie boeken van mijn leesuitdaging stonden in het blog van januari, nummer vier en vijf kwamen in maart aan de beurt, nummer zes en zeven in april, nummer acht en negen, tien en elf stonden in twee aparte blogs van juli, over nummer twaalf en veertien schreef ik in augustus, over nummer dertien, vijftien en zestien in september.

Nu komen zeventien en achttien aan bod en in een tweede blog van december komen nummer negentien en twintig.

17 – De bergbouwers van Metis Bidenk – Boek 1 van een serie – Olivier Sted – Uitgeverij Zilverbron – Fantasy.

18 –Het zilveren labyrint – Boek 2 van de serie Terra Fabula – Peter deWillis – Uitgeverij Zilverbron – Fantasy.

17 – De bergbouwers van Metis Bidenk – Boek 1 van een serie – Olivier Sted – Uitgeverij Zilverbron – Fantasy.

3 sterren recensie.

Op de universiteit van Metis Bidenk rekruteert De Raad studenten, want er dreigt een gevaar vanuit de dierenwereld. Kay is een albino die onder de grond werkt, hij heeft wit haar en rode ogen. Wanneer hij in de zon komt draagt hij steevast een zonnebril, onder de grond glanzen zijn haren en verlichten de gang. Hij krijgt een stok waarmee hij stenen aan kan tikken. Paul woont in de stad en hij krijgt een cilinder die later onderdeel blijkt uit te maken van een wapen, een mechanische arm. Dora krijgt les over wolven en ook dat heeft een reden. Er wordt een Grote Stormloop verwacht waarbij dieren de steden aan zullen vallen. Maar als die komt, wordt hij afgeslagen. De dieren vluchten weg.

Toch gebeurt er iets waardoor de zaken in Metis Bidenk niet meer blijven zoals ze waren. Er is een grote krater en de mensen die alles in het platte vlak gewend zijn, kunnen nu vanaf een hoger standpunt hun wereld waarnemen, ze klimmen zelfs op de daken van hun huizen. De Albino’s gaan experimenteren met bodemlagen en zo ontstaat er een berg, de Maur. Ook die is niet zonder gevolgen.

In de wereld waar alles zijn gewone gangetje ging, veranderen dingen. Ze geven aanleiding tot veel gesprekken. De Albino’s krijgen de schuld van de aardbevingen en de mechanische armen moeten worden ingezet voor landschapsverbetering. En wat ontdekt Dora bij de wolven? Waar is de Raad gebleven? Het zijn allemaal vraagstukken uit de wereld van die planeet die Olivier Sted verzonnen heeft waar Een Natie is en waar vroegere oorlogen tussen de verschillende landen en steden werden afgeschaft.

Persoonlijk vind ik dat de situaties meer conflict zouden mogen hebben, want ik denk dat dat het verhaal spannender zou maken. Ik ben benieuwd naar wat er verder gaat gebeuren in deze wereld. De schrijver heeft zeker nog mogelijkheden om de aanzet die in dit boek gemaakt is verder uit te werken tot een rijke verbeeldingswereld waar nog lang niet alles over is verteld.

18 –Het zilveren labyrint – Boek 2 van de serie Terra Fabula – Peter deWillis – Uitgeverij Zilverbron – Fantasy.

4 sterren recensie.

Dit boek is het tweede deel van de boeken van Terra Fabula en heeft de titel het zilveren labyrint. Het verhaal gaat verder waar deel 1 eindigde. Martha maakt zich vreselijke zorgen om haar broer William, want zijn leven hangt aan een zijden draadje. Hoe moet dat ooit goed komen? Hun tantes zijn met Martha en William in Terra Fabula maar het rijk is compleet veranderd door toedoen van hun zus Griselda. Ze herkennen het bijna niet meer en waar zijn de wezens die er woonden nu gebleven? Zijn die er nog wel of heeft Griselda hen vernietigd?

