Schrijf je waarheid – week 1 van CampNaNoWriMo 2019

7 juli 2019

De eerste week van CampNaNoWriMo

De eerste week van CampNaNoWriMo is voorbij. Ik schrijf aan deel 3 van De vergeten vloek, met de werktitel Schamel verbond, wat misschien ook de werkelijke titel zal worden. Het is de vierde versie van dit verhaal. Ik ben versie 3 aan het herschrijven, dus ik hoef niet meer het hele verhaal te bedenken. Het was tussen november 2018 en juni 2019 al helemaal uitgeschreven. Ik neem het verhaal nu opnieuw grondig door en probeer de zinnen en alinea’s beter, logischer en duidelijker op te schrijven. Ook probeer ik direct te controleren of er geen dingen op de verkeerde plek terecht gekomen zijn en of er ergens vooraan het verhaal bij moet komen dat verwijst naar iets dat verderop gebeurt. Of dat ik ergens te veel verklap van wat nog komen moet, want dan moet het er juist op die plek uit.

Iedere dag een hoofdstuk

Het beste zou zijn als ik iedere dag een hoofdstuk kan herschrijven in juli 2019. Als me dat lukt, betekent dat namelijk dat ik het hele manuscript begin augustus af kan hebben.

In de eerste week is deze planning me gelukt. Ik heb er met mijn agenda rekening mee gehouden dat ik op sommige dagen andere verplichtingen had en dat ik minder aan schrijven doen kon op een dag. Daarom heb ik soms een stukje vooruit gewerkt. Tot nu toe ben ik erg blij met het resultaat. Op 7 juli heb ik de Proloog en de hoofdstukken 1 tot en met 8 afgekregen. Dus voor de rest van juli heb ik nu nog 22 hoofdstukken te gaan.

Als alles lukt zoals ik wil, krijg ik uiteindelijk veel meer woorden dan de 50.000 waarvoor ik me heb opgegeven. Maar mijn eigenlijke doel is dan ook om het hele manuscript grondig door te nemen en de zinnen en alinea’s beter verwoord op te schrijven. En het hele manuscript staat weer garant voor een boek dat waarschijnlijk net zo dik zal worden als deel 1 of 2 van de trilogie.

Wat minder goed gaat, is dat ik mijn koffie vergeet op te drinken en dat ik als ik helemaal in het verhaal zit, urenlang vergeet op de klok te kijken. Dan is mijn koffie dus koud geworden en ben ik vergeten om mijn eten te koken. Het is al voorgekomen dat ik om acht uur ’s avonds pas aan de warme maaltijd zat. Ik heb dus maar een paar keer maaltijdsalades gekocht, dat is wel zo gezond en makkelijk. Bovendien is er het voordeel dat ik dan met het warme weer van de afgelopen week niet hoefde te koken.

Peptalk van Kat Yeh

In deze eerste week van CampNaNoWriMo kreeg ik CampCare e-mails van een auteur die Kat Yeh heet. De organisatie van CampNaNoWriMo heeft voor iedere week wel een auteur gevonden die Peptalk schrijft en met ideeën komt om schrijvers te stimuleren door te zetten. Het een hele maand lang elke dag steeds maar weer volhouden is soms best moeilijk. Daar helpen ze dus een handje bij.

In een van de e-mails stond dit: Heb je ooit een boek gelezen en ben je zo blij dat het bestaat?

Nou, daar kan ik natuurlijk volmondig ‘Ja,’ op antwoorden. Ik heb veel mooie boeken gelezen, zoals Het weerwolfprincipe van Clifford D. Simak, wat ik een tijdje terug in een blog verwerkte. Er liggen weer een paar boeken op tafel omdat ik die ook nog eens in een blog mee wil nemen. Het zijn boeken die mij geïnspireerd hebben. Maar die blogs komen later nog eens aan de beurt. De boeken van Nederlandstalige auteurs die ik de afgelopen jaren heb gelezen in het genre zijn ook voorbeelden van boeken waarvan ik blij ben dat ze bestaan. Verhalen van eigen bodem vind ik echt wel het lezen waard.

Kat Yeh schrijft: Op een bepaald moment in je leven heeft een verhaal je geholpen om je verbonden te voelen. Omdat het als de waarheid overkwam.

Dat is wel gebeurd bij boeken die ik las, er zijn nu eenmaal universele onderwerpen in verhalen waarin veel mensen zich herkennen.

En iets wat jij schrijft zou dat voor iemand anders kunnen doen. Mensen reageren op en komen in contact met verhalen die kwetsbaar en eerlijk aanvoelen. Of ze sci-fi zijn of mysterie, fantasy of een ander genre.

Dus, schrijf jouw waarheid. Iemand wacht erop.

Ik hoop dus echt dat het verhaal waar Dinie en ik aan begonnen waren en waarvan ik er de laatste hoofdstukken inmiddels weer bij heb geschreven, deel 3 van De vergeten vloek, iets van die universele elementen in zich heeft. Dat verschillende soorten lezers eruit kunnen halen wat voor hen als waarheid geldt. Iets van een personage of een thema waardoor ze zich verbonden zullen voelen of er een waarheid uit halen die een steun voor hen kan zijn.

Volgende week wordt opnieuw een drukke week voor mij, dan probeer ik weer elke dag een hoofdstuk te herschrijven en ik probeer om op zoveel mogelijk details te letten. Tijdens het herschrijven ben ik al een aantal dingen tegengekomen die typisch van Dinie zijn, zoals de voortstuwing van een ruimteschip en hoe dat in zijn werk gaat. Die details koester ik, want ze herinneren mij eraan dat dit toch weer een boek van samen wordt.

Groeten van Johanna Lime.

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.