Het Zilverfest en een boekpresentatie

21 mei 2020

Jongens, jongens, ik heb hier helmaal geen tijd voor!

Nou ja, dan toch maar eerst een blog in de hoop dat ik de inspiratie voor een achtervolging in kristalmijnen vast blijf houden in mijn hoofd.

Soms loopt mijn takenlijst vol met allerlei dingen die eerst nog moeten gebeuren, voordat ik weer verder kan gaan met schrijven. Vandaag ook weer.

Ik kreeg zowaar royalty’s van Smashwords die nu eens een keer meer waren dan nul of slechts een paar eurocent. Wauw! Ik had ruim vier euro verdiend. Vermoedelijk zijn er mensen geweest die in de coronavirus-lockdown-tijd op zoek waren naar korte verhalen voor hun kinderen, want de meeste verkochte e-books bleken kinderverhalen te zijn. Of ze hebben deze gekozen omdat ze per stuk maar $0,99 kosten, lekker goedkoop. Nog geen 2 cent per geschreven woord. Hoe het ook zit, ik ben hen dankbaar. En nu maar hopen dat ze naar meer werken van Johanna Lime gaan zoeken!

Het is echt geen ramp hoor, dat ik eerst mijn administratie op orde moest brengen. Bovendien zat er een leuke taak bij om weer een nieuwe recensie op mijn boekenwebsite te plaatsen. Voor Schamel verbond heb ik er nu al drie! Gisteren kreeg ik een 10 van Bookstamel voor het derde deel van De vergeten vloek. Wat een eer! Ze schreef dat het einde van de trilogie niet beter geschreven had kunnen worden. Afijn, lees de recensies zelf, op https://www.boekenvanjohannalime.com bij de recensiemenu’s van mijn boeken.

Ik krijg nu toch wel de signalen dat er iets steeds beter lukt. Helaas ben ik iemand die zichzelf vaak onderschat. ‘Doe maar gewoon dan doe je gek genoeg,’ dat was zo’n beetje hoe ik opgevoed ben. Altijd bescheiden blijven. Vooral geen grote mond opzetten en nergens om vragen, want dat is niet beleefd. In stilte je hoofd boven water houden.

De andere kant van die medaille is, dat je hiermee vaak niet voldoende voor jezelf opkomt en ook niet leert hoe je dat moet doen. Ik kropte vroeger alles op en als het niet meer te houden was, kwam het tot een explosie. Niemand begreep nog waar het over ging. Het is niet goed om je woede binnen te houden, leerde ik later. Maar het op een positieve manier gebruiken had ik nooit geleerd.

Als ik dan aan een assertiviteitstraining had meegedaan, voor therapie, kreeg ik ineens van mijn omgeving te horen: ‘Wat ben jij egoïstisch geworden!’ Ik wist me nog steeds geen houding te geven. Vandaar dat ik meestal maar afwacht en onzichtbaar blijf. Hoewel dat niet in mijn karakter zit, want meestal sta ik vooraan bij vernieuwing. Ik moet echt stoppen met het onderwaarderen van mijzelf.

Toch blijkt dat kritisch blijven op jezelf en op wat je doet ook heel goed kan werken. Ik ben gegroeid als schrijver. Ik sta alweer te popelen om door het gaan met mijn verhaal. De scène die ik gisteren nog maar nauwelijks kon bedenken, kwam vannacht weer in me op. Ik weet nu hoe ik dit hoofdstuk aan ga pakken. Het wordt lekker spannend! Ik voel de drang om verder te gaan. Het wordt zo leuk!

Vorige week schreef ik dat ik Interplanetair deel 1 over ging doen en intussen heb ik de eerste zestien hoofdstukken alweer herschreven. Ik ben bezig aan versie 3 van het manuscript en zit alweer over de helft. Ik ben opnieuw bij hoofdstuk 17, dat nu helemaal verandert. Het speelt zich niet meer op Calliope af, want de Witte Elfen en de Zwarte Elfen laat ik in deel 2 of 3 pas weer beter in de schijnwerpers komen. Er zitten nu alleen nog een Witte Elf van Calliope en een Zwarte Elf van Kwerpardië in de ruimtestad Alhenapolys. Hoofdstuk 17 speelt zich in versie 3 op Berinyi4 af. En het loopt niet zo goed af voor een bepaald personage. Jammer, maar in mijn fantasy kan en mag ik mezelf zijn en dan gebeuren er dingen die in het werkelijke leven niet zouden kunnen.

 

Het Zilverfest en een boekpresentatie.

Degenen die de pagina’s van Zilverspoor, Zilverbron en de Zilverboekenclub volgen op Facebook, weten misschien al dat er nu al drie keer een Online uur is geweest op Facebook. Dat heet ABOUT BOOKS. Want tjongejonge, het is coronavirus-lockdown-tijd en dan moet je wat! Er is daarom een geweldig leuk initiatief gekomen van uitgeverij Zilverspoor, met Cocky van Dijk, J. Sharpe en Kim ten Tusscher. Elke woensdagavond van 19:30 uur tot (een beetje later dan) 20:30 uur is er een Online uitzending van About Books. Hij is interactief, iedereen kan meedoen en opmerkingen plaatsen op Facebook. Het gaat over de boeken van Zilverspoor, maar ook over de auteurs, over het schrijfproces en die soort thema’s. Heel leuk om te volgen!

