Terug naar wat ik al wist – het is een fase

19 augustus 2019

(Op de foto’s staat het schuilderwerk waaraan ik in 1990 bezig was, na de cursus LO tekenen).

Terug naar wat ik al wist

Het heeft me goed een week gekost, maar eigenlijk wist ik dat het zou gebeuren. Ik keer terug naar wat ik in mijn hart al wist. In mijn vorige blog schreef ik dat het autobiografische verhaal waaraan ik tijdens de cursus Schrijf Je Verhaal bij Marjon Sarneel begonnen was, me na het lezen van de eerste hoofdstukken helemaal niet meer aanstond. En eigenlijk was dat ook zo. Ik werd er nadat het na april 2018 aan de kant gelegen had weer mee geconfronteerd. Het verhaalidee bevat veel autobiografische elementen, uit mijn leven met Dinie samen. Het heeft me overvallen. Na al het redactiewerk en na het schrijven aan het manuscript van Schamel verbond, zag ik dat dit verhaal in de vorm waarin het was geschreven aan kwaliteit miste. Het moest actiever en dramatischer worden zodat de boodschap die ik aan de lezers mee wil geven beter tot zijn recht komt. Maar vorige week had ik nog geen goed idee van hoe ik dat moest aanpakken.

 

Even iets anders doen

Ik ben even iets anders gaan doen en heb me bezig gehouden met lessen van de cursus Fantasy in vogelvlucht: een reis door de genres, van Fantasy Schrijven. Voor de uitwerking van de opdrachten moest ik allerlei onderzoek doen. Intussen heb ik een magische plek gevonden in het donkere woud en een bezwering geschreven waarbij ik de krachten van een demon gekregen heb om daarmee een lich te verslaan. Ik ben naar het hoge Noorden gereisd om bij een echte dwergensmid een magisch zwaard te laten smeden, waarmee ik vervolgens een draak ben gaan bevechten. Mijn vriendin was een dievegge, zij heeft een belangrijk voorwerp uit het hol van een andere draak gestolen en niet eens met gebruikmaking van de Dode Hand. Maar ik ben ook in de huid van de draak gekropen en heb mijn hol tegen indingers beveiligd.

Nu ben ik aan het verzinnen hoe een Harry Potterverhaal in Nederland kan werken en daarna komen er nog veel meer opdrachten waarbij mijn creativiteit flink wordt aangesproken.

Het is leuk om te doen, maar nog niet zoals ik dacht dat ieder hoofdstuk direct een kort verhaal oplevert. Daarvoor heb ik te weinig geduld gehad, want potentieel zit die mogelijkheid er zeker in. Alleen kost dat weer veel meer onderzoekswerk en zijn er uitgebreidere verhaalschema’s voor nodig. Wel handig om achter de hand te houden voor als er weer een wedstrijd komt.

Naast het schrijven ben ik aan de gang gegaan met mijn nieuwste tekenprogramma, Painter 2020. Ik ben weer aan het draken tekenen geslagen. Nu heb ik het plan om allerlei leuke elementen te gaan tekenen die in een omgeving kunnen worden samengebracht om ze dan weer te gebruiken voor kaften voor boeken. Een tijdje geleden is me dat met mijn e-books tenslotte ook gelukt. En tekenen geeft me een net andere vorm van ontspannen bezig zijn dan schrijven.

 

Het is een fase

Vandaag heb ik me er toch weer toe aangezet om Saturnus Maan erbij te nemen, want dit autobiografische verhaal blijft aan mij trekken. Er is gewoon een behoefte om dit verhaal te doen, daar kan ik echt niet onderuit. Hoewel ik het als project voor NaNoWriMo heb gepland, maakt het niet veel uit of ik er nu al aan begin. Tenslotte kan ik in november ook wel een ander project bedenken. Zolang ik me vrij voel om te switchen tussen schrijven, opdrachten voor een cursus uitwerken en tekenen, gaat het prima.

Ik ben er nu achter gekomen hoe ik dit het beste kan bekijken. Het is een fase. Net zoals ik vroeger eerst tekeningen maakte van mijn series schilderijen, die ik dan later met gouache of acrylverf beschilderde, zo is het ook met mijn verhalen. Er is een goede opzet nodig, maar daarna kunnen er verschillende veranderingen aangebracht worden voordat het uiteindelijk die vorm heeft gekregen die echt goed voelt. Ik ben dus begonnen met herschrijven. Het verhaalidee is prima, maar moet nog iets beter worden doordracht en uitgewerkt. Er komen meer persoonlijke details in het verhaal, het wordt wat dramatischer en aangrijpender. Saturnus Maan is de werktitel, voor de echte titel ben ik al hard aan het nadenken.

Zoals ik het nu zie heb ik als schrijver sinds april 2018 weer een stap vooruit gezet. Als ik nu een stukje actie en diepgang mis, komt dat door het redactie- en schrijfwerk van het afgelopen jaar. En daar ben ik blij mee, want daaruit blijkt dat ik me verder aan het ontwikkelen ben.

De beste keuze, blijkt nu weer, is te doen wat je hart je ingeeft. Soms heb je even tijd nodig om dat te begrijpen en schommelt de weegschaal (mijn sterrenbeeld) heen en weer. Gelukkig is hij nu weer in balans.

