De eerste HSFCon in 2022, een verslag van Johanna Lime

18 mei 2022

Durf je stem te laten horen

Het begon op de Benluxcon, in 2019 in Ede, waar Pen Stewart sprak over het proces dat zij doorlopen had voordat haar Wintercode als boek was uitgekomen. Ik zat samen met haar in de manuscriptenwedstrijd van 2012 en had sindsdien ook best wel veel meegemaakt. Dus gaf ik aan dat ik een volgende keer ook wel een lezing wilde geven over hoe het mij vergaan was met het schrijven. Dat waardeerde men, want ik werd uitgenodigd om gast te zijn op de HSFCon. Natuurlijk wilde ik best twee lezingen geven… (ik had zoiets nog nooit eerder gedaan, dus op de Pippi Langkousmanier moest het me gaan lukken).

De aanhouder wint!

Op 14 en 15 november 2020 zou het gaan gebeuren, een echte HSFCon in Nederland. Hè? Was dat echt 2020? Ja, dat was toch echt zo. Het was corona die roet in het eten gooide waardoor die datum niet door kon gaan. Het enige dat lukte was dat er een kort verhaal van mij in het HSF tijdschrift terecht kwam. De humayesse.

20 en 21 november 2021 in het van der Valk hotel in Sneek zou het eindelijk moeten lukken om de HSFCon te organiseren. Ik had een kamer geboekt, maar ook weer geannuleerd. Het ging niet door, en ik heb er zelfs geen plaatje meer van kunnen vinden voor hierboven op de afbeelding.

Op 2 en 3 april 2022 zou het eindelijk kunnen… Het mondkapje had ik al opgestuurd gekregen. Maar toen ik het hotel wilde boeken, een beetje laat voor mijn doen, kon ik er niet terecht. Kwamen er zoveel mensen op af, dat alle kamers al vol zaten? Ik had net het Amicita Hotel in Sneek geboekt, toen ik hoorde dat het in dat weekend niet door kon gaan. Dus dat hotel heb ik ook weer geannuleerd.

De nieuwe datum werd 14 en 15 mei en nu kon het wel in het van der Valk Hotel in Sneek. Ik maakte er een lang weekend van en boekte een kamer bij het water, lekker een poosje ertussenuit. Gelukkig kon het nu echt doorgaan en bovendien hadden we er stralend weer bij.

13 mei 2022

Vanaf 14 uur kon ik in het hotel terecht, dus vertrok ik met dozen vol boeken en mijn voorbereide lezingen richting Sneek. Het was meer dan twee uur rijden, maar het was een mooie route. Onderweg zag ik verfbrem en prachtige natuur naast de rijkswegen, en water. Ik werd opnieuw verliefd op Nederland. En de hotelkamer was een prachtige ruime kamer met een heerlijk bed en een mooie badkamer. Lekker ruim, maar wel aan het einde van een lange gang. Was ik blij dat ik bij de ANWB een opvouwbare bolderkar gekocht had voor mijn boeken! Dat was een goede greep geweest. Ook op de Elfia heb ik hem al gebruikt. Het diner die avond was heerlijk, echt van der Valk. Goede kwaliteit.

14 mei 2022 De HSFCon begon.

Hoewel er heel veel op het programma stond, kon ik niet aan alles meedoen. Ik koos ervoor om afwisselend in zaal 2 en 3 te blijven.

Allereerst bracht ik mijn boeken naar zaal 1 waar de Boekenclub voor de afhandeling zou zorgen als er kopers op mijn boeken af kwamen. Cocky en Barry van Dijk van uitgeverij Zilverbron brachten mijn nieuwste boek Interplanetair Geestenpoort helemaal naar Sneek, omdat de drukker een dag later was en ik vrijdag natuurlijk al naar Friesland was gereden. Zodoende lagen er dus zeven titels van mij op deze HSFCon.

In zaal 3 begonnen we met de opening, door Paul. Hierna gaf Kim ten Tusscher een eregastspeech van 10 tot 11 uur. Ze vertelde over het schrijvers- en uitgeverslandschap in het Nederlandse taalgebied van 15 jaar geleden tot nu. Ze deelde haar hoogte- en dieptepunten en vertelde waarom we trots mogen zijn op hoever we met z’n allen zijn gekomen. Ik ben met haar van mening dat we langzaam aan het groeien zijn en hoop dat we snel nog verder kunnen ontwikkelen. De HSFCon vind ik daarom een fijn initiatief.

Om 11 uur bleef ik in zaal 3 voor een lezing van Saskia Appel. Hoe begin je met schrijven bleek voor mij als schrijver die elke dag wel bezig is een beetje achterhaald te zijn, maar voor beginnende schrijvers was het zeker de moeite waard. Ik leerde Saskia kennen, dat was voor mij een pluspunt.

Tijdens de lunch ging het even mis. Eigenlijk had ik me opgegeven voor een lunchpakket, maar omdat niemand mij verteld had dat ik dat boven bij de bar op moest halen, liep ik met Kim en Heidi mee naar het terras. Daar heb ik een heerlijke boeren omelet gegeten en kon ik een poosje van de zon genieten. Gelukkig kwam alles met het afrekenen later ook weer goed.

Na de lunch zaten o.a. Heidi, Peter en Clara (het zou zo een musical kunnen zijn) in een panel over Muziek en SF. En wat bleek? Heel veel muziek is eigenlijk sciencefiction! Dat was een leuke eyeopener.

Om 14 uur zat ik zelf in een panel met o.a. Kim en Roderick. Lijken SF en Fantasy wel echt zoveel op elkaar? Roderick had een paar definities opgezocht voor SF, maar veel SF is ook gewoon fantasy en sommige definities zijn misschien alweer wat achterhaald. Toch is het wel handig om een scheiding aan te brengen tussen magie en wetenschap, fantasy, sciencefiction en horror of magisch realisme, al zul je waarschijnlijk steeds meer crossovers gaan vinden. HSF combineren wordt door schrijvers vaak gedaan. Je schrijft nu eenmaal waar je zelf het liefste over schrijven wilt. Bij mij zit je dan al snel op een combinatie van fantasy en sciencefiction, vooral bij mijn romans. Met een kortverhaal zal ik misschien eerder bij een van de drie letters blijven.

Tussen 15 en 16 uur ben ik heen en weer gelopen om mijn laptop te halen want om 16.00 uur gaf ik zelf een lezing in zaal 3. Over autobiografisch schrijven. Ik was wat onzeker en heb mijn papieren erbij gehouden. In de zaal zaten vijf belangstellenden. Ze vonden het een goed verhaal, al ging ik misschien wat snel en moest ik nog wel even wennen aan een presentatie op een groot scherm. Helaas deed het geluid van mijn filmpje het niet, maar daar schenen de gasten geen last van te hebben. In ieder geval heeft een van hen zelfs mijn boek later nog gekocht, dus ik denk dat het wel goed zat. Een uitwerking van de lezing staat hier. https://boekenvanjohannalime.com/2022/05/18/lezing-autobiografisch-schrijven-op-hsfcon-2022/

Na mij kwam er een lezing over exoplaneten, dat vond ik echt heel interessant. Toch geeft die wetenschappelijke benadering mij weinig reden om met mijn verhalen de werkelijkheid op te zoeken. Op die manier verhalen te schrijven gaat vast niet lukken, de afstanden zijn te groot, de reizen te lang, de bewoonbare planeten zijn nog steeds niet goed te vinden. Dan wordt het verhaal erg saai. Een gasreus hier en een paar manen daar. Ik stel me dan liever voor dat er al veel planeten zijn waar een grote diversiteit aan wezens leeft en dat we in een paar weken van het ene volk naar het andere kunnen reizen. Maar ja, dat heeft er dan weer mee te maken dat ik graag mijn fantasie de vrije loop laat, natuurlijk.