Omdat we de festivals zoals Elfia, Castlefest, Keltfest en dergelijke heel erg missen, komt er nu ook een heel weekend een Online Evenement. HET ZILVERFEST. Op dezelfde drie pagina’s op Facebook. Zaterdag 23 en zondag 24 mei van 14-20 uur. Wees van de partij, dit wordt echt heel leuk! Ik doe er zelf aan mee in een boekpresentatie over Schamel verbond. Op zaterdag tussen 17:45 en 18:15 uur. Peter van Roermund leest tussen 16:45-17:00 uur een stukje voor uit Sluimerend vuur. Maar natuurlijk is het leuker om gewoon van 14:00-20:00 mee te doen. Mocht je het toch missen, dan kun je het later nog op You Tube terugluisteren en kijken. Ik ben benieuwd naar je vragen over de boeken van Johanna Lime.

 

Groetjes,

Johanna Lime

Het gaat niet gemakkelijk, maar is de moeite waard

15 mei 2020

Even ter herinnering aan mezelf. Ik heb al vier geweldige fantasy boeken uitgebracht bij Zilverbron, waar ik enorm van kan genieten. Ik zal ze toch weer eens allemaal gaan lezen, al was het alleen al om weer eens te zien hoe wonderlijk het schrijfproces verliep. Details verzamelen voor wat hierna nog komt, zodat ik op de funderingen verder kan bouwen.

Mijn boeken bij Zilverbron zijn hier te koop.

En het is me ook gelukt om een autobiografisch verhaal te schrijven, over gebeurtenissen uit mijn leven, waar ik belangrijkje thema’s in heb verwerkt die mij na aan het hart liggen.

De twaalfde Saturnusmaan kwam in 2020 tegelijk met Schamel verbond uit.

Ik heb ook een boek bij uitgeverij aquaZZ.

In totaal vijf boeken van Johanna Lime.

Mijn boek bij aquaZZ is hier te koop.

Deze boeken zijn trouwens zoals altijd ook gesigneerd en wel via mij te bestellen. Volg mijn link naar Facebook en stuur me een persoonlijk chatbericht als je interesse hebt. Dan deel ik de informatie over hoe je de boeken thuis kunt krijgen.

En dan nu de blog die bij de titel hoort.

Het gaat niet gemakkelijk, maar is de moeite waard (Of zoals het in het onderstaande citaat is opgeschreven: ‘Ik zeg niet dat het gemakkelijk zal gaan, alleen dat het de moeite waard zal zijn.’)

Sinds vorige week ben ik verder aan het werken aan deel 1 van Interplanetair. En ik ben alweer op een punt beland waarop het allemaal niet zo gemakkelijk gaat.

Wat is er aan de hand?

Ik was al bezig aan een tweede versie van dit nieuwe manuscript omdat er tijdens het schrijven van versie 1 wat plotwijzigingen waren doorgevoerd. De details van wat er in de eerste helft van het manuscript gebeuren moet, zijn tijdens het schrijven enigszins veranderd. Daardoor kon ik beter opnieuw beginnen dan verder te schrijven aan iets waarvan ik wist dat er in de eerste helft al fouten zaten. Ik hoor dan wel van andere schrijvers dat ze eerst het hele verhaal geschreven hebben voordat ze eraan gaan sleutelen, dat werkt voor mij niet goed. Vandaar dat ik al na veertien hoofdstukken aan een tweede versie van het manuscript begon.

Ik ben een plantser

Ik kom steeds meer tot de conclusie dat ik een verhaal weliswaar helemaal kan plannen en in een schema kan zetten, maar dat ik toch geen typische planner ben. Mijn schrijfproces bestaat niet uit het volgen van harde feiten of van tevoren uitgewerkte scènes, het proces is zacht en intuïtief. Ik heb in grote lijnen de informatie die nodig is paraat, maar niet de details. Die komen tijdens het schrijven. Er wordt van alles bijgesteld tijdens het proces. Tijdens het schrijven komen er nieuwe onderbewuste inzichten naar boven borrelen waardoor de details van het plot een andere kant op kunnen gaan. Niet de grote lijnen met de keerpunten, niet de eerste actie waarin er iets verandert na de beginsituatie, niet de climax en het einde. Nee, die staan tamelijk vastgespijkerd. Het gaat vooral om de hoofdstukken daartussen. Wat daarin gebeurt, is niet zo gemakkelijk te vangen in een planning.