 

Groetjes van Johanna Lime

(Marjo)

Keuzes maken

11 augustus 2019

Op 6 augustus plaatste ik een blog op de website van De vergeten vloek, waarin ik schreef dat het manuscript van deel 3, Schamel verbond, naar uitgeverij Zilverbron is opgestuurd. Vanaf nu kan de redactie beginnen en daarna kan alles worden klaargemaakt zodat het derde deel van de trilogie net als de eerste twee delen gedrukt wordt en als boek wordt uitgegeven.

Ik schreef daar ook dat ik voor de NaNoWriMo van november al een projectidee had, dat ik weer verder zou gaan schrijven aan mijn autobiografische verhaal over twee eigenwijze vrouwen en twee aliens. Het is immers al voor de helft geschreven en hoeft alleen nog afgemaakt te worden.

Ik heb het verhaal weer opgezocht op mijn laptop en ben het van voren af aan gaan lezen. En wat bleek? Het stond me nu helemaal niet meer aan!

Ik wil wel verder gaan met dit autobiografische project, omdat het de maatschappij een spiegel voorhoudt. Maar er is nu zoveel dat mij aan nare voorvallen herinnert die ik samen met Dinie heb meegemaakt, dat ik me er niet goed bij voel.

Als Dinie er nog geweest was, zou ze er grappen over gemaakt hebben. Dan zou ik erom kunnen lachen en alles lekker relativeren. Maar ik zit anders in elkaar dan zij zat. Op het moment zie ik alleen de ellendige dingen erin.

En als mij dat al overkomt als schrijver, kan ik het beter nog wat langer aan de kant leggen en het later op gaan pakken. Misschien moet ik het hele verhaal maar anders op gaan schrijven. Ik heb al een optie bedacht om het vanuit het gezichtspunt van de aliens te gaan herschrijven. Dat geeft mij de mogelijkheid om het van een heel andere kant te bezien. Het zou een ontzettend humoristisch verhaal kunnen worden. Lekker luchtig en niet te zwaar.

Maar hoe ik dat aan moet pakken, daar moet ik dan nog eens heel goed over denken. Want wat gaat er verloren bij een veranderd standpunt en wat komt er juist bij? Blijven de autobiografische elementen die ik aan de kaak wil stellen dan wel overeind staan? Het zou jammer zijn als alles wat ik tijdens de Cursus Schrijf Je Verhaal van Marjon Sarneel geschreven heb in de prullenbak verdwijnt.

Het is natuurlijk wel zo dat ik misschien te kritisch ben. Want ik ken het verhaal al en weet dingen die de lezer nog helemaal niet weet. Dus het zou toch best interessant kunnen zijn. Allemaal overwegingen waarmee ik de afgelopen tijd geworsteld heb. Ik moest keuzes maken. En voorlopig ligt dit verhaal weer aan de kant te wachten.

Maar ik ben niet voor een gat te vangen. Er ligt tenslotte nog een leuke cursus op de plank. Dus ben ik daar maar weer eens in gaan lezen. De cursus van Fantasy Schrijven die ik als verjaardagscadeau gekregen heb van Dinie en waarvan ik alle opdrachten nog moest maken, lonkte weer.

Het is de cursus: Fantasy in vogelvlucht: een reis door de genres, waarvan Tais Teng de docent is. De lessen had ik al eens doorgelezen en ze staan er in de heerlijke sarcastisch-humoristische stijl van Tais. Geweldig om op die manier kennis te maken met alle verschillen in de genres.

Alleen heb ik ook hier lange tijd tegen de uitwerkingen aan zitten hikken, want die begonnen direct al met het vinden van een magische plaats.

In Sliedrecht, Tais? Meen je dat echt? Ik heb me rotgezocht en wel wat verwaarloosde achtertuinen en smalle doorgangetjes gevonden, maar magie krijgt in mijn woonplaats echt geen kans met al die kerken die hier staan. Of het zou juist in zo’n gebouw verstopt moeten zitten, maar daar kom ik al lang niet meer.

Ik heb dus mijn toevlucht genomen tot Pinterest en een heel enge deur gevonden in een donker bos. Direct kwamen er zwarte elfen, dryaden, ogers, demonen, heksen en vechtlustige mensen tevoorschijn. In plaats van bij hoofdstuk 1 een korte beschrijving te maken en de magie van een Hindoegod op te roepen, heb ik nu vaag een fantasywereld bedacht met een donker Woudland. Ik heb het ritueel met de Naga’s wel uitgewerkt maar het omgebouwd voor een demon die ik verzonnen heb via de Fantasy Names Generator. Er zijn inmiddels zes pagina’s van het verhaal geschreven die het begin kunnen worden van een kort fantasyverhaal. Of als het uitgebreider wordt (en daar zijn wel mogelijkheden voor) zelfs het begin van een nieuwe fantasyroman.

En dan heb ik de opdrachten van Les 1 alleen nog maar gemaakt.

Ik ben dus erg benieuwd naar die vogelvlucht door de genres, want bij 16 hoofdstukken zouden dat dus weleens 16 nieuwe verhalen kunnen worden. Fantastisch, Tais! Ik heb er zin in!

Met een schrijftacker, die ik aanhoud om bij te houden hoeveel uren per dag ik schrijf, en met de cursus Fantasy in vogelvlucht, ben ik nu dus bezig om nieuwe schrijfoefeningen te doen. Ik volg de lessen, doe onderzoek naar verschillende onderwerpen, maak lijstjes voor personages en bedenk een wereldbouw. Lekker creatief experimenteren. Korte verhalen schrijven en misschien later van de uitwerkingen nieuwe romans maken.

