Op de helft van CampNaNoWriMo juli 2021

15 juli 2021

De schrijfmaand juli is ongeveer op de helft, op de 15de dag van de maand. Het schrijven gaat af en toe wat lastiger, dan heb ik meer tijd nodig om over bepaalde scènes na te denken. Ik zoek naar plaatjes die mij kunnen helpen en ga daarna weer verder.

Over het algemeen ben ik heel blij dat het me tot nu toe telkens weer is gelukt om meer dan het vereiste aantal van 1667 woorden per dag te schrijven.

Het laagste aantal woorden per dag dat ik heb gehaald is 1.772, het hoogste aantal woorden per dag is 3.283.

Ik ben nu bezig aan hoofdstuk 9 van het verhaal en heb in de 15 dagen dat ik aan versie 1 van Interplanetair, boek 3, Schakelmagie werk, een totaal van 35.868 woorden gehaald. Dat komt al aardig in de richting van een half manuscript voor mijn boek.

Nu de rest nog verdere schrijven. Ik heb nog een halve maand en wil proberen om mijn doel (50.000 woorden) ruimschoots voorbij te gaan. Dat zal mij goed uitkomen, want er liggen nog een paar wedstrijden te wachten op een verhaal van mij.

Hoe het ook afloopt, het resultaat tot nu toe is goed. CampNaNoWriMo helpt mij telkens weer om mijn routine op te pakken. Meedoen zet me ertoe aan om iedere dag een bepaald aantal uren achtereen aan mijn volgende boek te werken.

Ik ben blij dat ik in 2015 begonnen ben met het meedoen aan NaNoWriMo en CampNaNoWriMo en probeer het vast te houden.

P.S. Hebben jullie nog erg in mijn Summer Sale actie op Smashwords?

Deze hele maand kunnen jullie nog steeds profiteren van korte verhalen die ik gratis weggeef, zodat je wat te lezen hebt in de zomervakantie.

Veel plezier!

Castlefest, het festival waar uitgeverij Zilverspoor vier dagen lang met twee grote pagodetenten zou staan aan het begin van augustus, gaat helaas niet door vanwege de hernieuwde risico’s van de coronapandemie. Het blijkt dat het openen van nachtclubs, restaurants en dansfestivals een slecht idee was. Veel mensen dachten namelijk, dat ze de basisregels als ze weer aan het uitgaansleven deel mochten nemen wel aan hun laars konden lappen. Ondanks dat ervoor gewaarschuwd was altijd anderhalve meter afstand te houden, zag je ze weer knuffelen en zoenen en tegen elkaar aan staan. Daar heeft de Engelse variant van het virus weer mooi gebruik van gemaakt. En nu loopt het risico om besmet te raken met deze vreselijke ziekte weer helemaal uit de klauwen en zijn we terug bij af.

Ik leef mee met al die mensen die hier zieke longen door krijgen. Met mijn astma weet ik hoe het voelt om het erg benauwd te hebben. Dat is vreselijk pijnlijk en zorgt voor paniek, je denkt namelijk dat je zult stikken.

Gelukkig kun je mijn boeken allemaal online kopen en mijn korte verhalen ook. De links staan boven aan mijn pagina. Of ga naar Mesenger en stuur een chat naar mij.

Groeten van Johanna Lime.

De eerste acht dagen van CampNaNoWriMo juli 2021

08 juli 2021

De schrijfmaand juli is nu acht dagen bezig. Mijn conclusie: een goede voorbereiding is echt heel handig! Nu heb ik voor het derde boek van mijn trilogie Interplanetair een heel spannend verhaal bedacht en dat helpt ook.

Het begin, de proloog en de eerste vijf hoofdstukken zijn nu geschreven. Gemiddeld schreef ik in de afgelopen week 2.590 woorden op een dag. Ik moest er echt voor gaan zitten en was hele middagen bezig. Meestal zo’n vier tot zes uur aan een stuk door per dag. Dat is een strenge routine die veel concentratie kost en hij gaat wel ten koste van meer ontspannen zaken. Maar ik heb me nu eenmaal voorgenomen de hele maand hieraan te werken, dus voel ik me daar ook toe gedreven om het echt te doen.

Tot nu toe ben ik nog weinig scènes tegengekomen waarbij ik de dingen nog niet voldoende had uitgedacht. Over het begin van het verhaal ben ik erg tevreden. Het is precies geworden wat ik wilde.

20.275 woorden in acht dagen is een prachtige score. Ik zit al aan 41,4% van de 50.000 woorden die ik voor de CampNaNoWriMo van juli als doel heb gesteld. Nu is het natuurlijk wel zo dat het hele manuscript voor dit boek waarschijnlijk net als de vorige delen van deze trilogie ergens bij de 100.000 woorden in de buurt zal komen. Dus als het zo goed blijft lopen als nu, zal ik proberen om nog wat verder te komen dan het doel van CampNaNoWriMo. Dan heb ik het in de maanden erna wat makkelijker.

De vermoeidheid begint nu echter wel al een beetje toe te slaan. Bovendien is het nog maar de vraag of de volgende hoofdstukken even vlot gaan. Dan moet ik mijn tempo bijstellen.

Het viel me alles mee dat ik een aanval in de ruimte goed verwoord kreeg en ook een elfenceremonie lukte wonderwel.