In de afgelopen week kreeg ik hoofdstuk 16 van de 27 beoogde hoofdstukken eindelijk af. Dat ging al niet zo soepel. Maar toen ik verder ging met hoofdstuk 17 bleek het nog veel moeilijker te gaan. Ik kwam erachter dat het plotschema zo niet werkt! Ik had flink door willen schrijven zodat ik eind mei versie 2 al af kon hebben. Maar nee, dat gaat zo niet. Er klopt iets niet. Ik heb besloten dat het anders moet. Ik heb een derde versie nodig voor het eerste stuk.

Wat is er dan mis?

Ik heb me verkeken op de antagonist. De dingen die ik hem laat doen zijn niet logisch. Waarom zou hij Kwerpardiërs gebruiken voor zijn terreurdaden, terwijl hij dat ‘gewoon’ met andere middelen kan doen? Waarom zou hij Calliope in de strijd betrekken als hij zich wil wreken op Berinyi? Omdat Philippe Bollophar de Berinezen heeft geholpen? Nee, het is allemaal niet logisch genoeg, het is te indirect. Natuurlijk neemt de antagonist direct wraak op de Koninklijke families van Laskoro en Berinyi.

Ik ben dus tijdens het schrijven van hoofdstuk 17 weer eens flink gaan twijfelen over het plot. Ik ga terug naar de tekentafel en verander het middelste deel van het verhaal.

De afgelopen nacht kwamen de ideeën als vanzelf naar boven. Ideeën voor deel 1 van Interplanetair, maar ook direct voor deel 2 en 3. Ik heb nu een beter zicht gekregen op de gehele trilogie en hoe die logischer in elkaar kan steken. Ik ga de hoofdstukken 1 tot en met 17 redigeren en herschrijven en schrap er alles uit dat anders moet. Ik ga het plotschema bijwerken en dan kan ik pas weer verder. Hoeveel versies er ook nodig zijn, het maakt me niet uit. De meest flexibele persoon beheerst het systeem. Het zal allemaal niet gemakkelijk gaan, maar het is de moeite waard! Daar vertrouw ik op, want waar mijn onbewuste vannacht weer mee aankwam, is echt een geweldig mooi compleet verhaal. En als ik eenmaal weet hoe ik verder kan, zal het vast weer sneller gaan. Dan kan ik zelfs mijn planning wel halen, en de deadline van de uitgever.

Een naamswisseling voor de ruimtestad uit trilogie Interplanetair

Verder heb ik, in verband met de coronacrisis, besloten om de ruimtestad een andere naam te geven dan in trilogie De vergeten vloek. Daar heet de ruimtestad Corona Stella, een naam die Dinie en ik al voor het jaar 2000 hadden bedacht. Ook de partijleidster van de RRP heet Corona. Dat is op het moment niet zo’n fijne naam. Hoewel corona natuurlijk gewoon kroon betekent in het Latijn en we er nooit een virus mee bedoeld hebben.

Afijn, Corona is intussen bij de RRP vervangen door Constantia. En er kan na drieëntwintig jaar natuurlijk wel een naamswijziging van de ruimtestad zijn doorgevoerd. Tenslotte is de huidige burgemeester, mevrouw Kimra, een Kilamiër. Haar volk komt oorspronkelijk van Kilama UZ 54, een planeet bij de ster Hassaleh in Auriga. Kilamiërs en Terranen hebben ooit samen deze ruimtestad in Gemini gesticht. Hij bevindt zich bij de ster Alhena. Ik noem hem voortaan Alhenapolys. Ja, met een y, zoals wel meer woorden met een y geschreven worden in mijn boeken.

En nu?

Ik ben blij dat het probleem boven tafel is en ga weer verder schrijven. Eerst controleren wat er anders moet en dan doorstomen naar het einde van het verhaal. Ik heb er weer veel zin in.

Intussen is er weer een aankondiging voor een korte verhalenwedstrijd langsgekomen. Ik twijfel heel erg of ik daaraan mee moet doen, hoewel het me wel wat lijkt. Maar ik ben al ruim een maand aan korte verhalen bezig geweest dit jaar. Het grote manuscript gaat nu toch voor.

Groeten van Johanna Lime

Binnenkort verschijnen deze boeken van Johanna Lime.

Nieuwe 9 april 2020

Deel 3 van De vergeten vloek, Schamel verbond is nu voor te bestellen in de webwinkel van ZILVERBRON, hier

Met de publicatie ven dit boek is de trilogie compleet.

Bij ZILVERBRON heeft Johanna Lime nu deze boeken uitgebracht:

Eind april / begin mei 2020 zal er ook bij uitgeverij aquaZZ een boek uitkomen van Johanna Lime, dat is deze autobiografische fictie:

Hier te bestellen via de website van de uitgever: De twaalfde Saturnusmaan

Er is dus heel wat te lezen van Johanna Lime in 2020!

