Plotweek

7 juli 2022

Jullie weten natuurlijk dat ik in de maand juli meedoe aan CampNaNoWriMo, dat had ik in mijn blog van vorige week al geschreven. Ik kon kiezen uit verschillende mogelijkheden.

Het grappige om te merken is dan toch dat de keuze veelal ingegeven wordt door de omstandigheden. Ik ben voor het doel van 20.000 woorden, dat ik deze maand wil halen, best voortvarend van start gegaan. Op dag 1 en 2 had ik de proloog van Magische Alliantie deel 1 al geschreven en op dag 3 schreef ik ongeveer de helft van hoofdstuk 1. Ik was in drie dagen tijd 6.068 woorden op weg in het nieuwe verhaal.

Op de vierde dag reed ik naar mijn broer in Limburg en begon er een gezellige vakantieweek. Mijn laptop en alle spullen die ik nodig had voor het schrijven nam ik mee, want CampNaNoWriMo ging gewoon door. Toch ben ik niet verder gegaan met het schrijven aan de roman. Ik liep na de helft van hoofdstuk 1 behoorlijk vast en concludeerde dat ik toch eerst een goed plotschema nodig had om de rest te kunnen schrijven.

Nu had ik gelukkig vijf dagen voordat CampNaNoWriMo begon al een kort verhaal geschreven voor de Bootcamp en dus kon ik de eerder geschreven woorden opgeven voor mijn score in de logeerweek. Ik weet het, dat maakt mij een Nano Rebel, want die woorden komen niet uit de maand juli. Maar een Rebel ben ik toch meestal al, ik gebruik de CampNaNoWriMo gewoon op de manier die mij het beste uitkomt.

In de tijd dat ik bij mijn broer heb doorgebracht, gezellig een weekje samen, heb ik mooi aan mijn plot kunnen werken. Het goede nieuws is: ik ben tot het middelpunt van het verhaal gekomen en de eerste twaalf hoofdstukken staan nu precies zo ingedeeld dat ik de eerste helft van mijn boek al helemaal verder uit kan gaan schrijven. Ik weet wat er in de eerste twaalf hoofdstukken moet gebeuren, de scènes staan kort opgeschreven in het plotschema.

Het wordt een verhaal met een opbouw die ik nog niet eerder zo gebruikt heb. Hij is geplot naar aanleiding van een YouTube filmpje van Alexa Donne, waarin zij uitlegt hoe ze haar thrillers plot. Nee, mijn volgende boek wordt geen thriller waarin er een moord gepleegd wordt en dan wordt uitgezocht wie de dader is. Maar ik heb dit wel zo gedaan om eens te proberen of ik mijn science fantasy vanaf het begin iets spannender kan krijgen voor de lezer. Het blijkt dat ik tijdens het plotten ook nog steeds in het schema pas van Larry Brooks, het verhaalschema dat ik normaal gesproken gebruik voor de plaatsing van de keerpunten in mijn boeken en voor de spanningsboog. Het nieuwe verhaal past echter ook in de indeling die Alexa Donne heeft uitgelegd in haar filmpje. Bepaalde punten van onderzoek, van rechercheurswerk en botsingen met het gezag zijn dan wel net iets anders dan bij een thriller, ze passen vreemd genoeg precies in de hoofdstukken waar zij ze meestal plaatst. Het gaat in mijn verhaal dan wel niet om een moord die opgelost moet worden, maar wel om het mysterie waar de hoofdpersoon onderzoek naar doet. Zelfs de helpers passen in het schema. Zo goed, dat ik heb besloten om de twee vrienden van het hoofdpersonage ook mee te nemen naar de tweede helft van mijn verhaal. Daar zullen ze het zwaar voor de kiezen krijgen, vermoed ik.

Door dit schema dat ik vond op YouTube eerst in Word uit te werken en daarna pas de scènes in mijn gebruikelijke Excelschema te plaatsen, heb ik een nieuwe manier van plotten gevonden, die ik wellicht ook kan gebruiken voor de boeken die hierna nog geplot moeten worden.

Ik moet natuurlijk nog wel uitzoeken hoe ik de tweede helft van de roman verder plot. Daarvoor zal ik de actie aan het einde vermoedelijk nog wel iets verder uit moeten diepen en de wereldbouw van die vreemde onderwaterfabriek behoeft zeker ook nog heel wat onderzoek. Maar ik ben ervan overtuigt dat me dat gaat lukken. Het wordt een bijzonder verhaal dat op zijn eigen wijze ook weer aansluit bij Interplanetair, maar dan twintig jaar later.

Ook ben ik bezig geweest met de grote lijnen voor de serie van zes. Daarvan weet ik nu wie de hoofdpersonages worden, hoe ze heten, wie het zijn en op welke planeet het grootste deel van het verhaal zich af moet spelen. Ik gebruik voor deze verhalen meerdere perspectieven.

Het mooie is, dat als de logeerpartij voorbij is en ik weer thuis zal zijn, mijn woordenbuffer leeg is en ik weer verder kan met mijn roman.

Op dag 7 van CampNaNoWriMo ben ik 11,718 woorden op weg in de maand juli. Gemiddeld heb ik 1.674 woorden per dag op de teller staan, dat zit boven de 1.667 woorden die nodig zijn voor het normale doel van 50.000 per maand. Dus als het meezit, kan ik wellicht tijdens deze CampNaNoWriMo mijn oorspronkelijke doel van 20.000 woorden (een rustig begin aan mijn roman) bij gaan stellen naar de volle 50.000 woorden. Dan kan ik augustus mooi gebruiken voor korte verhalen die ik ook wilde schrijven en voor dingen rondom personages en wereldbouw die ik nog verder uit wil werken, zoals de kaart van Swanase. Ik heb nu zelfs het plan om zelf de elementen daarvan te gaan tekenen in plaats om ze van een kunstenaar op Shutterstock over te nemen. Afijn, jullie merken het al, ik loop weer over van de plannen.

