Een moeizaam proces

11 oktober 2019

Wachten om de deur uit te gaan

Hebben jullie dat nou ook? Dat je nergens toe lijkt te kunnen komen omdat je een afspraak hebt staan? Dat je maar zit af te wachten tot het tijd is om de deur uit te gaan? Vreselijk vind ik het.

Natuurlijk weet ik wel dat ik gewoon moet beginnen met schrijven, maar op de een of andere manier komt het er niet van. Het idee dat ik de deur uit moet, blijft maar spoken door mijn hoofd. Ik mag dat niet vergeten. Dus schuif ik mijn eigen wensen naar de achtergrond. Een nare karaktertrek en nogal hardnekkig.

Vandaag heb ik me ertoe gedwongen om verder te gaan met schrijven. Want het manuscript dat ik, met wat geluk, in september al af wilde hebben, is nog steeds niet geschreven.

Ik heb best vorderingen gemaakt de afgelopen tijd, want van de vierentwintig hoofdstukken zijn er twintig af. Maar het is nog niet genoeg. Ik wil meer. Ik wil het hele manuscript graag af hebben, want daarna moet ik ook heel gauw verder met de voorbereidingen voor mijn volgende NaNoWriMo project. Op 1 november wil ik klaar staan voor de start. Dan begint de NaNoWriMo-maanduitdaging al en ik heb nog steeds geen uitgewerkt plot.

Het zou moeten lukken om voor ik de deur uit moet nog wat te werken aan mijn manuscript.

Maar meestal lukt het niet op zo’n dag dat ik een afspraak heb.

 

In de molen

Ik had al meer dan acht jaar last van mijn linkerknie en sinds ik in maart gordelroos kreeg, speelde ook mijn linkerheup op. Ik kon niet meer slapen op mijn linkerzij. Op mijn rug slapen gaat lastig, op mijn rechterzij vind ik niet prettig liggen. Ik was steeds weer wakker en wist niet hoe ik moest gaan liggen om zo min mogelijk pijn te voelen. Erg ongemakkelijk dus.

Op Castlefest was het zo erg geworden dat ik door mijn been heen zakte. Het lange eind teruglopen naar de parkeerplaats lukte nog maar net. Ik heb een paar weken nodig gehad om bij te komen van een dag staan en zitten in de boekentent van Zilverbron en zag het al gebeuren dat ik daar nooit meer zou kunnen staan. Dat wil ik niet!

Afijn, ik ging naar de huisarts en werd doorverwezen. Zes weken later, op 25 september, kon ik voor röntgenfoto’s naar de radiologieafdeling en direct erna naar de orthopeed. Gelukkig was het nieuwe ziekenhuis in Sliedrecht open en kon ik dicht bij huis terecht.

Mijn knie en heup zijn versleten. En nu zit ik in de molen, zoals dat wordt gezegd als je bij een specialist onder behandeling bent.

 

Mantelzorg

Wie er al jaren in de molen zit, is mijn vader, voor wie ik al jarenlang mantelzorger ben. Ik moet wel, want ik ben de enige uit de familie die in zijn buurt woont en dit kan doen. Om de zes weken ga ik met hem naar de oogarts.

Op dinsdag 1 oktober moesten we voor de zoveelste keer naar het ziekenhuis in Zwijndrecht voor een injectie in zijn oog. Niet dat het veel helpt, want hij is bijna blind en het wordt er niet beter op. Maar ja, ik kan niet bewijzen dat de oogarts ongelijk heeft als hij zegt dat het zicht vanwege de injecties die mijn vader krijgt stabiliseert. Ik ben geen specialist.

Het is elke keer weer een getob om met mijn vader die dus bijna niets meer ziet en ook nog eens vreselijk doof is, met zijn rollator naar het ziekenhuis te moeten. Hem met de auto ophalen, naar het ziekenhuis rijden, hem uit helpen stappen bij de ingang, de auto gaan parkeren, naar de wachtkamer van de oogarts lopen, hem daar aanmelden, naar de wachtkamer, drie keer oogdruppels en daarna een injectie en daarna ook weer een nieuwe afspraak maken. We zijn er altijd uren mee kwijt. Als hij geluk heeft is hij snel aan de beurt. Anders kun je in een overvolle wachtkamer, met allemaal oude mensen die injecties in hun ogen krijgen, zitten wachten. Wachten. Wachten. En de tijd loopt door.

Dat is gauw verdiend voor die oogarts, denk ik dan. Of ben ik nu te cynisch en te kritisch?

 

Daar gaat mijn middag.

Afijn, de oogarts zit altijd helemaal aan het einde van een lange gang, achter in het ziekenhuis. Is je dat al eens opgevallen? In elk ziekenhuis waar we komen, is dat zo.

Ik liep op 1 oktober met die heup en knie toch al niet zo gemakkelijk en moest nadat mijn vader uitgestapt was de auto helemaal aan het eind van de parkeerplaats gaan parkeren. Een bijna blinde en stokdove man alleen achterlaten in de hal van het ziekenhuis zit me al niet lekker. Maar al dat in en uitstappen met die zere heup en dan ook nog de hele parkeerplaats en het hele ziekenhuis door lopen, kostte toch veel van mijn al op scherp staand incasseringsvermogen.

Er is ook moeilijk met elkaar te praten, want in een wachtkamer ga ik alles geen tien keer herhalen voordat hij me verstaat.

Gelukkig werden we deze keer goed geholpen, maar twee nieuwe afspraken maken voor de volgende keren? Nee, dat kon nog niet. Het Kerstrooster zat nog niet in de computer. Dus volgende keer na de injectie kunnen we weer een hele tijd bij de balie gaan staan wachten totdat er een afspraak voor de daarop volgende keer gemaakt is. Ik ben waarschijnlijk weer te cynisch en te kritisch als ik denk: ‘Kunnen ze geen handiger computerprogramma gebruiken voor die afspraken? Waarom moet dat altijd zo enorm lang duren voordat er een datum geprikt wordt?’ Ik baal van ziekenhuizen, want 1 oktober was zo’n dag waarop ik niet aan schrijven toegekomen ben.

En nu moest ik zelf

Op woensdag 2 oktober moest ik zelf naar het ziekenhuis. Alleen, voor een CT-scan van mijn heup. De afspraak was in de middag, op de locatie Dordrecht. Dus je begrijpt wel dat ik die woensdag ook weer niet aan schrijven toegekomen ben.

