Het eureka gevoel

10 juni 2021

En dan komt de plot er ineens in een vloeiende beweging uit! Eureka!

Vorig jaar gaf uitgeverij Zilverbron mij drie contracten voor de boeken van mijn volgende trilogie. Een nieuw verhaal na “Schimmenschuw” en trilogie “De vergeten vloek”, in een steeds groter wordende verbeeldingswereld. Ik wist de overkoepelende titel al: Interplanetair. Dat er steeds meer planeten en volkeren bij zouden komen in mijn wereldbouw was de enige zekerheid die ik had. Verder was alles nog vaag, heel vaag. Ik had nog maar een summiere beschrijving van waar het verhaal over zou gaan. Ik kon ook niet beloven dat ik me daar aan houden zou. Tijdens het schrijfproces kan het zomaar gebeuren dat er nog heel veel verandert. Zoals de personages.

Mijn eerste plan was steeds twee andere hoofdpersonages per boek, maar daarvan ben ik afgestapt. Nu spelen Daniël en Irene in alle drie de boeken van de trilogie de hoofdrol. Dat moest het een stuk duidelijker maken voor mezelf maar vooral ook voor de lezers. Het eerste plot is tijdens het schrijven van boek 1 veel sterker geworden dan het vage idee dat ik er in eerste instantie over had. Intussen zijn de verhalen voor boek 2 en 3 in mijn hoofd ook alweer sterk gewijzigd. Zelfs de subtitels lijken niet meer op het eerste concept.

Achteraf gezien realiseer ik me dat mijn uitgever wel erg veel vertrouwen in mij had, toen ze direct met drie contracten aankwam voor mijn nieuwe trilogie. Het eerste boek van de drie contracten, Ruimtestad, is uitgebracht op 5 februari 2021. De meeste recensies zijn erg lovend en daar ben ik erg blij mee.

Op het moment ben ik aan versie 4 bezig van het tweede deel. Hoofdstuk 15 is herschreven, nog 10 hoofdstukken te gaan! Er gebeuren mooie dingen tijdens het herschrijven. Het verhaal wordt zienderogen beter. Ik zie woorden op hun plaats springen en zinnen beter leesbaar worden. Wat is het toch een magisch proces om zo met taal bezig te zijn! Ik voel de liefde voor mijn volgende boekenkind groeien. De puzzelstukken vallen langzamerhand precies op de plek waar ze bedoeld zijn in de verhaalstructuur.

Vorige week kwam tijdens het herschrijven van deel 2 ineens de hele synopsis van anderhalve pagina en ook de flaptekst in mijn gedachten naar boven en kon ik die uittypen. Voor het derde deel was dat nog wat te veel gevraagd. Daar waren de dingen nog wat te vaag.

De afgelopen week voelde ik steeds meer de drang om voor boek 3 toch het hele verhaal maar eens heel goed uit te plotten. Want ja, CampNaNoWriMo in juli.

Wat is het toch zalig om te merken dat mijn onderbewuste het op die kritieke momenten helemaal van me overneemt. Gisterenavond kreeg ik echt een “Eureka!” gevoel. Ik pakte het beginnetje van de synopsis erbij waar ik vorige week was blijven steken. En ineens kwam achter elkaar de flaptekst van het derde boek naar buiten. En daarna volgde zes pagina’s plot!

Vanmorgen heb ik daar een samenvatting van gemaakt, zodat die synopsis ook anderhalve pagina werd. De langere uitwerking van de plot moet nog wel wat gedetailleerder worden uitgewerkt in scènes voor het plotschema en de hoofdstukindeling die ik altijd in Excel maak. Maar ik weet nu het begin, het midden en het eind van het verhaal. Ik weet wie de protagonisten zijn, wie de bijpersonages zijn en ook weet ik wie de antagonisten zijn. Ik heb een idee van hoe te twee planeten eruit moeten gaan zien en welke belangrijke plaatsen en landstreken er te vinden moeten zijn. Ik moet alleen nog brainstormen over technische snufjes en magisch dieren- en plantenleven. Ik moet nog namen verzinnen voor bepaalde mensen, elfen, planten en dieren. Nog beter uitdenken hoe het nieuwe magiesysteem dan werkt en het plausibel maken waarom er op dieren door bossen gereden moet worden. Maar dan ben ik eruit. Het hele overkoepelende verhaal van Interplanetair valt helemaal op zijn plek. Wat een openbaring! Ik krijg er zo’n zin in om gauw door te schrijven, zo’n zin om dit uit te werken.

Hoera! Wat is het leven toch mooi als een plan tot leven komt.

Stel je voor dat ik deze maand nu al het herschrijven van deel 2 afkrijg. Dat zou best een reële optie kunnen zijn want zeg nou zelf. Op 10 juni heb ik 3/5 deel van het hele manuscript al af. Nog 10 dagen van iedere dag een hoofdstuk herschrijven, dan kan het 20 juni klaar zijn. Dus dan heb ik nog 10 dagen om CampNaNoWriMo voor te bereiden.

Wat zal ik dan tijdens CampNaNoWriMo schrijven? Ik had het herschrijven van deel 2 er eigenlijk voor gepland. Zal ik dan toch nog een vijfde versie van dit verhaal maken? Of zal ik alvast aan een volgend manuscript beginnen? Bijvoorbeeld aan het manuscript dat mee kan doen aan de wedstrijd die Zilverspoor heeft uitgeschreven voor 1 mei 2022? Of zal ik alvast aan deel 3 gaan beginnen van de trilogie?

Mensenlief. Wat voel ik me vrij! Ik heb de keuze uit drie mogelijkheden. Is dat niet geweldig?

Eureka!

Waar worden jullie vrolijk van?

Groeten van Johanna Lime

Soms moet je een uiltje knappen

3 juni 2021

Nog regelmatig gebeurt het mij dat ik uit een roes ontwaak. Dan heb ik het gevoel dat ik zo naar mijn ouders zou kunnen gaan, als ik dat zou willen. Het idee dat zij nog steeds in de bungalow wonen waarin ik het grootste deel van mijn jeugd heb doorgebracht.