Het boek is leest net als het vorige deel vlot en het verhaal krijgt veel vaart. De kinderen proberen hulp te vinden om een leger op te bouwen dat nodig is om Griselda te bevechten. Er gebeuren weer vreemde dingen en dat is niet alleen in de verhaalwereld. Ook tijdens het lezen van het boek. Ineens kom je op een pagina waar een spreuk huist en moet je als lezer actief meedoen met het boek om verder te kunnen lezen. De letterpeuzelaar vond ik wel heel goed bedacht, maar o zo irritant bij het lezen voor het slapen gaan. (Lol)

William en Martha groeien door alles wat ze meemaken. Ze komen bij verschillende bevolkingsgroepen van Terra Fabula aan en roepen de hulp in van deze wezens. Gedurende het verhaal komen ook oude vrienden uit boek 1 te hulp. Er zijn bepaalde zaken nodig om de strijd tegen Griselda te kunnen winnen en William leert veel door een gesprek met iemand uit het verleden. Daar komt hij achter de functie van het zilveren labyrint in een ring die hem bekend voorkomt. Raadsels worden langzamerhand opgelost.

Als lezer bleef ik geboeid, soms door de spanning die hoog opliep, soms door de grappige gebeurtenissen. De dwergen vond ik leuk en de vogel Freddie waar William op reist was aandoenlijk. Martha en Kael vond ik mooi beschreven. Ook de avonturen met Damian en de klok vond ik goed bedacht en heel verrassend was wie de zoon van de koning was. Ik had een ander in gedachten.

Ondanks dat het een spannend en boeiend verhaal is, vond ik sommige stukken een beetje overdreven, maar dat ligt hem waarschijnlijk aan mijn smaak voor humor die niet iedereen altijd begrijpt. En anders ligt het misschien wel aan het enthousiasme van de schrijver voor deze wereld en wil hij iets te veel vertellen.

Deel 2 heeft een afgeronde verhaallijn, maar er zijn nog zoveel vragen overgebleven over hoe het nu verder gaat met Terra Fabula, dat ik nieuwsgierig blijf naar de volgende boeken uit deze serie.

Ik vind dit weer een aanrader en adviseer lezers om vooral ook de handleiding van professor DeWillis eerst te lezen, want anders gebeuren er misschien onomkeerbare gekke dingen bij het tegenkomen van spreuken in dit boek. De meeste zijn gelukkig wel ongevaarlijk gemaakt.

 

2017

Op de Elfia in Haarzuilens kwam in april 2017 ook het eerste deel uit van de trilogie De vergeten vloek uit – Sluimerend vuur – van Johanna Lime.

Neem gerust in een reactie contact met ons op voor een gesigneerd exemplaar van een van onze boeken. Schimmenschuw €19,95 of Sluimerend vuur €24,95. Wanneer u de boeken via ons als auteurs zelf bestelt, krijgt u er van ons een cadeautje bij in de vorm van een kort verhaal, als toegift.

 

Lees ook eens Nederlandse fantasy!

Johanna Lime

 

De Leesuitdaging van Hebban – September 2017

Geplaatst 16 september 2017

Vandaag schrijf ik over boek dertien (een studieboek over schrijven), over boek vijftien (de roman Maidentrip van Marjon Sarneel) en over boek zestien van mijn Hebban Challenge van 2017 (Een science fiction verhaal). Drie zeer diverse boeken dus.

De eerste drie boeken van mijn leesuitdaging stonden in het blog van januari, nummer vier en vijf kwamen in maart aan de beurt, nummer zes en zeven in april, nummer acht en negen, tien en elf stonden in twee aparte blogs van juli, over nummer twaalf en veertien schreef ik in augustus.

13 – Korte verhalen schrijven – Ton Rozeman – Uitgeverij Augustus – Studieboek over schrijven.

15 – Maidentrip – Marjon Sarneel – Autobiografische fictie – Roman.

16 – Arkhaii – Een science fiction verhaal van Hannes Wielant – Uitgeverij Zilverbron.

13 – Korte verhalen schrijven – Ton Rozeman – Uitgeverij Augustus – Studieboek over schrijven.

4 sterren recensie.

In dit boekje over Korte verhalen schrijven vergelijkt Ton Rozeman het schrijven van korte verhalen met het maken van foto’s. Het boekje is in drie gedeelten onderverdeeld.