 

Waarom ik een boek schrijf over aliens

5 maart 2020

Schrijf Je Verhaal

Schrijf Je Verhaal was de cursus van de Online Schrijfschool Marjon Sarneel (OSMS), die ik in 2017 en 2018 volgde. Deze cursus betrof het schrijven over gebeurtenissen die je in je eigen leven zelf hebt meegemaakt. Autobiografisch wordt dat genoemd. Maar ook daarin kun je keuzes maken. Een autobiografisch verhaal hoeft niet in zijn geheel over gebeurtenissen te gaan die zich in je eigen leven hebben afgespeeld. Je kunt een verhaal ook compleet verzinnen, dan noem je het fictie. En als je autobiografische gebeurtenissen combineert met verzonnen elementen, schrijf je semi-autobiografisch. Ik heb voor het laatste gekozen. Het percentage waargebeurde situaties ligt veel lager dan bij volledig autobiografisch.

De personages die ik voor ‘De twaalfde Saturnusmaan’ (het boek dat uitgebracht wordt bij aquaZZ) heb bedacht, zijn twee eigenwijze vrouwen en twee aliens. Verder zijn er nog een paar bijpersonages. Kenmerken van bepaalde personages hoeven niet per se bij de personen te zitten die ik als voorbeeld heb genomen uit mijn eigen leven. Dat kan wisselen of gedeeltelijk verzonnen zijn. Ik wil niet dat iemand zich herkent in mijn verhaal, want het gaat er niet om dat ik mijn gelijk krijg. Ik wil gewoon een verhaal vertellen dat vanuit mijn gezichtspunt is geschreven. Ik weet ook wel dat niet iedereen het daar mee eens zal zijn. Als ik op mijn ervaring af ga, zullen maar weinig mensen het met mij eens zijn. Dat maakt ook niet uit, iedereen is vrij om er een eigen mening op na te houden. Ikzelf dus net zo goed. Ik hoop dat lezers er wel iets in herkennen en het zou mooi zijn als hen dat een steuntje in de rug geeft. Maar als lezers zich een poosje met mijn boek kunnen vermaken, vind ik dat ook al veel waard.

Het enige dat ik duidelijk wil maken, staat op dit plaatje:

Een verhaal dat je met je meedraagt moet er ooit eens uit

Ik liep al jarenlang rond met mijn ervaringen, met alles wat mij overkomen is. Het was vaak een grote worsteling om mij staande te houden in de maatschappij. Natuurlijk kwam dat door de interactie tussen de personen om mij heen en mijzelf. Het heeft ook alles te maken met mijn manier van denken en mijn manier van doen. Vaak had ik het gevoel dat ik nergens bij hoorde. Ik werd al vroeg gepest op school en heb veel weerstand ondervonden in mijn leven. Dat ik met een andere vrouw ging samenwonen, was genoeg reden voor discriminatie en vooroordelen. Ik voelde me vaak een buitenstaander, alsof ik een alien was.

Nadat ik voor de derde keer, volgens mij nog steeds volledig onterecht, in de WW terecht kwam, heb ik me serieus afgevraagd of ik soms een psychische aandoening had. Ik werd getest en bleek erg introvert te zijn, iets dat in onze tijd niet echt wordt gewaardeerd. Voor mijn werk zochten ze een extraverte makkelijke prater, niet iemand zoals ik die achter de schermen bergen werk verzette kon. De psycholoog vond uit dat ik volgens zijn test niet autistisch was, maar wat ik meegemaakt heb, had mij wel getekend. Ik las het boek Aspergirls over vrouwen met het aspergersyndroom en zag daar erg veel in waar ik mezelf helemaal in herkende. Daarom besloot ik om dit boek als achtergrondinformatie te gebruiken bij ‘De twaalfde Saturnusmaan.’ Verder heeft het autobiografische schrijven mij veel geleerd over mezelf, want door herinneringen op te halen herbeleef je veel. En je kunt er nu naar kijken als de persoon die je bent geworden, met meer kennis van zaken dan toen je nog jonger was. Het heeft me gesterkt in mijn overtuiging dat ik er net zo goed mag zijn als ieder ander. Mijn mening doet ertoe en ik heb op mijn eigen wijze gelijk. Ik ben ik en jij ben jij, we zullen de reis door dit leven samen, maar toch vaak op eigen kracht moeten maken. Helaas moet ik zonder Dinie verder en dat is redelijk eenzaam. Maar het interesseert me niet langer of een ander mij toestemming geeft om mezelf te mogen zijn. Voortaan kom ik voor mezelf op en zal ik de weerstand breken, of anders loop ik wel van je weg.

Pasgeleden las ik van collega-auteur Kirsten Groot een interessante blog over een systeem dat zij gebruikt om personages voor haar verhalen te bedenken. Het is een bestaand systeem, de Myers-Briggs Type Indicator. Zij gebruikt dit op haar eigen manier als hulpmiddel bij het schrijven. Hoe precies weet ik nog niet, want er komen vier blogs van en de tweede is pas uitgebracht. Ik vond dit heel erg interessant om te volgen.

Mijn collega werkt met dit model, vermoedelijk, ongeveer zoals ik astrologische typeringen gebruik uit het boek Zonneklaar, of van het enneagram, of met een schema waarin karaktertrekken van personages worden uitgewerkt. Ik denk dat elke schrijver wel zoiets heeft. Voordat je een verhaal bedenkt, moet je weten welke personages erin meedoen en hoe ze reageren op elkaar. Om te schrijven heb je personages nodig, een conflict en een bepaald perspectief vanwaar uit je iets vertelt.

