De eerste redactieweek voor Schakelmagie

30 september 2022

Ronde 1 van de hoofdredactie

Het is altijd weer spannend, de redactie op mijn volgende manuscript. Ik weet intussen hoe het werkt, maar toch verrast Tamara Geraeds me altijd weer. Ze heeft een strakke planning en stuurt iedere dag een aantal pagina’s op, die ik dan doorneem en weer terugstuur. Meestal accepteer ik de wijzigingen die in het document staan aangegeven, omdat ik zie dat ze gewoon gelijk heeft: het verhaal wordt net iets duidelijker en vlotter, het te veel aan woorden gaat eruit. Vaak verbaas ik me erover dat het me toch weer niet gelukt is om die herhalingen eruit te houden, die zinnen die dubbelop zijn, met stukken tekst die er eerder ook al stonden. Net iets anders verwoord, maar toch. Blijkbaar heb ik dat tijdens het schrijven nodig om alles voor mezelf duidelijk en logisch te houden. Zelfs bij een vierde versie nog. Ben ik even blij dat er redactrices zijn! Door Tamara’s wijzigingen wordt het verhaal lekker vlot getrokken. Ik word hier vrolijk van en denk bij mezelf: dit gaat vast mijn beste boek tot nu toe worden.

Het wordt lastiger wanneer er meer aan de hand blijkt te zijn. Hoe kan het nou dat ik ergens ineens een cliffhanger heb staan? Hij staat midden in de actie maar ook midden in een hoofdstuk. Tamara heeft natuurlijk groot gelijk om te vragen of ik daar nog iets achteraan kan schrijven, want de lezer zal willen weten hoe de personages dit probleem op gaan lossen. Pas daarna kunnen ze verder lezen na de witregel. Afijn, dat is even omschakelen en van redigeren ineens weer creatief gaan schrijven. Ik bedenk een paar nieuwe zinnen, iets met een personage dat de gevolgen van de actie op kan vangen, en zucht opgelucht als het me is gelukt. En dan weer verder. Ik zie dat er een heel stuk tekst is geschrapt, maar op deze plek kan dat niet. Het is een handeling die verderop in het verhaal erg belangrijk wordt, en als het hier dan weggehaald is, wordt er verderop verwezen naar iets dat niet langer bestaat. Ik zet een opmerking in de kantlijn en vertel mijn redactrice waarom dit gedeelte er niet uit mag. En zo gaan we verder, alle hoofdstukken door, elke dag een bepaald gedeelte van het manuscript. Het zal nog even duren voordat we helemaal bij het einde zijn. Voorlopig ben ik alweer dik tevreden met onze samenwerking. Het komt vast ook nu weer helemaal goed. Dat was bij de vorige boeken die Tamara onder handen nam ook zo, dus dit zal vast weer op zijn pootjes terecht komen. Ik kijk er vanaf afgelopen maandag iedere werkdag naar uit dat er een e-mail mijn kant op komt en ben nieuwsgierig naar wat ik daarin aan opmerkingen zal vinden. Net als Tamara plan ik redactietijd in mijn agenda. De rest van het jaar zijn we hier zoet mee.

Voorbereidingen voor NaNoWriMo

Het gaat echt stukje bij beetje deze keer, dat hadden jullie al gemerkt. Het voorbereiden van de verhalen van de volgende boekenserie, Magische Alliantie, vergt veel inspanning en tijd. Ik heb voor zes planeten een nieuwe wereldbouw en nieuwe sterrenkaarten en landkaarten nodig, er komen zes heel nieuwe personages bij, er zijn zes nieuwe conflicten nodig en een overkoepelend verhaal, andere situaties, een nieuw of compleet veranderd magiesysteem. Tekeningen van de personages heb ik al gemaakt, er is een opzet voor het eerste verhaal, ik weet wie de protagonist van het eerste boek wordt, wie de antagonist is en wat er precies speelt. Ik heb een mysterie bedacht dat opgelost moet worden, in een wereld die heel anders is dan de onze. Als dit me gaat lukken, wordt het een bijzonder boek.

De afgelopen week ben ik lessen van de “NaNo Prep 101” (voorbereiding op de National Novel Writing Month, 50.000 woorden schrijven in de maand november, met woordenaantallen per dag invullen op de website van de organisatie) zo’n beetje aan het volgen, zodat ik in november 2022 ook weer mee kan doen aan de NaNoWriMo.

Voor 1 november wil ik in ieder geval alle voorbereidende werk voor boek 1 van deze nieuwe serie helemaal af hebben, en een plot dat van het begin tot het eind in schema is gezet. Dat gaat me vast lukken, ik heb oktober nog. Voor boek 1 en 2 ben ik al een heel eind op weg met de ideeën voor de verhalen, voor de boeken 3, 4, 5 en 6 heb ik alleen voorlopige titels en verschillende verzamelde plaatjes voor een eventuele boekomslag. Het zal net wat anders worden dan ik gewend ben te schrijven, ik weet al ongeveer waarop ik de verhalen wil baseren, welk bekend verhaal ik wil gebruiken voor inspiratie. Maar het moet anders, ik wil het op z’n Johanna Limes, dat ben ik aan Dinie en mijzelf verplicht. Dus dat betekent nog heel veel brainstormen, scènes uitschrijven, wezens bedenken, flora en fauna, landschappen, problemen die te overwinnen zijn en vooral datgene wat de personages het liefst van alles willen, waar ze helemaal voor gaan… En dan de dingen bedenken die ze moeten overwinnen, zodat ze kunnen groeien en aan het eind van het verhaal er anders uitkomen dan hoe ze er in het begin voor stonden.

Heerlijk om dat allemaal te bedenken, te tekenen, uit te schrijven en in een schema te zetten, waarna ik die zes manuscripten zal kunnen schrijven. Iedere dag een beetje hieraan werken zorgt tenslotte ook voor vooruitgang. Ik moet gewoon af en toe even achteromkijken om te kunnen zien wat er al aan werk verzet is. Deze wereld begint alweer helemaal voor me te leven, ik moet doorzetten tot mijn doel bereikt zal zijn: een prachtige zesdelige serie schrijven, verdeeld over drie tweeluiken.

Er is nog meer waar ik naar uitkijk in de herfst en de komende winter, maar daarover schrijf ik later verder in mijn blogs.

Groeten van Johanna Lime

Een volle herfstagenda

22 september 2022

Elfia Arcen 2022

Na een tamelijk rustige zomer, heb ik in de herfst een agenda die steeds voller wordt.

Allereerst ben ik op 17 en 18 september naar de Elfia in Arcen geweest. De kasteeltuinen daar zorgen bij mij altijd voor goede herinneringen. Ons debuut Schimmenschuw kwam hier in 2015 uit en in 2018 zat ik samen met Dinie nog op het muurtje voor de ingang. Dit jaar was ik daar aan het wachten met een paar collega-schrijvers, zoals jullie op de foto kunnen zien. Het is een beetje thuiskomen bij het kasteel in Arcen.

Voorheen stonden de tenten van Zilverspoor altijd vlak bij de ingang, maar nu niet meer. Ze zijn naar de buurt van het toernooiveld verplaatst en staan tegenwoordig bij de Heroes Hall. Het weer zat dit jaar een beetje tegen, maar dat mocht de pret niet drukken. Ik stond er met een hele rij boeken, zoals jullie hier kunnen zien. Genoeg om een paar kopers te interesseren voor een gesigneerd exemplaar. Ik heb heel wat praatjes gehouden over waar de boeken over gaan en visitekaartjes uitgedeeld aan mensen die ik nog nooit had langs zien komen. Het leukste is het wel om van een lezer te horen dat ze mijn boeken mooi vinden. Zo was er deze keer iemand bij die genoten had van trilogie De vergeten Vloek. Ik heb ook een fan die steeds weer een nieuw boek koopt wanneer ik een nieuwe heb geschreven. Als hij langs komt vergeet ik direct de vermoeidheid van het hele weekend staan. Silvia is ook een trouwe klant, ik hoop dat ik over een poosje haar nieuwe boeken weer eens kan kopen. En deze keer was er iemand die Ruimtestad gelezen had en dat een mooi boek vond. Hij kocht het tweede deel, Geestenpoort. Ik krijg langzaamaan toch het idee dat een epische fantasywereld in de ruimte, met verre planeten en vreemde wezens, niet meer zo heel erg als buiten de lijntjes kleuren wordt gevonden en dat sommige lezers er meer voor open staan.