’s Avonds bekruipt me soms het idee dat Dinie al naar bed is gegaan. Dan komt de gedachte in mij op dat ik ook maar gauw moet gaan slapen.

Alleen dringt daarna de realisatie tot mij door dat die tijd uit mijn herinneringen niet langer bestaat. Mijn ouders en Dinie leven niet meer.

Mijn fantasie speelt me parten. Het zal wel iets te maken hebben met het rouwproces wat nog steeds niet helemaal voorbij is, als het ooit al helemaal verdwijnt. Ik ben alleen en mis hen.

Soms ben ik met zoveel taken bezig op een dag, dat het vanzelf erg laat wordt. Ik moet dan nodig een uiltje gaan knappen. Morgen is er een nieuwe dag met nieuwe kansen.

Zoals jullie weten uit mijn vorige blog ben ik bezig met Versie 4 van Interplanetair boek 2 Geestenpoort, het tweede deel van de trilogie dat volgens de planning in 2022 bij Zilverbron wordt uitgebracht.

Tijdens het werk aan mijn manuscript kom ik ook in een roes waarbij de werkelijkheid vervaagt. Alleen komt dit door het geconcentreerd redigeren van mijn verhaal. Heel wat zinnen worden omgegooid. Gebeurtenissen verduidelijkt, herhalingen geschrapt. De tekst wordt stukje bij beetje beter, het verhaal mooier. Zachtjesaan wordt duidelijker wat ik bedoelde te vertellen. Niet alleen helpen bepaalde opmerkingen van Sebastiaan, mijn proeflezer, mij erbij om na te denken over wat er moet veranderen aan de tekst. Ook zie ik zelf dat Versie 3 nog niet goed genoeg was. Het herschrijven doe ik niet voor niets. Bovendien heb ik nu een beter beeld gekregen van hoe het verhaal in het derde deel van de trilogie verder moet gaan, zodat ik daar vast op kan anticiperen. Elementen die belangrijk zijn voor de ontwikkeling van de gebeurtenissen en de personages heb ik nu meer in de gaten.

Als ik met het herschrijven bezig ben, is het net alsof ik door een portaal in mijn verbeeldingswereld ben gestapt. Dan vergeet ik alles om me heen en dan ga ik net zolang door totdat ik weer een hoofdstuk af heb. Mijn koffie is koud en de wijzers van de klok geven een tijd aan die alweer ver voorbij de lunchtijd zit. Ik moet nodig een paar boterhammen nemen. En kijken of er nog warme koffie in de pot over is.

Hieronder op het plaatje zien jullie een fragment uit hoofdstuk 10. Irene en Daniël hebben een uitstapje gemaakt naar Chyndyro. Dat is belangrijk voor het verhaal, omdat ze daar iets ontdekken wat voor het vervolg belangrijk wordt. En zo passen de puzzelstukjes steeds beter in elkaar en wordt de trilogie langzaam verder opgebouwd.

Behalve het herschrijven ben ik de afgelopen week ook bezig geweest met landkaarten tekenen op de computer. Deze keer heb ik de bergen, heuvels en rivieren geplaatst. Op het plaatje zie je hoe de kaart van Calliope er tot nu toe uitziet. Dit is een project wat nog wel een paar kwartaal zal duren voordat het af zal zijn. Het is wel fijn om schrijven en tekenen steeds een beetje af te wisselen. Het een versterkt het ander.

Tot zover deze blog over de voortgang van het werk,

Groeten van Johanna Lime

(Her)schrijven en tekenen in mei 2021

27 mei 2021

Herschrijven met de hulp van proeflezers

Vorige week begon ik met het herschrijven van Interplanetair deel 2 Geestenpoort. Ik had toen de proloog opnieuw geschreven. Nu werk ik verder aan versie 4 van het manuscript. Ik heb het verhaal de afgelopen week tot en met hoofdstuk 5 herschreven, aan de hand van de opmerkingen van de proeflezers, Robin en Sebastiaan. Wat is het fijn dat ik nu proeflezers heb! Dat werkt echt heel goed. Het verhaal is weer iets duidelijker geworden.

Behalve dat ik natuurlijk serieus nadenk over wat de proeflezers aangeven als punten om bij stil te staan, heb ik zelf ook goed in de gaten gehouden of het verhaal nog steeds klopt bij mijn (nieuwe) ideeën voor de hele trilogie. Wat ik in boek 1 en 2 aangeef als verwachtingen aan lezers moet ik in boek 3 inlossen. Dus moet ik wel precies bijhouden welke verwachtingen ik wek. Ik zal daar in de loop van deze trilogie oplossingen voor moeten hebben. Er is bij de trilogie een (abstract) overkoepelend conflict en voor elk afzonderlijk boek heb ik ook nog een of meer andere, meer directe conflicten.

Ik ga proberen om steeds een hoofdstuk per dag verder te komen, zodat ik versie 4 van deel 2 Geestenpoort in juni afgerond kan hebben.

Tekenen

Vorige week schreef ik ook al dat ik tekeningen heb gemaakt. Behalve schrijven is tekenen wat ik mijn hele leven al het liefste doe. Ik heb de hoofdsteden van Laskoro en Berinyi getekend.

Bovendien ben ik, behalve aan de plattegronden van Biarrastad en Bengalostad, begonnen aan nieuwe kaarten voor volgende boeken die ik van plan ben te gaan schrijven. Daarvoor ben ik nu bezig met de kleine landschapsdetails zoals bergen en bossen waarvoor ik mallen wil hebben die ik in de tekeningen kan knippen en plakken. Andere dan de stempels die ik als penselen heb gedownload van het internet, want mijn kaarten zijn geen typische Tolkien-achtige-wereldbouw, natuurlijk.

Ik teken in lagen met Paint Shop Pro. Voor de kaarten van Biarrastad en Bengalostad heb ik een detail uit de grote landkaarten gehaald. Dat detail moest flink worden uitvergroot om er de plattegrond van te kunnen maken.