Op donderdag 3 oktober had ik een tweede afspraak bij de fysiotherapeut, waar ik een week eerder ook al was geweest, op doorverwijzing van de orthopeed. Je begrijpt het zeker al? Donderdag was ook niet echt een geweldige dag om te schrijven.

Vrijdagochtend 4 oktober ging ik naar mijn vader voor de nodige mantelzorg en dus had ik alleen het weekend nog maar over. Gelukkig heb ik toen wel een paar hoofdstukken kunnen schrijven, al had ik bijna weer op stel en sprong in de auto kunnen springen om een pakje voor mijn broer op de post te gaan brengen omdat de postbode zo stom geweest was om het naar de afzender (mijn vader) te sturen in plaats van naar het postadres in het buitenland.

 

Nog een week vol afspraken

Maandag kon ik een hoofdstuk schrijven.

Maar dinsdag 8 oktober moest ik naar de diëtiste. En daarvandaan ben ik met het postpakketje van mijn vader maar weer naar de winkel terug gegaan, om het nog eens te posten.

Woensdag 9 oktober moest ik naar de orthopeed terug voor de uitslag van de CT-scan. Ik was al bang dat ik de NaNoWriMo van november 2019 op mijn buik kon schrijven en misschien ook de redactie die in december is gepland. Stel je voor dat ik een heupoperatie zou moeten ondergaan?

Gelukkig bleek het mee te vallen en zat er nog een beetje kraakbeen. Trouwens reuze interessant hoe die 3D-scan eruit zag van mijn heup. Hij was duidelijk wel versleten, maar als het me lukt om hem wat soepeler te krijgen met de oefeningen van de fysiotherapeut en mijn spieren beter te trainen, kan het nog wel worden uitgesteld. Belangrijk is natuurlijk ook dat ik mijn overgewicht kwijtraak. Dat zal niet makkelijk zijn want ik ben al jaren aan het jojoën, maar met de hulp van de diëtiste gaat het nu vast lukken. Ik heb begeleiding en ben begonnen met een koolhydraatarm dieet. Haar conclusie was dat ik te weinig at. Dat was weer een eyeopener. Ik ben een paar dagen bezig en mag alleen bepaalde producten nemen, maar ik eet veel meer dan ik deed. Dus dat valt reuze mee. Alleen de discipline opbrengen om het vol te houden, maar dat lukt mij wel.

Woensdagmiddag moest ik naar de huisarts voor de jaarlijkse griepprik. Dus je raadt het al, woensdag was geen schrijfdag. Ik moest twee keer de deur uit en tussendoor ben ik nog naar de winkel gegaan om die bijzondere producten van de dieetlijst te kopen, want er zat heel wat bij wat ik normaal niet in voorraad had.

Op donderdag 10 oktober heb ik 1228 woorden geschreven van een hoofdstuk van ‘De twaalfde Saturnusmaan’. ’s Middags moest ik weer naar de fysiotherapeut.

Dus meer dan dat aantal woorden lukte niet.

 

Weer een beetje normaal

Het goede nieuws is dat alles vanaf nu weer een beetje normaal wordt. Ik moet wel elke week naar de fysiotherapeut en dagelijks mijn oefeningen doen, ook drie keer tien minuten op de hometrainer fietsen en op tijd mijn maaltijden, tussendoortjes en water nemen voor het dieet. Maar over een maand hoef ik pas terug naar de diëtiste en over drie maanden naar de orthopeed.

Er komt weer wat rust in huis. Ik hoef niet meer bijna elke dag de deur uit. Ik kan zonder dat ik steeds op de klok hoef te kijken of het nog geen tijd is voor mijn afspraak verder met mijn schrijfwerk.

Ik hoop echt dat de training goed gaat helpen en dat ik met de begeleiding van de diëtiste blijvend kan afvallen. Dat de pijn verdwijnt en dat een heupoperatie echt niet meer nodig is.

Gelukkig kan ik in november gewoon aan mijn project voor NaNoWriMo schrijven en in december aan de redactie van Schamel verbond werken.

Ik ben heel blij dat ik niet direct naar het ziekenhuis hoef. En ik hoop echt dat ik in april 2020 al zo ver opgeknapt zal zijn dat ik op de Elfia in Haarzuilens kan staan, als de hele trilogie van ‘De vergeten vloek’ compleet zal zijn. Wat kijk ik daar naar uit!

 

Groeten van Johanna Lime (Marjo)

Lief Dagboek Dag – 21 september

Het is Dear Diary Day,

Vertaald naar het Nederlands – Lief Dagboek Dag

Een dagboek hebben om iets in te schrijven, is fijn.
Het geeft je een luisterend oor, dat zonder over je te oordelen op elk uur van de dag of nacht naar je luistert. Je kunt op elk moment dat alleen bent in je dagboek schrijven. Anderen mogen de geheimen die je eraan toevertrouwt niet lezen.
Een dagboek schenkt evenveel aandacht aan de gebeurtenissen die in het leven plaatsvinden, of je nu beroemd bent of helemaal niet. Iedereen kan zijn droom tot uitdrukking brengen, door deze op te schrijven.
Ook voor gebroken harten, onaanvaardbare kritiek van ouders in je puberteit, mislukte diëten en toekomstige hoop, biedt een dagboek op de een of andere manier troost en voldoening. Zonder met je in discussie te gaan of je ongewenst advies te geven.

 

Lief Dagboek Dag is er om meer mensen aan te moedigen om een pen te pakken en de gebeurtenissen van vandaag op papier te zetten. Geheimen zijn in een dagboek veiliger dan wanneer je ze zou vertellen aan mensen die nogal snel bevooroordeeld zijn of die vervelende opmerkingen plaatsen op sociale media.
Dit alleen al draagt aanzienlijk bij aan de bekende psychologische voordelen van het bijhouden van een dagboek. Je kunt de dingen van je afschrijven en dat kan therapeutisch voor je werken. Bovendien kan het dagelijkse proces om iets te schrijven ook nog eens van goede invloed zijn op je taalgebruik en spelling.

Johanna Lime heeft jarenlang dagboeken geschreven waardoor haar personages zijn ontstaan. Dit zijn de personages die in haar verbeeldingswerelden van Laskoro en Berinyi voorkomen. Zij gebruikte dagboeken terwijl ze zich in de rol van een van deze personages inleefde. Omdat Johanna Lime bestond uit Dinie en Marjo die ieder een dagboek van een ander personage schreven, wisselden ze hun ideeën aan elkaar uit en schreven daarna weer verder in hun dagboeken. Zodoende speelde wat er bijvoorbeeld met Jima gebeurde in dezelfde tijd als wat er met Lucian gebeurde en kon dit als voorbereiding voor de boeken worden gebruikt.

