Mijn nieuwe boeken komen eraan!

26 maart 2020

De teller stond op 1

Gisteren zou het nog precies een maand gaan duren voordat mijn nieuwste boek, Schamel verbond, bij Zilverbron zou uitkomen. We hadden ons er samen al op verheugd dat we elkaar op de Elfia van Haarzuilens zouden ontmoeten. U wellicht in een prachtig cosplay kostuum en ik met mijn pen in de aanslag om mijn nieuwste boek te kunnen signeren. Helaas gaat dat festival, zoals veel andere bijeenkomsten waar veel mensen elkaar mogelijk besmetten kunnen met het covid-19 virus, niet door. Dat heeft de organisatie de afgelopen week bekend gemaakt. Ze hopen op een later tijdstip in dit jaar en ik hoop met hen mee.

Hoe moet ik nu aan de leesboeken komen?

Ik hoor het u al denken. Gelukkig werkt PostNL nog wel en kon ik enveloppen kopen om de boeken in te versturen, dus bestellen bij mij kan altijd (door een reactie hier of via een chat op Facebook). Ook de online winkel (artbooksshop.com) van de uitgever werkt, dus daar kunt u ook boeken bestellen. Dus als u bij het verplicht in huis zitten veel behoefte hebt aan lezen. Bestel, zodra het boek er is. Ik laat u weten wanneer mijn nieuwste boeken van de drukker komen.

Over een poosje is trilogie De vergeten vloek compleet.

De zetproef is doorgenomen en de cover is nagekeken, dus het proces van het uitgeven schiet al lekker op.

Misschien hebt u de cover al gezien in de catalogus. Op het plaatje hieronder staat de titel alvast bij de andere twee titels.

En verder zet ik hier nog maar een paar plaatjes in dit blog.

Hier het zesde puzzelstuk van de sterrenkaart. U weet misschien al hoe de kaart eruit komt te zien, maar toch het beloofde stukje van de puzzel.

Over een poosje kunnen er vier boeken van mij, die bij uitgeverij Zilverbron zijn uitgebracht, in uw kast staan

De ruggen zien er dan zo uit. (Mooi, hè?)

En nu we toch al een poosje aan het puzzelen zijn op de sterrenkaart, die heel mooi groot in het boek wordt opgenomen, zet ik hier nog een paar puzzelstukjes.

De eerste is van De twaalfde Saturnusmaan, want tegelijk met uitgeverij Zilverbron is uitgeverij aquaZZ ook druk bezig met de zetversie, maar dan van mijn autobiografische verhaal. Hier een voorproefje met puzzelstukjes van de kaft. Ik denk dat dit boek ook al aardig snel zal worden uitgegeven. Het zal eveneens bij mij of op de website van de uitgever te koop zijn.

Kunt u al raden wat er op de cover komt?

Hier nog een puzzel voor de cover van De vergeten vloek, deel 3, Schamel verbond.

Hij is nog niet compleet te zien, want we moeten nog even geduld hebben. De drukker gaat nog aan het werk.

Maar het schiet al op.

Blijf gezond en ik hoop u later in het jaar toch op de Elfia te kunnen zien, als we het virus hebben overwonnen.

Groeten,

Johanna Lime

Een cadeautje voor troost in quarantainetijd

20 maart 2020

Een minuut voorlezen

Gisteren was er een oproep van Facebookgroep De perfecte buren, waar zij aan auteurs vroegen om een filmpje met hun smartphone op te nemen. Daarin zou ik dan een minuut lang een fragment uit een van mijn boeken voor moeten lezen. Ik heb het geprobeerd en vind het geen gezicht. Trouwens, wat heb je nu aan één minuut voorlezen? Die is zo vervlogen.

Ik heb daarom besloten daar niet aan mee te doen. Niet dat ik het geen leuk initiatief vind, maar ik doe liever iets anders. Iets waar lezers meer aan hebben, volgens mij. Ik heb besloten om het scheppingsverhaal van mijn verbeeldingswereld kosteloos als pdf bestand weg te geven. Het is hier onder de afbeelding door middel van de link gratis te downloaden voor iedereen die nu vanwege het coronavirus in huis moet blijven. Let wel op, het copyright is voor mij. Ik wil dit wel alleen maar door middel van deze actie en via dit bericht verspreiden!

In De wording van Chyndyro kunt u zelf lezen (of hardop voorlezen aan anderen) hoe de vijf planteen uit het koninkrijk Laskoro zijn ontstaan. Dit scheppingsverhaal gaat vooraf aan mijn boeken Schimmenschuw en de trilogie De vergeten vloek.

Mijn boeken zijn hier te koop.

De week van de introverten

Ik hoor dat er veel mensen zijn die vanwege de maatregelen die onze regering heeft genomen met de ziel onder de arm lopen, omdat zij niet naar het café of restaurant kunnen, of kunnen shoppen, of naar het theater kunnen gaan, of zich op andere manieren tussen mensen kunnen begeven. Zij vervelen zich al snel in huis en weten hun tijd nauwelijks door te komen. Ik vermoed dat het extraverten zijn die altijd externe prikkels van anderen nodig hebben om zich gelukkig te kunnen voelen. Mensen die constant vermaakt willen worden, moeten consumeren. Het is misschien een goed idee om daar een beetje vanaf te stappen en iets te gaan doen waarmee je jezelf vermaken kunt.

Mijn advies is: zoek een hobby die je thuis kunt doen. Ik heb ook gemerkt dat mensen in deze tijd meer legpuzzels maken of aan handarbeid/knutselen doen. (Ik zal niet zo flauw zijn om te zeggen met welke soort kartonnetjes dat bijvoorbeeld kan, dat is al zo vaak voorbijgekomen dat het vervelend wordt). Zorg dat je iets met je handen doet, ga tekeningen maken, doe fitnessoefeningen in huis, ga boeken lezen en verdiep je eens in een geschreven verhaal. Het voordeel daarvan is dat je de tijd dat je in quarantaine zit gemakkelijker doorkomt.

Ik ben vaak zo ingespannen bezig met tekenen en schrijven, dat ik alles om me heen vergeet. En de klok tikt door, voor je het weet heb je jezelf urenlang vermaakt. Als je dat kunt, is het voordeel dat je veilig blijft voor het virus, omdat je je distantieert van mensen die misschien besmettelijk zijn. Bovendien leer je jezelf ook nog eens met iets anders dan alleen maar externe prikkels te vermaken. Ik ben het gewend, als introvert. Ik kan mezelf heel goed vermaken en heb daar weinig middelen voor nodig. Ook heb ik er eigenlijk niemand anders voor nodig. Ik zit vaak in een soort isolatie. Natuurlijk wil ik mijn contacten met andere mensen niet kwijtraken. Mensen zijn sociale wezens. Maar als ik iemand wil spreken, pak ik de telefoon of plaats ik iets op social media, dan kan gemakkelijk op afstand. Gek genoeg voel ik me met social media ook verbonden met de wereld.

