Versie 2 voor Woest Water is geschreven

2 februari 2023

Het manuscript voor Woest Water is geschreven, voor de eerste keer staat het verhaal er nu helemaal. Het had een paar haken en ogen voordat het zover kwam (versie 1, versie 1a en versie 2). Vooral de laatste hoofdstukken was het een flinke puzzel, waarbij ik meer op mijn intuïtie schreef dan op de scènes die ik al had gepland. Het plotschema is voor de laatste vier of vijf hoofdstukken gewist en bijna compleet herschreven. Maar nu staat het verhaal er dan eindelijk helemaal en ik ben blij met het resultaat.

Gisteren heb ik versie 2 van Woest Water afgekregen! Het bestaat uit een proloog en 26 hoofdstukken. Vanaf morgen ga ik aan de slag om het manuscript nog een paar keer te herschrijven en te redigeren. Versie 3 en 4 zullen vast nog wel nodig zijn. Daarbij zal ik opletten of ik niets vergeten ben in het plot en of alles wel logisch genoeg in elkaar steekt. Ik ga ook extra opletten of alle personages kloppen, of de perspectieven die ik heb gebruikt echt handig zijn, en of de details van de wereldbouw misschien nog net wat beter kunnen worden uitgewerkt. Dat soort dingen dus, maar natuurlijk vooral of het verhaal zo is geworden als ik het voor ogen had.

Dit wordt dan het eerste boek voor Magische Alliantie dat in 2024 uit moet komen. Ik heb vandaag mijn boekenwebsite bijgewerkt, want ik kwam erachter dat ik daar nog geen ruimte had gemaakt voor de nieuwe geplande boeken die eraan gaan komen vanwege de contracten die ik vorig jaar kreeg van Zilverbron.

De hoofdpersoon in Woest Water is Astar Natas die in een pleeggezin woont. Hij gaat op zoek naar zijn biologische ouders, met alle avonturen die daarbij horen. Het verhaal speelt zich af op de waterrijke planeet Swanase met veel eilandjes, zwaanmensen, krabmensen en vismensen. Er wordt een milieuprobleem ontdekt in de diepzee en de hulp van de Magische Alliantie wordt ingeschakeld. De leden van de Magische Alliantie zijn de schakelmagiërs die in Interplanetair boek 3 Schakelmagie ontstaan. Zij spelen in deze hele serie een rol en zijn de ouders van de hoofdpersonen die uit de jongere generatie komen.

Behalve aan versie 3 van Woest Water wil ik in februari 2023 ook gaan werken aan versie 5 van Het geheim van Shiloh, het manuscript dat meedeed aan de manuscriptenwedstrijd van Zilverspoor.

Groeten van Johanna Lime

Wat is de beste plaats om bij jou in de buurt de zonsondergang te zien?

31 januari 2023

Where is the best place to watch the sunset near you? Wat is de beste plaats om bij jou in de buurt de zonsondergang te zien? Dit vraag #bloganuary mij op 31 januari, de laatste dag van deze maand. Na deze uitdaging van een hele maand bloggen, stap ik weer over op een keer per week een blog schrijven, wat ik meestal aardig vol kan houden. Als ik niet elke dag iets hoef te bedenken bij een vraag, houd ik weer iets meer schrijftijd over voor mijn verhalen. Toch was het leuk om in de eerste maand van 2023 elke dag mee te doen aan deze Challenge van de WordPress Community.

De beste plaats bij mij in de buurt waar je goed de zonsondergang kunt zien, is langs de oever van de rivier de Merwede. Daar heb ik op 5 december 2020 een fotoshoot laten doen door Kim van Gent Photography. Daar werden onder andere deze foto’s gemaakt en ook de foto’s die ik sinds die tijd gebruik op mijn website en bijvoorbeeld voor mijn auteursfoto van de Interplanetair trilogie.

Dit was langs de rivier de Merwede op een zandstrandje met veel riet in de buurt.

Groeten van Johanna Lime

Welke titel zou je aan je autobiografie geven?

30 januari 2023

What would you title the chapters of your autobiography? Vrij vertaald:Welke titel zou je aan je autobiografie geven? Dit vraagt #bloganuary van WordPress mij vandaag.

Nu heb ik natuurlijk al een autobiografisch verhaal geschreven, dat verwerkt is in het boek De twaalfde Saturnusmaan, dat in 2020 door uitgeverij aquaZZ is uitgegeven.