Vanaf 2011 ging Johanna haar dagboeken verwerken in manuscripten voor uit te geven boeken. Inmiddels ligt Schimmenschuw al vier jaar op de markt en zijn er daarna alweer twee delen van De vergeten vloek trilogie uitgebracht. Het manuscript voor deel 3 is ook geschreven en ligt voor redactie bij de uitgever.

 

Meer dan dagboekverhalen

De dagboeken zijn als kapstok gebruikt voor haar verhalen, maar de uiteindelijk uitgebrachte boeken zijn zoveel meer geworden dan wat er in de dagboeken staat. Personages zijn in de loop van het schrijfproces van naam veranderd, er zijn nieuwe personages bijgekomen en door wat er in het verhaal met hen gebeurt, hebben de meeste personages hele nieuwe ontwikkelingen doorgemaakt. Ze zijn gegroeid en onvermoede kanten op gegaan. Ze zijn als het ware nu echt tot leven gekomen in de boeken.

Johanna heeft uit de periode dat Dinie en Marjo samen dagboeken schreven ook nu nog genoeg dagboeken in de kast en op de harde schijf staan om de serie groter te maken. Onze de dagboeken verspreiden zich over een lange periode in de geschiedenis van onze wereldbouw. Er zijn drie generaties waarvan iets is opgeschreven.
Marjo is als voorbereiding van de NaNoWriMo in november 2019 alweer volop aan het brainstormen op een trilogie die volgt op De vergeten vloek. Daar zal een volgende generatie van de bewoners van Laskoro en Berinyi een hoofdrol spelen. De verhalen slaan nieuwe richtingen in en beslaan een steeds groter gebied van het universum. Johanna Lime groeit als schrijfster met haar verhalen mee en hoopt u als lezer ook een kijkje te geven op wat er nu weer uit haar fantasie ontspruit. Door de dagboeken van Dinie, houdt ook zij haar inbreng.

 

Een dagboek bijhouden is een goed idee. Dagboeken schrijven die vanuit fantasypersonages zijn geschreven is voor jezelf leuk als hobby. Maar het wordt nog veel mooier wanneer je er als schrijfster boeken van kunt maken die ook gelezen kunnen worden door anderen. Dan verliezen ze wel hun geheimen, want die worden gedeeld. Maar dat is het wel waard, want het is veel leuker als ook anderen mensen meegenieten van wat jij bedacht hebt.

 

Groeten van Johanna Lime

Star Trek Dag – 8 september

“Ik heb de dood niet onder ogen gezien. Ik heb de dood bedrogen. Ik heb me een weg uit de dood geslagen en mezelf op de rug geslagen voor mijn vindingrijkheid; Ik weet niets.”

James T. Kirk, Star Trek II: The Wrath of Khan

Star Trek Dag

Lang geleden, in de tijd van de koude oorlog, kwam de Amerikaan Gene Roddenberry met zijn visie op de toekomst. Hij sprak niet over de afschuwelijke gevolgen van een atoomoorlog, maar gaf ons in plaats daarvan een visie op een hoopvolle toekomst. Die was zo overtuigend, dat het sindsdien onuitwisbaar de verbeelding van de mensheid heeft beïnvloed. Op 8 september wordt Star Trek Dag gevierd om de missie van Gene Roddenberry uit te dragen.

De geschiedenis van Star Trek Dag

Voor het publiek van vandaag die het door een modernere bril bekijkt, kan de originele Star Trek serie oubollig en zelfs ongelooflijk racistisch lijken. Maar je moet bedenken dat er vanaf de tijd waarin deze serie werd geproduceerd ongelooflijke stappen zijn gemaakt. Sommige elementen die in deze films voorkomen waren in die tijd nog nagenoeg ondenkbaar. Neem bijvoorbeeld luitenant Pavel Andreievich Chekov, die een officier van Russische afkomst was en aan boord van een Amerikaans ruimteschip zat. In de dagen van de ‘Rode Communistische Dreiging’ was dit concept ondenkbaar. Maar Gene Roddenberry droomde van een dag waarop dit mogelijk zou zijn.

Dan had je luitenant Nyota Uhura, die niet alleen opviel doordat ze een vrouwelijke officier op de brug van het marineschip was, maar ook vanwege haar Afro-Amerikaanse afkomst. Beide elementen creëerden een geweldig verhaal. Ze was de vierde in lijn van het bevel over de USS Enterprise en was tegelijkertijd een geweldige telefoniste.

Star Trek spreekt van een hoopvolle toekomst waarin nationaliteit er niet meer toe doet. Toch blijft onze persoonlijke afkomst ook dan nog steeds iets waar we trots op mogen zijn. We zijn allemaal burgers met verschillende achtergronden maar we komen uit hetzelfde universum. Uiteindelijk is dat het enige dat telt.

Hoe Star Trek Dag te vieren

De beste manier om Star Trek Dag te vieren is om er lekker voor te gaan zitten naar een Star Trek dvd te kijken op je tv. Stel wat themasnacks samen en haal je cosplay uniform uit de kast. Er is geen betere manier om in de sfeer van Star Trek Dag te komen!

Dit YouTube filmpje is inmiddels pure nostalgie, het laat de openingsbeelden en de eindaftiteling zien van Star Trek: The Original Series van 1966-1969.

https://www.youtube.com/watch?v=LIQsrvW6Ji4

 

Ik verheugde me er iedere keer weer op als het op de tv kwam. Ik was toen tussen de 10 en 13 jaar, dus ik zat precies in mijn pubertijd en dat was natuurlijk een periode waarin zulke series veel impact hadden. Ik was verliefd op Spock en hij is tot op de dag van vandaag nog steeds mijn favoriete personage. Reikhalzend keek ik altijd uit naar de avonden waarop deze afleveringen op tv werden uitgezonden. Ik heb ervan genoten, want behalve dat het iets nieuws was, waren dit ook de gezellige momenten waarbij het hele gezin gezellig bij elkaar zat. Hoewel ik me nu realiseer dat ik toen minder kritisch was en het allemaal geweldig vond, zou ik er nu wel anders tegenover staan, nu ik op het internet sommige scènes terug zie in YouTube filmpjes van Mojo. De wat amateuristische elementen van toen zijn in de loop der jaren gelukkig uit de films verdwenen. De gevechten hebben achteraf gezien veel weg van Westerns, waar je toen ook veel tv series van had.