Het diner ging goed, behalve dat ik dan nog wel een paar plastic muntjes moest gaan kopen bij de receptie. Ik vond het erg gezellig en lekker. Niet zo goed voor mijn fatsecret app, maar in dit weekend wilde ik liever geen calorieën tellen.

Peter Schaap zorgde met zijn gitaar na het diner voor een mooie afsluiting van de dag. Ik wist niet dat die man zulke erotische liedjes op zijn repertoire had staan. Niet zozeer over sciencefiction, meer over liefde of verdriet.

15 mei 2022 de tweede dag van de HSFCon

Bij het ontbijtbuffet, waar ik al vroeg zat omdat ik zenuwachtig was voor mijn lezing van 10 uur, trof ik Peter Schaap. Hij vertelde over de inspiratie die hij overal vandaan haalt voor zijn verhalen. Alles komt zomaar op hem af. Nu weet ik dat hij een organische schrijver is, net zoals Kim ten Tusscher trouwens. Ik ben meer een brainstormer en een planner en plotter, al krijg ik tijdens het schrijven soms ook wel intuïtieve ingevingen die mijn verhaal sturen. Peter had een leuk verhaal over zijn nieuwe boek Zam de Fikser. Ik had op de Elfia en op Made in Asia al heel wat boeken gekocht en heb me ingehouden. Zam koop ik later echt nog weleens. Eerst maar eens een stapeltje weg zien te lezen. Ik ontdekte op deze HSFCon wel weer dat ik echt een lezer ben van puur Nederlandse boeken van de laatste jaren.

Na de opening van de dag, was ik aan de beurt met mijn lezing over de spiegelende werelden van Sluimerend vuur en Smeulend venijn. Er zaten nu negen belangstellenden in de zaal. De lezing ging iets beter, ik nam er wat meer de tijd voor en doordat er steeds een filmpje tussen zat was het ook wat afwisselender dan de eerste. Wat ik verteld heb lees je hier. https://boekenvanjohannalime.com/2022/05/18/lezing-spiegelende-werelden-over-de-vergeten-vloek-op-hsfcon-2022/

Er kwamen goede vragen uit het publiek en Eddie was zo aardig om Ruimtestad te kopen. Ik ben benieuwd wat hij ervan vindt.

Om 11 uur begon de discussie over oude en nieuwe favorieten. Dit ging over favoriete boeken en films en er was een leuke discussie. Ik kijk de laatste tijd veel SF en fantasy series op Netflix, terwijl ik ook nog erg veel Dvd’s in de kast heb staan die ik vroeger samen met Dinie heb gekeken. Tegenwoordig ben ik blij dat ik films kan streamen en ik heb al goede SF series gevolgd op Netflix.

Voor de lunch had ik op zondag een heerlijk lunchpakket, nu ik wist hoe ik daar aan kon komen. Een volle doos met twee belegde broodjes, een krentenbol, drinken, twee repen en een heerlijke appel. Ik heb ervan genoten.

Om 13 uur zat ik in een panel in zaal 2. Dit ging over diversiteit in de verbeeldingsliteratuur. Iets waar we nog wel aan kunnen werken. Het beste is het natuurlijk wanneer de diversiteit zo natuurlijk mogelijk in het verhaal wordt opgenomen. Wat betreft de diversiteit op HSFCon, die kan ook nog wel wat gebruiken. Er waren daar tot onze verbijstering eigenlijk alleen maar blanke mensen, dus wat meer kleur zou niet gek zijn.

Het volgende panel bestond uit twee personen en ging over hoe je jouw verhaal onder de aandacht brengt. Dat is voor iedere schrijver nogal een persoonlijke keuze.

Om 15 uur begon het panel over politieke systemen in SFFH, wat weer erg interessant was.

Om 16 uur was er een lezing/muziekuurtje met Peter Schaap. Mooie muziek en nu zat er zelfs een lied bij over iemand die verliefd werd op een robot. Net wat voor mij. Er was ook een geheim dat door Peter werd gedeeld, over wat er in zijn volgende boek voor originele scènes zullen verschijnen. We kregen zelfs nog een mooi cadeautje mee. Dank je wel, Peter, voor de muziek!

Het was een geslaagd weekend.

Ik wil de organisatie van de HSFCon hartelijk bedanken. Het is voor herhaling vatbaar en natuurlijk kijk ik uit naar de Eurocon in 2024, waar dit allemaal naartoe moet leiden. Hopelijk is ons wereldje dan ook weer wat gegroeid en kunnen er veel meer schrijvers meedoen.

Ik hoop echt dat er volgend jaar weer een HSFCon komt en als jullie me nodig hebben doe ik graag weer mee aan panels of lezingen.

Dan ben ik van plan om ook eens naar andere zalen te gaan, zoals naar Sector 31 met Star Trek of naar de filmzaal, of dan ga ik eens proberen om een origami draak te vouwen, al was dat meer iets waar Dinie erg goed in was.

Ik bleef een nachtje langer slapen en ging op maandag 16 mei weer naar huis terug.

Aan degenen die dit nu hebben gemist. Houd de HSFCon in de gaten. In 2023 komt er vast weer een aan. Het is echt een goed idee voor een weekendje uit.

Groeten van Johanna Lime

Mijn nieuwste boek op HSFCon

4 mei 2022

HSFCon in Sneek

Het komt er eindelijk aan, na een paar keer opgeschoven te zijn vanwege de coronatijd. De HSFCon, waar ik twee lezingen ga geven en in twee panels meepraat.

Ook neem ik mijn boeken mee, die ik bij de boekenclub neer mag leggen die ze voor mijn zullen verkopen. Dat is mooi geregeld, dan kan ik meedoen aan allerlei leuke programma-onderdelen die er ook nog zijn.

Interplanetair 2 Geestenpoort komt op 12 mei uit.

Ik heb goed nieuws! Interplanetair 2 Geestenpoort komt precies voor het weekend van 14 en 15 mei uit. Ik kan dus behalve mijn andere titels ook dit nieuwste boek meenemen naar Sneek.

Houd mijn websites in de gaten want binnenkort komt de informatie van mijn nieuwste boek hier ook te staan.

Hier de poster van de HSFCon en alvast een puzzelstukje van de nieuwe cover van het boek.

Op Facebook ga ik de andere puzzelstukjes plaatsen tot het boek er aankomt.

Tot ziens op de conventie.

Een nieuw boekenseizoen breekt aan

22 april 2022

Elfia Haarzuilens

Met de Elfia in Haarzuilens start er een nieuw boekenseizoen. We mogen na een paar magere jaren vanwege de covid-19 pandemie eindelijk weer naar festivals. Zelfs de corona checkapp voor Nederland is eruit gehaald, er is nu alleen nog maar Internationaal. Niet dat we die hoeven laten zien bij kasteel De Haar. Gelukkig gaat het weer open, al blijft het oppassen voor het virus.

De uitgever staat met de vertrouwde pagodetenten niet langer vlak voor het kasteel. Ze moesten naar een andere plek verhuizen, twee keer zover bij de ingang vandaan. Ik hoop dat ik dat red met dat eind lopen, na al die tijd stilzitten. We staan in de Heroes Hall en dat zegt natuurlijk genoeg. Hier zijn de helden te vinden, de helden uit onze verhalen, de helden met hun nieuwe boeken.