Wat betreft mijn logeerpartij bij mijn broer, die is echt heel fijn. Ik krijg er veel positieve energie van. We kijken heerlijk elke avond naar SF series (Picard en Obi-Wan Kenobi) en we genieten met volle teugen van het contact met elkaar. Net als ik bij Dinie gewend was, laten we elkaar grotendeels vrij. Mijn broer is overdag heerlijk bezig met zijn modelbouw, hij maakt geweldig mooie diorama’s. En ik ben lekker achter mijn laptop bezig met mijn wereldbouw en plot. Gelukkig hebben we allebei van onze ouders meegekregen dat we ons nooit hoeven te vervelen en altijd wel ergens aan bezig zijn. Zo is het leven echt verrukkelijk.

Waar halen jullie nieuwe energie uit?

Groeten van Johanna Lime

Vrije keuze

30 juni 2022

Een keuze is geen keuze, bij twee keuzes heb je een dilemma, pas wanneer je uit drie of meer mogelijkheden kiezen kunt, heb je echt een vrije keuze.

Morgen begint CampNaNoWriMo, een hele maand elke dag schrijven. Ik heb voor het project dat ik daarvoor heb opgegeven het doel gesteld om 20.000 woorden te schrijven aan het begin van mijn volgende manuscript. In ieder geval wil ik een paar belangrijke scènes af zien te krijgen waarbij ik de sfeer van Swanase (een planeet met veel eilandjes en water) goed uit kan werken. Dat is dus mijn eerste keuze.

Maar ik wil mezelf niet al te vast zetten. Er moet nog veel worden voorbereid aan de serie die na Interplanetair zal komen en die zes boeken zal gaan omvatten. Voorbereidingen zoals het uitwerken van de personages en plot. Die personages moet ik eigenlijk voor alle zes de boeken al uitgewerkt hebben als ik aan boek 1 begin, omdat degenen die bij de Magische Alliantie horen in alle zes de delen voor zullen komen. Het zal bij dit CampNaNoWriMo project dus vermoedelijk echt maar bij een paar beginscènes blijven, omdat ik eerst nog meer moet bedenken en uitwerken voor het grotere geheel van deze nieuwe serie.

Niet getreurd. Ik sta mezelf gewoon toe om vrij te zijn in mijn keuzes. Daarom ben ik alvast begonnen met een kort verhaal, het tweede verhaal van de drie beloofde verhalen die bij de wereldbouw passen die ik samen met anderen heb bedacht op de Bootcamp bij Cocky van Dijk. Die Bootcamp hoorde bij de manuscriptenwedstrijd van Zilverspoor, waar ik ook aan mee heb gedaan. De andere cursisten van de Bootcamp schrijven ook korte verhalen in dezelfde door ons bedachte wereld en wie weet, komt er ooit een verhalenbundel van. IK ben nu bezig aan verhaal 2 en verhaal 3 moet ik nog bedenken. In ieder geval is dit een keuzemogelijkheid die ik ook nog heb, behalve de scènes op Swanase.

De derde mogelijkheid is dat ik twee verhalen van max. 7.500 woorden ga verzinnen en uitschrijven om mee te kunnen doen aan de Harland Awards van 2022 op Hebban. Ik heb werkelijk nog geen idee waar die dan over moeten gaan, maar ik kan natuurlijk altijd een onderwerp zoeken om over te schrijven en dan de belangrijke “Wat als vraag” stellen. Zoals ik er nu over denk, verwacht ik dat het onderwerp richting science fiction zal gaan, of misschien sluit ik aan bij de cyberpunk die ik gebruikt heb voor de manuscriptenwedstrijd. Ik zie het wel, deze derde mogelijkheid is er in elk geval.

Mijn vierde keuze is het tekenen van alle personages die ik nodig heb voor mijn volgende serie (en met terugwerkende kracht misschien ook wel het uitwerken van alle belangrijke personages uit mijn al gepubliceerde paperbacks) in Corel Painter, zodat ik niet afhankelijk ben van Pinterest plaatjes om te bedenken hoe de personages uit mijn boeken eruitzien. Ik heb de afgelopen weken gewerkt aan Torrun Brant, de zwaanvrouw van Swanase die ook in Interplanetair voorkomt. Verder heb ik getekend aan een hybride kruising tussen een zwaanmens en een vismens met de naam Astar Natas en zijn vriend de vismens Ross Krill, personages die ik bedacht heb voor boek 1 van Magische Alliantie. Een stukje van Ross kun je zien op het bovenstaande plaatje. Torrun stond vorige week al in dit blog.

Personages ontwerpen en tekenen is dus mijn vierde keuzemogelijkheid. Ik voel me vrij en ga me weer lekker bezighouden met schrijven en tekenen, twee dingen die ik heel graag doe.

Wie doet er ook mee aan CampNaNoWriMo in juli?

Groeten van Johanna Lime

Er chocolade van willen maken

24 juni 2022

Ik heb een drang, ik wil ergens chocolade van maken.

Natuurlijk is de uitdrukking “ergens geen chocolade van kunnen maken”, dat betekent ergens niets van terecht brengen of ergens geen wijs uit kunnen worden.

Wat als ik dat nu eens omdraai? Dan kan ik er juist wel chocolade van maken, want dat is wat ik wil: een goed product neerzetten.

Voordat ik mijn volgende boek helemaal tot in de puntjes ga plotten, wil ik eerst alle onderdelen van het verhaal voor het grootste deel hebben uitgewerkt.

Afgelopen maandag heb ik alle bestanden voor Interplanetair boek 3 Schakelmagie naar de uitgever opgestuurd. Daar kan ik dus niets meer aan veranderen totdat de redactie begint. Vandaag heb ik de eerste juryronde van Waterloper afgerond. Ik krijg dus weer wat meer tijd voor andere dingen dan korte verhalen analyseren. De volgende serie boeken lonkt mij, hij wil geschreven worden. Speciaal boek 1 van Magische Alliantie roept om aandacht.

De laatste tijd ben ik aan het brainstormen geweest en in grote lijnen weet ik waar mijn eerste verhaal uit de nieuwe serie van zes over moet gaan. Het idee is nu duidelijk genoeg. Maar toch is het nog steeds geen chocolade.

Om het helemaal perfect te krijgen wil ik nu eens niet alleen maar Pinterest plaatjes van mijn personages in mijn karakterschema’s zetten, maar tekeningen maken van hoe ze eruit zien.

Ik ben dus een paar dagen geleden aan het tekenen geslagen.