Een paar verhalen die ik nog wil doen en waar ik de cursus misschien ook goed bij kan gebruiken, zijn die voor de wedstrijd ZONDERLINGEN van Godijn Publishing. Ik hoop twee verhalen af te krijgen voor de deadline.

En voor Marjon Sarneel. Dat verhaal komt er wel, al duurt het misschien wel net zo lang als jij erover deed om Maidentrip te schrijven. Het staat nog steeds op mijn lijst van dingen die ik graag wil doen. Sommige zaken hebben gewoon meer tijd nodig dan verwacht.

 

Als de redactie van De vergeten vloek deel 3, Schamel verbond, van start gaat, krijgt die natuurlijk voorrang.

Voor 2020, als het boek verschenen zal zijn, krijg ik alweer plannen voor een nieuwe trilogie die zich in de verbeeldingswereld van Laskoro en Berinyi af zal spelen. In de toekomst, bij de volgende generatie. Van de meeste personages heb ik nog dagboeken liggen. Toch zal het verhaal van een volgende trilogie veel nieuwe aspecten krijgen. De keuzes die voor De vergeten vloek gemaakt zijn, hebben nu eenmaal bepaalde consequenties voor de toekomst van de verbeeldingswereld. Dat heb je bij een ontwikkeling die door blijft werken als je schrijft. Ik hoop nog veel mooie verhalen en boeken te kunnen maken.

 

Groetjes van Johanna Lime

(Marjo)

CampNaNoWriMo van juli 2019 al vroeg beëindigd

27 juli 2019

Het laatste stuk van CampNaNoWriMo juli 2019

Ik heb Versie 4, het herschrijven van Versie 3 voor deel 3 van De vergeten vloek, met werktitel Schamel verbond, af.

Het manuscript is klaar om naar uitgeverij Zilverbron te worden opgestuurd.

Ik had op 24 juli 127.373 woorden voor het hele manuscript. Vandaag ben ik nog bezig geweest aan het schrijven van een synopsis. Ook een verkorte versie daarvan die wellicht gebruikt kan worden als flaptekst voor het boek. Nu de getekende kaart nog controleren, het manuscript nog eens hardop doorlezen en dan kan het worden opgestuurd. Ik moet nog even goed nadenken over een opdracht (al weet ik al wel dat ik het boek aan Dinie op wil dragen) en een nawoord. Maar dat kan misschien beter als de redactie klaar is.

Behalve dat ik er trots op ben dat de trilogie er in zijn geheel toch komen gaat, ondanks Dinie’s overlijden, voel ik me nu een beetje ontredderd. Tijd om een nieuw project aan te gaan pakken in afwachting van het redactiewerk. Voor NaNoWriMo van november heb ik al een idee, want tenslotte moet ik mijn autobiografische boek over aliens nog verder afmaken, dat verhaal van de cursus Schrijf Je Verhaal.

Toch weet ik nu al dat er in de toekomst dingen gaan veranderen in mijn werkroutine. Behalve dat ik graag verder wil gaan met schrijven en alvast een volgende trilogie aan het bedenken ben, wil ik zeker veel meer gaan doen met computertekenen.

Mijn broer heeft me een prachtig cadeau gegeven, waar ik natuurlijk graag gebruik van ga maken. Dus wie weet wat voor mooie tekeningen ik kan gaan ontwerpen.

Zowel mijn persoonlijke toekomst, als de toekomst voor Laskoro en Berinyi krijgt een nieuwe vorm . Want na De vergeten vloek gebeurt er in dat universum ook weer heel veel dat nieuwe inspiratie oplevert voor verhalen in de wereld van Eibor Risoklany.

CampNaNoWriMo 2019

Ik heb mijn vakantie van 2019 in dit Camp doorgebracht. Heb er echt geen spijt van.

Groeten van Johanna Lime.

 

Schiet op, nog maar een paar dagen korting!

27 juli 2019

Je hebt dit toch niet gemist? Ik heb een geweldige zomerse aanbieding voor u, lezer!

Deze korte e-book verhalen zitten in de SMASHWORDS SUMMER SALE

Je kunt ze kopen in de maand juli van 2019 (1 juli is de start en 31 juli is het eind)

Volg de link naar mijn Smashwords pagina: https://www.smashwords.com/profile/view/JohannaLime2

In augustus hebben ze weer de normale prijs.

 

Winnaar – week 3 van CampNaNoWriMo 2019

20 juli 2019

De derde week van CampNaNoWriMo

In de derde week van CampNaNoWriMo heb ik hoofdstuk 17 tot en met hoofdstuk 24 herschreven. Ik ben bezig met Versie 4, het herschrijven van Versie 3. Dit doe ik voor deel 3 van De vergeten vloek. De werktitel is Schamel verbond, wat misschien ook de werkelijke titel zal worden. Het is me gelukt om elke dag een hoofdstuk af te krijgen. Ik mocht vandaag bij CampNaNoWriMo mijn woordenaantal valideren en heb volgens de officiële telling 104.529 woorden geschreven aan mijn project. Dat is meer dan het dubbele dan de 50.000 woorden die ik opgegeven had, dus ik ben dik tevreden met het resultaat. Nu nog 6 hoofdstukken en dan staat het hele verhaal er weer en is het ook nog eens goed nagekeken en herschreven.