Ik kwam erop om dit te schrijven omdat het deze week de week van de introverten is.

Op Days Of The Year vond ik dit over introverte mensen.

Citaat: Introverte mensen zijn effectieve leiders van proactieve werknemers. Als je creatief, energiek personeel hebt, zal een introvert die energie beter naar boven halen.

Laurie Helgoe

Voor degenen die introvert zijn, kan het altijd een gedoe zijn om in een samenleving te passen die gericht is op het vermogen om extravert en actief te zijn. Introverte mensen hebben echter een enorme waarde in het bedrijfsleven en kunnen de werkplek enorm ten goede komen.

Introverte mensen kunnen perspectieven bieden die voor anderen niet zo voor de hand liggen. Vaak voelen degenen die introvert zijn zich onder druk gezet om in de extraverte samenleving te passen. De week van de introverten heeft als doel om de stereotypen die over introverte mensen bestaan te veranderen en anderen de voordelen te laten zien die introversie te bieden heeft. Introverte mensen hoven zich niet te schamen voor wie ze zijn, ze kunnen net zo succesvol zijn als extraverten, in zaken en in het leven.

De termen introversie en extraversie zijn populair geworden door de psycholoog Carl Jung, die beroemd was vanwege zijn analytische psychologie, die nog steeds wordt gebruikt. Deze termen worden gebruikt om onderscheid te maken in persoonlijkheidskenmerken met behulp van de bewuste en onbewuste elementen van iemands geest.

Velen gaan er prat op dat extraverte mensen, met hun extraverte, energetische gedrag, in de samenleving worden gewaardeerd omdat zij succesvol zijn, terwijl degenen die als meer introvert worden gezien, te maken krijgen met de meer negatieve gevolgen van hun eigenschappen, waaronder afzondering. De week van de introverten gaat over het veranderen van die perspectieven, waarbij wordt aangegeven dat ambitie niet uitsluitend bij extraverte mensen past. Introverten hoeven zich niet aan hun standaard aan te passen om toch succesvol te zijn.

Hier het vijfde puzzelstuk van de sterrenkaart. Er zijn negen stukjes, dus zo langzamerhand zou u een idee moeten hebben van hoe de hele kaart die in Schamel verbond wordt opgenomen eruit komt te zien.

Slecht nieuws en goed nieuws

Wat wilt u het eerst horen, het goede of het slechte nieuws?

Nou, het slechte nieuws is dat het nog maar de vraag is, in verband met covid-19 of de Elfia in Haarzuilens door kan gaan.

Het goede nieuws is, dat er in 2020 wel twee mooie nieuwe boeken worden uitgebracht van Johanna Lime. De vergeten vloek deel 3, Schamel verbond bij uitgeverij Zilverbron en De twaalfde Saturnusmaan bij uitgeverij aquaZZ. En het goede nieuws is ook dat die boeken altijd nog via de websites van de uitgeverijen en bij mijzelf te koop zijn.

Dus voor degenen die nu veel willen lezen nu ze thuis zitten: bestellen kan!

Ik laat zo snel mogelijk in dit blog weten wanneer de boeken uitgekomen zijn. Ze worden op dit moment nog voorbereid, zodat ze gedrukt kunnen gaan worden.

Groeten,

Johanna Lime

De lente van 2020, angst en vrolijkheid

12 maart 2020

De vrolijke kleur geel

De meteorologische lente is begonnen op 1 maart. In mijn voortuin zijn de narcissen uit de grond gekomen. Ze staan vrolijk te bloeien, mooi zonnig geel tussen het groen en bruin uit de rest van de tuin. De kerstroos met zijn paarse bloemen, de plant waar Dinie zo gek op was, staat ook volop in bloei. Ik realiseer me dat het lente is, nog even en het sombere winterweer is voorbij. Achter, op het terras, bloeit de forsythia. Ik houd van het vrolijke geel, mijn lievelingskleur.

Ik verheug me op de lente en vooral ook op het derde deel van mijn trilogie, De vergeten vloek, Schamel verbond, dat in dit voorjaar uitgebracht gaat worden. Nog 44 dagen dan moet het boek er zijn. Dan hebben Dinie en ik een mijlpaal bereikt, want dan zal onze trilogie over Laskoro en Berinyi compleet zijn.

Angst is een slechte raadgever

Toch ligt er een schaduw over mijn vrolijke gevoel. Dat komt doordat ik de laatste tijd constant in de herhaling zit door de berichtgeving rond het coronavirus.

Als er iets is wat je niet mag doen als schrijver, heb ik gemerkt uit de redactie van mijn boeken, dan is het dat je te veel steeds maar weer herhaalt. Ik heb moeite gehad om dat af te leren en soms betrap ik mezelf er nog weleens op. In het onderwijs is herhaling een vorm waarmee je iets kunt leren. Er zijn zelfs hele liedjes op gebaseerd. Kinderen vinden het vaak fijn als er iets herhaald wordt. Maar in een verhaal past het dus mondjesmaat.

Ik ken uit mijn leven ook andere voorbeelden waarbij er constant werd herhaald. De dominee op de kansel, waar ik elke zondag naar moest luisteren, herhaalde iedere zin minstens vier keer, zij het met synoniemen. Hij moest tenslotte een preek houden van vijfenveertig minuten, anders was hij niet vroom genoeg naar de inzichten van de ouderlingen. Ik moet toegeven dat ik dat toen al vreselijk vond, dus begrijp best dat lezers hier ook niet blij mee zullen zijn. Maar wat dacht u van het journaal dat al het slechte nieuws van de wereld in de huiskamer brengt? Het wordt dagelijks met bepaalde intervallen herhaald, keer op keer komt de nieuwslezer precies hetzelfde verhaal vertellen. Als je niet oppast, word je ermee gehersenspoeld. Dan neem je het kritiekloos over en weet je niet beter meer. De negativiteit blijft in je hoofd rondspoken en je komt er niet vanaf.

Toen Dinie nog leefde, keken we niet vaak meer naar het journaal, al hielden we de actualiteiten wel in de gaten. Als je steeds maar weer met de ellende van de hele wereld wordt opgezadeld, maakt dat angstig. Je voelt een constante onmacht omdat jou het idee wordt aangepraat dat je overal schuld aan hebt.