Het eerste personage dat ik getekend heb, om haar beweegredenen, sterke en zwakke kanten en dergelijke helder te krijgen, is Torrun Brant. Zij is de zwaanvrouw van Swanase, een vriendin van Irene Morane die ook al in trilogie Interplanetair voorkwam. Torrun speelt een belangrijke rol in mijn volgende boek, hoewel ze niet de hoofdpersoon is. Daar is ze dan al te oud voor. Het belangrijkste personage wordt een jonger wezen, weliswaar ook een hybride mens. Een vorm tussen een dier en een mens in.

Omdat ik die niet zo precies kan vinden op Pinterest (ze zijn nu eenmaal ontsproten uit mijn fantasiewereld) moet ik ze dus wel zelf gaan tekenen. Er zit niets anders op. Om een verhaal te kunnen schrijven over personages die iets meemaken, moet ik hen natuurlijk eerst tot in de puntjes leren kennen. Ook hoe ze er fysiek uitzien en welke speciale vaardigheden en eigenschappen dat oplevert. Ik ga dus, behalve dat ik alvast een paar scènes van het verhaal uit ga werken in juli, tijdens CampNaNoWriMo, ook aan de slag met Painter. Digitaal tekenen in plaats van schrijven. Er zit niets anders op.

Als het om chocolade gaat, is verzetten zinloos.

Om jullie een idee te geven van hoe mijn personages eruit gaan zien. Hier heb je een idee hoe de tekening van Torrun Brant is ontstaan.

Voor een serie van zes boeken met zes bestaande personages uit de vorige generatie en minstens zovele uit de generatie waar de serie om draaien zal, ben ik nog wel even bezig.

Niet dat ik het erg vind, het is juist heel leuk om dit te doen. Naast schrijven houd ik ook ontzettend veel van tekenen. Ik kijk er naar uit om me hiermee te vermaken deze zomer.

Gelukkig heb ik er ruim de tijd voor om eerst alle personages wat beter uit te werken, omdat het manuscript voor het volgende boek pas ergens midden in het volgende jaar geschreven moet zijn. Dus het gaat vast goed komen.

Waar gaan jullie chocolade van maken deze zomer?

Groeten van Johanna Lime

De weg naar succes, daar moet je veel voor doen

16 juni 2022

Een nieuwe blog voor deze week.

Elke week een blog voor mijn website schrijven, was een voornemen dat ik lang geleden maakte. Meestal lukt het wel en soms komt het er even niet van of dan komt het een paar dagen later pas. Deze week vroeg ik me af of ik wel kon schrijven over wat ik de afgelopen week heb gedaan. Ik heb me vooral bezig gehouden met jureren voor de themawedstrijd van Waterloper en daar kan ik natuurlijk niet veel over kwijt. Wat ik wel kan vertellen is al op de Facebookpagina van Waterloper naar voren gekomen. Er waren dit jaar 52 verhalen ingezonden, waarvan 23 door schrijvers die nog niet eerder aan de wedstrijd hadden meegedaan. Een leuke opsteker voor ons genre.

Nadat alles was goedgekeurd door de toeziend coördinator, stuurde organisator Roos mijn eerste portie verhalen naar mij op. Ik kreeg 15 verhalen om te lezen voor Ronde 1. (Er komen drie rondes) Iedere dag lees ik één verhaal. Dus elke dag maak ik ook een juryrapport over het betreffende verhaal dat ik voor die dag aan het lezen ben.

Ik merk dat ik mijn oude vaardigheden weer flink aan moet spreken. Eigenschappen zoals ik die voor mijn werk vroeger ook nodig heb gehad. Mijn laatste werkgever schreef dit over mij: verwerkt zeer veel informatie in korte tijd – is een absolute kei in het analyseren – kan op creatieve wijze structureren – is nauwgezet – werkt binnen duidelijke kaders – heeft een scherp oog voor detail – enzovoorts. Ik ben blij dat ik daar op terug kan vallen en hoop met mijn commentaren iedere schrijver te voorzien van een uitgebreid rapport dat de juiste feedback geeft om verder te kunnen komen met schrijven.

Terwijl ik hiermee bezig ben, moet ik weer terugdenken aan de leerweg die tien jaar schrijven voor mij is geweest.

Succes is de som van alle kleine pogingen die dag na dag herhaald werden

In 2012 deed ik zelf voor het eerst mee aan een schrijfwedstrijd in het genre. Het meeste heb ik geleerd van de uitgebreide rapporten die ik kreeg bij Fantastels en bij Waterloper. Ik herken in sommige verhalen die ik nu onder ogen krijg precies de fouten waar ik zelf ook tegenaan gelopen ben. Gelukkig zie ik dat de schrijvers die iets ingestuurd hebben van nature het talent bezitten om een fantasierijke verbeeldingswereld te bedenken voor hun verhalen. Daar ben ik blij om, want dat is een talent wat je nodig hebt. Zonder verbeeldingskracht en creativiteit lijkt het me onmogelijk om fantastiek te kunnen schrijven. Daarna komt het aan op de juiste schrijftechnieken. Het fijne daarvan is, dat dit vaardigheden zijn die je aan kunt leren. Om schrijftechnieken goed te leren is het nodig dat je er moeite voor doet om er veel mee te oefenen. Wereldbouw, personages, conflict en plot, perspectieven, vorm en taalgebruik, daar kun je als schrijver door het veel te doen in groeien.

Nu ik zelf jurylid ben van deze wedstrijd, wordt het mij des te duidelijker welke lange weg ik zelf al heb afgelegd in de tien jaar dat ik schrijf. Succes is echt een optelsom van alle pogingen die je doet, dag in dag uit, maand na maand en jaar na jaar. Een kunstenaar (en schrijven in ons genre is ook echt een prachtige kunst) wordt alleen maar steeds beter door heel veel kunst te maken. Dus heel veel verhalen te schrijven, en te herschrijven, en te verbeteren en te vervolmaken.

Ik ben nu zelf na die eerste wedstrijd van 2012 zoveel verder gekomen, dat ik best trots ben op mezelf. Toch heb ik nog steeds niet het gevoel dat ik uitgeleerd ben. Als mens blijf je altijd leren, hoe oud je ook wordt. Ook nu blijf ik nog steeds mijn best doen om weer een beetje beter te worden met schrijven. Ik hoop dat de lezers die mijn boeken kennen, het aan die verhalen zullen zien. Zelfs na 46 korte verhalen, 7 romans en 2 geschreven manuscripten ben ik er dus nog steeds niet. Dat is echter geen reden om niet meer te willen schrijven. De drang om een verhalenverteller te zijn zat er al vroeg in en de vaardigheid van het schrijven groeit alleen maar door het regelmatig te doen.