Vreemd blijft het nog steeds om alleen in een hotel te overnachten, in plaats van zoals het vroeger ging, samen met Dinie. Maar ik heb er heerlijk gedineerd en ik kon er erg goed slapen. Bovendien is het ontbijtbuffet in een van der Valk hotel altijd een feestje op zich.

Ondanks de afmattende fysieke belasting van zo’n weekend, waarvan ik thuis weer bij moet komen, hoop ik er toch vaker aan mee te kunnen doen. De lezers ontmoeten die mijn boeken waarderen en het samen met collega-schrijvers op een festival staan, maakt zo’n weekend helemaal goed.

Jury bij Waterloper ronde 3

Op 12 september begon de derde ronde van Waterloper. Ik kreeg twaalf verhalen toegestuurd door organisator Roos. Ze gaf ons de tijd tot 3 oktober, dus gelukkig had ik voldoende ruimte om mijn lange weekend naar Elfia vrij te houden van het jureren.

De twaalf verhalen voor ronde 3 zijn die verhalen die uit ronde 1 en 2 als beste naar voren waren gekomen. Nadat ik de titels gezien had, merkte ik dat er acht verhalen bij zaten die ik in ronde 1 of 2 ook al had gelezen, maar er zaten vier hele nieuwe bij. Bovendien waren er een paar verhalen, die in de eerdere rondes wat hoger in mijn rangorde stonden, niet bij de twaalf terechtgekomen. Een paar van de verhalen die er wel bij stonden, had ik in eerdere rondes juist een wat lagere score gegeven. Zo zie je maar, ieder jurylid bekijkt het toch op een heel eigen manier.

Zoals altijd ging ik er direct mee aan de slag. Ik las een verhaal per dag en op sommige dagen zat ik zo in de routine van het jureren, dat ik er zelfs twee op een dag kon doen. Ik las de verhalen nog een keer goed door en controleerde of het rapport dat ik al eerder had geschreven nog klopte. Daar veranderde soms iets aan of ik schreef er nog wat bij voor de derde ronde. Voor de verhalen die ik nog niet eerder onder ogen had gekregen, schreef ik natuurlijk een hele nieuwe rapportage. Alle verhalen kregen 1, 2 of 3 punten voor 20 onderdelen die ik van tevoren al had bedacht en daar kwam een bepaalde score uit. De nieuwe verhalen die ik nog niet eerder had gelezen zorgden voor een andere verdeling dan bij de eerdere rondes. Het was best lastig om bij de allerbeste verhalen een rangorde te bepalen, maar dat werd wel van mij gevraagd. Daarom heb ik dus bij de topverhalen een nogal subjectieve beoordeling moeten geven en heeft mijn eigen smaak meegespeeld bij de uiteindelijke rangorde.

Vandaag was ik klaar met het jureren van de derde ronde. De bestanden zijn weer terug naar Roos. Ik ben heel erg benieuwd of de rangorde die ik nu heb gemaakt nog heel anders zal worden nadat alle andere juryleden ook hun lijstje ingestuurd zullen hebben. Ik moet maar afwachten of mijn winnaars ook echt de wedstrijd zullen winnen. Je weet het echt pas goed nadat de organisator de plaatsen voor alle wedstrijdverhalen bekend heeft gemaakt, natuurlijk.

Het enige dat ik nu nog te doen krijg, als jurylid, is aangeven wie de drenkelingeprijs verdient. Maar welk verhaal dat volgens mij moet worden, staat me al helder voor de geest.

Ik vind het een hele eer om in de jury van Waterloper mee te mogen doen en het analyseren van verhalen en suggesties voor verbetering bedenken is werk dat me echt op het lijf geschreven is. (Dit zeg ik nu. Misschien dat ik er na de prijsuitreiking en de aanvallen van lezers op mijn rapportages er later heel anders over zal denken.) Geloof me, ik probeer met het jureren van de themaverhalen in ons genre alleen maar deelnemers te ondersteunen bij het maken van goede kunst.

Redactiewerk voor Interplanetair boek 3 Schakelmagie

Ik krijg het druk. Van Tamara Geraeds kreeg ik te horen dat ronde 1 van de redactie op 26 september gaat beginnen en die duurt tot 28 oktober. De komende tijd ben ik dus bezig met mijn volgende boek: Interplanetair 3 Schakelmagie. Ronde 2 komt erachteraan en duurt tot 23 december. Daar ben ik blij om, want dat betekent dat het boek volgens de planning van Zilverbron echt begin 2023 al zal worden uitgebracht. Ik heb er weer erg veel zin in om aan deze redactie te gaan werken, met Tamara die ook mijn redactrice was voor Geestenpoort.

Voorbereiden voor NaNoWriMo

Voor het verhaal dat ik wil schrijven tijdens de NaNoWriMo, het eerste deel van de zesdelige serie Magische Alliantie, wil ik de NaNo Prep 101 in gaan vullen in oktober en alvast het hele plot verder in schema brengen, zodat ik kan gaan knallen in november en echt die 50.000 woorden geschreven zal krijgen. Dus daar is ook nog heel wat voor te doen.

Verhaalredactie cursus

De Bootcamp van Zilverspoor is nog niet af, daar komen nog een paar online bijeenkomsten van binnenkort. En op 26 november is er een Zilverdag in Naaldwijk waar ik heen ga, want daar is de prijsuitreiking van de Manuscriptenwedstrijd waar dit allemaal over ging. Het wordt een spannende tijd. Niet alleen vanwege de vraag op welke plaats mijn manuscript geëindigd zal zijn, maar ook vanwege wie de winnaar is geworden en wat er voor interessante workshops worden gegeven en wie ik er allemaal zal ontmoeten.

Ook komt er natuurlijk een prijsuitreiking aan van Waterloper waar ik als jurylid bij wil zijn.

En dan was er nog een nieuwsbrief van uitgeverij Zilverspoor. Met daarin weer een nieuwe Bootcamp een vervolg op de Bootcamp en een redactiecursus. Ik heb er even goed over na moeten denken. Wil ik mij hiervoor opgeven? En zo ja, waarvoor dan precies?

Ik heb er nog over gesproken met Cocky op de Elfia en zij kwam met goede suggesties. Maar uiteindelijk heb ik de knoop doorgehakt en besloten om na de Bootcamp de Verhaalredactiecursus te willen doen. De e-mail is verstuurd. Ik wacht nu het antwoord af. Als ik mee mag doen, betekent het dat ik van november 2022 tot en met april 2023 met een studie bezig ga. Dat wordt, naast het schrijven best een uitdaging. Ik verwacht eigenlijk dat verhaalredactie iets zal zijn, dat net als jureren, iets is wat goed bij mij past. Vooral als ik het combineer met schrijven. Het zorgt er alleen weer voor dat mijn agenda nog voller komt te staan, maar dat is niet erg. Beter altijd iets te doen hebben dan niet weten wat je moet doen.

Alle dagen van het jaar

8 september 2022

“Alle dagen van het jaar zijn schrijfdagen,
al ben ik niet alle dagen van het jaar ook daadwerkelijk aan het schrijven”

Ik krijg e-mails van “Days of the Year” toegestuurd, omdat ik dat eens heb ontdekt en ik daar ideeën vandaan kan halen voor mijn blogs. De laatste dagen is het echter nogal druk op het gebied van boeken en lezen. Als ik van iedere dag een blog moet maken, kan ik alle dagen van het jaar met bloggen bezig zijn. Dat gaat niet, want alle dagen van het jaar heb ik al andere dingen te doen, zoals een nieuwe wereldbouw, een vervolg op mijn magiesysteem en nieuwe personages, conflicten en plots bedenken voor mijn volgende serie boeken, schrijven en tekenen. Ik moet dus een keuzen maken uit de onderwerpen die Dagen van het Jaar mij laat zien.

6 september Lees een boek dag
6 september Vecht tegen uitstelgedrag dag
7 september Koop een boek dag
8 september Internationale geletterdheid dag
8 september Star Trek dag

Vandaag is het 8 september, dus dan ga ik maar voor de onderste twee.

De internationale dag van de geletterdheid

Het staat ook wel bekend als… Wereld Alfabetiseringsdag.