Het nieuws is per definitie negatief, anders noemt men het geen nieuws. Toch zou ik ook weleens een positief journaal willen horen, al was het alleen maar om te bepalen hoe de balans tussen goed en kwaad er nu werkelijk uitziet. Wie altijd maar te horen krijgt dat ‘de mens’ schuldig is aan alles wat er in de wereld mis gaat, durft niet meer te leven. In plaats van verlammende angst is er juist actie nodig om verandering aan te kunnen brengen.

Nu ik alle dagen alleen ben, merk ik dat zo langzamerhand de behoefte is ontstaan om elke avond naar het nieuws te kijken. Ik zet het journaal van zes uur aan, kijk naar de commentaren op het nieuws en volg soms nog een praatprogramma. Wat wordt er veel geleuterd op die tv! Wat een bangmakerij is het vaak. Wat kan ik persoonlijk met die informatie?

Het enige positieve is dat ik verneem wat er in de wereld om mij heen gebeurt. Ik zie en hoor andere mensen en heb het idee dat ik niet helemaal een kluizenaarsbestaan heb.

De laatste weken gaat het nieuws over bijna niets anders dan het coronavirus, dat begon in China en intussen een pandemie geworden is. Over hoe Nederland dit aanpakt komen de verwijten alweer over ons heen, want iemand moet zo nodig iemand anders de schuld ergens van geven. Angst is een slechte raadgever.

Ik volg het nieuws van de RIVM op de voet en doe wat ik eraan kan doen. Dat is niet veel, want wat begin ik tegen een onzichtbaar virus dat een nieuwe ziekte veroorzaakt? Ik mag hopen dat, als ik het krijg, mijn lichaam zich ertegen kan verweren. Dat het antistoffen maakt.

Een xenomorf kan ook xenofoob zijn

Misschien moet ik samen met de sociale onthouding en alle hygiënemaatregelen die ik zelf kan nemen ook een poosje aan nieuwsonthouding doen en weer eens doorgaan met het schrijven dat er de laatste dagen bij inschiet. Ik ben wat lusteloos. Angst werkt verlammend.

Ik vraag me af of deze angst voor het coronavirus zoiets is als xenofobie, angst voor het vreemde, het onbekende. Zou een xenomorf ook xenofobie kennen? Zouden de aliens waarover ik in De twaalfde Saturnusmaan schrijf bang zijn voor de mensen die op de aarde leven?

O, ja, zeker wel!

Gelukkig, ik kan weer lachen. Mijn nieuwe boek bij uitgeverij aquaZZ is, net als Schamel verbond, ook al een heel eind op weg om gepubliceerd te worden. De kaft wordt leuk, het verhaal moet ik nog een keer doornemen en goed controleren voordat het teruggestuurd kan worden voor de proefdruk.

Covid-19 moeten we maar zien te overwinnen. Door daar alle aandacht op te richten, zien we andere gevaren in de wereld misschien wel over het hoofd. Bovendien moet er ook ruimte blijven voor fijnere emoties, als vrolijkheid.

Ik hoop dat 2020 ondanks alles een goed jaar wordt voor mijn boeken en dat veel lezers er plezier aan mogen beleven. Ik hoop dat ik binnenkort weer door kan schrijven aan het volgende hoofdstuk.

 

Hier het vierde puzzelstuk van de sterrenkaart. Daar staat dus duidelijk op waar Schamel verbond zich, onder andere, afspeelt.

En uiteindelijk heb ik hier nog wel iets positiefs te melden. Zilverbron heeft een nieuwe voorjaarscatalogus uitgebracht, waar Schamel verbond al in staat.

Kunt u de kaft vinden? Met Sesha en Chimaera, de Avatars van Laskoro en Berinyi.

Groeten,

Johanna Lime

Waarom ik een boek schrijf over aliens

5 maart 2020

Schrijf Je Verhaal

Schrijf Je Verhaal was de cursus van de Online Schrijfschool Marjon Sarneel (OSMS), die ik in 2017 en 2018 volgde. Deze cursus betrof het schrijven over gebeurtenissen die je in je eigen leven zelf hebt meegemaakt. Autobiografisch wordt dat genoemd. Maar ook daarin kun je keuzes maken. Een autobiografisch verhaal hoeft niet in zijn geheel over gebeurtenissen te gaan die zich in je eigen leven hebben afgespeeld. Je kunt een verhaal ook compleet verzinnen, dan noem je het fictie. En als je autobiografische gebeurtenissen combineert met verzonnen elementen, schrijf je semi-autobiografisch. Ik heb voor het laatste gekozen. Het percentage waargebeurde situaties ligt veel lager dan bij volledig autobiografisch.

De personages die ik voor ‘De twaalfde Saturnusmaan’ (het boek dat uitgebracht wordt bij aquaZZ) heb bedacht, zijn twee eigenwijze vrouwen en twee aliens. Verder zijn er nog een paar bijpersonages. Kenmerken van bepaalde personages hoeven niet per se bij de personen te zitten die ik als voorbeeld heb genomen uit mijn eigen leven. Dat kan wisselen of gedeeltelijk verzonnen zijn. Ik wil niet dat iemand zich herkent in mijn verhaal, want het gaat er niet om dat ik mijn gelijk krijg. Ik wil gewoon een verhaal vertellen dat vanuit mijn gezichtspunt is geschreven. Ik weet ook wel dat niet iedereen het daar mee eens zal zijn. Als ik op mijn ervaring af ga, zullen maar weinig mensen het met mij eens zijn. Dat maakt ook niet uit, iedereen is vrij om er een eigen mening op na te houden. Ikzelf dus net zo goed. Ik hoop dat lezers er wel iets in herkennen en het zou mooi zijn als hen dat een steuntje in de rug geeft. Maar als lezers zich een poosje met mijn boek kunnen vermaken, vind ik dat ook al veel waard.

Het enige dat ik duidelijk wil maken, staat op dit plaatje:

Een verhaal dat je met je meedraagt moet er ooit eens uit

Ik liep al jarenlang rond met mijn ervaringen, met alles wat mij overkomen is. Het was vaak een grote worsteling om mij staande te houden in de maatschappij. Natuurlijk kwam dat door de interactie tussen de personen om mij heen en mijzelf. Het heeft ook alles te maken met mijn manier van denken en mijn manier van doen. Vaak had ik het gevoel dat ik nergens bij hoorde. Ik werd al vroeg gepest op school en heb veel weerstand ondervonden in mijn leven. Dat ik met een andere vrouw ging samenwonen, was genoeg reden voor discriminatie en vooroordelen. Ik voelde me vaak een buitenstaander, alsof ik een alien was.