Het voelt goed om zo gewend geraakt te zijn aan schrijven dat ik niet meer zonder wil leven. Ik wil meer van die verhalen schrijven die ik vroeger al had willen lezen en hoop er ook andere mensen mee te raken. Dat gun ik iedereen die aan de wedstrijd meedoet ook. Het is in ieder geval al heel positief dat jullie hebben ingestuurd naar Waterloper. Alleen dat insturen is al goud waard! Het betekent dat er een verhaal geschreven is en dat is meer dan de meeste andere mensen kunnen zeggen. (Over de verhalen die ik nu gelezen heb, mag ik natuurlijk niks zeggen. Dat komt pas aan het einde van het jaar, bij de prijsuitreikingen van Waterloper. Ik weet dat het spannend is en dat je veel geduld moet oefenen, maar dat is nu eenmaal zo).

CampNaNoWriMo in juli 2022

Vorige keer schreef ik dat ik voor mijn volgende boek nog niet zo’n haast had. Ik ben gaan tekenen. Inmiddels heb ik zes sterrenkaarten gemaakt op A4 formaat en voor de CampNaNoWriMo maand van juli 2022 heb ik ook een kaft gefabriceerd voor mijn schrijfproject. Het ziet er nu toch naar uit dat ik voor 1 juli nog een week ga plotten voor het verhaal van mijn volgende boek. Ik begin weer hele scènes te dromen en het verhaal krijgt steeds meer vorm. Op het internet ben ik al op zoek gegaan naar informatie die ik voor dit verhaal ga gebruiken. In grote lijnen weet ik waar het over moet gaan. Dus als ik er de komende tijd echt eens goed voor ga zitten, zal het heus wel lukken om aan de hand van de lijsten van NaNoWriMo voor verhaallijn, personages en plot het hele verhaal te gaan plotten. Ik denk niet dat ik voor de volle 50.000 woorden in een maand ga, maar als ik 20.000 haal voor het CampNaNoWriMo project zal ik al dik tevreden zijn. Dan kan ik NaNoWriMo in november zoals gewoonlijk weer gebruiken voor versie 1 van het manuscript. En wie weet, schrijf ik in de tussentijd nog een paar korte verhalen voor de Bootcamp van Zilverspoor, want die hebben ze eigenlijk nog van mij tegoed.

Voorlopig ga ik rustig door met jureren voor Waterloper, die rol bevalt me ook prima.

Groeten van Johanna Lime.

Schrijven, tekenen en jureren

10 juni 2022

Schrijven

Het schrijven staat nu echt op een laag pitje. Zo af en toe verzin ik nog wel iets voor mijn verhaal, maar veel is het de laatste dagen niet. Een goed uitgewerkt verhaalschema zie ik voorlopig nog steeds niet ontstaan. Terwijl ik afgelopen dinsdag bij de kapper zat te wachten voordat, na het verven, mijn haar gewassen en geknipt kon worden, was de laatste keer dat ik een brainstorm had. Weliswaar een flinke, dus ik heb wel weer wat over de personages ontdekt.

Tekenen

Deze week besprong me plotseling het idee dat ik de sterrenkaart van Schamel verbond en ook die van Ruimtestad, nodig uit moest breiden. De kaart waarop het deel van het universum uitgetekend staat, waarin mijn verhalen zich afspelen, miste een paar belangrijke planeten waar ik over wilde schrijven. Ik ging me bezig houden met het foto’s maken van pagina’s uit de Sterrenbeeldenatlas die ik steeds heb gebruikt en het tekenen van de sterrenbeelden voor de nieuwere en uitgebreidere kaart. Dat is waar ik me de laatste dagen mee bezig gehouden heb. De nieuwe kaart is inmiddels nog veel groter geworden dan A3 formaat. Hij is al 70 x 60 centimeter. Het is een flink project, waarvan ik nog niet precies weet wat ik ervan ga gebruiken voor mijn volgende boekenserie. Het is alleen erg handig om te hebben, als duidelijk zichtbare achtergrondinformatie bij mijn wereldbouw.

Voorbereiden voor CampNaNoWriMo

Ik heb geen haast met mijn verhaal. Het is beter dat ik even de tijd neem om alles goed te overdenken en te tekenen, dan dat ik overhaast te werk ga met mijn nieuwe serie. Voorlopig moet natuurlijk eerst Interplanetair boek 3 Schakelmagie nog naar de uitgever worden opgestuurd. Als dat achter de rug is, komt de vraag wanneer de redactie daarvoor begint. Mijn volgende boek komt in 2023 uit, de serie die ik nu wil schrijven komt daarna pas. Het eerste boek ervan komt in 2024 aan bod. Ik heb dus nog wel even de tijd om nieuwe dingen te bedenken. Of het een CampNaNoWriMo project gaat worden voor juli 2022, is dus nog maar de vraag. Misschien moet ik al tevreden zijn met een paar uitgewerkte scènes, want het plotschema heb ik voorlopig ook nog niet gemaakt. Wellicht kan ik beter een paar korte verhalen proberen te schrijven tijdens de CampNaNoWriMo deze zomer.

Jureren voor Waterloper

Wat in ieder geval zeker is, is dat ik ben begonnen met ronde 1 voor Waterloper. Ik kreeg 15 verhalen toegestuurd voor Ronde 1. Als Marjo Heijkoop heb ik een andere rol dan als Johanna Lime. Marjo is sinds de vierde editie jurylid voor deze verhalenwedstrijd.

Mijn interne criticus geniet, mijn analyticus eveneens, de schrijver in mij wil adviseren. Het is een rol die mij wel past, al weet ik natuurlijk nog niet alles. Ik ben hier op het moment nog maar twee dagen mee bezig, maar ik vind het een leuke en belangrijke taak die ik erbij gekregen heb.

In het jureren van de wedstrijdverhalen gaat veel tijd zitten, dat heb ik alvast wel gemerkt. Het komt me dus eigenlijk prima uit dat ik het met mijn schrijfprojecten wat rustiger aan kan gaan doen. Misschien is het juist goed als ik nu iets meer zin in tekenen heb dan in schrijven, dan kan ik toch die hybride personages eens helemaal goed uitwerken die in mijn volgende boeken de hoofdrol krijgen.