In een tijdperk van verlichting, technologie en modern leven is het verbazingwekkend dat naar schatting bijna 800 miljoen volwassenen wereldwijd zelfs de meest elementaire leesvaardigheid missen. In Nederland is het aantal mensen dat niet kan lezen ook een probleem dat nog steeds niet is opgelost. Ik vind dat echt heel slecht, omdat het vermogen van mensen om te lezen en te schrijven rechtstreeks is verbonden met verminderde armoede, een verbeterde sociaaleconomische status en het balanceren van gender en gelijkheid op een duurzaam niveau. Daarom zijn veel landen en regeringen over de hele wereld van mening dat de toename van de alfabetiseringsgraad bij kinderen een directe impact zal hebben op het toekomstige welzijn van hen en hun gezinnen. Zelfs zoiets eenvoudigs als het kunnen lezen van een straatnaambord, het invullen van formulieren, het lezen van het nieuws of het leren van informatie van internet is onmogelijk zonder het vermogen om te lezen. En dit beperkt het vermogen van mensen om te slagen in het leven en obstakels te overwinnen.

Als leerkracht van voornamelijk groep 3 heb ik mijn steentje bijgedragen om kinderen te leren lezen. Ik weet dat er honderden kinderen daarmee door mij geholpen zijn en heb van dichtbij mogen zien hoe blij men wordt van leren lezen. Er gaat een hele nieuwe wereld open wanneer een kind leert lezen. Helaas heb ik ook gezien dat goed leren lezen niet voor iedereen even vanzelfsprekend is en dat er grote verschillen zijn tussen individuele personen. Dat sommigen zelfs als volwassenen nog niet hebben leren lezen is nog steeds een groot probleem in onze maatschappij en dit baart mij zorgen.

Nu ik schrijver ben, probeer ik met mijn boeken lezers te bereiken. Dat is misschien een wat passievere manier om hieraan mee te werken, omdat ik geen les meer geef in leren lezen. Maar het is een manier om toch ook een steentje bij te dragen, want boeken lezen is belangrijk. Ik hoop dan ook dat lezers die mijn boeken oppakken er iets aan hebben, al was het alleen maar om weer een paar nieuwe woorden te leren en daarmee de woordenschat te verbeteren. Het plezier in lezen is ook belangrijk om het vaker te willen doen, daar hoop ik eveneens aan bij te dragen, als is het niveau van mijn verhalen misschien een flinke uitdaging voor laaggeletterden. Maar zonder uitdaging geen groei.

Star Trek dag

Ik zag dat Star Trek vandaag 56 jaar bestaat. Wauw! Dat betekent dat ik al vanaf mijn tiende jaar met Star Trek in aanraking ben gekomen. Dat is dus eigenlijk vanaf 1966 toen ik ook The Thunderbirds ontdekte. Ik heb er geen seconde spijt van met deze serie in aanraking te zijn gekomen, want Star Trek heeft mijn wereld enorm verrijkt. Misschien komt het zelfs hierdoor dat ik mijn grenzen heb verlegd naar het grenzeloze universum. Door Star Trek ben ik misschien wel de vrijbuiter geworden die strijdt voor het recht om te mogen bestaan. Ik denk dat ik zelfs kan zeggen dat Star Trek een hele grote invloed heeft gehad op mijn motivatie om science fiction te willen schrijven. Maar niet alleen science fiction. Een ander tak van het fantastische genre die erbij gekomen is (vermoedelijk heeft Star Wars daar een grote invloed op gehad, maar ook sprookjes, fantasyverhalen en RPG spellen) is natuurlijk fantasy. Hoewel ik mijn verhalen meestal in een moderne wereld af laat spelen, ben ik vooral gefascineerd door magie, als onderdeel van een wereldbouw met allerlei culturele en andere aspecten.

In de diepten van de koude oorlog liet Amerika een profeet komen. Hij sprak niet over religieuze teksten en verdoemenis, maar gaf ons in plaats daarvan een toekomstvisie die zo hoopvol, zo dwingend is, dat het sindsdien onuitwisbaar de verbeelding van de mensheid heeft getekend. Star Trek dag viert die visie en de man die deze had: Gene Roddenberry.

Af en toe is het fijn om een serie van Star Trek te bekijken op een streamingsdienst van de tv. Dat heb ik het afgelopen paar jaar gedaan met Star Trek de originele serie, Star Trek Enterprise, Deep Space Nine, Voyager, The Next Generation en met de nieuwste Star Trek films. Het is echt genieten om daarnaar te kunnen kijken.

Evenementen in dit najaar

Uitgeverij Zilverspoor/Zilverbron staat ook dit najaar weer op festivals. Er moest onder de auteurs geloot worden om te bepalen wie er waaraan mee kan doen en daarom sta ik van de vier plaatsen op twee van de bovenstaande festivals.

Ik doe mee aan Elfia Arcen en eindelijk mag ik ook eens mee naar België en kom ik voor de eerste keer in de Expohallen van FACTS in Gent te staan. Nogal ver van huis, maar daarom heb ik er een soort vakantiedagen van gemaakt.

Behalve naar de festivals ga ik naar de prijsuitreiking van de manuscriptenwedstrijd van Zilverspoor in Naaldwijk. Natuurlijk ben ik reuze nieuwsgierig wie deze wedstrijd heeft gewonnen en op welke plaats mijn eigen manuscript geëindigd is. Het is trouwens ook leuk dat er workshops te volgen zijn en dat er een leuke middag wordt georganiseerd, waarop ik andere deelnemers kan ontmoeten en over mijn passie kan spreken. Ik heb er zin in.

Wat is er van Johanna Lime te koop op Elfia Arcen?

Dit zijn de boeken van Johanna Lime die inmiddels zijn uitgebracht bij Zilverbron. Ze zullen te koop zijn op de festivals waar ik sta.

Goed nieuws

In de afgelopen week kreeg ik van Tamara Geraeds te horen dat zij door uitgeverij Zilverbron gevraagd is om de redactie van boek 3 van Interplanetair te doen. Leuk! Zij was ook mijn redactrice bij Geestenpoort en Schakelmagie kan dan vermoedelijk volgens de planning echt begin 2023 uitkomen. De redactierondes beginnen eind september en lopen door tot eind december. Ook iets om naar uit te kijken. Ik bloei weer helemaal op!

Bezigheden

Behalve dat dit goede nieuws er is, ben ik bezig aan mijn volgende serie, Magische Alliantie. Ik neem er de tijd voor om de wereldbouw, het magiesysteem en de personages eerst heel goed uit te werken en heb nog wat achterstallig onderhoud aan wat eraan voorafging. Voor Schimmenschuw, De vergeten vloek en Interplanetair heb ik bijvoorbeeld niet zoveel tekeningen gemaakt die bij de wereldbouw passen. Al had ik er wel schema’s, een codex in Excel en uitgewerkte lijsten van wezens en personages voor gemaakt, maar de plaatjes daarvoor kwamen ergens anders vandaan. Ik wilde nu eindelijk weleens zelf mijn personages tekenen en ook kaarten van de magiespreuken maken, die ik in de loop van de schrijfjaren heb bedacht. Als het lukt maak ik er een naslagwerk van voor mijn wereld, al was het maar voor mezelf, als ondersteuning bij het schrijven.

Onder een andere pet ben ik natuurlijk ook nog steeds jurylid bij Waterloper en komt ronde drie er al snel weer aan. Dus daarvoor moet ik ook weer aan de bak.

Het geeft niet dat er van alles gebeurt, dat werkt bij mij juist goed. Ik verwacht dat ik in november sowieso wel verder kan schrijven aan versie 1a van boek 1 van Magische Alliantie, tijdens de NaNoWriMo maand. Als dat lukt zit ik nog steeds op schema en heb ik nog de tijd voor een paar herschrijfrondes daarna. Wanneer ik de (grotere en nieuwere) wereld goed heb uitgedacht verwacht ik ook sneller te kunnen plotten en schrijven, want als ik organisch begin loop ik meestal ergens in het verhaal helemaal vast. Dan kost het juist meer tijd om daar weer uit te komen en moeten de dingen soms helemaal opnieuw. Dus maar beter een goede voorbereiding en dan doorwerken tot het verhaal er helemaal zal staan.