Omdat ik de jaren hiervoor geen kans kreeg om mijn nieuwe boeken te presenteren op zo’n geweldig festival, voel ik me een beetje antiheld. Ik moet eigenlijk nog twee jaar inlopen. In 2020 kwam het derde deel van trilogie De vergeten vloek, Schamel verbond, uit. Dit was het afsluitende deel van drie boeken over Laskoro en Berinyi, deze serie was compleet. Hij heeft nog niet de weg gevonden naar alle belangstellenden die hem wilde hebben wanneer de trilogie klaar zou zijn. Ik hoop dus dat ze onze trilogie niet zijn vergeten.

In 2021 kwam het eerste boek van mijn volgende trilogie Interplanetair, Ruimtestad op de markt. Ook dat boek heeft nog niet veel kans gekregen op festivals. Ik hoop er dus echt op dat ik het komende weekend aardig wat boeken kan verkopen. Het zal leuk zijn om iedereen weer eens te zien. Ik ben ook erg benieuwd of er weer leuke cosplayers langs komen.

Graag tot het komende weekend, tot Elfia.

You never dream alone

CampNaNoWriMo april 2022

De stand van zaken met CampNaNoWriMo van april 2022 is, dat ik mijn project eigenlijk al af heb. Versie 3 is “drafted”, zoals dat daar genoemd wordt. Ik heb Interplanetair boek 3 Schakelmagie herschreven, voor de tweede keer nadat ik de eerste versie af had. Eigenlijk denk ik dat het manuscript nu goed genoeg is om op te sturen naar de uitgever, maar als mijn proeflezer nog wat van zich laat horen, wil ik versie 4 nog maken.

Nadat het manuscript voor Schakelmagie af was, heb ik tijdens deze CampNaNoWriMo de twee verhalen nog geredigeerd die aan de Harland Awards op Hebban mee hadden gedaan in 2021. Aan de hand van de commentaren van lezers, voor zover die bruikbaar waren en ik het eens was met hun kritieken, zijn ze verbeterd. Intussen heb ik de lay-out voor e-books op Smashwords er ook al in verwerkt. Binnenkort ga ik ze publiceren, dat worden dan kortverhaal of e-book nummer 46 en 47NL.

Dit is de stand van zaken van vandaag, en van 23 en 24 april, want die heb ik er maar vast bij gezet. Nog een goede week en dan is de CampNaNoWriMo weer voorbij. Niet dat het erg is, want de routine zit er bij mij ook zonder NaNoWriMo de laatste jaren goed in. Eigenlijk sinds ik een schrijfroutine tacker heb gemaakt, een Excel bestand waarin ik elke dag bijhoud waaraan ik heb geschreven. Net als de planning die ik jaarlijks maak, werkt dat goed voor mij.

Omdat ik nu in de jury zit van Waterloper heb ik deze maand niet gebruikt om drie korte verhalen te schrijven voor de themawedstrijd. Ik wacht gewoon de manuscripten af die ik als jurylid moet gaan lezen. Dat is iets nieuws, dus daar zal ik aan moeten wennen. Ik ben ook heel nieuwsgierig naar wat er ingestuurd gaat worden in de maand mei.

Verhalen bouwen in de zomer

Vanaf mei begint het echt, dan moet ik voor de volgende serie boeken flink gaan brainstormen. Wereldbouw, personages bedenken, vragen beantwoorden van storytelling en van de twaalf archetypen uit verhalen, conflicten bedenken en alvast plotten.

Ik heb de contracten voor de volgende zeven boeken binnen. Zes ervan worden een epische serie die zich afspeelt op zes planeten, met een belangrijk centrum in de ruimte. Om het behapbaar te houden wil ik eigenlijk drie tweeluiken maken, maar voor de hele serie heb ik ook een overkoepelend plot nodig.

Als het me lukt wil ik gaan proberen om mijn nieuwe hoofdpersonen allemaal te tekenen.

Het zullen diverse wezens zijn, dat makt het interessant. Hoe ze te maken krijgen met de magiërs uit de Magische Alliantie, is een probleem dat ik nog op moet zien te lossen.

Ik weet in ieder geval dat de nieuwe serie zich weer een generatie (of wat) later af moet spelen dan trilogie Interplanetair. Hoewel het mogelijk moet zijn om de zes magiërs uit Schakelmagie er nog wel in te houden, al zullen ze niet de hoofdrol krijgen.

Deze zomer zal voor mij dus minder schrijven worden, ik moet me richten op wereldbouw en alles wat daarbij komt kijken.

Ik krijg er steeds meer zin in. Misschien dat ik af en toe een inkijkje kan geven, als het niet te veel spoilers bevat.

Groeten van Johanna Lime

De hoofdredactie van Geestenpoort is klaar

8 april 2022

Vandaag, 8 april 2022, hebben Tamara Geraeds en ik de laatste hand gelegd aan de hoofdredactie van Interplanetair boek 2 Geestenpoort. Het manuscript kan terug naar de uitgever die ervoor gaat zorgen dat het boek kan worden uitgegeven. Ik hou jullie op de hoogte wanneer het komt, in 2022.

Het creatieve proces

Iedereen die iets creatiefs doet kent het waarschijnlijk.
Je hebt een geweldig plan, een super goed idee en gaat vol enthousiasme aan de slag.
Maar om het precies en in details goed uit te werken is best lastig.
Soms slaat de twijfel toe en vind je het maar niks, je interne criticus heeft commentaar.
Je zit in de put en denkt dat je het (niet meer) kunt.
Dan krijg je een opleving en komen er nieuwe ideeën bij.
Het wordt weer geweldig.
En uiteindelijk is het product van je creativiteit er dan.

In mijn geval dit tweede boek van trilogie Interplanetair.
Ik ben alweer bezig aan boek 3 en daar gaat het net zo.
Intussen weet ik dat het op deze manier werkt en kan ik erop vertrouwen dat alles uiteindelijk wel goed zal komen. Zoals met veel dingen in het leven.

Mijn CampNaNoWriMo van april 2022 gaat gestaag vooruit. Elke dag redigeer ik een hoofdstuk. Ik ben bezig aan de derde versie van het manuscript voor Interplanetair boek 3 Schakelmagie. Versie 3 wordt net iets anders dan versie 2, het wordt zo langzamerhand steeds beter, logischer, duidelijker.

Heerlijk als je je werk door redactie of zelf redigeren op ziet knappen.

Groeten van Johanna Lime

Watermonsters op afstand houden

25 maart 2022

Een oude tekening van mij met Oost-Indische inkt en chloorwater voor LO cursus tekenen, ergens van voor de tijd dat ik met Dinie samen ging wonen, ik vermoed zo’n 40 jaar geleden gemaakt. Dinie en ik volgden allebei tekencursussen bij de LOI.

De watermonsters dringen zich aan

Ergens vanuit de verte hoor ik ze wel… O, ja… De watermonsters komen steeds dichterbij, ze willen hun plaats in mijn verbeeldingswereld innemen. Ze willen een nieuw verhaal….

Ik doe net alsof ik ze niet hoor, alsof ik er nog geen erg in heb dat die onderwaterwereld met zijn conflicten als een vloedgolf op mijn strand af raast…. Op de vele eilandjes van Swanase.

Maar hoe lang houd ik dit nog vol? De monsters worden steeds minder vaag, ze komen steeds dichterbij. Steeds als ik net een glimp van hen zie, verdwijnen ze weer onderwater.