Er was een verwijzing naar de MBTI test en zoals altijd bij dit soort tests was ik nieuwsgierig naar hoe ik hier uit naar voren zou komen. Ik deed de test dus en kwam uit bij introvert, intuïtief, plannend en voorzichtig, met net een paar punten meer voor principes dan voor logica. Het type INFJ-T dat advocaat genoemd werd. Het bleek een type te zijn dat zelden voorkomt. Ik heb er een paar filmpjes van gekeken en die verduidelijkten veel. Het klopt wel met wat ik eerder schreef over plotten, dat ik een planner ben. Maar als ik eenmaal aan het schrijven ben geslagen, steun ik toch erg op mijn intuïtie en schrijf ik verder op gevoel. Ik maak ook veel associaties die niet echt logisch kunnen zijn. Toch let ik bij het schrijven goed op of het (voor mijzelf in elk geval) logisch overkomt.

Bovenstaand plaatje heb ik van Shutterstock afbeeldingen samengesteld, die ik daar gekocht heb. (Copyright)

Door het bovenstaande lijkt het misschien of ‘De twaalfde Saturnusmaan’ een zwaar verhaal zal zijn, maar ik heb juist geprobeerd om het een licht en luchtig verhaal te laten zijn, met hier en daar wat humor. Het moet natuurlijk goed leesbaar blijven voor iedereen.

Daarom heb ik dus mijn toevlucht genomen tot fictie en er aliens in verwerkt. Je kent de films zeker wel waarin aliens op de aarde landen en dan op een onderzoekstafel terecht komen waar wetenschappers hen gaan ontleden om erachter te komen hoe ze in elkaar zitten? Nou, bij ‘De twaalfde Saturnusmaan’ worden de rollen omgedraaid. De aliens onderzoeken de mensheid en dat doen ze door middel van twee vrouwen, die ze naar de twaalfde Saturnusmaan halen.

aquaZZ is bezig met het omslagontwerp voor het boek. Ik heb al een kijkje mogen nemen en het ziet er prachtig uit. Nog wat puntjes op de i en dan zal het definitieve ontwerp af zijn. Wanneer ik het te zien krijg, kan ik het hier delen en komt het ook op mijn boekenwebsite te staan.

De redactie is ook bezig, waarna ik het terugkrijg om de laatste hand aan het manuscript te leggen. Ik hou u op de hoogte van het proces. Het boek komt ergens in 2020 op de markt.

 

De puzzelstukjes van de sterrenkaart

U hebt voor de sterrenkaart van Schamel verbond nog een derde puzzelstukje tegoed. Dat is deze. Op Fantasy Fest hebben sommige bezoekers al een mooie boekenlegger van mij ontvangen waar de hele kaart op te zien is. Hebt u die nog niet? Kom dan naar de Elfia in april.

Ik wil u vragen om nog 51 dagen geduld te hebben, voordat het derde deel van mijn (en Dinie’s) trilogie ‘De vergeten vloek’ te koop zal zijn. Als alles volgens planning lukt, zal Schamel verbond op 25 en 26 april op de Elfia in Haarzuilens verschijnen bij uitgeverij Zilverbron.

Dit is een foto uit de IJsbeeldententoonstelling in de IJshallen van Zwolle, met de Egyptische god Thoth, de god van de maan, de magie, de kalender en de schrijfkunst.

U snapt zeker wel waarom hij belangrijk is voor mij, als schrijver?

Groeten,

Johanna Lime

Het tweede puzzelstukje van de sterrenkaart

27 februari 2020

Zilverbron

Terwijl Zilverbron druk bezig is met mijn nieuwe boek, heb ik de afgelopen week vrij weinig gedaan aan schrijven. Mijn broer komt terug naar Nederland en hij kwam een paar nachten bij mij logeren. Iets dat zelden gebeurt, dus daar was ik erg blij mee. Wanneer hij in Nederland woont, krijg ik weer meer contact met hem. Ik zie er erg naar uit, dat wordt een stuk gezelliger.

De afgelopen week heb ik daarom niet veel meer gedaan aan schrijven dan het lezen van hoofdstuk 15 en het redigeren van de tekst die ik daar al had voor deel 1 van Interplanetair. Er kwam weer een ander personage aan bod dan degene die ik in het plot had gezet. Ik kan er wel weer mee verder, maar ben van plan om er in maart weer vol tegenaan te gaan. Eerst op 29 februari en 1 maart naar Fantasy Fest in Rijswijk, om boeken te verkopen.

aquaZZ

Van uitgeverij aquaZZ heb ik nieuws. Angelique Kersten is druk bezig is met het correctielezen van “De twaalfde Saturnusmaan”. Ze vond dat het er heel verzorgd uitzag. Ik heb het manuscript inmiddels ook naar een proeflezer opgestuurd. Het plan is, dat ik aan de hand van wat deze twee supervrouwen vinden, zelf het manuscript doorneem om de laatste puntjes op de i te zetten en de nodige verbeteringen aan te brengen.