Ieder woord dat ik in deze maand alvast geschreven heb, scheelt weer in de tijd. Het manuscript hoeft volgens de planning van Zilverbron nog lang niet klaar te zijn. Ik moet het volgens het contract voor september 2022 opsturen naar Zilverbron. Dus tijd genoeg om het te schrijven en daarna nog een paar keer te herschrijven.

Na juli ga ik het manuscript voor boek 2 Geestenpoort nog eens zorgvuldig doornemen. Als de uiteindelijke versie dan in orde is, stuur ik die voor september op. Boek 2 wordt namelijk een jaar eerder verwacht, aan begin 2022.

Verder heb ik me voorgenomen om, als dat achter de rug is, mee te doen aan de Harland Awards. Er staat weer een wedstrijd op Hebban aangekondigd, voor de maand oktober.

Maar ik wil zeker ook aan de manuscriptenwedstrijd van Zilverspoor meedoen. Alleen vind ik wel, dat de verhalen waarvoor ik al een contract getekend heb, voor moeten gaan.

Ik geniet. Mijn verhalen voor trilogie Interplanetair komen nu echt goed uit de verf en mijn gedachten zijn op de achtergrond alweer bezig met hoe ik het vervolg aan zal pakken. In dezelfde verbeeldingswereld is nog veel meer te ontdekken.

Ik hoop dat het er allemaal nog eens van komt dat ik nog veel meer boeken kan schrijven in dit leven. Stug vol blijven houden maar.

Volgende week probeer ik weer een update te plaatsen.

P.S. Hebben jullie mijn Summer Sale actie gezien bij Publicaties NL?

Deze hele maand kunnen jullie profiteren van korte verhalen die ik gratis weggeef, zodat je wat te lezen hebt in de zomervakantie.

Veel plezier met mijn verhalen!

Ik sta niet, zoals veel van mijn collega’s op Castlefest. Mijn gezondheid laat het op het moment helaas niet zo toe dat ik verwacht dat ik het daar twaalf uur achter elkaar vol kan houden in de tent. Maar als je mijn boeken gesigneerd wilt kopen kan dat altijd via mij. Ik stuur ze met liefde via de pakketpost naar je toe. En anders kun je ze misschien bij Cocky en Barry kopen op Castlefest of online in de artbooksshop.

Groeten van Johanna Lime.

De eerste dag van CampNaNoWriMo juli 2021

01 juli 2021

De schrijfmaand juli is nog maar net begonnen. Na een dag schrijven ben ik best tevreden. Ik heb de proloog van mijn volgende manuscript af. 1844 woorden vandaag, 114% van het aantal dat ik halen moest bij CampNaNoWriMo. Het doel is weer 50.000 (nieuwe) woorden schrijven voor een nieuw manuscript, zoals het aloude NaNoWriMo doel luidt. Als ik zo lekker door kan gaan en elke dag dit aantal haal, moet het me gaan lukken.

Ik ben blij met de woorden die vandaag tevoorschijn kwamen. De Proloog geeft goed aan wat er in het verhaal te verwachten valt. Het boekje ‘Storytelling in 12 stappen’ dat ik aan het lezen ben, gaf me precies het steuntje in de rug om de proloog zo op te schrijven dat hij aan de voorwaarden voor een goede proloog voldoet. Het was wel weer een dingetje, gisteren heb ik mijn plotschema voor de proloog er alweer voor aangepast. Maar het werkte dus goed.

Morgen begin ik aan hoofdstuk 1.

Het is me gelukt om alle personages uit te schrijven en het plot in schema te zetten. Ik heb de kapstok die het verhaal in grote lijnen vasthoudt dus als leidraad. Dat geeft me steun. Gaandeweg hoop ik dat alle details, woorden zinnen en alinea’s netjes op zijn plaats vallen.

De kop is eraf, dag 1 zit erop.

Hoe het verder gaat, laat ik in een volgend blog weer weten.

P.S. Hebben jullie mijn Summer Sale actie gezien bij Publicaties NL?

Deze hele maand kunnen jullie profiteren van korte verhalen die ik gratis weggeef, zodat je wat te lezen hebt in de zomervakantie.

Veel plezier met mijn verhalen!

Groeten van Johanna Lime.

Johanna’s Smashwords Summer Sale in July 2021

2021, June, 30

Johanna’s Smashwords Summer Sale in July 2021

Isn’t that nice? I have a great summer offer for you, reader!

This short e-book story, The Nebula Children of Hary Rud, is in the SMASHWORDS SUMMER SALE

You can buy it in July 2021 (July 1 is the start and July 31 is the end)

Follow the link to my Smashwords page: https://www.smashwords.com/profile/view/JohannaLime2

This is a short story belonging to the same Fantasy/Scifi World (worldbuilding) as my Dutch paperbacks. Sorry, it’s the only one translated into English so far.

Have a Nice Summer Reading

Greetings from Johanna Lime

Zomeractie juli 2021 gratis e-books op Smashwords

30 juni 2021

Smashwords Zomerverkoop in juli 2021

Is dat niet leuk? Ik heb ook dit jaar weer een geweldige aanbieding voor u, lezer!

In de hele maand juli van 2021 zijn de zes korte e-book verhalen, die uit dezelfde verbeeldingswereld (Eibor Risoklany) komen als de boeken SCHIMMENSCHUW en trilogie DE VERGETEN VLOEK, in de SMASHWORDS SUMMER SALE

Je kunt ze GRATIS DOWNLOADEN.

DAN HEB JE IETS TE LEZEN IN DE ZOMERVAKANTIE!