Vier fases bij het tekenen van Biarrastad

Op de een of andere manier is tijdens het hele schrijfproces de hoofdstad van Laskoro, Biarrastad, een kwart slag gedraaid. Dinie en ik hadden al veel eerder een grote plattegrond getekend op hokjespapier. Maar bij het tekenen van de wereldkaart van Laskoro is er iets veranderd. Het bleek dat de districten Biarra-West en Biarra-Oost zo kwamen te liggen dat de stad moest draaien. Dat had geen grote gevolgen voor het verhaal, alleen moesten we goed opletten als we windrichtingen gebruikten. De plattegrond werd wel wat anders.

Ik wilde hem al een hele tijd opnieuw gaan tekenen en nu, in mei 2021 is dat gelukt.

Zoals je op de onderstaande afbeelding kunt zien, is het tekenen van kaarten ook een proces waarbij er tussendoor nog van alles en nog wat wijzigt. Wat dat betreft heeft het overeenkomsten met het schrijfproces. De tekening had vele lagen en is uiteindelijk zo geworden als in de rechterhoek onderaan te zien is.

In plaats van vier fases heb ik er twintig nodig gehad voordat hij helemaal klaar was.

Bij Biarrastad is wel duidelijk dat de Hogesnelheidsweg de stad nogal typeert.

Vier fases bij het tekenen van Bengalostad

Voor Bengalostad kwam ik na het uitvergroten van het detail uit de wereldkaart ook voor een verrassing te staan. In mijn hoofd, en eerder op tekeningentjes van de wijk waar de priesteressen wonen, had ik geen rekeningen gehouden met het water dat door de stad stroomt. De rivier is nogal breed en heeft ook grote meren. Dat moest ik dus aanpassen op de plattegrond. Bij Bengalostad is de trein belangrijk, dus in plaats van een Hogesnelheidsweg is er daar sprake van spoorbanen en stations.

Hier zie je de vier fases van het tekenproces om deze hoofdstad te tekenen. In totaal heb ik hier ook weer twintig tekeningen nodig gehad voordat het klaar was. Ik ben er bijna een hele week mee bezig geweest, maar ik heb er wel van genoten. Als ik voortaan mijn verhalen aan het schrijven ben, kan ik de kaarten erbij pakken om alles precies zo te verwoorden als het op de kaart te zien is.

In mijn verhaal dat ik nu aan het herschrijven ben, stond bijvoorbeeld dat er op de Avenue Celesta aan weerskanten standbeelden stonden. Dat gegeven is door deze kaart veranderd, want ik heb ze maar aan een kant van de weg getekend. Bij het herschrijven ben ik nu dus ook bezig om de beschrijvingen van de stad aan te passen aan de kaart. Hoe langer ik in deze werelden schrijf, hoe meer de details voor mij tot leven komen. Afbeeldingen zijn voor mij een belangrijk hulpmiddel bij het verwoorden van mijn verhaalelementen.

Voorlopig kan ik weer lekker verder werken. Behalve voor deze steden ben ik met het tekenen namelijk ook alweer bezig met kaarten van de planeten van bevriende volkeren. Ik droom van het afronden van trilogie Interplanetair en wil voor boek 3 een spannend avontuur bedenken. Het wordt langzamerhand steeds duidelijker waar ik daarmee heen wil. Ik droom ook alweer over andere verhalen, geschreven vanuit verschillende nieuwe personages, voor als Interplanetair klaar zal zijn. Wie weet wat de toekomst mij brengt. Voorlopig kan ik nog wel even vooruit met tekenen en schrijven. Een heerlijk gevoel!

Groeten van Johanna Lime

Schrijven versie 4 van Geestenpoort

20 mei 2021

Na een periode van even wat anders bruisen de ideeën weer

Op 12 maart 2021 liet ik jullie weten dat ik het manuscript voor Interplanetair deel 2 Geestenpoort helemaal uitgeschreven had. Ik besloot het even te laten rusten en stuurde het manuscript op naar mijn proeflezers, Robin en Sebastiaan. Ze kregen er een aantal weken voor om het door te nemen. Voor Sebastiaan is dit proeflezen onderdeel van een wederzijdse dienst, omdat ik voor hem ook een nieuw manuscript heb proefgelezen. Robin bood het op Facebook aan en dat vind ik echt heel tof van haar!

Ik vertelde mijn proeflezers dat ik van plan was om mijn manuscript ergens in mei weer op te pakken voor een volgende versie. In april had ik iets anders te doen, want in die maand was ik druk bezig met korte verhalen voor de Waterloper verhalenwedstrijd. Begin mei wilde ik eigenlijk nog twee korte verhalen schrijven voor de Harland Awards, maar die lukten nog niet zo goed. Misschien later in dit jaar.

In About Books werd pasgeleden aangekondigd dat Zilverspoor een manuscriptenwedstrijd organiseerde, met de bedoeling dat er nieuwe op zichzelf staande verhalen ingestuurd zouden worden. Een verhaal dat om een geheel nieuwe wereldbouw vroeg, dus. Mijn gedachten sloegen direct op hol. Ik had veel zin om over een andere wereld te brainstormen. Nadat ik een verhaalidee in het klad had opgeschreven om deze hele nieuwe roman te kunnen gaan schrijven, kwam van het een het ander.

Natuurlijk vond ik het nog veel belangrijker om voor mijn trilogie Interplanetair te weten hoe het daarmee verder moest. Ik begon dus ook weer gerichter na te denken over het plot voor deel 3, Schakelmagie. Er kwamen nieuwe ideeën in me op die consequenties hebben voor het herschrijven van deel 2. Want daar wordt de basis voor de gebeurtenissen van deel 3 gevormd. Ik wilde gaan herschrijven en die zaken aan gaan passen.