20190720 Winner Stats104529 woorden

Iedere dag een hoofdstuk, ook de rest van juli nog

Mijn doel is om het hele manuscript voor augustus te hebben herschreven. Dat betekent dat ik iedere dag een hoofdstuk aan moet pakken. Nog even volhouden en ik heb mijn doel bereikt.

Het is gezellig met mijn broer die bij mij in Nederland op vakantie is. Het is me toch gelukt om elke dag door te gaan met schrijven. En schrijven is soms zelfs een beetje schrappen geworden. Ik hoop maar dat ik niet te veel geschrapt heb, maar dat zal de redactie later dan wel uitwijzen.

Groeten van Johanna Lime.

Over de helft – week 2 van CampNaNoWriMo 2019

13 juli 2019

De tweede week van CampNaNoWriMo

In de tweede week van CampNaNoWriMo heb ik hoofdstuk 9 tot en met hoofdstuk 16 herschreven. Ik ben bezig met Versie 4, het herschrijven van Versie 3. Dit doe ik voor deel 3 van De vergeten vloek. De werktitel is Schamel verbond, wat misschien ook de werkelijke titel zal worden. Het is me gelukt om elke dag een hoofdstuk af te krijgen. Ik mag CampNaNoWriMo over 6 dagen pas valideren, maar ik ben al lang voorbij de 50.000 woorden gekomen. Dus CampNaNoWriMo heb ik voor 2019 al gewonnen, dat is wel zeker.

Iedere dag een hoofdstuk, ook de tweede helft van juli nog

Om het hele manuscript voor augustus te hebben herschreven moet ik volhouden. Dat betekent dat ik iedere dag een hoofdstuk aan moet pakken. Er mag dus eigenlijk niets anders tussen komen, want het kost me elke dag drie tot zes uur aan schrijfwerk.

Aanstaande maandag komt mijn broer in Nederland vakantie houden. Hij is bijna het hele jaar in Maleisië. Hij woont en werkt in Kuala Lumpur. Dus ik zie al aankomen dat ik de rest van CampNaNoWriMo niet meer zo intensief door kan werken als ik tot nu toe heb gedaan. Natuurlijk wil ik bijpraten met Eldert en een leuke tijd met hem beleven tijdens de weken dat hij hier logeert.

Ik heb hoofdstuk 16 vandaag af gekregen en ik maak me er zorgen over dat het manuscript weer langer is geworden. Ik dacht dat herschrijven schrappen zou worden, want dat zou de regel moeten zijn volgens de meeste artikelen die ik over schrijven weleens onder ogen krijg. Maar het gaat bij Johanna Lime weer net als altijd. Herschrijven betekent voor mij dat er hier een aantal woorden meer bij komen en dat er ergens anders veel minder woorden worden geschrapt. Per saldo komen er dus steeds meer woorden in het manuscript. Deel 3 van De vergeten vloek wordt alweer een dikke pil.

Dit verhaal is nogal uitgebreid en alle eindjes moeten netjes aan elkaar geknoopt worden. Ik kan me niet veroorloven om rode draadjes los te laten hangen. Waaraan begonnen was moet worden afgerond. Dus het gaat er nog om spannen of ik aan de eisen van het contract ga voldoen.

Wat ik inmiddels wel echt zeker weet is dat de hoofdstukken die ik tot nu toe doorgenomen heb allemaal iets bijdragen aan het verhaal en aan hoe Dinie en ik het bedacht hebben. Ik vind dus dat die hoofdstukken ook echt in het boek moeten komen.

De komende weken wordt het extra opletten of er geen herhalingen in staan, want dat zou betekenen dat ik toch wel iets kan schrappen. Wat ik tijdens dit proces wel weer merk, is dat je als schrijver constant bezig blijft. Stukken tekst die maanden geleden opgeschreven zijn worden met redigeren toch net weer ietsje strakker en beter. Vaagheden worden weggewerkt. De zinsvolgorde verandert net een stukje zodat het vlotter leest. En na de redactie van de korte verhalen met Tamara wordt het net weer iets actiever. Dat is het leuke van het schrijversvak, je bent er nooit mee uitgeleerd.

Ik wil dit boek netjes afronden, zorgen dat de trilogie een mooi rond verhaal is. Nog wat verzinnen voor een opdracht of een nawoord, iets over Dinie. Dat zal best weer lastig te verwoorden zijn, maar ik vind dat er iets in moet komen voor haar.

Een kaart heb ik al getekend en daar ben ik reuze blij mee. Hij is volgens mij heel goed gelukt. Hopelijk mag hij van de uitgever in het boek komen en voldoet hij aan de eisen van de drukker. Maar een sterrenkaart heb ik volgens mij in geen enkel ander boek ooit nog ontdekt. Jullie wel?

 

Zoekwerk

En dan is er weer het nodige zoekwerk voor de toekomst. Want tijdens het schrijven kom ik dingen tegen die mijn inspiratie voor een nieuwe trilogie aanwakkeren. Ik moet soms zoeken in de aantekeningen die in de computer staan. Hoe was het ook alweer precies? En af en toe ook in de dagboeken van de personages. Want ja, waar ligt Corona Stella nou ook al weer? Moet dat ook nog op de kaart erbij getekend worden, want als dat moet ben ik er nog niet mee klaar. En waar is Swanase? Waar is het koninkrijk Calliope van Philippe Bollophar? In welk sterrenbeeld ligt het? Waar kwamen die zwarte elfen dan vandaan? Als ik de sterrenkaart voor me heb, in welke richting moet ik dan gaan om de Terranen te vinden? En waar komen de Quarandonianen en Fryeterianen vandaan? Daar krijgen de Berinezen natuurlijk weer mee te maken in de volgende trilogie.