Nadat ik voor de derde keer, volgens mij nog steeds volledig onterecht, in de WW terecht kwam, heb ik me serieus afgevraagd of ik soms een psychische aandoening had. Ik werd getest en bleek erg introvert te zijn, iets dat in onze tijd niet echt wordt gewaardeerd. Voor mijn werk zochten ze een extraverte makkelijke prater, niet iemand zoals ik die achter de schermen bergen werk verzette kon. De psycholoog vond uit dat ik volgens zijn test niet autistisch was, maar wat ik meegemaakt heb, had mij wel getekend. Ik las het boek Aspergirls over vrouwen met het aspergersyndroom en zag daar erg veel in waar ik mezelf helemaal in herkende. Daarom besloot ik om dit boek als achtergrondinformatie te gebruiken bij ‘De twaalfde Saturnusmaan.’ Verder heeft het autobiografische schrijven mij veel geleerd over mezelf, want door herinneringen op te halen herbeleef je veel. En je kunt er nu naar kijken als de persoon die je bent geworden, met meer kennis van zaken dan toen je nog jonger was. Het heeft me gesterkt in mijn overtuiging dat ik er net zo goed mag zijn als ieder ander. Mijn mening doet ertoe en ik heb op mijn eigen wijze gelijk. Ik ben ik en jij ben jij, we zullen de reis door dit leven samen, maar toch vaak op eigen kracht moeten maken. Helaas moet ik zonder Dinie verder en dat is redelijk eenzaam. Maar het interesseert me niet langer of een ander mij toestemming geeft om mezelf te mogen zijn. Voortaan kom ik voor mezelf op en zal ik de weerstand breken, of anders loop ik wel van je weg.

Pasgeleden las ik van collega-auteur Kirsten Groot een interessante blog over een systeem dat zij gebruikt om personages voor haar verhalen te bedenken. Het is een bestaand systeem, de Myers-Briggs Type Indicator. Zij gebruikt dit op haar eigen manier als hulpmiddel bij het schrijven. Hoe precies weet ik nog niet, want er komen vier blogs van en de tweede is pas uitgebracht. Ik vond dit heel erg interessant om te volgen.

Mijn collega werkt met dit model, vermoedelijk, ongeveer zoals ik astrologische typeringen gebruik uit het boek Zonneklaar, of van het enneagram, of met een schema waarin karaktertrekken van personages worden uitgewerkt. Ik denk dat elke schrijver wel zoiets heeft. Voordat je een verhaal bedenkt, moet je weten welke personages erin meedoen en hoe ze reageren op elkaar. Om te schrijven heb je personages nodig, een conflict en een bepaald perspectief vanwaar uit je iets vertelt.

Er was een verwijzing naar de MBTI test en zoals altijd bij dit soort tests was ik nieuwsgierig naar hoe ik hier uit naar voren zou komen. Ik deed de test dus en kwam uit bij introvert, intuïtief, plannend en voorzichtig, met net een paar punten meer voor principes dan voor logica. Het type INFJ-T dat advocaat genoemd werd. Het bleek een type te zijn dat zelden voorkomt. Ik heb er een paar filmpjes van gekeken en die verduidelijkten veel. Het klopt wel met wat ik eerder schreef over plotten, dat ik een planner ben. Maar als ik eenmaal aan het schrijven ben geslagen, steun ik toch erg op mijn intuïtie en schrijf ik verder op gevoel. Ik maak ook veel associaties die niet echt logisch kunnen zijn. Toch let ik bij het schrijven goed op of het (voor mijzelf in elk geval) logisch overkomt.

Bovenstaand plaatje heb ik van Shutterstock afbeeldingen samengesteld, die ik daar gekocht heb. (Copyright)

Door het bovenstaande lijkt het misschien of ‘De twaalfde Saturnusmaan’ een zwaar verhaal zal zijn, maar ik heb juist geprobeerd om het een licht en luchtig verhaal te laten zijn, met hier en daar wat humor. Het moet natuurlijk goed leesbaar blijven voor iedereen.

Daarom heb ik dus mijn toevlucht genomen tot fictie en er aliens in verwerkt. Je kent de films zeker wel waarin aliens op de aarde landen en dan op een onderzoekstafel terecht komen waar wetenschappers hen gaan ontleden om erachter te komen hoe ze in elkaar zitten? Nou, bij ‘De twaalfde Saturnusmaan’ worden de rollen omgedraaid. De aliens onderzoeken de mensheid en dat doen ze door middel van twee vrouwen, die ze naar de twaalfde Saturnusmaan halen.

aquaZZ is bezig met het omslagontwerp voor het boek. Ik heb al een kijkje mogen nemen en het ziet er prachtig uit. Nog wat puntjes op de i en dan zal het definitieve ontwerp af zijn. Wanneer ik het te zien krijg, kan ik het hier delen en komt het ook op mijn boekenwebsite te staan.

De redactie is ook bezig, waarna ik het terugkrijg om de laatste hand aan het manuscript te leggen. Ik hou u op de hoogte van het proces. Het boek komt ergens in 2020 op de markt.

 

De puzzelstukjes van de sterrenkaart

U hebt voor de sterrenkaart van Schamel verbond nog een derde puzzelstukje tegoed. Dat is deze. Op Fantasy Fest hebben sommige bezoekers al een mooie boekenlegger van mij ontvangen waar de hele kaart op te zien is. Hebt u die nog niet? Kom dan naar de Elfia in april.

Ik wil u vragen om nog 51 dagen geduld te hebben, voordat het derde deel van mijn (en Dinie’s) trilogie ‘De vergeten vloek’ te koop zal zijn. Als alles volgens planning lukt, zal Schamel verbond op 25 en 26 april op de Elfia in Haarzuilens verschijnen bij uitgeverij Zilverbron.

Dit is een foto uit de IJsbeeldententoonstelling in de IJshallen van Zwolle, met de Egyptische god Thoth, de god van de maan, de magie, de kalender en de schrijfkunst.

U snapt zeker wel waarom hij belangrijk is voor mij, als schrijver?

Groeten,

Johanna Lime

Het tweede puzzelstukje van de sterrenkaart

27 februari 2020

Zilverbron

Terwijl Zilverbron druk bezig is met mijn nieuwe boek, heb ik de afgelopen week vrij weinig gedaan aan schrijven. Mijn broer komt terug naar Nederland en hij kwam een paar nachten bij mij logeren. Iets dat zelden gebeurt, dus daar was ik erg blij mee. Wanneer hij in Nederland woont, krijg ik weer meer contact met hem. Ik zie er erg naar uit, dat wordt een stuk gezelliger.