‘Ja, goed, ik zie jullie wel in de verte, ik hoor de signalen die jullie me zenden. Maar eerst heb ik ander werk. Ik ga heus wel beginnen aan dat grote verhaal dat zes boeken zal beslaan. Mag het in de zomer? Als het derde boek van Interplanetair naar de uitgever is gestuurd?’

Ik hoor een gerommel uit de diepte. Ze morren en sturen alvast golven met schuimkoppen naar mijn strand.

Ik weet dat het ingenomen worden zal… de komende zomer. Dan ga ik echt helemaal los, dan verwelkom ik elke geste, ieder idee voor een grandioze serie…

Tenminste, dat is wat ik stiekem hoop… dat mijn verhalen steeds beter zullen worden.

Ik doe mijn best. Ik ben hard aan het studeren en nadat mijn huidige projecten afgerond zullen zijn, hoop ik helemaal los te gaan. Lekker, nieuwe werelden verzinnen, met nieuwe personages. Nieuw geleerde schrijfelementen toe gaan passen in een nieuwe serie boeken.

Ik heb er ongelooflijk veel zin in!

Maar even geduld, wat eerst komt moet eerst af!

Wat wil ik per se eerst afkrijgen?

Hoe is de stand van zaken nu?

Redactie van Interplanetair boek 2 Geestenpoort

Het manuscript zal nog een paar weken heen en weer gestuurd worden tussen de redactrice en mijzelf. We streven ronde 2 van de hoofdredactie op 8 april af te hebben.

Inmiddels zijn we in hoofdstuk 9 bezig van de 25. In hoofdstuk 6 moest er in ronde 1 een heel stuk tekst ingekort worden, terwijl er nu in hoofdstuk 9 een pagina extra bijgeschreven is. Het redactieproces brengt soms dus onverwachte veranderingen met zich mee. Dit komt het verhaal ten goede, dus juich ik het alleen maar toe. Geestenpoort wordt geweldig!

Kort verhaal

Ik ben al een poosje bezig met het schrijven van een nieuw kort verhaal. Dat vlotte niet zo best. Maar gisteren ging het ineens weer en schreef ik er zomaar achthonderd woorden bij. Als ik uitga van een planning tot 1 mei, krijg ik hem vast wel af.

Proeflezers

Naast de redactie van Geestenpoort ben ik zelf ook een soort van redactrice voor Marco. Hij doet net als ik mee aan de manuscriptenwedstrijd van Zilverspoor en ik ben zijn manuscript aan het proeflezen, wat eigenlijk meer inhoudt dat ik zijn werk redigeer. Hij leest dan weer Het geheim van Shiloh voor mij en daardoor ben ik nu dus bezig aan Versie 4 van dit manuscript, want als ik de hoofdstukken terug heb, ga ik mijn eigen werk weer redigeren. Een goede samenwerking, vind ik.

Verder ben ik met net zo’n samenwerking begonnen met Gaby Raaijmakers, maar dan voor haar nieuwste boek dat in 2022 uit moet gaan komen en mijn manuscript van Interplanetair 3 Schakelmagie. Het is geweldig leuk om te zien dat we elkaar op deze manier als schrijvers kunnen verder helpen met ons werk.

Magie is iets wat je zelf maakt

Ik raak er steeds meer van overtuigd dat dit waarheid is. Voordat de watermonsters komen, ga ik nog eens goed nalezen welke magische aspecten uit mijn vorige verhalen ik als bouwstenen kan gebruiken om mijn werk verder uit te breiden. Heerlijk bezig zijn als kunstenaar, mijn eigen wereld scheppen.

Daar kom ik nu op omdat ik in de tussentijd ook nog studeer. Ik bestudeerde eerder al het boek ‘Storytelling in 12 stappen’ van Mieke Bouma, waarin zij de mythe uitlegt die ten grondslag ligt aan alle verhalen, zoals Joseph Campbell die onderzocht. Van dat model ga ik vast en zeker gebruik maken, al zal ik het op mijn manier doen.

Ik ben nu het volgende boek van haar aan het bestuderen: ‘De 12 oerkarakters van storytelling’ en die kan ik mooi gebruiken voor de protagonist, de antagonist en de conflicten in mijn verhalen. Ik maak er handige vragenlijsten bij die ik kan gebruiken bij het bouwen van de serie van zes verhalen, waaraan ik na trilogie Interplanetair ga werken.

Die studie in verband met schrijven is een van de redenen waarom ik de watermonsters nog op afstand probeer te houden. Eerst wil ik alle twaalf archetypes en hun basisplots kennen voordat ik hun definitie vorm ga ontwerpen en uit ga zoeken voor welk plot ik ze in ga zetten.

CampNaNoWriMo in april 2022

Voor CampNaNoWriMo heb ik dit jaar geen project voor korte verhalen, al schrijf ik die waarschijnlijk toch nog wel. Ik heb besloten om Versie 3 te gaan schrijven van Interplanetair boek 3 Schakelmagie, zodat ik dat manuscript in ieder geval op tijd naar Zilverbron kan sturen en plaats kan maken voor de serie die daarna volgt: Magische Alliantie. Zoals ik vorige keer schreef, heb ik de contracten ervoor en kan ik tot 2030 vooruit. Heerlijk! Ik hoop dat alles lukt. In ieder geval zal het niet aan mijn motivatie liggen, ik heb er enorm veel zin in.

Met welke projecten zijn jullie bezig, op korte en lange termijn?

Groeten van Johanna Lime

Samenwerking

18 maart 2022

Redactieronde 2
Er wordt soms gezegd dat schrijven een eenzaam vak is, omdat je het helemaal alleen moet doen. Sinds ik niet langer samen met Dinie kan schrijven, is dat meestal waar. Toch ervaar ik dat nu anders. Mijn volgende boek, Interplanetair 2 Geestenpoort, ondergaat nu al een paar maanden een gedegen redactie van Tamara Geraeds. Iedere dag werk ik met haar samen aan een aantal pagina’s van het manuscript. In ronde 1 namen we het verhaal samen door en keken we of de opbouw goed was, in ronde 2 letten we meer op de spanningsboog en zetten we alle puntjes op de i. Samen werken we eraan om het verhaal zo goed mogelijk in te leveren bij de uitgever, waarna het boek kan worden opgemaakt en naar de drukker zal gaan. De laatste maanden werk ik dus samen met Tamara aan de totstandkoming van mijn volgende boek uit trilogie Interplanetair. Het duurt nog even voordat het helemaal klaar zal zijn, dus graag nog wat geduld.
 
Proeflezen
Samenwerking ervaar ik ook doordat ik pasgeleden ben begonnen om voor Marco te proeflezen. Ik heb Marco ontmoet bij de Bootcamp die wij volgen voor de manuscriptenwedstrijd van Zilverspoor. Daar hopen we allebei een manuscript voor in te kunnen sturen. Ik heb met hem afgesproken dat ik zijn werk op spelling na zal kijken, maar eigenlijk viel dat reuze mee en ben ik nu gewoon voor hem aan het proeflezen. Ik geef hem feedback op zijn werk. Gewoon, om hem verder te kunnen helpen als beginnend schrijver.
Het leuke hiervan is, dat dit heeft geleid tot een samenwerking die twee kanten op gaat. Ik heb Marco namelijk gevraagd of hij mijn manuscript voor mij wil proeflezen, omdat ik wat onzeker ben over hoe lezers zullen reageren op bepaalde aspecten van mijn verhaal. Hij wil dat voor mij doen! Dat vind ik echt geweldig fijn.
Zo helpen we elkaar en staan we er als schrijvers dus niet langer helemaal alleen voor. Een samenwerking waarmee we elkaar verder helpen is echt helemaal te gek. Ik word hier heel erg blij van.
 