Vergeleken met het aanbod dat we tegenwoordig hebben op dit gebied, was dit echt nog maar het allereerste begin van de science fiction films. Gene Roddenberry was wat dat betreft een echte pionier.

 

Star Trek is een van de redenen waardoor ik van fantasy en science fiction ben gaan houden. Vanaf hier heeft de filmindustrie een grote ontwikkeling doorgemaakt en zijn de films alleen maar mooier geworden. Ik kan me de vreemde wezens uit deze serie niet zo goed meer herinneren maar de serie van 8 films die hierna over deze bemanning van de USS Enterprise is gemaakt, heb ik vaak bekeken.

Dit waren:

  1. Star trek The Motion Picture
  2. Star Trek The Wrath of Khan
  3. Star Trek The Search for Spock
  4. Star Trek The Voyage Home
  5. Star Trek The Final Frontier
  6. Star Trek The Undiscovered Country

 

Star Trek The Next Generation met captain Picard vond ik later nog veel beter dan de serie met James T. Kirk. Tegenwoordig kijk ik graag de dvd’s, daar was in 1966 nog helemaal geen sprake van. Je zat voor de tv en keek afleveringen die de omroep uitzond. In die tijd was er nog niet eens video. Wat zijn we in een halve eeuw vooruit gekomen. Was dat op alle gebieden van onze menselijke vermogens maar zo gegaan. Op andere terreinen, zoals wereldvrede en het in hun waarde laten van mensen, armoedebestrijding en zorg voor het milieu, vind ik vaak dat we nog steeds als apen in Rolls Royces zijn. Dat is een term die ik voor het eerst hoorde toen ik studeerde en hij komt soms weer op, vooral bij ontwikkelingen die lijken stil te staan of juist steeds slechter worden. Helaas. Hopelijk kunnen we ooit in de toekomst eens werkelijk zo vrij zijn dat we met een gerust hart de aarde achter ons kunnen laten om als ontdekkingsreizigers de rest van het heelal te gaan verkennen. Of zoals dat bij Star Trek zo mooi klinkt: “To boldly go where no man has gone before!” (En laten we woman ook niet vergeten, dan).

Jammer voor William Shatner, die kapitein James Tiberius Kirk speelde, maar de oude Star Trek serie heeft bij mij inmiddels plaats gemaakt voor modernere versies die zich in dit universum afspelen.

De films op dvd die ik dit komende weekend ga bekijken, zijn:

  1. Star Trek (2009)
  2. Star Trek Into Darkness
  3. Star Trek Beyond

 

Veel plezier met Star Trek Dag!

Johanna Lime

Lees Een Boek Dag – 6 september

Op zoek naar inspiratie voor blogs vond ik een website met alle bijzondere dagen van het jaar. Ik schreef al iets over Ignaz en de nacht van de vleermuizen op de website van De vergeten vloek.  Hier

Nu zag ik dat 6 september de “Lees Een Boek Dag” is. Dus hier dan een blog over boeken lezen. Sinds ik boeken ben gaan schrijven, lees ik ook weer veel. Voornamelijk fantasy en science fiction boeken van Nederlandse en Belgische collega auteurs. Ik heb er plezier in, ik ontspan ermee voordat ik ga slapen en ik leer ervan. Boeken met mooie verhalen lezen is echt een verrijking van mijn leven.

De eerste viering van Lees-een-boek-dag was rond 2010 vrijwel zeker het idee van een bibliothecaris, of in elk geval van iemand die jongeren aanmoedigde om een boek te lezen.

Op Lees-een-boek-dag is het natuurlijk niet verplicht om een heel boek te lezen. De dag dient als inspiratie voor mensen om een gedeelte van een boek dat ze bijzonder leuk vinden te lezen. Of om met kinderen te lezen, of om een boek aan iemand te schenken, of om gastheer/gastvrouw van een boek-lees-feest te zijn.

Hoewel de dag waarschijnlijk werd bedacht met gedrukte boeken in het achterhoofd, zijn e-boeken even geschikt voor het vieren van Lees-een-boek-dag. Het belangrijkste doel is om het lezen aan te moedigen, omdat zowel fictie- als non-fictieboeken enorme onbekende vergezichten openen voor onderzoekende geesten.

De gelegenheid aangrijpen om wat tijd vrij te maken om te ontspannen en te lezen is goed voor de ziel en de geest.

Mijn aanraders zijn natuurlijk de drie boeken die ik heb geschreven en die zijn uitgebracht bij Zilverbron. Schimmenschuw, De vergeten vloek deel 1, Sluimerend vuur en De vergeten vloek deel 2, Smeulend venijn. Als u in een reactie of recensie wilt schrijven wat u ervan vond, ben ik helemaal blij. Mijn boeken zijn o.a. hier te koop. Naar de webwinkel van Zilverspoor

Veel leesplezier!

Johanna Lime

Er komt een spannende maand aan!

25 augustus 2019

Weten jullie dat Smeulend venijn te winnen is bij de Facebookgroep “Qreative Minds – Recensies”? Doe gauw mee!

In juli had ik winacties op mijn eigen Facebookpagina. Als het goed is zijn de ambassadeurs die toen de boeken bij mij gewonnen hebben nu bezig met het lezen ervan. Zij hebben beloofd er een recensie over te schrijven. Ik wacht dat in spanning af en hoop natuurlijk dat ze van het verhaal genoten hebben.

Bovendien heb ik twee delen van De vergeten vloek opgestuurd naar Melanie Hoogvliet die heel druk is met haar blogsite Bookstamel en haar Facebookpagina voor Nederlandstalige Boeken. Ik volg haar blogs met veel plezier. Pasgeleden was er een interview met Johan Klein Haneveld en ook een met Robert Bijman. Leuk om te lezen hoe die schrijvers bezig zijn. Binnenkort hoop ik ook recensies van mijn boeken bij haar te kunnen lezen en ik heb een paar vragen beantwoord, dus er komt ook een interview van Johanna Lime.

Ik heb zoals eerder op mijn webiste gemeld, het manuscript voor deel 3 van De vergeten vloek, Schamel verbond opgestuurd naar de uitgever. Ik heb jullie iets leuks te melden in september, maar houd het voor nu nog maar even geheim.