(1 juli is de start en 31 juli is het eind)

Volg de link naar mijn Smashwords pagina: https://www.smashwords.com/profile/view/JohannaLime2

Deze zijn alleen in de maand juli 2021 gratis!

Na juli 2021 krijgen deze zes verhalen weer de normale prijs.

En misschien wist je dat niet, maar de bovenstaande titels zijn altijd al gratis!

Al kun je voor Hoe een oger van Geoglurk de aardmannen hielp of voor Limeschrift – Mijn blogs over schrijven normaal gesproken wel zelf een prijs betalen die ook boven de $0.00 uit kan komen, dat is afhankelijk van wat je ervoor wilt geven.

Als je deze e-books download, vind ik het wel fijn om te weten te komen wat je van de verhalen vond.

Veel leesplezier in je vakantie!

Groeten van Johanna Lime

Waterloper en de gewonnen prijzen van Johanna Lime

24 juni 2021

2021 is het jaar van de derde editie van Waterloper, een verhalenwedstrijd met themaverhalen in het genre fantastiek. Ik heb er eerder al over geschreven dat ik daaraan nu ieder jaar probeer mee te doen. Ook nu heb ik in mei weer drie nieuwe verhalen ingestuurd voor deze wedstrijd. Ze zitten in de eerste juryronde. Daarna kunnen ze nog door twee nieuwe juryrondes heen, als ze tenminste weer hoog eindigen. Dat hoop ik natuurlijk wel!

Voordat Waterloper bestond deed ik samen met Dinie vaak mee aan de voorloper: de Fantastels Verhalenwedstrijd. Onze korte verhalen bij Smashwords getuigen daarvan. Daar hebben we al die verhalen als e-books gepubliceerd.

In de afgelopen week kreeg ik van Roselynd Randolph verbeterde certificaten van de door mij bij editie 1 en 2 gewonnen prijzen van Waterloper. De naam Johanna was bij de eerder uitgereikte certificaten verkeerd gespeld en door de coronacrisis duurde het even voordat er nieuwe konden komen. Maar nu zijn ze binnen! Dus tijd voor nieuwe plaatjes en een diashow als widget in de kantlijn van mijn blogsite (onder de diashow van mijn boeken).

Ik heb de berichten op dit blog waar afbeeldingen in geplaatst waren met de eerder ontvangen certificaten inmiddels ook gewijzigd. Ze waren echter alweer van een tijdje terug en om er te komen moest ik flink doorscrollen. Vandaar deze update hier.

Hier de gewonnen prijs van editie 1, 2019, de “Eerste druppel senior prijs”.

Ik word me er hierdoor wel bewust van dat de meeste deelnemers aan de wedstrijd jonger zijn dan ik. Mij moedigt dit alleen maar aan om te laten zien dat leeftijd weinig uitmaakt bij het schrijven. Ik ben jong van hart!

2019 Waterloper Eerste druppel senior prijs

Bij de tweede editie van Waterloper scoorden mijn drie inzendingen tamelijk hoog. Ik kreeg zelfs twee prijzen! En bij die twee prijzen kreeg ik ook nog speciale oorkondes.

Voor het verhaal “Rode Zwammen” ontving ik de oorkonde van “Stormvloedkeringprijs”, omdat het aantal punten dat de juryleden gaven de grootste deviatie liet zien. Je kunt dit verhaal dus blijkbaar heel slecht of heel goed vinden als lezer. Dat bewijst maar weer dat de waardering die lezers hebben voor verhalen erg afhankelijk zijn van smaak. Het haalde met de negende plaats trouwens wel een voor mij haast ongekend hoge plaats in de rangorde van de wedstrijd.

Voor het verhaal “Nederland emigreert” ontving ik de oorkonde van “Eb en vloed prijs”. Het verhaal bevatte bijna alle thema’s die erin konden zitten voor deze editie van de wedstrijd. Bovendien steeg ik met dit verhaal naar de vijfde plaats in de rangorde en dat was direct de hoogste stijger die ik ooit heb meegemaakt. Plaats vijf is echt heel hoog voor mijn doen.

2020 Stormvloedkering Eb en Vloed

De negende plaats en de vijfde plaats in de wedstrijd zorgden ook voor de volgende twee prijzen. Of ik die plaatsen dit jaar kan evenaren? De lat wordt wel steeds hoger gelegd!

2020 Waterloper negende en vijfde plaats

Wie weet gaat het me lukken om in 2021 weer erg hoog te eindigen. Je weet maar nooit. Alleen kan ik nu geen Eerste druppel senior prijs meer winnen, want mijn debuut als oudste deelnemer heb ik gehad. En een Eb en vloed prijs gaat het ook al niet meer worden. De vijfde plaats is al bijna bovenaan!

Ik ben benieuwd wat het dan wordt. In ieder geval heb ik al gewonnen omdat ik drie nieuwe verhalen geschreven heb. Even afwachten wat de jury ervan vindt, dan weer verbeteren aan de hand van hun commentaar en uitgeven als e-books. Naar verwachting eind dit jaar of begin 2022. Ik ben heel nieuwsgierig naar hoe mijn verhalen ontvangen worden. In ieder geval zijn ze alle drie weer heel verschillend van elkaar.