Zeven nieuwe contracten

Waar ik ook een geweldige oppepper van krijg, is dat de uitgever mij zeven nieuwe contracten gaf. Ik had al eens met Cocky gesproken over mijn plannen om na trilogie Interplanetair nog een serie van zes boeken te schrijven, over de zes planeten die aan het eind van de trilogie samenwerken in de Galactische Vereniging van Planeten. Het plan is om voor iedere planeet een nieuw verhaal te bedenken, maar dat de zes verhalen ook overkoepeld worden door een groter plot. Bovendien heb ik nog steeds de drang om de voorloper op al mijn boeken te gaan schrijven, met het verhaal waarin naar voren komt hoe mensen van de aarde op de godenplaneet Eibor Risoklany terecht zijn gekomen.

Cocky verraste me op de Zilverdag van 12 maart 2022 met zeven nieuwe contracten. Het vertrouwen in mijn werk dat hieruit blijkt, gaf me echt een geweldige kick. De ideeën voor de verhalen kwamen alweer naar boven bruisen. Binnenkort ga ik echt van start met brainstormen voor al deze boeken.

Ik kan nog zeker tien jaar vooruit als schrijver. Heerlijk dat ik nu alvast uit kan kijken naar een toekomst waarbij ik ieder jaar een nieuw boek uit kan brengen, met een verhaal dat zich afspeelt in mijn verbeeldingswereld. Een wereld die door Dinie en mij samen is bedacht en die zich als het heelal steeds verder uitbreidt.

Schrijven

Mijn leven bestaat tegenwoordig voor een groot deel uit schrijven en ik ben er gelukkig mee. Schrijven is zo natuurlijk geworden, dat een dag niet schrijven me zenuwachtig maakt. Ik vind het prachtig om helemaal weg te kunnen duiken in projecten die mijn passie hebben.

Om samen te werken met een uitgever, redactrice, goede schrijfvriend of welk maatje dan ook, vraagt om durf. Ik moest leren om me open te stellen voor die samenwerking. Om me soms afhankelijk van anderen op te stellen, zoals nu met mijn redactiewerk.

Uit ervaring heb ik inmiddels geleerd dat de redactrices meestal gelijk hebben, hun beslissingen over mijn teksten zorgen ervoor dat mijn boeken beter worden. Daar ben ik nog steeds kritisch op maar uiteindelijk zie ik in dat ik niet alles alleen kan doen. Als schrijver ben je zo in beslag genomen door je verhaal dat je te weinig afstand kunt nemen om voor de hand liggende fouten op te merken. Die worden er gelukkig uitgehaald bij de redactie.

Om samen te werken heb je vertrouwen nodig. Dat vertrouwen heb ik in uitgeverij Zilverspoor/Zilverbron. Op de Zilverdag blijkt altijd dat ik deel mag uitmaken van een groep auteurs in de fantastiek die de juiste instelling heeft. Wij trekken als een hechte familie samen op en hebben belangstelling voor elkaars werk. We helpen elkaar verder, met workshops en met een open houding naar elkaar. Op beurzen staan we er niet alleen voor onze eigen boeken, maar ook voor die van anderen. We denken mee met lezers die een bepaald verhaal zoeken en sturen ze vaak door naar collega-auteurs, wanneer we weten dat die daarover geschreven hebben.

In een klimaat waarbij er soms verschillende barricades opgeworpen worden om de fantastiek in Nederland en België te beperken in zijn groei, ben ik trots op doorzetters zoals Zilverspoor/Zilverbron. Kijk maar eens hoeveel boeken zij al uitgegeven hebben. We timmeren aan de weg en we groeien nog steeds.

Ik heb hoop voor de toekomst en met de contracten die ik nu gekregen heb, hoop ik vooral dat ik de energie en inspiratie vast kan houden om het doel te bereiken en in 2030 al die boeken uitgebracht te hebben. Het komt door mijn liefde voor verhalen in het fantastische genre dat ik gemotiveerd ben om dit vol te willen houden.

Ik hoop ook dat ons genre zal groeien en dat steeds meer lezers in zullen zien dat er in de fantastiek prachtige verhalen te vinden zijn die het leven verrijken. We hebben ze hard nodig om wat lucht te krijgen in de veelal deprimerende en benauwende werkelijkheid van alledag.

Groeten van Johanna Lime

Voorjaar 2022 Beurskalender en Takenlijst

3 maart 2022

Stevenen we met een raketvaart op een dystopie af?

Vandaag weer eens een blog, nadat ik er vorige week totaal niet aan toe kwam. Ik maak me vreselijke zorgen om de oorlog in Oekraïne en de toestand in de wereld. Dacht ik eerst nog dat we nu eindelijk de problemen met het klimaat aan gingen pakken, zodat we onze leefwereld konden behouden voor onze toekomst, nu ligt alles overhoop. Hebben we straks nog wel een klimaat? Of houdt ons bestaan hier op? Wordt de aarde vernietigd door een krankzinnige dictator en zijn vrienden?

Al die slachtoffers, al die vluchtelingen en ontheemden. Het is verschrikkelijk om dat wat er nu met Europa gebeurt te zien in het nieuws. Ik moet echt opletten om niet al het nieuws te volgen en afstand nemen, anders kom ik niet verder met mijn leven. Wat een ellende. Waarom moet alles altijd kapot gemaakt worden? Dreigen met kernwapens, om je zin door te drijven. Iedereen voorliegen en bedriegen, je eigen volk naar het slagveld sturen om voor jou te sterven. Ik voel me zo machteloos. Heeft de realiteit de engst mogelijke fantasy nu ingehaald?

Stevenen we met de aarde op een gruwelijke dystopie af?

Wat kan ik hier nu als SFF schrijver nog tegen doen? Het is niet dat mijn boeken, waarin het belang van samenwerken een groot thema is, gelezen zullen worden door de personen die dat het hardst kunnen gebruiken. Zo veel lezers heb ik niet. Wat kan ik nu nog voor bijdrage leveren aan een betere wereld waar respectvol met mensen wordt omgegaan?

Ik weet het niet meer en wacht angstig af hoe dit verder gaat. Hopelijk komt er snel een goede oplossing voor dit vreselijk dreigende en desastreuse conflict.

Beurzen in het voorjaar

Laat ik proberen om in leven te blijven, te blijven bewegen en te doen. Wat moet je anders om de angst te overwinnen? Daarom heb ik me, met vele andere schrijvers van de uitgeverij, opgegeven voor alle mogelijke beurzen die er nu eindelijk weer aan komen.

Ik hoop dat ze door kunnen gaan, want na de vorige jaren met de covid-19 pandemie hebben we ontmoetingen met lezers weer hard nodig.

Bovenaan staat dan ook een lijstje van de evenementen en beurzen die er dit voorjaar komen.

26 en 27 maart Dutch Comic Con in Utrecht

2 en 3 april FACTS in Gent

23 en 24 april Elfia in Haarzuilens

30 april en 1 mei Made in Asia te Gorinchem

14 en 15 mei HSFCon in Sneek

21 en 22 mei Fantasy Fest in Rijswijk

Het was niet mogelijk om aan alle evenementen en beurzen mee te doen, maar vanaf de Elfia is het mogelijk dat ik jullie daar ontmoeten kan. Ik hoop dat alles door kan gaan en dat ik boeken kan verkopen, praatjes kan maken met lezers en eindelijk mijn lezingen kan geven op HSFCon, waar ik nu al sinds november 2021 op wacht.

