Fascinerende mengeling van moraal, intrige en wereldschepping

25 januari 2023

Mijn reactie op de recensie

Ik kreeg een mooie recensie van Finn Audenaert. Hij heeft een eigen website waarop hij veel recensies van science fiction en fantasy verhalen zet. https://finnaudenaert.weebly.com/

De recensie voor ons korte scheppingsverhaal, dat wij als een gratis boekje bij ons debuut Schimmenschuw cadeau gaven aan degenen die ons boek wilden kopen, zoals pasgeleden Finn deed, staat hier: https://finnaudenaert.weebly.com/recensies/johanna-lime-de-wording-van-chyndyro-2015-gratis-kort-verhaal-bij-de-roman-schimmenschuw

Dit verhaal deed voor het eerst mee aan de Paul Harland Awards van 2012, toen Dinie en ik (Marjo) voor het eerst de kortverhaalwedstrijden in ons genre pas hadden ontdekt. We herschreven het daarna nog een aantal keren. Allereerst voor het boekje met de tekeningen van de zes draken die onze verbeeldingswereld hebben geschapen en later nog eens voor een hernieuwde uitgave van ons e-book op Smashwords, waarbij het een redactie kreeg van Tamara Geraeds. Het is daar als e-book nog steeds te koop (de laatste update was in februari 2021, toen de tekeningen eruit zijn gehaald.) Volg voor de nieuwste versie van het e-book van De wording van Chyndyro deze link: https://www.smashwords.com/books/view/705866

Dat er nu zo’n mooie recensie op het verhaal kwam, is een fijne verrassing. Geweldig leuk dat iemand het waardeert hoe Johanna Lime (Dinie en Marjo) het verhaal heeft geschreven over het ontstaan van de vijf planeten bij de ster Atlas in Taurus, die geschapen zijn door zes draken, in opdracht van de Avatars van de godenplaneet Eibor Risoklany.

Finn schrijft in zijn recensie onder andere ook: ‘Mensen met magische gaven werden verstoten op Aarde door de bange meerderheid van gewone lui. De bannelingen moesten een ruimteschip in. Deze magiërs landden op Eibor Risoklany, waar de Avatars zich bezorgd over hen ontfermden.’ – Dit verhaal ga ik later ook nog uitwerken in een roman en dat zal een flinke uitdaging zijn. De titel heb ik met Zilverbron al afgesproken en het contract heb ik er ook al voor gekregen. Het boek gaat Terra Negata heten en zal als een op zichzelf staand boek te lezen zijn, of eigenlijk natuurlijk als de voorloper op alles wat ik tot 2030 zal hebben geschreven. Eerst ben ik nog bezig aan zes boeken uit de serie Magische Alliantie, daarna komt Terra Negata eraan. Ik hoop het allemaal mee te mogen maken.

De wording van Chyndyro en Schimmenschuw zullen dan uiteindelijk weer volgen op Terra Negata, al zijn die natuurlijk al veel eerder door ons geschreven. Het is ook hierom leuk dat er nu zo’n fijne recensie van het scheppingsverhaal online kwam. Zelfs ook op deze website (Out of this world) in België: https://ootw-magazine.weebly.com/

De link naar de recensie van mijn korte scheppingsverhaal op dit magazine is deze: https://ootw-magazine.weebly.com/books/johanna-lime-de-wording-van-chyndyro

Heel erg hartelijk bedankt voor de mooie woorden, Finn. Ik hoop dat je ook veel leesplezier zult beleven aan Schimmenschuw, waar de Avatars en de magische dynastieën weer een rol spelen en zelfs de (geesten van) de draken.

Hier is de recensie van Finn over De wording van Chyndyro

(overgenomen van Hebban)

‘De wording van Chyndyro’ is een bijzonder verzorgde uitgave. Mooie omslag, prachtige kleurrijke tekeningen van draken binnenin. Dit korte verhaal is in meer dan één opzicht de ideale plek om met het werk van Johanna Lime kennis te maken. De auteur (de facto twee auteurs, Marjo Heijkoop en Dinie Boudestein) laat ons kennismaken met mensen, draken en Avatars. Het verhaal schetst de ontstaansgeschiedenis van planeten die in de debuutroman ‘Schimmenschuw’ aan bod komen en ook in later werk (twee trilogieën) nog een rol spelen.

Het begin van het verhaal biedt de lezer al meteen een mooi dubbel plaatje. Op de vlakten van de planeet Eibor Risoklany ontspint zich een hevige strijd tussen verschillende groepen van mensen en goden genaamd Avatars. Onderwijl kijken hoog in de bergen andere Avatars en draken peinzend toe. Belangrijker dan de strijd zelf, die buiten beeld blijft, is de vraag hoe het zover is kunnen komen. Hier toont zich Johanna Limes vaardigheid SF met fantasy te mengen. Mensen met magische gaven werden verstoten op Aarde door de bange meerderheid van gewone lui. De bannelingen moesten een ruimteschip in. Deze magiërs landden op Eibor Risoklany, waar de Avatars zich bezorgd over hen ontfermden. Maar dit is het soort verhaal waarin niemand ooit zijn lesje leert. De magiërs streden al gauw in groepen onder elkaar om territorium. (“People are People,” zong Depeche Mode jaren geleden al, nietwaar?) Ze verjoegen daarbij onder andere de draken, die vroeger de volledige aandacht van de Avatars genoten.

Zo kan het niet verder. De Avatars zijn de voortdurende strijd beu. Ze willen een nieuw begin maken voor de welwillenden onder de mensen, en wel op een andere planeet. De draken krijgen hiertoe de opdracht elders in het universum een gloednieuwe wereld te scheppen. Een misverstand leidt tot de creatie van meteen zo maar eventjes vijf nieuwe planeten. En nijd zaait de sporen van alweer nieuw ongenoegen in het jonge planetenstelsel. Er is namelijk één draak, Chimaera, die het er bepaald niet mee eens is dat de mensen alle aandacht krijgen van de Avatars.

Het is heerlijk om lezen hoe deze zwarte draak de boel in de soep laat draaien. Eerst bij het maken van de planeten, waar hij er lekker voor zorgt dat alle draken in tijdnood komen. (Ja, ook in fantasy en SF zijn er blijkbaar deadlines. Nergens valt eraan te ontsnappen!) Nadien regelt Chimaera hoogstpersoonlijk de verzuring tussen de andere draken en de mensen op hun nieuwe thuisplaneet Chyndyro.

Dit korte verhaal toont mooi aan waartoe jaloezie, verkeerde interpretaties en hebzucht kunnen leiden. Niets menselijks is de wezens in ‘De wording van Chyndyro’ vreemd. Bij momenten leest deze vertelling dan ook als een fabel. De levenslessen liggen voor het rapen. Johanna Lime bedient zich van een aangename schrijfstijl. Precieze zinnen waarin acties en werelden uit de doeken gedaan worden. Het verhaal gaat goed vooruit. Toch heb je als lezer nergens de indruk dat het ineens met een rotvaart verder moet. Een leuk tempo dus. Johanna Lime combineert uitstekend moraal, intrige en wereldschepping. En hier valt deze laatste term nu eens waarlijk op te vatten in de meest letterlijke betekenis van het woord. Het spreekt voor zich dat ik nu veel zin heb om de standalone roman ‘Schimmenschuw’ te lezen. Dit wordt dan ook het volgende boek dat ik verlekkerd open…

Mijn reactie

Dank je wel!

van Johanna Lime

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.