De afgelopen week heb ik daarom niet veel meer gedaan aan schrijven dan het lezen van hoofdstuk 15 en het redigeren van de tekst die ik daar al had voor deel 1 van Interplanetair. Er kwam weer een ander personage aan bod dan degene die ik in het plot had gezet. Ik kan er wel weer mee verder, maar ben van plan om er in maart weer vol tegenaan te gaan. Eerst op 29 februari en 1 maart naar Fantasy Fest in Rijswijk, om boeken te verkopen.

aquaZZ

Van uitgeverij aquaZZ heb ik nieuws. Angelique Kersten is druk bezig is met het correctielezen van “De twaalfde Saturnusmaan”. Ze vond dat het er heel verzorgd uitzag. Ik heb het manuscript inmiddels ook naar een proeflezer opgestuurd. Het plan is, dat ik aan de hand van wat deze twee supervrouwen vinden, zelf het manuscript doorneem om de laatste puntjes op de i te zetten en de nodige verbeteringen aan te brengen.

Ik heb er veel zin in! Dit wordt ook weer een mooi boek dat in 2020 uit zal komen.

De puzzelstukjes van de sterrenkaart

U had voor de sterrenkaart van Schamel verbond nog een tweede puzzelstukje tegoed. Dat is deze.  Hebt u al een idee waar in de ruimte het verhaal zich afspeelt?

Ik wil u vragen om nog twee maanden geduld te hebben, voordat het derde deel van mijn (en Dinie’s) trilogie ‘De vergeten vloek’ te koop zal zijn. Als alles volgens planning lukt, zal Schamel verbond op 25 en 26 april op de Elfia in Haarzuilens verschijnen.

Groeten,

Johanna Lime

Succes en volharding

21 februari 2020

Ronde 2 van de hoofdredactie van De vergeten vloek, deel 3, Schamel verbond is klaar.

Ik ben zo trots! Het verhaal van De vergeten vloek, met Schimmenschuw als voorloper, is precies zo geworden als Dinie en ik het samen wilden. Dinie’s stem klinkt in deze verhalen door, hij zal niet verloren gaan.

Natascha van Limpt en ik hebben het hele manuscript voor de tweede keer doorgenomen en nog een paar dingetjes veranderd. Nu kan het verhaal verder voorbereid worden en naar de drukker.

Succes en volharding

Schamel verbond is het vierde manuscript van Johanna Lime dat door een hoofdredactie heen gekomen is. Het wordt ons vierde boek! Ik kom er niet omheen, het wordt alweer een dikke pil, met ruim 425 pagina’s. Dat is meer dan 125.000 woorden. Ik had die ruimte nodig om alle verhaallijnen netjes aan elkaar te knopen en de trilogie af te ronden.

Wat ik bij het schrijfproces duidelijk merk, is datgene wat hierboven op het plaatje staat. Succes krijg je door volharding. Het is de optelsom van alle pogingen dag aan dag herhaald. Een schrijfroutine vasthouden is belangrijk. Zoveel mogelijk proberen te leren over wat er bij het schrijven komt kijken, ook. Je eigen schrijfsels keer op keer herschrijven en redigeren helpt. Maar wat ik ook gemerkt heb, is dat je best eigenwijs mag zijn als schrijver. Niemand schrijft precies zoals ik, ik heb een eigen stem, een eigen stijl. Iedereen is uniek op zijn manier.

Van de redactierondes van mijn boeken, heb ik erg veel geleerd. Misschien wel daardoor hadden we deze keer niet heel veel te veranderen aan het manuscript. Eigenlijk was het verhaal al goed uitgewerkt voordat we er samen aan begonnen. Natuurlijk vond Natascha dingen waar ik blind voor was. Ook kon ik soms ergens het juiste woord niet voor vinden, terwijl zij het zo uit haar mouw schudde. Ik vond weer woorden die beter omgedraaid konden worden. Stukjes schrappen hebben we ook gedaan. Maar het viel me over het geheel genomen reuze mee. Door het dag aan dag met schrijven bezig te zijn, heb ik van lieverlee meer succes. Minder herschrijfrondes zijn nodig om een boek te schrijven.

Niet dat het dan altijd van een leien dakje gaat, want tijdens de redactie van Schamel verbond merkte ik iets op dat ik in Interplanetair direct weer heb verbeterd. De indeling van een tempel was net even anders dan ik me had voorgesteld. Ik denk dat ik toch maar een berg plattegronden en kaarten erbij moet gaan tekenen, want de wereldbouw breidt zich uit en dat moet wel consequent in de boeken terecht komen.

Zoals u merkt ben ik alweer begonnen aan een volgend boek. Het eerste deel van een nieuwe trilogie. Boek 1 van Interplanetair. Qua tijd komt deze achter De vergeten vloek. De hoofdpersonages zijn Daniël Muir-Attholred, de zoon van Sylviana Attholred van Berinyi en Irene Morane, de dochter van Jima Revaldesh-Morane van Laskoro. Omdat deze volgende trilogie in een andere tijd speelt en bij de volgende generatie, zal hij apart van De vergeten vloek gelezen kunnen worden.

Nog twee maanden geduld a.u.b.

Ik wil u vragen om nog twee maanden geduld te hebben, voordat het derde deel van mijn (en Dinie’s) trilogie ‘De vergeten vloek’ te koop zal zijn. Als alles volgens planning lukt, zal Schamel verbond op 25 en 26 april op de Elfia in Haarzuilens verschijnen.

De teller staat op de 2. Nog twee maanden en een paar dagen, dan kan ik u het boek overhandigen. Natuurlijk signeer ik de boeken graag.

Ik heb nieuwe visitekaartjes en mooie boekenleggers laten drukken om de aanschaf compleet te maken. Op de boekenleggers staan vier covers van de boeken afgebeeld. De omslag van Schamel verbond moet ik nog geheim houden, maar hij wordt weer ontzettend gaaf! Houd mijn website in de gaten, want zodra ik de boeken in huis heb, zal ik hem tonen.

Op de boekenlegger heb ik aan de achterkant de landkaarten geplaatst.

Wat zeg ik? Landkaarten? Nou, voor Schamel verbond toch niet. Die krijgt een sterrenkaart.

Nieuwsgierig? Hier ziet u het eerste puzzelstukje.