Dit verhaal gaat voornamelijk over de weerstanden en belemmeringen die ik in mijn leven heb ervaren. Omdat die als thema nogal zwaar waren, heb ik er als tegenhanger mijn herinneringen aan vakanties tegenover gesteld en een onderzoek laten uitvoeren door twee aliens. Hoewel het verhaal autobiografisch is, kwamen er ook sciencefictionelementen in.

Ik volgde vanaf 2016 verschillende cursussen voor het schrijven van autobiografische verhalen bij de Online Schrijfschool van Marjon Cosijn. Daar leerde ik dat bij het schrijven van een autobiografie veelal wordt gekozen voor een periode van zeven jaren uit iemands leven. Bij de twaalfde Saturnusmaan is die periode breder genomen omdat dat voor dit verhaal beter uitkwam.

Wat betreft een periode van zeven jaar, zou ik ook kunnen overwegen om een boek te schrijven over mijn schrijvershap samen met Dinie van 2011 tot en met 2018. Of over de mantelzorg voor mijn ouders en de zorgen om zieke familieleden die uiteindelijk overleden zijn. Of over mijn studietijd en wat ik heb meegemaakt in mijn tienerjaren. En zo zijn er nog wel meer perioden uit mijn leven waarover ik iets autobiografisch zou kunnen schrijven. Maar bij een boek is het belangrijk dat de hoofdstukken geen losse anekdotes zijn. Een verhaal heeft een volgorde nodig, een oorzaak en een gevolg. Bovendien is het belangrijk dat het voor een lezer interessant blijft en dat hij geboeid blijft door het verhaal of het leesplezier oplevert.

Op dit moment voel ik niet langer die enorme drang om een autobiografisch boek over mijn leven te willen schrijven, zoals ik die voelde voordat De twaalfde Saturnusmaan geschreven was. Ik ga nu liever door met het schrijven van fantasy en sciencefictionverhalen in mijn verzonnen wereldbouw. Zelfs daarin kan ik af en toe iets autobiografisch kwijt. Als schrijver ontkom je daar ook eigenlijk niet aan, want je schrijft altijd vanuit je eigen referentiekader.

Dus mijn antwoord op de vraag van #bloganuary heb ik in feite eerder al beantwoord, door het schrijven van De twaalfde Saturnusmaan.

Groeten van Johanna Lime

Wat heb je pas nog geleerd?

29 januari 2023

What is something you learned recently? Wat heb je pas nog geleerd? #bloganuary vraag.

Pas heb ik geleerd dat er soms bepaalde oude vrienden afhaken en dat er nieuwe voor in de plaats kunnen komen. Bovendien loont proactief bezig zijn. In ieder geval is opkomen voor mijzelf beter om meer zekerheid te krijgen over gemaakte afspraken.

Zoals jullie vast al weten stond mijn volgende boek Interplanetair boek 3 Schakelmagie bij Zilverbron gepland voor januari 2023. Die planning is een indicatie die nooit vastligt, het kan altijd uitlopen, al verschijnt het boek in ieder geval in dit jaar. De hoofdredactie was in december 2022 afgerond en Tamara had het manuscript voor de kerstvakantie teruggestuurd naar de uitgever. We waren dus goed bezig.

Nu had ik niet het idee dat mijn nieuwste boek ook echt in januari direct al uitgebracht zou worden, daar waren we iets te laat voor begonnen aan de redactie. De ervaring leert dat de woordredactie, het maken van de cover en de zetproef nog wel een paar maanden langer duurt. Bovendien is mijn nieuwste boek natuurlijk ook niet het enige dat de uitgever onder handen heeft.

Zoals altijd wanneer de hoofdredactie klaar is, nam ik wel alvast contact op met een groep bloggers en recensenten die voor mijn eerder boeken al recensies wilden schrijven. Ik vroeg hen of ze het derde deel van Interplanetair ook weer voor mij wilden lezen en recenseren, zodra ik het in huis zou krijgen. Nu was er een vaste kern, die alweer naar mijn volgende verhaal uitkeek en die direct positief reageerde. Maar de vorige keer waren er al twee lezers afgevallen en nu vielen er weer drie anderen van mijn lijst. Er bleef dus maar een kleine kern fans van mijn boeken over.