Groeten van Johanna Lime

September – Lees-een-nieuw-boek-maand

1 september 2022

Deze keer weer eens wat anders. Volgens “Days of the Year” is September dé maand om een nieuw boek te lezen. Dat vind ik als schrijver natuurlijk leuk, dus daarom ga ik er hier op in.

Leen een boek uit de bibliotheek, word lid van een boeken-leesclub, doe mee aan een leesuitdaging, zoals de jaarlijkse Reading Challenges op Hebban en Goodreads, doneer oude boeken aan een Minibieb en koop nieuwe boeken in boekhandels en op Festivals en beurzen, zodat je kunt verdwalen in hele nieuwe werelden tussen de pagina’s van een gloednieuw boek of een gloednieuw deel van een serie boeken.

Feiten
Wanneer is het? Elke maand september (maar je zou kunnen overwegen dit elke maand te doen, zoals ik. Dan vul je bij de Reading Challenge 12 boeken per jaar in)
Waar valt het onder? Hobby’s en activiteiten (Zeker bij activiteiten als je bij ieder boek dat je leest ook een recensie achterlaat)
Hoe wordt het ingedeeld? Bij lezen en schrijven.
Wat is de hashtag? #ReadANewBookMonth


Wat missen we als we niet zouden lezen?
Volgens Jojen: “Een lezer leeft duizend levens voordat hij sterft. De mens die nooit leest, leeft er maar één.”

Of zoals George R.R. Martin van “Een dans met draken” het verwoordt: “Wanneer iemand de pagina’s van een nieuw boek opent, kan hij gemakkelijk worden meegesleept in een heerlijke wereld van unieke en interessante personages en verhalen, of misschien gewoon boeiende informatie. De beste boeken, zelfs educatieve, leiden de lezer door een verhaal dat zich opbouwt en de visie deelt van iets dat de auteur wilde delen met de mensen van de wereld.

Read A New Book Month is de perfecte gelegenheid om die roman op te pakken die je van plan was te gaan lezen, die doe-het-zelfhandleiding die je hebt gekocht om aan dat project te werken maar nooit echt hebt gelezen, of zelfs een technische handleiding om te helpen bij het begrijpen van een nieuwe stuk machine.”

En wat ik zelf vind: Het is nooit te laat om de magie van taal en lezen te vieren. Doe dus mee aan “Lees-een-nieuw-boek-maand”. Ieder woord heeft betekenis, door je mee te laten nemen door verhalen en taal leer je de kosmos (de binnen- en buitenwereld) beter kennen.

Geschiedenis van Lees-een-nieuw-boek-maand

Boeken zijn een bewijs van de verspreiding van kennis, het delen van verhalen en de verruiming van de geest door deze ideeën vast te leggen en door te geven via een geschreven medium. Eeuwenlang zijn ze voor mensen van vitaal belang geweest om hun geest tot buiten de fysieke ruimte en tijd uit te breiden.

Door de gedachten, ideeën en verbeeldingen van auteurs op te schrijven en door te geven aan lezers, studenten en filosofen, hebben mensen het vermogen ontwikkeld om hun eigen gedachten te delen en te verspreiden door ze op papier te zetten zodat anderen ze kunnen lezen.

Het eerste geschreven woord zou verschenen zijn in 3400 voor Christus. Het eerste verhaal was Het Gilgamesj-epos, een verhaal van de gelijknamige heerser van de Soemerische stadstaat Uruk, die regeerde tussen 2700-2500 voor Christus. Dit verhaal wordt verteld in een mythologische stijl.

Hoewel dit eerste verhaal op kleitabletten werd geschreven lang voordat het gemakkelijkere medium papier werd uitgevonden, kwalificeerde het niettemin als een boek. Natuurlijk is de definitie van wat een boek is, in de loop der jaren veranderd, en omvat alles van bastpagina’s die op verschillende manieren bij elkaar worden gehouden, tot opgerolde pagina’s van papyrus en gemoderniseerde boeken die meer lijken op degene waarmee mensen tegenwoordig het meest mee bekend zijn.

De Lees-een-nieuw-boek-maand, september, moedigt iedereen (zowel ouderen, volwassenen, jongvolwassenen en kinderen) aan om zoveel mogelijk boeken te lezen in hun leven, om nieuwe dingen te leren, om creatieve levens te leiden en om hun geest open te stellen voor nieuwe vormen van filosofie en voor nieuwe mogelijkheden. Het is duidelijk dat september niet de enige maand is waarin mensen nieuwe boeken zouden moeten lezen, maar hopelijk zal dit het begin zijn van een dorst naar kennis en vreugde die tussen de pagina’s van een boek verborgen zitten en door het lezen daaruit tevoorschijn kunnen komen.

Hoe vier je de Lees-een-nieuw-boek-maand?

Lezen is leuk en nieuwe boeken zijn veelbelovend voor allerlei soorten van kennis en avontuur. Probeer eens een nieuw boek en vier de liefde voor het lezen met vrienden en familie en op sociale media. Er zijn op Facebook bijvoorbeeld ook veel lezersgroepen te vinden.

Een nieuw boek lezen? Ja, natuurlijk!

Het vieren van Read A New Book Month moedigt mensen over de hele wereld aan om eens een nieuw boek lezen. Sommige mensen vinden dit doel misschien niet zo ambitieus. Er zijn lezers die soms meer dan honderd boeken per jaar lezen. Dus in plaats van slechts één nieuw boek te lezen, kun je misschien proberen om elke maand een nieuw boek te lezen, of elke week. Toch is het een goed idee om in september te beginnen en vanaf nu het plezier in lezen vast te houden.

Dik of dun. Fictie of non-fictie. Kookboeken of filosofieboeken. Leerboeken of hobbyboeken, het maakt niet echt uit. Als het maar een boek is en het ook daadwerkelijk wordt gelezen!

Veel gestelde vragen over boeken lezen maand

Hoelang duurt het om een boek te lezen?

Afhankelijk van hoe je leest en welk boek het is, kan het slechts een paar uur duren om een boek te lezen of 15-20 uur (voor 500+ pagina’s). Dus een nieuw boek lezen in een maand zou vrij eenvoudig moeten zijn! Ik denk zelf ook dat het een kwestie is van doen, en als boeken je goede leeservaringen geven ben je eerder geneigd weer een nieuw boek te proberen, dan wanneer je ze verplicht moet lezen zoals bijvoorbeeld voor je literatuurlijst van school. Het gaat in deze maand dan ook speciaal over boeken die je aanspreken en waar je zelf interesse voor hebt.

Hoe maken boeken je slimmer?

Boeken helpen niet alleen om iemands woordenschat en kennis te vergroten, ze stellen mensen bloot aan nieuwe ideeën, voeden de verbeelding, vergroten empathie (inlevingsvermogen) en verbeteren zelfs de gezondheid van de hersenen!

Wat zijn goede boeken om te lezen?

Zowat elk boekgenre is goed om te lezen, zolang de lezer het maar interessant vindt. Of je nu belangstelling hebt voor romantiek, geschiedenis, wetenschap, literatuur, mysteries, thrillers, fantasy, sciencefiction, horror, een verzameling korte verhalen, kinderboeken of wat al niet meer. Een boek kan je ontspanning geven, even weg uit de alledaagse sleur, nieuwe kennis, nieuwe inzichten in de wereld om je heen. Als het dat doet is het een goed boek. Het verrijkt je leven of neemt je een poosje mee op een reis door de verbeelding.

Mijn aanraders van boeken die ik (met één boek per maand) de afgelopen jaren gelezen heb.

Ik lees de laatste jaren vooral boeken uit het genre waarin ik schrijf: fantasy, science fiction en soms wat horror- of thrillerachtigs. Bovendien bestudeer ik boeken over schrijven en probeer ik wat ik daaruit aan kennis opdoe mee te nemen voor mijn eigen verhalen. Hieronder zal ik vijf voorbeelden geven van boeken waar ik heel erg van heb genoten.

Recensies die ik van deze boeken heb geschreven vind je hier: https://marjoheijkoop.wordpress.com/category/boekrecensies-door-marjo/

Daar staat een hele lijst van de boeken die ik de afgelopen tien jaar ongeveer heb gelezen.

Dit zijn mijn eigen boeken (het derde deel van trilogie Interplanetair is voor 2023 gepland).