In mijn achterhoofd zeurt een stemmetje dat zegt dat de Harland Awards er ook nog aankomen. Maar bij die wedstrijd sta ik er wel wat anders in. Vorig jaar is het me gelukt om een verhaal in te sturen. Of ik er dit jaar nul, een of twee schrijf moet ik nog bezien. Mijn grote romanmanuscripten gaan vermoedelijk voorrang krijgen. Ik weet het: ik ben een eigenwijze senior. Ik doe mijn eigen wilde zin! De tijd zal het leren.

In ieder geval ben ik heel blij met mijn certificaten van Waterloper. Die heb ik alvast als bewijs dat stug volhouden en elk jaar meedoen een schrijver helpt om te groeien in het vak.

Groeten van Johanna Lime

Het manuscript is herschreven (voor Interplanetair boek 2)

17 juni 2021

De herschrijfronde (Versie 4) van het manuscript van

Interplanetair boek 2 Geestenpoort

is af.

Mijn schrijfproces

Vorige week schreef ik dat ik tot en met hoofdstuk 15 was gekomen en nu is het hele manuscript af. Een proloog en vijfentwintig hoofdstukken. Uiteindelijk gaat boek 2 iets meer woorden tellen dan boek 1, vermoed ik, als de redactie het toelaat. Ik heb nu ruim 105.400 woorden en zit gelukkig nog een eindje onder het maximum. Ik ben er erg tevreden mee, zo past het mooi achter het eerste boek uit deze trilogie.

Het was een hele klus, zo’n middelste deel van een serie van drie boeken, maar erg de moeite waard. Als je als schrijver de zinnen beter ziet worden, de volgorde van de alinea’s net wat logischer wordt en het verhaal net wat meer in het juiste verband komt te staan, ben je een gelukkig mens. Ik tenminste wel. Het is weer een verhaal om verliefd op te zijn. Ik heb ervan genoten. De weinige aanwijzingen van proeflezers hebben me goed op weg geholpen. De klungelige dingen waar ik als schrijver blind voor ben geworden, zijn er door de proeflezers uitgehaald. De rest kon ik daarna zelf gelukkig wel weer beredeneren en beter uitwerken dan bij versie 3. Ik hoop dat ik het te veel aan informatie nu voldoende heb geschrapt en wat nodig is voor het verhaal is blijven staan.

Typisch, maar versie 4 blijkt tegenwoordig de versie van een manuscript te zijn waarin een nieuw verhaal echt helemaal goed uit de verf komt. Ik laat het nu weer even rusten. Even afstand nemen van dit manuscript en er later nog eens goed naar kijken. Misschien heeft het nog een versie 5 nodig en anders is het gereed om naar de uitgeverij op te sturen. Ik ben in ieder geval ruim op tijd klaar zo. Het boek wordt verwacht in januari of anders in ieder geval aan het begin van 2022, maar natuurlijk wel pas nadat alle redactierondes achter de rug zijn.

Om jullie een beetje een idee te geven van wat je kunt verwachten: het is best weer veel. Kijk maar naar de tekst op dit plaatje. Maar ja, dat heb ik altijd, mijn fantasy kent geen grenzen!

Op naar een nieuw verhaal

Het is nu 17 juni 2021 en CampNaNoWriMo komt eraan! De hele maand juli wordt weer een drukke schrijfmaand. Ik heb nog even de tijd voordat het 1 juli is. Heerlijk!

Nu heb ik de kans om alles goed voor te bereiden. Ik heb al een uitgetypt plot, maar alle details kunnen nog wel beter worden uitgewerkt. De personages voor boek 3 hebben zich inmiddels al grotendeels bij mij bekend gemaakt. Ik weet de hoofdpersonages, de belangrijke bijpersonages, de antagonisten, het conflict voor boek 3, het overkoepelende conflict van de trilogie… Dat helpt me alvast een stuk vooruit. Nu moet ik de karakterschetsen nog uit gaan werken door iedere persoon een uiterlijk en een innerlijk te geven. Liefst met goede en slechte eigenschappen die in het verhaal naar boven komen. Liefst ook met gevarieerde vaardigheden. En voor de hoofdpersonages de ontwikkeling die ze doormaken. De keerpunten van het verhaal moet ik ook nog helder op mijn netvlies zien te krijgen en op hun plaats in mijn schema zetten. Dan ga ik het verhaalschema helemaal verder invullen en het verhaal in hoofdstukken verdelen. Deze keer moet ik van alles gaan bedenken over de wereldbouw van twee planeten die ik nog niet eerder uitgebreid heb beschreven. En de kaarten tekenen. Ik heb er erg veel zin in!

Je ziet zeker wel welke kant het opgaat? Voor het volgende CampNaNoWriMo project ga ik aan de eerste versie beginnen voor boek 3 van Interplanetair. Op de achtergrond speel ik nog wel met het idee voor een heel ander manuscript. Dat zal dan voor de manuscriptenwedstrijd van Zilverspoor zijn. Ik had al min of meer een plot bedacht. Maar sinds ik naar twee seizoenen film gekeken heb van The Chronicles van Shannarah van Terry Brooks, vind ik mijn idee niet zo goed meer. Ik wil het beter gaan doen! Anders, veel mooier.

Wat ben ik blij dat ik de knoop een tijdje terug heb doorgehakt om een Netflix abonnement te nemen. De films die ik daar zie geven me nieuwe inspiratie. Niet dat ik dezelfde verhaalideeën wil gebruiken. Nee, de “WAT ALS?” vraag komt weer op. Ik schuif met de puzzelstukjes die ik had, maak de personages anders, ga een andere kant op met de wereld en houd de goede punten die ik al verzonnen had vast. Nog even en ik heb ook een plot voor dat nieuwe verhaal. Het zal alleen niet in juli worden geschreven, maar dat is niet erg. Er zitten meer maanden in een jaar. NaNoWriMo kan tegenwoordig ook in de tussenliggende maanden. Dus dat komt wel goed.