Ik trok de stoute schoenen aan en vroeg Finn, die ik pas als vriend op Facebook heb ontmoet en die ook recensies schrijft, of hij interesse had om behalve Schimmenschuw (wat hij wilde kopen) ook de trilogie Interplanetair wilde lezen en recenseren. Dat vond hij een goed idee. Ik stuurde hem de eerder uitgegeven boeken vast op, met daarbij het scheppingsverhaal van mijn verbeeldingswereld. Van dat korte verhaal, ‘de wording van Chyndyro,’ kwam er een hele mooie recensie van hem. Daar werd ik zo vrolijk van! Uit reacties op mijn blogs van #bloganuary op Facebook blijkt, dat ik een paar leuke vrienden heb die mij steeds volgen.

Zoals het er nu naar uitziet, heb ik acht recensenten gevonden voor mijn nieuwste boek. Daarmee komt het dus wel goed. Ik kan ook voor Schakelmagie later dit jaar recensies plaatsen op mijn boekenwebsite. Misschien komt er ook weer een blogtour bij die georganiseerd wordt door Natascha, zoals vorig jaar.

Behalve deze recensenten te benaderen, heb ik ook de uitgever gebeld. Cocky liet me weten dat de woordredactie half februari begint. Als die meevalt, kan het boek hoogstwaarschijnlijk in maart 2023 worden gedrukt. Dat is een opluchting, ik heb weer iets om naar uit te kijken!

Bovendien heb ik er zelf voor gezorgd dat er van mijn andere boek. ‘De twaalfde Saturnusmaan’ nu bij uitgeverij aquaZZ behalve een paperback ook een e-Book is uitgekomen. Dat is sinds gisteren te koop en zal ook in de bibliotheken komen.

Mijn planning en afspraken zijn weer bijgewerkt en dat geeft mij de rust om rustig door te werken aan mijn volgende manuscripten. Intussen word ik heel blij van de positieve reacties die ik van mijn Facebook vrienden krijg. Dank jullie wel! Het is echt geweldig om fijne reacties en likes te krijgen, dat motiveert enorm.

Groeten van Johanna Lime

Welke verjaardagstaart vind je het lekkerst?

28 januari 2023

Describe your perfect birthday cake. Welke verjaardagstaart vind je het lekkerst? De #bloganuary vraag, vrij vertaald.

Als er een assortiment gebakjes gekocht werd voor een verjaardag, wist ik het wel. Ik koos altijd voor de taartpunt die ik het lekkerst vond. Een heerlijk stuk mokkataart!

Verder houd ik ook erg van appeltaart en zelfgebakken muffins.

Groeten van Johanna Lime

Update van het schrijfproces voor Magische Alliantie boek 1

27 januari 2023

Allereerst een melding over Schakelmagie

Ik heb gebeld met uitgeverij Zilverbron om te vragen hoe het ervoor staat met de voortgang voor mijn nieuwste boek Interplanetair boek 3 Schakelmagie, dat gepland was voor januari 2023. Nu blijkt dat de woordredactie halverwege februari pas kan beginnen. Daarna komt de cover met de flaptekst en zal ik de zetproef nog goed na moeten kijken voordat het naar de drukker kan. Dus ik verwacht nu dat het laatste deel van trilogie Interplanetair in maart 2023 zal verschijnen. Fijn, ik kijk ernaar uit!

Voor versie 2 van Magische Alliantie boek 1 Woest Water, het eerste boek van een serie van zes, die ik wil onderverdelen in drie tweeluiken, heb ik pas hoofdstuk 23 geschreven. Het was even wat lastiger door de actiescènes die goed moesten kloppen bij het verhaal. Terwijl ik eraan bezig was, schoot er ineens een mutatie van een zeedier mijn verhaal binnen, die mijn hoofdpersonage tot grote actie dwong. Een watermonster dat een gevaar oplevert, waardoor er meer drama ontstaat en waardoor hij zijn vrienden uit de diepzee moet zien te redden. Daardoor wordt het voor de andere personages uit het verhaal direct ook duidelijk dat het hoofdpersonage bijzondere krachten bezit.