Het is me gelukt om weer groot te dromen, ik zag het al helemaal gebeuren dat er na Interplanetair nog een trilogie kon volgen. Daarvoor zou ik dan een wereldbouw nodig hebben met vier nieuwe planeten. En de wereld van de manuscriptenwedstrijd… Hoe gaaf zou het zijn om die allemaal uit te tekenen? Maar voorin het boek van Geestenpoort moest ik ook nog tekeningen hebben…

Kaarten voor het volgende boek en voor vijf nieuwe werelden

Ik ging een week logeren bij mijn broer en nam mijn laptop met tekenprogramma mee. Ik tekende iedere dag terwijl mijn broer met zijn hobby bezig was en prachtige diorama’s maakte. We hadden het heel gezellig. We aten samen, dronken koffie en thee, en keken ’s avonds naar spannende films. Ik was niet alleen, we konden over onze hobby’s praten. Het leek wel een week vakantie.

Voor het boek Geestenpoort heb ik Biarrastad, de hoofdstad van Laskoro, en Bengalostad, de hoofdstad van Berinyi 5, getekend. Het idee daarachter is, dat de lezers die mijn boeken kennen op die kaarten de weg kunnen zoeken door die steden en zien waar de belangrijkste gebouwen staan.

Voor de nieuwe planeten heb ik een begin gemaakt met de landkaarten. Het grondgebied met de klimaatzones staan er alvast. Gisteren heb ik de bergen en de heuvels getekend. Het is nog lang niet af, maar ik ga rustig aan steeds een beetje verder. De werelden groeien langzaamaan, en tegelijk met de werelden komen de ideeën voor de verhalen steeds duidelijker naar boven. Dan kan ik de steden en belangrijke gebieden voor de verhaalbouw er ook in gaan zetten. Het wordt heel mooi en goed voor nieuwe verhalen. Daar ben ik van overtuigd.

Proloog aangepakt

Het is nu 20 mei en ik kon niet langer wachten. Vandaag besloot ik te beginnen met het herschrijven van mijn manuscript. Ik begon aan Versie 4 en heb veel gehad aan de commentaren van de proeflezers. De Proloog is een heel stuk beter geworden, ik ben trots op wat er nu te lezen valt. Vanaf nu hoop ik elke dag ongeveer een half hoofdstuk verder te komen met het herschrijven van mijn verhaal. Ik weet waar ik op moet letten, zodat ook de foreshadowing goed door de hoofdstukken heen gevlochten kan worden. Ik heb er zin in en naast het schrijven ga ik aan de gang met het voorbereiden van plot, personages en thema’s voor mijn volgende boeken. Voorlopig ben ik weer heerlijk bezig!

Alleen het genre staat wel vast, dat is de fantastiek. Het genre waarin ik het liefst schrijf. Ik hoop het stukje horror ook nog wat beter uit te kunnen werken in Geestenpoort. Het zal vast goed helpen dat ik nu proeflezers heb. Heerlijk, die feedback!

Hebben jullie al ideeën voor de manuscriptenwedstrijd? Je vindt hem hier https://wp.zilverspoor.com/schrijfwedstrijd/

Groeten van Johanna Lime

Het lijkt niets maar het is wel wat

29 april 2021

Ik begon in april 2021 welgemoed te schrijven aan mijn CampNaNoWriMo project. Zoals meestal had ik de lat voor mezelf nogal hoog gelegd. Ik wilde twee e-books maken van eerdere verhalen, drie nieuwe verhalen voor de Waterloper verhalenwedstrijd schrijven, twee voor de Harland Awards en vier voor HSF. Ik zette mijn doel op 50.000 woorden en besloot op 18 april dit aantal naar beneden bij te stellen, naar 35.000 worden, vanwege gebrek aan inspiratie voor verhaal vier en vijf.

Doordat ik eerder gestopt ben lijkt het of ik mijn doel niet heb gehaald.

Toch is dat niet waar. Ik heb twee nieuwe e-books gemaakt en drie verhalen afgekregen voor de Waterloper verhalenwedstrijd. Dat is aardig wat.

Telkens moet ik bij mezelf te rade gaan of ik nog wel datgene doe wat ik het liefste wil. En soms lijkt het niets maar het is wel wat.

Na vorige week de beslissing genomen te hebben om te stoppen met CampNaNoWriMo, heb ik me beziggehouden met mijn taak als moderator voor de Zilverboekenclub. Ik ben bezig geweest met personages en wereldbouw, rubrieken die daar regelmatig worden geplaatst. Het is best een klus om de ‘praatjes en de plaatjes’ daarvoor geschikt te maken. Maar dat vind ik niet erg. Behalve met schrijven ben ik ook graag bezig met beeldbewerking op de computer.

Iedere maand koop ik 10 afbeeldingen van Shutterstock en bewerk ze tot mooie plaatjes. De kaften van mijn e-books bijvoorbeeld, of de plaatjes bij dit blog.

In de maand mei is mijn eigen wereldbouw, die van Ruimtestad, aan de beurt bij de Zilverboekenclub. Ik heb de vragenlijst laten beantwoorden door Aleix Campbell, een bijpersonage uit het boek. In vier weekafleveringen komen ze vanaf vandaag op Facebook te staan. (En vanaf 1 mei verschijnen ze in 4 weken op mijn boekenwebsite, bij Trilogie Interplanetair). Tegelijkertijd ben ik schrijver van de maand mei 2021 bij ‘Ik hou van horror, fantasy en spannende boeken!!!!!’, de Facebookgroep van Tazzy Jenninga. Daarvoor moest ik promotiemateriaal verzamelen en een winactie uitschrijven. Die zal ik hier of op mijn boekenpagina ook neerzetten, zodat u ze op mijn eigen websites ook kunt vinden.

Allemaal dus wat andere dingen dan wat ik oorspronkelijk wilde doen. Het verzette mijn zinnen en tot mijn verrassing hielp dat weer wonderbaarlijk goed. Ik kreeg nieuwe inspiratie voor twee verhalen!

Inmiddels heb ik in het afgelopen paar dagen de drie verhalen voor Waterloper geredigeerd. Ze zijn gecontroleerd en staan klaar om op te kunnen sturen voor de wedstrijd. Het totaal van CampNaNoWriMo van april 2021 staat nu op 37.064 woorden.