Ik heb het druk als een klein baasje.

Hebben jullie al een idee voor een CampNaNoWriMo project?

Groeten van Johanna Lime

Het eureka gevoel

10 juni 2021

En dan komt de plot er ineens in een vloeiende beweging uit! Eureka!

Vorig jaar gaf uitgeverij Zilverbron mij drie contracten voor de boeken van mijn volgende trilogie. Een nieuw verhaal na “Schimmenschuw” en trilogie “De vergeten vloek”, in een steeds groter wordende verbeeldingswereld. Ik wist de overkoepelende titel al: Interplanetair. Dat er steeds meer planeten en volkeren bij zouden komen in mijn wereldbouw was de enige zekerheid die ik had. Verder was alles nog vaag, heel vaag. Ik had nog maar een summiere beschrijving van waar het verhaal over zou gaan. Ik kon ook niet beloven dat ik me daar aan houden zou. Tijdens het schrijfproces kan het zomaar gebeuren dat er nog heel veel verandert. Zoals de personages.

Mijn eerste plan was steeds twee andere hoofdpersonages per boek, maar daarvan ben ik afgestapt. Nu spelen Daniël en Irene in alle drie de boeken van de trilogie de hoofdrol. Dat moest het een stuk duidelijker maken voor mezelf maar vooral ook voor de lezers. Het eerste plot is tijdens het schrijven van boek 1 veel sterker geworden dan het vage idee dat ik er in eerste instantie over had. Intussen zijn de verhalen voor boek 2 en 3 in mijn hoofd ook alweer sterk gewijzigd. Zelfs de subtitels lijken niet meer op het eerste concept.

Achteraf gezien realiseer ik me dat mijn uitgever wel erg veel vertrouwen in mij had, toen ze direct met drie contracten aankwam voor mijn nieuwe trilogie. Het eerste boek van de drie contracten, Ruimtestad, is uitgebracht op 5 februari 2021. De meeste recensies zijn erg lovend en daar ben ik erg blij mee.

Op het moment ben ik aan versie 4 bezig van het tweede deel. Hoofdstuk 15 is herschreven, nog 10 hoofdstukken te gaan! Er gebeuren mooie dingen tijdens het herschrijven. Het verhaal wordt zienderogen beter. Ik zie woorden op hun plaats springen en zinnen beter leesbaar worden. Wat is het toch een magisch proces om zo met taal bezig te zijn! Ik voel de liefde voor mijn volgende boekenkind groeien. De puzzelstukken vallen langzamerhand precies op de plek waar ze bedoeld zijn in de verhaalstructuur.

Vorige week kwam tijdens het herschrijven van deel 2 ineens de hele synopsis van anderhalve pagina en ook de flaptekst in mijn gedachten naar boven en kon ik die uittypen. Voor het derde deel was dat nog wat te veel gevraagd. Daar waren de dingen nog wat te vaag.

De afgelopen week voelde ik steeds meer de drang om voor boek 3 toch het hele verhaal maar eens heel goed uit te plotten. Want ja, CampNaNoWriMo in juli.

Wat is het toch zalig om te merken dat mijn onderbewuste het op die kritieke momenten helemaal van me overneemt. Gisterenavond kreeg ik echt een “Eureka!” gevoel. Ik pakte het beginnetje van de synopsis erbij waar ik vorige week was blijven steken. En ineens kwam achter elkaar de flaptekst van het derde boek naar buiten. En daarna volgde zes pagina’s plot!

Vanmorgen heb ik daar een samenvatting van gemaakt, zodat die synopsis ook anderhalve pagina werd. De langere uitwerking van de plot moet nog wel wat gedetailleerder worden uitgewerkt in scènes voor het plotschema en de hoofdstukindeling die ik altijd in Excel maak. Maar ik weet nu het begin, het midden en het eind van het verhaal. Ik weet wie de protagonisten zijn, wie de bijpersonages zijn en ook weet ik wie de antagonisten zijn. Ik heb een idee van hoe te twee planeten eruit moeten gaan zien en welke belangrijke plaatsen en landstreken er te vinden moeten zijn. Ik moet alleen nog brainstormen over technische snufjes en magisch dieren- en plantenleven. Ik moet nog namen verzinnen voor bepaalde mensen, elfen, planten en dieren. Nog beter uitdenken hoe het nieuwe magiesysteem dan werkt en het plausibel maken waarom er op dieren door bossen gereden moet worden. Maar dan ben ik eruit. Het hele overkoepelende verhaal van Interplanetair valt helemaal op zijn plek. Wat een openbaring! Ik krijg er zo’n zin in om gauw door te schrijven, zo’n zin om dit uit te werken.

Hoera! Wat is het leven toch mooi als een plan tot leven komt.

Stel je voor dat ik deze maand nu al het herschrijven van deel 2 afkrijg. Dat zou best een reële optie kunnen zijn want zeg nou zelf. Op 10 juni heb ik 3/5 deel van het hele manuscript al af. Nog 10 dagen van iedere dag een hoofdstuk herschrijven, dan kan het 20 juni klaar zijn. Dus dan heb ik nog 10 dagen om CampNaNoWriMo voor te bereiden.