Bij mijn blogs van #bloganuary schreef ik vandaag over uitstelgedrag. Aangezien ik versie 2 eind december al af wilde hebben, kun je daar wel van spreken. Maar ik ben blij met mijn keuze om mee te doen aan #bloganuary van WordPress, waarbij ik iedere dag een vraag beantwoord in de maand januari 2023. Nu kreeg ik namelijk die onverwachte inspiratie over dat gemuteerde wezen in de zee. Dat heeft wel weer de nodige consequenties, natuurlijk. Er komt zomaar uit het niets iets onverwachts in het verhaal en dan nog wel in hoofdstuk 23. Dat kan natuurlijk niet zo blijven, want na driekwart van een verhaal komen er geen nieuwe dingen meer bij. Ik heb dus alweer aantekeningen gemaakt om in versie 3 van dit manuscript rekening te houden met het feit dat eerdere vluchtende octopussen en vissen in het woeste water ook blijk moeten geven van de vreemde lichtgevende mutatie die door de antagonist veroorzaakt is. Ik moet dit fenomeen dus ook al eerder in het verhaal verankeren

Het is duidelijk dat er na versie 2 nog geen eind komt aan het schrijven van dit manuscript, er zal nog een versie 3 en een versie 4 moeten volgen, zoals meestal het geval is. Geen probleem, zo werkt dat bij mij bij het schrijven van een nieuw boek.

Het goed nieuws is dat ik nu nog drie hoofdstukken verder moet voordat versie 2 af zal zijn. Misschien haal ik dat nog in januari 2023. Als is het einde van dit verhaal schrijven tamelijk lastig om te doen. Ik zal blij zijn als dit hele verhaal er zal staan, daarna is het een kwestie van schaven, schrappen en verbeteren. Er komen nu nog wat emoties om te verwerken op het einde en natuurlijk wil ik alvast een voorschotje op deel twee van dit tweeluik geven. Deel 1 speelt op de planeet Swanase af, bij het Woeste Water van de diepzee. Deel 2 zal zich op Kilama UZ 54 af gaan spelen, bij de Ruige Rotsen waar draken leven.

Inschrijven voor Schakelmagie? Laat me even weten als u het boek via mij gesigneerd wilt kopen, via een e-mail. Het adres staat onder Contact.

Groeten van Johanna Lime

Wat zijn de voor- en nadelen van uitstelgedrag?

27 januari 2023

What are the pros and cons of procrastination? #bloganuary vraagt mij:Wat zijn de voor- en nadelen van uitstelgedrag?

Uitstelgedrag roept bij mij vaak negatieve emoties op. Wanneer een taak wordt uitgesteld, draag ik de gedachte dat er iets moet gebeuren voortdurend met me mee. Waar die gedachte ruimte beslaat in mijn hoofd, is er geen plaats voor iets anders. Uitstelgedrag werkt dus eigenlijk als een rem waardoor ik minder doe dan ik had kunnen doen. Hoe dichter ik bij de tijd kom waarop de taak moet zijn uitgevoerd, hoe meer stress ik ervaar. Wanneer die tijd voorbij is, ben ik te laat. Dan heb ik gefaald. En dat falen zorgt ervoor dat ik mijzelf als een mislukkeling zie. Ik heb iets veel te lang voor me uitgeschoven. De kans om (bijvoorbeeld op school) ergens lang genoeg op te studeren om daarna een test goed af te ronden, is verkeken. Ik zou er negatieve faalangst door krijgen.

Ik weet niet precies meer wanneer ik mijn les ten aanzien van uitstelgedrag heb geleerd, maar dat ik ergens in mijn leven het besluit heb genomen dat ik de dingen veel beter direct aan kan pakken staat buiten kijf. Wanneer ik iets direct of zo vroeg mogelijk doe, geeft dat veel meer rust dan dat ik er steeds maar tegenaan blijf hikken.

Uitstelgedrag heeft het nadeel dat je hoofd vol blijft zitten met gedachten aan verplichtingen die je moet uitvoeren. Pas als je aan je verplichtingen (werk bijvoorbeeld) hebt voldaan, is er ruimte voor vrije tijd, dan kun je taken aanpakken die je zelf heel graag wilt doen. De zaken die moeten gebeuren op de lange baan schuiven, helpt niet om iets af te maken zodat er tijd overblijft voor je dromen. Je kunt iets dat moet, beter zo snel mogelijk bij de horens vatten en zorgen dat het op tijd klaar is. Als je een verhaal wilt insturen voor een wedstrijd kun je het beter ver vooruit al schrijven. Wanneer je de deadline maar net op tijd haalt, is het onmogelijk om het verhaal nog eens goed door te nemen en het te controleren op spellingsfouten en juiste zinsconstructies. In sommige gevallen kan de stress van positieve faalangst er juist voor zorgen dat je beter presteert. Maar mijn ervaring is dat ik iets beter eerder kan plannen en afmaken.