Ik schrijf een combinatie van fantasy en sciencefiction die je science fantasy zou kunnen noemen omdat het fantasy is in een verbeeldingswereld met meerdere planeten en wezens waarbij er ook ruimtevaart en andere technische mogelijkheden worden benut. Qua tijd liggen mijn verhaal een klein stukje in de toekomst. Het is fantasy omdat er koningen en koninginnen zijn, goden, draken en andere Avatars en omdat er magie wordt gebruikt.

Mijn boek De twaalfde Saturnusmaan is semi-autobiografisch en gaat onder andere ook over aliens.

Lees je graag fantasy, sciencefiction of horror?

Kijk dan eens op de website van Zilverspoor (waar de meeste van mijn boeken ook te vinden zijn) https://www.artbooksshop.com/

Veel leesplezier in september, of veel succes met iets nieuws aan kennis opdoen.

Groeten van Johanna Lime

Zachtjesaan weer op het goede spoor

25 augustus 2022

Het heeft even geduurd, maar ik ben weer begonnen met schrijven

Ik had me zo voorgenomen om na het jureren van de tweede ronde voor Waterloper weer verder te gaan met het schrijven aan mijn nieuwe manuscript. Maar ik had eigenlijk niet zo’n zin en wilde vakantie houden, net als veel andere mensen om mij heen. Vermoedelijk komt mijn gebrek aan motivatie om te schrijven doordat ik tussen twee boekenseries in zit. Trilogie Interplanetair is geschreven, maar de redactie moet nog komen. Deze serie van drie is dus nog niet helemaal definitief afgerond, er kan nog iets gaan veranderen voordat het boek gedrukt zal worden. Intussen is het manuscript wel naar de uitgever en kan ik er niet meer zelf aan sleutelen. Ik wacht dus af wat er hierna komt.

De volgende serie, zes boeken over de Magische Alliantie, is eigenlijk iets heel nieuws (en toch ook weer niet). Net als bij Interplanetair wordt er een sprong in de tijd gemaakt. De hoofdpersonages in deze boekenserie worden de kinderen van de schakelmagiërs, die de Magische Alliantie hebben gevormd. Er komen veel nieuwe wezens in beeld en redelijk onbekende planeten. Ik ben inmiddels ver voorbij de wereldbouw en dagboeken van personages gekomen die Dinie en ik samen hebben bedacht en moet iets heel nieuws bedenken. Daar heb ik meer tijd voor nodig dan voorheen, er is meer onderzoek en meer puzzelwerk nodig. Ik wil ook graag nieuwe kennis uit boeken over schrijven meenemen voor de verschillende soorten personages in mijn verhalen. Omdat ik zowel de hoofdpersonages tot hun recht wil laten komen alsook de schakelmagiërs en de verschillende planeten waar ze over waken, springt het creatieve proces voor de hele serie nogal van de hak op de tak. Ik heb een vaag overkoepelend idee, dat steeds meer tot in detail uitgewerkt moet worden. Behalve het plotdeel (ongeveer tot de helft van het verhaal is in Excel gezet) dat ik al had voor CampNaNoWriMo, staat de rest nog ik het klad in een schrijfschrift. Dat moet ik nog verder gaan uitwerken, net als dat ik de vragenlijsten voor de personages in moet vullen. Maar ik was er eigenlijk te lui voor de laatste weken. Ik vond een oud computerspel voor een klein prijsje op internet, het rollenspel Might and Magic VII, waar Dinie en ik jarenlang plezier aan beleefden, en heb me daardoor af laten leiden van het schrijven. Even wat anders doen, even terug in de tijd. Het was iets wat ik nu eventjes nodig had.

Het tekenen van de personages in Painter, wat ik eerder deed, was ook een leuke bezigheid. Ik heb de hoofdpersonages van Interplanetair nu allemaal getekend, zoals te zien was in een vorige blog. Nu wil ik de personages en vreemde wezens nog gaan tekenen die in mijn nieuwe serie voorkomen. Daarvan heb ik er vijf af, maar er komen er nog meer. Ik heb mezelf Paint Shop Pro 2023 cadeau gedaan, zodat ik de tekeningen uit Painter verder kan bewerken, met het nieuwste programma van Corel dat ik steeds gebruik voor beeldverwerking. De nieuwste personages kan ik natuurlijk nog niet laten zien op dit blog, daar moet ik eerst de verhalen voor gaan schrijven. Ik vind ze erg leuk worden en gebruik ze als ik hun kenmerken beschrijf in het verhaal. Maar het invullen van de lijsten voor personages, daar had ik de afgelopen week niet zoveel zin in. Later dan maar.

De grootste vijand van creativiteit is twijfel aan jezelf

Er is een Blogtour van mijn boeken aan de gang. Van de bloggers die ik zelf in mei had gevraagd, hebben de meesten inmiddels een recensie geschreven voor Geestenpoort. Deze week en ook de week ervoor al verschijnen er steeds nieuwe recensies voor Ruimtestad en Geestenpoort. Er wordt commentaar geleverd op mijn werk, want Natascha van Limpt heeft namens Zilverspoor een blogtour voor mijn boeken georganiseerd. Als je de recensies wilt lezen, kijk dan vooral op mijn boekenwebsite, waar ze allemaal te vinden zijn in het uitklapmenu onder de naam van de serie.

Een Blogtour is een prachtig initiatief maar ook ontzettend spannend. In de recensies lees ik over wat een ander van mijn verhalen vindt en van sommige opmerkingen raak ik nogal van slag. De gedachten die ik dan krijg, wil je liever niet horen. Ze zijn erg deprimerend en halen mezelf omlaag. Aan de andere kant word ik vreselijk blij van nieuwe lezers die positieve opmerkingen maken over mijn verhalen, vooral als ze meer van mijn boeken willen lezen. Het gaat dus nogal heftig op en neer met mijn humeur, ik laat me te veel beïnvloeden door anderen en ben het evenwicht kwijt.

Dat geldt ook voor de opmerkingen die gemaakt worden over de manuscriptenwedstrijd van Zilverspoor, waar de jury nu de tweede ronde mee ingaat. Er is een longlist van de beste vijftien verhalen, die moet resulteren in een shortlist van vijf. Er wordt verder niets verteld en ik weet niet of mijn manuscript ertussen zal zitten. Maar mijn interne criticus denkt dat het verhaal intussen wel is afgevallen, dat het niet goed genoeg zal zijn en dat de andere deelnemers veel betere schrijvers zijn. Daarom ben ik gisterennacht pas om half twee naar bed gegaan, omdat ik het begin van het manuscript weer wilde lezen. Ik vond het (de eerste vijftig pagina’s of zo) een mooi verhaal en nu ik het weer teruglas viel het me reuze mee. Bovendien had ik me al voorgenomen, dat wat er ook gebeuren zou, ik dit verhaal uit ga geven. Dus waarom laat ik me zo meeslepen door mijn twijfels? Natuurlijk weet ik dat ik dicht bij mezelf moet blijven en dat meningen van anderen bij die anderen horen. Ik moet ervan uitgaan dat als ik iets zelf goed vind, het ook goed genoeg is.

Waar komt die eeuwige twijfel aan mezelf toch vandaan? Ik moet dat echt eens overwinnen.

Creativiteit komt toch wel naar boven

Als ik er geen druk achter zet, komen de mooiste ideeën vanzelf naar boven drijven. Behalve een kritisch deel heb ik namelijk ook een creatief deel vanbinnen in mijzelf. Het verrast me telkens weer als het voor de leukste ingevingen zorgt.

Ik had naar een YouTube aflevering van Robin Rozendal gekeken die Martijn Lindeboom interviewde over de Harland Awards. (Een aanrader!) Nu is de Harland Awards ook zoiets waar ik sterk over twijfel of ik wel mee moet doen, want als je niet bij de winnaars zit kun je met het juryrapport bijna niks. Dus dan zet je jezelf onder druk om op tijd verhalen in te sturen en had je ze net zo goed voor jezelf kunnen maken, zonder de tijdsdruk van een wedstrijd. Maar dat interview met Martijn was leerzaam en heel leuk. Ik kreeg er weer zin in om toch verhalen te gaan maken. En wat gebeurt? Die dag had ik nog wat oudere bestanden zitten bewerken in mijn tekenprogramma en waren er verschillende leuke beelden voorbij gekomen. Midden in de nacht droom ik over mogelijke verhalen en ik word er wakker van. Nu ligt er op het leesplankje boven mijn hoofd altijd een schrift klaar. Dus ik heb de ideeën gauw opgeschreven, voordat ik verder ging met slapen. Of ik ze echt ga uitschrijven en opsturen zie ik nog wel.