Groeten van Johanna Lime

Brainstorm begonnen

5 juni 2022

Hoe staat het ervoor met de nieuwe schrijfprojecten?

Eerlijk gezegd zit het nog in het beginstadium: de brainstorm.

Eigenlijk was ik vanaf maart 2022 al begonnen met het brainstormen voor nieuwe ideeën voor mijn volgende serie boeken en dan vooral voor het eerste deel, omdat ik dat in 2022 nog wil gaan plotten en schrijven. Ik heb in de maand maart “De twaalf oerkarakters van storytelling” gelezen, een boek over schrijven van Mieke Bouwma. Eens kijken wat ik met de archetypen kan gaan doen. Ik probeer een nieuw concept te bedenken voor de indeling van mijn verhaal. Dat leek me wel een goed plan: een nieuwe serie, een nieuwe indeling.

Die indeling heb ik gevonden door twee verhaallijnen te gaan gebruiken. De verhaallijn van de hoofdpersoon chronologisch en het verhaal van de aan de hoofdpersoon gelinkte magiër uit de Magische Alliantie in a-chronologische volgorde. Ik wil ze bij de keerpunten in het verhaal bij elkaar laten komen. Voor de lezer zal het een soort puzzel moeten worden waarbij er steeds een beetje meer informatie over wat er nu precies gebeurd is in het verleden duidelijk wordt, waardoor de gebeurtenissen in het heden er konden komen.

Ik weet het: ik maak het me hiermee weer eens niet gemakkelijk. Maar als dit me lukt, ben ik weer een niveau verder gekomen als schrijver. Ik moet het gewoon proberen.

Nu gaat het brainstormen niet zo vlot als ik verwachtte. Want een nieuwe serie van zes boeken die allemaal iets met elkaar te maken hebben maar toch als drie tweeluiken gelezen moeten kunnen worden, is een hele opgave om uit te denken.

Het goede nieuws is dat ik in hele grote lijnen nu weet wat ik ongeveer wil per boek.

Het minder goede nieuws is dat ik de brainstorm voor boek 1 uit de serie al een paar keer heb moeten bijstellen omdat het me niet zinde.

Maar op 4 juni kreeg ik ineens veel inspiratie en stond de verhaallijn van de hoofdpersoon zomaar ineens op papier. Vandaag heb ik alles in de computer overgetypt uit het dikke schrift, omdat ik graag ook alles digitaal wil hebben.

Het is nog niet voldoende om er nu al een plot van samen te stellen, maar ik ben allang blij dat deze verhaallijn min of meer duidelijk is geworden. Er schort nog wel wat aan, maar dat bestaat eruit dat ik onderzoek moet gaan doen naar technische zaken, zoals de kern van een planeet, een leven in de diepzee, ecologie en biotopen en bepaalde technische middelen die in het verhaal voor moeten komen. Ook de magie zal ik nog wat gedetailleerder moeten bedenken. Maar dat is allemaal een kwestie van informatie zoeken op het internet en in boeken, misschien een paar natuurfilms bekijken en dingen uittekenen van hoe de personages er nu eigenlijk uit komen te zien. Het worden hybride wezens dus dat moet ik even duidelijk zien te krijgen voordat ik kan beginnen met schrijven.

De a-chronologische verhaallijn van de magiër moet ik nog gedetailleerd opschrijven en ook de antagonist wil ik duidelijker uitwerken. Beweegredenen, eigenschappen en wat ze doen.

Ik ben er nog niet, maar ik ben al blij dat er nu iets komt. Sommige dingen zijn alweer gewijzigd. Het gaat niet perfect en daarom is het maar goed dat er gummetjes zijn. Wat ik eerder had bedacht en niet kan gebruiken, kan ik gewoon aan de kant schuiven en doorgaan met wat wel werkt voor het verhaal.

Na deze brainstormfase en onderzoeksfase ga ik de personages helemaal uitwerken en dan plotten en schrijven. Ik hoop ermee aan de slag te kunnen gaan in juli van 2022, tijdens CampNaNoWriMo. Dus moet ik de komende weken even doorzetten. Dat zal kunnen omdat het manuscript voor Interplanetair boek 3 Schakelmagie nu echt klaar ligt om opgestuurd te worden.

Het enige dat ook tijd gaat vragen is jureren voor Waterloper. Ik heb gezien dat het op 9 juni begint, dus daar moet ik naast mijn schrijven tijd voor vrijmaken. Het gaat lukken! Ik heb al een lijstje samengesteld met punten waar ik op wil gaan letten. En verhalen lezen en analyseren is iets anders dan ze zelf schrijven, dus het zal een welkome afwisseling zijn.

Verder ben ik begonnen met de wereldbouw, die ik weer op ga hangen aan de kaarten die ik teken van de planeten. Een leuk klusje, samen met het uittekenen van de personages en hun karakteristieken. Ik heb er zin in, het wordt een creatieve zomer.

Ik ga deze zomervakantie naar Swanase, de eerste planeet waar de serie Magische Alliantie mee begint. Natuurlijk neem ik ook iets van mijn biologielessen en interesse voor natuurbehoud en milieu mee in mijn verhalen, omdat ik ze schrijf vanuit mijn interesses voor deze onderwerpen. Ik ben benieuwd, het wordt vast weer een mooie reis.

Groeten van Johanna Lime

Signeren maar

24 mei 2022

Wat fijn dat ik de afgelopen maanden weer met mijn collega-schrijvers van Zilverspoor en Zilverbron op festivals en beurzen kon staan! Het is zo fijn om weer mensen te ontmoeten die belangstelling tonen voor mijn boeken en er graag meer over willen horen. Vooral ook als ze dan besluiten om een boek te kopen en ik het voor hen signeren kan. Dat geeft altijd een bijzonder gevoel. Eerst stonden we op de Elfia in Haarzuilens in het weekend van 23 en 24 april, daarna in de Evenementenhal in Gorinchem, bij Heroes Made in Asia, op 30 april en 1 mei.

Hier een collage van deze evenementen.