Over plannen gesproken. Voor mijn schrijfwerk maak ik vaak een planning. Ik plot de verhalen voor mijn romans uit in een Excel blad en ik vul verhaalschema’s in voor mijn korte verhalen. Meestal neem ik me voor om iedere dag een deel van een hoofdstuk te schrijven en om de routine van het iedere dag iets schrijven vast te houden. Daarmee probeer ik de negatieve gevolgen van uitstelgedrag voor te blijven en de nadelen te omzeilen.

Toch heb ik gemerkt dat ik bij het creatieve proces van schrijven niet alleen vast moet houden aan strakke schema’s en tijdpaden. Soms gebeurt het dat het proces ergens stokt. Dan is er iets anders aan de hand. Er klopt iets niet helemaal. Er ontstaat dan uitstelgedrag omdat ik ergens op moet wachten. Behalve de cognitieve weg bestaat er namelijk ook nog zoiets als menselijke intuïtie. Het gebied waar creativiteit en inspiratie heersen en logica en causaliteit meer op de achtergrond raken. Pas als ik het schrijven uitstel en intuïtie de kans heb gegeven, kan ik weer verder schrijven. Dat zijn van die momenten in het proces wanneer de organische schrijver het overneemt van de planner. Dan gebeurt het dat wanneer een hoofdstuk is geschreven, alle scènes die al waren geplot geschrapt moeten worden en daarna een andere invulling krijgen door het verhaal dat er dan staat.

Dit vind ik echt het wonderlijkste aan schrijven, die momenten waarop geduld loont en het verhaal zichzelf als het ware schrijft. In zulke gevallen komen de voordelen van uitstelgedrag naar boven drijven. Terwijl ik wacht op inspiratie, ga ik dan vaak met tekeningen aan de slag of met blogs zoals deze. Daardoor ontstaat er vaak ook een wisselwerking tussen verschillende creatieve processen.

Groeten van Johanna Lime

Welke taal zou je willen spreken?

26 januari 2023

What language do you wish you could speak? Welke taal zou je willen spreken? Deze vraag stelt #bloganuary mij vandaag.

In mijn boeken heb ik het weleens over een universele taal die iedereen kan spreken.

Bij ons wordt het Engels vaak als zo’n universele taal gezien. Ik zou nog wel beter Engels willen spreken en vooral ook schrijven, zodat ik al mijn boeken en korte verhalen ook naar het Engels zou kunnen vertalen. Tot nu toe heb ik dat met zes e-books gedaan met korte verhalen.

Deze zijn door mijn oom Teun en mijn nicht Kym, die in Australië wonen, nagekeken op taalfouten en die heb ik er dus met hun hulp uit kunnen halen. Maar ik kon niet altijd een beroep op hen blijven doen om mijn verhalen te corrigeren en daarom is het vertaalwerk weer gestopt. Het zou veel handiger zijn als ik zelf zoveel van de Engelse taal afwist dat de vertalingen direct goed zouden zijn. Maar ja, dat is nu eenmaal niet zo. Dus houd ik mijn verhalen voorlopig maar weer alleen in het Nederlands. Ik zou wel een groter leespubliek willen bereiken, maar aan de andere kant wil ik ook liever dat mijn lezers mijn verhalen lezen in de taal waarin ze zijn geschreven. Vertaalde werken missen vaak iets aan authenticiteit, omdat gewoon niet alles goed vertaald kan worden.

Groeten van Johanna Lime

Welk lied of gedicht spreekt je aan en waarom?

25 januari 2023

What is a song or poem that speaks to you and why? Welk lied of gedicht spreekt je aan en waarom? Dit is de vraag voor #bloganuary van vandaag

Er zijn verschillende songteksten en gedichten die mij aanspreken en het voert te ver om die hier op te noemen. Ik ben iemand die bij het luisteren naar muziek vaak de woorden uit de tekst probeert te doorgronden, of er in ieder geval een zin uit probeert te halen die mij op een of andere manier aanspreekt of die een vraag bij mij oproept.

Bij mijn onderzoek voor het boek Geestenpoort, heb ik de songtekst opgezocht van Black Sabbath, van “Kill in the spirit world.” Dit werd de inspiratie voor de geestmagie van Irene Morane. Ik verwonderde me er altijd al over hoe je een geest zou kunnen doden en vooral over wat dat dan voor consequenties kon hebben. En dat heb ik onder andere verwerkt in dit boek.