Bovendien heb ik mijn brainstorm voor twee verhalen uitgewerkt die in een verhaalschema opgenomen kunnen worden en als leidraad kunnen dienen voor twee verhalen voor de Harland Awards. Ze hoeven niet nu al af te zijn, dus ik heb nog de tijd om ze af te krijgen voordat die wedstrijd begint. Vanaf mei ga ik daaraan beginnen, gewoon rustig doorgaan met schrijven.

Nieuwe uitdagingen

Eerder had ik aangegeven, dat ik ook weer verder wilde gaan met mijn nieuwste manuscript, nadat het bij de proeflezers vandaan gekomen is. Er is nog een proeflezer bezig, van de eerste heb ik alle hoofdstukken van Interplanetair deel 2 Geestenpoort al binnen. Ik ga dus binnenkort aan de vierde, vijfde en misschien volgende versie beginnen en de opmerkingen van de proeflezers verwerken. Iets nieuws voor mij, want het is de eerste keer dat ik proeflezers heb. Het herschrijfproject voor CampNaNoWriMo van juli 2021 is hiervoor ook al gereserveerd.

Mijn volgende plan bestaat eruit dat ik wil beginnen om het plot voor Interplanetair deel 3 Schakelmagie te maken. Daarvoor moet ik nog wel aardig wat onderzoek doen en plannen maken van het wie, wat, waar, wanneer en hoe. Het waarom is mij al aardig duidelijk, maar een goed conflict en een sterke antagonist kan ik nog wel gebruiken. Ik heb er in Ruimtestad al naar gehint, maar hij of zij is nog steeds in nevelen gehuld. Ik vertrouw er echter op dat mijn onderbewuste me steeds een stukje verder zal leiden naar de oplossing voor dit vraagstuk. Dat ik gaandeweg steeds verder kom en ook deze trilogie een mooi geheel zal worden.

En dan nog het nieuws van About Books. Ergens had ik het wel aan zien komen, want er was al naar gehint. Maar het is dus echt zo. Zilverspoor heeft een manuscriptenwedstrijd uitgeschreven op de website: www.zilverspoor.com, voor een op zichzelf staand verhaal. Dat kan niet dat ene verhaal worden wat ik als voor-voor-voorloper op mijn boeken wilde schrijven. Nee, het moet iets heel nieuws worden met een hele nieuwe wereld. Nu was ik al stiekem aan het denken aan zo’n nieuwe verbeeldingswereld en had ik al wat plaatjes opgezocht op Pinterest. Maar wat dat voor iets moet worden? Ik heb nog geen idee.

Ik vraag me ook af of ik wel mee zal doen, want de Interplanetair trilogie heeft natuurlijk voorrang. Daar heb ik al contracten en deadlines voor.

Toch lijkt het me erg leuk om eens iets anders te gaan bouwen. Een heel ander verhaal. Ook weer anders dan De twaalfde Saturnusmaan. Iets met een heel andere fantasywereld of misschien wel iets met alleen maar science fiction, of urban fantasy of mythische fantasy. Afijn, het is een aantrekkelijk idee. De vraag is alleen of ik er, naast de trilogie genoeg tijd voor heb. Ik ga het zeker serieus overwegen om mee te doen. Tenslotte is Schimmenschuw ook op die manier ontstaan, door een manuscriptenwedstrijd. Dat werd het debuut van de verbeeldingswereld van Dinie en mij samen. Misschien kan ik nu een debuut gaan schrijven voor een verbeeldingswereld die ik alleen als Marjo bedenk.

Groeten van Johanna Lime

Winnaar van CampNaNoWriMo april 2021

22 april 2021

Doel naar beneden bijgesteld, CampNaNoWriMo gewonnen!

Op 18 april had ik voor CampNaNoWriMo 36.786 woorden geschreven, voor deze jaarlijkse schrijfronde waar ik in het voorjaar van ieder jaar naar uitkijk. Het resultaat was drie eerste versies van verhalen voor de Waterloper verhalenwedstrijd en twee bestaande verhalen, die ik heb verwerkt tot gratis e-books op mijn Smashwords pagina. Ik zag de bui al aankomen dat het me niet meer ging lukken om elke dag 1667 woorden te halen, want de inspiratie voor nog meer verhalen bij de thema’s van de wedstrijd wilde maar niet op gang komen. Dus besloot ik dat ik het zo wel goed vond. Bij CampNaNoWriMo hoef je namelijk niet zoals bij de NaNoWriMo in november per se 50.0000 woorden te halen in een maand. Bovendien gaat het hier om een schrijfproject dat ik mezelf opleg. Het enige wat ik ermee verdien is dat ik met behulp van een dagelijkse routine een door mijzelf gesteld doel behaal en een aantal badges, plaatjes op hun website.

Op 1 april begon ik enthousiast met het doel om 50.000 woorden te schrijven aan meerder korte verhalen. In de praktijk blijkt dat lastig, vooral omdat het me in maart alleen maar was gelukt om drie verhalen voor te bereiden in een verhaalschema. Op 18 april heb ik daarom mijn doel naar beneden bijgesteld naar 35.000 woorden. Ik heb met de 36.786 geschreven woorden de CampNaNoWriMo dus gewonnen!

Eigenlijk wil ik nog wel graag een paar andere nieuwe verhalen schrijven, bijvoorbeeld voor de Harland Awards. Maar of dat me ook nog gaat lukken, is de vraag. In ieder geval kies ik er nu voor om dat dan, zonder de tijdsdruk van het elke dag 1667 woorden toevoegen aan mijn statistieken, te gaan doen. Ik heb voor die verhalen nog geen echt goede ideeën, wel een paar brainstorms maar die leidden niet tot een verhaal dat ik zie zitten. Als ik een verhaal schrijf wil ik dat het goed in elkaar zit, daar maak ik een verhaalschema voor en er moet een soort boodschap achter zitten. Het is ook belangrijk dat ik er zelf plezier aan beleef en dat ik er zelf in ieder geval in geloof.