Het eerste deel gaat in op 15 technieken. Dit deel gaat over de keuzes die je als verhalenschrijver hebt. Je leert er welke schrijftechnieken onder welke omstandigheden tot welke resultaten leiden. Om iets te suggereren met beperkte hulpmiddelen. Hij heeft het bijvoorbeeld over een kader waarin het verhaal zich afspeelt, over scherpte en vaagheid. Je kunt de suggestie van een grotere ruimte voor je korte verhaal geven door scherp te stellen op het onderwerp binnen het kader en iets door te laten schemeren van wat er daarbuiten gebeurt. Zo zijn er meerdere technieken die je in kunt zetten om met de beperkte ruimte van het verhaal om te gaan, waardoor het voor de lezer meer oproept dan wat er in de tekst is aangegeven.

In het tweede deel van het boek worden vijf sjablonen uitgewerkt die je kunt gebruiken voor korte verhalen of voor een verhalenbundel. Voor korte verhalen kun je de voorgeprogrammeerde standen van een camera die gebruikt worden door fotografen vertalen naar sjablonen die je als schrijver kunt gebruiken voor verhalen. Het gaat hier niet om IJzeren Wetten, maar met deze sjablonen verbreed je je horizon als schrijver.

Het derde deel van het boek geeft ten slotte twee korte verhalen te lezen die door Ton Rozeman zelf geschreven zijn. Ze passen heel goed bij de voorbeelden die hij geeft.

Dit boekje heeft voor mij zeker betekenis gekregen en met behulp van de technieken, sjablonen en voorbeeldverhalen, krijg ik zin om met verschillende elementen te gaan experimenten om te kijken wat ze voor mij als korte verhalenschrijfster kunnen opleveren. Ik zal wel goed moeten bedenken wat ik ermee kan wanneer ik fantasyverhalen wil schrijven omdat er voor dit specifieke genre geen voorbeelden gegeven worden. Wel bekend is het sjabloon van het standaardverhaal dat ik vaak heb gebruikt en waar ik ook met fantasyverhalen goed gebruik van kan maken. Maar wellicht moet ik ook eens gaan proberen om met de andere sjablonen te experimenteren en om de technieken uit deel 1 van dit boek nader te onderzoeken.

Dit boekje beantwoordt aan mijn verwachtingen omdat het mij iets nieuws geleerd heeft over korte verhalen schrijven. Ik raad dit boekje aan andere schrijvers zeker aan.

15 – Maidentrip – Marjon Sarneel – Autobiografische fictie – Roman.

5 sterren recensie.

Maidentrip is het verhaal van een jonge vrouw, Heleen, die bij haar moeder in café Havenzate in Terneuzen werkt. Dat valt niet mee, want haar moeder is niet de gemakkelijkste vrouw. Gelukkig voor Heleen is haar oma er ook nog. Op een winterse avond stapt de Griekse zeeman, Dimitris, het café binnen en Heleen is op slag verliefd. Ze moet Dimitris beter leren kennen, maar dat betekent dat ze Fie in de steek moet laten en kan dat dan zomaar? Wanneer ze de kans krijgt om naar Griekenland te reizen, zegt haar oma dat ze moet gaan.

In Athene wordt ze opgehaald door familie van Dimitris en die nemen haar mee naar huis. Ze leert de Griekse familie kennen, wat niet meevalt, want de gewoonten zijn heel anders en Heleen spreekt geen Grieks.

Eindelijk lukt het haar om op de Minoan Spirit te komen, het vrachtschip waar Dimitris eerste stuurman is. Heleen denkt een paar weken vakantie te kunnen houden op het schip, maar alles loopt anders. Daardoor moet ze veel langer meereizen. Door de gebeurtenissen onderweg en in verschillende havenplaatsen leert ze niet alleen Dimitris beter kennen, maar ook zichzelf. Door de briefwisselingen met Buuropa, Fie, haar broer Hugo en haar oma, komt ze erachter wat er nu precies in het verleden is gebeurd. Het blijkt dat de dingen niet zo zijn gegaan zoals haar altijd voorgespiegeld is. Hoe ver gaat loyaliteit? Wat is er nu precies gebeurd waardoor haar vader weggegaan is en waardoor heeft ze nooit eerder contact met hem gehad? Zijn de verhalen van Buuropa en haar oma wel waar? Is er een verklaring voor het gedrag van haar moeder?

Op het laatst komt Heleen erachter dat ze voor zichzelf op moet komen en maar beter op eigen benen kan staan.