Ik heb er veel zin in! Dit wordt ook weer een mooi boek dat in 2020 uit zal komen.

De puzzelstukjes van de sterrenkaart

U had voor de sterrenkaart van Schamel verbond nog een tweede puzzelstukje tegoed. Dat is deze.  Hebt u al een idee waar in de ruimte het verhaal zich afspeelt?

Ik wil u vragen om nog twee maanden geduld te hebben, voordat het derde deel van mijn (en Dinie’s) trilogie ‘De vergeten vloek’ te koop zal zijn. Als alles volgens planning lukt, zal Schamel verbond op 25 en 26 april op de Elfia in Haarzuilens verschijnen.

Groeten,

Johanna Lime

Succes en volharding

21 februari 2020

Ronde 2 van de hoofdredactie van De vergeten vloek, deel 3, Schamel verbond is klaar.

Ik ben zo trots! Het verhaal van De vergeten vloek, met Schimmenschuw als voorloper, is precies zo geworden als Dinie en ik het samen wilden. Dinie’s stem klinkt in deze verhalen door, hij zal niet verloren gaan.

Natascha van Limpt en ik hebben het hele manuscript voor de tweede keer doorgenomen en nog een paar dingetjes veranderd. Nu kan het verhaal verder voorbereid worden en naar de drukker.

Succes en volharding

Schamel verbond is het vierde manuscript van Johanna Lime dat door een hoofdredactie heen gekomen is. Het wordt ons vierde boek! Ik kom er niet omheen, het wordt alweer een dikke pil, met ruim 425 pagina’s. Dat is meer dan 125.000 woorden. Ik had die ruimte nodig om alle verhaallijnen netjes aan elkaar te knopen en de trilogie af te ronden.

Wat ik bij het schrijfproces duidelijk merk, is datgene wat hierboven op het plaatje staat. Succes krijg je door volharding. Het is de optelsom van alle pogingen dag aan dag herhaald. Een schrijfroutine vasthouden is belangrijk. Zoveel mogelijk proberen te leren over wat er bij het schrijven komt kijken, ook. Je eigen schrijfsels keer op keer herschrijven en redigeren helpt. Maar wat ik ook gemerkt heb, is dat je best eigenwijs mag zijn als schrijver. Niemand schrijft precies zoals ik, ik heb een eigen stem, een eigen stijl. Iedereen is uniek op zijn manier.

Van de redactierondes van mijn boeken, heb ik erg veel geleerd. Misschien wel daardoor hadden we deze keer niet heel veel te veranderen aan het manuscript. Eigenlijk was het verhaal al goed uitgewerkt voordat we er samen aan begonnen. Natuurlijk vond Natascha dingen waar ik blind voor was. Ook kon ik soms ergens het juiste woord niet voor vinden, terwijl zij het zo uit haar mouw schudde. Ik vond weer woorden die beter omgedraaid konden worden. Stukjes schrappen hebben we ook gedaan. Maar het viel me over het geheel genomen reuze mee. Door het dag aan dag met schrijven bezig te zijn, heb ik van lieverlee meer succes. Minder herschrijfrondes zijn nodig om een boek te schrijven.

Niet dat het dan altijd van een leien dakje gaat, want tijdens de redactie van Schamel verbond merkte ik iets op dat ik in Interplanetair direct weer heb verbeterd. De indeling van een tempel was net even anders dan ik me had voorgesteld. Ik denk dat ik toch maar een berg plattegronden en kaarten erbij moet gaan tekenen, want de wereldbouw breidt zich uit en dat moet wel consequent in de boeken terecht komen.

Zoals u merkt ben ik alweer begonnen aan een volgend boek. Het eerste deel van een nieuwe trilogie. Boek 1 van Interplanetair. Qua tijd komt deze achter De vergeten vloek. De hoofdpersonages zijn Daniël Muir-Attholred, de zoon van Sylviana Attholred van Berinyi en Irene Morane, de dochter van Jima Revaldesh-Morane van Laskoro. Omdat deze volgende trilogie in een andere tijd speelt en bij de volgende generatie, zal hij apart van De vergeten vloek gelezen kunnen worden.

Nog twee maanden geduld a.u.b.

Ik wil u vragen om nog twee maanden geduld te hebben, voordat het derde deel van mijn (en Dinie’s) trilogie ‘De vergeten vloek’ te koop zal zijn. Als alles volgens planning lukt, zal Schamel verbond op 25 en 26 april op de Elfia in Haarzuilens verschijnen.

De teller staat op de 2. Nog twee maanden en een paar dagen, dan kan ik u het boek overhandigen. Natuurlijk signeer ik de boeken graag.

Ik heb nieuwe visitekaartjes en mooie boekenleggers laten drukken om de aanschaf compleet te maken. Op de boekenleggers staan vier covers van de boeken afgebeeld. De omslag van Schamel verbond moet ik nog geheim houden, maar hij wordt weer ontzettend gaaf! Houd mijn website in de gaten, want zodra ik de boeken in huis heb, zal ik hem tonen.