De volgende trilogie? Ja, nu dit verhaal wordt afgerond begin ik alweer plannen te maken voor een volgende generatie. Want echt, dit was nog maar het begin. Dinie en ik hadden van de kinderen en kleinkinderen van deze personages ook al iets geschreven. Om daar romans van te maken terwijl er al schrijvende aan ‘De vergeten vloek’ al zoveel veranderd is … Dat wordt een mooie uitdaging! Ik zie weer nieuwe mogelijkheden … Zal ik maar vast gaan plotten?

Ho, stop! Niet te veel tegelijk. Eerst maar eens zorgen dat er elke dag daadwerkelijk een hoofdstuk herschreven wordt voor deze versie van het verhaal. Later zien we wel weer verder.

Marjo houdt u op de hoogte.

 

Groeten van Johanna Lime.

Schrijf je waarheid – week 1 van CampNaNoWriMo 2019

7 juli 2019

De eerste week van CampNaNoWriMo

De eerste week van CampNaNoWriMo is voorbij. Ik schrijf aan deel 3 van De vergeten vloek, met de werktitel Schamel verbond, wat misschien ook de werkelijke titel zal worden. Het is de vierde versie van dit verhaal. Ik ben versie 3 aan het herschrijven, dus ik hoef niet meer het hele verhaal te bedenken. Het was tussen november 2018 en juni 2019 al helemaal uitgeschreven. Ik neem het verhaal nu opnieuw grondig door en probeer de zinnen en alinea’s beter, logischer en duidelijker op te schrijven. Ook probeer ik direct te controleren of er geen dingen op de verkeerde plek terecht gekomen zijn en of er ergens vooraan het verhaal bij moet komen dat verwijst naar iets dat verderop gebeurt. Of dat ik ergens te veel verklap van wat nog komen moet, want dan moet het er juist op die plek uit.

Iedere dag een hoofdstuk

Het beste zou zijn als ik iedere dag een hoofdstuk kan herschrijven in juli 2019. Als me dat lukt, betekent dat namelijk dat ik het hele manuscript begin augustus af kan hebben.

In de eerste week is deze planning me gelukt. Ik heb er met mijn agenda rekening mee gehouden dat ik op sommige dagen andere verplichtingen had en dat ik minder aan schrijven doen kon op een dag. Daarom heb ik soms een stukje vooruit gewerkt. Tot nu toe ben ik erg blij met het resultaat. Op 7 juli heb ik de Proloog en de hoofdstukken 1 tot en met 8 afgekregen. Dus voor de rest van juli heb ik nu nog 22 hoofdstukken te gaan.

Als alles lukt zoals ik wil, krijg ik uiteindelijk veel meer woorden dan de 50.000 waarvoor ik me heb opgegeven. Maar mijn eigenlijke doel is dan ook om het hele manuscript grondig door te nemen en de zinnen en alinea’s beter verwoord op te schrijven. En het hele manuscript staat weer garant voor een boek dat waarschijnlijk net zo dik zal worden als deel 1 of 2 van de trilogie.

Wat minder goed gaat, is dat ik mijn koffie vergeet op te drinken en dat ik als ik helemaal in het verhaal zit, urenlang vergeet op de klok te kijken. Dan is mijn koffie dus koud geworden en ben ik vergeten om mijn eten te koken. Het is al voorgekomen dat ik om acht uur ’s avonds pas aan de warme maaltijd zat. Ik heb dus maar een paar keer maaltijdsalades gekocht, dat is wel zo gezond en makkelijk. Bovendien is er het voordeel dat ik dan met het warme weer van de afgelopen week niet hoefde te koken.

Peptalk van Kat Yeh

In deze eerste week van CampNaNoWriMo kreeg ik CampCare e-mails van een auteur die Kat Yeh heet. De organisatie van CampNaNoWriMo heeft voor iedere week wel een auteur gevonden die Peptalk schrijft en met ideeën komt om schrijvers te stimuleren door te zetten. Het een hele maand lang elke dag steeds maar weer volhouden is soms best moeilijk. Daar helpen ze dus een handje bij.

In een van de e-mails stond dit: Heb je ooit een boek gelezen en ben je zo blij dat het bestaat?

Nou, daar kan ik natuurlijk volmondig ‘Ja,’ op antwoorden. Ik heb veel mooie boeken gelezen, zoals Het weerwolfprincipe van Clifford D. Simak, wat ik een tijdje terug in een blog verwerkte. Er liggen weer een paar boeken op tafel omdat ik die ook nog eens in een blog mee wil nemen. Het zijn boeken die mij geïnspireerd hebben. Maar die blogs komen later nog eens aan de beurt. De boeken van Nederlandstalige auteurs die ik de afgelopen jaren heb gelezen in het genre zijn ook voorbeelden van boeken waarvan ik blij ben dat ze bestaan. Verhalen van eigen bodem vind ik echt wel het lezen waard.

Kat Yeh schrijft: Op een bepaald moment in je leven heeft een verhaal je geholpen om je verbonden te voelen. Omdat het als de waarheid overkwam.

Dat is wel gebeurd bij boeken die ik las, er zijn nu eenmaal universele onderwerpen in verhalen waarin veel mensen zich herkennen.