Mijn onderzoek naar horrorverhalen

De afgelopen dagen heb ik geen woord meer geschreven aan een nieuw verhaal. Omdat het me leuk leek om de thema’s van de themawedstrijd alle zes te gebruiken, heb ik me misschien te veel daardoor laten beïnvloeden voor een onderwerp. Ook had ik dit jaar de kaften voor de verhalen al uitgezocht op Shutterstock, kaften die bij het thema pasten. Maar zelfs met die beelden kwam de inspiratie niet. Het idee dat ik eens een horrorverhaal zou gaan schrijven, als experiment (omdat zoiets eigenlijk niet in mijn comfortzone past), zette me ertoe aan om eens op You Tube horrorverhalen te beluisteren. Ook heb ik een verhalenbundel met Scottish Ghost stories uit de boekenkast gepakt, om die eens te bestuderen. Ik deed dus onderzoek naar hoe ik een spannend en angstaanjagend verhaal kon schrijven voor de wedstrijd. Tenslotte zit er naast fantasy en science fiction ook horror in mijn genre.

Het resulteerde in een conclusie die mij deed beseffen dat behalve misschien eens een verhaal over een vampier, horror echt niet bij mij past. Ik vond de verhalen die ik beluisterde en las zo onlogisch, zo ongeloofwaardig en zo getuigen van idiotie van de personages, dat ik ze echt geen verhaal waardig vind. Het idee dat een lezer daardoor geraakt zou worden, als ik er zelf niets bij voel – dat zal niet gaan gebeuren. Dus verwacht van mij geen verhaal over personages die in het donker door een bos heen gaan lopen en in hun blootje in een rivier met stroomversnelling en waterval gaan zwemmen en dan onder worden geduwd door een of andere engerd die ze niet eens kunnen zien. Dat is echt zo stom naar mijn idee, welke gek doet zoiets? Ongeloofwaardig! Of dieven die met een monsterlijk wezen te maken krijgen dat ze moeten ophalen voor een of andere criminele organisatie en dan een te lichte verdoving gebruiken, waardoor het monster (natuurlijk in het pikkedonker zodat niemand er echt iets van ziet) een van hen doodt en opeet. En de ander nog maar net kan vluchten (zonder dat het monster hem achterna komt want anders had hij het niet na kunnen vertellen, natuurlijk).

Eerlijk gezegd vind ik dit alleen maar een bespottelijk verhaal. En dan weet ik best dat je het zo zou moeten schrijven dat het waargebeurd zou kunnen zijn, dat je het zo aannemelijk mogelijk moet maken in ons genre. Maar echt, het dispension of disbelief die bij mij met fantasy en sciencefiction echt goed werkt, krijg ik hierbij niet. Daar ben ik als Nederlander veel te nuchter voor, vermoed ik. Het is hooguit smerig en de personages zijn ontzettend stom, bovendien geloof ik niet in zombies of afschuwwekende monsters. Ik weet dat ze er zijn, maar meestal zijn dat bekende wezens die een verkeerde karaktertrek hebben of onder invloed van het een of ander door wat ze hebben meegemaakt misdadig zijn geworden.

Liever andere onderwerpen voor mij

Nee, ik moet wat anders gaan verzinnen voor deze nog te schrijven verhalen. Iets dat beter bij mij past, waar ik me door aangetrokken voel en waar ik de logica van inzie.

Moet ik dit genre gaan verlaten en meer waargebeurd gaan aanhangen in mijn verhalen? Dat denk ik niet. Het is gewoon belangrijk dat het verhaal past bij de schrijver en dat ik mee kan leven met de personages en de gebeurtenissen. Ze moeten bij mij passen, dan pas kan ik ze met plezier en passie schrijven en is er later vast een lezer voor te vinden die met mij mee kan gaan.

Dit bedoelen ze dus waarschijnlijk als er gezegd wordt: ‘Write what you know.’ Schrijf over dingen die je weet of in ieder geval dicht bij je staan. Over dingen waar je plezier aan beleeft of dingen die je raken. Ik weet ook haast wel zeker dat, als ik nu geforceerd door bepaalde wedstrijdthema’s mezelf ga dwingen om toch van dit soort horrorverhalen te schrijven, zoiets alleen op een teleurstelling uit gaat draaien. Voor mezelf, de jury en de lezers. Laat ik dus wijs zijn en iets anders op gaan zoeken.

In ieder geval ben ik blij, dat ik van de zes thema’s die Waterloper dit jaar had, er drie gevonden heb die ik wel gebruiken kon voor een verhaal van Johanna Lime. Ik ga ze in mei nog eens goed controleren en de eerste versie nog wat verbeteren, voordat ik ze opstuur.

En dan nu op zoek naar nieuwe onderwerpen voor andere verhalen. Of ik er nog aan toekom om woorden te uploaden in de statistieken voor CampNaNoWriMo? Als het me lukt een ander onderwerp aan te boren gaat de inspiratie wel weer stromen, neem ik aan. Het heeft gewoon wat tijd nodig, tijd die ik niet krijg als ik in een CampNaNoWriMo wedstrijd zit waar verwacht wordt dat je elke dag 1667 woorden aan je verhalen toevoegt. Ik ben dan ook zo eigenwijs dat ik vind dat elk geschreven woord moet tellen, dat het betekenis moet hebben. Daarom staat het oorspronkelijke idee van NaNoWriMo om te gaan zitten en voor de vuist weg alles maar op te schrijven, of het nu goed is of niet, me ook niet aan. Zij gaan ervan uit dat de woorden er eerst moeten staan en dat je later wel gaat redigeren. Dat snap ik, redigeren moet je in ieder geval al doen, maar redigeren van onzin betekent schrappen. Dus als ik meedoe aan CampNaNoWriMo of NaNoWriMo, redigeer ik meestal eerst wat ik gisteren schreef, voordat ik verder ga. Ik ben dan wel langer bezig voordat ik weer een aantal nieuwe woorden heb, maar het wordt wel beter.

Voorlopig neem ik even een pauze om aan nieuwe ideeën te kunnen komen.