Op de boekenlegger heb ik aan de achterkant de landkaarten geplaatst.

Wat zeg ik? Landkaarten? Nou, voor Schamel verbond toch niet. Die krijgt een sterrenkaart.

Nieuwsgierig? Hier ziet u het eerste puzzelstukje.

Volg mij op Facebook, daar komen er in de loop van de tijd nog acht bij totdat de kaart compleet zal zijn.

Groeten,

Johanna Lime

Kleine veranderingen kunnen een groot verschil maken

23 januari 2020

Sinds de hoofdredactie in november 2019 begon, hebben Natascha en ik regelmatig een hoofdstuk uit het manuscript van De vergeten vloek deel 3, Schamel verbond, doorgenomen. Ronde 1 van de hoofdredactie is klaar. We zijn alweer begonnen aan Ronde 2.

De maand van de creativiteit

Het is januari 2020 en de hele maand januari is volgens de website ‘Days of the Year’ de maand van de creativiteit. Zij schrijven: ‘Onderschat nooit de kracht van creativiteit in je leven. Op gebieden zoals verschillende vormen van media (waaronder ik het schrijven van verhalen schaar) staat creativiteit voorop. Het wordt nogal eens onderschat en dat is jammer.’

Nu weet ik ook dat de hersenhelft die ik voor het redactiewerk moet gebruiken niet dezelfde is als de hersenhelft die ik voor creativiteit het meest gebruik. Daarom heb ik er ook moeite mee om tegelijkertijd met de redactie van ‘Schamel verbond’ door te werken aan deel 1 van ‘Interplanetair’.

Bovendien betrap ik me erop dat ik zit te wachten op de e-mail die de redactrice opstuurt, terwijl ik in die tijd gewoon iets anders zou kunnen doen. Er is dus uitstelgedrag. Ik moet mezelf er nodig weer toe aanzetten om creatief bezig te gaan en om verder te schrijven aan mijn nieuwste manuscript.

Dan is daar nog het probleem van de wezens die in de ruimtestad rondlopen. Wie zijn dat nou precies? Hoe zien ze eruit? Wat doen ze daar en hoe krijgt de hoofdpersoon daarmee te maken? Ik ben eerst maar weer eens plaatjes voor personages gaan zoeken, voor bijfiguren.

Blijkbaar was een pas op de plaats in het midden van het verhaal ook even nodig, want sinds ik gisteren ook nog de sterrenkaart getekend heb waarmee ik de verschillende planeten uit het verhaal een concretere plek gegeven heb, krijg ik weer meer zin om verder te schrijven. Het was een beetje te vaag gebleven, ik moest de situatie duidelijker kunnen visualiseren voor mezelf. Nu komt het wel weer goed.

Kleine veranderingen kunnen een groot verschil maken

Waar ik erg gelukkig mee ben, is de geringe hoeveelheid wijzigingen die de redactrice onder mijn aandacht brengt. In het begin was ik heel verbaasd dat het er maar zo weinig waren. Maar een paar opmerkingen per hoofdstuk in de kantlijn, dat heb ik in het verleden weleens anders meegemaakt. Ik dacht dat het er wel meer zouden worden, want hele pagina’s zonder aanmerkingen, dat kon toch niet? Goed, soms waren er wat onnodige herhalingen waar het een en ander uit geschrapt kon worden en een paar alinea’s konden ook wel wat beter worden opgeschreven, maar over het geheel genomen was het niet zo veel. Een paar woorden die van plaats moesten wisselen in een zin, sommige die niet los maar vast geschreven moesten worden, of juist andersom, wel aanhalingstekens of niet, hoofdletters weghalen of juist neerzetten. Het viel me allemaal erg mee.

Ik begon me te realiseren dat ik sinds ons debuut al veel geleerd heb. Redigeren van de woorden en zinnen tijdens het schrijfproces gaat me steeds natuurlijker af. En dat heb ik te danken aan de redactrices die me bij de vorige boeken en bij deze hebben begeleid. Wat geweldig fijn is dat. Bedankt Cocky, Tamara en Natascha!

Toch zie ik nog steeds dat de redactie van een manuscript niet voor niets gedaan wordt. Kleine veranderingen in een tekst kunnen een groot verschil maken. Wanneer zinnen net iets anders worden neergezet, helpt dat bij begrijpend lezen, met de logica en met hoe natuurlijk de taal op de lezer overkomt. Het ritme loopt lekkerder, het lezen gaat vlotter.

Ik ben dan ook heel benieuwd naar de tweede redactieronde en wat die nog aan het verhaal verbeteren zal. Tijdens het lezen merk ik dat mijn bedoeling werkt. Het verhaal komt er zo te staan zoals ik het me voorgesteld had. De losse eindjes uit deel 1 en 2 komen bij elkaar, de trilogie wordt een mooi afgerond geheel. Het maakt me echt heel trots dat Dinie en ik dit toch maar samen voor elkaar gekregen hebben. Ons vierde boek al!