En iets wat jij schrijft zou dat voor iemand anders kunnen doen. Mensen reageren op en komen in contact met verhalen die kwetsbaar en eerlijk aanvoelen. Of ze sci-fi zijn of mysterie, fantasy of een ander genre.

Dus, schrijf jouw waarheid. Iemand wacht erop.

Ik hoop dus echt dat het verhaal waar Dinie en ik aan begonnen waren en waarvan ik er de laatste hoofdstukken inmiddels weer bij heb geschreven, deel 3 van De vergeten vloek, iets van die universele elementen in zich heeft. Dat verschillende soorten lezers eruit kunnen halen wat voor hen als waarheid geldt. Iets van een personage of een thema waardoor ze zich verbonden zullen voelen of er een waarheid uit halen die een steun voor hen kan zijn.

Volgende week wordt opnieuw een drukke week voor mij, dan probeer ik weer elke dag een hoofdstuk te herschrijven en ik probeer om op zoveel mogelijk details te letten. Tijdens het herschrijven ben ik al een aantal dingen tegengekomen die typisch van Dinie zijn, zoals de voortstuwing van een ruimteschip en hoe dat in zijn werk gaat. Die details koester ik, want ze herinneren mij eraan dat dit toch weer een boek van samen wordt.

Groeten van Johanna Lime.

 

CampNaNoWriMo 2019

1 juli 2019

Mijn CampNaNoWriMo project voor juli 2019

Het is 1 juli, tijd voor CampNaNoWriMo!

De hele maand juli van 2019 heb ik gereserveerd voor het herschrijven van mijn manuscript voor ‘De vergeten vloek deel 3 Schamel verbond’.

Het verhaal voor dit deel is helemaal geschreven in Versie 3, maar in juli gebruik ik CampNaNoWriMo voor Versie 4. Dat doe ik omdat ik alles nog eens goed wil controleren. Is er niet teveel spanning weggehaald doordat ik op de dingen vooruit gelopen ben? Moet ik niet hier en daar een beetje forshadowing ertussen voegen om dat wat aan het einde gebeurt langzaam op te bouwen? Zijn echt alle draadjes vastgeknoopt in het laatste deel van de trilogie? Ik ga dus aan het controleren en herschrijven. Dan kan ik in augustus de laatste puntjes nog op de i zetten en ben ik op tijd om het manuscript in te leveren bij uitgeverij Zilverbron.

Dit is het plaatje van mijn bij CampNaNoWriMo aangekondigde project voor juli 2019:

Ik heb me aangemeld voor 50.000 woorden, het maximum, maar het manuscript is meer dan twee keer zoveel, dus ik ga er hard tegenaan en probeer per dag een hoofdstuk onder handen te nemen.

Een fijne stimulans

CampNaNoWriMo is altijd weer een goed stimulans voor het schrijven. In de maand april heb ik er ook aan meegedaan. In eerste instantie had ik me aangemeld voor 30.000 woorden, maar in de loop van april heb ik dat aantal bij moeten stellen en werd het 20.000. Daardoor kon ik op 21 april als winnaar uit CampNaNoWriMo komen. Uiteindelijk heb ik meer dan 23.000 woorden gehaald.

Bij Camp is die mogelijkheid er om bij te stellen, in november bij de meer serieuze NaNoWriMo moeten er echt 50.000 woorden in een maand geschreven worden om te kunnen winnen.

En wat win je dan voor een prijs?

Ach, je krijgt een pdf bestand waar je naam op staat als winnaar, het gaat dus maar om de keizer zijn baard. Ik zie het als een spelletje: ‘Lukt het mij om de schrijfroutine weer op te pakken en lekker door te kunnen schrijven in deze maand?’

De beloning is dan dat je een project ook echt hebt afgerond.

Het CampNaNoWriMo project van april 2019

In april schreef ik voor de Waterloper Verhalenwedstrijd. Ik wilde drie verhalen schrijven voordat de maand mei begon, want in mei konden er verhalen worden ingestuurd voor de eerste editie van deze nieuwe wedstrijd. Het zijn weliswaar twee nieuwe verhalen geworden en een herschreven verhaal dat al eerder eens had meegedaan aan een andere schrijfwedstrijd, maar het is me dus toch gelukt. Ik heb aan Waterloper meegedaan met drie ingezonden wedstrijdverhalen. Ze liggen nu bij de jury en dat is reuze spannend, want zal eruit komen dat ik als schrijver gegroeid ben? En hoe zwaar is de competitie? Ik weet dat er een paar schrijvers aan mee doen die al veel prijzen hebben gewonnen, dus ik beeld me niet in dat ik de top kan bereiken en als een van de winnaars uit de bus kom. Het zou al fijn zijn als ik ergens net boven het midden sta. We zullen het zien. Het meest kijk ik uit naar het juryrapport, want aan de hand van de commentaren die daarin zullen staan kan ik mijn verhalen weer herschrijven en misschien zelfs ook weer publiceren.

Als u het overzicht van korte verhalen ziet bij Publicaties NL, dan zult u begrijpen dat ik reuze trots ben op de lijst die inmiddels op Smashwords te vinden is. Daar staan de meeste korte verhalen van Johanna Lime tot nu toe, ze zijn uitgegeven als e-books.

Het was een goede beslissing om ze niet te laten verstoffen in de computer, ze door een redactrice te helpen verbeteren en ze als e-book uit te geven, vindt u ook niet?

Voor u als lezer is het misschien interessant om te weten dat er in juli een paar e-books afgeprijsd zijn, maar dan moeten ze wel via Smashwords worden gekocht, want het is de Summer Sale op Smashwords. Hij duurt de hele maand juli 2019.