Dit is een boek over een familiegeschiedenis die een grote invloed heeft op het leven van Heleen. Bovendien wordt er een verhaal verteld over het leven op een Grieks vrachtschip en over het verschil tussen de Nederlandse en Griekse cultuur. Ook de politieke situatie van die tijd en hoe de Grieken aan boord daarover denken speelt mee. Maar het belangrijkste is het verhaal van een jonge vrouw die met haar eigen identiteit worstelt en moet leren om grenzen te stellen, zodat ze niet meer door anderen geleefd wordt, maar zichzelf mag zijn.

Dit boek heeft in 2009 de PZC publieksprijs gewonnen en dat is welverdiend. Het is een prachtig verhaal dat je van begin tot eind geboeid houdt. Ik raad het van harte aan.

Omdat de uitgeverij tijdens de crisis failliet ging, is het boek momenteel alleen te koop via de schrijfster, Marjon Sarneel. Zij heeft een Online Schrijfschool waarin zij mensen helpt die een verhaal of roman willen schrijven op basis van waargebeurd.

Dit boek heb ik gelezen omdat ik aan de cursus ‘Schrijf je verhaal’ ga beginnen, om daarmee een verhaal te kunnen schrijven waarin gedeeltes zijn opgenomen op basis van waargebeurd. Dit doe ik bij de Online Schrijfschool Marjon Sarneel (OSMS) waar ik eerder ook al cursussen gevolgd heb over schrijven.

16 – Arkhaii – Een science fiction verhaal van Hannes Wielant – Uitgeverij Zilverbron.

4 sterren recensie

Arkhaii is het science fiction debuut van Hannes Wielant. Vladis is een Arkhaii, een van de eerste mensen van zijn soort die nagenoeg onsterfelijk werd en dus zeer lang leeft. Hij reist op de Kolonisator door het universum, waar de mensheid de ene na de andere planeet koloniseert. Vladis verwenst zijn eeuwige leven, hij heeft alles al gezien en meegemaakt. Zijn leven is zinloos, de Oude Aarde is alleen nog een herinnering, zijn gedachten worden gevuld met de vergeefse zoektocht naar een buitenaardse, intelligente soort. Als hij Celestine redt, lijkt zijn leven even een andere richting uit te gaan.

Zijn broer Kaïn die ook Arkhaii is, heeft een heel andere carriére. Hij vecht tegen een zeer gevaarlijke vijand die gebruikt maakt van een technologie waar Kaïn nog niet eerder mee te maken heeft gekregen. Hij besluit zijn broer op te zoeken en vanuit de Kolonisator verder te opereren.

Raken Vladis en Kaïn verstrikt in het eeuwenoude geschil dat tussen hen bestaat, als broers? Wie is die gevaarlijke vijand die de mensheid uit wil roeien? Kunnen ze hier iets tegen beginnen of is dit het einde van hun onsterfelijke leven? Het einde van de mensheid zelfs?

Het verhaal is intrigerend en zit goed in elkaar, hoewel ik de theorie over de zwarte gaten die de vijandige schepen gebruiken om niet gezien te worden en de vijand te vernietigen wel enigszins in twijfel trek als technisch aspect. Maar als fictie is deze theorie een mooi gegeven. In het boek wordt het prachtig beschreven hoe de strijd in de ruimte wordt gevoerd en ga ik er heel ver in mee als lezer. De verschillen tussen mensen, het verschil van meningen, de verschillen tussen Arkhaii, Enkelingen en mensen, maken het verhaal boeiend en spannend.

Ik had al wel een vermoeden over wie uiteindelijk de tegenstander zou kunnen zijn, maar het boek bleef intrigeren en ik wilde graag verder lezen. Een knap verhaal met een belangrijke boodschap aan de mensheid.

Ik raad dit boek van harte aan, aan lezers die van science fiction houden. Ook aan lezers die van verhalen houden die zich in de toekomst in de ruimte afspelen.

 

Wat ik nu aan het lezen ben

Ik ben nu bezig met het bestuderen van Schrijven met het oerverhaal – Eisso Post – uitgeverij Augustus. Ook bestudeer ik De 36 dramatische situaties – Jan Veldman – uitgeverij Augustus en ik ben al een eindje op weg met het lezen van De bergbouwers van Metis Bidenk deel 1 – Oliver Sted – uitgeverij Zilverbron.

Johanna Lime