Bij deze ronde voel ik me toch een WINNAAR, want het is me gelukt om drie nieuwe verhalen te schrijven. Dat was mijn hoofddoel deze maand. De rest kan later ook nog wel.

Interplanetair boek 2 Geestenpoort

Er is nog een proeflezer aan mijn manuscript bezig voor dit tweede boek in deze trilogie.

Als ik alles terug heb, ga ik dit manuscript een vierde, vijfde en misschien volgende versie geven, net zolang totdat ik er zo tevreden mee ben dat het geschikt is om op te sturen naar Zilverbron. Dat zal mei, juni en juli worden.

Groeten van Johanna Lime

De tweede week van CampNaNoWriMo van april 2021

15 april 2021

Twee verhalen geschreven, bezig aan nummer drie

Ik ben nu twee weken onderweg met mijn project Korte Verhalen Schrijven en het is me gelukt om twee verhalen voor de Waterloper wedstrijd af te krijgen, althans de eerste versies staan. In mei ga ik ze nog eens heel goed nakijken en misschien herschrijven, voordat ik ze opstuur om aan de wedstrijd mee te doen.

Het valt, ondanks de brainstorm en het verhaalschema dat ik globaal had ingevuld,  toch weer niet mee om echt die 1667 woorden elke dag te halen en om zodoende aan het eind van de maand de 50.000 woorden te hebben staan voor CampNaNoWriMo. Af en toe stokt het schrijfproces, omdat er ondanks de voorbereiding iets schort aan het plot, en dan haal ik de 1667 per dag niet. Daar heb ik inmiddels een oplossing voor gevonden. Ik heb namelijk de laatste twee korte verhalen, die op mijn computer stonden en die ik nog moest verwerken voor een e-book, na controle en opmaak op Smashwords uitgegeven.

Sinds vandaag staan, behalve ‘Tijd om te leven’ die ik eerder herschreven had, nu ook ‘De Humayesse’ en ‘Hellefee’ in de catalogus van Smashwords en zijn ze als gratis e-books te downloaden van mijn Smashwordspagina. https://www.smashwords.com/profile/view/JohannaLime2

Voor CampNaNoWriMo ben ik nu bezig aan verhaal drie voor Waterloper. Daarna heb ik geen verhaalschema’s meer ingevuld. Om meer verhalen te schrijven zal ik nog even flink moeten brainstormen voor de Harland Awards of voor HSF. Of ik dan de 1667 worden per dag haal, wordt lastig. Misschien moet ik om winnaar te worden van CampNaNoWriMo aan het eind mijn woordenaantal bijstellen.

Heb ik weer eens te veel hooi op mijn vork genomen en eis ik weer eens te veel van mezelf? Misschien, ik zal het wel merken. Voorlopig is het 15 april en heb ik nog een halve maand voordat op 30 april CampNaNoWriMo eindigt. Minder woorden per dag zou ook nog kunnen, maar dan haal ik een bepaalde badge niet meer. Dus proberen om te blijven schrijven en het dagelijkse aantal woorden toch te halen.

Ik ben niet van plan om zomaar onzin op te gaan schrijven. Tussendoor redigeer ik mijn verhalen ook. Dat is niet zoals NaNoWriMo voorstelt, maar ik zit nu eenmaal zo in elkaar dat ik het wel perfect wil hebben, ook die eerste keer al. Nu is een eerste versie nooit echt helemaal perfect, natuurlijk, maar toch. Ik vind dat ook een eerste versie al redelijk moet kloppen. Daarmee maak ik het mezelf misschien moeilijker, maar ach, geen winnaar bij CampNaNoWriMo worden zal ook geen ramp zijn.

Voorlopig gaat het goed, al ben ik misschien weer aan het rebelleren geweest met die e-books erbij. Een aantal van 30.373 woorden in twee weken is niet gek.

Nu de rest nog. Volgende week kijk ik of het nog steeds wil lukken, of dan kom ik met een evaluatie waarom het anders is gegaan.

Intussen kunt u als lezer mijn gratis e-books lezen.

Proeflezer

Van Sebastiaan Koen, een van de twee proeflezers die ‘Interplanetair boek 2 Geestenpoort’ nu aan het doornemen is, heb ik intussen al 20 hoofdstukken teruggekregen met zijn commentaar. Goede suggesties en opmerkingen waarmee ik mijn manuscript in een nieuwe versie kan gaan verbeteren in mei, juni en juli van dit jaar. Van de tweede proeflezer verwacht ik in mei de spullen terug te krijgen. Dus terwijl ik nu met korte verhalen bezig ben, loopt het proces voor de volgende SFF roman gewoon verder.

Ik ben heel blij dat ik nu proeflezers heb, want daar heb ik steun aan voor het verbeteren van het manuscript.

Dit was dus weer een update over mijn schrijfproces, dank voor het volgen van mijn blog.

Groeten van Johanna Lime

De eerste week van CampNaNoWriMo van april 2021

8 april 2021

Zal het gaan lukken

Ik ben een week onderweg en het goede nieuws is, dat er één kort verhaal geschreven is.

Maar nu de rest. Zal het gaan lukken om nog twee, drie of vier nieuwe korte verhalen af te krijgen? De twijfels slaan weer toe.

Ik zit met het tweede verhaal alweer in een impasse. Het komende weekend moet ik mijn verhaalschema’s nog eens grondig analyseren, want ik mis iets in het verhaal. Dus of het me gaat lukken om die 50.000 woorden te schrijven deze maand, is op dit moment nog niet zo zeker. De themawedstrijd van Waterloper is door die thema’s echt wel lastig.

Als schrijver loop ik vaker tegen dit soort problemen op. Ik zit in een verhaal en merk dat er iets aan schort, het klopt niet helemaal. De laatste tijd merk ik de ‘fouten’ wel wat eerder op dan voorheen en daardoor kan ik ook eerder ingrijpen. Of dat het schrijfproces leuker maakt, denk ik niet. Het is alleen noodzakelijk voor een betere kwaliteit van het verhaal.

Ik moet dus weer naar de tekentafel terug, om die uitdrukking te gebruiken. Weer brainstormen en de dingen aanpassen, totdat het wel goed werkt.