Wat zal ik dan tijdens CampNaNoWriMo schrijven? Ik had het herschrijven van deel 2 er eigenlijk voor gepland. Zal ik dan toch nog een vijfde versie van dit verhaal maken? Of zal ik alvast aan een volgend manuscript beginnen? Bijvoorbeeld aan het manuscript dat mee kan doen aan de wedstrijd die Zilverspoor heeft uitgeschreven voor 1 mei 2022? Of zal ik alvast aan deel 3 gaan beginnen van de trilogie?

Mensenlief. Wat voel ik me vrij! Ik heb de keuze uit drie mogelijkheden. Is dat niet geweldig?

Eureka!

Waar worden jullie vrolijk van?

Groeten van Johanna Lime

Soms moet je een uiltje knappen

3 juni 2021

Nog regelmatig gebeurt het mij dat ik uit een roes ontwaak. Dan heb ik het gevoel dat ik zo naar mijn ouders zou kunnen gaan, als ik dat zou willen. Het idee dat zij nog steeds in de bungalow wonen waarin ik het grootste deel van mijn jeugd heb doorgebracht.

’s Avonds bekruipt me soms het idee dat Dinie al naar bed is gegaan. Dan komt de gedachte in mij op dat ik ook maar gauw moet gaan slapen.

Alleen dringt daarna de realisatie tot mij door dat die tijd uit mijn herinneringen niet langer bestaat. Mijn ouders en Dinie leven niet meer.

Mijn fantasie speelt me parten. Het zal wel iets te maken hebben met het rouwproces wat nog steeds niet helemaal voorbij is, als het ooit al helemaal verdwijnt. Ik ben alleen en mis hen.

Soms ben ik met zoveel taken bezig op een dag, dat het vanzelf erg laat wordt. Ik moet dan nodig een uiltje gaan knappen. Morgen is er een nieuwe dag met nieuwe kansen.

Zoals jullie weten uit mijn vorige blog ben ik bezig met Versie 4 van Interplanetair boek 2 Geestenpoort, het tweede deel van de trilogie dat volgens de planning in 2022 bij Zilverbron wordt uitgebracht.

Tijdens het werk aan mijn manuscript kom ik ook in een roes waarbij de werkelijkheid vervaagt. Alleen komt dit door het geconcentreerd redigeren van mijn verhaal. Heel wat zinnen worden omgegooid. Gebeurtenissen verduidelijkt, herhalingen geschrapt. De tekst wordt stukje bij beetje beter, het verhaal mooier. Zachtjesaan wordt duidelijker wat ik bedoelde te vertellen. Niet alleen helpen bepaalde opmerkingen van Sebastiaan, mijn proeflezer, mij erbij om na te denken over wat er moet veranderen aan de tekst. Ook zie ik zelf dat Versie 3 nog niet goed genoeg was. Het herschrijven doe ik niet voor niets. Bovendien heb ik nu een beter beeld gekregen van hoe het verhaal in het derde deel van de trilogie verder moet gaan, zodat ik daar vast op kan anticiperen. Elementen die belangrijk zijn voor de ontwikkeling van de gebeurtenissen en de personages heb ik nu meer in de gaten.

Als ik met het herschrijven bezig ben, is het net alsof ik door een portaal in mijn verbeeldingswereld ben gestapt. Dan vergeet ik alles om me heen en dan ga ik net zolang door totdat ik weer een hoofdstuk af heb. Mijn koffie is koud en de wijzers van de klok geven een tijd aan die alweer ver voorbij de lunchtijd zit. Ik moet nodig een paar boterhammen nemen. En kijken of er nog warme koffie in de pot over is.

Hieronder op het plaatje zien jullie een fragment uit hoofdstuk 10. Irene en Daniël hebben een uitstapje gemaakt naar Chyndyro. Dat is belangrijk voor het verhaal, omdat ze daar iets ontdekken wat voor het vervolg belangrijk wordt. En zo passen de puzzelstukjes steeds beter in elkaar en wordt de trilogie langzaam verder opgebouwd.

Behalve het herschrijven ben ik de afgelopen week ook bezig geweest met landkaarten tekenen op de computer. Deze keer heb ik de bergen, heuvels en rivieren geplaatst. Op het plaatje zie je hoe de kaart van Calliope er tot nu toe uitziet. Dit is een project wat nog wel een paar kwartaal zal duren voordat het af zal zijn. Het is wel fijn om schrijven en tekenen steeds een beetje af te wisselen. Het een versterkt het ander.

Tot zover deze blog over de voortgang van het werk,

Groeten van Johanna Lime

Boekenpraat met Marjo Heijkoop – door Bookstamel

30 mei 2021

Melanie Hoogvliet, van Bookstamel, die al mijn boeken recenseerde, heeft vandaag weer iets leuks: Boekenpraat. Het is een soort interview, maar net weer een beetje anders dan de vorige. Dus als jullie mij wat beter willen leren kennen: Lees dan verder.

Hallo, lieve lezers van Bookstamel. Vandaag hebben we een boekenpraat met Marjo Heijkoop. Marjo is misschien nog niet zo bekend op mijn blog. Maar veel van mijn lezers hebben haar hier al regelmatig zien verschijnen onder de naam Johanna Lime. Dat is namelijk de naam waarmee ze haar eigen boeken uitgeeft. Deze naam bedacht ze samen met haar nicht Dinie waarmee ze de eerste boeken heeft geschreven. Helaas is Dinie in 2018 overleden aan kanker maar ze leeft in de gedachten en de boeken van Johanna Lime verder. Wil je Marjo als schrijver beter leren kennen lees dan mijn Interview Met Johanna Lime of een van de vele recensies van haar boeken die je allemaal vindt als je de link volgt.