Op de Elfia en bij Heroes Made in Asia stond ik er nog met 5 titels. Het is leuk om te zien dat sommige lezers gaan beginnen in De vergeten vloek, anderen beginnen bij Schimmenschuw en weer anderen kiezen voor mijn nieuwste trilogie Interplanetair. Ik word wel erg nieuwsgierig naar wat ze ervan zullen vinden.

Van 13 tot en met 16 mei was ik in Sneek, voor de HSFCon. Ik heb daar al een verslag over op mijn website geplaatst. Het was een nieuwe ervaring om lezingen te geven en in panels mee te doen en dat beviel me best. Ik hoop echt dat dit een jaarlijks terugkerend gebeuren wordt. Ik heb er bovendien ook drie boeken kunnen verkopen, misschien juist ook wel door die lezingen.

Het lijkt er veel op dat mensen na de coronatijd meer behoefte hebben gekregen aan lezen, of zouden ze aan een inhaalslag bezig zijn? Want op de volgende beurs, in de Broodfabriek in Rijswijk, bij Fantasy Fest op 21 en 22 mei verkocht ik ook alweer zo goed.

Mijn collega’s maakten er zelfs een grapje over. Ze noemden me gekscherend een verkoopkanon.

Op zaterdag ging het beter dan op zondag, totdat Evelien langs kwam. Ik was helemaal vergeten dat zij vorige keren ook naar Fantasy Fest kwam en altijd een hele verlanglijst meeneemt van boeken die ze nog niet gelezen heeft. Het was gezellig en bij de laatste twee weekenden was mijn nieuwste boek erbij. Ik heb nu dus al zes Zilverboeken die gesigneerd gekocht kunnen worden bij mij. Daarvoor heb ik ook een lijstje bij me, met de zinnen die ik in de boeken schrijven kan. Steeds iets bijpassends bij het verhaal.

Beste lezers, bedankt dat jullie langskwamen en belangstelling toonden of een boek kochten bij mij. Als je me wilt laten weten (met een recensie of een berichtje) wat je ervan vond, zou ik dat erg aardig vinden. Ik ben er wel nieuwsgierig naar en hopelijk zie ik je nog eens terug.

Groeten van Johanna Lime

Twee nieuwe korte verhalen als e-books op Smashwords

4 mei 2022

De CampNaNoWriMo van april 2022 is voorbij. Ik heb versie 3 van het manuscript herschreven voor mijn volgende boek: Interplanetair boek 3 Schakelmagie. Verder heb ik de twee korte verhalen van 2021 herschreven. Verhalen die hebben meegedaan aan de Harland Awards op Hebban en die door verschillende lezers van heel verschillend commentaar waren voorzien. Sommige heel lovend andere juist weer niet. Ik heb de bruikbare commentaren gebruikt om mijn verhalen aan te passen en te herschrijven. Daarna heb ik ze zo opgemaakt dat ik ze als e-books kon publiceren op Smashwords. Daar staan ze nu voor $0,99, net iets meer dan tachtig eurocent per stuk.

Dit zijn ze geworden

Waterloper

De afgelopen jaren gebruikte ik de CampNaNoWriMo maand april om korte verhalen te schrijven voor de Waterloper Verhalenwedstrijd. Dit jaar niet, omdat ik jurylid ben. Maar wie wel aan het schrijven is… het is mei, je kunt je verhalen in deze maand insturen. Ik ben er heel benieuwd naar.

Hoe ik vertrouwen houd in wat ik doe

15 april 2022

Vertrouwen

Op sommige momenten is het moeilijk voor mij als schrijver om vertrouwen te houden in wat ik doe. Dat komt dan vooral doordat een zogenaamde ‘kenner’ van het genre zijn ongezouten kritiek weer eens vrijelijk spuit, bijvoorbeeld op social media of in filmpje waarin hij wordt geïnterviewd. Het gaat er dan over hoe slecht het fantastische genre het doet in ons land en wat er allemaal niet deugt aan het werk van collega-auteurs. Zelf hoort deze ‘kenner’ niet bij die groep die alles fout doet, want hij heeft alles goed bestudeert en initieert allerlei geweldige initiatieven. Er komen allerlei voorbeelden voorbij van hoe geweldig het genre in de Engelstalige wereld is en hoe Nederland en Vlaanderen niet kunnen tippen aan de kwaliteit daarvan. Telkens geeft zo iemand, bedoeld of niet, weer de boodschap dat anderen nooit de kwaliteit kunnen leveren die het genre nodig heeft. Dit opleggen van een mening aan alle collega-auteurs in ons genre vind ik op zijn zachts gezegd vreselijk negatief en demotiverend. Precies wat we niet nodig hebben. Kan dat nou niet anders? Waarom kunnen Nederlandstalige boeken niet ‘awsome’ zijn zoals de Engelstaligen het noemen. Waarom moeten wij hier altijd weer afgezeken worden door anderen en kunnen we elkaar geen complimenten geven voor het schrijfwerk dat we doen voor de fantastiek?

Het is mij wel duidelijk dat diegene die zoveel kritiek heeft veel Engelstalig werk leest, maar slechts een handjevol Nederlandse auteurs gelezen heeft. Mijn boeken zaten er zeker niet bij. Dus hoe kan zijn mening dan objectief zijn, als het gros van de schrijvers wordt vergeten?

Als ik zie wat er de afgelopen tien jaren dat ik schrijf is gebeurd in Nederland, krijg ik toch echt het idee dat we in de lift zitten met het genre. Natuurlijk bekijk ik het voornamelijk door de gekleurde bril van de uitgeverij bij wie ik boeken heb uitgebracht en van wie ik in de loop der jaren tientallen boeken heb gelezen. De andere schrijvers zie ik voorbijkomen in About Boks, een wekelijks programma op Facebook, van Zilverspoor, waar vele auteurs de kans krijgen over hun boeken te vertellen, ongeacht bij welke uitgever ze zijn uitgegeven. Laten we eens wat liever zijn voor elkaar en daar een voorbeeld aan nemen, in plaats van altijd maar weer te doen alsof Nederlanders en Vlamingen ten opzichte van Amerikanen en Engelsen zoveel minder waard zijn in de verbeeldingsliteratuur. We moeten toch al dealen met dat landelijke literaire air dat onze niche de grond in boort, waardoor onze boeken nauwelijks in normale winkels komen. Op dit soort psychologische dreunen zit ik echt niet te wachten. Het als genreschrijver vol te houden is al lastig genoeg. Of is die ‘kenner’ erop uit om de concurrentie te verkleinen?