Misschien dat ik voor het nieuwe boek alvast een tipje van de sluier op kan lichten, door jullie deze afbeelding te laten zien. Ik vond het op Pixaby (rechtenvrij) en het heeft iets te maken met Schamel verbond. Meer vertel ik jullie nog niet. Wacht het maar in spanning af, net als ik!

Groeten van Johanna Lime

 

P.S. Als alles volgens de planning verloopt is de complete trilogie De vergeten vloek af voor de Elfia van Haarzuilens in 2020, in april.

Een serie op Smashwords zetten, een nieuwe ervaring

24 juni 2019

Sinds 1 juni ben ik bezig om de serie van zeven Randsteden verhalen op Smashwords te zetten, dat heeft u vast wel gezien, ze staan bij Publicaties NL en elke week komt er een e-book bij.

Het is een flinke klus, dat e-books maken en ik heb er natuurlijk voor mezelf een stappenplan voor gemaakt, want plannen doe ik steeds.

Dat stappenplan ziet er zo uit:

  1. Schrijf een verhaal en verzin een passende titel
  2. Herschrijf het verhaal, bepaal de doelgroep. laat er (om het nog beter te krijgen) een redactie overheen gaan
  3. Voeg Copyright informatie toe, voeg informatie toe over de schrijver en haar werk
  4. Geef de hoofdstukken titels, maak een inhoud met bladwijzer en hyperlinks, zorg voor de juiste opmaak voor Smashwords zoals die in de stijlgids staat, pas op dit is een heel precies werkje dat aan strenge regels gebonden is
  5. Maak bestanden (doc, docx, pdf) en een epub met Calibre om te controleren of het e-book goed wordt
  6. Maak in je tekenprogramma een kaft en een e-kaft, sla de bestanden goed op en zet die voor Smashwords in een aparte map
  7. Maak een korte beschrijving, een lange beschrijving en 10 tags (een voor de taal in elk geval), bepaal de categorieën voor de publicatie
  8. Publiceer je e-book op Smashwords en voeg een ISBN toe uit de ISBN manager
  9. Kijk of het e-book op Smashwords komt te staan, volg dit goed en maak met printscreen afbeeldingen van het hele proces, want dat is leuk. Je geeft je boek uit, wees blij dat je dit kunt doen.
  10. Vul de benodigde bestanden zoals planning korte verhalen, de Smashwords publicatielijst van Johanna Lime, de lijst van manuscripten, de lijst met uitgegeven boeken en e-books  e.d. in op de computer zodat alle gegevens  die je zelf bewaart ook weer up-to-date zijn.
  11. Plaats de publicatie op de website, in de lijst met overzichten van alle publicaties waar ook links naar online verkoop in staat e.d.
  12. Kijk in de e-mail of je e-book door het conversieproces gekomen is. Zo niet, dan is er iets verkeerd gegaan en moet je uitzoeken wat er fout is, anders kun je het wel schudden
  13. Sla de e-mails op, vooral die met het ISBN nummer
  14. Wacht af of je e-book in de Premium Catalogus wordt opgenomen (na preview die meestal een paar dagen duurt) zodat hij ook bij andere verkooppunten dan alleen Smashwords te koop gezet gaat worden.
  15. Laat via social media weten dat je een nieuwe publicatie hebt uitgebracht, promoot je verhaal.
  16. Kijk of je e-books op Goodreads verschijnen en maak ze daar anders aan. Zoek ze later op op Bol (hoewel die niet zo snel is met vernieuwen, helaas)

Zoals u ziet, het is flink wat werk om een kort verhaal (langer kan ook maar dat heb ik tot nu toe nog niet uitgeprobeerd) zelf te kunnen publiceren en voor de prijs die het oplevert, vraag ik me soms twijfelend af: ‘Waar doe ik het allemaal voor?’ Maar dan denk ik aan die keer dat ik verrast werd door iemand die 5 e-books tegelijk kocht van Smashwords en ik me de rest van de dag vrolijk voelde en met een glunderend gezicht rondliep. Wat een goed gevoel is dat, iemand heeft interesse in mijn verhalen!

Nu wil het geval dat de strenge selectie voor de Premium Catalogus nog wel eens roet in het eten gooit. Ik heb dat nu twee keer meegemaakt. Het verhaal wordt afgekeurd voor de catalogus.

Wat was er dan aan de hand?

Ik had niet precies bepaalde regeltjes gevolgd. Regeltjes waar ik pas achter kwam nadat ik de afwijzing kreeg.

Zo had ik eerder al ontdekt dat Engelstalige e-books titels moeten hebben met allemaal hoofdletters, capitalisation heet dat.

Bij de Nederlandse versies hoeft dat gelukkig niet, maar in de Engelse taal moet de titel er blijkbaar uitknallen, hoewel alles in hoofdletters weer niet goedgekeurd wordt. Een voorbeeld: The Anti Bumbrump Potion is de titel van een kort verhaal in het Engels en het heet De antibuilenbruildrank in het Nederlands, maar DE ANTIBUILENBRUILDRANK of THE ANTI BUMPBRUMP POTION mag dan weer niet.

Bij de serie over de Randsteden werd ik voor het eerst geconfronteerd met hoe je op Smashwords een serie maakt. Daar is een aparte serie manager voor. Je uploadt je e-book zoals je een apart verhaal uploadt, maar daarna plaats je dat verhaal in de serie en je geeft er met de seriemanager een nummer aan.

Nu had ik de titels van de verhalen gewoon in de documenten neergezet als: Carrière maken, Onnatuurlijk, enzovoorts.

Dat is dus niet de bedoeling. Als ik op Smashwords Randsteden deel 1, Carrière maken zet en Randsteden deel 2, Onnatuurlijk, dan moet de titel boven het verhaal ook zo staan. Dus identiek aan wat er in Smashwords staat.

Bovendien moet dat op de kaft dan ook precies zo zijn.

Afijn, u begrijpt het zeker al? Ik moest mijn tekeningen aanpassen en mijn documenten aanpassen en de vier e-books die er inmiddels stonden weer opnieuw uploaden, want anders komen ze niet bij Kobo, Tolino, Apple, Barnes & Nobles, Bol en weet ik veel waar voor een minder goede prijs voor mij te koop te staan dan de prijs die ik bij Smashwords voor mijn verhalen krijg.

Oproep: Koop de e-books als u ze wilt a.u.b. via Smashwords, dat is voor mij het beste.