Nadat de wekker was afgelopen de volgende morgen en ik nog wat lag te sluimeren voordat ik op zou staan, kwam ineens de hele flaptekst voor mijn volgende boek in mijn gedachten. Ik heb het opgeschreven in het schrift en daarna in de computer gezet. Nu is een flaptekst bedenken altijd een heel gedoe, dus dit was echt helemaal geweldig.

Hieruit blijkt dat ik onderbewust al heel goed weet waar mijn volgende boek over moet gaan en dat ik op dat diepere niveau allang bezig ben om alles wat ik voor het verhaal nodig heb te bedenken. Het openbaart zich alleen niet op stel en sprong, het heeft nog een beetje rijpingstijd nodig. Maar ik kan erop vertrouwen dat het in orde komt.

Dat vertrouwen moet ik vast zien te houden, dan krijgen de twijfels geen kans.

Intussen verheug ik me op een drukke herfst met allerlei evenementen en prijsuitreikingen en wil ik daar zoveel mogelijk plezier aan beleven. Maar daarover later meer.

Ik ben afgelopen zondag weer begonnen met het schrijven van het manuscript van Magische Alliantie deel 1. De proloog en de hoofdstukken 1, 2 en 3 zijn weer geredigeerd. Morgen ga ik beginnen aan hoofdstuk 4, daar was ik blijven steken bij de CampNaNoWriMo. Naast het schrijven houd ik me bezig met de tekeningen van de personages en af en toe speel in een stukje verder in het RPG spel. Ik kijk soms naar films of series op Netflix en heb nog allerlei bezigheden in en rondom het huis. Dus niks doen is geen optie. Ik ben elke dag druk bezig en dat verhaal komt er wel. Het staat nog niet in Excel maar het zit wel in mijn hoofd. Af en toe zal ik nog wat onderzoek moeten doen en controleren of de dingen die ik bedenk wetenschappelijk te verantwoorden zijn. Een ander magiesysteem begint ook al ergens een beetje te borrelen. Dus als ik het de ruimte en de tijd geef die het nodig heeft, komen de ideeën daarover vast op zijn tijd boven drijven. Ik krijg er weer veel zin in om het verhaal in elk geval zover voorbereid te krijgen dat ik met NaNoWriMo aan de bak kan. Dan wil ik versie 1 helemaal geschreven hebben. En zo gaat het eigenlijk bij ieder boek de laatste jaren, dus waarom zou dit anders lopen?

Zachtjesaan komt de trein weer op het goede spoor terecht. De vakantieperiode is voorbij.

Blogtour van Zilverbron

13 augustus 2022

In de maand augustus van 2022 is er door Natascha van Limpt een Blogtour voor mijn nieuwste boek georganiseerd, waaraan vijf Boeken bloggers meedoen. Ze hebben behalve het e-book van Geestenpoort ook het e-book van Ruimtestad ontvangen om te lezen. Wanneer de recensies voor Ruimtestad komen, staat niet op de bovenstaande flyer. Aangezien Ruimtestad boek 1 van de serie is, verwacht ik ze eigenlijk al wat eerder dan de datums hierboven.

Het goede nieuws is dat ik van Just Books enige tijd geleden al een recensie voor Ruimtestad mocht ontvangen en vandaag ook van Boekensteeg. Ik heb ze op mijn boekenwebsite van Boeken van Johanna Lime overgenomen bij het betreffende boek.

Leuk om zo’n berichtje te krijgen via Instagram, dat er een recensie op een Boeken bloggers-website is geplaatst! Het is een mooie verrassing, aangezien ik niet kon weten wanneer het kwam.

Ik kan me voorstellen dat de fans van harde sciencefiction de cover van Ruimtestad verwarrend vinden, ik schrijf namelijk geen harde science fiction maar eerder science fantasy, zo kwam dat ter sprake in een interview op Fantasy Fest, dat ik met Django Mathijsen had. (En hij kan het weten).

Ook denk ik weleens dat ik met mijn grote wereldbouw met meerder planeten een episch verhaal schrijf, wanneer je al mijn boeken op volgorde leest, dan zou je het dus Epische Science Fantasy kunnen noemen.

Het gaat ook over meerder generaties personages in een deel van het universum, waardoor ik me bovendien kan voorstellen dat het etiket Space Opera op mijn boeken zou kunnen passen, maar bovenal schrijf ik gewoon genreboeken die ik zelf graag zou willen lezen en ben ik niet zozeer bezig met het etiketten plakken om te bepalen op welke plank in de boekenkast ze het beste tot hun recht komen.

Groeten van Johanna Lime

Hoe bevalt mijn nieuwe pet mij?

7 augustus 2022

Jureren voor Waterloper

“Nieuw bloed in de jury! Steven Wekdam heeft besloten zijn stoeltje af te staan en droeg haar persoonlijk voor als vervanging. Fervent deelneemster aan NaNoWriMo, winnaar van onder ander de Eb en Vloed- en Stormvloedkeringprijs in eerdere edities van Waterloper, en auteur onder het pseudoniem Johanna Lime: een hartelijk welkom voor Marjo Heijkoop!”

Met het bovenstaande kondigde de organisator aan dat ik in de jury van de verhalenwedstrijd van Waterloper kwam, waarna de link volgde naar het voorstelrondje van de jury op haar website.

Na jarenlang zelf meegedaan te hebben aan onder andere de verhalenwedstrijden van Fantastels en Waterloper, kwam ik nu aan de andere kant van de tafel te zitten. Ik zette een andere pet op dan mijn schrijfpet en werd een jurylid.

In de eerste ronde kreeg ik vijftien verhalen om te lezen en die taak heb ik heel serieus aangepakt. Ik las de verhalen kritisch, probeerde de schrijftechnieken en onderwerpen te analyseren en ging na of aan de voorwaarden van de wedstrijd was voldaan. Bij elk verhaal uit ronde 1 schreef ik een nogal uitgebreid rapport, dat ik na afloop weer terugstuurde naar de organisator, met mijn ranglijst voor de verhalen. Dat rapport vind ik erg belangrijk, omdat ik weet dat het mij in het verleden ook erg geholpen heeft om mijn schrijfstijl te verbeteren en mijn verhalen nog eens beter te herschrijven.

Na ronde 1 gingen de vijfentwintig beste verhalen door naar de tweede ronde. Ze kwamen nu, in plaats van bij twee, bij drie juryleden terecht. Ik kreeg er elf om weer door te nemen, allemaal andere verhalen dan die ik in ronde 1 gelezen heb. Op het moment ben ik druk bezig met die tweede ronde. Ik lees elke dag een verhaal en ben er weer heel kritisch op.

Steeds houd ik me voor hoe het mijzelf vergaan is, toen ik bij mijn opleiding LO tekenen een leraar had die ook zo kritisch naar mijn werk keek. Ik had een schilderij gemaakt op een vel papier van 60 x 80 centimeter. Hij wees twee vierkante centimeter aan, en zei: “Dit stukje is goed.” Wat was ik kwaad! Maar na een poosje kwam ik erachter dat hij helemaal gelijk had. Dat stukje van twee vierkante centimeter nam ik als voorbeeld voor mijn volgende schilderijen. Ze werden steeds beter en uiteindelijk zei mijn leraar: “Je hebt een heel eigen schilderstijl ontwikkeld.” Ik was trots op mezelf en op de weg die ik had afgelegd.

Het is grappig om te ontdekken dat het bij schrijven eigenlijk net zo werkt. Vermoedelijk is het bij alle kunstvormen zo. Het valt voor ons, als genreschrijvers in Nederland en Vlaanderen, nog niet mee om de juiste schrijfvaardigheden te kunnen leren, omdat er nauwelijks scholen voor onze kunstvorm te vinden zijn. Ik heb echt heel veel geleerd van de juryrapporten van Fantastels en van Waterloper en dat gun ik jullie ook.