Ik weet wat me te doen staat en hoop het volgende week te hebben opgelost.

Een update over mijn vaccinatie tegen covind-19 de hoop op een mogelijk festival aan het eind van 2021

In het gewone leven hoor ik tot de gelukkigen die de eerste vaccinatie hebben gekregen voor het covid-19 virus. Ik zat met mijn astma en obesitas in een groep van zestigplussers obesitas die door de huisarts is opgeroepen. Het Astra Zeneca vaccin kreeg ik afgelopen dinsdag in een bovenarm ingespoten. Ik moest een kwartier wachten voordat ik weer kon vertrekken. Samen met leeftijdsgenoten uit mijn woonplaats.

De afgelopen nacht had ik verhoging en voelde ik me grieperig. Gelukkig heeft mijn lichaam in de twaalf uur dat ik rust genomen heb op bed, de inwerking van het vaccin onder de knie gekregen. Ik voel me vandaag weer goed. De huisarts vertelde dat het de eerste drie dagen mogelijk was om griepverschijnselen en koorts te krijgen. Bij ernstigere verschijnselen zou ik direct moeten bellen, maar die bleven gelukkig uit. Met paracetamol en veel water drinken is het gelukt om de rillerigheid en het gevoel van ziek-zijn weer kwijt te raken. Ik hoop dat mijn lichaam voldoende antistoffen aanmaakt.

Over twee weken zou ik dan voor 50% beschermd moeten zijn tegen corona. Over twaalf weken krijg ik de tweede injectie, daarna zou ik voor 80% beschermd moeten zijn. Het belangrijkste is, dat de kans om in het ziekenhuis of op de IC te belanden daarmee afneemt, dat ik dan als ik toch nog covid-19 krijg minder ernstig ziek word.

Het einde komt zo langzamerhand in zicht, misschien is het echt zo dat ik in september 2021 weer aan festivals mee kan doen. Ik zou wel graag naar Elfia Arcen willen om mijn boeken te verkopen. Het persoonlijke contact met lezers heb ik wel gemist. Misschien zie ik jullie dan toch weer eens in levende lijve. Ik hoop het echt.

Groeten van Johanna Lime

Begonnen aan CampNaNoWriMo van april 2021

1 april 2021

Het begin van het eerste verhaal

Bij het schrijven van verhalen is het begin altijd moeilijk. Het begin moet de lezer het verhaal intrekken, hoe je dat dan opschrijft is cruciaal. Bovendien moet ik altijd een beetje op gang komen als ik aan iets nieuws begin. Dat maakt het extra lastig.

De afgelopen dagen ben ik bezig geweest met brainstormen en het invullen van een verhaalschema. Vandaag begon het echte werk.

Ik ben dan ook blij dat het begin er staat.

Vandaag heb ik de eerste 2033 woorden geschreven van de 50.000 die ik schrijven wil in april 2021. Woorden voor nieuwe korte verhalen, elk met een ander thema en een ander onderwerp. Dat maakt het erg afwisselend maar ook ontzettend moeilijk.

De grootste uitdaging is dan ook om plezier te blijven houden in wat ik doe.

Ik hoop dat ik de komende dagen net zo volhardend aan de verhalen kan werken als vandaag.

En natuurlijk wil ik graag een aantal prachtige nieuwe verhalen schrijven, verhalen die ik in elk geval de moeite van het lezen waard zal vinden. Want als ik ze goed vind, is er vast ook wel een lezer die ze ook zal willen lezen.

De komende weken ben ik voorlopig zoet met het schrijven van korte verhalen voor schrijfwedstrijden of tijdschriften.

Groeten van Johanna Lime

39 korte verhalen als e-book op Smashwords

28 maart 2021

Korte verhalen herschrijven

In de afgelopen week heb ik, net als in de vorige week, korte wedstrijdverhalen herschreven en er e-books van gemaakt.

Het gaat om:

De magie van het lorgent (15eplaats bij Waterloper van 2020)

Rode zwammen (9e plaats bij Waterloper van 2020, won de Stormvloedkeringprijs)

Nederland emigreert (5e plaats bij Waterloper van 2020, won de Eb en Vloed prijs)

Deze drie verhalen hebben dus meegedaan aan de Waterloper Verhalenwedstrijd van 2020.

Omdat ik het zonde vind als deze verhalen op mijn computer staan te verstoffen, heb ik besloten om ze wederom als e-book op Smashwords uit te geven. Wie ze wil lezen, kan ze daar dan kopen en downloaden.

Hetzelfde heb ik gedaan met mijn verhaal dat al eerder meedeed aan Trek Sagae (2016) en aan Edge Zero (2017) Goudborstels grijpt in.

Meer informatie over deze verhalen staat bij Publicaties NL in het menu op deze website.

Of volg deze link: https://www.smashwords.com/profile/view/JohannaLime2

39, bijna 40 korte verhalen als e-book op Smashwords

Volgende week ga ik nog een kort verhaal herschrijven, om er e-book van te maken en dit uit te geven op Smashwords. Ik heb er nu 39 en als die ene ook nog lukt, heb ik er inmiddels 40 uitgegeven vanaf november 2015. Het is een aanzienlijke lijst aan het worden.

Op nog twee kortere verhalen na, die nog even moeten wachten voordat ik ze kan publiceren, ben ik nu aardig door mijn voorraad heen. Fijn, want dan kunnen ze gelezen worden door jullie, lezers!

Mijn plannen

Zoals jullie al hebben gelezen, ben ik van plan om in april CampNaNoWriMo te gebruiken om weer een paar gloednieuwe korte verhalen te gaan schrijven. Voor wedstrijden en eventueel voor tijdschriften.

Proeflezers zijn bezig aan Interplanetair deel 2

Mijn volgende roman wordt door twee proeflezers gelezen, daar ga ik aan verder werken in mei, juni of juli. In ieder geval in juli voor het volgende CampNaNoWriMo project, als mijn planning blijft werken.

Groeten van Johanna Lime