Volg mij op Facebook, daar komen er in de loop van de tijd nog acht bij totdat de kaart compleet zal zijn.

Groeten,

Johanna Lime

Dromen en doen

14 februari 2020

 

Maak je droom waar

Een van de betere spreuken vind ik MAAK JE DROOM WAAR. Ik denk dat iedereen dromen heeft, voorstellingen en verlangens van wat je graag zou willen in je leven. Als kind was ik al veel aan het tekenen en schrijven, want daar voelde ik me lekker bij. Ik maakte landkaarten, een eigen krantje, lange gedichten, brieven en verhalen. Ik ging schilderijen maken en was ook best handig met handwerken en knutselen. Toch bleven dit hobby’s.

Nadat ik in het onderwijs was gaan werken, schreef ik artikelen voor de schoolkrant, er kwam zelfs ook een vervolgverhaal in te staan, dat ik geschreven had. Van alle leerkrachten vulde ik de meeste pagina’s. In het schildersbedrijf waar ik na omscholing terecht kwam, schreef ik weer voor het personeelsblaadje. Schrijven zat er altijd al in.

Pas nadat ik geen nieuwe baan meer vinden kon, keerde ik terug naar mijn echte droom: Boeken schrijven. Ik vind niet meer dat dit alleen maar een hobby is. Het is mijn passie en ik leef ervoor. Eindelijk, nu ik de leeftijd heb bereikt van de oudste debutant van de schrijfwedstrijd Waterloper 2019, valt mijn passie samen met mijn grootste droom. Er komen boeken van mij uit, die lezers in mijn droomwereld trekt. Hopelijk hebben ze het er net zo naar hun zin als ik. Mijn tekeningen komen als kaften van e-books op Smashwords te staan. Ik wil nog veel meer gaan doen met tekenen en schrijven. Ik heb nog zoveel dromen. Hopelijk worden ze allemaal waar.

Een update van wat ik de afgelopen week heb gedaan

Vorige week was ik met versie 2 van ‘Interplanetair, deel 1’, de herschrijfronde, tot hoofdstuk negen gekomen. Deze week heb ik alle veertien hoofdstukken van versie 1 herschreven. Wat in dit verhaal moest veranderen, is gelukt. Bovendien leest het nu beter doordat ik het heb geredigeerd. Vanaf nu kan ik weer verder gaan schrijven aan de tweede helft van het manuscript.

Voortgang van redactiewerk voor Schamel verbond

De redactie van ‘De vergeten vloek, deel 3, Schamel verbond’ ging de afgelopen week ook gestaag door. Natascha en ik hebben elke dag twee hoofdstukken verwerkt. Van de dertig zijn er nu twintig door de eindredactie heen. Als het zo doorgaat, kan deze redactieronde eind volgende week klaar zijn. Ik ben heel trots op hoe het verhaal uiteindelijk wordt.

Om dromen uit te laten komen, moet je wel iets doen. Anders blijft het slechts een droom.

Johanna Lime

In de redactiemodus

7 februari 2020

Een eerste versie is niet perfect.

Zoals jullie weten, probeer ik ieder jaar mee te doen aan de NaNoWriMo (National Novel Writing Month) in november. Met de bedoeling 50.000 woorden te schrijven in een maand. In 2019 schreef ik daardoor een half manuscript voor een nieuw boek. Het was de eerste versie van een verhaal waarvoor ik in oktober had geplot. Het eerste deel van de nieuwe trilogie Interplanetair.

Het voordeel van een eerste versie is, dat je kunt schrijven zonder angst. Je hebt een idee met personages en gebeurtenissen, conflicten en een wereldbouw en dat moet op de een of andere manier een nieuw verhaal gaan vormen. Je let er niet op of alles wel helemaal perfect geschreven is. Bij NaNoWriMo gaat het vooral om het plezier in schrijven, om je creativiteit aan te spreken en om een routine op te bouwen. De eerste veertien hoofdstukken waren geschreven, maar ze waren nog lang niet perfect. Het verhaal stond er nog maar half, ik moest het eigenlijk nog af gaan schrijven. Ik had de plot en wist hoe het verder zou gaan, maar ik stuitte op een weerstand. Ik zat in de redactiemodus.

Vorige week schreef ik dat ik heb besloten om versie 1 niet af te schrijven als versie 1. Na lang denken kreeg ik het idee dat doorgaan zonde van mijn tijd zou zijn. In plaats daarvan begon ik met redigeren en dat werd versie 2. Ik ben blij dat ik die keuze heb gemaakt, het bevalt me goed. Ik steun nu wat meer op mijn analytische kant, later krijgt de creatieve kant weer meer aandacht.

Ik heb de afgelopen week al negen hoofdstukken herschreven en ze zijn erg opgeknapt. Hier en daar heb ik een kleine wijziging in de plot verwerkt, maar vooral is het verhaal nu beter opgeschreven. Ik heb genadeloos geschrapt (en in mijn geval ook weer toegevoegd wat eraan ontbrak), woorden en zinnen geproefd en afgewogen, hele alinea’s verbeterd, dingen anders opgeschreven. Actiever taalgebruik, logischer van opbouw, herhalingen eruit. Ik krijg een veel beter gevoel over versie 2.

Nog vijf hoofdstukken redigeren en dan kan ik weer overschakelen. Creatief verder schrijven, maar wel met een goede eerste helft van het verhaal als steun en wetend welke personages waar moeten worden ingezet. Hoe die wezens van andere planeten er precies uit zien, van welke plaats uit het universum ze afkomstig zijn en op welk moment ik ze kan gebruiken.

Ik vond het citaat ‘Schrijf vrij van angst, redigeer genadeloos’ en zie dat tegenwoordig als een waarheid bij het schrijven. In het begin kan te veel kritiek al je pogingen om te beginnen met schrijven je in de kiem smoren, dan moet je nog niet redigeren, alleen maar creatief gaan schrijven. Het maakt niet uit hoe gek het lijkt, later komt het wel weer goed. Daarna heb je je analytische vermogen en kennis van de taal hard nodig om het precies zo te verwoorden als je in je dromen voor je zag.

Heerlijk als je ziet dat het lekker opknapt en er een goed verhaal komt te staan.

Voortgang van redactiewerk voor Schamel verbond.

Tegelijk met versie 2 van ‘Interplanetair, deel 1’, ben ik bezig aan de tweede redactieronde voor ‘De vergeten vloek deel 3, Schamel verbond’. Ook daar geldt dat je genadeloos moet zijn om het verhaal zo in het boek te krijgen dat alles klopt. Soms moet er iets geschrapt worden om het verhaal beter door te laten lopen. De zinnen moeten kloppen, voor sommige woorden wordt een synoniem gezocht, alles wordt nog eens grondig onder de loep gelegd.