Ik ga er niet meer naar luisteren. De volgende keer dat er weer zo’n man komt met een berg kritiek zet ik het filmpje uit of lees ik gewoon niet verder.

Je kunt geen appels met peren vergelijken. De situatie Engelstalig of Nederlandstalig verschilt enorm. De doelen die individuele schrijvers hebben ook.

Laat ik me voornemen om hetgeen wat op bovenstaand plaatje staat aan te houden. Ik schrijf omdat ik het wil, omdat ik me er goed bij voel. Er zijn lezers die mijn boeken fijn vinden om te lezen, er zijn er zelfs die halsreikend uit zitten te kijken naar mijn volgende boek. Wat heb ik dan te klagen?

Moet het mijn doel zijn om het genre in Nederland naar een hoger plan te tillen? Volgens mij werk ik daar al aan mee. Van ieder nieuw verhaal dat ik schrijf en dat bij een jury terecht komt, een redactie krijgt en herschreven wordt, groei ik als schrijver. Moet ik het hele veld meetrekken? Alleen als ik me daartoe geroepen voel. Behalve zakelijke overeenkomsten die ik heb afgesloten, ben ik niemand iets verschuldigd.

Het gaat goed

Laat ik voorop stellen dat het goed gaat met mij als schrijver. Ik mag er trots op zijn dat de redactie van mijn volgende boek goed verlopen is en dat ik weer kon merken dat er minder ‘fouten’ in het manuscript te verwerken waren dan bij eerdere werken. Dat ik bij ieder boek dat ik schrijf minder versies nodig heb.

Interplanetair boek 2 Geestenpoort is terug bij de uitgever en wordt in 2022 een nieuw uitgegeven boek.

Inmiddels heb ik naast dit manuscript nog een tweede manuscript geschreven het afgelopen jaar. Voor de manuscriptenwedstrijd van Zilverspoor zijn de bestanden opgestuurd.

Tijdens CampNaNoWriMo ben ik aan versie 3 bezig voor het derde deel van Interplanetair en ik vermoed dat ik met dit manuscript zelfs met een versie minder rond kan komen dan voor de vorige, omdat het vanaf het begin al beter lukte de ideeën direct goed op te schrijven.

Er zijn pasgeleden nog drie nieuwe korte verhalen van mij verschenen op Smashwords.

Dus naar mijzelf kijkende, en dat is het beste om te vergelijken, gaat het nog niet zo slecht.

En als ik zie wat voor mooie nieuwe boeken er weer bijgekomen zijn van collega’s in de artbooksshop.com gaat het met ons genre ook heus wel goed. Het ligt er maar net aan welke eisen je stelt (en of je in de positie bent om die te mogen stellen?)

Wie leest dit nou eigenlijk?

Dat vraag ik me iedere week weer af. Ik schrijf een blog maar kom er nooit achter wie dit ook echt gelezen heeft, op een paar mensen na die het trouw liken op mijn website. Dat is leuk om te zien. Ik krijg daar een bericht van binnen in mijn e-mail.

Maar van degenen die het via Facebook lezen merk ik nauwelijks iets. Kun je het liken op Facebook als je dit via de link hebt gelezen? Ik denk niet dat ik iets anders aan promotie ga doen dan bloggen, filmpjes op You Tube zijn soms wel leuk maar het is niets voor mij. Ik wil ook niet iedere dag in twaalf groepen een post van mijn boeken opdringen via sociale media. Dus ik doe het zo.

Rest me om iedereen een Vrolijk Pasen te wensen, voor 17 en 18 april 2022

Groeten van Johanna Lime

Twee petten

8 april 2022

Jullie weten dat ik schrijf onder een pseudoniem. Ik ben Johanna Lime.

Ik ben onder deze naam schrijver van fantasy en science fiction.

Dat is de ene pet die ik met veel plezier draag.

Sinds kort heb ik een tweede pet.

De pet die ik op kan zetten als ik in een andere hoedanigheid bezig ben met teksten.

Ik ben nu ook toegetreden tot de jury van de Waterloper Verhalenwedstrijd.

Onder die tweede pet ben ik Marjo Heijkoop, het jurylid.

Lees hier mijn introductie in de wereld van Waterloper Verhalenwedstrijd.

https://www.waterloper.nl/juryleden/marjo-heijkoop/

Een andere pet.

Hallo, deelnemers aan de themaschrijfwedstrijd Waterloper. Een verrassing, zeg je, om mij hier aan de ander kant van de tafel te zien? Nou, dat was het voor mij ook toen ik werd gevraagd als jurylid. Wat een eer! Zoals je bovenaan ziet, heb ik besloten om voor Waterloper mijn eigen naam te gebruiken, naar goed voorbeeld van Roos.

Jullie zullen mij als schrijver vanaf 2011 intussen ook kennen onder een andere pet, die van mijn pseudoniem Johanna Lime. Sinds die tijd schrijf ik fantasyromans, veelal met een wereldbouw uit de toekomst. Eerst samen met mijn nicht Dinie, en na haar overlijden ben ik alleen doorgegaan. Johanna’s boeken Schimmenschuw, trilogie De vergeten vloek en trilogie Interplanetair zijn te vinden bij uitgeverij Zilverbron. Van Interplanetair komt boek 2 in 2022 uit en boek 3 staat gepland voor 2023. Ik heb na het volgen van een cursus De twaalfde Saturnusmaan geschreven, een autobiografische fictie, die uitkwam bij uitgeverij AquaZZ. Verder heb ik plannen voor nog minstens acht nieuwe boeken in de toekomst. Ik hoop dat allemaal nog mee te maken. Als 65-jarige gepensioneerde vrouw voel ik me gezegend met mijn passie voor schrijven. Daardoor heb ik altijd iets te doen. Alleen is het fijn om af en toe ook gelijkgestemden te ontmoeten, bijvoorbeeld bij schrijfwedstrijden als Waterloper.