Soms, tijdens het lezen van een verhaal, denk ik aan de schrijfstijl iemand te herkennen, maar dat idee zet ik dan gauw van me af. Ik wil zo onpartijdig mogelijk zijn. Dat is het grote voordeel van een nummer toegewezen krijgen per verhaal en documenten die anoniem zijn gemaakt. Een voorwaarde van deze wedstrijd is namelijk dat alle gegevens van de auteur uit het bestand zijn gehaald zodat nergens aan te zien is wie het heeft geschreven. Ik weet dus niet van wie een verhaal is, maar zie aan de manier van schrijven wel of ik met een beginnende schrijver of met een gevorderde te maken heb. Bij iedereen probeer ik punten te ontdekken waar ik zelf op let als ik mijn verhalen redigeer, de punten waar een redacteur ook op let. Gelukkig heb ik zelf al veel ervaring met meerdere versies van mijn verhalen en ook met verschillende redacteuren, die mij bij de redactie van zeven boeken hebben geholpen. Ik hoop dan ook dat mijn kritieken goed over zullen komen en vooral dat ze jullie, de deelnemende schrijvers, verder helpen. Als je er kwaad om wordt in het begin, omdat je je misschien persoonlijk voelt aangevallen, kan ik dat heel goed begrijpen. Dat heb ik zelf ook ervaren, maar als je het even laat bezinken is het meestal bruikbare informatie waar je mee verder komt. Ik probeer je niet af te kraken, al zal ik misschien wel pijnpunten aanwijzen. Je hoeft van mijn kritiek ook niet alles te gebruiken, alleen datgene waar je wat mee kunt om er verder mee te komen. Een jurylid is tenslotte ook maar een mens en mensen kunnen ernaast zitten. Het zou alleen zonde zijn als je kansen liet liggen, want kansen om jezelf te verbeteren als schrijver krijg je bij een wedstrijd als Waterloper wel. Naar mijn bescheiden mening maakt dat deze wedstrijd ook zo uniek voor ons genre.

Je moet wel een beginner zijn voordat je iets anders wordt. Daarom vind ik het ook helemaal niet erg om uren per dag bezig te zijn met jullie ingezonden verhalen en er rapporten bij te schrijven die, net als jullie verhalen, bestaan uit meerdere pagina’s. Het gaat erom dat ik een eerlijk verslag schrijf van mijn leeservaring, mijn analyse van de toepassing van de schrijfregels en misschien de nodige hulp verleen met betrekking tot de Nederlandse taal.

Ik ben al een eind op weg in ronde 2 en geniet ervan. De lerares in mij (dat werk heb ik vijfentwintig jaar gedaan) krijgt weer volop aandacht.

Toch heeft dit jureren ook weer invloed op mijn eigen schrijfdromen. Als ik iedere dag een juryrapport schrijf, kom ik zelf niet aan schrijven toe in de tijd die ik daar meestal voor heb gereserveerd. Omdat ik in de jury zit, kon ik dit jaar ook niet zelf korte verhalen schrijven voor de themawedstrijd, dus heb ik me maar op het schrijven van mijn volgende boekenserie gestort. Het begin daarvan is gemaakt tijdens CampNaNoWriMo, maar toen liep het in een hoofdstuk vast. Nu ik er even afstand van genomen heb, begint het weer flink te kriebelen. Ik heb me daarom voorgenomen om, nadat ik ronde 2 opgestuurd zal hebben naar Roos, weer flink door te gaan schrijven aan dit grote verhaal. Door het jureren heb ik in ieder geval weer de routine en de zin teruggevonden van het iedere dag ervoor gaan zitten en echt iets te doen. Ik word tijdens het lezen van de wedstrijdverhalen ook heel nieuwsgierig en zou graag willen weten van wie die verhalen zijn. Daarom hoop ik iedereen te kunnen ontmoeten bij de prijsuitreiking ergens in het najaar van 2022. Maar na de tweede ronde komt dan natuurlijk eerst ronde 3 nog. Aan deze kant van de tafel zitten, is al net zo spannend als aan de schrijverskant. Het jureren beval me goed.

Groeten van Johanna Lime

O, nee, Marjo Heijkoop

Paperback Boekendag vieren

30 juli 2022

Vroeger werden er alleen maar boeken verkocht met zware houten omslagen en een gestikte rug, ze hadden ook veelal leren omslagen. Deze boeken zagen er aantrekkelijk uit, maar waren ook erg… erg… zwaar, en meestal ook nogal prijzig.

In de 19e eeuw ontstond de paperback, die zorgde voor een andere techniek om het drukken en uitgeven van boeken te verbeteren. Paperbacks waren lichter en minder duur om te produceren. Ze konden door hun formaat ook makkelijker worden meegenomen, een mooie manier om je favoriete boek aan een ander te laten zien.

Op 30 juli is het Paperback Boekendag en op deze dag van het jaar wordt tegenwoordig de creatie van deze nieuwe vorm van boeken gevierd, en natuurlijk van de massa mensen voor wie het lezen van boeken beter toegankelijk werd, zodat zij die handige paperbacks ook gingen lezen.

Meer informatie over Paperback Boekendag

Een paperback wordt ook wel aangeduid als een soft cover. Dit is een type boek dat wordt gekenmerkt door een kartonnen omslag of een omslag van dikker papier. De pagina’s worden meestal bij elkaar gehouden met behulp van lijm, in plaats van nietjes of draden. Het tegenovergestelde van dit type boek is een boek met harde kaft.

Paperbacks zijn gebonden met karton dat is bedekt met een dun laagje plastic. Er kunnen verschillende diktes en soorten papier worden gebruikt voor de pagina’s in het boek. Sommige van de beste boeken zijn tegenwoordig paperbacks. Een uitgever zal meestal paperbacks maken omdat ze goedkoper zijn.

Geschiedenis van Paperback Boekendag

Een van de dingen die ertoe leidden dat lichtere boeken werden ontwikkeld, was het lezen in de trein. De spoorlijn is en blijft vaak een snelle manier van reizen, waarbij je zittend in een coupé ontspannen een boek kunt lezen.

Hoewel boeken een prima manier waren om de tijd mee door te brengen, waren ze vroeger erg duur en behoorlijk groot en zwaar, waardoor ze nogal onhandig waren om onderweg te lezen. Daarom waren de eerste paperbacks gericht op treinreizigers.

Sinds die tijd zijn paperbacks steeds populairder geworden vanwege zowel hun gereduceerde prijs als hun draagbaarheid. De moderne ontwikkelingen van tegenwoordig hebben een nog lichtere variatie van het boek opgeleverd. Er is nu ook een digitale vorm van lezen bijgekomen, doordat er tegenwoordig ook e-books zijn die op een e-reader of een smartphone gezet kunnen worden. Toch blijft voor sommige lezers niets zo bevredigend als een papieren boek in je handen houden, de pagina’s om kunnen slaan en het boek kunnen voelen en ruiken. Paperback Boekendag eert en verheerlijkt de praktijk van het comfortabele en ontspannen lezen, het genieten van een goed boek.

Paperback Boekendag wordt gevierd als de verjaardag van de datum waarop de eerste Penguin-paperback in 1935 in Engeland werd gepubliceerd. Maar ook voor 1935 bestonden er al paperbacks. Ze waren echter erg goedkoop en van slechte kwaliteit. De paperback-revolutie werd door Sir Allen gestart onder de naam Penguin. Boeken van Ernest Hemingway tot Agatha Christie kwamen bij Penguin uit.

Ik herinner me uit de jaren 1960-1980 nog wel de Penguin paperbacks, en ook de Bruna zwarte beertjes boeken en de Prisma pockets die in Nederland op de markt kwamen. Sinds die tijd heeft de paperback naar mijn idee een hele ontwikkeling meegemaakt. De Prisma pockets bezaten slechts een beperkt aantal pagina’s en ze waren wel heel erg zakformaat.

Mijn boeken van aquaZZ en Zilverbron hebben ongeveer het formaat van A5, de lay-out van de tekst lijkt meer op de oude boeken van vroeger en ze hebben ook meer pagina’s dan Bruna zwarte beertjes pocketboekjes of paperbacks uit bijvoorbeeld een Bouquetreeks van toen ik tiener was. Pasgeleden las ik ergens dat om het sciencefictionverhaal in het pocketformaat te laten passen, het bij de vertaling naar het Nederlands een heel stuk werd ingekort. Gelukkig gebeurt dat met mijn boeken niet en kunnen ze gewoon 358 of 477 pagina’s dik zijn. De laatste tijd is het zelfs mogelijk om tot 800 pagina’s te drukken. Ook het proces van paperbacks wordt steeds verbeterd.