Dit zijn de links naar Bookstamel

Boekenpraat: https://bookstamel.com/2021/05/29/boekenpraat-met-marjo-heijkoop/

Interview: https://bookstamel.com/2019/09/27/interview-met-johanna-lime/

De recensies van mijn boeken: https://bookstamel.com/?s=Johanna+lime

Boekenpraat met Marjo Heijkoop

Kun je jezelf even voorstellen aan de lezers van Bookstamel.

Marjo Heijkoop is geboren op 29 september 1956. Op 1 november 2011 besloot ze van haar passie voor schrijven de grootste prioriteit te maken. Daarnaast maakt ze soms digitale tekeningen voor haar blogs of de kaften van haar e-books. Ze houdt ook een bullet journal bij, speelt games, leest boeken, recenseert en kijkt naar films. Haar lievelingsgenre om te lezen en te schrijven is sciencefiction/fantasy.

Welk boek las je als kind graag?

Ik herinner me dat ik als kind gek was op een boekje over een kuiken dat in een eendennest werd uitgebroed en moest leren zwemmen, hoe de titel was weet ik niet mee. Ook had ik een plaatjesboek met tekst ernaast over een tovenaar en een draak, Arretje Noff. Mijn tante die bij ons in huis woonde heeft me in contact gebracht met sprookjes en nam mij en Dinie en mijn broertjes mee naar de Efteling. Sprookjes vond ik erg leuk. Toen ik zelf begon te lezen waren er boekjes van W.G. van der Hulst. Ze waren nogal moralistisch en kwamen erop neer dat kinderen iets stouts deden en dat hun zonden door God vergeven moesten worden. Het waren ook tranentrekkers, ze speelden erg op je gemoed. De boeken voor meisjes vond ik minder leuk dan bijvoorbeeld ‘Het plekje dat niemand wist.’ Dat was meer een jongensboek, maar dat vond ik leuker, lekker geheimzinnig ook. Ik las boeken over de zwerver Swiebertje, die toen als serie op tv was te zien. Moeilijk geschreven, show don’t tell was nog niet gebruikelijk in die tijd. Met kerst kreeg ik van zondagsschool altijd een meisjesboek, ook weer erg christelijk maar toch ook wel spannend en vaak met best een goed verhaal. Later las ik boeken van Arendsoog. Pas toen ik als tiener in de bibliotheek terecht kwam, begon ik detectives te lezen. Waarschijnlijk naar aanleiding van ook weer series op tv. Maar na verloop van tijd vond ik dat niks. Een kennis nam mij mee naar de film van Sissi en ik las het boek erbij. Een zomerzotheid van Cissy van Marxveld las ik toen ik belangstelling kreeg voor de andere sexe. Ik vind het nog steeds een heel mooi boek, een prachtig jaren ’20 verhaal. Toen kwam ik in de bibliotheek terecht bij het boekenrek met science fiction, daar vond ik schrijvers als Zelazny en Simak. Sindsdien heeft het fantasy en science fiction genre mijn voorkeur. Maar zo mooi als de boeken tegenwoordig geschreven zijn waren ze niet. Het was toen echt een genre voor een zeer beperkt groepje voornamelijk mannen. Gelukkig begint het nu een beetje groter te worden en ik hoop echt dat de jeugd van nu een veel bredere keus heeft dan toen ik jong was.

Wat is je all time favoriete boek en waarom?

Het weerwolfprincipe van Clifford D. Simak, dat vond ik het beste boek uit dat sciencefictionrek van de bibliotheek. Het verhaal vond ik fascinerend en zette me aan het denken. Dit boek en natuurlijk de tv series van The Thunderbirds en Star Trek hebben me een echte fan gemaakt van het genre, maar ook films met sprookjes en fantasyverhalen trokken me aan. Al ben ik pas veel later echt begonnen met fantasyboeken lezen. Ik zat meer in de populair wetenschappelijke non-fictie boeken te neuzen. Na de verplichte literatuurlijsten op school heb ik een tijd bijna geen leesboeken meer opgepakt. Alleen wel Star Wars, Kinderen van morgen van A. E. van Vogt en iets als Harry Potter. Langzaamaan ontdekte ik op festivals de uitgevers van Nederlandstalige fantasy en science fiction en Nederlandse auteurs. Die boeken las ik dus vanaf de tijd dat ik ze ook zelf aan het schrijven was.

Welke Nederlandstalige auteur vind je helemaal geweldig?

Dat zijn er meer. Mark Doornbos, Cocky van Dijk, Kim ten Tusscher, Anaïd Haen en Django Mathijsen en zo kan ik nog wel even doorgaan. Ik vind het vooral gaaf als ik merk dat ik een boek haast niet weg kan leggen en als ik er zelf nog van kan leren.

Maak je ook wel eens een uitstapje naar een ander genre?

Romantische boeken, boeken over een Ninja, Astrologische karakterschetsen, Magie, Shogun, Tarot, Astrologie, Sterrenkunde, Mythologie, Psychologie, van alles maar echte boeken om te lezen weinig.

Welke uitgeverij is favoriet bij jou en waarom?