Ik heb dus alles weer veranderd en de kaft die eerst zo was:

ziet er in het vervolg zo uit:

Een klein verschil, maar ik moet toegeven dat het in elk geval consequent overal hetzelfde is nu.

Het is alleen een beetje vreemd dat deel 1, 2 en 3 gewoon in de Catalogus kwamen en ik bij deel 4 pas de afwijzing kreeg omdat bepaalde dingen niet klopten. Bij degenen die dit moeten controleren zit dus blijkbaar een verschil in de mate van oplettendheid. Deze keer trof ik iemand die op de details lette. Maar dat vind ik eigenlijk wel zo fijn, want voor de toekomst weet ik nu waar ik op moet letten.

En zo leer ik er steeds wat bij als indieschrijver.

Het is maar dat u weet waar ik mijn tijd aan kwijt ben. (grapje)

Ik ga maar weer eens gauw aan het schrijven aan mijn boek, nu deze klus weer geklaard is. En sorry voor degene die mijn drie eerste delen van de Randsteden serie al gekocht had, maar prijs u gelukkig dat u unieke exemplaren heeft en het verhaal is gewoon precies hetzelfde gebleven

En nu hoop ik dat mijn verhalen wel door de keuring heen komen zodat ze overal te koop zullen zijn.

Ik heb trouwens besloten dat ik de plaatjes voor promotie die ik eerder had gemaakt, om ze te gebruiken op Instagram en Facebook, gewoon zo blijf gebruiken.

Groetjes,

Johanna Lime

 

Tijd voor een nieuw schrijfplan

10 juni 2019

Wie mijn blogs volgt, weet dat ik alleen verder ga als Johanna Lime, maar eerlijk gezegd had ik er in de periode dat er redactie op onze korte verhalen plaatsvond moeite mee om nieuwe dingen te doen.

Tussen augustus 2018 en juni 2019 zijn we/ben ik druk bezig geweest om in samenwerking met Tamara Geraeds de redactie op 26 korte verhalen te doen. Ze zijn of worden (op)nieuw als e-book uitgegeven op Smashwords.

19 verschillende verhalen met NL (Nederlandstalig) op de kaft en zes vertaalde met EN (Engels) staan hier: https://www.smashwords.com/profile/view/JohannaLime2

Een serie van 7 sciencefiction verhalen wordt vanaf 1 juni (1 verhaal per week) geplaatst en komt hier: https://www.smashwords.com/books/byseries/39033

Het heeft me moeite gekost om in de eerste maanden van 2019, na Dinie’s overlijden, met het schrijven aan Versie 3 van De vergeten vloek deel 3 door te gaan. De routine werd verbroken en wekenlang kwam ik geen woord vooruit. Toch ben ik langzamerhand wel aanbeland bij hoofdstuk 26 en is het plot gewijzigd zodat ik weer vooruit kan komen met de rest. Ook heb ik in de tussentijd een paar verhalen geschreven voor de Waterloper verhalenwedstrijd.

Het idee dat ik in de eerste vijf maanden van 2019 te weinig aan schrijven heb gedaan, speelt door mijn gedachten. Natuurlijk is het zo dat ik het na Dinie’s overlijden nogal druk had met allerlei zaken die geregeld moesten worden. Voordat alle administratieve rompslomp afgehandeld werd, was ik vijf maanden verder. Toch was het regelen van die dingen niet het ergste. Het grootste probleem was dat ik moest accepteren dat ik voortaan alleen zou zijn. Ik voelde me verdrietig en eenzaam. Zo zachtjesaan begint dat gevoel een plekje te krijgen. Ik heb mezelf een spiegel voorgehouden en goedbedoelde adviezen van anderen afgewogen. Daarna heb ik een paar knopen doorgehakt. En nu komt er wat meer ruimte voor het leven dat ik voor mijn toekomst voor me zie. Ik kan weer nieuwe plannen maken. Plannen met betrekking tot ons huis en plannen voor bezigheden waar ik blij van word. Die laatste zijn de plannen die er steeds al waren en die betrekking hebben op mijn schrijfwerk. Ik heb nu besloten om daar daadwerkelijk de tijd voor vast te zetten in mijn agenda. Om dus echt iedere dag te schrijven.

Ik heb een nieuwe planning gemaakt voor de rest van 2019 en die staat nu in Excel. Het houdt in dat ik elke dag minstens twee en een half uur schrijftijd neem. Met de kookwekker erbij, zodat ik elk kwartier af kan vinken. Dat is een manier die voor mij werkt.

In juni ga ik de resterende hoofdstukken van Versie 3 van De vergeten vloek afschrijven.

In juli gebruik ik CampNaNoWriMo om Versie 4 te schrijven.

In augustus zet ik de laatste puntjes op de i en stuur ik het manuscript naar Zilverbron.

Dan ga ik verder schrijven aan Saturnus Maan, maar als het me lukt wil ik ook beginnen aan verhalen voor Godijn Publishing, en zeker meedoen met een scifi/fantasy wedstrijd genaamd Zonderlingen (die naam ken ik nog goed van 2012 toen we op Magic Tales bezig waren met een groep enthousiastelingen).

Elke dag schrijven en een routine opbouwen, dat is wat ik opnieuw voor elkaar wil krijgen. Nu de redactie van korte verhalen voorbij is, krijg ik weer zin in iets nieuws. Nieuwe korte verhalen verzinnen om erbij te zetten op Smashwords, of misschien zelfs op te sturen voor een bundel. En natuurlijk wil ik ook verder in de wereld van Eibor Risoklany. Een nieuwe trilogie meldt zich onderbewust alweer aan.

Voor de inspiratie heb ik twee leuke boeken met schrijfoefeningen en ik heb pas 6 doosjes met story cubes gekocht, een spel met dobbelstenen waarmee verhalen bedacht kunnen worden. Laat de steentjes maar rollen.

Ik ben blij met de vrijheid die ik heb om dit te kunnen doen.

  • * spreuken van INgSPIRE.nl en uit mijn bujo, gevondenop Pinterest

 

Schrijven in de lente

16 april 2019

Het is lente en het schrijven gaat weliswaar met vlagen, maar toch maak ik goede vorderingen.