 

Zo, en nu ga ik weer verder met het herschrijven van mijn manuscript, het is CampNaNoWriMo.

Groeten van Johanna Lime

Een zomerse aanbieding voor lezers

30 juni 2019

Summer Sale on Smashwords, July 2019

Is dat niet leuk? Ik heb een geweldige zomerse aanbieding voor u, lezer!

Deze korte e-book verhalen zitten in de SMASHWORDS SUMMER SALE

Je kunt ze kopen in de maand juli van 2019 (1 juli is de start en 31 juli is het eind)

Volg de link naar mijn Smashwords pagina: https://www.smashwords.com/profile/view/JohannaLime2

Isn’t that nice? I have a great summer offer for you, reader!

These short e-book stories are in the SMASHWORDS SUMMER SALE

You can buy them in the month of July of 2019 (July 1 is the start and July 31 is the end)

Follow the link to my Smashwords page: https://www.smashwords.com/profile/view/JohannaLime2

Nice reading in the Summer

Veel leesplezier

Johanna Lime

 

Liever mijn papieren boeken kopen?

Dat kan door middel van een reactie op deze website of via messenger en de Facebookpagina van Johanna Lime. Laat een bericht achter en ik neem contact met u op (graag uw e-mail adres vermelden).

Johanna Lime – Schrijver van de maand juni 2019

Juni 2019

In de maand juni is Johanna Lime de schrijver van de maand bij Tazzy Jenninga, op haar website en Facebookpagina “Ik hou van horror, fantasy en spannende boeken !!!!!!!!”

Fijn dat je dit initiatief hebt genomen om schrijvers bekendheid te geven, Tazzy.

Dank je wel!

Wie gaat er schuil achter het pseudoniem Johanna Lime?

Achter het pseudoniem gingen vanaf 1 november 2011 tot 21 december 2018 twee samenwonende nichten schuil die bovendien hun hele leven al de beste vriendinnen waren. Daardoor hadden zij een hechte band en konden ze goed samenwerken. Hun moeders waren zussen uit de familie Kalkman, vandaar dat Lime (Engels voor kalk) als pseudoniem gebruikt werd. Marjo Heijkoop en Dinie Boudestein woonden vanaf 19 november 1982 samen en hadden volgens hun notaris misschien wel het eerste samenlevingscontract van Nederland. Zij hadden vele hobby’s, waaronder het schrijven van dagboeken van verschillende personages uit een verzonnen wereld. Nadat van Dinie haar vader, zus Joke, broers Arie en Piet en haar moeder overleden waren en Marjo’s jongste broer, Maarten, ook nog stierf, besloten ze dat ze hun verhalen niet langer alleen maar in de kast wilden laten staan. Ze wilden er boeken van gaan schrijven en die uit gaan geven. Dat lukte voor het eerst in 2015 met hun debuut Schimmenschuw bij uitgeverij Zilverbron.

 

De tragiek van het leven (Dinie’s overlijden)

Ik 2018 sloeg het noodlot toe. Dinie, die drie jaar hiervoor volkomen genezen was verklaard van de borstkanker waar ze tien jaar geleden voor behandeld was, bleek toch weer uitzaaiingen te hebben. De sluipmoordenaar, kanker, had haar weer te pakken. En nu was er geen redden meer aan. Dinie verloor de strijd en stierf op 21 december 2018. Met haar heengaan verdween er een bron aan vernieuwende ideeën, van originele combinaties uit parate kennis op allerlei gebied en van heerlijke humorvolle taalgrapjes. Aan de goede samenwerking aan de verhalen van Johanna Lime kwam een einde. Haar heengaan is een verlies dat nog dagelijks te voelen is, al blijft Dinie’s stem in de verhalen die we samen schreven altijd doorklinken.

 

Vanaf 2019 alleen verder (Marjo schrijft door)

Vanaf 2019 schrijft Marjo Heijkoop alleen door onder het pseudoniem van Johanna Lime. De vergeten vloek trilogie, waaraan Dinie en zij bezig waren, zal afgemaakt worden. Bovendien hebben alle gepubliceerde korte verhalen van Dinie en Marjo samen de hoofdredactie gekregen die we bij Tamara Geraeds hadden aangevraagd. Er zijn 19 korte verhalen van Johanna Lime (opnieuw of vernieuwd) als e-book gepubliceerd op Smashwords. Zij zijn ook via andere kanalen te koop, zoals Tolino, Kobo en Bol.com. De redactie van een serie van zeven nog niet eerder op Smashwords gepubliceerde verhalen schiet bovendien ook al op. Vanaf 1 juni zal er elke week op zaterdagen zo’n sciencefiction/fantasy verhaal op Smashwords worden uitgegeven als onderdeel van de Randsteden serie. Deze zeven verhalen deden mee aan wedstrijden tussen 2012 en 2017 en zijn dus geschreven door Dinie en Marjo samen. Na herschrijven en redactie worden ze in 2019 beschikbaar om te downloaden en te lezen.

 

Welke boeken zijn er van Johanna Lime?

Van Johanna Lime zijn er drie fantasyboeken uitgegeven door uitgeverij Zilverbron en de vierde staat voor april 2020 in de planning. Schimmenschuw was ons debuut uit september 2015. Daarna begonnen we aan een trilogie, De vergeten vloek. Deel 1 kwam in april 2017 uit en draagt de titel Sluimerend vuur. Deel 2, Smeulend venijn werd in september 2018 uitgebracht en aan deel 3 waren we aan het schrijven. Dit deel wordt verwacht in 2020.