Het gaat lekker. Ik ben heel blij met Natascha, de redactrice met wie ik dit samen doen kan. We hebben alweer een derde van het aantal hoofdstukken doorgenomen. Het verhaal komt er beter uit en wordt precies zoals ik het voor ogen had.

De komende weken weet ik wat ik kan doen: verder gaan met redigeren van Interplanetair en met de redactie van Schamel verbond.

Ik heb er zin in.

Johanna Lime

Verander het plan maar nooit het doel

30 januari 2020

Een zoektocht naar wijze woorden.

Een van de voordelen van internet en sociale media is, dat je soms van die wijsheden tegenkomt die je aan het denken zetten. Zo was ik op Pinterest op zoek naar citaten voor in mijn bullet journal. In 2020 begon ik namelijk aan alweer mijn derde bujo. Ik merkte dat het steeds een beetje op hetzelfde neerkomt. Als de jaaragenda staat, komen de maandagenda’s en de weekagenda’s erin. Een paar bladzijden waar wat afgevinkt kan worden, zoals gelezen boeken en bekeken films. Wat schema’s voor wedstrijden, een tabel voor het bijhouden van mijn blogs, maar dan heb je het bijna wel gehad. Ik wilde er toch af en toe ook wel weer een tekening of een citaat in kwijt. Gewoon als verluchtiging van de pagina’s, omdat het boekje met alleen maar agenda’s erin nooit helemaal vol komt. Ik houd ieder jaar een aantal lege bladzijden over. Ik zocht dus naar citaten en zag dat de meeste die ik op Pinterest ontdekte weer eens in het Engels waren. Dat is leuk voor Engelstaligen, maar ik wil wel Nederlands. Ik zocht verder en vond er ook een paar Nederlandse teksten tussen. Nu heb ik een aantal Engelse en Nederlandse ‘wijsheden’ op mijn harde schijf bewaard. Als ik er zin in krijg, zet ik er af en toe een in mijn bujo. Een tekening of sticker erbij en ik heb weer een bladzijde vol.

Plaatjes voor mijn blogs.

Later zocht ik onderwerpen voor mijn wekelijkse blogs. Daarvoor kon ik ook mooi inspiratie halen uit de opgeslagen plaatjes. Dus heb ik er een aantal uit het Engels vertaald en omdat dat in het Nederlands nou net niet lekker klonk, heb ik ze bewerkt op mijn manier. Ik gaf er een eigen draai aan. En nu heb ik in mijn digitale tekenprogramma zelf afbeeldingen met teksten gemaakt voor dit soort blogs.

Het schrijfproces.

Tijdens het redactiewerk voor De vergeten vloek deel 3 betrapte ik me erop dat ik steeds maar zat te wachten. Op de e-mail met het bestand dat nagekeken moest worden. Sommige dagen kwam er wel een hoofdstuk binnen, maar op andere dagen niet. Ik vond het eigenlijk maar niks dat ik zo aan het uistellen was, want dat redactiewerk was zo gepiept. Dus ik had nog wel een paar uur kunnen schrijven. Ik kreeg weer een enorme behoefte om verder te gaan met mijn volgende boek. Versie 1 was tijdens de NaNoWriMo van november 2019 tot op de helft af gekomen. Ik had het plan gevolgd en zou weer verder kunnen gaan.

Daar begon de twijfel. Zoals altijd gebeurt bij mij, vond mijn onderbewuste dat het niet goed was. Ik droomde er ’s nachts over dat er elementen aan ontbraken die er toch nog in moesten komen. Overdag pakte ik het eerste hoofdstuk op. Ik zat vanwege de redactie in de redigeermodus en het was goed te merken dat dit nog maar een eerste versie was. Dat kon veel beter opgeschreven worden!

Afijn, wat moest ik doen? Het hele plan overboord gooien en opnieuw beginnen?

Ik wist het niet, november was alweer een poosje geleden. Daarom ben ik eerst maar eens die veertien hoofdstukken die er al stonden door gaan lezen. Ik merkte dat alleen aan het begin veel te verbeteren was, de rest viel eigenlijk reuze mee, daar liep het lekker door. Toch gingen mijn logicadeel, mijn creatieve deel en mijn interne criticus ermee vanbinnen aan de haal. Hoe kon ik het verhaal nog beter maken? In een Interplanetaire ruimtestad zouden veel meer verschillende wezens moeten zijn. De hoofdpersoon zou daar toch op zijn minst een beschrijving van moeten geven. Hoe zagen ze eruit. Hoe was het leven in zo’n stad? En als ik het eens van het standpunt van de antagonist bekijken zou, wat dan? Wat zou hij doen om zijn zin te krijgen? Afijn, mijn fantasie ging op de loop en iedereen vanbinnen vond dat ik er hier en daar nog wel wat tussen moest voegen om het verhaal aan geloofwaardigheid te laten winnen. Ik kreeg goede ideeën om het verhaal beter te maken.

Op Facebook kreeg ik eens de raad om eerst het hele verhaal uit te gaan schrijven en daarna pas aan herschrijven te beginnen. Dan kon ik dat waarschijnlijk beter eerst gaan doen. Want, ja, dat was een goed advies. Of niet?

Nou, na veel wikken en wegen ben ik daarvan teruggekomen. Bij de twaalfde Saturnusmaan werkte dat wel goed. Maar bij de verhalen voor Zilverbron ging het niet zo. Vaak begon er een nieuwe versie als de vorige nog niet klaar was.

Daar heb ik nu ook weer voor gekozen. Met de aantekeningen die ik heb gemaakt, tijdens het lezen van versie 1, kan ik versie 2 al tot voorbij het midden herschrijven. Het initiële plan, het uitgewerkte plot, wordt tijdens het herschrijven aangepast. Of ik daarmee een organische schrijven word of een plotschrijver blijf? Ik weet het echt niet. Maar het is wel een beproefde manier voor Johanna Lime.

En als ik dan weer aangekomen zal zijn op het punt waar ik met versie 1 gebleven was, ga ik van daaruit verder. Dan is er al zoveel nieuws bijgekomen dat ik vast en zeker prachtige ideeën heb voor de rest van het verhaal, waarvan het plot trouwens ook al in grote lijnen vaststaat. Ik voel me hier veel beter bij, want dit zie ik helemaal voor me. Echt veel handiger dan verder schrijven aan iets wat ik niet meer helemaal zie zitten.