Zilverspoor/Zilverbron. De uitgeverij waar de meeste van mijn boeken ook zijn uitgebracht. Omdat ze heel veel werk verzetten voor Nederlandstalige auteurs en omdat die bij hen een kans krijgen die ze bij grote uitgeverijen nauwelijks hebben. Ik vind het prachtig omdat ze aan de weg timmeren en hart hebben voor schrijvers in ons eigen land en België. Gelukkig komen er meer van deze uitgeverijen bij de laatste jaren. Maar Zilverspoor spant de kroon, ze geven ieder jaar een flinke stapel nieuwe boeken uit. En ik koop er ieder jaar ook aardig wat van om te lezen. Heerlijk!

Lees jij je boeken het liefst digitaal of op papier?

Ik lees ze het liefst op papier omdat ik met het schrijven ook al achter mijn laptop zit. Mijn ogen willen liever eens wat anders dan een scherm bekijken. En het voelt lekkerder en ruikt beter dan een e-reader.

Hoe belangrijk vind jij de cover van een boek?

Heel belangrijk, het is het eerste waar ik naar kijk als ik een boek wil kopen. Als de cover me al niet trekt, pak ik het boek niet eens op om de flaptekst te lezen. De cover hoeft nog niet veel over de inhoud van het verhaal te zeggen, maar meestal past het er wel bij. Althans in mijn lievelingsgenre wel.

Van welke auteur staan de meeste boeken in jouw kast?

Van Kim ten Tusscher, ik heb al haar boeken.

Hoeveel boeken heb je in totaal in je kast of op je e-reader staan?

Nou, ze staan door mijn hele huis heen in boekenrekken en boekenkasten en op mijn computer. Het zijn er denk ik al gauw tussen de vijfhonderd en duizend. Daar zit ook wel aardig wat naslagwerk tussen.

Welk boek vond je heel erg tegenvallen en waarom?

Ik heb eens een boek gelezen over twee stellen die het niet eens waren over hoe een erfenis verdeeld zou worden. Een hoop ruzie en afgunst, echt niet leuk om te lezen. Dat was een grote afgang. Ik had het boek gewonnen en begrijp goed waarom ze het graag kwijt wilden, maar het was geen beste reclame, dat kan ik je wel vertellen. Als ik ellende en ruzie wil, kijk ik wel naar het journaal, dat heb ik niet nodig in een boek.

Heb je een gesigneerd boek zo ja van wie?

Verschillende, van Zilverauteurs. Helaas door corona en geen mogelijkheid voor festivals heb ik er een aantal online gekocht waar nog geen handtekening in staat. Ik hoop die ooit nog te kunnen krijgen, zodra er weer festivals komen en ik mijn collega-auteurs weer kan ontmoeten in de tent van Zilverspoor.

Op welke plek lees je graag?

Ik lees altijd een poosje voor het slapen gaan, op bed, dat gaat het beste.

Wanneer lees je het liefste?

Nou, thuis op bed dus en anders als ik buiten in de tuin wil relaxen of bij de dokter of tandarts in de wachtkamer. Maar meestal heb ik tussendoor geen tijd om te lezen, dan ben ik bezig met schrijven of tekenen of ik kijk naar een film of serie op tv.

Op welke social media kunnen de lezers van bookstamel jou vinden.

Ik zit op Facebook als Johanna Lime en Marjo Heijkoop, op Instagram limejohanna en verder heb ik mijn websites Website Johanna Lime: https://johannalime.com en Boekenwebsite: https://boekenvanjohannalime.com.

Tot slot een aantal dilemma’s welke kies jij en waarom?

Hardcover of paperback?

Paperback is goed genoeg voor mij, dat boeken uit elkaar vallen zoals vroeger, waardoor je liever iets wil hebben dat goed gebonden is, daar merk ik de laatste jaren niets meer van.

Nederlandstalig of Engels?

Nederlandstalig en het liefst van iemand uit ons eigen taalgebied. Ik ben graag solidair met mijn collega’s, want ik weet hoe moeilijk schrijvers het hebben om hun boeken verkocht te krijgen en ik gun hen net zoveel roem en aandacht als bestsellerauteurs uit andere landen.

Serie of Stand alone?

Allebei goed, al is het wel zo dat in mijn lievelingsgenre de verbeeldingswerelden van een serie lekker uit kunnen groeien tot iets groots en dat vind ik nou juist het fijne van de verbeeldingsliteratuur.

Cover of flaptekst?

Eerst de cover goed bekijken, dan de flaptekst lezen, een stukje lezen in het boek om de schrijfstijl te proeven en als het bevalt het boek kopen en lekker gaan lezen.

Lezen in bed of in bad?

Nee, niet in bad, dan kan het nat worden! Ik lees wel in bed, lekker warm in mijn nestje met een lampje erbij.

Koffie of thee?

Koffie natuurlijk! Ook al wordt hij als ik geconcentreerd aan het schrijven ben meestal steenkoud en dan is hij niet zo lekker meer. Maar ’s morgens voordat ik begin, moet ik eerst een mok warme koffie tot me nemen. Het is de motorolie voor mijn schrijfradertjes, zonder koffie lopen die niet zo soepel. En thee? Tegenwoordig ’s avonds bij een serie van Netflix, als de pot koffie van die dag alweer leeg is.

Mijn reactie

Dank je wel dat ik dit in mocht vullen, Melanie. Succes met je leuke boekenblog van Bookstamel, een prachtinitiatief!

Groeten van Johanna Lime