Vanaf 2012 deed Johanna Lime ook bijna ieder jaar mee aan schrijfwedstrijden voor korte verhalen en daarbij heb ik jullie vast weleens ontmoet. Ik heb hele goede herinneringen aan de Fantastels Verhalenwedstrijd, vanwege de uitgebreide juryrapporten, zoals die nu ook weer bij Waterloper worden verstrekt. Ik nam ze altijd na afloop van de wedstrijd ter hand om mijn verhalen te redigeren en heb mijn korte verhalen als e-books op Smashwords gepubliceerd. Daar staan er intussen vierenveertig en ik vind dat beter dan dat ze op mijn computer achterblijven en nooit een lezer onder ogen kunnen komen. Ik was blij dat Roos besloot om na Fantastels het stokje over te nemen en organisator te worden van Waterloper. Natuurlijk zou het Roos niet zijn als er geen nieuw element bijkwam. Waterloper werd een themawedstrijd. Ik vond dat als schrijver best lastig, het vraagt een goede voorbereiding en een flinke brainstorm, maar de verhalen worden er vaak heel bijzonder door. Ongewoon en origineel, zoals we dat graag zien in de fantastiek.

Waar zal ik op gaan letten als jurylid?

Ik kan me voorstellen dat jullie daar graag iets over willen horen.

Om te beginnen is deze vierde editie van Waterloper natuurlijk mijn eerste keer aan de andere kant van de tafel. Dus zal ik uitleggen waar ik bij verhalen meestal op let.

Waterloper is een wedstrijd in de fantastiek, dus moeten de verhalen elementen bevatten uit de fantasy, sciencefiction en horror. Ik let dus op gebeurtenissen die in het leven van alledag niet voor zullen komen. Die moeten geïntegreerd in het verhaal voorkomen, zodat ik ze geloof of zodat ik in iedere geval zie dat de personages het geloven en ik met hen mee kan gaan.

Daarnaast is dit een themawedstrijd, dus ga ik ervan uit dat het thema letterlijk dan wel figuurlijk in het verhaal is verwerkt. Zelf heb ik al eens een veteranenverhaal ingestuurd dat werd gediskwalificeerd omdat het thema er eerder als een postzegel opgeplakt was. Dat werkt dus niet. Mijn tip is dan ook: schrijf een nieuw verhaal aan de hand van een of meer thema’s die dit jaar zijn opgegeven. Ik presteerde het in 2020 om vijf thema’s te verwerken in Nederland emigreert, dat haalde de vijfde plaats en was mijn beste verhaal bij Waterloper ooit. Toch schrijf ik al zolang ik me kan herinneren. Op mijn negende kreeg ik de derde prijs voor een wedstrijdverhaal van school. Die plaats heb ik tot nu toe nog niet geëvenaard. Ik wil alle deelnemers van tevoren alvast een hart onder riem steken, want meedoen alleen al is geweldig! Het is een hele kunst om geen te hoge verwachtingen te hebben en direct voor de eerste plek te willen gaan. Wanneer je jezelf kunt aanleren om je werk altijd vooral te vergelijken met je eerder geschreven eigen werk, om dan te zien dat je steeds een beetje groeit, zul je een beter gevoel overhouden. En wie weet behaal je toch een geweldige plek. Korte verhalen schrijven is moeilijk. Maar bij en een competitie zoals deze wedstrijd met gelijkgezinden leer je er ieder jaar een beetje bij, daar wil ik je als jury bij helpen.

Ik daag je uit om te experimenteren met personages, perspectieven, tijden, en werelden. Ons genre kan een duwtje naar andersoortige verhalen dan wat al veel gedaan is wel gebruiken. Ga de uitdaging aan en vind inspiratie in de actuele onderwerpen die spelen in de maatschappij, geef er een draai aan en til het naar een hoger plan met de vraag die altijd op onze lippen ligt: ‘Wat als?’

Voor zover ik het nu kan schatten, ga ik letten op personages. Wie zijn het en hoe staan ze in het leven? Waarom doen ze wat ze doen, wat drijft ze, waarom is dat belangrijk en wat willen ze het liefst?

Ik ga letten op wereldbouw. Hoe ziet de wereld er in het verhaal uit? Is het zoals het leven bij ons en wat maakt het dan fantastiek? Is het heel anders dan bij ons en hoe ziet het er daar dan uit? Is het geloofwaardig, proef ik een sfeer, wat zijn de regels die er gelden?

Ik ga letten op verhaalopbouw. Is er een begin, midden en einde in het verhaal, volgen de gebeurtenissen elkaar op of is er een ander verband? Een causaal verband: doordat het ene gebeurt, volgt het andere. Is er een verassende wending te bespeuren? Had ik kunnen weten hoe het afliep of niet?

Het conflict is de motor van een verhaal. Wat is het conflict. Is het episch of juist heel klein en subtiel? Hoe reageren de personages op wat ze meemaken? Waar zit de spanning in?

Ik ga letten op de spelling van de Nederlandse taal. Niets haalt me zo uit het verhaal als fouten in de werkwoordvervoegingen. Ik lees langzaam en secuur en zie geen beelden voor me. Dus moet ik het hebben van logisch nadenken, mijn herinneringen en mijn inlevingsvermogen.

Zelf lees ik ook en schrijf ik van alle boeken die ik lees een recensie. Ik hoop dan ook dat ik na het analyseren van de wedstrijdverhalen punten vind waarmee ik je verder kan helpen om te groeien als schrijver. En misschien vind ik niet veel en ben je al ver gekomen, misschien win je de wedstrijd wel. Toch denk ik dat er altijd wel iets te zeggen valt over een verhaal en dat feedback altijd is te geven. Al was het alleen maar om de positieve punten aan te geven. Dat is waar ik me op zal focussen. En zoals bij iedereen heb ik een geheel eigen smaak en zal een ander jurylid het niet altijd eens zijn met wat ik ervan vind. Maar daar is rekening mee gehouden bij de organisatie van Waterloper en je bent vrij om je eigen zin te doen en mijn commentaar terzijde te schuiven als je er niks aan hebt.

Ik ben benieuwd hoe deze nieuwe pet me gaat bevallen. Ik hoop dat jullie me zullen verrassen met prachtige genreverhalen en dat ik mijn steentje bij kan dragen door jullie van behulpzame feedback te voorzien waarmee je het verhaal verder de wereld in kunt helpen. Want meer goede genreverhalen hebben we als lezers heus wel nodig vandaag de dag.

Veel succes!