Interplanetair 2 Geestenpoort

Eerst maar een kop koffie en even een pauze om te bezinnen over wat ik verder wil.

Tijdens de derde Bootcamp voor de manuscriptenwedstrijd van Zilverspoor, hoorde ik dat het er waarschijnlijk niet van zal komen dat mijn tweede boek van trilogie Interplanetair er zal zijn op de Elfia van Haarzuilens. Alles zit tegen. De redactie was later dan gepland en de drukker heeft veel moeite om aan papier te komen. Helaas zullen jullie het dan nog steeds met mijn andere boeken moeten doen. Schimmenschuw, trilogie De Vergeten Vloek en boek 1 van trilogie Interplanetair, Ruimtestad. Hopelijk kan in mei mijn volgende boek dan wel worden gedrukt, zodat ik die op de HSFCon mee kan brengen.

Mijn planning en takenlijst

Nog steeds zit ik in de fase waarin ik twijfel en die wordt er door de huidige situatie in de wereld niet beter op. Het komt waarschijnlijk ook doordat de verhalen waaraan ik de laatste maanden heb gewerkt in een stadium zitten dat ze zijn afgerond. Interplanetair 2 Geestenpoort krijgt nog een tweede hoofdredactieronde en daarna krijg ik het manuscript alleen nog te zien in de zetversie, om na te kijken. Het wedstrijdmanuscript met Het geheim van Shiloh is voor zover ik het nu kan beoordelen klaar om opgestuurd te worden naar Zilverspoor. Het manuscript voor het derde boek van Interplanetair, deel 3 Schakelmagie heb ik al herschreven en ik ben van plan om er tijdens de CampNaNoWriMo nog een herschrijfversie van te maken. Maar dat verhaal klopt volgens mij ook al zo goed dat ik denk er niet echt heel veel meer aan te hoeven doen. Na de derde ronde kan hij ook naar de uitgever toe.

Het mooie hiervan is dat ik merk dat mijn verhalen eerder af zijn dan voorheen. Ik plot ze iets beter en na het schrijven vergen ze minder keren herschrijven. Ook de redactie valt me veelal erg mee, wat betekent dat ik als schrijver ben gegroeid.

Dus wat kan ik nu gaan doen?

Allereerst wil ik nieuwe korte verhalen schrijven en de twee verhalen van de Harland Awards van 2021 zo verbeteren en opmaken dat ze weer als e-book op Smashwords kunnen worden uitgegeven. Smashwords gaat trouwens fuseren met Draft2Digital waardoor het een groter bedrijf wordt met meer mogelijkheden in de toekomst. Ik houd mijn vingers gekruist!

Wat mijn plannen zijn nadat mijn manuscripten en korte verhalen echt af zullen zijn

Ik zit nu duidelijk in een redactiemodus, dat maakt nieuwe korte verhalen schrijven lastiger. Toch ga ik een poging wagen.

Maar als die klaar zijn ben ik de rest van 2022 zoet met het verzinnen van nieuwe onderdelen van de wereldbouw van mijn verbeeldingswereld. Ik ben van plan om een serie van zes boeken te schrijven in een gedeelte van het universum dat tijdens het schrijven van mijn vorige boeken is uitgebreid. Ik wil een paar studieboeken over schrijven gaan gebruiken om vragen over die serie te beantwoorden en uit te werken. Verder moet ik nieuwe protagonisten en antagonisten gaan ontwerpen, met nieuwe conflicten komen en nieuwe technieken en magie bedenken. Het enige dat ik nu weet is dat de verhalen zich af gaan spelen op Swanase, Kilama UZ54, In het koninkrijk Laskoro, in het koninkrijk Berinyi, op Calliope en op Kwerpardië. De tijd springt weer zo’n 25 of meer jaren vooruit in de toekomst en de overkoepelende titel wordt Magische Alliantie.

Ik wil de personages uit gaan tekenen omdat ze er anders dan mensen uit zullen zien. Er is nog veel te brainstormen voordat ik zover zal zijn. Wat ik nu wel wil doen is alle zes de delen van tevoren plotten, de spanningsbogen uittekenen en een overkoepelend plot en spanningsboog maken voor de hele serie. Er is dus veel voorwerk te doen waarvoor ik mijn creativiteit aan zal moeten spreken en bovendien heb ik veel onderzoek nodig. Voorlopig dus waarschijnlijk geen manuscripten, tenzij dat ene boek dat ook nog altijd geschreven wil worden zich te veel op gaat dringen en ik me laat overhalen om eerst daaraan te gaan werken.

Wat doen jullie om niet verlamd te raken door de gebeurtenissen in de wereld?

Groeten van Johanna Lime

Redactieronde 1 klaar; nu chaos in mijn hoofd

17 februari 2022

Het laatste nieuws

De eerste ronde van de hoofdredactie van Interplanetair boek 2 Geestenpoort is klaar.

De tweede ronde van de hoofdredactie begint op 7 maart. Wanneer het boek er dan zal zijn? Ik ga duimen dat ik het jullie op de Elfia in Haarzuilens op 23 en 24 april kan verkopen. Lukt dat niet, dan neem ik het mee naar de HSFCon van 14 en 15 mei in Sneek.

De hele trilogie Interplanetair zal volgens de planning in 2023 af moeten zijn. Ik ben nu aan boek 3 bezig met het herschrijven en redigeren van de eerste versie. Er zullen dan vermoedelijk nog een paar herschrijfrondes volgen voordat ik het voor september 2022 naar Zilverbron stuur.

Wil je boeken bij mij kopen, stuur me dan een e-mail. Het e-mailadres vind je bij contact.

Ik signeer de boeken en doe er een boekenlegger bij.

Chaos in mijn hoofd.

Wat is het altijd weer een slepend proces, zo’n redactie van een boek. Het maakt me heel onzeker. Niet alleen omdat ik weet dat een redactrice mijn werk beoordeelt en ik steeds weer af moet wachten wat er vandaag weer gevonden zal zijn dat niet goed is aan mijn tekst. Dat is nooit zo erg als ik vrees, de wijzigingen die ik aan moet brengen vallen reuze mee en ik zie dat ze het manuscript verbeteren. Waarom maak ik e er dan zo druk om? Het is gewoon een fase die erbij hoort als je een boek uit wilt brengen.

Ik vermoed dat het te maken heeft met de afhankelijkheid van een ander en het wachten op de e-mail wat ik vervelend vind. Het niet weten hoe laat het er zal zijn en dan eraan gaan werken en zorgen dat het klaar komt. Want zo ben ik wel, direct aanpakken zodra het kan dat is het maar achter de rug. Ik ben ook ongeduldig en vind dat de hoeveelheid pagina’s per dag heel weinig is, al begrijp ik dat het zo bij een redactie werkt. Een redactrice kan ook maar een bepaalde hoeveelheid aan, heeft nog wel meer te doen dan alleen mijn verhaal te redigeren.

Afgelopen maandag was redactieronde 1 van de twee rondes hoofdredactie klaar. Ik wilde eigenlijk direct door met ronde 2, om ervoor te zorgen dat het boek er over niet al te lange tijd zou komen. Maar in de e-mail stond dat redactieronde 2 op 7 maart begint. Ik was daar niet op voorbereid en het houdt in dat ik een paar weken lang niets verder kom met de redactie van Geestenpoort. Daardoor was ik nogal uit het veld geslagen. De leeuwen en beren zaten weer op de weg. Als de volgende ronde weer langer dan een maand gaat duren, halen we Elfia dan wel? Komt het boek dan nog op tijd?