Inspiratie uit:
Kill in the spirit world (Black Sabbath)
Citaten uit dit nummer (lied)
There’s something wrong, there’s a chill in the air
The Eastern sky is beginning to silver
The kiss on the wind whispers murder.
There’s been a kill in the spirit world.

Voor degenen die vinden dat mijn verhalen meestal lief zijn

Hier is een bewijs dat er soms echt wel horror verwerkt kan zijn in mijn fantasyverhalen (en dit is echt niet het eerste boek waar horrorelementen in zitten, al hebben fantasy en sciencefiction meestal wel mijn voorkeur).

Ik schreef er dit over in de eerste alinea van het nawoord in Interplanetair boek 2 Geestenpoort.

Interplanetair boek 3 Schakelmagie, dat er binnenkort aan komt, is al helemaal niet meer zo lief te noemen als ik weleens in een recensie heb gelezen. Als jullie met actie aankomen, kun je natuurlijk een reactie van mij verwachten. Als jullie mijn verhalen minder lief willen hebben, probeer ik ervoor te zorgen dat er meer drama in mijn boeken komt. Er ontstaat een wisselwerking tussen jullie als lezers en ik als schrijver, heb ik gemerkt.

Groeten van Johanna Lime

Fascinerende mengeling van moraal, intrige en wereldschepping

25 januari 2023

Mijn reactie op de recensie

Ik kreeg een mooie recensie van Finn Audenaert. Hij heeft een eigen website waarop hij veel recensies van science fiction en fantasy verhalen zet. https://finnaudenaert.weebly.com/

De recensie voor ons korte scheppingsverhaal, dat wij als een gratis boekje bij ons debuut Schimmenschuw cadeau gaven aan degenen die ons boek wilden kopen, zoals pasgeleden Finn deed, staat hier: https://finnaudenaert.weebly.com/recensies/johanna-lime-de-wording-van-chyndyro-2015-gratis-kort-verhaal-bij-de-roman-schimmenschuw

Dit verhaal deed voor het eerst mee aan de Paul Harland Awards van 2012, toen Dinie en ik (Marjo) voor het eerst de kortverhaalwedstrijden in ons genre pas hadden ontdekt. We herschreven het daarna nog een aantal keren. Allereerst voor het boekje met de tekeningen van de zes draken die onze verbeeldingswereld hebben geschapen en later nog eens voor een hernieuwde uitgave van ons e-book op Smashwords, waarbij het een redactie kreeg van Tamara Geraeds. Het is daar als e-book nog steeds te koop (de laatste update was in februari 2021, toen de tekeningen eruit zijn gehaald.) Volg voor de nieuwste versie van het e-book van De wording van Chyndyro deze link: https://www.smashwords.com/books/view/705866

Dat er nu zo’n mooie recensie op het verhaal kwam, is een fijne verrassing. Geweldig leuk dat iemand het waardeert hoe Johanna Lime (Dinie en Marjo) het verhaal heeft geschreven over het ontstaan van de vijf planeten bij de ster Atlas in Taurus, die geschapen zijn door zes draken, in opdracht van de Avatars van de godenplaneet Eibor Risoklany.

Finn schrijft in zijn recensie onder andere ook: ‘Mensen met magische gaven werden verstoten op Aarde door de bange meerderheid van gewone lui. De bannelingen moesten een ruimteschip in. Deze magiërs landden op Eibor Risoklany, waar de Avatars zich bezorgd over hen ontfermden.’ – Dit verhaal ga ik later ook nog uitwerken in een roman en dat zal een flinke uitdaging zijn. De titel heb ik met Zilverbron al afgesproken en het contract heb ik er ook al voor gekregen. Het boek gaat Terra Negata heten en zal als een op zichzelf staand boek te lezen zijn, of eigenlijk natuurlijk als de voorloper op alles wat ik tot 2030 zal hebben geschreven. Eerst ben ik nog bezig aan zes boeken uit de serie Magische Alliantie, daarna komt Terra Negata eraan. Ik hoop het allemaal mee te mogen maken.