Vol verwachting kijk ik uit naar het moment waarop ik de trilogie in mijn handen kan houden.

Ik wil u vragen om samen met mij nog drie maanden geduld te hebben, voordat het derde deel van mijn trilogie ‘De vergeten vloek’ te koop zal zijn. Als alles volgens planning lukt, zal Schamel verbond op 25 april op de Elfia in Haarzuilens verschijnen.

Het aftellen begint bij de 3. Nog drie maanden, dan kan ik u het boek overhandigen. Natuurlijk signeer ik het graag. Wat een feest zal dat zijn wanneer de hele trilogie compleet is.

Groeten,

Johanna Lime

Vandaag is een perfecte dag om gelukkig te zijn

10 januari 2020

aquaZZ gaat mijn autobiografische fictie uitgeven

In 2017 en 2018 volgde ik de cursus Schrijf Je Verhaal bij de Online Schrijfschool van Marjon Sarneel (OSMS). Ik wilde autobiografisch schrijven, over verschillende gebeurtenissen uit mijn eigen leven. Ik had iets te vertellen over wat Dinie en ik zelf hebben meegemaakt. Maar hoe pakte ik zoiets aan?

Gelukkig zorgde de cursus van OSMS ervoor dat ik de technieken, die bij autobiografisch schrijven horen, kon leren. Het was een moeilijk proces om alles op de juiste manier te verwoorden, want bij schrijven over waargebeurd moest ik met veel verschillende dingen rekening houden. Het verhaal mocht van mij ook geen al te grote klaagzang worden, want wie zou het dan nog willen lezen?

Ik zocht mijn toevlucht toch weer in de verbeelding, in de fictie. Ik schreef over twee vrouwen, maar haalde er twee aliens bij. In 2019 kreeg ik het manuscript af, waarna ik het nog een keer onder handen nam om het te redigeren. Volgens mij kon het daarna naar de redactie.

Dit plaatje maakte ik voor een schrijfproject van (Camp)NaNoWriMo

Het verhaal werd een autobiografie over twee eigenwijze vrouwen die het onderwerp van onderzoek waren van twee doldwaze aliens. Ik wilde het graag als boek uitgeven met de titel: De twaalfde Saturnusmaan.

In december 2019 deed ik onderzoek naar verschillende uitgeverijen en koos ervoor om als eerste uitgeverij aquaZZ te vragen om dit boek uit te geven. Ik wachtte in spanning het antwoord af.

Tot mijn grote vreugde kreeg ik in januari 2020 het antwoord dat aquaZZ belangstelling had om ‘De twaalfde Saturnusmaan’ als boek uit te geven. Vandaag kreeg ik het contract. Wat ben ik hier blij mee! Mijn autobiografische verhaal wordt een boek. De planning komt nog, maar waarschijnlijk zal dit boek in 2020 worden gedrukt.

Johanna Lime

Wijziging van websites

31 december 2019 heb ik een wijziging doorgevoerd voor mijn websites

Voorheen had ik https://johannalime.com (deze website) voor mijn blogs, berichten en informatie. En die blijft bestaan.

Maar Dinie en ik hadden https://schimmenschuw.wordpress.com voor ons debuut Schimmenschuw en https:// devergetenvloek. wordpress .com voor de boeken van trilogie De vergeten vloek.

Het adres van De vergeten vloek werkt nu niet meer, die website is op 31 december 2019 opgeheven. Alle informatie is overgezet naar de andere website, die van de boeken.

In plaats van naar twee websites te moeten zoeken voor Schimmenschuw en De vergeten vloek, hoeft dat niet meer. Alles over mijn papaerbacks staat nu bij elkaar op dit adres: https://boekenvanjohannalime.com

Ik ben nu nog aan het nakijken of de links op deze website (de blogsite van Johanna Lime) nog wel kloppen en als ik zie dat ze niet meer werken, zal ik ze wijzigen.

Misschien dat er af en toe in een bericht van voor 2020 nog iets in de tekst staat over de website voor Schimmenschuw of de website voor De vergeten vloek. Dat heb ik dan over het hoofd gezien. U weet nu waarom die informatie in de oudere bercihten niet meer klopt.

Het wordt vanaf 2020 makkelijker zoeken, hoop ik.

Er zijn nu nog maar twee mogelijkheden.

Voor de blog gaat u naar Johanna Lime.

Voor informatie, recensies en leesfragmenten van de boeken, gaat u naar Boeken van Johanna Lime.

De Links rechts bovenaan in de hoek van deze website zijn al kloppend gemaakt.

Ik hoop dat het werk in uitvoering binnenkort achter de rug is. Dan heb ik vanaf 2020 twee websites en wat kortere adresssen, omdat het ‘wordpress’ ook niet meer in de adresregel voorkomt.

Op dit plaatje staan de drie belangrijkste links voor Johanna Lime, (de middelste is van de korte verhalen op Smashwords)

Groeten van johanna Lime