 

Redactiewerk

Vanaf november 2015 tot september 2018 waren er zo langzamerhand twintig korte verhalen van Johanna Lime als e-book gepubliceerd op Smashwords. Dinie en Marjo besloten in 2018 om bij Tamara Geraeds over deze verhalen een hoofdredactie aan te vragen. En dat gebeurde. We zijn er hard mee aan het werk gegaan. Elk verhaal kreeg twee redactierondes en ik ben verheugd te kunnen melden dat het werk voor bijna al deze korte verhalen is voltooid. Negentien ervan staan inmiddels in een vernieuwde uitgave wederom op Smashwords. Ze hebben NL op de kaft, er is een leeftijdcategorie in het colofon gezet en doordat er een redactie overheen gegaan is, zijn ze beter te lezen.

Nog één verhaal dat al eerder gepubliceerd was, staat nog in zijn originele vorm op Smashwords. Het is daar achtergebleven omdat ik, voordat het opnieuw wordt uitgebracht, er eerst nog aan moet gaan sleutelen. De Knuffelsteen zal in de toekomst De Avonturensteen worden. Het wordt een langer detectiveverhaal waarin ook fantasy verwerkt is, dat zich afspeelt in Brugge, België. Om het verder te schrijven moet ik eerst op studiereis naar Brugge. Ik heb er zin in!

In april 2019 zijn Tamara Geraeds en ik samen begonnen aan de redactie van zeven science fiction verhalen die in een serie op Smashwords gepubliceerd worden. Ze waren nog niet eerder uitgebracht. Zodra ze door de redactie zijn zullen ze als e-book verschijnen. In het menu Publicaties NL houd ik u hiervan op de hoogte.

Deze serie gaat de Randsteden serie heten en hij zal gevormd worden door zeven korte verhalen die zich op andere planeten afspelen en die eerder door Johanna Lime zijn ingestuurd voor wedstrijden in het genre.

 

Deel 3 van De vergeten vloek

Tot nu toe zijn er 23 hoofdstukken geschreven en op de Elfia in Haarzuilens, waar ik even op een rustig moment zat te mijmeren over mijn plot, kwam het idee voor het einde boven borrelen. Ik weet nu hoe ik het verhaal af kan schrijven, op zo’n manier dat de toekomstplannen die ik nog heb er bij aan kunnen sluiten. Bovendien zal het een goede afronding van de trilogie zijn.

Dus ik ga binnenkort zeker weer verder om het laatste stuk van deel 3 af te maken.

En dan nog een keer alles controleren voordat het manuscript naar de uitgever kan.

 

Waterloper

CampNaNoWriMo is aan de gang, want het is april. Ik heb me aangemeld met een nieuw schrijfproject voor 30.000 woorden in april. Dit houdt in dat ik van plan ben om drie verhalen te schrijven voor de nieuwe themawedstrijd Waterloper. Daarbij kan ik in de maand mei drie verhalen van maximaal 10.000 woorden insturen die moeten voldoen aan de criteria van de thema’s.

Op de een of andere manier is mijn ervaring dat CampNaNoWriMo in april minder goed loopt dan in juli. Vraag me niet waaraan dat ligt.

Deze keer ligt het eraan dat de voorbereiding voor de verhalen niet echt soepel verloopt. Ik verzin me al maanden suf over verhalen die binnen de aangegeven thema’s moeten passen, ik kreeg maar geen inspiratie.

Maar ik ben op weg. Een verhaal is inmiddels geschreven en vandaag kreeg ik het begin van het tweede verhaal eruit geperst. Het begin is altijd een hachelijke zaak, als dat eenmaal goed verwoord is, komt de rest wel goed. Dus nu moet ik het tweede verhaal af gaan schrijven en dan nog werken aan een derde.

Met Fantastels deden Dinie en ik de laatste jaren altijd mee met drie verhalen en daar wil ik toch weer een routine van maken, al zal het wel een beetje lastig zijn in het begin. Er zit wat tijd tussen het einde van Fantastels en het begin van Waterloper. Toch hoop ik vurig dat de nieuwe wedstrijd net zo’n succes wordt als de eerdere. De toekomst zal het leren.

 

Elfia

Op 13 en 14 april stond ik met mijn boeken op de Elfia in Haarzuilens en ik heb heel wat flyers uitgedeeld aan belangstellenden die iets wilden horen over de boeken Schimmenschuw en De vergeten vloek Sluimerend vuur en Smeulend venijn. Ik heb er gelukkig ook niet voor niets gestaan want ik kon er een aantal van gesigneerd verkopen. En iemand die niet op de Elfia had kunnen wachten en daarom het boek al ergens anders had besteld, kwam langs voor een handtekening. Hoe leuk is dat?

Het derde boek van de trilogie staat in de planning voor volgend jaar april op de Elfia in Haarzuilens. Ik hoop echt dat degenen die liever de hele trilogie tegelijk kopen dat dan komen doen. En ik ben erg nieuwsgierig naar jullie leeservaringen. Bij Arjan zat dat gelukkig goed, hij vindt mijn boeken tof. Daar krijg ik een warm gevoel van en het steuntje in de rug om verder te gaan met schrijven.

 

Plannen

Plannen heb ik nog genoeg maar of ze ook echt werkelijkheid worden? ‘Hard to see the future is’, zoals Yoda zegt, niet waar? Maar als mijn dromen mogen uitkomen voorzie ik al twee op zichzelf staande romans in twee verschillende werelden en twee nieuwe trilogieën die na De vergeten vloek kunnen komen. Bovendien wil ik doorgaan met korte verhalen schrijven, ze mee laten doen aan wedstrijden en ze daarna herschrijven, er een betere versie van maken. We zullen het wel zien.

In elk geval heb ik gemerkt dat na een periode van veel redactiewerk ik het nodig heb om weer eens lekker creatief wat doldwaze ideeën neer te zetten. Korte verhalen verzinnen en opschrijven heeft het verder schrijven aan een ingewikkeld plot waar veel rode draadjes vastgebonden moeten worden een nieuwe stimulans gegeven. Dus de combinatie van korte verhalen en romans bevalt me wel.

Hopelijk krijgen we nu een beetje lekker weer en kan ik op andere plaatsen gaan zitten om iets op te schrijven. In Brugge bijvoorbeeld. Dat lijkt me een leuke stad om eens goed te gaan bezichtigen.

Wat gaan jullie doen?

 

Groetjes,

Marjo Heijkoop (Johanna Lime)

Een overzicht van alle vernieuwde e-books op Smashwords

30 maart 2019

Negentien korte verhalen na gedegen hoofdredactie als e-book vernieuwd uitgegeven

Sinds augustus 2018 ben ik bezig geweest om samen met redactrice Tamara Geraeds alle korte verhalen die op Smashwords stonden een hoofdredactie mee te geven. Negentien van de twintig gepubliceerde verhalen zijn nu helemaal vernieuwd. Alleen De knuffelsteen wordt later nog gewijzigd in De Avonturensteen omdat ik het verhaal langer ga maken. Daarvoor moet ik eerst een bezoek brengen aan de stad Brugge, voor onderzoek.