 

Waar gaan ze over?

De wereldbouw uit de boeken van Johanna Lime bevat vijf planeten in de buurt van de Plejaden (in het sterrenbeeld Taurus) die het koninkrijk Laskoro vormen en vijf planeten in de Rosettenevel (in Monoceros) die het koninkrijk Berinyi vormen. In Schimmenschuw woont Kamilia op Laskoro, de hoofdplaneet uit het koninkrijk Laskoro. Zij maakt een tijdreis naar de zusterplaneet Chyndyro, naar de plaats waar vroeger (3400 jaar eerder) zeven magische families terechtkwamen, met hun goden, de Avatars. Kamilia moet van iedere leider van de zeven soorten magie een deel van een zevenpuntige ster verzamelen. Als ze die heeft kan de sleutel van de enige tijdpoort op Chyndyro in elkaar gezet worden en dan kan ze weer naar huis. Maar voor dat kan gebeuren, krijgt ze van iedere magische dynastie nog een gevaarlijke opdracht. Het is maar de vraag of ze zal slagen.

 

De vergeten vloek gaat over Laskoro en Berinyi in de moderne tijd, die te vergelijken is met ons leven op Aarde, maar toch wat anders is. Doordat er door de Avatars een vloek is uitgesproken, is er disharmonie ontstaan in de bevolking. Op Laskoro zijn er drie keer zoveel vrouwen als mannen, hoewel mannen er de baas zijn. Het is lastig om aan opvolgers te komen. Bovendien wordt Laskoro belaagd door magiërs en is de Koninklijke familie de magie nagenoeg vergeten. Hoe moet Jima dan zijn magie leren gebruiken, want die heeft hij nodig om zijn volk te beschermen als er oorlog komt.

Tezelfdertijd is er in het koninkrijk Berinyi bij de taikeiyibevolking ook een disharmonie, maar daar zijn drie keer zoveel mannen als vrouwen. Op Berinyi is de magie blijven bestaan, maar er is een duistere invloed bezig die alle macht naar zich toe wil trekken. Wanneer de kroonprinses haar moeder op zal volgen, erft ze een oorlog en daar kan ze niet meer onderuit. Of wel? Wie is de werkelijke vijand nu eigenlijk?

 

Waar kan ik de paperbacks kopen?

Ze zijn te koop via Johanna Lime zelf, in de boekhandels te bestellen, online te koop bij artbooksshop.com en bol.com bijvoorbeeld en op festivals zoals Elfia, Castlefest en Keltfest of Comic Con waar Zilverspoor/Zilverbron vaak aanwezig is.

 

Welke e-books met korte verhalen van Johanna Lime zijn er?

Korte verhalen van Johanna Lime zijn als e-book uitgegeven.

Dit is de pagina waar de e-books te downloaden zijn, met bij elk verhaal een korte beschrijving: Johanna Lime op Smashwords

Binnenkort (in juni en juli 2019) komt deze serie erbij.

Hier te vinden: https://www.smashwords.com/books/byseries/39033

Waar kan ik Informatie vinden over Johanna Lime?

Informatie over Johanna Lime is hier te vinden: https://johannalime.com/

Er zijn ook links naar informatie over de boeken en naar leesfragmenten. Zowel voor Schimmenschuw als voor De vergeten vloek trilogie zijn er aparte websites waar meer informatie op staat, zoals over de rassen op Berinyi, de wereldbouw en de recensies van lezers. Je komt daar door op de links rechts bovenaan de Homepage van Johanna te klikken.

 

Wat kan ik in de toekomst nog verwachten van deze schrijver?

In de toekomst wil Johanna nog een paar korte verhalen herschrijven die ze nog op de computer heeft staan. Zij is na de cursus ‘Schrijf Je Verhaal’ bij de Online Schrijfschool van Marjon Sarneel al begonnen aan een autobiografisch verhaal over twee eigenwijze vrouwen en twee aliens en gaat dit verder uitwerken tot een boek.

Bovendien heeft ze in 2019 meegedaan aan de Waterloper verhalenwedstrijd. Misschien dat ze in de toekomst aan nog meer korte verhalenwedstrijden mee gaat doen.

Ze doet elk jaar aan CampNaNoWriMo en NaNoWriMo mee met een bepaald gekozen project. Dat kan het schrijven van iets nieuws zijn, maar ook het herschrijven van een roman of van een aantal korte verhalen. Ze doet dit voornamelijk om de schrijfroutine van elke dag weer op te kunnen pakken, wanneer dat een beetje verwaterd is, of om het tempo weer iets te verhogen.

In de wereld van Eibor Risoklany, de wereld van de Avatars uit Schimmenschuw en De vergeten vloek, kwamen in haar dagboeken al drie generaties van personages voor. Dus er is nog veel meer te schrijven uit die verbeeldingswereld. Als het aan Johanna Ligt, komt er na De vergeten vloek nog een trilogie over Laskoro en Berinyi.

 

Oproep aan lezers

Heb je een boek van Johanna Lime gelezen? Wil je haar dan in een recensie of met een chat of e-mail laten weten wat je ervan vond? Opbouwende feedback helpt namelijk om het proces te verbeteren en om als schrijver te groeien in mijn vaardigheden.

 

Groeten van Johanna Lime