Het gebruik van e-books speelt in op het gemak van het aanpassen van de lettergrootte en het niet hoeven te sjouwen met een boek. Het is misschien beter voor de natuur en kost minder bomen, hoewel een e-reader of een smartphone natuurlijk weer op een andere manier een aanslag is voor energie en milieu. Ik denk dat ieder voor zich wel kan bepalen wat voor medium hij of zij het liefst gebruikt. Uiteindelijk gaat het erom dat de verhalen bij de lezers komen en dat er nog steeds gelezen kan worden. Een behoefte van de mens die hopelijk nooit stopt omdat verhalen bijdragen aan het begrip van de wereld rondom ons, ze zetten ons aan het denken over ons bestaan en allerlei zaken die daarmee te maken hebben.

Hoe Paperback Boekendag te vieren?

De beste manier om Paperback Boekendag te vieren, is door het lezen van je favoriete paperbacks. Als het een tijdje geleden is dat je een echt boek hebt gekocht, is dit je kans om dat te doen. Ga eropuit en vind een exemplaar in je favoriete genre, of geef een paperback cadeau aan een vriend.

Als je dan na je tocht langs (online)boekenwinkels te hebben gemaakt en je de collecties hebt bekeken, is het tijd om een keuze te maken uit je boekenkast. Paperback Boekendag herinnert aan al die rustige dagen die besteed werden aan het lezen van een boek, lekker binnen zitten en wegdromen in een andere wereld terwijl de regendruppels langs de ruiten liepen.

Een andere manier om Paperback Boekendag te vieren, is door aan je eigen boek te beginnen. Als je al geruime tijd je eigen boek wilt schrijven, is dit de perfecte gelegenheid om dat te doen! Ze zeggen vaak dat beginnen het moeilijkste is. Denk eraan dat je niet direct een bestseller hoeft te schrijven. Je zou bijvoorbeeld kunnen beginnen met het schrijven van je eigen dagboek. Dit is een goede manier om aan het eind van de dag je gedachten neer te zetten. Dit kan zelfs een ontspannende oefening zijn, waardoor je beter slaapt omdat je minder stress ervaart.

Op de plaatjes ziet u de paperbacks die tot nu toe zijn uitgekomen van Johanna Lime.

Veel leesplezier!

Wat ben ik aan het doen?

28 juli 2022

Ik volgde mijn dromen

De laatste week heb ik me nauwelijks met schrijven beziggehouden, maar wel met iets dat ermee te maken heeft. Zoals je vorige week ook al hebt kunnen lezen in mijn blog, ben ik mijn personages aan het tekenen. De tekeningen omvatten zowel de personages voor mijn nieuwe verhalen van Magische Alliantie, als de personages die al voorkwamen in Interplanetair. Ik heb nu toch de zes belangrijkste personages van deze trilogie naast elkaar in een tekening geplaatst. Van links naar rechts zijn het: Daniël Muir-Attholred van Berinyi, Irene Morane van Laskoro, Malon Olaris en Elibu Pherel, de topadvocaten uit de ruimtestad en de rechter Torrun Brant. De laatste die erbij staat, wordt in boek 2 Geestenpoort geïntroduceerd, dat is de Kilamiër Zavis. Deze zes personen spelen een belangrijke rol in het afsluitende deel van de trilogie, in het derde boek dat ik Schakelmagie heb genoemd, waarvan het manuscript in juni is opgestuurd naar Zilverbron. Het derde deel van Interplanetair wordt verwacht in 2023.

Ik heb ook personages getekend voor Magische Alliantie, maar die horen bij een heel ander stadium. Ik moet ze nog veel beter leren kennen door boeken over hen te schrijven en om ze hier te laten zien, lijkt me geen goed idee. Misschien dat ik later nog een paar wezens uit de ruimtestad kan plaatsen, wanneer ik die getekend heb.

Epische Space Opera

Ik vond het alfabet met de letters van het onderstaande plaatje op Shutterstock en heb er allerlei combinaties mee gemaakt. Daardoor kwam ik tot de conclusie dat al mijn boeken bij elkaar: van Schimmenschuw, De vergeten vloek trilogie, trilogie Interplanetair, een serie van zes boeken over de Magische Alliantie die ik nog moet schrijven en Terra Negata, eigenlijk allemaal een grote Epische Space Opera vormen. Het is namelijk een groot verhaal dat zich in de ruimte en op meerdere planeten afspeelt en door meerdere generaties fantastische en magische personages heen loopt.

Ik sprak over mijn boeken met Django Mathijsen, die mij voor Fantastels interviewde op Fantasy Fest. Hij typeerde mijn verhalen als Science Fantasy, waarin ik mij ook heel goed kan vinden. Dus langzamerhand is er toch een typering voor mijn verhalen ontstaan. Bij Epische Space Opera en Science Fantasy als etiketten voel ik me best prettig. Ik denk dat ze de lading goed dekken.

Rustig doorgaan

Oké, het tekenen van de wezens en de personages zal ook een keer klaar zijn. Dan heb ik mijn eigen tekeningen en ben ik niet meer afhankelijk van Pinterest. Als dat het geval is, ga ik alle karakterschetsen uitwerken voor het eerste boek van de serie Magische Alliantie. Het is even wat anders om een hele nieuwe serie over zes planeten en hun bijbehorende contacten te gaan schrijven, met steeds een andere hoofdpersoon per boek. Ik moet voor ieder deel van deze serie en dus voor iedere planeet de wereldbouw bedenken en vooral ook uitzoeken wat er met het betreffende hoofdpersonage gaat gebeuren. Wat speelt er in die wereld en waarom doet dat ertoe voor de hoofdpersoon? Van wie krijgt diegene hulp en welke problemen of vijanden moeten er overwonnen worden? Hoe is de rol van de Magische Alliantie verweven met dit specifieke plot?

Ik heb het mezelf niet gemakkelijk gemaakt, maar dat vind ik juist wel fijn. Er is een nieuwe uitdaging, ik ben nieuwsgierig naar waar dit heen zal gaan. Al duurt het dan misschien een paar maanden voordat ik het eerste plot eindelijk helemaal heb uitgewerkt en verder kan gaan met schrijven, dat is niet erg. Ik heb er die paar maanden bewust voor vrijgehouden, het volgende manuscript moet pas over een jaar worden opgestuurd. Als ik eraan terugdenk dat ik het afgelopen jaar eigenlijk twee manuscripten heb geschreven, een voor de manuscriptenwedstrijd van Zilverspoor en het derde deel van trilogie Interplanetair, dan moet het me gaan lukken.

Binnenkort moet ik ook weer verder met jureren voor Waterloper, waarvan ronde 2 bijna begint. Daar gaat flink wat tijd in zitten. Dus zal het tekenen en plotten naar de avonduren moeten verschuiven. Als ik rustig verder ga en ik er vooral rekening mee houd dat ik moet genieten van het proces, komen er leuke weken aan. Het lijkt bijna wel op een zomervakantie.

Groeten van Johanna Lime

Het manuscript is opgestuurd

28 juli 2022

Ik had het nog niet doorgegeven onder Informatie, maar ik heb het manuscript voor Interplanetair boek 3 Schakelmagie op 20 juni 2022 opgestuurd naar Zilverbron. Ik wacht nu op het bericht dat de redactie kan beginnen. De precieze datum krijg ik via Cocky te horen. Het kan nog wel even duren voordat zij of een andere redactrice eraan toe is. Dus geduld.

In de tussentijd ben ik alweer bezig aan het bedenken van een nieuwe serie: Magische Alliantie. Daarover schrijf ik de blogs die meestal in het menu Berichten komen te staan. Wil je weten wat ik iedere week doe en vind je het handig om er e-mails van te ontvangen? Volg mij dan door de volgknop in te duwen. Dat kan zowel op mijn Blogsite als op mijn Boekenwebsite. De link naar de boeken van Johanna Lime staat rechts bovenaan op de hoofdpagina.

Natuurlijk houd ik je op de hoogte wanneer de redactie van boek 3 begint. Het derde deel van Interplanetair staat in de planning voor 2023.

Groeten van Johanna Lime