Ik had een paar dagen nodig om dit te verwerken. Tijdens redactieronde 1 had ik, in de tijd dat ik moest wachten totdat het redactiewerk binnenkwam, hard doorgewerkt aan herschrijfronde 2 en 3 van Het geheim van Shiloh voor de manuscriptenwedstrijd van Zilverspoor. Ik ben nu begonnen aan herschrijfronde 2 voor Interplanetair 3 Schakelmagie. Hoofdstuk 9 van de 25 is weer af.

Op redactieronde 2 voor Geestenpoort moet ik wachten tot 7 maart, dus wat nu te doen?

Het was chaos in mijn hoofd, in plaats van drie hoofdstukken per dag kreeg ik er nog maar een geredigeerd. De twijfel waarvoor ik dit alles doe en of ik niet beter kan stoppen met schrijven sloeg weer toe. Had ik hier nog wel zin in? Mijn boeken worden toch door niemand ooit gelezen. Afijn, ik haalde mezelf weer onderuit. Ik moet dus nodig weer eens werken aan mijn zelfvertrouwen en nieuwe motivatie vinden. Want hoe negatief ik soms ook over mezelf denk, ik kan echt niet meer zonder schrijven. In het ergste geval ga ik terug naar af en ga ik het weer alleen voor mezelf doen, net als in de tijd dat ik met Dinie samen dagboeken schreef van onze personages. Daar hebben we veel plezier aan beleefd en het was goed genoeg.

Hoe kan het dat andere schrijvers die ik op Facebook langs zie komen hun zaken zo goed op orde hebben? Dat ze zo zelfverzekerd over komen en zo ingenomen zijn met zichzelf? Terwijl ik me altijd weer afvraag of ik wel goed genoeg ben en er wel bij mag horen in het genrewereldje.

Genoeg getwijfeld, ik heb mijn plan weer klaar. De rest van februari ga ik besteden aan Versie 2 van Interplanetair 3 Schakelmagie. Een verhaal waarin weer veel gebeurt. Ik vind het zelf in ieder geval een mooi verhaal, dat het waard is om de wereld in te gaan.

En dan?

Daar heb ik ook al plannen voor. Zo nieuw is het niet, het stond allang in mijn plannen voor 2022, het is gewoon waarvan ik droom. Na Interplanetair wil ik minstens nog zes romans gaan schrijven, maar wie de hoofdpersonages zijn daar zit ik nog over te denken. Het zullen in ieder geval geen bekende wezens zijn. In Ruimtestad had ik al verschillende andere wezens bedacht die in mijn verbeeldingswereld terecht gekomen zijn in trilogie Interplanetair. Ik wilde die nog altijd eens helemaal uit gaan tekenen. En dat is wat ik eerst ga doen.

Tekenen en brainstormen voor zes nieuwe verhalen, het overkoepelende geheel en de zes afzonderlijke verhalen voor een nieuwe serie plotten.

Dus zodra ik klaar ben met herschrijven, ga ik me vooral richten op creativiteit. Op het bedenken van wezens van zes planeten die op de een of andere manier te maken krijgen met een overkoepelende organisatie en dan een belangrijke bijdrage leveren aan de magie in de wereld.

Ik mis het tekenen dat ik een aantal jaren geleden naast het schrijven deed. Zoals deze onderstaande tekeningen die ik toen maakte.

Ik wil daar graag weer mee doorgaan, heb er de goede programma’s voor en het is zo zonde dat ik die haast niet meer gebruik.

De chaos is weg. Ik heb weer een doel voor ogen. Een doel waarover ik zelf de controle houd.

Na Interplanetair duik ik onder in mijn eigen verbeeldingswereld en hopelijk komt er dan een nog mooiere serie boeken uit, na verloop van tijd.

Wat doen jullie als je onzeker wordt en de chaos de overhand dreigt te krijgen?

Groeten van Johanna Lime

Verbeterd

20 januari 2022

Wat ik vandaag leer maakt gisteren niet slecht, het maakt morgen beter

Zoals jullie bij het vorige blog misschien al zagen, heb ik een aantal quotes verzameld. Ik ben van plan om die te gaan gebruiken voor mijn wekelijkse blogs. Dit is er een van.

Redactiewerk en herschrijven

Het redactiewerk aan Interplanetair boek 2 Geestenpoort gaat gestaag door. Gisteren zijn Tamara Geraeds en ik begonnen aan hoofdstuk 10 en elke dag komt er een stukje tekst bij om eens grondig door te nemen. Ik ken de routine, redactiewerk is vooral controleren of alles klopt. Soms schud ik daarbij weleens meewarig mijn hoofd en begrijp ik echt niet hoe ik een bepaalde zin met dat bepaalde woordgebruik op heb kunnen schrijven, terwijl Tamara het zo simpel laat schijnen met haar verbetering. Over het algemeen valt het redactieproces me tot nu toe reuze mee en zijn er flinke stukken tekst waar geen enkele fout in zit. Ik was dus blij en liet dat aan Tamara weten. En, ja dat was misschien de goden verzoeken. Precies daarna kwam er juist een stuk tekst waarover we het niet helemaal eens konden worden. Zij wilde vier pagina’s gewoon maar schrappen, terwijl ik dat niet zag zitten. Volgens mij zat er belangrijke informatie in. Ik was bang voor plotgaten waardoor het verhaal verderop niet meer zou kloppen. Afijn, we besloten dit gedeelte, nadat ik het al zover had weggeschrapt dat er nog drie pagina’s over bleven, op te schuiven en nog eens beter te analyseren bij redactieronde 2. Als het echt herhaling blijkt, mag het van mij ook weg, al is het jammer dat de aankomst van Rick en Ray op Berinyi dan uit het verhaal verdwijnt.

Eerlijk gezegd is het na de maanden waarin ik dit verhaal niet meer heb aangekeken, omdat het bij de uitgever lag en ik aan wat anders bezig was, erg leuk om het weer terug te lezen. Ik geniet ervan hoe het na vijf versies schrijven toch aardig is geworden wat ik wilde, al houd ik natuurlijk tijdens de redactie nauwlettend in de gaten of alles echt blijft kloppen. Bij de redactie moet het helemaal perfect worden, zo mooi als ik het me had gedroomd. Met Tamara samen moet dat me wel gaan lukken, zij is een goede redactrice.

Herschrijven

Met het herschrijven van Het geheim van Shiloh, daaraan werk ik nu aan versie 2, zie ik hele gedeelten tekst rood worden. Ik schrijf alles net wat beter op, draai hele zinnen om zodat de alinea’s beter lopen en probeer vanuit de personages te schrijven, gevoelens mee te nemen en de tekst actiever te krijgen door het accent te leggen bij wat er precies gebeurt. Achtergrondinformatie en causale verbanden hebben ook mijn aandacht, alles moet logisch opvolgen en het moet nog duidelijker worden waarom wat waar gebeurt. Heerlijk om te zien hoe het verhaal daarvan opknapt, de tweede versie wordt al een stuk beter nu het verhaal er eenmaal staat. Ik denk dat door het redactiewerk en het herschrijven samen aan te pakken dit proces heel goed werkt omdat ik toch al in de redactiemodus zit. Mijn interne criticus krijgt nu eens de ruimte om zijn waardevolle inbreng te laten horen.