Hieronder het nieuwste overzicht van de korte verhalen uit het genre fantasy, science fiction en horror die door de redactie zijn gekomen. Ze zijn te herkennen aan de NL ISO-code op de kaft en bovendien zijn de verhalen nu ook ingedeeld per leeftijdcategorie.

Planning voor 2019

De knuffelsteen gaat na een bezoek van mij aan Brugge veranderen in een langer detectiveverhaal en zal De Avonturensteen als nieuwe titel krijgen. Tot die tijd is het verhaal van De Knuffelsteen, dat nog niet door de hoofdredactie is, gratis te downloaden.

Vanaf april 2019 krijgen zeven nieuwe verhalen een gedegen hoofdredactie door Tamara Geraeds. Ik ben van plan om ze als een serie van zeven science fiction/fantasy verhalen nieuw te publiceren op Smashwords. Houd deze website dus in de gaten, en dan vooral het menu Publicaties NL, voor nieuws.

Waar zijn de korte verhalen van Johanna Lime te koop?

De e-books zijn hier te vinden: https://www.smashwords.com/profile/view/JohannaLime2

Ze staan ook bij BOL, Kobo en op andere plaatsen. Ik heb natuurlijk het liefst dat u ze via Smashwords download, want daar krijg ik de meeste centen aan royalty’s.

 

Het overzicht van alle negentien vernieuwde e-books

(6 ervan zijn bovendien vertaald naar het Engels en hebben EN op de kaft staan)

Verhalen voor de jeugd.

Vanaf 7 jaar

De schouderdraak

Vanaf 8 jaar

Paddy en Padda

Een draak met koekjes

Vanaf 10 jaar

Het feifarietalent

De antibuilenbruildrank

Goed opletten!

Muizenissen

Verhalen voor Young Adults (vanaf 15 jaar)

Pacifistenbloed

De niksmeer en de zeefemin

Liefde en aandacht doen wonderen

Het D.D.D. syndroom

Equilibrium op Mundus (geïllustreerd)

Verhalen voor volwassenen

Idool

Echt, een wereld van ringen

Ruilen met korrigans

 Verhalen die naast de boeken van Johanna Lime passen

(Passen bij de categorie Young Adults, vanaf 15 jaar)

De wording van Chyndyro (past bij Schimmenschuw en bij De vergeten vloek)

De slangenvrouw (past bij deel 1 van De vergeten vloek, Sluimerend vuur)

De nevelkinderen van Hary Rud (past bij deel 2 van De vergeten vloek, Smeulend venijn)

Het frisbeeschip dat crashte in Loppersum (past vanwege het wezen dat hierin voorkomt bij deel 3 van trilogie De vergeten vloek)

Wil je alle verhalen uit de verbeeldingswereld Eibor Risoklany lezen, dan kun je dat het beste chronologisch doen. De juiste volgorde van mijn verhalen in deze verbeeldingswereld is als volgt:

  1. De wording van Chyndyro (Smashwords e-book)
  2. Schimmenschuw – uitgeverij Zilverbron (paperback uit 2015)
  3. De vergeten vloek deel 1 – uitgeverij Zilverbron (paperback uit 2017)
  4. De slangenvrouw (Smashwords e-book)
  5. De vergeten vloek deel 2 – uitgeverij Zilverbron (paperback uit 2018)
  6. De nevelkinderen van Hary Rud (Smashwords e-book)
  7. De vergeten vloek deel 3 – uitgeverij Zilverbron (paperback uit 2020)
  8. Het frisbeeschip dat crashte in Loppersum (Smashwords e-book)

De paperbacks vindt u hier: https://www.artbooksshop.com/search/?search=Johanna+Lime

Veel leesplezier!

Johanna Lime

 

Een overzicht van vernieuwde e-books

5 februari 2019

Vernieuwen van e-books

Wanneer u mijn blog volgt, zal het u niet ontgaan zijn dat ik samen met redactrice Tamara Geraeds bezig ben met de redactie van korte verhalen. Alle e-books van Johanna Lime die op Smashwords zijn gepubliceerd geef ik na twee gedegen redactierondes vernieuwd uit.

Hieronder een overzicht van de korte verhalen uit het genre fantasy, science fiction en horror die tot nu toe door de redactie zijn gekomen. Ze zijn te herkennen aan de NL ISO-code op de afbeelding en de verhalen zijn nu ook ingedeeld per leeftijdcategorie.

Planning voor 2019

Er staan nu nog vier verhalen voor in de planning en die komen binnenkort.

Daarna ben ik van plan om een serie van zeven science fiction/fantasy verhalen te publiceren die nog niet eerder op Smashwords zijn uit gebracht. Houd deze website dus in de gaten, en dan vooral het menu Publicaties NL, voor nieuws.

Waar zijn de korte verhalen van Johanna Lime te koop?

De e-books zijn hier te vinden: https://www.smashwords.com/profile/view/JohannaLime2

Ze staan ook bij BOL, Kobo en op andere plaatsen. Ik heb natuurlijk het liefst dat u ze via Smashwords download, want daar krijg ik de meeste centen aan royalty’s.

 

Verhalen voor de jeugd.

Vanaf 7 jaar

De schouderdraak

Vanaf 8 jaar

Paddy en Padda

Vanaf 10 jaar

Het feifarietalent

De antibuilenbruildrank

Goed opletten!

Muizenissen

Verhalen voor Young Adults (vanaf 15 jaar)

Pacifistenbloed

De niksmeer en de zeefemin

Liefde en aandacht doen wonderen

Het D.D.D. syndroom

Equilibrium op Mundus (geïllustreerd)

Verhalen voor volwassenen

Idool

Echt, een wereld van ringen

Verhalen die naast de boeken van Johanna Lime passen

(Passen bij de categorie Young Adults, vanaf 15 jaar)

De nevelkinderen van Hary Rud (past bij boek 2 van trilogie De vergeten vloek, Smeulend venijn)

Het frisbeeschip dat crashte in Loppersum (gaat over een Fryeteriaan en past daardoor naast deel 3 van trilogie De vergeten vloek)

Veel leesplezier!

Johanna Lime