De wording van Chyndyro en Schimmenschuw zullen dan uiteindelijk weer volgen op Terra Negata, al zijn die natuurlijk al veel eerder door ons geschreven. Het is ook hierom leuk dat er nu zo’n fijne recensie van het scheppingsverhaal online kwam. Zelfs ook op deze website (Out of this world) in België: https://ootw-magazine.weebly.com/

De link naar de recensie van mijn korte scheppingsverhaal op dit magazine is deze: https://ootw-magazine.weebly.com/books/johanna-lime-de-wording-van-chyndyro

Heel erg hartelijk bedankt voor de mooie woorden, Finn. Ik hoop dat je ook veel leesplezier zult beleven aan Schimmenschuw, waar de Avatars en de magische dynastieën weer een rol spelen en zelfs de (geesten van) de draken.

Hier is de recensie van Finn over De wording van Chyndyro

(overgenomen van Hebban)

‘De wording van Chyndyro’ is een bijzonder verzorgde uitgave. Mooie omslag, prachtige kleurrijke tekeningen van draken binnenin. Dit korte verhaal is in meer dan één opzicht de ideale plek om met het werk van Johanna Lime kennis te maken. De auteur (de facto twee auteurs, Marjo Heijkoop en Dinie Boudestein) laat ons kennismaken met mensen, draken en Avatars. Het verhaal schetst de ontstaansgeschiedenis van planeten die in de debuutroman ‘Schimmenschuw’ aan bod komen en ook in later werk (twee trilogieën) nog een rol spelen.

Het begin van het verhaal biedt de lezer al meteen een mooi dubbel plaatje. Op de vlakten van de planeet Eibor Risoklany ontspint zich een hevige strijd tussen verschillende groepen van mensen en goden genaamd Avatars. Onderwijl kijken hoog in de bergen andere Avatars en draken peinzend toe. Belangrijker dan de strijd zelf, die buiten beeld blijft, is de vraag hoe het zover is kunnen komen. Hier toont zich Johanna Limes vaardigheid SF met fantasy te mengen. Mensen met magische gaven werden verstoten op Aarde door de bange meerderheid van gewone lui. De bannelingen moesten een ruimteschip in. Deze magiërs landden op Eibor Risoklany, waar de Avatars zich bezorgd over hen ontfermden. Maar dit is het soort verhaal waarin niemand ooit zijn lesje leert. De magiërs streden al gauw in groepen onder elkaar om territorium. (“People are People,” zong Depeche Mode jaren geleden al, nietwaar?) Ze verjoegen daarbij onder andere de draken, die vroeger de volledige aandacht van de Avatars genoten.

Zo kan het niet verder. De Avatars zijn de voortdurende strijd beu. Ze willen een nieuw begin maken voor de welwillenden onder de mensen, en wel op een andere planeet. De draken krijgen hiertoe de opdracht elders in het universum een gloednieuwe wereld te scheppen. Een misverstand leidt tot de creatie van meteen zo maar eventjes vijf nieuwe planeten. En nijd zaait de sporen van alweer nieuw ongenoegen in het jonge planetenstelsel. Er is namelijk één draak, Chimaera, die het er bepaald niet mee eens is dat de mensen alle aandacht krijgen van de Avatars.

Het is heerlijk om lezen hoe deze zwarte draak de boel in de soep laat draaien. Eerst bij het maken van de planeten, waar hij er lekker voor zorgt dat alle draken in tijdnood komen. (Ja, ook in fantasy en SF zijn er blijkbaar deadlines. Nergens valt eraan te ontsnappen!) Nadien regelt Chimaera hoogstpersoonlijk de verzuring tussen de andere draken en de mensen op hun nieuwe thuisplaneet Chyndyro.

Dit korte verhaal toont mooi aan waartoe jaloezie, verkeerde interpretaties en hebzucht kunnen leiden. Niets menselijks is de wezens in ‘De wording van Chyndyro’ vreemd. Bij momenten leest deze vertelling dan ook als een fabel. De levenslessen liggen voor het rapen. Johanna Lime bedient zich van een aangename schrijfstijl. Precieze zinnen waarin acties en werelden uit de doeken gedaan worden. Het verhaal gaat goed vooruit. Toch heb je als lezer nergens de indruk dat het ineens met een rotvaart verder moet. Een leuk tempo dus. Johanna Lime combineert uitstekend moraal, intrige en wereldschepping. En hier valt deze laatste term nu eens waarlijk op te vatten in de meest letterlijke betekenis van het woord. Het spreekt voor zich dat ik nu veel zin heb om de standalone roman ‘Schimmenschuw’ te lezen. Dit wordt dan ook het volgende boek dat ik verlekkerd open…

Mijn reactie

Dank je wel!

van Johanna Lime