Binnenkort drie nieuwe e-books

Hoe teleurgesteld ik ook was dat ik in 2021 nogal laag scoorde met mijn ingezonden verhalen voor Waterloper, ik heb ervan geleerd en ga mijn best doen om het in de toekomst beter te doen. Achteraf had de jury weer eens volkomen gelijk en merkte ik dat ik te veel in mijn leerstijl was blijven hangen. Iedere mens heeft een eigen programmering en de mijne blijkt soms nogal lastig te passen bij het vak van schrijver. Mijn persoonlijkheid heeft de kenmerken van dissociatie en through-time zijn (volgens NLP). Dat betekent dat ik het liefst wat afstand neem van situaties en dat ik een planner ben. Een van de nadelen daarvan is dat ik het moeilijk vind om in een personage te duiken en alles geassocieerd mee te maken. Ik beschouw mijn personages liever van een afstand dan dat ik hun emoties meebeleef. Ik kan als ik aan het schrijven ben het through-time geplande verhaal wel in-time meemaken en dus in het nu blijven, omdat ik toch vaak van het schrijven geniet en alles om mij heen vergeet. Dan wordt de koffie koud, omdat ik heel diep in mijn verhaal zit.

Een van de dingen waar de jury van Waterloper me opnieuw op gewezen heeft, is een fout die ik wel vaker heb gemaakt. Vermoedelijk was ik in 2021 te veel gefocust op het plotten van het verhaal en de daarbij behorende spanningsboog, dat ik show don’t tell tijdens de uitwerking minder aandacht heb gegeven. Laten zien vind ik de aller moeilijkste regel voor een schrijver. Juist omdat ik het vreselijk lastig vind om bij mijn gevoelens te komen en er dan ook nog de juiste bewoordingen voor te vinden. Vandaar dat verhalen door mij soms te veel tell bevatten. Ik vertel ze vanuit mijzelf, die op een afstand de personages observeert. Ik moet bij het schrijven dingen doen die niet in mijn natuur zitten: in de huid van het personage kruipen en het meebeleven.

Dat heb ik toegepast tijdens het herschrijven van deze drie verhalen. Tegelijkertijd heb ik onnodige informatie geschrapt en verduidelijkende informatie voor de lezer juist toegevoegd.

De redactie voor deze drie verhalen heb ik zelf gedaan en dat gaat me steeds beter af. Ik vind ze nu geschikt voor publicatie en ga ze morgen op Smashwords publiceren. Op 21 januari, wat Dinies verjaardag had moeten zijn als ze nog geleefd had. Dat vond ik een passende datum voor een feestje.

Let dus op mijn pagina op Smashwords, de komende tijd, want daar komen drie nieuwe verhalen op te staan. Ik zal de beschrijving natuurlijk ook bij Publicaties NL neerzetten en het pdf bestand met de informatie waar alle werken van Johanna Lime te vinden zijn (bovenaan de Homepage) binnenkort ook bij gaan weken.

Groeten van Johanna Lime

Verdwijnseld

16 januari 2022

‘Hé, waar ben je gebleven? Zit je ergens ondergedoken?’

Die vraag stelde mijn vader ooit, nadat hij me een tijd niet had gezien. Ik was er nogal verbolgen over. Altijd stond ik voor hem in de startblokken, hij hoefde maar te kikken of ik kwam eraan om hem de helpende hand te bieden. Maar als ik dan eens mijn kansen waarnam en mijn tijd besteedde aan iets waar ik gepassioneerd mee bezig was, reageerde hij op deze manier. Nooit eens vragen wat voor leuks je onder handen had. Hij vond fantasy schrijven maar niks, er was geen droog brood mee te verdienen, het koste alleen maar geld. Ik kon beter in een ander genre gaan schrijven. Thrillers liepen beter, of kinderboeken dan misschien? Er had pas nog een schrijver in de Trouw gestaan. Hij was wel succesvol.

Jammer. Dit was een van die onderwerpen waar we het nooit over eens werden.

‘Waar blijven de wekelijkse blogs?’

Jullie zullen misschien ook wel denken: ‘Waar blijven de wekelijkse blogs? Het is al half januari en de laatste die we hier zagen was van 31 december, dat was vorig jaar.’

Ik weet het. Ik heb het druk gehad en ik moest even iets verzinnen voor wat ik in 2022 wilde gaan doen met mijn blogs. Iedere week weer iets nieuws bedenken valt soms niet mee. Maar ik heb nu weer een hele lijst gemaakt, waaruit ik keuzes maken kan. Daarin staan aanmoedigingen, quotes en dingen over schrijven waar ik bij aan kan haken, zoals deze:

Ik ben verdwenen in mijn werelden, daar komt het in het kort op neer.

Eibor Risoklany

Vanaf 3 januari ben ik elke werkdag samen met Tamara Geraeds druk bezig met de redactie van mijn volgende boek. Interplanetair boek 2 Geestenpoort speelt in dezelfde wereld als Schimmenschuw en trilogie De vergeten vloek, hij volgt direct op boek 1 Ruimtestad en gaat over dezelfde hoofdpersonages. Er komen twee redactierondes, we zijn nu bezig aan ronde 1. Van de 25 hoofdstukken zijn we bij hoofdstuk 7 aangekomen. Het gaat dus nog wel een aantal weken duren voordat het manuscript naar de woordredactie kan en daarna krijg ik de zetproef. Ik verwacht min of meer dat mijn boek in maart of april uit zal kunnen komen bij Zilverbron, maar een datum heb ik nog niet doorgekregen.

Verkikkerdil en nachtdier

Ik had al een verhaal herschreven en geredigeerd van de waterloper themawedstrijd van 2021, dat was Wanneer Moeder Aarde Sterft, dat hoorde bij het thema: De Neanderthalers van Nerthus. Het ligt klaar om uit te geven op Smashwords.

Er waren echter nog twee verhalen die herschreven moeten worden.

Liefde laat zich niet dwingen is nu ook af. Het is een sprookjesachtig verhaal geworden dat toch weer anders is dan de kikkerprins.

Ik ben nu bezig met het herschrijven en omschrijven naar het ik-perspectief tegenwoordige tijd van Nachtwaker op de Maan.

De verhalen die ik ingestuurd had naar waterloper vorig jaar, blijken bij het herschrijven alle drie tamelijk lange korte verhalen te zijn. Ik ben wel even bezig om ze aan de hand van het jurycommentaar te verbeteren. Als ze klaar zijn en de opmaak is ook gelukt, ga ik ze publiceren als e-books op Smashwords en zet ik ze bij mijn andere korte verhalen.

Het Cybereiland

De derde wereldbouw waar ik in verdwijn, is die van het manuscript dat ik schrijf voor de verhalenwedstrijd van Zilverspoor. Het geheim van Shiloh. Ik ben begonnen aan Versie 2 van het manuscript en dit gaat ongeveer gelijk op met de redactie van Geestenpoort. Het verhaal verbetert ook zienderogen tijdens het redigeren van de tekst en ik heb gisteren hoofdstuk 6 van 25 hoofdstukken afgekregen. Volgende week ga ik er weer elke dag aan verder schrijven.

Deze drie projecten gaan dus samen op. Omdat ze nogal veel aandacht nodig hebben en veel tijd vragen, ben ik er erg druk mee. Vandaar ook dat ik niet zo gauw iets wist als onderwerp voor een blog.

Django Mathijsen interviewde mij op Fantasy Fest

Tenslotte nog een filmpje waarop ik iets vertel over mijn boeken en plannen voor de toekomst, het is opgenomen op Fantasy Fest in 2021, de enige keer dat Django en ik elkaar weer tegenkwamen op een festival. Het enige festival in 2021 waar ik mijn boeken kon verkopen. Hopelijk kan ik dit jaar vaker in de tenten van Zilverspoor staan om te signeren.

Dit is de link: https://www.youtube.com/watch?v=N4VIGENanWs

Groeten van Johanna Lime