Dus ik ben ik begonnen met versie 2 van mijn volgende verhaal. Dit is mijn nieuwe plan. Aan het doel verandert niets, dat is nog steeds het schrijven van het eerste deel van Interplanetair. Mijn tweede trilogie bij Zilverbron.

Het is een hele klus om het begin zo te veranderen dat het verhaal beter loopt. Vooral bij het begin van een verhaal, waar je alle pionnen neer moet zetten, is het altijd moeilijk om goed te doseren. Maar ik ben deze week begonnen en vandaag was ik tot het midden van hoofdstuk 3 gekomen. Het herschrijven gaat langzamer dan gedacht, maar alles zit goed in elkaar. Ik hoef niet echt veel te veranderen aan het plot, slechts hier en daar een kleinigheid. Dat maakt een enorm verschil. Over het verhaal zoals het nu vorm krijgt, twijfel ik niet meer. Zo is het echt gegaan. Als zelfs mijn logische deel en mijn innerlijke criticus vinden dat het geloofwaardiger overkomt dan bij versie 1, zit het wel goed. Dan zullen de lezers het daar ook wel mee eens zijn. Ik krijg weer heel veel zin om dit verhaal helemaal neer te zetten zoals ik het voor me zie. Ook van dit gedeelte van mijn verbeeldingswereld wordt steeds meer onthuld. Corona Stella voegt zich bij Laskoro en Berinyi.

Kleine veranderingen kunnen een groot verschil maken

23 januari 2020

Sinds de hoofdredactie in november 2019 begon, hebben Natascha en ik regelmatig een hoofdstuk uit het manuscript van De vergeten vloek deel 3, Schamel verbond, doorgenomen. Ronde 1 van de hoofdredactie is klaar. We zijn alweer begonnen aan Ronde 2.

De maand van de creativiteit

Het is januari 2020 en de hele maand januari is volgens de website ‘Days of the Year’ de maand van de creativiteit. Zij schrijven: ‘Onderschat nooit de kracht van creativiteit in je leven. Op gebieden zoals verschillende vormen van media (waaronder ik het schrijven van verhalen schaar) staat creativiteit voorop. Het wordt nogal eens onderschat en dat is jammer.’

Nu weet ik ook dat de hersenhelft die ik voor het redactiewerk moet gebruiken niet dezelfde is als de hersenhelft die ik voor creativiteit het meest gebruik. Daarom heb ik er ook moeite mee om tegelijkertijd met de redactie van ‘Schamel verbond’ door te werken aan deel 1 van ‘Interplanetair’.

Bovendien betrap ik me erop dat ik zit te wachten op de e-mail die de redactrice opstuurt, terwijl ik in die tijd gewoon iets anders zou kunnen doen. Er is dus uitstelgedrag. Ik moet mezelf er nodig weer toe aanzetten om creatief bezig te gaan en om verder te schrijven aan mijn nieuwste manuscript.

Dan is daar nog het probleem van de wezens die in de ruimtestad rondlopen. Wie zijn dat nou precies? Hoe zien ze eruit? Wat doen ze daar en hoe krijgt de hoofdpersoon daarmee te maken? Ik ben eerst maar weer eens plaatjes voor personages gaan zoeken, voor bijfiguren.

Blijkbaar was een pas op de plaats in het midden van het verhaal ook even nodig, want sinds ik gisteren ook nog de sterrenkaart getekend heb waarmee ik de verschillende planeten uit het verhaal een concretere plek gegeven heb, krijg ik weer meer zin om verder te schrijven. Het was een beetje te vaag gebleven, ik moest de situatie duidelijker kunnen visualiseren voor mezelf. Nu komt het wel weer goed.

Kleine veranderingen kunnen een groot verschil maken

Waar ik erg gelukkig mee ben, is de geringe hoeveelheid wijzigingen die de redactrice onder mijn aandacht brengt. In het begin was ik heel verbaasd dat het er maar zo weinig waren. Maar een paar opmerkingen per hoofdstuk in de kantlijn, dat heb ik in het verleden weleens anders meegemaakt. Ik dacht dat het er wel meer zouden worden, want hele pagina’s zonder aanmerkingen, dat kon toch niet? Goed, soms waren er wat onnodige herhalingen waar het een en ander uit geschrapt kon worden en een paar alinea’s konden ook wel wat beter worden opgeschreven, maar over het geheel genomen was het niet zo veel. Een paar woorden die van plaats moesten wisselen in een zin, sommige die niet los maar vast geschreven moesten worden, of juist andersom, wel aanhalingstekens of niet, hoofdletters weghalen of juist neerzetten. Het viel me allemaal erg mee.

Ik begon me te realiseren dat ik sinds ons debuut al veel geleerd heb. Redigeren van de woorden en zinnen tijdens het schrijfproces gaat me steeds natuurlijker af. En dat heb ik te danken aan de redactrices die me bij de vorige boeken en bij deze hebben begeleid. Wat geweldig fijn is dat. Bedankt Cocky, Tamara en Natascha!

Toch zie ik nog steeds dat de redactie van een manuscript niet voor niets gedaan wordt. Kleine veranderingen in een tekst kunnen een groot verschil maken. Wanneer zinnen net iets anders worden neergezet, helpt dat bij begrijpend lezen, met de logica en met hoe natuurlijk de taal op de lezer overkomt. Het ritme loopt lekkerder, het lezen gaat vlotter.

Ik ben dan ook heel benieuwd naar de tweede redactieronde en wat die nog aan het verhaal verbeteren zal. Tijdens het lezen merk ik dat mijn bedoeling werkt. Het verhaal komt er zo te staan zoals ik het me voorgesteld had. De losse eindjes uit deel 1 en 2 komen bij elkaar, de trilogie wordt een mooi afgerond geheel. Het maakt me echt heel trots dat Dinie en ik dit toch maar samen voor elkaar gekregen hebben. Ons vierde boek al!

Vol verwachting kijk ik uit naar het moment waarop ik de trilogie in mijn handen kan houden.

Ik wil u vragen om samen met mij nog drie maanden geduld te hebben, voordat het derde deel van mijn trilogie ‘De vergeten vloek’ te koop zal zijn. Als alles volgens planning lukt, zal Schamel verbond op 25 april op de Elfia in Haarzuilens verschijnen.

Het aftellen begint bij de 3. Nog drie maanden, dan kan ik u het boek overhandigen. Natuurlijk signeer ik het graag. Wat een feest zal dat zijn wanneer de hele trilogie compleet is.

Groeten,

Johanna Lime